ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 21 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ

.

14-12-2014,

21 Οκτωβρίου

.

1097.—Οι Σταυροφόροι αρχίζουν την πολιορκία τής Αντιόχειας. Κατά την διάρκεια των εννέα μηνών πολιορκίας τής Αντιόχειας, καταπατήθηκε γιά πρώτη φορά η συναφθείσα συμφωνία μεταξύ Σταυροφόρων και Αυτοκράτορος Αλεξίου Κομνηνού, με την ύπουλη κατάληψη τής Έδεσσας, η οποία ανήκε στην Αυτοκρατορία.

1628.—Ο τρομερός Άγγλος αρχιπειρατής sir Kenelm Digby αναχωρεί από την Πάτρα στην οποία είχε αφιχθεί στις 3 τού μήνα, με σκοπό να πουλήσει τα λάφυρα από τις πειρατείες του σε τούρκους. Τα βενετικά λιμάνια τον είχαν κηρύξει ανεπιθύμητο και εχθρό, ήδη απ’ όταν έγινε γνωστή η επίθεσή του στην Αλεξανδρέττα (βλ.11/6ου).

1665.—Επαύθη από τα καθήκοντά του ο Οικουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Διονύσιος Γ΄ Βαρδαλής. Με καταγωγή από την νήσο Άνδρο, διετέλεσε Πατριάρχης την περίοδο 1662-1665. Με προτροπή του συστήθηκε στην Κωνσταντινούπολη από τον Μανουήλ Καστοριανό το ανώτερο τμήμα τής Μεγάλης τού Γένους Σχολής (1663), το οποίο αργότερα ονομάσθηκε Πατριαρχική Ακαδημία.   

1675.—Πειρατικά πλοία από τον στόλο των Γάλλων Ιπποτών τού Τάγματος τού Αγίου Ιωάννη τής Μάλτας, ρημάζουν τον Μπούργο τής Νάξου (την εκτός τειχών χώρα τού νησιού). Συνεργάτης των Μαλτέζων ως καπετάνιος σε ένα από αυτά τα καράβια τους, ήταν ο Μιχάλης Μανιάτης (εκ Μάνης). Η δήωση τού νησιού η οποία κράτησε 18 ολόκληρες ώρες, δεν άφησε ούτε ένα σπίτι να μην έχει λεηλατηθεί και ερημωθεί. Βίασαν τις περισσότερες από τις γυναίκες που βρήκαν, οι Ιππότες, ενώ δεν σεβάστηκαν ούτε ιερείς, ούτε καλογήρους αλλά και τον ίδιο τον Αρχιεπίσκοπο τού νησιού, και δεν δίστασαν να βομβαρδίσουν το τοπικό μοναστήρι των Καπουκίνων. Να, αυτοί ήταν οι Ιππότες τής Ευρώπης και η ιστορία τους!

1688.—Μετά από μακρά πολιορκία με βαριές απώλειες, ο ενωμένος χριστιανικός στόλος αποφασίζει να εγκαταλείψει τις προσπάθειες καταλήψεως τής Χαλκίδας. Αυτό που θα ακολουθήσει την αποχώρηση τού στόλου, είναι οι τρομερές σφαγές και δηώσεις με θύματα τούς Έλληνες, επειδή έλαβαν μέρος στην πολιορκία με την πλευρά των Δυτικών.

1773.—Οι τούρκοι σφαγιάζουν στην Θεσσαλονίκη τον νεομάρτυρα Ιωάννη από την Μονεμβασιά.  

1803.—Εγκρίνεται το Νέο Σύνταγμα τής Επτανήσου Πολιτείας. Στις 21 Μαρτίου 1800 είχε υπογραφεί μεταξύ Ρωσίας και οθωμανών η Σύμβαση τής Κωνσταντινουπόλεως, με την οποία αποφασιζόταν ότι τα Ιόνια Νησιά θ’ αποτελούσαν ενιαίο κράτος υπό την επικυριαρχία και προστασία τής Πύλης στην οποία θα κατέβαλαν τριετή φόρο. Ταυτοχρόνως με την υπογραφή τής Συνθήκης, εγκρίθηκε και το Σύνταγμα τής Πολιτείας που ονομάστηκε Βυζαντινό. Η επίσημη έπαρση τής σημαίας τής Επτανήσου Πολιτείας έγινε την 1/13 Ιανουαρίου 1801. Όμως με την εφαρμογή τού Βυζαντινού Συντάγματος, οι Επτανήσιοι έχασαν τις πολιτικές ελευθερίες που τους είχαν δοθεί από τους Γάλλους με αποτέλεσμα να σημειωθούν εξεγέρσεις. Κατεστάλησαν με την άφιξη ναυτικής και στρατιωτικής δυνάμεως από την Ρωσία. Πληρεξούσιος τής Ρωσίας ήταν ο Ζακυνθινός κόμης Μοντσενίγο Γεώργιος, ο οποίος αναδιοργάνωσε την Γερουσία, διόρισε προσωρινή κυβέρνηση και κάλεσε σε εκλογές συντακτικής συνελεύσεως, η οποία συνήλθε στις 14/10/1803 και ψήφισε νέο Σύνταγμα.

1806.—Ο περίφημος Νικοτσάρας, παροτρύνει τον οπλαρχηγό τής Λίμνης Ευβοίας καπετάν Κωνσταντή Μπελάρα, ώστε να συμπράξουν από κοινού πειρατική ενέργεια εναντίον τής μπομπάρδας τού Χασάν Μπέη. Το πλοίο τού τούρκου κατέβαινε από την Ρωσία γεμάτο σιτάρι και χαβιάρι, αλλά τον Νικοτσάρα δεν τον ένοιαζε το χρήμα, παρά το επικαλούνταν γιά να πείσει τον Μπελάρα· «τα νιτερέσα τού Γένους» τού έλεγε.

1822.—«Ἄφιξις Μεχμὲτ Ρεσὶτ πασᾶ τῆς Κιουτάγιας (Κιουταχῆς) καὶ Ὀμὲρ πασᾶ Βρυώνη εἰς τὰ χωριὰ τοῦ Μεσολογγίου Μποχῶρι Γαλατᾶ». Οι τούρκοι υπό τον Κιουταχή φθάνουν έξω από το Μεσολόγγι. Κατά την διάρκεια τής πολιορκίας τού Μεσολογγίου, ανταλλάσσονταν μεταξύ των αντίπαλων στρατοπέδων αντεγκλήσεις στολισμένες με κοσμητικά επίθετα, θρησκευτικού και εθνικού περιεχομένου. Το ότι οι αγωνιστές τού ’21 βωμολοχούσαν και έβριζαν είναι περισσότερο από βέβαιο. Γνωρίζουμε ότι πριν από τις μάχες οι αντίπαλοι συνομιλούσαν κατ’ αρχάς ήρεμα, γιά να καταλήξουν σε ύβρεις αισχρές ο ένας γιά την θρησκεία τού άλλου, ύβρεις που από μόνες τους έδιναν το σύνθημα τής μάχης και περιέγραφαν το μίσος και το πάθος. Ορισμένοι από αυτούς τους διαλόγους έχουν καταγραφεί και φτάσει σε ‘μας.

1824.—«Ἐκυριεύθη ἡ σκαμπαβία τοῦ Ἰμβραὴμ πασᾶ ἐν Λέρῳ».

1825.—Γιά πρώτη φορά στην επίσημη Εφημερίδα τής Κυβερνήσεως, στο πέμπτο φύλλο τής «Γενικής Εφημερίδος τής Ελλάδος», δημοσιεύεται ένα ποίημα. Πρόκειται γιά τον «Ύμνο εις την Ελευθερία», τού Διονυσίου Σολωμού, που αποτελείται από 158 στροφές και συνολικά 638 στίχους.

1827.—«Ἡ Πύλη ἔμαθεν τὴν Ναυμαχία τοῦ Ναυαρίνου». Έξαλλος ο Σουλτάνος και η Πύλη αντιδρούν έντονα λόγω τού αποτελέσματος τής ναυμαχίας.

.—Μία διακήρυξη τής προσωρινής Αρχής («Αντικυβερνητική Επιτροπή»), μάς γνωστοποιεί ότι στο Αιγαίο έχει εξαπολυθεί μικρός στόλος υπό την αρχηγία τού Μικέ Κυπαρίσση με σκοπό την πάταξη τής πειρατείας. Η ελεύθερη επικοινωνία μεταξύ των νησιών είχε καταστεί αδύνατη από καιρού λόγω τού τρομερού φαινομένου, με τους πειρατές να αψηφούν παντελώς τα (χλιαρά) μέτρα τής κυβερνήσεως. Πάνοπλα καράβια με ισχυρά ορμητήρια, κυριότερο των οποίων η Γραμβούσα, έκαναν την ζωή στην θάλασσα και τα παράλια μέρη αφόρητη και άκρως επικίνδυνη.

1829.—Προτοῦ ἀκόμη συντελεσθεῖ ἐπισήμως ἡ διεθνής ἀναγνώριση τοῦ Ἑλληνικοῦ κράτους, ὁ Ἰωάννης Καποδίστριας, ἱδρύει στὴν Αἴγινα τὸ πρῶτο Ἐθνικὸ Ἀρχαιολογικὸ Μουσεῖο, ὅπου συγκεντρώνονται γιὰ πρώτη φορὰ ἀρχαῖα ἔργα τέχνης – τὰ περισσότερα ἀπό τὴν Ῥήνεια, τὸ νεκροταφεῖο τῆς Δήλου. Πρῶτος διευθυντὴς του ὁρίστηκε ὁ Κερκυραῖος λόγιος Ἀνδρέας Μουστοξύδης. Ἀξιοσημείωτη καὶ χαρακτηριστικὴ γιὰ τὴν στάση τῶν ἁπλῶν ἀνθρώπων ἀπέναντι στὴν πολιτιστικὴ τους κληρονομιά, εἶναι ἡ προσφορὰ ἑνός ἱερέα, τοῦ Οἰκονόμου Λεβαντῆ ἀπό τὰ Θερμιᾶ τῆς Κύθνου, ὁ ὁποῖος διαφύλαξε μὲ εὐλάβια δύο ἀγάλματα τὰ ὁποῖα καὶ παρέδωσε στὸ Μουσεῖο. «…προσφέρω καὶ ἀφιερῷ εἰς τὸ Μουσεῖον τοῦτο, τὰ δύο ἀγάλματα, τὰ ὁποῖα, ἀναμοχλεύσας τὸ ἔδαφος τῆς νήσου μου καὶ ἀνακαλύψας, μετεκόμισα εὶς τὸν οἴκον μου, καὶ τὰ διεφύλαττον, ὄχι μόνον ὡς κόρην ὀφθαλμοῦ, ἀλλὰ ἀπό ἐνθουσιασμόν καὶ τὰ ἐθυμιάτιζον».

1839.—Ο Θεόφιλος Καΐρης καταθέτει ενώπιον τής Ιεράς Συνόδου των Μητροπολιτών τής Ελλάδος. Αρνούμενος να ομολογήσει εγγράφως την πίστη του, «…εὐθαρσῶς καὶ πάλιν ἐπέμεινεν εἰς τὰς ἰδέας του…». Ο Καΐρης (κατά την απολογία του), σύγκρινε την απαίτηση γιά έγγραφη ομολογία τής πίστεώς του με τις πρακτικές τής Ιεράς Εξετάσεως των καθολικών, επικαλέστηκε δε το δικαίωμα τής ελευθερίας τής συνειδήσεως και αρνήθηκε την κατηγορία ότι δίδασκε εναντίον τής χριστιανικής θρησκείας· τελικά θα καταδικαστεί στις 25 Οκτωβρίου. Με Βασιλικό Διάταγμα τέθηκε υπό περιορισμό στο μοναστήρι τού Ευαγγελισμού στην Σκιάθο γιά να «μεταμεληθεί» και παρέμεινε επί ένα ολόκληρο χειμώνα σε ένα σκοτεινό υπόγειο. Κατά την διάρκεια τού εγκλεισμού του, υπέστη σκληρές κακουχίες από τους καλόγερους που είχαν αναλάβει την «αναμόρφωσή» του και αρρώστησε βαριά. Η πολιτική και θρησκευτική ηγεσία, ανησυχώντας γιά την περίπτωση θανάτου του, τον μετέφερε στο μοναστήρι τής Σαντορίνης όπου αφού παρέμεινε (υπό καλύτερες συνθήκες) επί δύο χρόνια σε απομόνωση, εξαναγκάστηκε να φύγει στο εξωτερικό και κατέληξε άρρωστος στο Λονδίνο.

1843.—Ο Σπυρίδων Βενιζέλος είναι ο νέος Δήμαρχος Αθηνών.

1878.Η κυβέρνηση Κουμουνδούρου καταψηφίζεται. Την εξουσία θα αναλάβει ο Χαρίλαος Τρικούπης μόλις γιά 5 ημέρες, οπότε και θα επανέλθει ο Αλέξανδρος Κουμουνδούρος (26/10ου).

1903.—Ο διάδοχος Κωνσταντίνος ορίζεται επισήμως αντιβασιλέας.

1904.—Το σώμα τού καπετάν Ρούβα (Κατεχάκη), αποτελούμενο από 25 άνδρες, μετά από αρκετές δυσχέρειες κατά την διάβαση τού υπερχειλισμένου Αλιάκμονα, φθάνει κοντά στο χωριό Έξαρχος όπου λημεριάζει. Οι Μακεδονομάχοι μας παρέμειναν τρείς ημέρες εκεί, θεονήστικοι και υπό σκληρότατες καιρικές συνθήκες, εκτεθειμένοι στην βροχή και τον αέρα.

1907.—Γεννιέται ο ζωγράφος και ποιητής Νίκος Εγγονόπουλος, ο κυριότερος εκφραστής τού σουρεαλισμού στην χώρα μας. Αντιμετωπίστηκε από  όλους  σχεδόν  τους  πνευματικούς ανθρώπους  τής  εποχής του με  χλευασμό, άκρως  προσβλητικά σχόλια από τα  Έντυπα Μέσα τής  εποχής και συνεχείς επιθέσεις. Μόνο το 1949, με την συμμετοχή  του στην “Μπιενάλε”, άρχισαν οι κριτικοί να τον σέβονται περισσότερο από πριν και οι δημιουργίες του να αποκτούν ένα κάποιο ενδιαφέρον γιά την  ελληνική πραγματικότητα.

.—Οἱ συνεργαζόμενες βουργάρικες καὶ ρουμάνικες συμμορίες, πυρπολοῦν τὸ χωριὸ Ἄνω Σέλι (Ἄνω Βέρμιο) καὶ δολοφονοῦν Ἕλληνες πατριῶτες. Εὐτυχῶς, κατὰ τὴν πυρκαγιᾶ, δὲν σημειώθηκαν περισσότερα ἀνθρώπινα θύματα διότι οἱ κάτοικοι εἶχαν μεταφερθεῖ πρὶν λίγες μόλις ἡμέρες στὶς χειμερινὲς διαμονὲς τους.

1912.—Σ’ αυτό το πλούσιο σε μάχες τριήμερο τού Οκτωβρίου καταλαμβάνεται αρχικά η Σιάτιστα (21 Οκτωβρίου), παρά τις δυσμενείς εξελίξεις των προηγούμενων ημερών στην περιοχή τής Φλώρινας, από τα ανταρτικά σώματα των παλαιών Μακεδονομάχων Δικώνυμου Γεώργιου (καπετάν Μακρή) και Ιωάννη Καραβίτη. [Στοιχεία Αριστοτέλης Σπυριδόπουλος.]

.—(π. ημ.) (20-21/10). Οι Ελληνικές δυνάμεις, στον Τομέα Ηπείρου νικούν τους τούρκους και πραγματοποιούν επιτυχημένη απόβαση στην Νικόπολη, απελευθερώνοντάς την. Την επιχείρηση υποστήριξαν από θαλάσσης και οι κανονιοφόροι «Α» και «Δ» τής Μοίρας Ιονίου, με Διοικητή τον Πλοίαρχο Δαμιανό, οι οποίες είχαν διεισδύσει παράτολμα στον Αμβρακικό κόλπο τις πρώτες ώρες τής 4ης Οκτωβρίου 1912. Το Πρωτόκολλο παραδόσεως τής πόλεως, υπογράφηκε στις 3 π.μ., ξημέρωμα τής 21ης Οκτωβρίου στην Νικόπολη.

.—Οι 810 τούρκοι στρατιώτες που κρατούσαν την Πρέβεζα, παραδόθηκαν στο 111/15 Ελληνικό Τάγμα Πεζικού, τού ταγματάρχη Σπηλιάδη τής Ελληνικής Στρατιάς Ηπείρου, με αποτέλεσμα την απελευθέρωση τής πόλεως. Το γεγονός αυτό ήταν επακόλουθο τής σκληρής μάχης που δόθηκε την προηγούμενη ημέρα από το ίδιο Απόσπασμα στην Νικόπολη, κατά την οποία νικήθηκαν οι τούρκοι.

.—Το Ελληνικό πλοίο «Εσπερία» συνοδεύει στον Πειραιά τα συλληφθέντα αλλοδαπά ατμόπλοια “Γιούλιτς”, “Μάιν” και “Αστούριαν”. Το «Εσπερία» ανήκε στα εμπορικά πλοία που επιτάχθηκαν κατά την διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων, μετασκευάσθηκαν και επανδρώθηκαν με πληρώματα και αξιωματικούς τού Βασιλικού Πολεμικού Ναυτικού, αποτελώντας μοίρα ευδρόμων και εκτελώντας συγχρόνως αποστολή οπλιταγωγών.

.—Το αντιτορπιλικό «Ιέραξ» με κυβερνήτη τον Αντιπλοίαρχο Α. Βρατσάνο, ως μέρος στολίσκου απελευθερώνει τα Ψαρά. Μαζί με τα ομότυπα «Αετός» «Πάνθηρ» και «Λέων» απετέλεσαν τα «Θηρία» τού Πολεμικού Ναυτικού που παραγγέλθηκαν από την Αγγλία στα ναυπηγεία «Camell Laird». Λόγω τού ότι στην έναρξη τού Βαλκανικού πολέμου δεν υπήρχαν διαθέσιμες τορπίλες, τα πλοία αρχικά ονομάστηκαν Ανιχνευτικά αντί γιά Αντιτορπιλικά.

.—Αρχίζει η απελευθέρωση τής Νιγρίτας Σερρών.

.—Οι τουρκικές αρχές μαζί με Έλληνες προκρίτους, αποφασίζουν την ειρηνική παράδοση τής πόλεως των Σερρών στους βούργαρους. Η κατάληψη τής επαρχίας Μελενίκου από τον βουργαρικό στρατό, ήταν αφετηρία δεινών γιά τον Ελληνισμό τής περιοχής.

.—Οι Σέρβοι καταλαμβάνουν την Δοϊράνην.

1915.—Αυτή είναι η πολιτική παρακαταθήκη τής Ελλάδος διά των εκπροσώπων της… Σε απάντηση τής χώρας μας γιά την προσφορά τής Αγγλίας την 16/10ου, η οποία μάς έδινε (επισήμως) την Κύπρο, με την προϋπόθεση να λάβουμε μέρος στον πόλεμο Σερβίας-βουργαρίας στο πλευρό των Σέρβων, η κυβέρνηση Αλέξανδρου Ζαΐμη (24/9/1915- 25/10/1915), διά τού Πρεσβευτού μας Γενναδίου, απορρίπτει την προσφορά με την δικαιολογία πως, «[…] η προς την Σερβίαν βοήθεια τής Ελλάδος θα ήτο εντελώς ματαία υπό τας παρούσας συνθήκας». Να σημειωθεί δε το γεγονός, ότι, στην Συμφωνία την οποία πρότειναν οι Βρετανοί, δεσμεύονταν ότι η Κύπρος θα περιέρχονταν στην αγκαλιά τής Πατρίδος και θα παρέμενε, ανεξαρτήτως από την έκβαση τού πολέμου (…)

1918.—Το πρώτο εργατικό συνέδριο εκλέγει την πρώτη Εκτελεστική Επιτροπή τής Γενικής Συνομοσπονδίας Εργατών Ελλάδος (Γ.Σ.Ε.Ε), η οποία απαρτίζεται από τους Αβραάμ Μπεναρόγια, Ε. Ευαγγέλου, Ηλ. Δελαζάνο, Ε. Μαχαίρα.

.—Ὁ Γάλλος πρέσβης στὴν Ἀθήνα, De Billy, μὲ ἀναφορά του σὰν σήμερα, ὑπέβαλε συγχρόνως καὶ μία διακήρυξη τῶν προσφύγων Θρᾳκῶν οἱ ὁποῖοι εἶχαν καταφύγει στὰ Σέρβια Κοζάνης. Ἡ διακήρυξη ἀνέφερε: «Οἱ Θρακιῶτες πρόσφυγες στὰ Σέρβια, ἀποτελούμενοι ἀπό 180 οἰκογένειες, συγκεντρωθέντες ἐψήφισαν ὅτι ἡ Θρᾲκη ἦταν καὶ θὰ εἶναι μία χώρα ἑλληνική, παρὰ τὶς τεχνητὲς καὶ δόλιες ἀλλοιώσεις τὶς ὁποῖες οἱ τύραννοι μηχανεύτηκαν πρὶν τὴν ἀνακωχή καὶ τὴν παράδοση τῶν βούλγαρων…». Οἱ βούργαροι, παρ’ ὅτι, ὅπως ἀναφέραμε, κατέλαβαν τὴν Ἀνατολικὴ Μακεδονία χωρὶς νὰ δεχθοῦν οὔτε μία σφαίρα, ἐν τούτοις ἐπιδόθηκαν σ’ ἕνα προσφιλέστατο γι’ αὐτούς ὅργιο ὠμοτήτων κατὰ τοῦ ἀμάχου ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ.

1919.—Στο μέτωπο στην Μ.Ασία γίνεται δράση περιπόλων.

1920.—Ο Ελληνικός Στρατός στην Μ. Ασία μάχεται την περιοχή Τζεντίς.

1921.—Ἡ Ἑλληνικὴ ἀντιπροσωπεία ἔγινε δεκτὴ ἀπὸ τὸν Βρεττανὸ Πρωθυπουργό Λόϋδ Τζώρτζ καὶ τὸν ἐνημέρωσε γιὰ τὴν στρατιωτικὴ κατάσταση στὴν Μικρᾶ Ἀσία. Αὐτὸς δήλωσε ὅτι δὲν ἔχει τὴν δυνατότητα παροχῆς ὁποιασδήποτε θετικῆς ἐνισχύσεως, ὑποσχέθηκε ὅμως ὅτι κατὰ τὴν διάρκεια τῶν διαπραγματεύσεων μὲ τοὺς τούρκους γιὰ τὴν σύναψη εἰρήνης, θὰ κατέβαλε κάθε ἐνέργεια ὑπὲρ τῆς Ἑλλάδος. Τὶς προηγούμενες ἡμέρες ἡ Ἑλληνικὴ ἀντιπροσωπεία εἶχε ἐπανειλλημένες συναντήσεις μὲ τὸν Βρεττανὸ ὑπουργὸ Ἐξωτερικῶν Λόρδο Κῶρζον, ὁ ὁποῖος «[…] ἐξέφρασε τὴν συμπάθειαν τῆς Βρεττανικῆς Κυβερνήσεως πρὸς τὴν Ἑλλάδα, πλὴν ἐτόνισεν ὅτι αὕτη ἔδει νὰ λάβῃ σοβαρῶς ὑπ’ ὄψιν τὴν γνώμην τοῦ Μουσουλμανικοῦ κόσμου, ἐξ οὗ πολλὰ ἑκατομμύρια ἀνῆκον εἰς τὴν Βρεττανικὴν κοινοπολιτείαν»…

.—Σε ολόκληρο το μέτωπο σημειώνεται δράση πυροβολικού και περιπόλων μεταξύ των εμπολέμων Ελλήνων και τούρκων.

1922.—Συγκροτείται το έκτακτο στρατοδικείο, το οποίο θα δικάσει τους φερομένους ως υπαίτιους τής Μικρασιατικής Καταστροφής, στην περίφημη “Δίκη των Εξ”. Η σύνθεσή του, αποτελείται από τους Αλέξανδρο Οθωναίο, Βούλγαρη, Πεπονή, Ζουρίδη, Γεωργιάδη και Γρηγοριάδη.

1924.—Οι Μητροπολίτες των Δωδεκανήσων (Ρόδου, Καρπάθου-Κάσου και Λέρου-Καλύμνου) μαζί με τον Επίτροπο τής Κω και τον εκπρόσωπο τής Μονής Πάτμου, συνήλθαν σε άτυπη σύναξη στην Ρόδο με θέμα το Αυτοκέφαλο που ανακίνησαν προσφάτως οι κατοχικοί Ιταλοί. Οι εκκλησιαστικοί ηγέτες αποφάσισαν ομοφώνως ότι το μόνο αρμόδιο όργανο γιά το θέμα, είναι το ίδιο το Οικουμενικό Πατριαρχείο.

1927.—Με αφορμή την εκατονταετηρίδα από την ναυμαχία τού Ναυαρίνου, λαμβάνουν χώρα εορταστικές εκδηλώσεις σε Πύλο, Αθήνα και Λονδίνο ταυτοχρόνως.

1928.—Αρχίζουν και επισήμως τα μεγάλα έργα υποδομής στον ποταμό Στρυμώνα και την ευρύτερη περιοχή τού κάμπου των Σερρών.

1929.—Σκάνδαλο με το ψωμί ξεσπά στην Ελλάδα, όταν γίνεται γνωστό ότι οι αλευροβιομηχανίες εισήγαγαν σιτάρι κατώτερης ποιότητας και το πουλούσαν πανάκριβα ως εκλεκτής ποιότητας.

1931.—Όλοι οι Έλληνες εκπρόσωποι τού τοπικού κοινοβουλίου στην Κύπρο παραιτούνται. Την αρχή έκανε ο Μητροπολίτης Κιτίου λίγες ημέρες νωρίτερα, και στις ταραχές που ξέσπασαν, οι εξεγερμένοι Έλληνες έφτασαν να κάψουν το σπίτι τού Βρετανού κυβερνήτη. Καθολικό αίτημα η Ένωση με την Μητέρα Ελλάδα. Η λαϊκή αυτή εξέγερση δεν ήταν αυθόρμητη και πρόσκαιρη. Όταν το 1929 ανήλθε στην εξουσία τής Μ. Βρετανίας το Εργατικό Κόμμα, οι Έλληνες τής Κύπρου πίστευαν ότι θα άλλαζε προς το καλύτερο η αγγλική πολιτική έναντι τού Κυπριακού. Όταν όμως ο Εργατικός υπουργός των Αποικιών, λόρδος Πάσφιλδ, δήλωσε στην κυπριακή αντιπροσωπεία, που επισκέφθηκε τότε το Λονδίνο, ότι «[…] το Κυπριακόν ζήτημα έχει κλείσει οριστικώς και δεν δύναται επωφελώς πλέον να συζητηθεί», η ηγεσία τού Ελληνισμού τής Κύπρου συνειδητοποίησε ότι μόνο ο έμπρακτος αγώνας θα ανάγκαζε τους Βρετανούς να προσαρμοστούν στα δίκαια αιτήματα των Ελλήνων Κυπρίων. Εκείνο το απόγευμα τής Τετάρτης 21ης Οκτωβρίου, από την Εμπορική Λέσχη, κοντά στην Φανερωμένη, έως το κυβερνείο τού Εγγλέζου δυνάστη Σερ Ρόναλντ Στορς, εκτινάχθηκε σαν το κύμα η σύναξη χιλιάδων διαδηλωτών. Στην Λευκωσία το πυρπολημένο κυβερνείο, ήταν η «Λαμπρατζιά» τής Ένωσης. Την άναψε το εξεγερμένο πλήθος, ψάλλοντας «απ’ τα κόκκαλα βγαλμένη των Ελλήνων τα ιερά». Στα οποία προστέθηκαν και εκείνα τού 17χρονου Ονούφριου Κληρίδη κι άλλων 16 τις επόμενες μέρες όταν η εξέγερση απλώθηκε σε όλο το νησί. Γιά ν’ αφήσει παρακαταθήκη αγώνα σε κάθε επερχόμενη γενιά. «Αν λαχταράς την λευτεριά σε ξένους μην ελπίζεις, μόνος σου πάρ΄ την αν μπορείς, αλλιώς δεν την αξίζεις…».

1943.—Ισχυρές δυνάμεις κομμουνιστών τού ΕΛΑΣ επιτίθενται εναντίον ανταρτών εθνικών αντιστασιακών οργανώσεων, στην Πέτρινα Λακωνίας. Ακολούθησαν και άλλες μάχες κατά την διάρκεια τής ημέρας, με πολλούς νεκρούς εκατέρωθεν.

.—Την ίδια ημέρα, κάποιος τοπικός κομμουνιστής, πρόδωσε το μέρος στο οποίο έκρυβαν τον βαριά τραυματισμένο αρχηγό των οργανωμένων ανταρτών αντιστασιακής οργανώσεως «Ελληνικός Στρατός», ίλαρχο Καραχάλιο, τον οποίο απήγαγαν και κατόπιν «δίκασαν σε λαϊκό δικαστήριο». Αν και βαριά τραυματισμένος, τα κτήνη σκότωσαν τον άτυχο ίλαρχο με βασανιστήρια.

.—Το «Ἀδρίας» στὶς τρεῖς τὸ πρωΐ τῆς 21ης Ὀκτωβρίου, ἀπέπλευσε γιὰ τὰ Δωδεκάνησα μαζὶ μὲ ἄλλα τρία ἀντιτορπιλικά· τὸ «Jervis» τὸ «Pathfinder» καὶ τὸ «Hurworth», μὲ σκοπὸ τὸν ἀνεφοδιασμὸ τῶν συμμαχικῶν στρατευμάτων καὶ τὴν ἐκτέλεση ἐπιχειρήσεως ἀντιπερισπασμοῦ τοῦ ἐχθροῦ.

1947.—Η Γενική Συνέλευσις τού Ο.Η.Ε. με 40 ψήφους υπέρ, έναντι 6, καταδικάζει την ανάμιξη των βορείων γειτόνων τής Ελλάδος στις εσωτερικές υποθέσεις της και ψηφίζει την συγκρότηση ειδικής Επιτροπής ερεύνης.

1952.—Μιλώντας στο 19ο συνέδριο τού ΚΚΣΕ, ο γενικός γραμματέας τού Κ.Κ.Ε., Νίκος Ζαχαριάδης, είπε το: “Τί Πλαστήρας, τί Παπάγος. Όλοι οι σκύλοι μιά γενιά” και δηλώνει, ότι η Ε.Δ.Α. πρέπει να κατέλθει ανεξάρτητη στις εκλογές.

1953.—Δύο ισχυρότατες σεισμικές δονήσεις, μεγέθους 6,7 και 6,5 Ρίχτερ, πλήττουν την ίδια ημέρα τα Ιόνια νησιά. Οι ειδικοί τις κατέταξαν σε μετασεισμούς των φονικών τής 11ης – 12ης/8ου.

1960.—Επισκέπτεται την Αθήνα ο τούρκος υπουργός Εξωτερικών, όπου συζητά τα θέματα των ομογενών στην Κωνσταντινούπολη και των σχέσεων στην μεθόριο.

1972.—Ένα αεροσκάφος τύπου “namc ys-11A”  τής Ολυμπιακής Αεροπορίας, συνετρίβη στις ακτές τής Βούλας. Η πτήση εκτελούσε την διαδρομή Κέρκυρα – Αθήνα. 36 επιβάτες και 1 μέλος τού πληρώματος πνίγηκαν, ενώ 16 επιβάτες και 3 μέλη πληρώματος, ανάμεσά τους ο πιλότος, κατάφεραν να σωθούν φτάνοντας στην ακτή.

1981.—Ο πρόεδρος τού ΠαΣοκ, Ανδρέας Παπανδρέου, μετά την νίκη στις εκλογές τής 18ης Οκτωβρίου, σχηματίζει κυβέρνηση η οποία θα διαρκέσει έως τις 5 Ιουνίου 1985.

1988.—Τὸ κρουαζιερόπλοιο«Γιούπιτερ-Jupiter»-«Ζεύς» τῆς ἑταιρείας «Ἠπειρωτική» τοῦ Ποταμιάνου, μὲ ἐπιβάτες 415 μαθητὲς Ἀγγλικῶν σχολείων μὲ τοὺς 60 συνοδοὺς καθηγητὲς τους, συγκρούσθηκε μὲ τὸ φορτηγὸ «Adige», ἕνα μίλι ἀπό τὴν εἴσοδο τοῦ λιμένος Πειραιῶς (τὸ «Adige» ἐμβόλισε τὸ «Jupiter»), μὲ ἀποτέλεσμα τὴν βύθιση τοῦ «Jupiter» μετὰ ἀπό 40 λεπτά. Τὸ ναυάγιο εἶχε ὡς συνέπεια τὸν θάνατο τεσσάρων ἀτόμων, ἐκ τῶν ὁποίων δύο ἀνήκαν στὸ πλήρωμα καὶ δύο ἦταν ἐπιβάτες. Ἑξηντατέσσερα ἄτομα, ἐκ τῶν ὁποίων τριάντα μαθητές, νοσηλεύτηκαν μὲ ἐλαφρὰ τραύματα. Ἡ θάλασσα ρυπάνθηκε μὲ 500 ἔως 1000 τόνους πετρέλαιο.

1989.—Βόμβα σκάει στα χέρια τού ανθυπασπιστή τής Πολεμικής Αεροπορίας Μιχάλη Παυλή, – με αποτέλεσμα τον θάνατό του – όταν επιχείρησε να τοποθετήσει ισχυρό ωρολογιακό μηχανισμό στο Δημοτικό Θέατρο τής Μυτιλήνης, όπου ο πρόεδρος τής Νέας Δημοκρατίας, Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, επρόκειτο να συναντηθεί με εκπροσώπους παραγωγικών τάξεων τού νησιού.

1990.—Δεύτερος γύρος των δημοτικών και κοινοτικών εκλογών, σε δήμους λόγω τού ότι δεν υπήρξαν αποτελέσματα από τις εκλογές τής 14ης Οκτωβρίου. Από τους μεγάλους δήμους, η Θεσσαλονίκη εξέλεξε τον Κωνσταντίνο Κοσμόπουλο τον οποίο στήριζε η Νέα Δημοκρατία.

1991.—Απεργία διαρκείας από τους Έλληνες καλαθοσφαιριστές μετά την κατάθεση νομοσχεδίου το οποίο περιορίζει τα μεταγραφικά τους δικαιώματα και ευνοεί τις ελληνοποιήσεις ομογενών.

1992.—Την παραίτησή του από βουλευτής τής Ν.Δ. ανακοινώνει ο πρώην υπουργός Εξωτερικών Αντώνης Σαμαράς, μετά την διαφωνία του με την κυβέρνηση στο θέμα των Σκοπίων.

1994.—Δέκα νεκροί, πλημμυρισμένες κατοικίες και επαγγελματικοί χώροι, διαλυμένα αυτοκίνητα με πρωτοφανείς καταστροφές στο οδικό δίκτυο, είναι ο τραγικός απολογισμός των καταρρακτωδών βροχοπτώσεων που έπληξαν την ευρύτερη περιοχή τής Αθήνας. Επηρεάστηκαν και άλλες περιοχές όπως το Λουτράκι και η Λιβαδειά, αλλά το καιρικό φαινόμενο έμεινε γνωστό ως η υπερκαταιγίδα που έπληξε την Αθήνα. Ο σταθμός τού Πολυτεχνείου στην περιοχή Ζωγράφου κατέγραψε πάνω από 150 mm, στα Σπάτα περίπου 120 mm, στη Νέα Φιλαδέλφεια 109 mm γιά το διάστημα από τις 8 το απόγευμα τής 21ης Οκτωβρίου μέχρι τις 4 τα ξημερώματα τής 22ας Οκτωβρίου.

1996.—Απεβίωσε ο αντιβασιλέας τής δικτατορίας, Γεώργιος Ζωϊτάκης. Κατά την διάρκεια τού ελληνοϊταλικού πολέμου συμμετείχε με τον βαθμό τού υπολοχαγού ως αρχηγός τάγματος ευζώνων, συμμετοχή γιά την οποία τιμήθηκε με το Αργυρό και Χρυσό Αριστείο Ανδρείας. Τραυματίσθηκε από θραύσματα οβίδας λίγο πριν εισέλθουν οι Γερμανοί στην Αθήνα, τον Απρίλιο τού 1941. Μετά την κατάληψη τής Ελλάδος, ανέπτυξε αντιστασιακή δράση δρώντας ως υπαρχηγός τού ΕΔΕΣ στην Αιτωλοακαρνανία. Γεννήθηκε στην Ναύπακτο και ήταν γιός τού Κωνσταντίνου Ζωϊτάκη, χωροφύλακα από την Άνω Χώρα Ναυπακτίας, ο οποίος θανατώθηκε από τον ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, και τής Βασιλικής Μπαλαμπάνη – Κοντοβά. Μετά την αποφοίτησή του, έγινε φοιτητής τής Μαθηματικής Σχολής τού Πανεπιστημίου Αθηνών, σπουδές που αργότερα εγκατέλειψε γιά να ακολουθήσει στρατιωτική καριέρα. Στο πραξικόπημα τής 21ης Απριλίου είχε ενεργή συμμετοχή. Κατά την διάρκεια τής δικτατορίας διετέλεσε υφυπουργός Εθνικής Άμυνας και μετά την αναχώρηση τού βασιλιά Κωνσταντίνου από την Ελλάδα, ορκίστηκε Αντιβασιλέας τής Ελλάδος (1967 – 1972).

1997.—Απεβίωσε σε ηλικία 84 ετών, ο πρόεδρος τού ΕΔΗΚ και πρώην υπουργός, Γιάννης Ζίγδης. Γεννήθηκε στην Λίνδο τής Ρόδου στις 21 Ιουλίου 1913. Στην Ρόδο συμπλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του. Από μαθητής πήρε ενεργό μέρος στον αγώνα γιά την Ένωση τής Δωδεκανήσου με την Ελλάδα. Όταν ξεκίνησε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, επέστρεψε από το Λονδίνο στην Ελλάδα και μετά την 28η Οκτωβρίου 1940 και την κήρυξη τού Ελληνο-ιταλικού πολέμου, πρωτοστάτησε στον σχηματισμό τού Συντάγματος Δωδεκανησίων Εθελοντών”, στο οποίο κατατάχτηκε ως απλός στρατιώτης.

2016.—Συνεχίζεται η δίκη στο Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων γιά την δολοφονία τού φοιτητή τής Γαλακτοκομικής Σχολής Ιωαννίνων, Βαγγέλη Γιακουμάκη. Κατηγορούμενοι είναι ο πρώην διευθυντής τής Σχολής και η υπεύθυνη τής Φοιτητικής Εστίας καθηγήτρια, γιά παράβαση καθήκοντος κατ’ εξακολούθησιν, καθώς και ο πρώην βουλευτής και πρώην υπουργός, Χρήστος Μαρκογιαννάκης, γιά ηθική αυτουργία σε παράβαση καθήκοντος τού διευθυντή. Το θύμα κατά την τραγική περίοδο της φοιτήσεώς του, υπέστη ανηλεή προπηλακισμό και εκφοβισμό από συμμορία Κρητών συμφοιτητών του.  Η δίκη διεκόπη, γιά να συνεχιστεί στις 24 Οκτωβρίου.

Copyright (©) «Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο»

Βασική πηγή: www.e-istoria.com

Αφήστε μια απάντηση