16 Αυγούστου
541.—Την ημέρα αυτή, συμβαίνει ο πρώτος από μία σειρά εξαιρετικά καταστρεπτικών σεισμών οι οποίοι θα συνταράξουν την Βασιλεύουσα γιά τα επόμενα είκοσι χρόνια. Ο σημερινός, μεγέθους 6,7 Ρίχτερ, ρημάζει κατοικίες, εκκλησίες, μέγαρα, μνημειώδη σύμβολα μέσα στην Πόλη, μέχρι το μεγάλο τείχος κοντά στην Χρυσή Πύλη.
636.—Δεύτερη ημέρα τής μάχης τού Ιερομύακος. Ο Ρωμαϊκός Στρατός τρέπει σε φυγή τούς Άραβες (βλ. 15/8 γιά εκτενέστερη αναφορά).
963.—Ο Νικηφόρος Β΄ Φωκάς στέφεται συναυτοκράτορας. Θα παραμείνει στον θρόνο τής Ρωμανίας μέχρι τις 10 Δεκεμβρίου τού 969 (όπου δολοφονήθηκε από ομάδα συνωμοτών με επικεφαλής τον Ιωάννη Τσιμισκή και την βοήθεια τής Αυτοκράτειρας Θεοφανούς), ενώ οι Βασίλειος Β΄ και Κωνσταντίνος Η΄ παραμένουν επίσης συναυτοκράτορες. Ο Νικηφόρος υπήρξε ιδιότυπη περίπτωση Αυτοκράτορα, συνδυάζοντας την τραχύτητα τού στρατιωτικού με την θρησκευτική απλότητα τού μοναχού.
986.—Ὁ Ῥωμαϊκὸς στρατός προσπαθώντας νὰ περάσῃ ἀπό τὴν ὀρεινὴ διάβαση «Πύλη τοῦ Τραϊανοῦ», δέχτηκε ἐπίθεση ἀπὸ τοὺς βούργαρους τοῦ Σαμουὴλ καὶ ἡττήθηκε. Αὐτὴ ἡ μάχη δόθηκε στὰ πλαίσια μιᾶς μεγάλης ἐκστρατείας ποὺ ἐπιχείρησε ὁ Βασίλειος Β’ ἐναντίον τῆς Τριαδίτζας [σημερινῆς Σόφιας] ἡ ὁποία ἀνῆκε στὶς περιοχές ποὺ στασίασαν. Ἡ ἀνικανότητα τῶν στρατηγῶν του καὶ οἱ πληροφορίες ὁτι ὁ Σαμουὴλ βρισκόταν στὰ βουνὰ γύρω ἀπό τὴν πόλη, τὸν ἀνάγκασαν νὰ ἀποχωρήσῃ καὶ νὰ κατευθυνθῇ πρὸς τὴν Φιλιππούπολη. Στὴν διάβαση τῆς «Πύλης τοῦ Τραϊανοῦ», δέχτηκε τὴν ἐπίθεση τοῦ Σαμουήλ. Σύμφωνα μὲ τὸν Λέοντα τὸν Διάκονο, οἱ ἐχθροὶ «πλεῖστον ὅ,τι πλῆθος ἀνδρῶν διέφθειραν (…) καὶ τὴν ἀποσκευήν τῆς στρατιᾶς ἐλαφυραγώγησαν ἄπασαν».
1113.—Ο Ιωάννης Β΄ Κομνηνός ανακηρύσσεται συμβασιλέας τού πατέρα του, Αλέξιου Α΄. Θα παραμείνει στο θρόνο τής Ρωμανίας μέχρι τις 8 Απριλίου τού 1143. Παρ’ όλο που ο Αλέξιος Α΄ παρέδωσε στον γυιό του ένα σταθερότερο και ισχυρότερο κράτος απ’ ό,τι το βρήκε το 1081, γεγονός είναι ότι η παραχώρηση υπέρογκων προνομίων στους Γενουάτες και τους Ενετούς, μακροπρόθεσμα έπληξε, παρά ωφέλησε την Αυτοκρατορία. Ο Ιωάννης Β΄ Κομνηνός είναι μία από τις σπάνιες περιπτώσεις ανθρώπων που εξυμνούνται από το σύνολο των σύγχρονων αλλά και μεταγενέστερων ιστορικών· συνδύαζε φρόνηση με εύστοχη δράση, ενώ με την σταθερότητα τού χαρακτήρα και την μεγαλοψυχία του, υπερτερούσε κατά πολύ έναντι των συγχρόνων του. Ήταν αυστηρός στα ήθη, δεν ανεχόταν την αισχρολογία και την πολυτέλεια. Απεχθανόταν την υποκρισία, ήταν έντιμος και ειλικρινής. Η περίοδος τής βασιλείας του υπήρξε γόνιμη γιά την Αυτοκρατορία.
1297 ἤ 1298.—Ἀπεβίωσε σὰν σήμερα ὁ Ἰωάννης Β΄ Μέγας Κομνηνός, ἄρχοντας τῆς Τραπεζοῦντος. Ἐπί τῶν ἡμερῶν του οἱ σχέσεις Κωνσταντινουπόλεως καὶ Τραπεζοῦντος εἰσῆλθαν σὲ μία κρίσιμη φάση, διότι ἀπό τὴν ἀρχὴ τῆς βασιλείας του υἱοθέτησε τὸν τίτλο «Αὐτοκράτωρ Ῥωμαίων», προκαλῶντας τὴν ὀργὴ τοῦ Αὐτοκράτορα Μιχαὴλ Η΄ Παλαιολόγου· ἡ ἔνταση ξεπεράστηκε, ὅταν νυμφεύθηκε τὴν κόρη τοῦ Μιχαὴλ Η΄ Παλαιολόγου, Εὐδοκία, θυσιάζοντας τὸν αὐτοκρατορικὸ τίτλο. Αὐτὸ ὅμως ὑπῆρξε ἀφορμὴ γιὰ νὰ ξεσπάσουν στὴν Τραπεζούντα ἀντιδράσεις καὶ νὰ ξεκίνησῃ μία μακρὰ περίοδος ἐσωτερικῆς ἀναταραχῆς καὶ διαμάχης, ποὺ τοῦ στοίχισε τὸν θρόνο γιὰ ἕναν χρόνο.
1381.—Τὰ συμβόλαια ἀγοραπωλησίας αἰχμάλωτων Ἑλλήνων ἀπὸ τὴν Μακεδονία, τὰ ὁποῖα χρησιμοποίησε βούργαρος καθηγητής μὲ στόχο νὰ ἀλλοιώσῃ τὸν ἐθνολογικὸ χαρακτῆρα τῆς Μακεδονίας. Μεταξὺ τῶν καταγεγραμμένων αὐτῶν αἰχμαλώτων, σὰν σήμερα πουλήθηκε ὁ Θεόδωρος Χαροκόπος, ἀναφερόμενος ὡς ἑλληνικοῦ γένους. Τὸ ἀρχεῖο μὲ τὰ συμβόλαια ἀγοραπωλησίας ποὺ χρησιμοποίησε ὁ βούργαρος καθηγητής Ἰβὰν Σακαζώφ, ἀνήκει στὸν Μανώλη Μπρεσιάνο. Τὸ 1933, ὁ βούργαρος καθηγητής, ἀπεσταλμένος ἀπὸ τὴν κυβέρνησή του τὸ μελέτησε, παραλείποντας ὅμως ἐσκεμμένα τὴν ἑλληνικὴ ἐθνικότητα ἀρκετῶν αἰχμαλώτων, ὥστε νὰ ἐξαγάγονται αὐθαίρετα συμπεράσματα ὡς πρὸς τὸν ἐθνολογικὸ χαρακτῆρα τῆς Μακεδονίας στὰ τέλη τοῦ ΙΔ’ αἰώνα…
1551.—Υπό άγνωστες γιά εμάς συνθήκες και τόπο, ο νεομάρτυρας Νικόδημος ο Μοναχός από τα Μετέωρα, βρίσκει μαρτυρικό θάνατο.
1628.—Ο τρομερός Άγγλος αρχιπειρατής sir Kenelm Digby, φτάνει στην Μήλο όπου συγκεντρώνεται όλος ο διασπαρμένος στολίσκος του. Στο διάστημα κατά το οποίο παρέμεινε στο συγκεκριμένο νησί, καταδίωκε ό,τι περνούσε από εκεί.
1680.—Οι τούρκοι αποκεφαλίζουν στην Κωνσταντινούπολη τον νεομάρτυρα Σταμάτιο από τον Βόλο.
1686.—Ο Απόστολος ο Νέος με καταγωγή από τον Άγιο Λαυρέντιο Πηλίου, αποκεφαλίστηκε σαν σήμερα από τους τούρκους στην Κωνσταντινούπολη, κερδίζοντας τον στέφανο τού νεομάρτυρα.
1790.—Γαλλική κορβέτα με τούρκους και εμπορεύματα, πέφτει θύμα τού Σπετσιώτη κουρσάρου και πρώην συνεργάτη τού Λάμπρου Κατσώνη, Γιάννη Ανάργυρου, στο νησάκι Αυγό κοντά στα Κύθηρα. Το πλοίο ερχόταν από Θεσσαλονίκη, ενώ ο ίδιος κουρσάρος μόλις πριν τρείς μέρες (στις 13 Αυγούστου) κοντά στα Κύθηρα, είχε καταλάβει κι’ ένα Υδραίικο, φορτωμένο με σανίδες γιά Τεργέστη. Ο Σπετσιώτης απέστειλε το γαλλικό πλοίο στην Ζάκυνθο. Η αλλαγή στάσης των Δυτικών, δικαίωσε τους γαλλότουρκους, με την πρόφαση ότι ο κούρσος ήταν παράνομος, καθόσον τα χαρτιά τού Ανάργυρου είχαν μόνον την υπογραφή τού Λ. Κατσώνη αλλά όχι την δική τους.
1797.—Ο Ναπολέων Βοναπάρτης γράφει από το Μιλάνο: «Τα νησιά Κέρκυρα, Ζάκυνθος και Κεφαλληνία είναι περισσότερο ενδιαφέροντα διά εμάς παρά ολόκληρος η Ιταλία». Αρχίζει μία νέα περίοδος στην ιστορία τής Επτανήσου.
1808.—Έγγραφο από την Κέρκυρα με σημερινή ημερομηνία, μάς γνωστοποιεί την τύχη των συγγενών αυτών οι οποίοι έλαβαν μέρος στην εξέγερση τού ήρωα Βλαχάβα. Γιά να διασωθούν 500 συγγενείς των αγωνιστών μας, είχαν μεταναστεύσει στα Κύθηρα.
1827.—«Ἀφιξις Κυβερνήσεως και Βουλής εις Αίγιναν».
1828.—Σφαγές Ελλήνων από τούρκους στο Ρέθυμνο.
.—«Άφιξις Αρχιστρατήγου Γάλλου Μαιζώνος μετά Γαλλικού στρατού και των υποστρατήγων Σεβαστάνη και Χιγανέτα εις το Πεταλίδι τής Πυλίας.» (βλ.κ΄17/29 Αυγ.)
1834.—Ἡ κυβέρνηση Κωλέττη κήρυξε στρατιωτικὸ νόμο μὲ ἀφορμὴ τὴν Μεσσηνιακὴ Ἐπανάσταση, ἐπικεφαλῆς τῆς ὁποίας ἦταν ὁ Μητροπέτροβας καὶ ὁ Γιαννάκης Γκρίτζαλης. Κύρια ἀφορμὴ τῆς ἐπαναστάσεως ἦταν ἡ ἄδικη φυλάκιση τῶν Κολοκοτρώνη καὶ Πλαπούτα καὶ ἡ καταδίκη σὲ θάνατο ποὺ ἐκκρεμοῦσε σὲ βάρος τους, καθὼς καὶ ἡ ἀκόμη ἀθλιώτερη κατάσταση στὴν ὁποία εἶχαν περιέλθει οἱ Ἕλληνες. Τελικά, μετὰ ἀπό σειρὰ μαχῶν, ἡ ἐπανάσταση πνίγηκε στὸ αἷμα.Ὁ Γκρίτζαλης, δικάστηκε ἀπό τὸ «Κατὰ τὴν Μεσσηνίαν καὶ Καρύταιναν Ἔκτακτον Στρατιωτικὸν Δικαστήριον», ποὺ στήθηκε ἄμεσα, καταδικάστηκε σὲ θάνατο καὶ ἡ ποινὴ ἐκτελέστηκε πρὶν περάσουν δύο ὧρες ἀπό τὴν ἀπόφαση. Ἐκτελέστηκε μὲ τυφεκισμὸ τὴν ἴδια ἡμέρα (19 Σεπτεμβρίου 1834) ἀφοῦ πρόλαβε νὰ πεῖ «Ἀδίκως πεθαίνω ἀδέλφια. Ἀγωνίστηκα γιὰ τὴν Ἑλλάδα» (βλ. 27/7 κ΄ 29/7).
1835.—Ο Γρίβας Γαρδικιώτης φτάνει στην Φωκίδα με 150 άνδρες, έχοντας σαφείς διαταγές να πατάξει τους αρχιληστές εγκληματίες οι οποίοι έχουν κατατρομοκρατήσει όλα τα χωριά τής περιοχής. Ευτυχώς, γνωρίζοντας τις κινήσεις των αρχιληστών Χοσάδα και Καλαμάτα, μόλις που πρόλαβε να σταματήσει επιχείρησή τους και να σώσει από βέβαιη αιχμαλωσία τον υποστράτηγο Γκόρντον! Στην Αγία Μαρίνα, αν και ο Γκόρντον ηγούνταν ισχυρού αποσπάσματος, η άρτια εξοπλισμένη 150μελής συμμορία, κατόρθωσε να τον περικυκλώσει. Μόλις που πρόλαβε ο Γαρδικιώτης με τους άνδρες του, διότι οι ληστές έφτασαν τόσο κοντά, ώστε κατάφεραν να αρπάξουν το άλογο τού υποστράτηγου… Το φαινόμενο τής ληστείας στην μετεπαναστατική Ελλάδα έχει λάβει την μορφή λαίλαπας.
1841.—Ο Πετράκης Ανάργυρος είναι ο νέος Δήμαρχος Αθηνών.
1863.—Στὸ φῦλλο τῆς 16ης Αὐγούστου τῆς ἐφημερίδας «Ἐθνοφύλαξ» δημοσιεύτηκε τὸ ἀκόλουθο σχόλιο σχετικὰ μὲ τὸν θάνατο τοῦ ζωγράφου Ντελακρου: «[…] Ἐτελεύτησεν ἐσχάτως ἐν Παρισίοις ὁ περιώνυμος ζωγράφος καὶ φίλος τῶν Ἑλλήνων, Εὐγένιος Δελακρουᾶ. Ἡ κατὰ τὸ 1824 ὑπ’ αὐτοῦ ζωγραφηθεῖσα “Σφαγὴ τῆς Χίου” θεωρεῖται ὡς τὸ δραματικώτερον προϊὸν τῆς ζωγραφικῆς τοῦ παρόντος αἰῶνος. Τὸ 1826, ὁ Δελακρουᾶ ἐζωγράφισεν ἑτέραν θαυμασίαν εἰκόνα, παριστῶσαν τὰ ἐρείπια τοῦ Μεσολογγίου καὶ πωληθείσα ἐπ’ ὡφελείᾳ τῶν ἀγωνιζομένων Ἑλλήνων. Ἡ λεγομένη ῥομαντικὴ σχολὴ τῆς γαλλικῆς τέχνης, ἁπώλεσεν ἐν τῷ προσώπῳ τοῦ Εὐγενίου Δελακρουᾶ τὸν ἐξοχώτερον καὶ ὀνομαστότερον τῶν ἀρχηγῶν αὐτῆς» (βλ.καὶ 13/8).
1881.—Ισχυρή σεισμική δόνηση πλήττει την νήσο Ζάκυνθο, δίχως όμως να αναφερθούν ιδιαίτερες καταστροφές.
1889.—Ο Ηπειρώτης εθνικός ευεργέτης Ιωάννης Μπάγκας (ή Πάγκας), δωρίζει επίσημα με συμβολαιογραφική πράξη ολόκληρη την περιουσία του στο Ελληνικό κράτος, κρατώντας μόνο 1.000 δραχμές τον μήνα γιά την συντήρησή του, κατόπιν επιμονής τού Στέφανου Δραγούμη. Το εντυπωσιακό είναι ότι ο Ιωάννης Πάγκας διέθεσε την περιουσία του στην πατρίδα όχι με διαθήκη, δηλαδή μετά τον θάνατό του, αλλά εν όσω ήταν ακόμη εν ζωή. Δώρισε ακόμη στο Ελληνικό Δημόσιο την οικία του στην Αθήνα, έργο τού γνωστού αρχιτέκτονα τής εποχής Τσίλερ, καθώς και ένα κτηριακό μέγαρο, που φέρει την ονομασία «Μπάγκειον».
1900.—Τεράστιες και καταστροφικές πλημμύρες πλήττουν ολόκληρη την Θεσσαλία, ενώ χαλάζι καταστρέφει τα πάντα στο πέρασμά του. Δυστυχώς, ένας χείμαρρος στα Τρίκαλα παρέσυρε και έπνιξε τρεία παιδιά.
1906.—Γίνεται γνωστό ένα έγγραφο με αναφορά σε προβλήματα με τον μητροπολίτη Κασσανδρείας Χαλκιδικής Ιωάννη. Στο έγγραφο, γίνεται λόγος γιά ξυλοδαρμό στον οποίο συμμετείχαν σαράντα άτομα, μεταξύ των οποίων τούρκοι στρατιώτες και χωροφύλακες [πληροφορία τού ερευνητή Νίκου Παπαοικονόμου].
1908.—Τριάντα τρία σκάφη τού Αγγλικού στόλου καταπλέουν στο λιμάνι τού Αργοστολίου.
1910.—Μεγάλη πυρκαγιά τού Χημείου τού Κράτους στην Αθήνα. Παρά τις υπεράνθρωπες προσπάθειες των πυροσβεστών, η Πυροσβεστική Μοίρα πλήρωσε την ανεπάρκεια των μέσων πυροσβέσεως που διέθετε, με τρείς νεκρούς και πολλούς τραυματίες πυροσβέστες.
1912.—Συλλαλητήριο των Ηπειρωτών πραγματοποιείται στην Αθήνα, ως αντίδραση στην προσπάθεια αλβανοποίησης τής Ηπείρου. (Το έτος 2014, οι προσπάθειες τού αλβανικού κράτους, συνεπικουρούμενες από την μόνιμη αδράνεια των ελληνικών κυβερνήσεων και την ανύπαρκτη ένωση των εκπροσώπων τής ελληνικής μειονότητας τής Β. Ηπείρου στο αλβανικό κοινοβούλιο, αποδίδουν αποτελέσματα).
1913.—Οι τούρκοι προελαύνουν και πέρα από τα παλιά σύνορα τής βουργαρίας. Η βουργάρικη κυβέρνηση διαμαρτύρεται.
1916.—Συλλαλητήριο των βενιζελικών στην Αθήνα, υπέρ τού νέου πραξικοπήματος Βενιζέλου. Έχοντας την υποστήριξη τού στρατού τής ΑΝΤΑΝΤ, ο οποίος είχε αποβιβαστεί στην πρωτεύουσα τής Μακεδονίας, ο Βενιζέλος είχε ανακοινώσει στον λαό την πλήρη διαφωνία του με τούς χειρισμούς τού Στέμματος.
1918.—Πυρκαγιές μαίνονται σε ολόκληρη την χώρα.
1919.—Στο Μέτωπο στην Μ. Ασία γίνονται μάχες περιπόλων.
.—Το Εκστρατευτικό Σώμα Ανατολής, μετονομάζεται σε Εκστρατευτικό Σώμα Μεσογείου. Ήταν μία καθαρά πολιτική κίνηση καλής θελήσεως προς τούς τούρκους.
.—Συζητήσεις διεξάγονται γιὰ τὴν ἐπίλυση τοῦ Θρᾳκικοῦ ζητήματος, μὲ τὶς Η.Π.Α. νὰ ὑποστηρίζουν τὶς βουργαρικὲς ἀπόψεις. Μετὰ τὸν τερματισμὸ τῶν διενέξεων στὰ Βαλκάνια, ἡ Διεθνὴς Κοινότητα θεώρησε σημαντικὸ ἐμπόδιο γιὰ τὴν ἐπίτευξη εἰρήνης στὴν περιοχὴ τοὺς μειονοτικοὺς πληθυσμούς. Ἔτσι, ἡ Κοινωνία Τῶν Ἐθνῶν προέκρινε ὡς τρόπο ἀντιμετωπίσεως μιᾶς πιθανῆς μελλοντικῆς ἀναφλέξεως ἐξ αἰτίας τῶν μειονοτήτων, τὴν ἐφαρμογὴ τῆς πολιτικῆς ἀνταλλαγῆς πληθυσμῶν. Ἡ πολιτικὴ αὐτὴ ἐφαρμόστηκε τότε γιὰ πρώτη φορὰ καὶ ἀποσκοποῦσε στὴν ἀπόκτηση ἐθνικῆς ὁμοιογένειας ἀπό τὶς νέες χῶρες τῆς Βαλκανικῆς.
.—Γεννιέται ο συγγραφέας Αντώνης Σαμαράκης.
1920.—Οι ΙΙ και ΧΙΙΙ Μεραρχίες τού Α’ Σώματος Στρατού καταλαμβάνουν το Ουσάκ. Η ΙΙ Μεραρχία κατέλαβε την πόλη στις 09:30, αφού προηγουμένως είχε σύντομη συμπλοκή με τουρκικά τμήματα, και η ΧΙΙΙ Μεραρχία εισήλθε στην πόλη στις 10:00, αφού είχε ωριαίο αγώνα και μικρές διαδοχικές συμπλοκές. Κατά την δεύτερη προς Ουσάκ επιθετική ενέργεια, το Α΄Σ.Σ. είχε δύο νεκρούς και εννέα τραυματίες, έναντι 160 και πλέον νεκρών τούρκων και 263 αιχμαλώτων. Κυριεύθηκαν διάφορα υλικά, μεταξύ των οποίων επτά πυροβόλα.
.—Ο Ιταλός ανθέλληνας διοικητής στα κατεχόμενα Δωδεκάνησα, Φελίτσε Μέσσα (Felice Maissa), αποχωρεί από την θέση του.
1921.—Κατόπιν ορμητικής εφόδου δύο τάγματα τού 3/40 Συντάγματος Ευζώνων τής ΙΧ Μεραρχίας τού Β΄ Σώματος Στρατού, καταλαμβάνουν ολόκληρο το βραχώδες σύμπλεγμα Ουλού Ντάγ. Τα δύο τάγματα υπέστησαν βαρειές απώλειες, ανελθούσες σε 350 άνδρες και το μισό των αξιωματικών τους.
.—Το Α΄Σ.Σ. αφού διέσπασε την ενδιάμεση αμυντική τοποθεσία των τούρκων, κατέλαβε τα βορείως και βορειοδυτικώς υψώματα Γιαμάκ.
.—(Μάχη τού Αρντίζ Ντάγ και Τσάλ Ντάγ) Το 5ο Σύνταγμα τής Ι Μεραρχίας τού Α΄Σ.Σ., με σφοδρή επίθεση ανέτρεψε το 35ο τουρκικό Σύνταγμα Πεζικού και το κατεδίωξε προς την κορυφογραμμή τού Αρντίζ Ντάγ. Κατά την θαρραλέα όμως προέλαση, υπέστη σοβαρές απώλειες όπου μεταξύ των φονευθέντων ήταν και ο Διοικητής του, Συνταγματάρχης Τράκας Ευάγγελος.
.—(Μάχη τού Αρντίζ Ντάγ και Τσάλ Ντάγ) Το 14ο Σύνταγμα Πεζικού και το 46ο Σύνταγμα τής ΧΙΙ Μεραρχίας, καταλαμβάνουν το ύψωμα 1235 (ανατολικό Ντικιλί Τας). Ενώ το 14ο Σύνταγμα συνέχισε την επίθεση και κατέλαβε κατόπιν σκληρού αγώνος το ύψωμα 1.329, οι τούρκοι με αντεπίθεση ανακατέλαβαν το 1.235. Με επέμβαση τού εφεδρικού 41ου Συντάγματος, το ύψωμα 1.235 (ανατολικό Ντικιλί Τας), επανήλθε στον ελληνικό έλεγχο ενώ οι τούρκοι αποσύρθηκαν.
.—(Μάχη τού Αρντίζ Ντάγ και Τσάλ Ντάγ) Το 1ο Σύνταγμα τής ΙΙ Μεραρχίας, απέτυχε λόγω ευστόχων πυρών αμύνης των τούρκων να καταλάβει το δυτικό Ντικ(ι)ελί Τας, οπότε διατάχθηκε το 7ο Σύνταγμα Πεζικού τής ΙΙ Μεραρχίας να καταλάβει τα νοτίως τού Ορντέκ Γκιολού υψώματα, τα οποία απειλούσαν την δεξιά πλευρά τής τουρκικής δυνάμεως που κατείχε το δυτικό Ντικ(ι)ελί Τας. Μετά από σκληρό αγώνα, κατάληψη και ανακατάληψη από τους τούρκους, το 7ο Σύνταγμα έλεγξε τα υψώματα Ορντέκ Γκιολού.
.—Μάχη Σαπάντζας. Το Γ΄ Σώμα Στρατού από τις 11 έως και τις 16 Αυγούστου, είχε απώλειες σε νεκρούς 30 αξιωματικούς και 416 οπλίτες, σε τραυματίες 83 αξιωματικούς και 2.151 οπλίτες και σε αγνοούμενους 53 οπλίτες.
1922.—Οι Ελληνικές δυνάμεις στον τομέα τού Ολουτζάκ, μάχονται εν υποχωρήσει εναντίον των τούρκων. Στην μάχη Χαμούρκιοϊ, οι φθορές των Ελλήνων τής Ομάδας Τρικούπη σε άνδρες και υλικό είναι άνευ προηγουμένου. Βρισκόμαστε στην τέταρτη ημέρα τής μεγάλης τουρκικής αντεπιθέσεως. Η ομάδα Τρικούπη, καθ’ όλη την διάρκεια τής σημερινής, δέχτηκε σφοδρή επίθεση ξεκινώντας την μάχη Χαμούρκοϊ Ιλμπουλάκ. Η μάχη γενικεύτηκε σε μέτωπο 4 χιλιομέτρων και οι Ελληνικές δυνάμεις κράτησαν άμυνα χάρις σε προσωπικές παρεμβάσεις και τις εύστοχες βολές πυροβολικού. Ωστόσο, οι απώλειες μεγάλωναν με ταχύ ρυθμό, ενώ το απόγευμα τής ίδιας ημέρας οι δυνάμεις τής 9ης Μεραρχίας έδειξαν σημάδια κλονισμού. Ακολούθησε μία αξιοθαύμαστη δράση τού πυροβολικού το οποίο με βολές εξ επαφής (!) αναχαίτισε πολλάκις τα εχθρικά επιτιθέμενα τμήματα. Η κατάσταση όμως δεν άλλαξε. [Στοιχεία Κωνσταντίνος Χαλάστρας]
1927.—Ο Ζαΐμης λαμβάνει εντολή σχηματισμού κυβερνήσεως. Από τον συνασπισμό αυτή την φορά θα απέχει ο Τσαλδάρης, το κόμμα Ελευθεροφρόνων καθώς και οι φίλοι τού Ι. Μεταξά.
1928.—Αρχίζει η μετονομασία ελληνικών κοινοτήτων, οι οποίες εξελληνίζουν τα ονόματα που έφεραν στα χρόνια τής μαύρης σκλαβιάς από τούς οθωμανούς.
1934.—Συνεχίζουν τα έργα αποξηράνσεως των ελών στο Φαληρικό Δέλτα.
1936.—Ολοκληρώνονται οι 11οι Ολυμπιακοί Αγώνες τού Βερολίνου που γίνονται υπό το βλέμμα τού Αδόλφου Χίτλερ. Γιά πρώτη φορά μεταφέρθηκε η Ολυμπιακή Φλόγα από την Αρχαία Ολυμπία με 3.075 δρομείς. Στην τελετή ενάρξεως τής 1ης Αυγούστου, σημαιοφόρος τής Ελληνικής Ομάδας ήταν ο 67χρονος Σπύρος Λούης, τον οποίο είχε προσωπικά προσκαλέσει ο Χίτλερ. «Ο απλοϊκός Μαρουσιώτης, έφερε σε δύσκολη θέση τον διερμηνέα, όταν ρώτησε : “τί χαμπάρια κυρ Χίτλερ μου, τί κάνει η οικογένεια;”. Λένε ότι ο Έλληνας πρεσβευτής κόντεψε να πάθει συγκοπή, αλλά ο Χίτλερ χαιρέτησε τον παλιό νερουλά με θερμή χειραψία. Συζήτηση που είχε ο μαραθωνοδρόμος μας Στέλιος Κυριακίδης με τον Σπύρο Λούη σχετικά με αυτή την συνάντηση, επιβεβαιώνει τον χαιρετισμό τού κυρ Σπύρου προς στον Χίτλερ.
1936.—Η κυβέρνηση Ιωάννη Μεταξά, ορίζει ως υφυπουργό ‘’Δημοσίας Ασφαλείας παρά τω Υπουργείω Εσωτερικών’’, τον πολύ, Κωνσταντίνο Μανιαδάκη.
1940.—Μία μέρα μετά τον τορπιλισμό τής «Έλλης» στην Τήνο, ομάδα δυτών που συγκροτήθηκε από ειδική επιτροπή εμπειρογνωμόνων αξιωματικών, ανασύρει από τον βυθό τεμάχια από δύο ιταλικές τορπίλες.
1943.—Άνδρες τής εθνικής αντιστασιακής οργανώσεως ΠΑΟ, επιτίθενται σε βουργάριο φυλάκιο στις Μουριές τού Νομού Κιλκίς, το οποίο εξουδετέρωσαν πλήρως, φονεύοντας έξι και λαμβάνοντας πέντε αιχμαλώτους.
.—Σῶμα ἀνταρτῶν ὑπό τὸν ἀνθυπολοχαγό Μορέλα Σωτήριο, ἐξόντωσε κοντὰ στὸν Λευκῶνα Σερρῶν βούργαρους βασανιστές.
.—Ἄλλη ὁμάδα, ὑπό τὸν Ἠλιάδη, πορευομένη ἐπὶ βουλγαρικοῦ χώρου στὸν τομέα Στρωμνίτσης, συνεπλάκη μὲ ὑπερτέρα δύναμη βουργάρων ποὺ ἐνέδρευε. Οἱ Ἕλληνες ἔτρεψαν σὲ φυγὴ τοὺς βούργαρους καὶ τοὺς προκάλεσαν ἀπώλειες ἀνδρῶν συλλαμβάνοντας καὶ 4 αἰχμαλώτους.
.—Γερμανική δύναμη 400 ανδρών καταστρέφει ολοσχερώς το χωριό Κομμένο τής Άρτας και εξοντώνει 317 κατοίκους (145 άνδρες και 172 γυναίκες). «Αποστολή τού 12ου λόχου τού 98ου Γερμανικού Συντάγματος, ήταν η εξόντωση των ανταρτών που δρούσαν στην περιοχή και η εξαφάνιση τού χωριού που τούς υποστήριζε και τούς προμήθευε με τρόφιμα και άλλα απαραίτητα γιά την αντίστασή τους εναντίον των Γερμανών. (…) Με την ανατολή τού ήλιου, αφού πρώτα πήραν το πρωινό τους και κύκλωσαν το χωριό, οι μονάδες εφόδου έλαβαν με δύο φωτοβολίδες το σύνθημα και άρχισαν να βάλλουν με όπλα, με πολυβόλα, χειροβομβίδες και όλμους. Δεν άφησαν τίποτε όρθιο. Έκαιγαν ό,τι έβρισκαν μπροστά τους και σκότωναν με μία απερίγραπτη αγριότητα άντρες, γέροντες, γυναίκες και παιδιά. Ακόμη και μωρά».
.—Εκτελείται ο Ιερέας Ζώης Δημητρίου, με καταγωγή από το Κομμένο. Ήταν εφημέριος στούς Αγίους Ταξιάρχες Λουτρών. Στις 15 Αυγούστου 1943, μεταβαίνοντας στην πανήγυρη τού χωριού του, συνελήφθη και εκτελέστηκε την επόμενη ημέρα (στις 16-8) με άλλους 315 σφαγιασθέντες στο Κομμένο από τούς Γερμανούς. Κατέλειπε τα τέκνα του Βασιλική ετών 21, Βαρβάρα, ετών 18, και Κωνσταντίνο, ετών 14.
.—Εκτελείται από τους Γερμανούς ο Ιερέας Λάμπρος Σταμάτης, εφημέριος τού χωριού Κομμένου, από το οποίο καταγόταν. Βρέθηκε στον περίβολο τού Ναού κρατώντας στα χέρια του το Ιερό Ευαγγέλιο και τα ιερά άμφια. Ανάμεσα στούς νεκρούς τού μαρτυρικού χωριού ήταν η Πρεσβυτέρα, η θυγατέρα του Μαρία, 14 ετών, και ο εξάχρονος γυιός του Χρήστος. Από την οικογένεια επέζησε μόνο ένα αγόρι, ο Γεώργιος.
1944.—Οι βάρβαροι Γερμανοί εισβάλουν στο χωριό Στρατίνιστα τής Ηπείρου, στην περιοχή Πωγωνίου, προκαλώντας νέο ολοκαύτωμα. Αφού πρώτα εισέβαλαν και προκάλεσαν εκτεταμένες ζημιές και γενική λεηλασία, ως κοινοί κατσαπλιάδες κλέφτες, προχώρησαν στην γειτονική Λάβδανη η οποία υπέστη τα ίδια. Κατά την επιστροφή τους στην Στρατίνιστα, πυρπόλησαν 66 κατοικίες μαζί με το σχολείο, αλλά οι κτηνωδέστατοι τής Ευρώπης φρόντισαν να κάψουν ζωντανούς μέσα σε μία καλύβα και πέντε ανθρώπους (ένας από αυτούς 80 ετών, ένας άλλος 75 και 3 σχετικά νεώτερους). Εκτός των άλλων λεηλάτησαν και την εκκλησία τού χωριού, αλλά τον αργυρό σταυρό τον είχαν κλέψει νωρίτερα οι Ιταλοί, οι οποίοι μάλιστα είχαν βομβαρδίσει τον τόπο κατά την πρώτη εισβολή τους ακόμη.
1948.—Κατὰ τὴν διάρκεια σκληρῆς νυχτερινῆς μάχης μεταξὺ τοῦ 592 τάγματος τοῦ Ἐθνικοῦ Στρατοῦ καὶ τῶν κομμουνιστῶν, ὁ διοικητὴς τοῦ λόχου ποὺ βρισκόταν στὸ πυκνὸ δάσος ὑπολοχαγός Γ. Παπαδόγιαννης, ἦλθε σὲ μάχη σῶμα μὲ σῶμα μὲ τὸν φέροντα τὸ ψευδώνυμο κομμουνιστή «καπετὰν Ἄρη», διοικητὴ τοῦ ἐχθρικοῦ τάγματος. Οἱ δύο ἄνδρες, ἀγκαλιασμένοι ὅπως ἦταν παλεύοντας καὶ κατρακυλῶντας σὲ μία ἀπότομη καὶ βαθειᾶ κατηφόρα, δὲν σταμάτησαν στιγμὴ τὴν θανάσιμη πάλη χρησιμοποιῶντας τὰ μαχαίρια τους. Στὸ τέλος κανεὶς δὲν βγῆκε νικητής. Ὁ «Ἄρης» πέθανε ἀπό μία μαχαιριά στὸ στῆθος καὶ ὁ ὑπολοχαγὸς Παπαδόγιαννης ἀπό μία μαχαιριά στὸν τράχηλο.
1949.—Τα κυβερνητικά στρατεύματα ολοκληρώνουν με επιτυχία τις κυκλωτικές κινήσεις τους στον ορεινό όγκο τού Βίτσι εξαναγκάζοντας ισχυρές κομμουνιστικές δυνάμεις να υποχωρήσουν στην αλβανία.
1954.—Επίσημη προσφυγή τής Ελληνικής Κυβερνήσεως στον Ο.Η.Ε., με την οποία ζήτησε να τεθεί προς συζήτηση το θέμα τού Κυπριακού ενώπιον τού Οργανισμού.
1956.—Ο Γεώργιος Γρίβας Διγενής προτείνει στους Άγγλους εκεχειρία, γιά να διευκολύνει, αν θέλουν, την διεξαγωγή διαπραγματεύσεων μεταξύ βρετανικής κυβερνήσεως και Μακαρίου Γ’. Ο κυβερνήτης Χάρντιγκ όμως, σε απάντηση τής προσφοράς τού Γρίβα, αξιώνει την άνευ όρων παράδοση των ανδρών και τού οπλισμού τής ΕΟΚΑ εντός 29 ημερών και πριν αρχίσει οποιαδήποτε συζήτηση.
1959.—Υπογράφεται η συνθήκη εγγυήσεως τής Κυπριακής Δημοκρατίας μεταξύ τής Ελλάδος, τής Μ. Βρετανίας και τής τουρκίας, καθώς επίσης και συνθήκη συμμαχίας μεταξύ Ελλάδος, τουρκίας καί Κυπριακής Δημοκρατίας. Την ίδια ημέρα η Βρετανία αναγνώρισε επισήμως την ανεξαρτησία τής Κύπρου.
1960.—Έληξε και τυπικά η βρετανική κυριαρχία και ιδρύθηκε το ανεξάρτητο κυπριακό κράτος. Ο τελευταίος Βρετανός κυβερνήτης τού νησιού, Σερ Χιού Φουτ, αναχώρησε από το νησί και τα ηνία ανέλαβε ο πρώτος Πρόεδρος τής Κυπριακής Δημοκρατίας, Αρχιεπίσκοπος Μακάριος Γ’ με αντιπρόεδρο τον τουρκοκύπριο Κιουτσούκ.
.—Οι πρώτες δυνάμεις τής ΕΛ.ΔΥ.Κ. (Ελληνικές Δυνάμεις Κύπρου) φτάνουν στην Μεγαλόνησο σε εφαρμογή των Συνθηκών Λονδίνου και Ζυρίχης. Η ΕΛ.ΔΥ.Κ. με πρώτο διοικητή τον συνταγματάρχη Διονύσιο Αρμπούζη, έφτασε στις 16 Αυγούστου 1960 στο λιμάνι τής Αμμοχώστου και έγινε δεκτή με πρωτοφανείς εκδηλώσεις ενθουσιασμού από τον κυπριακό λαό. Την ίδια ημέρα εγκαταστάθηκε στο στρατόπεδό της, έξω από την Λευκωσία, στον δρόμο προς τον Γερόλακκο.
1961.—Σάλος από δηλώσεις σε αθηναϊκή εφημερίδα τού τούρκου πρώην πρέσβη στην Αθήνα, Ικσέλ, ότι ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών Ευάγγελος Αβέρωφ είχε εισηγηθεί την διχοτόμηση τής Κύπρου. Ο ίδιος ο Αβέρωφ διέψευσε ως ανυπόστατες και υποβολιμαίες τις δηλώσεις.
1965.—Η Συνομοσπονδία εργατών η οποία συνεργάζεται με την Γ.Σ.Ε.Ε., οργάνωσε στην Πλατεία Κλαυθμώνος, Παναθηναϊκή Συγκέντρωση συμπαραστάσεως στον Γεώργιο Παπανδρέου.
1965.—Αποστατούν από την Ένωση Κέντρου οι Στέφανος Στεφανόπουλος και Ηλίας Τσιριμώκος. Λίγες ημέρες μετά, ο Τσιριμώκος θα λάβει εντολή σχηματισμού κυβερνήσεως.
1967.—Κατά την εκτέλεση διατεταγμένης πτήσεως, το αεροσκάφος F-84F στο οποίο επέβαινε ο πιλότος μας Λεων. Γκαγκαουδάκης, προσέκρουσε στο διάδρομο προσγειώσεως τού αεροδρομίου τής 115 Πτέρυγας Μάχης (Σούδα) και κάηκε μαζί με τον χειριστή του.
1971.—Σκοτώθηκε στον Αμπελώνα Λάρισας, λόγω προσκρούσεως τού αεροσκάφους του F-84F στο έδαφος και κατά την φάση εκτελέσεως βολής, ο πιλότος μας Ι. Γοματός.
1973.—Νέος αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων στην θέση τού Οδ. Αγγελή, ο στρατηγός Δημ. Ζαγοριανάκος.
1974.—Επιστροφή τού Ανδρέα Παπανδρέου στην Ελλάδα, μετά την αποχώρησή του λόγω τής δικτατορίας…
.—Η κατάληψη τής Αμμοχώστου από τους τούρκους. Η τρίτη μεγαλύτερη πόλη τής Κύπρου με 39.000 κατοίκους, ένα πραγματικό στολίδι τής Μεσογείου, μετά το πέρασμα των εχθρών τού πολιτισμού κατάντησε πόλη φάντασμα.
.—Οἱ ΕΛΔΥΚάριοι δίνουν τὴν μάχη τῶν μαχῶν στὸ στρατόπεδό τους, ἐναντίον ὑπερπολλαπλάσιων τουρκικῶν δυνάμεων. Ὁ διοικητής τους, Ἀντισυνταγματάρχης Π. Σταυρουλόπουλος, ὅταν διαπίστωσε τὴν ἐγκατάλειψή τους καὶ τὴν μὴ ἀποστολή τελικὰ τῆς βοήθειας ποὺ τοῦ εἶχαν ὑποσχεθεῖ, διέταξε τὴν ἀπαγκίστρωση τῶν στρατιωτῶν του. Οἱ πράξεις ἡρωισμοῦ καὶ αὐτοθυσίας ποὺ διαδραματίστηκαν τὸ τριήμερο μεταξύ 14 καὶ 16 Αὐγούστου ἀπὸ στρατιῶτες καὶ ἀξιωματικούς τῆς ΕΛ.ΔΥ.Κ. εἶναι ἰσάξιες τῶν ἔνδοξων προγονικῶν. Ἀπό τὴν ἔναρξη τῶν μαχῶν ἔως καὶ τὴν ὥρα τῆς ἀπαγκιστρώσεως, ἀπὸ τοὺς 318 ἥρωες ἔχασαν τὴν ζωή τους ἤ θεωρήθηκαν ἀγνοούμενοι 84. Οἱ περισσότεροι χάθηκαν ἤ σκοτώθηκαν στὶς 16 Αὐγούστου, λόγῳ τῶν ἰδιαιτέρως δυσμενῶν συνθηκῶν. Οἱ ἀπώλειες τῶν τούρκων ἀνέρχονται σὲ χιλιάδες. Αὐτὴ ἡ Μάχη διδάσκεται στὴν Βρετανική Στρατιωτική Ἀκαδημία ὡς ἡ πλέον ἄνιση τῆς Νεώτερης Ἱστορίας.
.—Την ίδια ημέρα, σκοτώθηκε από τουρκική βόμβα η «γιαγιᾶ» τῆς ΕΛ.ΔΥ.Κ., Καλλιόπη Αβραάμ ἤ Καλλοῦ. Ἡ γιαγιᾶ Καλλοῦ ζοῦσε κοντὰ στὸ Στρατόπεδο τῆς ΕΛ.ΔΥ.Κ. καὶ εἶχε συνδεθεῖ τ ό σ ο μὲ τοὺς στρατιῶτες φροντίζοντάς τους, ποὺ τοὺς ἀποκαλοῦσε «παιδιά της». Ἀρνήθηκε νὰ ἀκολουθήση τὶς προτροπές καὶ ἰκεσίες τῶν βιολογικῶν της παιδιῶν καὶ παρέμεινε στὴν περιοχή. Στὸν Ἀντ/ρχη Σταυρουλόπουλο ποὺ ἐπίσης τὴν παρακαλοῦσε νὰ φύγῃ μὲ τὴν οἰκογένειά της, ἀπάντησε: «Λεβέντη μου δὲν ἔχω οἰκογένεια. Θὰ μείνω ἐδῶ μὲ τὰ παιδιά.» Ἔτσι κι ἔγινε. Ἡ γιαγιᾶ Καλλοῦ ἔμεινε γιὰ πάντα μὲ τὰ παιδιά της.
.—Απεβίωσε στο Βενιζέλειο Νοσοκομείο Ηρακλείου ο αεροπόρος μας Αντ. Ρουκουνάκης, λόγω θανάσιμου τραυματισμού του από έκρηξη βλήματος κατά την εκτέλεση διατεταγμένης υπηρεσίας στο αεροδρόμιο Καστελλίου Ηρακλείου. Γεννήθηκε το 1953 στα Ακούμια Ρεθύμνης.
1989.—43 άτομα σκοτώθηκαν και 300 τραυματίστηκαν κατά την έξοδο τού Δεκαπενταύγουστου.
1992.—Η τουρκοκυπριακή πλευρά αρνήθηκε γιά άλλη μία φορά, την επιστροφή τής Μόρφου.
1993.—Εκατό Βρετανοί βουλευτές όλων των παρατάξεων υπέγραψαν ψήφισμα, ζητώντας από την κυβέρνησή τους να ασκήσει την επιρροή της γιά την παράδοση τής Αμμοχώστου στους νόμιμους κατοίκους της.
.—Συνεχίζεται γιά έκτη μέρα η καταστροφική πυρκαγιά στην Θάσο, που έκαψε 2,5 χιλιάδες στρέμματα δάσους.
1994.—Άρχισε στα Τίρανα η δίκη πέντε μελών τής «Ομόνοιας» που κατηγορούντο γιά ενέργειες εναντίον των αλβανών. Η δίκη έγινε παρουσία Ελλήνων και αλλοδαπών παρατηρητών, υπό συνθήκες τρομοκρατίας και ολοκληρώθηκε στις 7 Σεπτεμβρίου με την έκδοση τής καταδικαστικής αποφάσεως γιά τα μέλη τής «Ομόνοιας». Η ελληνική κυβέρνηση διέβη σε εντονότατο διάβημα προς την αλβανική ηγεσία…
.—Σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης τίθεται η Λέσβος, εξ αιτίας τής πυρκαγιάς που προκαλεί τεράστιες καταστροφές στην περιοχή τού Πλωμαρίου.
1996.—Κηδεύτηκε στο Παραλίμνι τής Κύπρου το δεύτερο θύμα τής τουρκικής θηριωδίας, Σολωμός Σολωμού. Δύο ημέρες νωρίτερα, στις 14 Αυγούστου, είχε κηδευτεί ο άλλος ήρωας και εξάδελφος τού Σολωμού, Τάσσος Ισαάκ.
1997.—Με τιμές κράτους έγινε δεκτός στην Χίο ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος.
2004.—Το πρώτο Χρυσό Μετάλλιο γιά την Ελλάδα στους Ολυμπιακούς Αγώνες Αθηνών, κατέκτησαν οι Θωμάς Μπίμης και Νίκος Συρανίδης στο άθλημα τής Συγχρονισμένης Καταδύσεως 3μ. Ενώ με την τέταρτή τους προσπάθεια είχαν εξασφαλίσει ήδη μία θέση στο βάθρο των νικητών, τα λάθη των Κινέζων και Ρώσων αθλητών, τους έστειλαν στην κορυφή και στο Χρυσό Μετάλλιο. Γιά την Ελλάδα είναι το πρώτο μετάλλιο στις καταδύσεις στην ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων, και, το πρώτο μετά το 1896 γιά τα αθλήματα τού υγρού στίβου.
2005.—Απεβίωσε η σημαντική μας τραγουδίστρια, Βίκυ Μοσχολιού.
2010.—Πέθανε ο στρατιωτικός και δικτάτωρ, Δημήτριος Ιωαννίδης. Στα τηλεγραφήματα των διεθνών ειδησεογραφικών πρακτορείων παρουσιάστηκε ως ο άνθρωπος που προκάλεσε την τουρκική εισβολή στην Κύπρο. Τον Νοέμβριο τού 1973, ο Ιωαννίδης ανέτρεψε τον Παπαδόπουλο, τερματίζοντας εν τη γενέση την προσπάθεια σταδιακού εκδημοκρατισμού τής χώρας. Η κυβέρνηση των Η.Π.Α. απελευθέρωσε στο τέλος τής δεκαετίας τού 1990 έγγραφο, το οποίο περιγράφει συζήτηση μεταξύ εκπροσώπου τής C.I.A. και τού Ιωαννίδη. Κατά την διάρκειά της, ισχυρίστηκε ότι «[…] Ελληνοκύπριοι εθνικιστές αποφάσισαν στις 13 Ιουλίου να προχωρήσουν στο πραξικόπημα όταν έμαθαν πως η Αθήνα θα δεχόταν τους όρους τού Μακαρίου και θα απέσυρε μέρος των Ελλήνων αξιωματικών από το νησί» και ότι «[…] κάποια στιγμή στο μέλλον η Ελλάδα και η τουρκία θα μπορούσαν να καθίσουν, να συζητήσουν και να λύσουν τις διαφορές τους», αναφερόμενος και σε γεωπολιτικά σχέδια, που συμπεριελάμβαναν την πιθανότητα ελληνοτουρκικής συνεκμεταλλεύσεως τού Αιγαίου…
2019.—Μέχρι και την Παρασκευή, 16 Αυγούστου, υποβλήθηκαν 6,35 εκατομμύρια Φορολογικές Δηλώσεις. Σε 3,06 εκατομμύρια φυσικά πρόσωπα βεβαιώθηκαν φόροι 3,5 δισ. ευρώ, ενώ ακόμα και μετά την αφαίρεση των πιστωτικών εκκαθαριστικών, απομένει ποσό τής τάξεως των 3,15 δισ. ευρώ που είναι υψηλότερο περίπου κατά 80-100 εκατ. ευρώ σε σχέση με το αντίστοιχο περυσινό. Η αναλογία τού εισοδήματος των μισθωτών και των συνταξιούχων ως προς το συνολικό δηλωθέν εισόδημα, έχει φτάσει κοντά σε ιστορικό υψηλό. Στα 100 ευρώ δηλωθέντος εισοδήματος τα 82 προέρχονται από μισθούς και συντάξεις (!..) Αυτό το «φαινόμενο» άρχισε να παρατηρείται μετά το 2016 και συνδέεται με την ενεργοποίηση τού «νόμου Κατρούγκαλου» αλλά και την αύξηση των φορολογικών συντελεστών. Στα πρώτα μνημονιακά χρόνια, η αναλογία τού εισοδήματος μισθωτών και συνταξιούχων ως προς το συνολικό εισόδημα έφτανε στο 75% και μετά το 2017 εκτινάχθηκε στο 82% όχι γιατί «πλούτισαν» ξαφνικά τα συνήθη φορολογικά υποζύγια, αλλά γιατί εντάθηκε το φαινόμενο αποκρύψεως φορολογητέας ύλης από τους επαγγελματίες και τους αυτοαπασχολουμένους.
.—Η ολονύκτια μάχη των πυροσβεστών γιά να απομακρύνει κάθε κίνδυνο αναζωπυρώσεως ή δημιουργίας νέων μετώπων στην φωτιά στην Εύβοια. Μέσα στην νύχτα, με την βοήθεια των χαμηλής εντάσεως ανέμων, οι πυροσβέστες μπόρεσαν να οριοθετήσουν την φωτιά μέσα στην χαράδρα πριν το χωριό Πλατανιά. Σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις η φωτιά έχει κάψει 24.000 στρέμματα γης από τα οποία περισσότερα από 10.000 στρέμματα είναι συμπαγές πευκοδάσος. Οι κάτοικοι τής περιοχής έχουν ήδη επιστρέψει στα σπίτια τους και μετρούν τις καταστροφές, ενώ παράλληλα δεν λείπουν και τα μέτρα προστασίας περιμετρικά των χωριών, για την πιθανότητα αναζωπυρώσεως.
.—Ενώ στην Κεντρική Εύβοια συνεχίζεται η μάχη με τις φλόγες και τις αναζωπυρώσεις, ενισχύονται οι ενδείξεις γιά εμπρησμό, εν αναμονή και τού επίσημου Πορίσματος. Σύμφωνα με τους αρμόδιους αξιωματικούς τού ανακριτικού τμήματος τής Πυροσβεστικής Υπηρεσίας, η πυρκαγιά ξέσπασε σε τρία διαφορετικά σημεία τα οποία μάλιστα προκάλεσαν ισάριθμες ανεξάρτητες εστίες φωτιάς κοντά στο σημείο ενάρξεως τής πυρκαγιάς- καταφύγιο Αγριλίτσας- και στην Μονή Μακρυμάλλης.