ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ-17 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ

17 Αυγούστου

786.—Η Αυτοκράτειρα Ειρήνη και ο Οικουμενικός Πατριάρχης, ορίζουν ως έναρξη τής Οικουμενικής Συνόδου, την ίδια ημέρα με αυτήν που θα όριζε την αναστύλωση των εικόνων. Οι οπαδοί τής μεταρρυθμίσεως, δεν θα επιτρέψουν να γίνει.

1480.—Λύεται η πρώτη πολιορκία τής Ρόδου. Από τις 23 Μαΐου, τα εκατόν εβδομήντα πλοία των μωαμεθανών αποβίβασαν περίπου 100.000 στρατού στον κόλπο των Τριαντών τής Ρόδου, αλλά ματαίως.

1531.—Οι Ρόδιοι Στρατηγόπουλος και Μαρκέτος, αναχωρούν με στόλο από την Μάλτα με σκοπό την απελευθέρωση τής Μεθώνης.

1686.—Ο σερασκέρης (διοικητής μεγάλης στρατιωτικής μονάδας) τής Πελοποννήσου, επιχειρεί επίθεση με στρατό και ιππικό εναντίον των πολιορκητών τού Ναυπλίου. Μετά από πολύωρη μάχη, οι τούρκοι αποσύρονται αφήνοντας πίσω τους 1.400 νεκρούς και οι χριστιανοί 350. Την επόμενη ημέρα το Ναύπλιο θα παραδοθεί. Στις 20 Αυγούστου 1686 στην διάρκεια τής γνωστής εκστρατείας τού Μοροζίνι, το Ναύπλιο κυριεύτηκε και πάλι από τούς Ενετούς (γιά δεύτερη φορά).

1707.—Εξαιρετικά και ιδιαίτερα φαινόμενα από την ηφαιστειακή δραστηριότητα στην Θήρα. Το νέο νησί το οποίο αναδύθηκε στις 18 Μαΐου, εκτινάσσει συνεχώς φωτιά στον ουρανό, η οποία έμοιαζε με αλλόκοσμη βροχή αστεριών.

1808.—Ἅγιος Δημήτριος Μοναχός, ἐκ Σαμαρίνης τῆς Πίνδου, ὑπέστη μαρτυρικό θάνατο στά Ἰωάννινα.

1827.—Φτάνει ἀπό τὸ Ναύπλιο καὶ ἐγκαθίσταται στὴν Αἴγινα ἡ Ἑλληνική Κυβέρνηση, μὲ ὑπόδειξη τῶν Μαυροκορδάτου καὶ Ζαΐμη, καθὼς καὶ τῶν Ναυάρχων Κόδριγκτον καὶ Δεριγνύ. «…Ἡ πόλις τοῦ Ναυπλίου, μ’ ὅλον ὅτι κατευνάσθησαν ἤδη αἱ ἐσχάτως κατὰ δυστυχίαν προκύψασαι ταραχαί, δὲν εἶναι ἡ καταλληλοτέρα θέσις διὰ τὸν μεγάλον αὐτόν σκοπόν … δι’ αὐτό τοῦτο κατὰ συγκατάθεσιν τῆς Βουλῆς δυνάμει τοῦ ὑπ’ ἀρ. Α΄ Ψηφίσματος καὶ τοῦ υπ’ αρ. 32 Προβουλεύματος, ἀπεφασίσθει ἡ μετάβασις αὐτῆς εἰς Αἴγιναν, ὅπου καὶ ἐκ τῶν προλαβόντων καὶ ἐκ τῶν παρόντων, ἡ Κυβέρνησις ἔχει ὅλην τὴν βεβαιότητα, ὅτι θέλει δυνηθεῖ νὰ φροντίσῃ ἠσύχως περὶ τῶν μεγάλων συμφερόντων τοῦ Ἔθνους, ἐνῶ θέλει εὑρεθεῖ καὶ εἰς θέσιν ἀρμοδιωτάτην, διὰ νὰ ἐφορᾷ καὶ νὰ συντελῇ δραστηρίως εἰς τὰς πολεμικὰς ἐργασίας ὅσον αὕται ἤθελον διαρκέσει… Ἐν Ναυπλίῳ, ἐκ τοῦ Ἐπιθαλασσίου Φρουρίου τῇ 9η Αὐγούστου 1827».  Ἡ Αἴγινα εἶναι νησὶ μὲ μεγάλη προϊστορία καὶ ἡ μυθιστορία μας, ταυτίζει τὴν δημιουργία της  μὲ τὴν ἐπιθυμία τῶν θεῶν νὰ κάνουν ἕνα δῶρο στὸν πιὸ ἐνάρετο τῶν ἀνθρώπων, τὸν Αἰακό, προϊστορικό βασιλιᾶ πρόγονο τοῦ Ἀχιλλέα, τοῦ Πηλέα, τοῦ Τελαμῶνα καὶ τοῦ Νεοπτόλεμου, ἡρώων ποὺ ἐνέπνευσαν τὸν Πίνδαρο νὰ ὀνομάσῃ τὴν Αἴγινα «Τροφὸ Ἡρώων».

1828.—Ο Κυβερνήτης Ιωάννης Καποδίστριας ιδρύει το πρώτο Τάγμα Πυροβολικού, αποτελούμενο από επιτελείο και 6 πυροβολαρχίες υπό την διοίκηση τού Σχη (ΠΒ) Ν. Πιέρρου (βλ.και 11/8).

.—(π. ημ.) Κατόπιν τού Πρωτοκόλλου τού Λονδίνου (19/7/1828), ο στρατηγός Μαιζόν αποβιβάζεται με γαλλικό στρατό στο Πεταλίδι (Μεσσηνία). «Άφιξις Αρχιστρατήγου Γάλλου Μαιζώνος μετά Γαλλικού στρατού και των υποστρατήγων Σεβαστάνη και Χιγανέτα εις το Πεταλίδι της Πυλίας» (βλ.καὶ 16/8).

.—Οι σφαγές στην Κρήτη συνεχίζουν, αυτήν την φορά στο Ρέθυμνο και την γύρω περιοχή. Μετά από την εξόντωση τού υπάνθρωπου αρχηγού των γενίτσαρων στην Κρήτη Αγριολίδη, στον Άγιο Ιωάννη Μεσαρά στις 10 Αυγούστου, το είδος του ξέσπασε σε αντίποινα άνευ προηγουμένου. Μόνον στο Ηράκλειο, την ημέρα τής Παναγίας, τα θύματα ήταν 750 με 800, άνδρες, γυναίκες ακόμα και βρέφη.

1833.—Με Βασιλικό Διάταγμα, απαγορεύεται πλέον η κυκλοφορία τουρκικών νομισμάτων. Στις 8 Φεβρουαρίου (20 με το ν. ημ.) με Διάταγμα τής αντιβασιλείας (ανα)γεννιέται η δραχμή. Είχε προηγηθεί ο Φοίνικας τού Καποδίστρια. Επισήμως εισάγεται το ισχύον διεθνώς διμεταλλικό νομισματικό σύστημα. Στην πράξη όμως λειτουργεί ο μονομεταλλισμός τού αργύρου. Οι πρώτες δραχμές (χρυσές, αργυρές και χάλκινες) εκτυπώθηκαν στο νομισματοκοπείο τού (Βαυαρικού) Μονάχου. Με μεταγενέστερο διάταγμα, τον Αύγουστο απαγορεύτηκε ρητώς η αποδοχή τουρκικών νομισμάτων από τα δημόσια ταμεία, με πρόστιμα γιά όσους επιχειρήσουν εισαγωγή και ανταλλαγή.

1895.—Αρχίζουν οι σφαγές και οι διώξεις Αρμενίων από τούς τούρκους.

1901.—Στὴν ἀκρόπολη τοῦ χωριοῦ Σέσκλο (Βόλος Θεσσαλίας), ἀνακαλύφθηκαν κατὰ τὴν διάρκεια ἀρχαιολογικῶν ἀνασκαφῶν ἀπό τὸν Χρῆστο Τσοῦντα, σπουδαῖα ἀρχαιολογικά εὐρήματα. Στὸ σημερινὸ χωριὸ Σέσκλο, ἀναπτύχθηκε ἕνας ἀπό τοὺς σπουδαιότερους νεολιθικοὺς οἰκισμούς τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς Εὐρώπης, ποὺ ἔδωσε τὸ ὄνομά του σὲ μία ὁλόκληρη φάση τῆς Νεολιθικῆς ἐποχῆς στὴν Θεσσαλία. Κατοικήθηκε ἀπό τὴν ἀρχή τῆς Νεολιθικῆς ἐποχῆς (7η χιλιετία π.Χ.) μέχρι καὶ τὴν Μέση Ἐποχή τοῦ Χαλκοῦ, ἀλλά γνώρισε τὴν μεγαλύτερη ἀκμὴ του στὴν 5η χιλιετία π.Χ. μετὰ τὴν Μέση Νεολιθικὴ περίοδο. Τὸ «Μέγαρο τοῦ Σέσκλου» ὅπως ὁνομάστηκε ἀπό τὸν Χρῆστο Τσοῦντα, παραμένει τὸ πιὸ ἐντυπωσιακό οἰκοδόμημα τῆς νεολιθικῆς ἐποχῆς σὲ ὁλόκληρη τὴν Θεσσαλία, παρ’ ὅλο ποὺ ἀπό τὸ κτήριο σώζονται μόνο τὰ λίθινα θεμέλια.

1907.—Στα Πορόϊα τής Μακεδονίας, οι βούργαροι δολοφονούν χωρικούς οι οποίοι αρνήθηκαν να προσχωρήσουν στο σχίσμα τῆς ἐξαρχίας.

1909.—Η χορήγηση αμνηστίας στους κινηματίες τού Γουδί, είναι η πρώτη ενέργεια τής νέας κυβερνήσεως Κυριακούλη Μαυρομιχάλη.

.—(ν. ημερ.) Με την αποχώρησή τους από το νησί, οι Προστάτιδες Δυνάμεις τής Κρήτης ζητούν από την οθωμανική κυβέρνηση να διαπραγματεύεται με αυτές γιά το Κρητικό Ζήτημα και όχι με την Ελλάδα. Συγχρόνως, απαιτούν με τελεσίγραφο από τούς επαναστάτες να κατεβάσουν από το φρούριο Φιρκά των Χανίων την Ελληνική σημαία. Μετά την άρνηση τής εκτελεστικής επιτροπής τού νησιού να προχωρήσει σε μία τέτοια ενέργεια, την επομένη ημέρα (19/8), αποβιβάστηκαν στρατιώτες των Προστάτιδων Δυνάμεων και κατέρριψαν τον ιστό τής σημαίας.

1911.—Πυρκαγιά αποτεφρώνει εξ ολοκλήρου το Χημείο τού Πανεπιστημίου, στην οδό Σόλωνος. Πέθαναν από ασφυξία τρείς πυροσβέστες, ενώ τραυματίστηκαν δύο στρατιώτες (βλ. και 15/8).

1912.—Επιστράτευση στην Ελλάδα. Η απειλή των Βαλκανικών πολέμων μάς χτυπά την πόρτα.

1913.—Κατά την Συνθήκη τού Βουκουρεστίου, υπογράφεται το υπ’ αριθ. 5 Άρθρο τής Συνθήκης, το οποίο καθορίζει την νέα οροθετική γραμμή μεταξύ Ελλάδος και βουργαρίας. Κατόπιν απαιτήσεως τής Ρωσίας, η Στρώμνιτσα περιέρχεται στην βουργαρία, η οποία διατηρεί το Μελένικο και το Νευροκόπι στην Βόρεια Μακεδονία, καθώς επίσης την Δυτική Θράκη πλην τής Καβάλας. Αυτή η αδικία, μέχρι σήμερα ονομάζεται από πολλούς ως το όραμα τής «Μεγάλης Ελλάδας»…

.—Οι Ελληνικές αρχές εγκαταστάθηκαν επίσημα στην Μεγίστη. Εν αγνοία τού Ελευθ. Βενιζέλου, ο Ίων Δραγούμης προπαρασκεύασε μυστικά μία απόβαση στο νησί 30 Κρητικών υπό τον οπλαρχηγό Δασκαλάκη. Αυτή έγινε την 1η Μαρτίου 1913 με επιτυχία και η Ελληνική σημαία υψώθηκε στο διοικητήριο στην θέση τής τουρκικής. Η ενέργεια αυτή που είχε την σιωπηρή επιδοκιμασία τού υπουργού Εξωτερικών Λάμπρου Κορομηλά, εξόργισε τον Βενιζέλο, ο οποίος απέσυρε αμέσως το αποβιβασθέν σώμα. Ακολούθησαν επιδρομές τουρκοκρητικών από την απέναντι ακτή, σφαγές και λεηλασίες στο νησί που εξανάγκασαν τον Βενιζέλο να αποστείλει εκ νέου Έλληνα διοικητή (Βασίλης Τζαβέλας) γιά να επιβληθεί η τάξη, χωρίς όμως να κάνει δεκτό το αίτημα γιά την τυπική ένωση τού νησιού με την Ελλάδα.

1916.—Οι εν Θεσσαλονίκη αξιωματικοί, σχηματίζουν «Κομιτάτο Εθνικής Αμύνης» υπό τον συνταγματάρχη Εμμ. Ζυμβρακάκη και αποκηρύσσουν την κυβέρνηση των Αθηνών.

1919.—Ο σφαγέας Μουσταφά Κεμάλ πασάς ανακηρύσσεται γενικός διοικητής τής Ανατολής.

.—Ο Ελληνικός Στρατός δέχεται επιθέσεις τούρκων ατάκτων και τακτικών.

1920.—Η ΙΙ Μεραρχία τού Α΄Σώματος Στρατού παρέμεινε στο Ουσάκ, ενώ η ΧΙΙΙ Μεραρχία κινήθηκε διά τής οδού Μαντά- Τσεντίζ προς Αϊνέ Χαν, όπου και έφτασε χωρίς πολεμικές συγκρούσεις.

.—Το Β΄Σώμα Στρατού ασχολήθηκε με την οργάνωση τής ΙΙΙ Μεραρχίας και των μη μεραρχιακών μονάδων.

.—Έναρξη τουρκικών επιδρομών στον τομέα Κίου-Προύσης. Μέχρι τις 16 Αυγούστου που το Στρατηγείο τού Σώματος Στρατού Σμύρνης εγκαταστάθηκε στην Πάνορμο, η τουρκική δράση είχε περιοριστεί στην εγκατάσταση φυλακίων έναντι των Μεραρχιών Σμύρνης και Αρχιπελάγους. Από τις 17/8 όμως άρχισαν επιδρομές, γι’ αυτό και αποφασίστηκε η μεταφορά τής ΙΧ Μεραρχίας από την Θράκη στην Προύσα γιά να εκκαθαρίσει την περιοχή Κίου-Προύσας.

.—Ο βασιλέας τής Ελλάδος Κωνσταντίνος Α΄, δηλώνει ότι δεν έχει παραιτηθεί των δικαιωμάτων του επί τού θρόνου και εκφράζει την λύπη του γιά την απόπειρα δολοφονίας κατά τού πρωθυπουργού Ελευθέριου Βενιζέλου.

1921.—Στην εξορία και ο πρωτοσύγκελος τής Μητροπόλεως Ρόδου, Αρχιμανδρίτης Κωνσταντίνος Σταθερός. Οι κατοχικοί Ιταλοί, μετά την απέλαση τού Μητροπολίτη Απόστολου, απέλασαν και αυτόν με την δικαιολογία πως αναμειγνύεται σε πολιτικά θέματα. Θα επιστρέψει μετά από 3,5 έτη.

.—Νέα γραμμή εφοδιασμού των τριών Σωμάτων Στρατού μετά την απομάκρυνση των τούρκων από το οροπέδιο Τοϊντεμίρ και Γιλντίζ Νταγ, μέσω τής γέφυρας Καβουντζί Κιοπρού στον Σαγγάριο. Η νέα γραμμή ήταν συντομότερη και παρείχε πλήρη ασφάλεια στις εφοδιοπομπές σε σχέση με την παλιά, η οποία περνούσε από την ελεγχόμενη από το τουρκικό ιππικό Αλμυρή Έρημο. Μία άλλη ωφέλεια που προέκυψε είναι η επίτευξη συνδέσμου μεταξύ τού Γ΄Σ.Σ. και τής VII Μεραρχίας που ενεργούσε στο Πολατλί.

.—Η τουρκική εφημερίδα (Vakit) “Χρόνος” γράφει: “Έρχονται από την Γερμανία γιά την Ανατολή 26 αεροπλάνα”. Οι ηττημένες δυνάμεις τού Α’ Π.Π. συνεχίζουν ακώλυτα την συνεργασία τους, εν γνώσει μάλιστα των υποτιθεμένων “συμμάχων” μας.

.—Η Ελληνική Στρατιά παρασύρεται από πληροφορίες αεροπορικών αναγνωρίσεων περί γενικής συμπτύξεως των τούρκων, και δίνει εντολή στα Α΄και Β΄ Σώμα Στρατού να ενεργήσουν άμεση γενική επίθεση προς Γιαπάν Χαμάμ και Τσουλούκ αντιστοίχως. Ενώ προηγουμένως, είχε διατάξει το μεν Α΄Σ.Σ. να προετοιμαστεί γιά επίθεση στις 18/8 και το Β΄Σ.Σ., αφού αφήσει μία μεραρχία στην περιοχή Καλέ Γκρότο, να κινηθεί το απόγευμα τής 17ης προς το αριστερό τμήμα τής διατάξεως. Τελικά η Στρατιά διαπιστώνοντας ισχυρή κατοχή τόσο τού Αρντίζ Ντάγ όσο και τού Τσάλ Ντάγ δεν κινήθηκε.

.—(13-18/8) Η V Μεραρχία προέβη στην κατάληψη τού τελευταίου ερείσματος των τούρκων στην περιοχή τού Καλέ Γκρότο. Με το 43ο Σύνταγμα Πεζικού, καλυπτόμενο ανατολικώς από Μικτό Απόσπασμα Ιππικού και υποστηριζόμενο από ολόκληρο το πυροβολικό του, εξόρμησε και κατέλαβε τον αντικειμενικό σκοπό. Το απόγευμα κατείχε το Τραπεζοειδές με το 43ο Σύνταγμα, το Ουλού Νταγ με το 33ο Σύνταγμα και το Καλέ Γκρότο με το 44ο Σύνταγμα.

.—Το Γ΄ Σώμα Στρατού στα αριστερά τής Ελληνικής διατάξεως, ενεργώντας σύμφωνα με τις διαταγές τής Στρατιάς, επιτέθηκε με την Χ Μεραρχία προς την κατεύθυνση δυτικό Τσαλ Νταγ – Μπαμπά Γιακούπ.

.—Η απόπειρα δολοφονίας τού Βενιζελικού Ανδρέα Καβαφάκη, εκδότη και διευθυντή τής εφημερίδας «Ελεύθερος Τύπος». Σαν σήμερα το 1921, ο Δημ. Σουρέας αποπειράθηκε να δολοφονήσει τον Ανδρέα Καβαφάκη και τον συγγραφέα και δημοσιογράφο Γ. Μελά. Λίγους μήνες μετά, τον Φεβρουάριο τού 1922, δεύτερη δολοφονική απόπειρα εναντίον τού Καβαφάκη θα αποβεί μοιραία. Τα οξυμένα πολιτικά πάθη ανάμεσα στα στρατόπεδα των βενιζελικών και των βασιλικών και η διόγκωση των παρακρατικών μηχανισμών οι οποίοι διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο στις εξελίξεις τής εποχής, οδήγησαν σε οδυνηρά γεγονότα εκείνη την περίοδο. Ένα από αυτά ήταν και η δολοφονία τού δημοσιογράφου και εκδότη Ανδρέα Καβαφάκη, υπόθεση που παραμένει ανεξιχνίαστη ως σήμερα.

1922.—Ο Ιταλός διοικητής Ρόδου Alessandro De Bosdari, συνιστά στην (εκπαιδευτική) Εφορία να διδάσκεται η ιταλική γλώσσα στα ελληνικά σχολεία. Παρά τις πιέσεις, οι Ιταλοί μέχρι και την Συνθήκη τής Λωζάννης (1923), αναγνώριζαν τα δικαιώματα που είχε η Εκκλησία τής Ρόδου και γενικότερα τής Δωδεκανήσου όσον αφορά στην λειτουργία τής Εκπαιδεύσεως. Ύστερα όμως από την υπογραφή και εφαρμογή τής παραπάνω Συνθήκης, από την οποία η Ιταλία εξήλθε ενισχυμένη, οι Ιταλοί προέβησαν σε πιεστικότερες ενέργειες έναντι τής ελληνικής Κοινότητας και άρχισαν να δημιουργούν περισσότερα προβλήματα.

.—Μάχη τοῦ Ἀλῆ Βεράν, ἡ τελευταία ἡρωϊκὴ ἀντίσταση τῆς Μικρασιατικῆς Ἐκστρατείας. Ἡ Ὁμάδα Τρικούπη στὴν μάχη τοῦ Ἀλῆ Βερὰν ἀποτελεῖτο ἀπὸ 16 περίπου τάγματα πεζικοῦ μειωμένης συνθέσεως καὶ ἀπὸ 28 πυροβολαρχίες, ἐκ τῶν ὁποίων μόνο 10 ὀρειβατικὲς καὶ 3 πεδινὲς συμμετεῖχαν ἐνεργὰ στὴν μάχη. Τὸ σύνολο τῶν τουρκικῶν δυνάμεων ἀνερχόταν σὲ  60 τάγματα καὶ 16 ἵλες ὑποστηριζόμενα ἀπὸ 23 πυροβολαρχίες διαφόρων διαμετρημάτων. Παρὰ τὴν μεγάλη ἀριθμητικὴ ὑπεροχὴ τοῦ ἐχθροῦ, τὸ ὑψηλό του ἠθικό καὶ τὴν παρουσία τοῦ Ἀρχισφαγέα (συγγνώμη Ἀρχιστρατήγου) Μουσταφᾶ Κεμάλ, δὲν κατόρθωσε νὰ κάμψῃ τὴν ἀντίσταση τῶν ὑπολειμμάτων τῆς Ὁμάδας Τρικούπη καθ’ ὅλη τὴν διάρκεια τῆς 17ης Αὐγούστου. Ἐκτελῶντας σφοδρὲς καὶ ἀλλεπάλληλες ἐπιθέσεις (ὁμολογουμένως) μὲ αὐτοθυσία καὶ ὁρμὴ σὲ πυκνὲς γραμμές, οἱ τοῦρκοι ἔφθασαν μέχρι τὶς ἑλληνικὲς θέσεις ἀπ’ ὅπου ἀπωθοῦντο διὰ τῆς λόγχης. Οἱ Ἑλληνικὲς δυνάμεις τίμησαν τὰ ὅπλα τους μέχρι τέλους. Ἀλλὰ οἱ ἥρωες αὐτοῦ τοῦ σκληροῦ ἀγῶνα παρέμειναν ἀφανεῖς λόγῳ τῆς ὀλέθριας ἐκβάσεώς του. Ἡ μάχη τοῦ Ἀλῆ Βερὰν ἀποτέλεσε τὸ ἐπιστέγασμα τῆς ἐπὶ πενθημέρου τουρκικῆς ἐπιθέσεως γιὰ τὴν διάσπαση τῶν Ἑλληνικῶν δυνάμεων. Ἡ Ὁμάδα Τρικούπη, ἔχοντας ἀποκοπεῖ, χωρὶς ἐπικοινωνία, χωρὶς βοήθεια ἀπὸ τὴν Ὁμάδα Φράγκου, στερημένη τροφῆς, ὕπνου, συνεχῶς μαχόμενη καὶ δύο φορὲς κυκλωθεῖσα, ὑπέκυψε τελικὰ ὑπὸ τὸ βάρος συνθηκῶν ποὺ τὴν ξεπερνοῦσαν. Μετὰ τὴν συντριβὴ της, μὲ ἀποτέλεσμα καὶ τὴν μείωση τῆς μαχητικῆς δυνάμεως τῆς Ὁμάδας Φράγκου, προέκυψε ἡ ἀνάγκη ἐκκενώσεως τῆς Μικρᾶς Ἀσίας ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸ Στρατό.

1925.—Το καθεστώς τού δικτάτορα Θεόδωρου Πάγκαλου στέλνει στο στρατοδικείο καταχραστές αξιωματικούς. Ήδη από τα τέλη τού Ιουλίου, έθεσε σε εφαρμογή σειρά δικών γιά καταχρήσεις στο δημόσιο, αποστέλλοντας εκεί ανθρώπους τού Στρατού, τής Χωροφυλακής, αλλά και πολλούς πολίτες.

1926.—Η συνεδρίαση τής Ιεράς Συνόδου εγκρίνει τα σχέδια τα οποία κατατέθηκαν από την επιτροπή διαχειρίσεως τού ζητήματος τού Αυτοκέφαλου στα Δωδεκάνησα.

.—Στην Αθήνα, οι εκπρόσωποι τής Ελλάδας, Σερβίας, Κροατίας και Σλοβενίας, υπογράφουν μεταξύ τους Συμφωνία εμπορικού κυρίως περιεχομένου αλλά με προεκτάσεις (…) Γιά την Σερβία, η κυβέρνηση (Θεόδωρου Πάγκαλου) αναγνωρίζει μυστικώς– την «Σερβική Ζώνη» στο λιμάνι Θεσσαλονίκης ως σερβικό λιμένα (!..), δίνοντας παράλληλα επέκταση η οποία περιλαμβάνει  και την σερβική ακτοπλοΐα.  Πρόκειται γιά επέκταση τής Συμβάσεως τού Βελιγραδίου τής 10ης Μαΐου 1923 (βλ. ημ.), όπου η παιδαριώδης αβλεψία τής τότε κυβερνήσεως Βενιζέλου, έδωσε το δικαίωμα στους Αγγλο-Γάλλους να παρέμβουν στα εσωτερικά τής χώρας, με νομικά «δικαιωματικές» επεμβάσεις. Ακριβώς τότε παραχωρήθηκαν και τα δικαιώματα επί τής Ι.Μ. Χιλανδαρίου τού Αγίου Όρους στο σερβικό κράτος.

1927.—Ο  Αλέξανδρος Ζαΐμης και πάλι πρωθυπουργός τής χώρας. Κυβέρνησε μέχρι τις 8 Φεβρουαρίου τού 1928.

1942.—Ο άτυχος ιερέας Δημήτριος Κουφόπουλος, εφημέριος τής Ιεράς Μητροπόλεως Ηλείας, συνελήφθη από Ιταλούς και υπέκυψε στον θάνατο κατόπιν φρικτών βασανιστηρίων.

1943.—Κομμουνιστές τού ΕΛΑΣ στήνουν ενέδρα σε αντάρτες εθνικών αντιστασιακών ομάδων στον Αηλιά Ταϋγέτου. Το τμήμα το οποίο αποτελούνταν από άντρες τού Ελληνικού Στρατού, πήγαινε να ελευθερώσει τους 70 συμπολεμιστές του οι οποίοι απήχθησαν δύο ημέρες πριν (15/8ου). Μετά από μικρή μάχη, συνελήφθησαν 14 κομμουνιστές και άλλοι πέντε εξοντώθηκαν.

.—Απεβίωσε ο π. Φώτιος Γεωργίου στις φυλακές Χατζηκώστα. Από τα βασανιστήρια των Γερμανών όταν τον ανέκριναν, ήταν τελείως παραμορφωμένος. Κατά την διάρκεια τής Κατοχής ήταν στην περιοχή του ο νους τής Εθνικής Αντιστάσεως.

.—Σῶμα ἀνταρτῶν ὑπό τὸν ἀνθυπολοχαγό Μορέλα Σωτήριο, ἐξόντωσε κοντὰ στὴν Κερκίνη Σερρῶν δώδεκα βούργαρους στρατιῶτες, σύμμαχους των γερμανοϊταλικῶν στρατευμάτων κατοχῆς.

.—Η επομένη τής σφαγής στο Κομμένο τής Άρτας. «Την επομένην 17ην Αυγούστου μερικοί των επιζησάντων κατοίκων προσπαθούν να εισέλθουν εις το χωρίον αλλά και πάλιν καταφθάνει γερμανικόν αυτοκίνητον με Γερμανούς στρατιώτας οι όποιοι πυροβολούντες αρπάζουν όρνιθας, άλλα είδη και μικρά ζώα και φεύγουν. Όταν τέλος οι επιζήσαντες επέστρεψαν, αντίκρισαν φρικτόν θέαμα. Σωροί εν ημιαποσυνθέσει πτωμάτων ευρίσκονται παντού. Μερικά των πτωμάτων έχουν κατασπαραχθεί από τους κύνας και πολλοί είναι οι φονευθέντες και καέντες εντός των οικημάτων των. Εις τους επιζήσαντας τραυματίας δεν ήτο δυνατή η παροχή ιατρικής περιθάλψεως, απαγορευθείσης τής εξ Άρτης εξόδου των ιατρών».

1944.—Το χωριό Σοκαράς τού Νομού Ηρακλείου καταστράφηκε από τούς Γερμανούς και έγιναν 27 εκτελέσεις ανδρών στην θέση Σπηλιάρα. Τα οστά τους φυλάσσονται στον ναό των Αγίων Δέκα, ο οποίος κτίστηκε με συνδρομή των συζύγων και συγγενών των θυμάτων.

.—Μεγάλη πυρκαγιά καταστρέφει το όμορφο πευκοδάσος στο χωριό Μεσελέροι Λασιθίου Κρήτης.

.—ΕΟΕΑ – ΕΔΕΣ, δίνουν μεγάλη μάχη στην Νεράιδα (τότε Μενίνα) εναντίον των κατακτητών. Δυνάμεις τού 3/40 Συντάγματος Ευζώνων και τού 16ου Συντάγματος Πεζικού τού ΕΔΕΣ, υπό την διοίκηση τού Συνταγματάρχη Βασίλειου Καμάρα, επιτίθενται εναντίον Γερμανών που είχαν οχυρωθεί στο χωριό Μενίνα (254 άντρες), τους οποίους εξουδετέρωσαν μετά από διήμερο αγώνα. Οι νεκροί μεταξύ των ηρώων έφτασαν τους 26, με 40 τραυματίες, ενώ, οι Γερμανοί και οι Τσάμηδες είχαν 87 νεκρούς, 47 τραυματίες και 109 αιχμαλωτίστηκαν. Μάλιστα, σε αυτή την μάχη, ουσιαστικά ελευθερώθηκε η πρώτη πόλη τής Ελλάδος, η Παραμυθιά τής Ηπείρου.

.—Ο π. Κωνσταντίνος Ευγενίδης,  κατά την Εαμοκρατία, συγκράτησε με τις συμβουλές του τους ενορίτες του, απ’ το να γίνουν όργανα τού κομμουνισμού. Έτσι δημιούργησε θανάσιμους εχθρούς. Μία ομάδα τού ΕΛΑΣ, απήγαγε τον π. Κωνσταντίνο μαζί με άλλους χωρικούς, και τους δολοφόνησε.

.—Το Μπλόκο τής Κοκκινιάς με τις εκατόμβες νεκρών αρχίζει…Συνολικά 315 (εκτελεσμένοι, καμένοι ζωντανοί, δολοφονημένοι) ήταν τα θύματα τής θηριωδίας.

.—Οι κτηνώδεις Γερμανοί συνεχίζουν τις εκτελέσεις και τα ανοσιουργήματα στο χωριό Κεράσοβο τής Ηπείρου. Ήταν ημέρα Σάββατο 12/8ου, όταν οι πλέον βάρβαροι και απολίτιστοι τής Ευρώπης εισέβαλαν γιά πρώτη φορά στο μαρτυρικό χωριό. Στις ημέρες όπου παρέμειναν εκεί, προέβησαν σε κάθε ανοσιούργημα, ενώ μέχρι και το 1945 όπου έχουμε την πρώτη επίσημη έκθεση, μόνον η λεηλατημένη εκκλησία και το σχολείο παρέμειναν όρθια (…)

1949.—Ο Ελληνικός Στρατός καταλαμβάνει πλήρως το ορεινό συγκρότημα Βίτσι, απωθώντας τα τελευταία υπολείμματα των ανταρτών προς την αλβανία. Τερματίζεται ουσιαστικά ο  λεγόμενος  «εμφύλιος», μετά από τρία αιματηρά και τραγικά χρόνια.

1951.—Τρομακτικό θαλάσσιο ἀτύχημα συνέβη στὴν Κέρκυρα, ὅταν τεράστιος λευκὸς καρχαρίας, κατασπάραξε τὴν δεκαεξάχρονη Βάντα Πιέρρη, στὴν περιοχὴ Μὸν Ῥεπό, ὅπου ἔκανε μπάνιο μὲ τὸν δεκαοκταετὴ φίλο της, Γεώργιο Ἀθανάσαινα, ὁ ὁποῖος τραυματίστηκε ἀλλά ἐπέζησε.

1957.—Αρχίζει να λειτουργεί η ηλεκτρική σιδηροδρομική γραμμή Αθήνα-Κηφισιά.

1959.—Επιβεβαιώνονται οι πληροφορίες γιά την ίδρυση στην Κύπρο τρομοκρατικής οργανώσεως κατά τής ελληνοκυπριακής ηγεσίας.

1964.—Καθιερώνεται στην Ελλάδα η 35τής θητεία των δημόσιων υπαλλήλων (Νομοθετικό Διάταγμα 4352 τής 11/12.8.1964: Άρθρον 1). Οι δημόσιοι πολιτικοί υπάλληλοι απολύονται αυτοδικαίως, άμα τη συμπληρώσει υπό τούτον τριακονταπενταετούς πραγματικής δημοσίας υπηρεσίας και εν πάσει περιπτώσει ουχί προ τής συμπληρώσεως τού 56 έτους τής ηλικίας των. Η ισχύς τού παρόντος Νομοθετικού Διατάγματος άρχεται, όπου δεν ορίζεται άλλως, από τής δημοσιεύσεώς του εις την Εφημερίδα τής Κυβερνήσεως (ΦΕΚ: 135Α 17-8-1964).

.—Η ελληνική κυβέρνηση, μετά τα ραγδαία γεγονότα στο ‘’Κυπριακό’’, αποσύρει το ελληνικό κλιμάκιο τής Σμύρνης από το ΝΑΤΟ.

1966.—Ο Γιώργος Κούδας δίνει τον πρώτο του αγώνα με την ποδοσφαιρική ομάδα τού Ολυμπιακού στο φιλικό εναντίον τού Αργοναύτη. Η οικογένειά του είχε μετακομίσει εδώ και έναν χρόνο στο Πασαλιμάνι, ώστε να καλυφθεί ο όρος των μεταγραφών που απαιτούσε (να έχει σπίτι στην πόλη που θέλει να μεταγραφεί). Ο παίκτης έπρεπε να μείνει κι’ ένα χρόνο εκτός πρωταθλήματος αλλά εδικαιούτο να αγωνίζεται σε φιλικά και διεθνή παιχνίδια. Όμως, ο Γ.Γ.Α. Κ. Ασλανίδης, μέλος τού Δ.Σ. τού ΠΑΟΚ, απαγόρευσε τις μεταγραφές από Β΄ σε Α΄ Εθνική και μεταξύ μεγάλων ομάδων καθώς και μεταξύ των 11 γεωγραφικών διαμερισμάτων στα οποία χώρισε την χώρα, σε μία προσπάθεια να εμποδίσει τον Κούδα να κατέβει στον Πειραιά. Μετά από μία 3ετή περιπέτεια, ο Κούδας επέστρεψε το 1969 στον ΠΑΟΚ, αλλά η ρήξη μεταξύ των δύο φίλων σωματείων είχε επέλθει.

1974.—Οι απάνθρωποι και κτηνώδεις τούρκοι, εκτελούν 18 άοπλους αιχμαλώτους πολέμου και τους ρίχνουν σε πηγάδι στο Τζιάος. Μεταξύ των παλικαριών, είναι και ο Ιωάννης Παπαγιάννης ο οποίος έφτασε στις 17 Ιουλίου από την Αγγλία όπου σπούδαζε, μέσω Ελλάδος, γιά να καταταχθεί στην Εθνική Φρουρά. Ένας τούρκος φωτογράφος ο οποίος συνελήφθη λίγο μετά, στο φιλμ του είχε αποτυπωμένο και τον Παπαγιάννη. Το αναμμένο τσιγάρο και η φωτογραφία… Οι τελευταίες ρουφηξιές πριν το θάνατο…

1982.—Η κυβέρνηση τού Ανδρέα Παπανδρέου, αναγνωρίζει την ΕΑΜΙΚΗ λεγόμενη «εθνική αντίσταση».

1992.—Στα Κατεχόμενα τής Κύπρου, ο αριθμός των εγκλωβισμένων έχει μειωθεί στους 764 από τις 20.000 που είχαν καταγραφεί το 1974.

1994.—Με αποκλεισμό των απεσταλμένων τής ελληνικής υπηρεσίας τού B.B.C., τής “Ντόϊτσε Βέλε” και τού Α.Π.Ε., συνεχίζεται γιά τρίτη μέρα η δίκη των στελεχών τής “Ομόνοιας” στην αλβανία. Σχεδόν δέκα χρόνια πριν, τον Απρίλιο τού 1985, ο σύντροφος Μανώλης Γλέζος είχε τιμήσει με την παρουσία του την κηδεία τού διώκτη των Ελλήνων, Ενβέρ Χότζα.

1997.—Συγκέντρωση διαμαρτυρίας στο φράγμα τού Μόρνου πραγματοποιούν 3.000 κάτοικοι τής Φωκίδας, ζητώντας να διατεθεί στα χωριά τής περιοχής το 6% επί των κερδών τής ΕΥΔΑΠ από την διάθεση των νερών τού ποταμού.

2001.—Απεβίωσε σε ηλικία 93 ετών, ο Νίκος Γκούμας, ο οποίος διετέλεσε πρόεδρος τής Α.Ε.Κ. από το 1956 μέχρι το 1963, περίοδο που συνδέθηκε με την επέκταση τού γηπέδου τής Νέας Φιλαδέλφειας που φέρει τ’ όνομά του. Επίσης, το 1963, επί προεδρίας του, η Α.Ε.Κ. κατέκτησε το πρώτο μεταπολεμικό πρωτάθλημα.

2004.—Ολυμπιακοί Αγώνες Αθήνας. Το πρώτο Χρυσό Μετάλλιο στο άθλημα τού Τζούντο στην ιστορία των σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων κατέκτησε ο Έλληνας αθλητής Ηλίας Ηλιάδης στην κατηγορία 81 κιλών. Ο 18χρονος Ηλίας Ηλιάδης έδωσε πέντε αγώνες και μέχρι τον τελικό κέρδισε κατά σειρά τους Μόργκαν Ντέιβις (Αυστραλία) με ιπόν, Ντανιέλ Σάνκα (Αργεντινή) επίσης με ιπόν, Γιούνκ Κουόν (Ν.Κορέα) με κόκα στην παράταση και Ντμίτρι Νόσοφ (Ρωσία) στα ημιτελικά με ιπόν και πάλι σε χρόνο 1 λεπτό και 42 δευτερόλεπτα. Στον μεγάλο τελικό κέρδισε με τρομερό πείσμα σε 1 λεπτό και 27 δευτερόλεπτα τον Ουκρανό Ρόμαν Γκόντιουκ, πάλι με ιπόν.

2008.—Ολυμπιακοί Αγώνες Πεκίνου. Χάλκινο Μετάλλιο γιά την Ελληνίδα αθλήτρια Πηγή Δεβετζή στο άθλημα τού άλματος εις Τριπλούν. Η Πηγή Δεβετζή ανέβηκε στο βάθρο γιά δεύτερη συνεχόμενη Ολυμπιακή διοργάνωση. Το χάλκινο μετάλλιο κατέκτησε με άλμα στα 15,23 μ. στην δεύτερή της προσπάθεια.

.—Ολυμπιακοί Αγώνες Πεκίνου. Ασημένιο Μετάλλιο γιά τους Έλληνες αθλητές  Βασίλη Πολύμερο και Δημήτρη Μούγιο στο άθλημα κωπηλασίας, στο διπλό σκιφ ελαφρών βαρών.

2017.—Ο Έλληνας, ποντιακής καταγωγής και ρωσικής υπηκοότητας κοσμοναύτης, Φιοντόρ Γιουρτσίχιν (Θεόδωρος Γιουρτσίχιν-Γραμματικόπουλος), πραγματοποίησε έναν εξάωρης διάρκειας διαστημικό «περίπατο» εκτός τού Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού (I.S.S.), όπου βρίσκεται από τον Απρίλιο. Το τηλεοπτικό κανάλι τής Αμερικανικής Διαστημικής Υπηρεσίας (N.A.S.A. TV) μετέδωσε ζωντανά τον εξάωρο διαστημικό περίπατο. Ο Γιουρτσίχιν μαζί με έναν νεώτερο Ρώσο κοσμοναύτη, τον μηχανικό Σεργκέι Ριαζάνσκι, μεταξύ άλλων, πραγματοποίησαν χειροκίνητη εκτόξευση πέντε νανοδορυφόρων. Ο έμπειρος Γιουρτσίχιν, ο οποίος έχει τιμηθεί με την ανώτατη διάκριση τού Ήρωα τής Ρωσικής Ομοσπονδίας και με το παράσημο τού Τάγματος τού Φοίνικα τής Ελληνικής Δημοκρατίας, γεννήθηκε το 1959 στο Βατούμι τής Γεωργίας και επισκέπτεται συχνά την Ελλάδα, όπου ζει η μητέρα του. Είναι ο όγδοος Ρώσος κοσμοναύτης που έφτασε τα πέντε διαστημικά ταξίδια και ο δεύτερος γηραιότερος που έχει βρεθεί στο διάστημα.

.—Μεγάλη πυρκαγιά ξέσπασε στις περιοχές Βλαχάτα και Σιμωτάτα τής Κεφαλλονιάς, στους πρόποδες τού Αίνου, λίγο μετά τις 20:30 το βράδυ.  Σύμφωνα με τοπικά μέσα ενημέρωσης, η φωτιά είχε ήδη πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις και περάσει τον κεντρικό δρόμο, κατακαίοντας πλέον και την περιοχή τού Λουρδά. Πληροφορίες ανέφεραν πως οι κάτοικοι από Βλαχάτα και Σιμωτάτα εγκατέλειψαν τα σπίτια τους με ελάχιστα απαραίτητα και κατεύθυνση προς Πόρο.

2019.—Απεβίωσε ο δημοσιογράφος Δημήτρης Λυμπερόπουλος Θεωρείται ένας από τους κορυφαίους κοσμικογράφους των εφημερίδων. Όπως έγραψε ο ίδιος στην επίσημη ιστοσελίδα του: «Γνώρισα διασημότητες, που μόνο ως ρεπόρτερ θα μπορούσα να πλησιάσω. Κάποιες, όπως ο Αριστοτέλης Ωνάσης, η Μαρία Κάλλας, ο Μάνος Χατζιδάκις, η Μελίνα Μερκούρη, ο Τέλης Σαβάλας, με τίμησαν με τη φιλία τους. […] Υπήρξα ένας ρεπόρτερ που κωπηλάτησε σε ήρεμες θάλασσες με γοργόνες και δελφίνια, αλλά και σε επικίνδυνα περάσματα με πιράνχας και σε αγριεμένους ωκεανούς με καρχαρίες». Η αποκλειστική συνέντευξη που απέσπασε από τον Αριστοτέλη Ωνάση το 1959 γιά την εφημερίδα «ΕΘΝΟΣ» υπήρξε καταλυτική γιά την μετέπειτα πορεία του, καθώς ανέπτυξε φιλική σχέση με τον Έλληνα κροίσο και στην συνέχεια ανέλαβε τις δημόσιες σχέσεις τού γραφείου του. Ακολούθησε μία καριέρα γεμάτη αποκλειστικότητες, οι οποίες τον καθιέρωσαν ως δημοσιογράφο εξειδικευμένο στις συνεντεύξεις προσωπικοτήτων παγκοσμίου φήμης αλλά και μία μεγάλη πορεία σε γραφεία Τύπου διαφόρων επιχειρηματικών κολοσσών. Παράλληλα με την δημοσιογραφική του σταδιοδρομία, ο Δημήτρης Λυμπερόπουλος συνέγραψε αρκετά βιβλία, μεταξύ άλλων τις βιογραφίες τού Αριστοτέλη Ωνάση και τού Νιάρχου, αλλά και μυθιστορήματα, ενώ διέθετε πλούσιο φωτογραφικό και κινηματογραφικό αρχείο.

Copyright (©) «Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο»
Βασική πηγή: www.eistoria.com

Αφήστε μια απάντηση