ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 22 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ

,

,

22 Σεπτεμβρίου

,

586.—Ανεπιτυχή επιδρομή πραγματοποιούν Αβαροσλάβοι κατά τής Θεσσαλονίκης, ενώ οι υπερασπιστές τής πόλεως αποκρούουν τις ορδές των βαρβάρων από τα τείχη. Οι επιδρομές των πρώτων μετά Χριστόν αιώνων ανάγκασαν την πόλη να οχυρωθεί (τέλη τού 3ου, αρχές τού 4ου αι.). Μετατοπίστηκε το ανατολικό τείχος στην σημερινή του θέση ώστε να περιλάβει τις επιβλητικές κατασκευές που έγιναν επί Γαλερίου, συναυτοκράτορα τής τετραρχίας, με έδρα την Θεσσαλονίκη. Το γαλεριανό συγκρότημα παραμένει ακόμα και σήμερα ένα ζωντανό κομμάτι τής πόλεως, σημείο αναφοράς και συναντήσεως των Θεσσαλονικέων. Μετά την ίδρυση τής Κωνσταντινουπόλεως και την ιδιαίτερη σημασία  που απέκτησε το ανατολικό μέρος τής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, η Θεσσαλονίκη αναπτύχθηκε οικονομικά, δημογραφικά, πολεοδομικά και εξελίχθηκε στο δεύτερο μεγάλο διοικητικό κέντρο τής Αυτοκρατορίας. Θα ακολουθήσουν στα τέλη τού 5ου αιώνα οι ονομαζόμενοι «σκοτεινοί αιώνες», με συνεχείς επιδρομές Οστρογότθων, Γότθων, Αβάρων, Ούννων και Σλάβων.

597.—Ορδές Αβάρων και Σλαύων δηώνουν την ύπαιθρο γύρω από την Θεσσαλονίκη και φθάνουν προ των τειχών της. Ο ρωμαϊκός στρατός προξένησε στους επιδρομείς βαριές απώλειες και τους έτρεψε σε άτακτη φυγή. Στα τελευταία χρόνια τού Ιουστινιανού και την εποχή τού Ιουστίνου Β΄η Αυτοκρατορία δεν είχε την οικονομική δυνατότητα να συντηρεί τους φοιδεράτους (αλλοδαπούς μισθοφόρους). Αυτό μπορεί να εξασθένησε την δύναμη τού Αυτοκρατορικού Στρατού, έδωσε όμως την δυνατότητα στους επόμενους Αυτοκράτορες, τον Τιβέριο και τον Μαυρίκιο, να καταργήσουν τους βουκελλάριους – το όνομα ωστόσο παρέμεινε ως ονομασία ενός συντάγματος – και να αναδιοργανώσουν όλον τον στρατό, ο οποίος εξαρτιόταν τώρα πλέον απ’ τον Αυτοκράτορα. Το «Στρατηγικόν» δίνει μία εικόνα αυτού τού νέου στρατού. Αυτόν τον στρατό που είχε αναδιοργανώσει ο Τιβέριος και ο Μαυρίκιος, οδήγησε ο Ηράκλειος στην νίκη, στους μακροχρόνιους Περσικούς Πολέμους.

1361.—Ο βασιλέας τής Κύπρου Πέτρος ο Α΄, επιστρέφει νικητής μετά την εκστρατεία του στην Μικρά Ασία.

1408.—Απεβίωσε ο Ιωάννης Ζ΄ Παλαιολόγος,  Αυτοκράτορας τής Ρωμανίας (1376-1377 & 1390/1404-08). Οι Αυτοκράτορες τής Παλαιολόγειας δυναστείας κυβέρνησαν σε εποχές που η Ρωμανία διέθετε ελάχιστη πλέον δύναμη. Η Αυτοκρατορία επί των ημερών τους ήταν ένα κράτος που αδυνατούσε να διατηρηθεί ενωμένο, σημαδεμένο και από τις εμφύλιες συγκρούσεις οι οποίες επιτάχυναν την πτώση του. Κατά την διάρκεια τής δεύτερης βασιλείας τού Ιωάννη Ε΄ Παλαιολόγου (1379-1376), η Κωνσταντινούπολη διοικούνταν από τον ίδιο, οι πόλεις τής θάλασσας τού Μαρμαρά από τον Ανδρόνικο Δ΄ Παλαιολόγο, η περιοχή τής Θεσσαλονίκης από τον Μανουήλ Β΄ Παλαιολόγο και το Δεσποτάτο τού Μορέως από τον Θεόδωρο Παλαιολόγο.  Από το 1320 και την σύγκρουση μεταξύ τού Ανδρόνικου Β΄ Παλαιολόγου με τον εγγονό του, Ανδρόνικο Γ΄, έως και τις συγκρούσεις τού Ιωάννη Ζ΄ Παλαιολόγου με τον Μανουήλ Β΄ Παλαιολόγο, το ρωμαίϊκο κράτος αποδυναμωνόταν ολοένα και περισσότερο, ενώ οι  τούρκοι αποκόμιζαν ολοένα και μεγαλύτερα εδαφικά οφέλη και ο σουλτάνος γινόταν ο πραγματικός ρυθμιστής τής καταστάσεως στον θρόνο τής Κωνσταντινουπόλεως. Υπήρξαν φορές μάλιστα που πολέμησαν μαζί με τους τούρκους ως σύμμαχοί τους. Δυστυχώς δεν κατάφεραν να εκμεταλλευθούν ούτε το γεγονός τής τουρκικής ήττας από τον Μογγόλο Ταμερλάνο ούτε τις τουρκικές εμφύλιες συγκρούσεις, έτσι ώστε να αντιστραφούν οι ισορροπίες που είχαν αρχίσει να παγιώνονται. Η περίοδος των Παλαιολόγων σημαδεύτηκε και από θρησκευτικές έριδες, όπως το ζήτημα τής Ενώσεως με την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία (ενωτικοί – ανθενωτικοί).

1532.—Η Κορώνη παραδίδεται από τους τούρκους στον Ναύαρχο τού χριστιανικού στόλου, Ανδρέα Ντόρια.

1571.—Αναχωρεί ο Μουσταφά πασάς γιά την Κωνσταντινούπολη, μετά από έναν χρόνο πολεμικών επιχειρήσεων γιά την κατάκτηση τής Κύπρου, συναποκομίζοντας τα λάφυρα και τους αιχμαλώτους τής Αμμοχώστου, οι οποίοι υπέφεραν τρομερά από την κτηνωδία των κατακτητών.

1582.—Ο Κερκυραίος λόγιος επιστήμων Πέτρος Σόντιος, παρατηρεί και καταγράφει κομήτη τού οποίου η τροχιά διήρκεσε μέχρι τις 4 Δεκεμβρίου τού ιδίου έτους.

1605.—Συνεχίζουν οι πειρατικές πράξεις των Φλωρεντινών στην περιοχή τής ΝΔ Μικράς Ασίας (βλ.19-21 Σεπτ.), με σημερινή λεία ένα καραμουζάλ (είδος πλοίου) έμφορτο εμπορευμάτων.

1659.—Οι Βενετοί καταλαμβάνουν και λεηλατούν την Μεγίστη. Το ακριτικό νησί Μεγίστη περιήλθε στα χέρια των τούρκων στα 1635. Στην συνέχεια ο Μοροζίνι  κατέπλευσε στην Χίο την οποία όμως δεν λεηλάτησε διότι δωροδοκήθηκε.  Σε όλη την διάρκεια των συγκρούσεων μεταξύ οθωμανών και Βενετών οι Έλληνες βρίσκονταν μεταξύ σφύρας και άκμωνος.

1806.—Μετά την παραίτηση τού τότε Οικουμενικού Πατριάρχη  Καλλίνικου Ε΄, εκ νέου διάδοχός του, ο Γρηγόριος Ε΄.

1818.—Οι αρχηγοί τής Φιλικής Εταιρείας υπογράφουν στην Κωνσταντινούπολη κοινή συμφωνία γιά την μεγαλύτερη δραστηριοποίηση τής Εταιρείας και την ανάθεση τής ηγεσίας της στον Ιωάννη Καποδίστρια.

1821.—(20-23). Ὁ τουρκικὸς στόλος κυριεύει τὸ Γαλαξείδιον, καίει ὅλα τὰ εὑρεθέντα ἐκεῖ ἑλληνικὰ πλοῖα ὡς καὶ τὴν πόλιν. Ὁ ἰσχυρὸς τουρκικοαλγερίνικος  στόλος ὑπὸ τὸν Ἰσμαήλ Γιβραλτάρ, εἶχε καταπλεύσει στὸ Γαλαξείδι, τὴν σημαντικὴ Ἑλληνική ναυτικὴ βάση τοῦ Κορινθιακοῦ, ἀπὸ τὶς 20 Σεπτεμβρίου, ἀρχίζοντας σφοδρὸ κανονιοβολισμό. Οἱ κάτοικοι ἀπέκρουσαν μὲ γενναιότητα τὶς προσπάθειες τῶν ὀθωμανῶν ν’ ἀποβιβασθοῦν, ἀλλὰ τὴν ἐπομένη, βλέποντας ὅτι 200 ὁπλοφόροι τοῦ Πανουργιᾶ ποὺ εἶχαν ἔλθει γιὰ βοήθεια λιποτάκτησαν, ἔχασαν τὸ θάρρος τους καὶ πανικόβλητοι πλέον προσπάθησαν νὰ σώσουν τὶς οἰκογένειές τους, ἀποσυρόμενοι στὰ γειτονικὰ ὄρη. Ὅταν οἱ ἐχθροί εἰσῆλθαν στὴν πόλη, βρῆκαν μόνο 22 ἄνδρες ἀσθενεῖς ἤ ὑπέργηρους καὶ μία γυναῖκα, ἡ ὁποία προσπαθοῦσε νὰ διαφύγῃ κουβαλώντας στοὺς ὤμους της τὸν πληγωμένο καὶ ἀνίκανο νὰ βαδίσῃ σύζυγό της. Οἱ τοῦρκοι τοὺς κατέσφαξαν ὅλους καὶ στὴν συνέχεια πυρπόλησαν τὴν πόλη. Αὐτή εἶναι ἡ πρώτη ἀπὸ τὶς τρεῖς καταστροφὲς τοῦ Γαλαξειδίου. Ἀπὸ τὰ πλοῖα τοῦ στόλου μας, κυριεύθηκαν περίπου 70, ἀπὸ τὰ ὁποῖα τὰ 13 ἦταν ἐξοπλισμένα. Αὐτό ἦταν τὸ πρῶτο δυνατὸ πλῆγμα ποὺ δέχτηκε τὸ ναυτικὸ μας ἐναντίον μίας σημαντικῆς ναυτικῆς βάσεως ἡ ὁποία ἀπὸ ἀμέλεια δὲν εἶχε ὀχυρωθεῖ κατάλληλα. Περὶ τὰ τέλη Σεπτεμβρίου, ἔφτασε ὁ Τομπάζης καὶ ὁ Μιαούλης μὲ 60 περίπου καράβια ἔξω ἀπὸ τὸν Κορινθιακὸ κόλπο, χωρὶς ὅμως νὰ κατορθώσουν νὰ βλάψουν τὸν ὀθωμανικό στόλο.

.—(22-23).«Τελευταία μάχη ἐν μοναστηρίῳ Σέκου τῆς Μολδαυίας, καθ’ ἥν ἐξῆλθον ξιφήρεις ἐκ τοῦ μοναστηρίου πολλοὶ Ἕλληνες ἐκ τῶν ὀπαδῶν τοῦ Φαρμάκη ἵνα σωθῶσιν. Ἐνταῦθα ἔλαβε μέρος ὁ Φαρμάκης κατὰ Ζελήχμπεη καὶ Κιουτσοὺκ Ἀλήμπεη». Οι ηρωικοί Έλληνες επαναστάτες τής Μολδοβλαχίας δίδουν την τελευταίαν μάχην των εναντίον των τούρκων στην μονήν Σέκου. Εξέρχονται ξιφήρεις εκ τού μοναστηρίου Σέκου και επιπίπτουν εναντίον των τούρκων. Από τις 9 Σεπτεμβρίου όπου ο άλλος γενναίος αγωνιστής Γεωργάκης Ολύμπιος απομονωμένος με τους συντρόφους πάνω στο κωδωνοστάσιο τής Μονής το ανατίναξε, παίρνοντας στον θάνατο και όσους τούρκους ήταν κοντά,  ο Φαρμάκης ως μόνος πλέον αρχηγός των πολιορκούμενων επαναστατών, συνέχισε να αγωνίζεται επί 14 ημέρες. Με τα τρόφιμα εξαντλημένα και τους περισσότερους από τους 235 πολεμιστές τραυματισμένους, δέχθηκε να παραδώσουν τα όπλα, αφού μεσολάβησαν διαπραγματεύσεις. Και οι τούρκοι, γιά ακόμα μία φορά «τίμησαν την υπογραφή τους».

1827.—Ο Άγγλος Ναύαρχος Κόδριγκτων κανονιοβόλησε τον τουρκικό στόλο έξω τού κάβου Πάπα και τον ανάγκασε να επιστρέψει στο Ναυαρίνο. «Ὁ Ἄγγλος Ναύαρχος Κόδριγκτων κανονιοβολήσας τὸν τουρκικὸν στόλον παρὰ τὸν Πάπαν ἔτρεψε τοῦτον εἰς φυγὴν διευθυνόμενον ὑπὸ τοῦ Καπετὰν Πατρονάμπεη».

.—Μετά από την άρνηση των Μανιατών και των Μεσσηνίων να υποταχθούν στον Ιμπραήμ, οι Αιγύπτιοι ερημώνουν την Μεσσηνία και αρχίζουν συστηματική γενοκτονία τού πληθυσμού τής Πελοποννήσου.

1828.—(π.ημ.).Στις 22 Σεπτεμβρίου / 4 Οκτωβρίου, απέπλευσε η τελευταία μοίρα, με το υπόλοιπο τού στρατού και τον Ιμπραήμ, ο οποίος επιβιβάσθηκε τελευταίος (βλ.&23/9).

1853.—(π.ημ.).Κήρυξη τού Κριμαϊκού Πολέμου ανάμεσα στην οθωμανική αυτοκρατορία και την Ρωσία. Τον Ιούλιο τού 1853, Ρωσικές δυνάμεις διέσχισαν τα σύνορα και πέρασαν στις παραδουνάβιες ηγεμονίες, χωρίς ωστόσο να κηρυχτεί πόλεμος από την μεριά τής Πύλης. Στις 23/9 (4 Οκτωβρίου με το ν.ημ.), οι οθωμανοί ενθαρρυμένοι από την αγγλογαλλική υποστήριξη κήρυξαν τον πόλεμο στην Ρωσία.

1855.—Ο Δημήτριος Βούλγαρης, μετά την παραίτηση τού Α. Μαυροκορδάτου, σχηματίζει νέα κυβέρνηση.

1879.—Η ‘’Εφημερίδα τής Κυβερνήσεως’’ γιά πρώτη φορά δημοσιεύει έγχρωμες αφίσες υποψήφιων βουλευτών. Στο ίδιο φύλλο ο υποψήφιος βουλευτής Κρανέας, Ρόκος Χοϊδάς, διακηρύσσει την πίστη του στην δημοκρατία και την αποστροφή του στην μοναρχία.

1887.—(ν. ημ.). Ισχυρή σεισμική δόνηση συγκλονίζει την νήσο Ζάκυνθο, δίχως όμως αναφορές γιά μεγάλης εκτάσεως ζημιές.

1895.—Νέος πρόξενος στην πόλη των Σερρών μέχρι και τα μέσα περίπου τού Μακεδονικού Αγώνος, τού οποίου υπήρξε οργανωτής στην περιοχή, ο Ιωάννης Στορνάρης.

1905.—Οι αιμοχαρείς εκ φύσεως βούργαροι σφάζουν με άγριο τρόπο τον Έλληνα εργάτη από το χωριό Μουσουμίτσα, Γεώργιο Γιοβάν. Τον άτυχο Έλληνα είχαν απαγάγει δύο ημέρες πριν, με σκοπό να τον κάνουν γενίτσαρο.

.—Διακοπὴ διπλωματικῶν σχέσεων μεταξύ Ἑλλάδος καὶ Ῥουμανίας. Ὁ  Ἕλληνας πρέσβυς στὴν Ῥουμανία ἀναχώρησε ἀπό τὸ Βουκουρέστι, ἐνῶ τὴν ἐπομένη ἀναχώρησε καὶ ὁ Ῥουμάνος πρέσβυς ἀπό τὴν Ἀθήνα κατόπιν ἐντολῆς ποὺ ἔλαβε ἀπό τὴν κυβέρνησή του. Οἱ σχέσεις τῶν δύο χωρῶν ἐντάθηκαν ἐπικίνδυνα, ὅταν τὶς προηγούμενες ἡμέρες εἶχαν συμβεῖ ἐπεισόδια κατὰ τῆς Ἑλλάδος στὴν Ῥουμανία. Γνωστὴ εἶναι ἡ στάση τῆς Ῥουμανίας  σ’ ὅ,τι ἀφορᾶ τοὺς λεγόμενους «Κουτσόβλαχους», καὶ ἡ προσπάθειά της νὰ θεωρηθοῦν ὡς ξεχωριστὴ ῥουμανικὴ ἐθνότητα μέσα στὴν Μακεδονία.

1911.—Φοβούμενη την ένταση στις σχέσεις με την τουρκία εξ αιτίας μετακινήσεως δυνάμεων τού εχθρού προς τα ελληνοτουρκικά σύνορα, η κυβέρνηση προβαίνει σε πρόσκληση υπό τα όπλα εννέα ηλικιών.

1912.(π.ημ.).Υπογράφεται στην Σόφια στρατιωτική σύμβαση μεταξύ Ελλάδος και βουργαρίας γιά παροχή αμοιβαίας βοήθειας σε περίπτωση τουρκικής επιθέσεως. Η Συνθήκη Αμυντικής Συμμαχίας είχε ήδη υπογραφεί από τις 16/29 Μαΐου τού 1912, και περιελάμβανε μία αμυντική συμφωνία στην περίπτωση προσβολής τής μίας ή τής άλλης χώρας από την τουρκία. Στις 22/9 (5/10 με το ν.ημ.), η στρατιωτική σύμβαση επισφράγισε την προσέγγιση μεταξύ των δύο χωρών, κάτι που πριν λίγους μήνες θεωρείτο ανέφικτο και που στην πορεία αποδείχθηκε προσωρινό.

1915.—Η διαφωνία τού Βασιλέα Κωνσταντίνου Α΄με τον Βενιζέλο, προκαλεί και νέα παραίτηση τού δεύτερου από την πρωθυπουργία.

.—Στο μεταξύ, προτάθηκε μία απίστευτη στα χρονικά προσφορά από την Βρετανία. Ενώ η Αγγλία προσέφερε την Κύπρο στην Ελλάδα, με αντάλλαγμα να δεχθεί να πολεμήσει στο πλευρό της, η πρόταση αυτή απορρίφθηκε (…)

.—Αρχίζει η ουσιαστική αποβίβαση των φερόμενων ως «Συμμάχων» στο λιμάνι τής Θεσσαλονίκης. Οι πρώτες μονάδες που αποβιβάστηκαν, ήταν η 10η Βρετανική και η 156η Γαλλική Μεραρχίες (βλ.& 20, 21/9).

1916.—Γίνεται γνωστό ότι ο Γάλλος ναύαρχος Φουρνιέ ζήτησε να τού παραδοθεί μέρος τού Ελληνικού Στόλου (…) Επίσης, με το ίδιο τελεσίγραφο, ζήτησε να παροπλιστούν τα θωρηκτά «Αβέρωφ», «Κιλκίς» και «Λήμνος», να αφοπλιστούν τα παράκτια πυροβολεία τής Καστέλλας, να επιβληθεί έλεγχος τής Τριπλής Συμμαχίας  ‘’Αντάντ’’ στους σιδηροδρόμους Αθηνών-Λαρίσης και στα ταχυδρομεία. Ακολούθησε η γαλλική κατοχή τόσο τής Αττικής όσο και ο αποκλεισμός όλης τής Νοτίου Ελλάδος και ο πλήρης έλεγχος τής Επικράτειας. Αυτοί ήταν οι «περίφημοι σύμμαχοι»…

1918.—Οι Ελληνικές δυνάμεις στο Μπέλες Μακεδονίας μάχονται εναντίον των Γερμανοβουργάρων και τους εκδιώκουν.

1919.—Στο μέτωπο στην Μ. Ασία γίνονται μάχες περιπόλων.

1920.—Γιά όλη την διάρκεια τού Σεπτεμβρίου καμμία σοβαρή ενέργεια εκδηλώθηκε στην ζώνη τού Α΄ Σώματος Στρατού (Φιλαδέλφεια, Ουσάκ, Τσεντίζ).

1921.—Συνεχίζεται η επίθεση τού Α΄ Σώματος Στρατού στο Αφιόν Καραχισάρ, χωρίς όμως θετικά αποτελέσματα, διότι τα τμήματα των Μεραρχιών καθηλώθηκαν από πυκνό φράγμα πυρός των τούρκων. Μάλιστα το 1ο Σύνταγμα Πεζικού τής ΙΙ Μεραρχίας είχε σοβαρές απώλειες. Μόνο το 5ο Σύνταγμα Πεζικού στο δεξιό άκρο τής Ι Μεραρχίας κατέλαβε με ορμητική επίθεση διά τής λόγχης, ισχυρώς κατεχόμενον λόφο νοτιοανατολικώς τού Μπονστανλί.

.—Η Ελληνική Στρατιά θέλοντας να εκκαθαρίσει το γρηγορότερο την κατάσταση στην περιοχή Αφιόν Καραχισάρ, αποφάσισε να χρησιμοποιήσει και το Β΄Σώμα Στρατού, γι’ αυτό και το συγκέντρωσε στην περιοχή γύρω από το Σεϊντή Γαζή. Τον τομέα τού Β΄Σ.Σ. από το Σεγιντί Σού έως τα υψώματα Τζεβισλί, ανέλαβε εξ ολοκλήρου η ΙΧ Μεραρχία τού Β΄Σ.Σ. που δεν το ακολούθησε.

.—Η Ανεξάρτητη Μεραρχία και το Γ΄ Σώμα Στρατού εκκαθαρίζουν την περιοχή τού Μποζ Νταγ από τις τουρκικές δυνάμεις που είχαν σκοπό να επιτεθούν στο Εσκή Σεχήρ. Η επιχείρηση ολοκληρώθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου.

1922.—(π.ημ.). Ο Βενιζέλος διαβεβαιώνει τον Λόρδο Κώρζον, ότι, η Ελλάδα θα αποχωρήσει από την Ανατολική Θράκη.

.—Οι «Σύμμαχοι» κάλεσαν την ελληνική αντιπροσωπεία αποτελούμενη από τους Στρατηγό Μαζαράκη Αλ., τους Συνταγματάρχες Πλαστήρα και Σαρρηγιάννη και τον Γραμματέα τού υπουργείου Εξωτερικών, Οικονόμου Γκούρα. Η συνάντηση έγινε επί τού αγγλικού θωρηκτού «Σιδηρούς Δούξ», όπου και τους ανακοινώθηκε η χθεσινή απόφαση γιά την αποχώρηση τού Ελληνικού Στρατού στην γραμμή τού Έβρου και την εκκένωση τής Ανατολικής Θράκης. Η ελληνική αντιπροσωπεία αρνήθηκε να συζητήσει την εκκένωση, λέγοντας ότι ήλθε γιά να συζητήσει τους όρους ανακωχής, ενώ το ζήτημα εκκενώσεως τής  Ανατολικής Θράκης ήταν πολιτικό. Την ίδια ημέρα ενημέρωσε την κυβέρνηση Κροκιδά γιά το σχέδιο που τους επέδωσαν προς μελέτη οι «Σύμμαχοι».

.—(ν.ημ.). Οι«Σύμμαχοι» στέλλουν επίσημη Διακοίνωση στον Κεμάλ γιά Διάσκεψη, η οποία θα οδηγήσει στην Σύμβαση Ανακωχής Μουδανιών στις 11/10ου, εν αγνοία τής Ελληνικής κυβερνήσεως την οποία θα ειδοποιήσουν ημέρες κατόπιν τού γεγονότος (από την οποία απλώς ζήτησαν να υπογράψει τα προαποφασισμένα, κι αυτή το έκανε).

1943.—Άνδρες τής Εθνικής Αντιστασιακής οργάνωσης ΠΑΟ, ενεργούν επίθεση εναντίον βουλγαριζόντων και κομμουνιστών τού ΕΛΑΣ στον Άγιο Αντώνιο Κρουσίων. Οι απώλειες των εχθρών τής πατρίδας παραμένουν ανεξακρίβωτες.

.—Οι Γερμανοναζί, φθάνουν με τέσσερεις λέμβους στις 3 η ώρα το μεσημέρι στην νήσο Νάξο με σκοπό να συλλάβουν την ιταλική φρουρά τού νησιού. Γνωρίζοντας την βαναυσότητα των πρώην συμμάχων τους, οι Ιταλοί αποσύρονται στο εσωτερικό τού νησιού και κρύβονται.

.—Στὸν θαλάσσιο δίαυλο μεταξὺ Κάσου-Καρπάθου, γνωστὸ ὡς «ὁ λάκκος τῆς Καρπάθου», βρισκόταν σὲ περιπολία τὸ βρετανικὸ ἀντιτορπιλικό «Eclipse», ὅταν ἐντόπισε το ἐπιταγμένο ἀπό τοὺς Γερμανούς ἀτμόπλοιο «Ντονιτζέττι»· ἦταν γεμᾶτο ἀπό τὴν προηγουμένη μέρα μὲ αἰχμάλωτους Ἰταλούς, οἱ ὁποῖοι μετὰ τὴν συνθηκολόγηση στιβάχτηκαν στὸ ἀμπάρι ἀπό τοὺς Γερμανοὺς πρώην συμμάχους τους. Ἡ χωρητικότητα τοῦ ἀτμόπλοιου ἦταν μέχρι 700 ἀνθρώπους· οἱ Γερμανοὶ σταμάτησαν στοὺς 1.835. Βρέθηκε λοιπὸν τὸ ὑπερφορτωμένο μὲ ἀνθρώπινες ψυχὲς «Ντονιτζέττι» στὴν πορεία τοῦ «Eclipse», ποὺ τὸ βύθισε. Θύματα, 600 ἀεροπόροι, 1,110 ναῦτες, 114 ὑπαξιωματικοί καὶ 11 ἀξιωματικοί. Ὁ ὑδάτινος τάφος παραμένει  στὸ στενὸ Καρπάθου-Ρόδου, σὲ βάθος 105 μέτρων.

.—Διλοχία ΕΛΑΣιτῶν ἐπιτέθηκε τὸ πρωὶ τῆς 22ας Σεπτεμβρίου, σὲ δύναμη Ἑλλήνων ἀνταρτῶν ἀποτελούμενη ἀπό 30 ἄνδρες ὑπό τὸν ἀνθυπολοχαγό Φαμπρικέλη. Μετὰ ἀπό 10ωρη σκληρὴ μάχη, οἱ ΕΛΑΣσίτες τράπηκαν σὲ φυγὴ μὲ πολλὲς ἀπώλειες. Ἀπό τοὺς Ἑλληνες ἀντάρτες τραυματίστηκαν σοβαρὰ δύο.

.—Ημερομηνία θανάτου τού ήρωα ιερέα τής Ι. Μητροπόλεως Τριφυλίας και Ολυμπίας, Δημήτριου Γεωργακόπουλου. Ο άτυχος εφημέριος υπέκυψε στα βασανιστήρια από Ιταλούς φασίστες.

1944.—Αντάρτες τής Εθνικής Αντιστασιακής οργανώσεως ΠΑΟ, συγκρούονται με τον υποχωρούντα βουργαρικό στρατό στην περιοχή μεταξύ Μυρίνης – Δήμητρας τού Νομού Σερρών. Οι βούργαροι και οι ελλαδίτες τού ΕΛΑΣ, οι οποίοι τους ακολουθούσαν, δίνοντας ψεύτικες υποσχέσεις στους ήρωες τού συνταγματάρχη Παπαπέτρου γιά αποχώρηση στην πατρίδα τους, περικύκλωσαν και αιχμαλώτισαν ύπουλα 363 ανθρώπους. Παραδόθηκαν όλοι από τους βούργαρους στους κομμουνιστές, οι οποίοι τους έσφαξαν μαρτυρικά λίγες ημέρες μετά (βλ. 5 Οκτωβρίου).

.—Η Χ Μεραρχία τής ΕΟΕΑ επιτίθεται στις δυνάμεις των Γερμανών που κατείχαν τις Φιλιάτες τής Ηπείρου και καταλαμβάνει την πόλη.

1945.—Με την σύσταση Κεντρικού Εκπαιδευτικού Συμβουλίου, το αναλυτικό πρόγραμμα σχολείων που υπήρχε στα Δωδεκάνησα τροποποιήθηκε και έγιναν μετακινήσεις δασκάλων γιά να καλυφθούν κάποια κενά, ενώ γιά έναν μήνα, το καλοκαίρι τού 1946, εκτελέστηκε ένα πρόγραμμα επιμόρφωσης 50 καθηγητών. Σύμφωνα με την έκθεση Parker, τον πρώτο καιρό τής βρετανικής παρουσίας στην Δωδεκάνησο, την μέριμνα τής εκπαιδεύσεως είχε η Ορθόδοξη Εκκλησία, που είχε χτίσει και μερικά σχολεία.

1947.—Λήγουν οι συνεδριάσεις τής Συνδιασκέψεως των 16 υπουργών Εξωτερικών, οι οποίες θα καταλήξουν στην αποδοχή τού σχεδίου «Μάρσαλ». Το εν λόγω σχέδιο προέβλεπε οικονομική βοήθεια σε πληγέντα από τον πόλεμο κράτη, και στις αποφάσεις τής Συνδιασκέψεως ορίστηκε – επίσης – η ίδρυση μιάς Ευρωπαϊκής Επιτροπής Οικονομικής Συνεργασίας γιά τον ίδιο σκοπό.

1951.—Θριαμβευτικά είναι τα σχόλια γιά την διεύθυνση τής Φιλαρμονικής Ορχήστρας τής Νέας Υόρκης υπό τον Δημήτρη Μητρόπουλο στο Εδιμβούργο.

1952.—Απεβίωσε ο δημοσιογράφος και θεατρικός συγγραφέας Τίμος Μωραϊτίνης. Η ζωή τού Τίμου Μωραϊτίνη ξετυλίχθηκε μέσα στην πιό ανώμαλη και ταραγμένη εποχή τού τόπου. Από το 1876 έως το 1952 που πέθανε, η Ελλάδα βίωσε συνεχόμενες φάσεις και περιόδους συγκλονιστικών γεγονότων. Μέσα σε τόσα διχαστικά γεγονότα ο Μωραϊτίνης αρνήθηκε πεισμόνως να εμπλακεί, με μόνη του συμμετοχή τις στρατεύσεις στους ένοπλους αγώνες τής πατρίδος. Διεκδικήθηκε πιεστικά από παρατάξεις, αλλά δεν τον βρίσκουμε σε καμμία αυλή. Ήταν ανένταχτος. Πρωτοεμφανίσθηκε, έφηβος ακόμη, στο ΣΚΡΙΠ το 1893 και στην συνέχεια το 1896 στο ΕΜΠΡΟΣ τού Δημήτρη Καλαποθάκη. Αργότερα συνεργάστηκε με την ΑΚΡΟΠΟΛΗ τού Βλάσση Γαβριηλίδη, τής οποίας έγινε διευθυντής το 1905. Και γιά μισό αιώνα έγραφε το καθημερινό πρωτοσέλιδο χρονογράφημα σε ημερήσιες εφημερίδες και σε περιοδικά. Το 1906 παρέλαβε στο θέατρο το νεοελληνικό κωμειδύλλιο, διαμορφώνοντας την νεοελληνική σάτιρα των κοινωνικών πραγμάτων, ένα είδος κωμωδίας που παίζεται μέχρι σήμερα. Καθοριστικό τής εποχής εκείνης είναι ο φλογερός πατριωτισμός που διαπερνούσε τον κόσμο, αλλά και ο «Μεγαλοϊδεατισμός» που κατέληξε στην ήττα τού Ελληνικού στρατού το 1897 κατά τον «ατυχή πόλεμο», στον οποίο και πολέμησε ο Τίμος Μωραϊτίνης. Ο ίδιος έγραψε μετά την ήττα: «Στα πεδία των μαχών δεν ηττήθη ο ελληνικός στρατός. Ηττήθησαν οι ρήτορες τού κοινοβουλίου.» Μέσα από αυτήν την εποχή, την ντυμένη στο χακί, η διανόηση έδωσε το παρόν της με αξιόλογα πατριωτικά έργα, κυρίως ποιητικά. Ο Τίμος Μωραϊτίνης έχει αφήσει το έντονο αποτύπωμά του στην πατριωτική ποίηση, αλλά και μέσα από τις επιθεωρήσεις του. Καλλιέργησε με το πληθωρικό του ταλέντο τα κυριότερα είδη τού γραπτού λόγου κατά το πρώτο ήμισυ τού 20ο αιώνα. Από το Θέατρο (πρόζα και επιθεώρηση), Χρονογράφημα, Ποίηση, Μυθιστόρημα, Αθηναϊογραφία, Διήγημα, έως και τα Ταξιδιωτικά, όλα διακρίνονται γιά το λεπτό χιούμορ, την πρωτοτυπία, τον στοχασμό, τον λυρισμό και ένα αστείρευτο κέφι μαζί με ρομαντική διάθεση. Υπήρξε ένας ευαίσθητος συγγραφέας, γνήσιος και ειλικρινής στην λογοτεχνική του έκφραση, με βαθύ ανθρωπισμό, που λατρεύτηκε από τον κόσμο.

1955.—Ανταρτική ομάδα τής ΕΟΚΑ, στο πλαίσιο των επιχειρήσεων δολιοφθοράς, πραγματοποιεί επίθεση στο μεταλλείο Μιτσερού. Αφαιρέθηκαν 1.500 ράβδοι δυναμίτιδας και 50 οκάδες πυραγωγού σχοινιού.

1976.—Καθιερώνονται βιβλιάρια υγείας γιά τα παιδιά.

1983.—Φθάνει στην Αθήνα γιά τριήμερη επίσημη επίσκεψη η πρωθυπουργός τής Ινδίας, Ιντίρα Γκάντι, επικεφαλής τού Κινήματος των Αδεσμεύτων.

1988.—Χάλκινο Μετάλλιο στην Ολυμπιάδα τής Σεούλ γιά τον Έλληνα αθλητή τής ελληνορωμαϊκής πάλης Μπάμπη – Χαράλαμπο – Χολίδη. Ήταν ικανός να κατακτήσει το Χρυσό αλλά αγωνιζόταν με ένα πόδι, διότι το άλλο είχε μετεγχειρητικό πρόβλημα στο γόνατο. Όμως οι αθλητικοί συντάκτες στην ετήσια βράβευσή τους, τον ανέδειξαν ως τον καλύτερο αθλητή (όλων των αγωνισμάτων) τής χρονιάς, γιά τρίτη φορά. Οι δύο προηγούμενες ήταν το 1978 και το 1983. Ο Χαράλαμπος Χολίδης ήταν ο Σημαιοφόρος μας  στην είσοδο τής Ελληνικής αθλητικής ομάδας στο στάδιο τής Σεούλ. Αγαθός, καθαρός σε ψυχή και νου, ο Χολίδης ξεπηδά από τις σελίδες τής ιστορίας μιάς παλαιότερης Ελλάδας. Οι παππούδες του είχαν καταγωγή από τον Πόντο, ενώ ο ίδιος γεννήθηκε στο Καζακστάν, αλλά σε ηλικία οκτώ ετών ήλθε στην Ελλάδα με τους γονείς του. Απεβίωσε στις 26 Ιουνίου 2019 από ανακοπή καρδιάς.

1991.—Απεβίωσε ο ποιητής και συγγραφέας Γιάννης Νεγρεπόντης (Γιάννης Ξυνοτρούλιας).

1993.—Τα πολιτικά κόμματα που καταθέτουν συμμετοχή γιά τις ελληνικές εκλογές τής 10ης Οκτωβρίου, είναι 27.

1994.—Αγωγή κατά τού ελληνικού Δημοσίου καταθέτει ο τέως βασιλέας, Κωνσταντίνος Β΄στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, ζητώντας να κηρυχθούν αντισυνταγματικές οι διατάξεις τού νόμου με τον οποίο απαλλοτριώθηκε η κινητή και ακίνητη περιουσία του στην Ελλάδα, αναφερόμενος στο Τατόι, το Μον Ρεπό και το Μονοδένδρι Λαρίσης.

.—Ανακοινώνεται επίσημα στην επιστημονική επιθεώρηση “Nature” η ανακάλυψη τού «αρχαιότερου» προγόνου τού ανθρώπου. Βρέθηκε στην Αιθιοπία και ονομάστηκε Αυστραλοπίθηκος Ράμιντους. Τα απολιθωμένα οστά που ανακαλύφθηκαν, χρονολογήθηκαν στα 4,4 εκ. έτη. Ο αρχάνθρωπος των Πετραλώνων Χαλκιδικής αγνοήθηκε.

1996.—Με βάση τα συγκεντρωτικά αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών, το Πα.Σο.Κ. λαμβάνει 41,49% κερδίζοντας 162 έδρες και η Ν.Δ. 38,12% κερδίζοντας 108 έδρες.

1997.—Την καταπολέμηση των διακρίσεων, την προώθηση πλήρους ισότητας στην ελευθερία τού λόγου, τον πολιτισμό και την εκπαίδευση, περιλαμβάνει η συμφωνία τού Συμβουλίου Ευρώπης γιά την προστασία των εθνικών μειονοτήτων, την οποία υπέγραψε η Ελλάδα. Μετά από αυτήν την υπογραφή, ακολούθησαν καταδικαστικές αποφάσεις τού Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου κατά τής Ελλάδος, όπως γιά παράδειγμα τού 2008, γιά άρνηση των ημεδαπών δικαστηρίων να επιτρέψουν την καταχώρηση τής “Πολιτιστικής Ένωσης Γυναικών «τούρκων» Νομαρχίας Ροδόπης” και γιά την υπόθεση τής “τουρκικής» Ένωσης Ξάνθης”, υπογραμμίζοντας  ότι ανεξάρτητα από το πόσο σοκαριστικά ή απαράδεκτα μπορεί να θεωρούνται γιά τις Αρχές μερικές απόψεις ή όροι που χρησιμοποιούνται από την ένωση ή τα μέλη της, δεν θα πρέπει να θεωρούνται αυτομάτως ως μία προσβολή τής δημόσιας τάξης ή τής εδαφικής ακεραιότητας τής χώρας (…)

1999.—Ἡ μεγάλη κατρακύλα τοῦ Χρηματιστηρίου Ἀθηνῶν, καὶ ἡ προεκλογικὴ ὑπόσχεση τῆς κυβερνήσεως Σημίτη (ΠαΣοΚ), γιὰ ἀκόμα καλύτερες ἡμέρες. Σὰν σήμερα, σύμφωνα μὲ δημοσιεύματα ἐφημερίδων, ὁ ἀρχηγὸς τῆς ἀξιωματικῆς ἀντιπολιετεύσεως Κώστας Καραμανλῆς, ζήτησε μὲ ἐπιστολὴ του πρὸς τὴν Διεύθυνση Χρηματιστηριακῶν Θεμάτων τοῦ ΧΑΑ νὰ τοῦ γνωστοποιηθοῦν οἱ πράξεις ἀγοραπωλησίας τῶν μετοχῶν τοῦ ΟΤΕ καὶ τῶν Ἑλληνικῶν Πετρελαίων. Χωρὶς νὰ ἐξηγῇ τοὺς λόγους, ζήτησε μὲ τὴν ἐπιστολὴ του νὰ πληροφορηθῇ ὅλες τὶς πράξεις ἀγορᾶς καὶ πωλήσεως τῶν μετοχῶν τῶν ἑταιρειῶν ΟΤΕ καὶ ΕΛ.ΠΕ. κατὰ τὶς συνεδριάσεις ἀπὸ 1ης ἔως καὶ 21ης Σεπτεμβρίου 1999 καὶ κυρίως στὴν συνεδρίαση τῆς 21/9/1999, τὴν ἡμέρα δηλαδὴ ποὺ ὁ ΧΑΑ ἔκανε τὴν μεγάλη βουτιὰ μετὰ ἀπὸ μία περίοδο ἰλιγγιώδους καὶ ξέφρενης ἀνόδου ἀπὸ τὶς 31/12/1998 ἔως τὶς 16/9/1999. Τὴν περίοδο ἐκείνη μεγάλο ποσοστό κατοίκων τῆς χώρας, ἔχοντας πλήρη ἅγνοια περὶ χρηματιστηριακῶν συναλλαγῶν καὶ τῶν κινδύνων τους, ὅντας ἐντελῶς ἀκάλυπτοι ἀπὸ τοὺς ἐλεγκτικοὺς μηχανισμούς ποὺ ἕνα ἀξιοπρεπὲς κράτος ἔπρεπε νὰ ἔχῃ, καὶ μὲ δεκάδες χρηματιστηριακὲς ἑταιρεῖες νὰ «φυτρώνουν» συνεχῶς, ἔπαιξαν γιὰ νὰ κερδίσουν καὶ ἔχασαν. Λησμόνησαν τὴν παράδοση αἰώνων ὅτι «τὰ ἀγαθά κόποις (καὶ ἐντίμως) κτῶνται», μπροστὰ στὰ καλέσματα τῶν σειρήνων τῆς διαπλοκῆς καὶ τοῦ ἐκσυχρονισμοῦ γιὰ γρήγορο κέρδος χωρὶς ἐργασία. Λάτρεψαν τὴν ὕλη καὶ τὰ εἴδωλά της. «Ὅταν κάποιος νεαρὸς εἶπε ὅτι “εἶναι μεγάλο πρᾶγμα νὰ σοῦ τυχαίνουν ὅσα ἐπιθυμεῖς”, ὁ Μενέδημος ἀπάντησε ὅτι “ πολὺ μεγαλύτερο πρᾶγμα εἶναι νὰ μὴν ἐπιθυμεῖς ὅσα δὲν πρέπει”».

2000.—Ο Βίκτορας Μήτρου εκπροσωπώντας την Ελλάδα, κατακτά το Αργυρό Μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες τού Σίδνεϊ στην κατηγορία 77 κιλών τής άρσεως βαρών, σηκώνοντας 165 κιλά στο αρασέ, 165 στο ζετέ και 367.5 στο σύνολο.

2019.—Ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, συναντήθηκε σαν σήμερα στο Μέγαρο Μαξίμου με το διοικητικό συμβούλιο και την παγκόσμια ηγετική ομάδα τής φαρμακευτικής Pfizer. Ευχαρίστησε την πολυεθνική βιομηχανία, η οποία ειδικεύεται στην παραγωγή φαρμακευτικών προϊόντων, γιά την απόφασή της να δημιουργήσει στη Θεσσαλονίκη ένα από τα έξι ψηφιακά εργαστηριακά της κέντρα (digital hubs), συμπληρώνοντας πως η Ελλάδα μπορεί να αποτελέσει κόμβο επιχειρηματικής πρωτοβουλίας στον τομέα τής τεχνολογίας τής υγείας.

Copyright (©) «Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο»
Βασική πηγή: www.e-istoria.com

Αφήστε μια απάντηση