ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 27 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ

,

14-12-2014,

27  Οκτωβρίου

.

312.—(26-28) Το λάβαρο τού Μεγάλου Κωνσταντίνου το οποίο αντί των ρωμαϊκών αετών φέρει στην κορυφή το μονόγραμμα τού Χριστού «Χ.Ι.»(Χριστός Ιησούς), υψώνεται γιά πρώτη φορά λίγο πριν την μάχη τής Μιλβίας γέφυρας στον Τίβερη ποταμό και στην σύγκρουσή του με τα στρατεύματα τού Μαξεντίου. Ο Κωνσταντίνος είδε ή βίωσε «κάτι» την προηγουμένη τής μάχης ημέρα (26/10), το οποίο τον ώθησε να λάβει μία ιστορική και πρωτάκουστη γιά τα δεδομένα τής εποχής απόφαση: Οι ρωμαϊκές λεγεώνες όταν οδηγούνταν στις μάχες είχαν μπροστά τους και προπορεύονταν τα αγάλματα των πατρώων θεών. Ο Κωνσταντίνος διέταξε και τα αγάλματα αυτά αντικαταστάθηκαν από ένα κόκκινο ύφασμα στην μέση τού οποίου ήταν κεντημένος ο σταυρός από Χ και Ρ, όπως τον είδε στο όραμά του. Το ύφασμα αυτό αποτελούσε το καινούργιο έμβλημα τού Αυτοκράτορα και έμεινε γνωστό ως λάβαρο (labarum). Στην μάχη που πραγματοποιήθηκε σαν σήμερα, οι λεγεώνες τού Μαξεντίου κατατροπώθηκαν και ο ίδιος κατά την προσπάθειά του να διαφύγει, πνίγηκε στον ποταμό.

785.—Ο πάπας στέλνει απαντητική επιστολή στην Αυτοκράτειρα Ειρήνη και τον υιό της, όπου, στην προσπάθειά του να αποκτήσει πρόσβαση στην Ανατολή μιλά με επαινετικά λόγια γιά τους ίδιους και την απόφασή τους να αναστυλώσουν τις εικόνες. Στην δε (μη γενομένη τελικώς) Σύνοδο που προετοιμάζουν, γνωστοποιεί ότι δεν θα παραστεί αλλά θα στείλει δύο εκπροσώπους του.

1288.—Απελευθερώνεται ο Κάρολος Β’ «ιδιοκτήτης» τής Κέρκυρας κατά την περίοδο 1288 – 1294, μισέλληνας και μέγας διώκτης τού Ελληνισμού. Βαδίζοντας στα χνάρια τού πατέρα του, εκ γενετής ανάπηρος, φράσεις με πάρα πολλά συμπλέγματα, τις ημέρες τής ηγεμονίας του ο λαός τής Επτανήσου γνώρισε αφάνταστες ταπεινώσεις.

1522.—Οι υπερασπιστές τής Ρόδου συλλαμβάνουν τον προδότη Λατίνο που σκόπευε την 1η Νοεμβρίου να ανοίξει την πύλη στους τούρκους (μωαμεθανούς).Οι Ιωαννίτες Ιππότες αντιμετώπισαν με επιτυχία τις πολλαπλές προσπάθειες των τούρκων να καταλάβουν την Ρόδο. Η δεύτερη πολιορκία η οποία κράτησε έως τις 2 Ιανουαρίου 1523, σηματοδοτήθηκε από την προδοσία τού καγκελαρίου Αντρέ ντ’ Αμαράλ και από την αλλαγή τακτικής των τούρκων οι οποίοι εκμεταλλευόμενοι την εξουθένωση τού Ροδιακού λαού, υπόσχονταν σεβασμό τής ζωής και τής θρησκείας του σε περίπτωση παραδόσεως.

1532.—Ο χριστιανικός στόλος τού Γενοβέζου ναυάρχου Αντρέα Ντόρια ο οποίος ενεργούσε γιά λογαριασμό τού μονάρχου των Αψβούργων Καρόλου Ε΄, καταλαμβάνει το φρούριο τού Αντιρρίου. Οι γενίτσαροι μέσα σ’ αυτό σφαγιάσθηκαν μέχρις ενός. Το οχυρό, γνωστό και ως «καστέλι τής Ρούμελης», μαζί με το αχαϊκό κάστρο τού Ρίου, κτίσθηκαν σε προϋπάρχουσες οχυρές θέσεις το 1500 σε διάστημα τριών μηνών κατόπιν διαταγής τού σουλτάνου Βαγιαζήτ Β΄ και αποτελούσαν ισχυρότατο οχυρωματικό έργο τού οποίου η αμυντική ισχύς τονιζόταν με την παροιμιώδη έκφραση: “ούτε πουλί δεν πετάει ανάμεσα στα κάστρα”.

1696.—Η καταστροφή τής Άρτας. Κατ’ εντολήν των τούρκων ο Γερακάρης με τους Αρματολούς τής Στερεάς αφού διέτρεξαν Φθιώτιδα και Ευρυτανία, εισέβαλαν στην Ήπειρο. Στην δύσμοιρη Άρτα δεν άφησαν τίποτε όρθιο παρά μόνον ό,τι ανήκε σε τούρκους.

1771.—Εντελώς ξαφνικά 80 μικρά και μεγάλα πλοία τού ρωσικού στόλου κάνουν την εμφάνισή τους εμπρός στο λιμάνι τής Μυτιλήνης. Θα αρχίσουν αμέσως τον κανονιοβολισμό και λίγες ημέρες μετά (2/11ου) θα καταφέρουν την κατάληψή της.

1821.—Ο Βρετανός κυβερνήτης των Ιονίων νήσων Άνταμ, μία εβδομάδα μετά τον στρατιωτικό νόμο που επέβαλε απαγορεύει τον πλου κάθε ελληνικού σκάφους και γενικώς τις μετακινήσεις στους Έλληνες. Ο Φρειδερίκος Αδάμ (Frederick Adam) κατά την διάρκεια τής Επαναστάσεως τού 1821 ακολούθησε την αγγλική πολιτική και κράτησε «ουδετερότητα». Από το 1824, με την μεταστροφή τής πολιτικής τού Κάνιγκ απέναντι στην Ελληνική Επανάσταση άλλαξε στάση και συμπεριφέρθηκε ως «φιλέλληνας». Στο κτήμα τού Μον Ρεπό είχε κτίσει την θερινή του έπαυλη γιά χάρη τής συζύγου του, τής Κερκυραίας Νίνας Παλατιανού. Το 1832 ζήτησε την μετάθεσή του και η αγγλική κυβέρνηση τον διόρισε γενικό διοικητή στο Μαντράς των Ινδιών όπου έμεινε έως το 1837.

1822.—Ο Κωνσταντίνος Κανάρης εισέρχεται κατά την νύκτα με το πυρπολικό του μεταξύ τού αγκυροβολημένου παρά την Τένεδο τουρκικού στόλου και πυρπολεί ένα μεγάλο δίκροτο, το οποίο ανατινάχθηκε μαζί με το πλήρωμα 800 ανδρών. Επακολούθησε πανικός μεταξύ των άλλων τουρκικών πλοίων τα οποία έφευγαν προς όλες τις διευθύνσεις γιά να σωθούν. Δύο φρεγάτες ρίχτηκαν στην ξηρά, δώδεκα βρίκια εξώκειλαν στις ακτές τής Τροίας, δύο άλλες φρεγάτες και μία κορβέττα εγκαταλείφθηκαν από τα πληρώματά τους και παρασύρθηκαν από τον άνεμο προς την Πάρο. Το καλοκαίρι είχε προηγηθεί η καταδρομική επιχείρηση πυρπολήσεως τής τουρκικής ναυαρχίδας στην Χίο, ως αντίποινα τής σφαγής τού μαρτυρικού νησιού. «Το πέρασμά του, μήνυμα κρύο, μαύρου θανάτου. Κι’ είχε το θείο χέρι που φλόγα κράταε κι’ ευλόγα». Καρυωτάκης Κώστας, «Γιά τον Κανάρη». 

1826.—«Ἄφιξις Καραϊσκάκη εἰς Δόμβρεναν πρωτεύουσαν τοῦ Δήμου Θίσβης καὶ τῆς Δαμβρένια 7 ½ ὥρας τῶν Θηβῶν. Οἱ δὲ τοῦρκοι ἐκλείσθησαν εἰς τοὺς τρεῖς Πύργους ὑπὸ τῶν ἀρχηγῶν των Μουσταφάμπεη, Καρυοφίλμπεη καὶ Ἐλμάζμπεη».

.—Ο Ιμπραήμ με τους Αλβανούς, Αιγύπτιους και μαμελούκους του, εισβάλει στην Τριφυλία.

1859.—Η καθημερινότητα των Ελλήνων τής Μακεδονίας. Πενήντα επτά κάτοικοι τής Νιγρίτας στην Μακεδονία απευθύνθηκαν στον μητροπολίτη Σερρών Ιάκωβο τον Πάτμιο και δήλωσαν ότι έχουν φτάσει στα όρια τής απελπισίας από την συμπεριφορά των τούρκων που επισκέφθηκαν την πόλη γιά την καταγραφή τού κρασιού. Τού ανέφεραν τον δαρμό τού προεστού, τις απαιτήσεις γιά «φιλοξενία», το πρόβλημα των κλεφτών που δεν αφήνουν τους χωρικούς ούτε γιά ξύλα να βγουν στο βουνό, τις απαγωγές των παιδιών, την φορολόγηση τής σοδειάς, τής βάλτας κ.α. Παρομοίαζαν τα πάθη τους μ’ αυτά τού Ιώβ και ζητούσαν την μεσολάβηση και βοήθεια τού μητροπολίτη γιά την αντιμετώπιση τής καταστάσεως (πληροφορία Σάκης Αραμπατζής).

1867.—(ν.ημ.) Ο Γεώργιος Α΄ νυμφεύεται στην Πετρούπολη την ανεψιά τού τσάρου Αλέξανδρου Β΄, Μεγάλη Δούκισσα τής Ρωσίας, Όλγα.

1880.—Απεβίωσε στην Αθήνα ο Θρασύβουλος Ζαΐμης. Διετέλεσε πολλές φορές υπουργός και πρωθυπουργός. Διακρινόταν γιά την διαλλακτικότητα και την μετριοπάθειά του.

1884.—Τα δεινά γιά τους Μακεδόνες δεν έχουν τέλος. Όσοι δεν ήθελαν να λάβουν μέρος σε αναγκαστικές αγγαρείες, όπως η κατασκευή τής οδού Θεσσαλονίκης – Σερρών, τους υφάρπαζαν με βίαιο τρόπο το αντίτιμο σε χρήματα.

1904.—Τα σώματα των μακεδονομάχων Κατεχάκη (καπετάν Ρούβα), Καούδη, Καραλίβανου και τού Αριστείδη Μαργαρίτη συναντήθηκαν στο Κωσταράζι. Ο Κατεχάκης μοιράστηκε με τους αρχηγούς τις ‘’Γενικές Οδηγίες διά τα Μακεδονικά σώματα’’ τού Μακεδονικού Κομιτάτου, που έφερε μαζί του και τις οποίες υπέγραφαν ο Π. Σάρογλος και ο Οικονόμος Καλαποθάκης. Γενικώς μπορούμε να πούμε ότι στις αρχές τού 1904, σε ολόκληρη την Μακεδονία οι Έλληνες άρχισαν να αντιλαμβάνονται την ανάγκη οργανώσεως, και στις τάξεις τους επικρατούσε μία διακαής διάθεση γιά ενεργή αντίσταση. Έλειπε μόνο η σύσταση μιάς κεντρικής Αρχής, η οποία ήταν απαραίτητη γιά τον συντονισμό και την κατεύθυνση των μεμονωμένων και ασυντόνιστων ενεργειών. Το απόγευμα τής ίδιας ημέρας αποχώρησαν άλλοι προς το Βογατσικό και άλλοι προς την Λόσνιτσα.

1905.—Οι αιμοσταγείς βούργαροι, αφού απήγαγαν τον Έλληνα διευθυντή των κτημάτων τού Γκόλο – Σέλο, τον έσερναν από χωριό σε χωριό βασανίζοντάς τον δημοσίως και, κατόπιν τον φόνευσαν με μαχαίρια ενώπιον πλήθους.

1907.—Διενεργείται τοπική απογραφή των κατοίκων τής πρωτεύουσας και τού Πειραιά.

1908.—Την ημέρα μνήμης τού Αγίου Νέστορος, στην Κομοτηνή, έγιναν τα εγκαίνια τής Τσανακλείου Αστικής Σχολής η οποία ήταν προσφορά τού ευεργέτη Νέστορος Τσανακλή. Τον Απρίλιο τού 1906 τέθηκε ο θεμέλιος λίθος της.

1912.—Τα χαράματα τής σημερινής, ο διάδοχος Κωνσταντίνος φθάνει με ειδικό τραίνο στον σταθμό τής Θεσσαλονίκης. Κατόπιν, θα δεχθεί στο διοικητήριο τις Αρχές τής πόλεως αλλά και τον επί κεφαλής μικρής βουργαρικής στρατιωτικής μονάδας, στην οποία επέτρεψε να στρατωνιστεί στην πόλη.

.—Οι βούργαροι εισβολείς ξεσπούν στους τούρκους πολίτες τού Νομού Σερρών και τής πόλεως. Σε μία μόνο μέρα έσφαξαν πάνω από τετρακόσιους, ενώ μετέτρεψαν το Εσκί τζαμί σε ναό τού αγίου Βόριδος [!].

.—Οι Ελληνικές δυνάμεις μάχονται εναντίον των τούρκων στον τομέα τής Ηπείρου. Αι εκεί αγωνιζόμεναι δυνάμεις, ενισχυθείσαι διά τμήματος Κρητών τρέπουν τους τούρκους εις φυγήν.

.—Ο οπλαρχηγός τού Μακεδονικού Αγώνα Καπετάν Δούκας, σε συνεργασία με τον Ελληνικό Στρατό, απελευθερώνει την Ελευθερούπολη. Ο Δούκας (καπετάν Ζέρβας) πρόσφερε πολλές υπηρεσίες και στους βαλκανικούς πολέμους γιατί αντιστάθηκε στους βούργαρους όταν αυτοί θέλησαν να καταλάβουν την περιοχή τού Παγγαίου και ματαίωσε τα σχέδιά τους.

.—Κατάληψη τής Καβάλας από τους βούργαρους στα πλαίσια τού Α΄ Βαλκανικού πολέμου. Στις 26 Ιουνίου 1913 η Καβάλα θα απελευθερωθεί από μοίρα τού Ελληνικού Στόλου. Στις 29 Αυγούστου 1916 θα περιέλθει ξανά υπό βουργαρική κατοχή με τρομερές συνέπειες γιά τον Ελληνισμό, λόγω τής συστηματικής εξοντώσεως στην οποία προέβησαν οι βούργαροι με αποτέλεσμα να χάσουν την ζωή τους 15.000 Καβαλιώτες. Οι βούργαροι θα αποχωρήσουν με την συνθηκολόγηση τής χώρας τους στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

1914.—Με την κήρυξη τού Α’ Παγκοσμίου πολέμου ο Ελληνικός Στρατός απελευθερώνει γιά δεύτερη φορά την Βόρειο Ήπειρο, “καταλύοντας” τυπικώς την προσωρινή κυβέρνηση (τής Αυτονομημένης Β. Ηπείρου) και θέτοντας πλέον την περιοχή υπό την προστασία τού Ελληνικού κράτους. Η Ιταλία γιά να ενισχύσει την στρατηγική της θέση, κατέλαβε τον Αυλώνα.

1919.—Στο μέτωπο στην Μ. Ασία ο Ελληνικός Στρατός δρα με περιπόλους.

1920.—Στον τομέα Ουσάκ ο Ελληνικός Στρατός καθαρίζει την περιοχή από εχθρικά στοιχεία.

1921.—Η Ελληνική Στρατιά στην Μ. Ασία μάχεται εναντίον των τούρκων με πυροβολικό και περιπόλους.

.—Αποκαλύπτεται από βρετανικές πηγές ότι η Γαλλία πριν από λίγες μέρες υπέγραψε μυστικό σύμφωνο με την τουρκία με σκοπό να διασώσει την Γαλλική Συρία και να αυξήσει την επιρροή της στην κεμαλική τουρκία.

1922.—Ἡ ἀποσιώπηση ἑνὸς προδιαγεγραμμένου ἐγκλήματος. Στὸ Γαλλικὸ Κοινοβούλιο παρουσίᾳ τοῦ πρωθυπουργοῦ Πουανκαρέ (Poincare), ἔγινε συζήτηση σχετικὰ μὲ τὸ δράμα τῆς Σμύρνης. Οἱ γαλλικὲς ἐφημερίδες τήρησαν διατεταγμένη σιωπή. Ἁπλῶς ἀνέφεραν ὅτι ἔγινε συζήτηση χωρὶς καμμία περαιτέρω πληροφορία.

1923.—Τελειώνει άδοξα το κίνημα των Μεταξά, Λεοναρδόπουλου, Γαργαλίδη και Ζήρα το οποίο ξεκίνησε στις 22 Οκτωβρίου με την αποστολή προκηρύξεως στις εφημερίδες, στην οποία ζητούσαν να παραιτηθεί η Κυβέρνηση και να διενεργηθούν εκλογές με διαφορετικό εκλογικό νόμο.

1924.—Η ένταση η οποία δημιουργήθηκε στην σχέση τού Οικουμενικού Πατριαρχείου με τον μητροπολίτη Ρόδου Απόστολο, η οποία φαίνεται και στην επιστολή τού πρώτου προς τον δεύτερο, είναι μάλλον παροδική. Ο επίσκοπος Ρόδου υπακούοντας στα κελεύσματα τού Βενιζέλου και των κατοχικών Ιταλών προωθεί το Αυτοκέφαλο στα Δωδεκάνησα.

1926.—Γίνεται γνωστό ότι αλλάζει ο νόμος περί δικαστών, ο οποίος επέβαλε την ισοβιότητά τους, ενώ ταυτοχρόνως επανέρχονται οι απολυθέντες.

1930.—Η μεγάλη νεροποντή και η πλημμύρα την οποία προκάλεσε, έχει ως αποτέλεσμα τον θάνατο δύο ανθρώπων στην Αθήνα.

1932.—Ημερομηνία θανάτου τής Ελληνίδας συζύγου τού αρχαιολόγου Ερρίκου Σλήμαν, Σοφίας Εγκαστρωμένου Σλήμαν. Ο Ερρίκος και η Σοφία απέκτησαν δύο τέκνα, την Ανδρομάχη και τον Αγαμέμνονα Σλήμαν. Η Ανδρομάχη Σλήμαν παντρεύθηκε τον Λέοντα Μελά, αδελφό τού Μακεδονομάχου Παύλου Μελά.

1936.—Ο Ιταλός διοικητής των Δωδεκανήσων Μάριο Λάγκο, είναι πλέον παρελθόν γιά τον τόπο. Αποπέμφθηκε από τον Μουσολίνι γιατί θεωρήθηκε ότι κωλυσιεργούσε και δεν προήγαγε την φασιστική αντίληψη στα νησιά, την διοίκηση των οποίων είχε αναλάβει επί δεκατρία χρόνια. Αντικαταστάθηκε από τον Ντε Βέκκι.

1937.—Σαν σήμερα (ή στις 29/10), ιδρύεται η Τζοβεντού Ιταλιάνα ντελ Λιτόριο ‘’Gioventu Italiana del Littorio’’ η οποία δραστηριοποιείται και στα Δωδεκάνησα. Ήταν ένας από τους πολλούς οργανισμούς στα κατεχόμενα νησιά που εστίαζε στον γενιτσαρισμό [από την ηλικία των 6 ετών] των Ελλήνων.

1940.—Σημειώνονται επεισόδια και μικροσυμπλοκές στα ελληνοαλβανικά σύνορα μεταξύ Ελλήνων και αλβανών. Αρκετό διάστημα πριν, οι Ιταλοί φρόντισαν να οπλίσουν όλους τους αλβανούς ηλικίας από 16 ετών και πάνω.

.—Ο Ιταλικός στόλος έχει σωρευτεί στα λιμάνια τού Μπρίντιζι και τού Τάραντα. Αποστολή τους είναι η μεταφορά τής Μεραρχίας «Μπάρι» με σκοπό την κατάληψη τής Κέρκυρας. Σχέδιο το οποίο όμως αναβάλλεται εξ αιτίας τής κακοκαιρίας.

1943.—Αντάρτες τής εθνικής αντιστασιακής οργάνωσης ΠΑΟ, στήνουν ενέδρα σε Γερμανική περίπολο στην Ανατολή τού Λαγκαδά. Εξόντωσαν δύο εχθρούς.

.—Τα κατοχικά στρατεύματα εκτέλεσαν 50 πολίτες στο μπλόκο των Προσφυγικών στην Πάτρα.

1944.—Την 27η Οκτωβρίου μία διμοιρία 47 Ιερολοχιτών υπό τον υπολοχαγό Δημήτριο Ζαφειρόπουλο και 7 Βρετανοί, συνοδευόμενοι από το βρετανικό καταδρομικό Sirius αποβιβάστηκαν στον όρμο Άγιος Θεολόγος τής Τήλου.

1948.—Η κυβέρνηση αναθέτει την αρχιστρατηγία στον στρατηγό Παπάγο γιά να αντιμετωπίσει «τους συμμορίτες τού Κ.Κ.».

.—Ο φρικτός θάνατος τού ιερέα Χρόνη Καραχάλιου. Ο άτυχος ιερέας ήταν εφημέριος τής Ιεράς Μητροπόλεως Τριφυλίας και Ολυμπίας όταν απήχθη από τους κομμουνιστές με την κατηγορία τού αντιδραστικού στις ιδέες τού κομμουνισμού. Εκτελέστηκε μετά από βασανιστήρια.

1951.—Μετά τις εκλογές τής 9ης Σεπτεμβρίου ο Νικόλαος Πλαστήρας σχηματίζει κυβέρνηση με αντιπρόεδρο και υπουργό Εξωτερικών τον Σοφοκλή Βενιζέλο. Η πολιτική πορεία που διέγραψε ο Σοφοκλής Βενιζέλος πέρασε μέσα από συγκρούσεις, συναινέσεις και συνεργασίες με όλους τους αρχηγούς κομμάτων τής εποχής του. Ως υπουργός των Εξωτερικών είχε υπογράψει την ένταξη τής Ελλάδος στο στρατιωτικό σκέλος τού ΝΑΤΟ το οποίο θεωρήθηκε επίτευγμα γιά την εξωτερική πολιτική τής χώρας.

1953.—Λόγω πτώσεως και συντριβής τού αεροσκάφους στο οποίο επέβαιναν, σκοτώθηκαν οι αεροπόροι μας Ανδρέας Ευθυμιάδης και Κωνσταντίνος Κιάτος στην περιοχή Αχαρνών Αττικής κατά την εκτέλεση εκπαιδευτικής πτήσεως. http://www.pasoipa.org.gr/

1957.—Ο ηρωομάρτυρας τής ΕΟΚΑ Παντελής Κατελάρης, συνελήφθη μαζί με την μητέρα του και μερικά από τα αδέλφια του ενώ προσπαθούσαν να αποκρύψουν χειροβομβίδες τις οποίες είχαν κατασκευάσει με άλλα μέλη τής ΕΟΚΑ στο χωριό του. Κατόρθωσε να δραπετεύσει και να καταφύγει στο αντάρτικο.  

1958.—Οι αρχαιολόγοι ανακαλύπτουν πολύτιμα αρχαιολογικά ευρήματα στην Βραυρώνα.

1959.—Υπογράφεται τριπλή συμμαχία μεταξύ Ελλάδος, τουρκίας και Δημοκρατίας τής Κύπρου.

1960.—Εγκαινιάζεται η Α΄ μονάδα τού θερμοηλεκτρικού εργοστασίου Πτολεμαΐδος, ισχύος 70.000 κιλοβάτ και παραγωγής 500 εκατομμυρίων κιλοβατωρών. Στο εργοστάσιο αυτό επρόκειτο να προστεθεί μέσα στο 1962 και δεύτερη μονάδα, ισχύος 125.000 κιλοβάτ. Έτσι η συνολική του απόδοση έφτασε τις 1.400.000.000 κιλοβατώρες. Το προηγούμενο εργοστάσιο ηλεκτρικής ενέργειας Πτολεμαΐδος ανήκε στην γνωστή οικογένεια πολιτικών Παπακωνσταντίνου και αποκτήθηκε μέσω προνομίου που είχε παραχωρήσει τον Οκτώβριο 1941 ο δωσίλογος πρωθυπουργός Τσολάκογλου. Το εργοστάσιο αυτό εξαγόρασε ο πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής παραδεχόμενος αργότερα δημοσίως ότι όλα τα έργα στα οποία ανακατεύτηκε το δημόσιο, παρουσίασαν αδικαιολόγητα υψηλό κόστος γιά την εθνική οικονομία και μεγάλες υπερβάσεις στους προϋπολογισμούς τους. Στις 27 Αυγούστου 1960 όταν υπογράφηκε η σύμβαση τού Ελληνικού Δημοσίου με την γαλλική Πεσινέ, συμφωνήθηκε ότι η ΔΕΗ θα πουλούσε ρεύμα στην – ιδιαίτερα ηλεκτροβόρα- Βιομηχανία Αλουμίνας, προς 10 λεπτά την κιλοβατώρα ενώ οι άλλες βιομηχανίες τής χώρας πλήρωναν 90 λεπτά.

.—Ο πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής εγκαινιάζει και επίσημα το Καυτανζόγλειο Στάδιο στην Θεσσαλονίκη, που είχε θεμελιωθεί τέσσερα χρόνια νωρίτερα στις 26 Οκτωβρίου 1956. Την ίδια μέρα εγκαινιάζονται οι εγκαταστάσεις τού Αλεξάνδρειου Μελάθρου και τού Ναυτικού Ομίλου Θεσσαλονίκης.

1964.—Ἀνακομιδὴ τῶν λειψάνων τοῦ Ἀλέξανδρου Ὑψηλάντη ἀπὸ τὴν Βιέννη καὶ ἐναπόθεσή τους στὸ προϋπάρχον ἀπὸ τὸ 1869 ταφικὸ μνημεῖο στὸ Πεδίον τοῦ Ἄρεως, δημιουργία τοῦ γλύπτη Λεωνίδα Δρόση. [Τὸ μνημεῖο τοῦ ἥρωα (2017) ἔχει ὑποστεῖ τὴν ἀσέβεια καὶ βεβήλωση ἀπὸ τὰ παράγωγα τῆς ἑλλαδικῆς Α Παιδείας, τῆς μηδενικῆς προσπάθειας, καὶ τῶν ναυαγίων…]

1967.—Ολοκληρώνονται οι εργασίες ανεγέρσεως τού Εθνικού Κέντρου Ερευνών στην λεωφόρο Βασιλέως Κωνσταντίνου.

1968.—Ο Πέτρος Γαλακτόπουλος κατακτά το Χάλκινο μετάλλιο στην ελληνορωμαϊκή πάλη στους Ολυμπιακούς Αγώνες τού Μεξικό.

1979.—Ο πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής συναντάται στο Βατικανό με τον πάπα Ιωάννη Παύλο Β΄.

1986.—Ο Αρχιφύλακας Βασίλειος Λελετζής τραυματίστηκε θανάσιμα κατά την διευθέτηση επεισοδίου μεταξύ ιδιωτών, όταν ένας από τους εμπλεκόμενους τού επιτέθηκε με μεγάλο μαχαίρι.

1997.—Η δραχμή δέχεται ισχυρές πιέσεις λόγω τής παγκόσμιας χρηματιστηριακής κρίσης που ξεκίνησε από το Χονγκ Κονγκ.

2006.—(27-28/10) Ἕνας ἥρωας «τῆς διπλανῆς πόρτας». Ὁ 21ός ἐτῶν Βαγγέλης Χατζηκέλλης ἀπὸ τὴν Ρόδο, βούτηξε στὴν θάλασσα ἀψηφώντας τὸν κίνδυνο τῆς ζωῆς του, τὸ σκοτάδι τῆς νύχτας καὶ τὰ φουρτουνιασμένα κύματα, σώζοντας τὴν ζωὴ μίας κοπέλας ποὺ τὸ αὐτοκίνητό της εἶχε βουλιάξει και ἡ ἴδια εἶχε παγιδευθεῖ καὶ παρέμεινε ἐγκλωβισμένη καὶ ἀναίσθητη ἐπὶ δέκα λεπτά. Τὸ περιστατικὸ συνέβη στὸν Ναυτικὸ Ὅμιλο τῆς Ῥόδου κατὰ τὶς 12:30 μ.μ. ξημερώματα τῆς 28ης Οκτωβρίου. Γιὰ τὴν πράξη του ὁ Βαγγέλης Χατζηκέλλης τιμήθηκε ἀπὸ τὴν Ἀκαδημία Ἀθηνῶν. Ἡ κοπέλα διακομίσθηκε στὸ Νοσοκομεῖο τοῦ Ἡρακλείου Κρήτης καὶ ἐπί ἕξι ἡμέρες παρέμεινε σὲ κῶμα καταφέρνοντας στὸ τέλος νὰ ἐπανέλθῃ. Τὸν σωτήρα της συνάντησε μετὰ τὴν ἀνάρρωσή της. Ὁ Βαγγέλης στὴν προσπάθειά του νὰ σώσῃ τὴν ζωὴ τῆς κοπέλας, τραυματίσθηκε στὸ χέρι. «[…]Τὸ ἐπόμενο δὲν ξέρω ἄν ἔγινε πραγματικὰ ἤ τὸ ὀνειρεύτηκα […]Νομίζω πήδηξε μία κοπέλα ἡ ὁποία εἶπε καὶ τ΄ ὄνομά μου, εἶπεἔλα νὰ τὴν τραβήξουμε”. Τὴν ἔψαξα ὅταν συνῆλθα λίγο, δὲν ἦταν πουθενά!  Ὑπῆρξε ἤ ὄχι θὰ μείνῳ μὲ τὴν ἀπορία».

2007.—Ημερομηνία θανάτου τού πολιτικού Γιώργου Ψαράκη από την Κρήτη.

2017.—Στοιχεία από την Παιδεία στην Ελλάδα, περίπου 2.450 χρόνια μετά την γέννηση τού Πλάτωνα. Το πρωινό τής παραμονής τής μεγάλης Εορτής τού Έθνους, στην πόλη Γάζι τής Κρήτης, ένας νεαρός μαθητής τής Γ’ τάξης τού Λυκείου προβαίνει σε μία απαράμιλλη πράξη φιλοπατρίας. Μετά από τρία (3) ολόκληρα χρόνια, αποφασίζει να αναρτήσει την ελληνική Σημαία στο σχολείο του και γιά την ακρίβεια την τοποθέτησε σε στύλο ηλεκτροφωτισμού τού σχολείου. Η αντίδραση των καθηγητών υπήρξε άμεση και δεν ήταν άλλη από το να… αποβάλλουν τον μαθητή. Ευτυχώς, η απάντηση των παιδιών/συμμαθητών τού νεαρού ήταν πλήρως αποστομωτική προς τους «εκπαιδευτικούς» τους, αφού την επόμενη ημέρα γέμισαν το σχολείο τους με σημαίες κάποιες εκ των οποίων ήταν πραγματικά μεγάλες. Να σημειώσουμε ότι το Γάζι είναι μαρτυρική πόλη τής Κρήτης με τους κατοίκους της να ξεπερνούν τους 12.000. [Ζούμε ημέρες προσπάθειας συντριβής κάθε ίχνους τού Ελληνικού Πολιτισμού…]

Copyright (©) «Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο»
Βασική πηγή: www.e-istoria.com

Αφήστε μια απάντηση