ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 26 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ

,

14-12-2014,

26  Οκτωβρίου

,

305.—Τὸ μαρτύριο τοῦ Ἁγίου Δημητρίου, πολιούχου τῆς Θεσσαλονίκης. Ὁ Δημήτριος, γόνος ἀριστοκρατικῆς οἰκογενείας τῆς Θεσσαλονίκης, ἀνελίχθηκε στὶς βαθμῖδες τοῦ Ρωμαϊκοῦ στρατοῦ μὲ ἀποτέλεσμα σὲ ἡλικία 22 ἐτῶν νὰ φέρῃ τὸ βαθμὸ τοῦ χιλιάρχου. Ὡς ἀξιωματικὸς τοῦ ῥωμαϊκοῦ στρατοῦ, ὅταν αὐτοκράτορας ἦταν ὁ Διοκλητιανός, ἔγινε χριστιανός, φυλακίστηκε καὶ μαρτύρησε στὴν Θεσσαλονίκη τὸ 305 μ.Χ., διότι ἀγνόησε τὸ διάταγμα τοῦ αὐτοκράτορος «περὶ ἀρνήσεως τοῦ χριστιανισμοῦ». Σήμερα ὁ Ἅγιος Δημήτριος τιμᾶται ὡς πολιοῦχος Ἅγιος τῆς Θεσσαλονίκης. Ἡ κυρίαρχη ἄποψη τοῦ 20οῦ αἰῶνα ἦταν ὅτι οἱ πρῶτοι Χριστιανοὶ ὑπῆρξαν εἰρηνιστὲς καὶ ὅτι ἔκριναν τὸ θρήσκευμά τους ἁπολύτως ἀσυμβίβαστο μὲ τὴν στρατιωτικὴ ἰδιότητα. Ἡ ἐντύπωση αὐτὴ δημιουργήθηκε καθὼς οἱ ἱστορικοὶ καὶ οἱ θεολόγοι ἐπικέντρωναν τὴν προσοχὴ τους μόνο σὲ ἔργα «εἰρηνιστῶν» Χριστιανῶν συγγραφέων· τοῦ Ὡριγένη, τοῦ Τετρυλλιανοῦ, τοῦ Ἱππολύτου καὶ τοῦ Λακταντίου, καὶ σὲ ὁρισμένες μόνο πράξεις τῶν στρατιωτῶν μαρτύρων. Τὴν ὕπαρξη χριστιανῶν στρατιωτῶν πιστοποιοῦν ἐπιτύμβιες στῆλες οἱ ὁποῖες ἀποκαλύπτουν ὅτι πολλοὶ χριστιανοὶ στρατιῶτες ἦταν ἱκανοποιημένοι ἀπό τὴν ἐπαγγελματική τους ἐπιλογὴ καὶ ὅτι οἱ χριστιανικὲς οἰκογένειες δήλωναν ὑπερήφανες διότι ὁρισμένα μέλη τους εἶχαν συχνὰ πολυετὴ σταδιοδρομία στὸν ῥωμαϊκὸ στρατὸ ἤ εἶχαν διακριθεῖ στὰ πεδία τῶν μαχῶν.

312.—Ο Κωνσταντίνος, αφού κατέλαβε την Βερόνα, κυρίευσε την βόρεια Ιταλία και προήλασε μέχρι την ΜούλβιαΜιλβία) γέφυρα στον Τίβερη, δύο χιλιόμετρα έξω από την τότε Ρώμη, όπου τα στρατεύματα τού Μαξέντιου είχαν παραταχθεί γιά την τελειωτική μάχη στην δεξιά όχθη τού ποταμού.

740.—Μέγας σεισμός στην Πόλη. Τα τείχη καταστράφηκαν εντελώς, καθώς και πολλά μνημεία και μοναστήρια, ενώ αρκετοί άνθρωποι έχασαν την ζωή τους. Επί βασιλείας τού Αυτοκράτορος Λέοντος Γ’ τού Ισαύρου, φονικότατος σεισμός έπληξε ανήμερα τού Αγίου Δημητρίου την Βασιλεύουσα, αφήνοντας πίσω του περισσότερους από χίλιους νεκρούς. Τα 7,4 Ρίχτερ ήταν αρκετά να προκαλέσουν τεραστίου μεγέθους και εκτάσεως καταστροφές, ρημάζοντας κτήρια αλλά και μεγάλο μέρος των τειχών τής Πόλεως, τα οποία αντικαταστάθηκαν στην πληρότητα τους μετά 100 ολόκληρα χρόνια. Αρκετές πόλεις τόσο στην Θράκη όσο και στην Μικρά Ασία επίσης ρημάχτηκαν, ιδιαιτέρως δε η Νικομήδεια και η Νίκαια. Οι νεκροί και οι καταστροφές αυξήθηκαν κατά πολύ, «βοηθώντας» σε αυτό και το σεισμικό θαλάσσιο κύμα το οποίο υψώθηκε κτυπώντας παλινδρομικά πολλές παράκτιες πόλεις τής Αυτοκρατορίας. Ήταν ο τρίτος μεγαλύτερος σεισμός που γνώρισε η Ρωμανία, στα 1.100 έτη τής υπάρξεώς της. Η σεισμική δραστηριότητα των μετασεισμών συνεχίστηκε σχεδόν ολόκληρο τον χρόνο.

877.—Μετά τον θάνατο τού πατριάρχου Ιγνατίου, ο Βασίλειος Α΄ επαναφέρει στο πατριαρχικό αξίωμα τον Φώτιο. Ο Φώτιος υπήρξε μία πολυσχιδής προσωπικότητα και έδρασε σε πολλά επίπεδα τής κοινωνικής και πολιτικής ζωής τής εποχής του· υπήρξε επιτυχημένος δημόσιος υπάλληλος, πατριάρχης τεράστιας σημασίας γιά την Ανατολική εκκλησία με έντονη ιεραποστολική δράση, δάσκαλος και λόγιος με πολύ σημαντικό φιλολογικό έργο. Παρά τις διαφορετικές απόψεις σχετικώς με την προσωπικότητα και το έργο του, οι μελετητές καταλήγουν ότι αποτέλεσε μία μορφή η οποία επηρέασε έντονα την ιστορία και ιστορική πορεία όχι μόνο τού Μεσαιωνικού Ελληνισμού, αλλά και ολόκληρης τής Ευρώπης.

896.—Ανήμερα τής εορτής τού Αγίου Δημητρίου, κατά τις βραδινές ώρες, ο φρικώδης και δολοφονικός Εγκέλαδος κτυπά την Βασιλεύουσα με δύναμη 7,5 Ρίχτερ. Κατέρρευσαν πύργοι και τα περισσότερα σπίτια τής Πόλεως, γενόμενα τάφοι γιά πολλούς από τους κατοίκους. Οι ζημιές επεκτάθηκαν σε εξαιρετικά ευρύ πεδίο, από την Μικρά Ασία μέχρι την ανατολική Θράκη. Το έδαφος σείστηκε μέχρι την Μεγάλη Ελλάδα.

1040.—Σαράντα χιλιάδες βούργαροι μαζί με συμμάχους τους επιτίθενται κατά τής Θεσσαλονίκης την οποία πολιορκούσαν γιά πολλές μέρες. Η φρουρά τής Θεσσαλονίκης και πλείστοι των κατοίκων, εμψυχούμενοι από την ιδέα ότι ο εορταζόμενος εκείνη την ημέρα Άγιος Δημήτριος, «…συνεπολέμει μετ’ αυτών, εξέρχονται εν εξάλλω ενθουσιασμώ εκ των τειχών και κατακόπτουν τον στρατόν τού βούλγαρου τσάρου Αλουσιάν, όστις επολιόρκει την πόλιν…». Πάνω από 15.000 βούργαροι φονεύθηκαν και πολλοί συνελήφθησαν αιχμάλωτοι.

1499.—Οι λόγιοι αλλά και εκδότες τής Βενετίας, Βλαστός (εκ Κρήτης) και Καλλέργης, εξέδωσαν το έργο «Σιμπλίκιου μεγάλου διδασκάλου, υπόμνημα εις τας κατηγορίας τού Αριστοτέλους». 

1536.—Ὁ ὁσιομάρτυς Ἰωάσαφ, ἀπεκεφαλίσθη στήν Κωνσταντινούπολη.

1609.—Ο μπέης τής Ρόδου μαζί με άλλους τρεις μπέηδες και δύναμη 16 πλοίων, συναντά 4 κουρσάρικα τού στόλου των Φλωρεντινών. Κατά την ναυμαχία που ακολούθησε στα ανοιχτά τής Ρόδου (περίπου 150 μίλια από το νησί), τα τέσσερα κουρσάρικα αμύνθηκαν σθεναρά, όμως μετά από κάποιες ώρες υποχρεώθηκαν να αποχωρήσουν με αρκετές ζημιές.

1673.—Ημερομηνία γεννήσεως τού μετέπειτα ηγεμόνα τής Μολδαβίας και λογίου τής εποχής, Δημητρίου Καντιμήρη.

1723.—Ο καθηγούμενος τής Βασιλικής Μονής Πάτμου, Αθανάσιος, σε έγγραφό του σώζει και μάς πληροφορεί πλείστες περιπτώσεις πειρατείας από εγκληματίες Μαλτέζους (Ιππότες και άλλους).

1774.—Γιά δεύτερη φορά μέσα σε λίγες ημέρες, ο Γάλλος πρόξενος τής Χίου αναφέρει στον υπουργό Ναυτικών τής χώρας του ότι, όσοι Έλληνες και «αλβανοί» (προφανώς εννοεί τους Αρβανίτες των νησιών μας) πειρατές έλαβαν το μέρος των Ρώσων στον πόλεμο, θα μεταφερθούν στα παράλια τής Αζοφικής. Η νήσος Πάρος ήταν η κύρια βάση αυτών των Ελλήνων κουρσάρων, απ’ όπου επέδραμαν και είχαν τρομοκρατήσει τον στόλο τής τουρκίας και πάμπολλα σκάφη (εμπορικά και μη) όλων των συμμάχων της. Προηγήθηκε Συνθήκη ειρήνης μεταξύ Ρωσίας-τουρκίας, η οποία μεταξύ άλλων προέβλεπε αυτό που έγραψε στην αναφορά του ο Γάλλος.

1784.—Ο χαλασμός τής Κομοτηνής από τον καταστροφικό σεισμό. Ήταν ημέρα Σάββατο, όταν τα 6,3 Ρίχτερ κτύπησαν την όμορφη πόλη τής Θράκης. Εκτός από τους ανθρώπους και τα ζωντανά που χάθηκαν, τουλάχιστον 500 οικίες καταστράφηκαν εκ θεμελίων. Ταυτοχρόνως ξέσπασε μία τρομερή καταιγίδα, η οποία συμπλήρωσε το μεγάλο κακό.

1788.—Μετά από δεκατρείς ημέρες πλεύσεως, 5 από τα πλοία τού Λ. Κατσώνη έφτασαν στην Τεργέστη. Τα υπόλοιπα 5 με τα οποία ξεκίνησαν μαζί από την Ζάκυνθο, στις 13 τού μήνα, θα αφιχθούν τις αμέσως επόμενες ημέρες με την καθυστέρησή τους να οφείλεται στο γεγονός ότι ήταν κατάφορτα με λείες, από τις καταδρομές τού Έλληνα θρύλου στα ελληνικά νερά και την Ανατολική Μεσόγειο.

1795.—Γεννιέται ο Έλλην ευπατρίδης, Νικόλαος Χαλκιόπουλος-Μάντζαρος, ένας σπουδαίος μουσουργός, δάσκαλος και ιδρυτής τής μουσικής Επτανησιακής Σχολής. Συμπεριλαμβάνεται στους θεμελιωτές τής έντεχνης ελληνικής μουσικής. Ως στενός φίλος τού Διονυσίου Σολωμού, μελοποίησε την “Ξανθούλα,” την “Ωδή στον Λόρδο Μπάϋρον”, την “Αυγούλα, και βεβαίως τον «Ύμνον εις την Ελευθερίαν», Εθνικό Ύμνο τής Ελλάδος. Σπούδασε στην Κέρκυρα και στην Ιταλία έχοντας δασκάλους τους μεγάλους τής εποχής του ανθρώπους τής μουσικής τέχνης. Παρ’ όλο που δέχθηκε πρόταση με εξαιρετικά ευνοϊκούς όρους γιά να αναλάβει την διεύθυνση τού Ωδείου «Σαν Σεμπαστιάν» στην Νεάπολη και τής Μουσικής Σχολής τού Μιλάνου, αρνήθηκε, διότι σκοπός του ήταν να προσφέρει στην Παιδεία τής πατρίδας του. Μόρφωσε ολόκληρη γενιά λαμπρών μουσικών διδάσκοντας δωρεάν και μάλιστα πληρώνοντας ο ίδιος τα όποια έξοδα, θεωρώντας αμάρτημα να αμείβεται γιά να διδάσκει. Δεν περιορίστηκε δε στην διδασκαλία, αλλά συνέγραψε πλήθος θεωρητικών συγγραμμάτων γιά να εξυπηρετήσει τους μαθητές του. Έφυγε από την ζωή στις 12 Απριλίου (ν.ημ.) 1872, κτυπημένος από εγκεφαλικό.(Πληροφορίες από άρθρο τού δημοσιογράφου Ντένη Κονταρίνη).

1816.—Οι κάτοικοι τού Αλιβερίου καταγγέλλουν τον Υδραίο Γιωργάκη Μελάνο, γιά την ληστρική επίθεση που διέπραξε στο λιμάνι τους. Άρπαξε φορτίο κρασιού, εξαρτήματα από τις βάρκες και άλλα.

1822.—Ο Δράμαλης αποθνήσκει εις Ακροκόρινθον (βλ.& 25/10), απογοητευμένος από την πανωλεθρία που υπέστη ο πανίσχυρος στρατός του και η πολύκροτη εκστρατεία του υπό των Ελλήνων, ιδιαιτέρως τού Νικηταρά· (υπάρχουν αναφορές και γιά το τέλος Οκτωβρίου).

1823.—(π. ημ.) Οι τουρκαλβανοί παραδίδουν το φρούριο τής Ακροκορίνθου στον Θ. Κολοκοτρώνη, μετά από διαπραγματεύσεις, και υπό τον όρο να αποχωρήσουν γιά την Θεσσαλονίκη με τον οπλισμό τους. Την προστασία τής επιβιβάσεως στα πλοία ανέλαβε ο Νικηταράς.

1825.—Ο οπλαρχηγός Αθανάσιος Σκουρτανιώτης, οχυρωμένος σε παλαιά εκκλησία στο Μαυρομάτι των Θηβών με 45 συντρόφους του, αποκρούει επί ολόκληρη ημέρα αλλεπάλληλες επιθέσεις 600 τούρκων, και προξενεί σ’ αυτούς μεγάλη φθορά. Στο τέλος, οι τούρκοι συγκέντρωσαν ρετσίνι και άλλες εύφλεκτες ύλες και έβαλαν φωτιά στην εκκλησία από όλα τα μέρη. Ο Σκουρτανιώτης και οι 45 σύντροφοί του, μη δυνάμενοι να εξέλθουν, απανθρακώθηκαν.

.—Μετά το επιτυχημένο σχέδιο τού καλοκαιριού, χάρις στο οποίο ρημάχτηκαν οι τούρκοι και διακόπηκε προσωρινά η πολιορκία, ο Καραϊσκάκης προτείνει δεύτερο μεγαλεπήβολο σχέδιο στους πολιορκημένους τού Μεσολογγίου. Αυτή την φορά δεν έγινε δεκτό.

1834.—Συνεχίζουν οι δίκες τού Στρατοδικείου γιά την υπόθεση τού «Μεσσηνιακού κινήματος» με σημερινό κατηγορούμενο τον Ασημάκη Σεργουλόπουλο, έναν από τους αρχηγούς του. Η καταδίκη του σε ισόβια δεσμά θεωρήθηκε επιεικής, αν και τις προηγούμενες ημέρες ο Αναστ. Τσαμαλής τουφεκίστηκε, ενώ οι Κάβδας και Τίκρας αθωώθηκαν.

1878.—Κατόπιν διαστήματος μόλις 5 ημερών απ’ όταν ο Χαρίλαος Τρικούπης ανέλαβε την εξουσία από τον Αλέξανδρο Κουμουνδούρο, ο δεύτερος επανέρχεται στην εξουσία αφού ο Τρικούπης δεν έλαβε την απαραίτητη πλειοψηφία στην Βουλή.

1889.—(ν. ημ.) Ισχυρή σεισμική δόνηση συγκλονίζει την νήσο Ζάκυνθο, δίχως όμως αναφορές γιά μεγάλης εκτάσεως ζημιές.

1899.—Ο καπετάν Απίκραντος τού Μακεδονικού Αγώνα, σε διήγησή του αναφέρεται στην συνάντηση που είχε σαν σήμερα με τον βούργαρο πράκτορα Περόφσκη ο οποίος με την πρόφαση τού δήθεν απελευθερωτικού αγώνα, προσπαθούσε να παρασύρει και τον καπετάνιο μας. Όπως διηγείται ο ίδιος: «[…] Με αντάμωσεν ο Απόστολος Περόφσκης, με χαιρετά “Καλώς τον καπετάνιο, μού λέγει.: Μάς έβγαλες ασπροπρόσωπους τους Μακεδόνας”… Αυτό ήτο κόλπο του. Μού λέγει: ‘’Καπετάν Ναούμ, ελευθερία να μην περιμένωμεν ούτε από τους Βουλγάρους. Μ ό ν ο ν  ε μ ε ί ς  ο ι Μ α κ ε δ ό ν ε ς να αγωνισθώμεν διά την Μακεδονίαν μας”. Ο καπετάν Απίκραντος αφού κατέγραψε και τα ονόματα περίπου 34 βούργαρων που συμμετείχαν σε προπαγανδιστική συγκέντρωση, την επόμενη ημέρα, «[…]τού Αγίου Νέστορος», συναντήθηκε με τον Στέφανο Δραγούμη.

1901.—Η ένταση στις σχέσεις τουρκίας-Γαλλίας, οδηγούν τον στόλο τής δεύτερης στην Μυτιλήνη, απέναντι από την τουρκία.

1903.—Σφαγές Ελλήνων από βούργαρους σε ναό τού Νευροκοπίου. «…Στὴν περιφέρεια τῆς Μητροπόλεως Νευροκοπίου ἡ βουλγάρικη προπαγάνδα χρησιμοποίησε ὅλα τὰ θεμιτὰ καὶ ἀθέμιτα μέσα γιὰ νὰ ἐξαναγκάσῃ τοὺς κατοίκους ν’ ἀπαρνηθοῦν τὴν Ἑλληνική καταγωγὴ τους καὶ νὰ προσχωρήσουν στὴν βουλγαρικὴ Ἐξαρχία. Ἀπό πολὺ νωρὶς ἄρχισαν καὶ τὶς δολοφονίες.(…) Παρ’ ὅλα αὐτά, ὑπό τὴν φωτεινὴ ἡγεσία τοῦ ἐθνομάρτυρος Μητροπολίτου Δράμας Χρυσοστόμου καὶ τοῦ ἀπό τὸ 1904 Μητροπολίτου Νευροκοπίου Θεοδώρητου, οἱ Ἕλληνες τῆς περιφέρειας ἁμύνθηκαν μὲ σθένος καὶ διατήρησαν ἀμείωτο τὸ ἐκκλησιαστικό καὶ σχολικὸ καθεστὼς τους...»

1904.—Το σώμα τού καπετάν Ρούβα (Κατεχάκη), αφού σιτίστηκε και ξεκουράστηκε φιλοξενούμενο στην Ιερά Μονή Αναλήψεως, συνεχίζει νύκτα την πορεία του προς Κωσταράζι όπου θα φτάσει την επομένη το πρωί.

1911.—Η κρητική Βουλή κηρύττει “εαυτήν διαλελυμένην”. Οι εκλογές ορίζονται γιά τις 18 Μαρτίου.

1912.—Ο Διάδοχος Κωνσταντίνος αποστέλλει στον βούργαρο Αρχιστράτηγο Θεοδωρώφ μήνυμα, ότι η Θεσσαλονίκη βρίσκεται πλέον σε ελληνικά χέρια. Η επιστολή είχε σκοπό να ανακόψει την κάθοδο των βουργάρων προς την πόλη. Επίσης και ο Χασάν Ταξίν πασάς δεν επιθυμούσε την παράδοση τής Θεσσαλονίκης στις βουργαρικές δυνάμεις. Παρ’όλα αυτά, όμως, στις 28 Οκτωβρίου ο Θεοδωρώφ ζήτησε και πέτυχε την στρατοπέδευση δύο ταγμάτων κοντά στην πόλη. Παράλληλα όμως την ίδια ημέρα εισήλθε στην Θεσσαλονίκη και ο Έλληνας Αρχιστράτηγος Κωνσταντίνος. Αξίζει τέλος να σημειωθεί πως έως σήμερα απαγορεύεται ακόμη και η είσοδος στο σύγχρονο τουρκικό κράτος στους απόγονους τού Χασάν Ταξίν πασά. [Στοιχεία Αριστοτέλης Σπυριδόπουλος]

.—Απελευθέρωση τής Θεσσαλονίκης. Ο Χασάν Ταξίν πασάς, μετά την ήττα του στην μάχη των Γιαννιτσών, αντιτάσσει την τελευταία γραμμή άμυνας προ των πυλών τής Θεσσαλονίκης. Ο Ελληνικός Στρατός, υπό την αρχηγία τού τότε Διαδόχου Κωνσταντίνου, κατόρθωσε την εσπέραν τής 25ης να διαβεί τον Αξιό, την δε επομένη τον Γαλικό ποταμό, και έτσι να βρεθεί στα νώτα τού εχθρού από βορρά. Ταυτοχρόνως, άλλες Ελληνικές δυνάμεις, κινήθηκαν προς δυσμάς και νότο, γιά να καταστήσουν αδύνατη την υποχώρηση τού τουρκικού στρατού προς την Χαλκιδική. Έτσι ο Χασάν Ταξίν πασάς, έστειλε την 5 μ.μ. τής 26ης Οκτωβρίου δήλωση στον Έλληνα αρχιστράτηγο στο Σιαμλί, προτείνοντας την παράδοση τής Θεσσαλονίκης. Το σχετικό πρωτόκολλο υπογράφηκε μισή ώρα πριν τα μεσάνυκτα, αμέσως δε το πρώτο ελληνικό τμήμα εισήλθε στην πόλη. Με το υπογραφέν πρωτόκολλο, οι στρατηγοί Χασάν Ταξίν πασάς και Αλή Ναδίρ πασάς με ολόκληρο τον στρατό τους, ανερχόμενο σε 35.000 άνδρες, παραδόθηκαν άνευ όρων. Μετά από δύο ημέρες εισήλθε στην πόλη ο βασιλεύς Γεώργιος Α΄ με τον Αρχιστράτηγο Κωνσταντίνο, υποδεχόμενοι από παραληρούντα  από ενθουσιασμό λαό ως ελευθερωτές. Ο βασιλεύς Γεώργιος Α΄, εγκαταστάθηκε στην Θεσσαλονίκη και την ανακήρυξε συμπρωτεύουσα.  

.—Ταξιαρχία Ιππικού καταλαμβάνει τον Λαγκαδά, έπειτα από σκληρό αγώνα κατά των κατεχόντων τα γύρω τής πόλεως υψώματα.

.—Συνεχίζει η εισροή βουργαρικών στρατευμάτων στην Μακεδονία και κυρίως στην πόλη των Σερρών, με τον στρατό τους να φθάνει μέσα στην πόλη τις 25.000.

.—Στην Ήπειρο, οι Ελληνικές δυνάμεις μάχονται εναντίον των τουρκικών κοντά στα Ανώγεια.

.—Η 5η Μεραρχία σταθεροποιεί τις θέσεις της.

1916.—Οι φερόμενοι ως Σύμμαχοί μας, καταλαμβάνουν τον Ελληνικό Ναύσταθμο, την Λέρο, και την Κυρά. Οι Γάλλοι υψώνουν την σημαία τους σε όλα τα καταληφθέντα από αυτούς πλοία μας, και αξιώνουν την παράδοση 60.000 όπλων και των πυροβόλων στρατιωτικών τμημάτων. Το «Αβέρωφ» μετά τα «Νοεμβριανά», κατασχέθηκε από τους Γάλλους και δεν αποδόθηκε στο Ναυτικό παρά μετά την επίσημη είσοδο τής Ελλάδος στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο στο πλευρό τής «Entente». Η χώρα μας τελεί υπό κατοχή ενός πραξικοπήματος, αλλά και των συμμαχικών δυνάμεων τής «Αντάντ». Η πολιτικοστρατιωτική κίνηση που κατέληξε στην συγκρότηση τής Επιτροπής Εθνικής Αμύνης, υποστηρίχθηκε ανοιχτά από τους «Συμμάχους» και κυρίως από τον  διοικητή των δυνάμεων τής Μακεδονίας, Γάλλο στρατηγό Σαράϊγ. Η Ελλάς γνωρίζει μιά πρωτόγνωρη και οδυνηρή εμπειρία.

1919.—Στο μέτωπο στην Μ. Ασία γίνεται δράση πυροβολικού και περιπόλων.

1920.—Στην Μ. Ασία ο Ελληνικός Στρατός δέχεται μικροεπιθέσεις ατάκτων.

1921.—Ο Ελληνικός Στρατός στην Μ. Ασία δρα με πυροβολικό και περιπόλους.

1922.—Το παράτυπο και δίχως την έγκριση τού Οικουμενικού Πατριαρχείου συνέδριο ορθοδόξων αλβανών (βλ. 10/9ου), δημοσιεύει στην Εφημερίδα τής Κυβερνήσεώς τον «καταστατικό χάρτη» τον οποίο έχει καταρτίσει από τις 17 τού περασμένου Σεπτεμβρίου. Ήταν η πρώτη προσπάθεια τού νεοσύστατου κράτους των αλβανών για την χειραγώγηση των Ελλήνων τής Β. Ηπείρου και τού θρησκευτικού τους συναισθήματος.

.—Κοινοποιείται στους κατηγορούμενους γιά την Μικρασιατική καταστροφή το εγκλητήριο τής δίκης. Το βιαστικό και απαράδεκτο εγκλητήριο το οποίο συνέταξε βιαστικά το στρατιωτικό πραξικόπημα Πλαστήρα (μέσω τού αποκληθέντος «γέρου τής δημοκρατίας» Γ. Παπανδρέου), ανέφερε ότι παραδόθηκαν στον εχθρό πόλεις όπως η Σμύρνη και η Αδριανούπολη (οι οποίες όμως ήταν εκτός ελληνικής επικράτειας και μη προσαρτημένες). Θα ακολουθήσει έκτακτο Στρατοδικείο και όχι πολιτικό δικαστήριο, δίχως κανένα τακτικό ή έκτακτο ένδικο μέσο γιά τους κατηγορουμένους, το οποίο θα οδηγήσει αδίκως (όπως αποφάνθηκε το αναιρετικό δικαστήριο πολύ αργότερα), αθώους ανθρώπους στον θάνατο.

1925.—(ν.ημ.)Μετά την αποτυχία νέας προσπάθειας γιά ρήξη τού καθεστώτος τού Θ. Πάγκαλου, ο Νικόλαος Πλαστήρας απελάθηκε στην Ιταλία με το αντιτορπιλικό «Λέων». Ο επαγγελματίας πλέον στα στρατιωτικά πραξικοπήματα Πλαστήρας, σχεδίαζε την ρήξη τού Πάγκαλου με δικό του αντιπραξικόπημα.

1929.—Εγκαινιάζεται το φράγμα τού Μαραθώνα. Από την λίμνη που σχηματίζεται, υδρεύονται η Αθήνα και ο Πειραιάς (βλ. 20/10).

1930.—Ὁ πρωθυπουργὸς Ἐλευθέριος Βενιζέλος ἐπισκέπτεται τὴν Ἄγκυρα, ἐγκαινιάζοντας μία νέα ἐποχή εἰρήνης καὶ φιλίας μεταξὺ τῶν δύο χωρῶν. Δὲν λείπουν ὡστόσο οἱ διαμαρτυρίες τῶν προσφύγων. Τὸ 1933, θὰ ὁμολογοῦσε (παρουσίᾳ τοῦ Ἕλληνος πρεσβευτοῦ στὴν Ἄγκυρα Σπ. Πολυχρονιάδη) στὸν τοῦρκο ὁμόλογό του, σὲ δεξίωση στὴν τουρκικὴ πρεσβεία στὴν Ἀθήνα: «Αἱ συμφωνίαι αὖται εἶναι τὸ μεγαλύτερον πολιτικὸν ἔργον τὸ ὁποῖον θὰ ἀφήσῳ μετὰ τὸν θάνατόν μου». Στὸν βωμὸ τῆς «ἑλληνοτουρκικῆς φιλίας» ποὺ ἐπιχείρησε ὑπεραισιόδοξα ὁ Βενιζέλος μεταξὺ 1928-1930, θυσιάστηκε ἡ μέχρι τότε πολιτικὴ καὶ πολλὰ ἐρείσματά της. Κατ’ ἀπαίτηση τῆς Ἄγκυρας ἀπομακρύνθηκαν ἀπὸ τὴν Θρᾲκη 150 ἀντικεμαλικοὶ ποὺ εἶχαν καταφύγει ἐκεῖ, μὲ ἐπὶ κεφαλῆς τὸν τελευταῖο ἀνώτατο θρησκευτικὸ ἡγέτη (σεϊχουλισλάμη) τοῦ ὀθωμανικοῦ καθεστώτος. Ἄνοιξε ἐπὶ πλέον τουρκικὸ προξενεῖο στὴν Κομοτηνή. Ἐκ μέρους τῆς Ἑλλάδος δὲν μποροῦσε νὰ ὑπάρξῃ ἐπισημότερη παραδοχὴ ὅτι ἡ τουρκία ἐδικαιοῦτο νὰ ἐνδιαφέρεται γιὰ ὁμοεθνεῖς της (ὄχι βέβαια γιὰ «ὁμόθρησκους»).

1931.—Η πυκνή ομίχλη είναι η αιτία τής προσαράξεως τού θωρηκτού «Αβέρωφ» στα αβαθή νερά τής Καλαμαριάς στην Θεσσαλονίκη. Το «Αβέρωφ» μετέφερε τον Πρόεδρο τής Δημοκρατίας στην συμπρωτεύουσα.

1935.—Ο τέως πρωθυπουργός και πολλάκις βενιζελικός υπουργός Παπαναστασίου, απευθύνει έκκληση προς τους στρατιωτικούς φορείς γιά νέο πραξικόπημα. Στο μανιφέστο του, δικαιολογεί πως, μόνον ο στρατός μπορεί να βοηθήσει στην διεξαγωγή εντίμου (sic!) δημοψηφίσματος γιά την επαναφορά ή μη τής βασιλείας, και, από το οποίο θα εξέλθει ικανή κυβέρνηση (…) Ακολούθησε η σύλληψή του.

1936.—Ο Ιωάννης Μεταξάς δίνει εντολή να αποφυλακιστούν όλοι οι έγκλειστοι γιά οφειλές κάτω των χιλίων δραχμών.

1940.—Η ιταλική προπαγάνδα δημοσίευσε στην διεθνή κοινή γνώμη ένα πλαστό επεισόδιο που «συνέβη», όταν δήθεν μία ελληνική συμμορία επιτέθηκε σε ένα αλβανικό φυλάκιο στην Κορυτσά και άφησε πίσω της δύο αλβανούς στρατιώτες νεκρούς, ενώ τρεις βόμβες εξερράγησαν την ίδια μέρα κοντά στο γραφείο τού Ιταλού λιμενάρχη τού Πόρτο Έντα (Άγιοι Σαράντα). Και γι’ αυτήν την πράξη αναζητούνταν Βρετανοί ή Έλληνες πράκτορες ως δράστες, όπως μετέδιδε το Ιταλικό Πρακτορείο Ειδήσεων «Στέφανι», κατά τις πρώτες πρωινές ώρες τής Κυριακής 27 Οκτωβρίου 1940.

.—Στο μεταξύ, το βράδυ τής σημερινής η ιταλική πρεσβεία πραγματοποιεί δεξίωση καλώντας τον κυβερνήτη Ιωάννη Μεταξά, καθώς και άλλους πολιτικούς και στρατιωτικούς παράγοντες τής χώρας. Είναι οι τελευταίες προσπάθειες των Ιταλών να ρίξουν στάχτη στα μάτια, πριν την ρίψη των φιλειρηνικών προσωπείων.

1942.—Η πυρπόληση τού χωρίου Προσήλιο (Σεγδίτσα) στην Άμφισσα. Οι Ιταλικές δυνάμεις ως αντίποινα γιά την εξολόθρευση τής ιταλικής διμοιρίας – πλην ενός – στις 19 Σεπτεμβρίου 1942, στην θέση Μύλος τής χαράδρας Ρεκά, αιχμαλώτισαν όλο τον πληθυσμό τού χωριού, εκ των οποίων τα γυναικόπαιδα και οι γέροντες εκτοπίσθηκαν στην Άμφισσα (μόνο με τα ρούχα που φορούσαν εκείνη την στιγμή) και εγκαταστάθηκαν σε σπίτια, καλύβια και αχυρώνες των κατοίκων τής Άμφισσας. Τους άντρες τού χωριού, τους μετέφεραν σε στρατόπεδο αιχμαλώτων στην Θήβα, όπου παρέμειναν έγκλειστοι γιά ένα εξάμηνο. Στις 26 Οκτωβρίου 1942, μερικές μέρες μετά την αιχμαλωσία των κατοίκων τού χωριού, έβαλαν φωτιά και κατέστρεψαν ολοσχερώς όλα τα σπίτια τού χωριού μαζί με όλα τα κινητά περιουσιακά στοιχεία των χωριανών, ρούχα, έπιπλα, σκεύη, γεννήματα. Σκότωσαν ακόμα και τα ζώα με σκοπό να ανακόψουν την τροφοδοσία των ανταρτών. Την ίδια ημέρα έβαλαν φωτιά και στο ιστορικό μοναστήρι τής Παναγίας Τριβολούς, καίγοντας ολοσχερώς τις εγκαταστάσεις του, καθώς και δύο εξωκλήσια τού χωριού, τον Άγιο Γεώργιο και την Αγία Τριάδα. Τ’ αποτελέσματα τής δραστηριότητας των στρατευμάτων κατοχής ήταν η επί οκτώ συνεχή έτη παραμονή τού πληθυσμού υπό δυσμενείς και αντίξοες συνθήκες, που τους οδήγησε στα κατώτατα όρια εξαθλίωσης και χρειάσθηκαν τουλάχιστον τρεις δεκαετίες γιά την επαναφορά τους στην προηγούμενη κατάσταση.  

1943.—Ο Κλάρας-Βελουχιώτης, με επιστολή του ζητά βοήθεια από αλβανούς στον αγώνα του κατά τής Εθνικής Αντιστασιακής Οργανώσεως τού ΕΔΕΣ, τού Ναπολέοντα Ζέρβα. Έφτασε να κατηγορήσει ψευδώς τον Ζέρβα ως συνεργάτη των Ναζί (sic), παρακαλώντας τον φίλαρχο των ομοφρόνων του αλβανών, να παρεμποδίζει κάθε επαφή μεταξύ ΕΔΕΣ-Βορειοηπειρωτών (!..)

.—Στο χωριό Ελληνικό τής Ηπείρου, οι Γερμανοί «επυρπόλησαν 53 οικίας, το Κοινοτικόν Κατάστημα και το Σχολείον, ως και πολλούς αχυρώνας. Ενήργησαν μερικήν διαρπαγήν περί τας 100 αγελάδας, 160 αιγοπρόβατα και 39 όνους».

.—Στο πέρασμά τους από το χωριό Μικρό Περιστέρι Ιωαννίνων, οι βάρβαροι κατακτητές προβαίνουν σε εκτελέσεις κατοίκων. Από τις 23 τού μήνα, ο φόρος αίματος τού χωριού ανήλθε σε επτά ψυχές.

.—Οι απάνθρωποι Γερμανοί ενεργούν επίθεση στο χωριό Σκλίβανη τού Νομού Ιωαννίνων. Πυρπόλησαν 32 οικίες, αποθήκες κλπ, λεηλάτησαν και κατόπιν προέβησαν σε εκτελέσεις αθώων χωρικών. Την 26η Ιουλίου «επισκεύθηκαν» την Σκλίβανη και οι Ιταλοί, οι οποίοι άφησαν ακριβώς την ίδια υπογραφή…

.—Μετά την χθεσινή εκτέλεση δέκα ανθρώπων στο Μέτσοβο, οι ναζί Γερμανοί προβαίνουν σε εκτέλεση τριών ακόμη, τους οποίους έσυραν εκτός των οικιών τους ωσάν ζώα προς σφαγή.

1944.—Κατόπιν επανειλημμένων παραστάσεων προς τον Στάλιν, από τον Τσώρτσιλ, τα βουργαρικά στρατεύματα θα αποσυρθούν από την Ελλάδα. Μέχρι εκείνη την στιγμή παρίσταναν τους «φίλους» προς τους συμμάχους, αλλά στην κυριολεξία ενίσχυαν σημαντικά τους ελλαδίτες κομμουνιστές με οπλισμό και μάχες, τόσο κατά εθνικών αντιστασιακών οργανώσεων όσο κατά ελληνικών χωριών και πόλεων.

.—Οι βούργαροι που μάστιζαν την πόλη των Σερρών γιά μεγάλο χρονικό διάστημα και γιά πολλοστή φορά μέσα σε λίγα χρόνια, αποχωρούν επιτέλους, μέχρις ενός.

.—Ο στρατός των βουργάρων αποχωρεί (επισήμως) από την Ελλάδα. Με την είσοδό του στα εδάφη μας από τον Απρίλιο τού 1941, ο ελληνικός πληθυσμός τής Μακεδονίας και τής Θράκης κυριολεκτικά στέναξε μιάς και, ετούτα τα κτήνη δεν είχαν ταίρι όπως θα έλεγε ο λαός μας.

.—Στην Αθήνα αφικνείται ο υπουργός Εξωτερικών τής Μεγάλης Βρετανίας Άντονι Ήντεν, ο οποίος έχει συνομιλίες με τον Έλληνα πρωθυπουργό Γεώργιο Παπανδρέου.

.—Οι Ζεύγος και Σιάντος τού Κ.Κ.Ε. συναντούν τον Άγγλο ΥΠΕΞ Ήντεν. Αυτός, γνωρίζοντας καλά τα σχέδιά τους γιά βίαιη κατάληψη τής χώρας, τους συμβουλεύει να συνεργαστούν με την Εθνική Κυβέρνηση στην οποία λαμβάνουν οι ίδιοι μέρος (με πληθώρα υπουργείων τα οποία τους έχουν παραχωρηθεί, επτά στον αριθμό), τονίζοντας παράλληλα ότι οι μεγάλοι Σύμμαχοι έχουν προ καιρού συμφωνήσει γιά την παγίωση τής τάξεως στην Ελλάδα. Οι φιλομπολσεβίκοι είχαν άλλα σχέδια και υπερτίμησαν τις δυνάμεις τους…

.—Την ίδια ημέρα, ο Γ. Παπανδρέου αναγγέλλει γιά πρώτη φορά, ότι οι δυνάμεις τού ΕΛΑΣ και τού ΕΔΕΣ θα αφοπλιστούν και θα διαλυθούν. Λίγες ημέρες μετά θα ανακοινώσει και την οριστική ημερομηνία.

.—Αρχίζει σήμερα και θα λήξει στις 28 τού μήνα η μεγάλη επιχείρηση τού Ιερού Λόχου στην Τήλο. Είχαμε 2 νεκρούς, 10 τραυματίες και 15 αιχμάλωτους (οι οποίοι βρέθηκαν στην Ρόδο με την παράδοσή της). Από την πλευρά των εχθρών υπήρξαν 33 νεκροί, 46 τραυματίες και 138 αιχμάλωτοι.

.—Απελευθερώνεται η Θεσσαλονίκη από την ναζιστική Κατοχή.

.—Οι Γερμανοί εκκενώνουν την Έδεσσα και την Σκύδρα.

1946.—Ιδρύεται το Γενικό Αρχηγείο Ανταρτών. Στις 27 Δεκεμβρίου τής ίδιας χρονιάς, με την  διαταγή υπ’ αριθμόν 19, μετονομάστηκαν τα αντάρτικα σώματα σε «Δημοκρατικός Στρατός Ελλάδος» (ΔΣΕ), με αρχηγό τον Μάρκο Βαφειάδη.

.—Απεβίωσε από καρκίνο τού πνεύμονα, ο πρωθυπουργός τής δωσίλογης κυβέρνησης των γερμανικών κατοχικών δυνάμεων (7 Απριλίου 1943 μέχρι 12 Οκτωβρίου 1944), Ιωάννης Δ. Ράλλης. Στην συνείδηση τού κόσμου έχει μείνει, ως γεγονός, ότι ο Ιωάννης Ράλλης καταδικάστηκε από το Ειδικό Δικαστήριο Δωσιλόγων και πέθανε στην φυλακή. Η αλήθεια είναι ότι αμέσως μετά την καταδίκη του, αρρώστησε, και μεταφέρθηκε στο σπίτι του, από όπου και έφυγε από την ζωή, έχοντας δίπλα του συγγενείς και φίλους.

1947.—Στην ψηφοφορία τού Ο.Η.Ε. γιά το Ελληνικό Ζήτημα και με ψήφους 32 υπέρ, 7 κατά και 13 αποχές, ψηφίσθηκε η απόφαση η οποία καταδίκαζε την ενίσχυση που παρείχαν στους κομμουνιστές τα κράτη τής αλβανίας, βουλγαρίας και γιουγκοσλαβίας : «Η Γενική Συνέλευσις έλαβε υπ’ όψιν της την έκθεσιν τής Επιτροπής Ερεύνης, η οποία διαπίστωσε διά τής ψήφου τής πλειοφηφίας των μελών της, ότι η Αλβανία, η Βουλγαρία και η Γιουγκοσλαβία, παρέσχον ενίσχυσιν εις τους συμμορίτας, τους μαχομένους εναντίον τής Ελληνικής Κυβερνήσεως».

1954.—Ο Στρατηγός Γεώργιος Γρίβας Διγενής, αναχωρεί γιά την Ρόδο και από εκεί με ιστιοφόρο γιά την Κύπρο.

1956.—Θεμελιώνεται το Καυτανζόγλειο στάδιο στην Θεσσαλονίκη· κτίσθηκε με δωρεά τού ιδρύματος Λυσσιμάχου Καυτανζόγλου, γόνου τής μεγάλης θεσσαλονικιώτικης οικογενείας Σπανδωνή, λάτρη τής αρχαίας ελληνικής τέχνης, προσκολλημένου στον ρομαντικό κλασικισμό και ευαίσθητου απέναντι στην βυζαντινή αρχιτεκτονική· κόσμησε με λαμπρά έργα του την ελληνική πρωτεύουσα.

1957.—Απεβίωσε ο Νίκος Καζαντζάκης, μυθιστοριογράφος, ποιητής, θεατρικός συγγραφέας και πολιτικός. Η φράση «δὲν ἐλπίζω τίποτα, δὲν φοβᾶμαι τίποτα, εἶμαι ἐλεύθερος» που χαράχθηκε στον τάφο του και έχει καθιερωθεί ως δική του, προέρχεται από τον Κύπριο φιλόσοφο τού 2ου αι. μ. Χ. Δημώνακτα. «Ἀλλ’ ἐκεῖνον» (είπε) «νομίζω» (εὐδαίμονα), «τὸν μήτε ἐλπίζοντά τι μήτε δεδιότα». Στα έργα του ο Καζαντζάκης συχνά χρησιμοποιεί το συγκεκριμένο νόημα, χωρίς όμως να αναφέρει από πού το πήρε.

1958.—Απεβίωσε ο ηρωομάρτυρας τής ΕΟΚΑ Λοΐζου Κώστας από σοβαρά εγκαύματα, μετά από επίθεση ανταρτικής ομάδας εναντίον αστυνομικού σταθμού στο χωριό Κάμπος, τής επαρχίας Λευκωσίας.

1968.—Ο Έλληνας αθλητής τής ελληνορωμαϊκής πάλης Πέτρος Γαλακτόπουλος, κατακτά το Χάλκινο μετάλλιο στην κατηγορία των 70 κιλών στους Ολυμπιακούς Αγώνες τού Μεξικού.

1969.—Σύμφωνα με επισημάνσεις ειδικών, η Αθήνα απειλείται με κυκλοφοριακή ασφυξία.

1971.—Συλλαμβάνονται τριάντα δύο άτομα, που ανήκουν στο Κ.Κ.Ε. Εσωτερικού. Μεταξύ αυτών είναι ο Δημήτρης Παρτσαλίδης και ο Χαράλαμπος Δρακόπουλος.

1972.—Λίγο πριν από την έναρξη τού τρίτου ποδοσφαιρικού αγώνα ΠΑΟ- ΤΣΣΚΑ γιά το Κύπελλο Πρωταθλητριών, ο Τότης Φυλακούρης αφήνει στην σέντρα τής Λεωφόρου έναν πετεινό, κάνοντας πλάκα γιά την ήττα τού Ολυμπιακού από την Τότεναμ με 4-0 στο Λονδίνο την προηγούμενη μέρα, Τετάρτη 25/10/1972. Η ενέργειά του θεωρήθηκε προσβλητική γιά το άθλημα και ο Τότης τιμωρήθηκε με ποινή 4 αγωνιστικών. Ο αγώνας τού ΠΑΟ είναι ο δεύτερος εναντίον τής ΤΣΣΚΑ στην Αθήνα, αφού ο πρώτος τής 27ης 9ου είχε ακυρωθεί.

1986.—Στον αγώνα Λάρισα-ΠΑΟΚ (2-1) στο Αλκαζάρ, φωτοβολίδα που εκτοξεύει οπαδός τού ΠΑΟΚ κόβει την καρωτίδα τού 29χρονου δασκάλου Χαράλαμπου Μπλιώνα.

1990.—Οι καταρρακτώδης βροχές τής ημέρας, εκτός των ζημιών ευθύνονται γιά τον θάνατο δύο ανθρώπων σε Αττική και Λαμία.

1991.—Παραιτείται ο υπουργός Προεδρίας Μιλτιάδης Έβερτ.

.—Ημερομηνία θανάτου τού μουσικοσυνθέτη Τάκη Μωράκη. Ο Μωράκης είχε γεννηθεί στην Αθήνα το 1916, ενώ υπήρξε σύζυγος τής τραγουδίστριας Νάντιας Κωνσταντοπούλου.

1993.—Την παραίτησή του από πρόεδρος τής Ν.Δ. υποβάλλει ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης μετά την εκλογική ήττα τού κόμματός του, κινώντας την διαδικασία εκλογής νέου αρχηγού.

2016.—Ομάδα επιστημόνων τού Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου (ΕΜΠ), μετακίνησε -μετά από αιώνες- την μαρμάρινη πλάκα που σκέπαζε τον Πανάγιο Τάφο στα Ιεροσόλυμα, φέρνοντας στο φως το σημείο τού βράχου όπου θεωρείται ότι εναποτέθηκε το σώμα τού Ιησού Χριστού μετά την μαρτυρική του σταύρωση. Οι εργασίες θα επιτρέψουν την διάσωση τού μνημείου από την συνεχιζόμενη υγρασία και την δομοστατική ακεραιότητά του. Η Τόνια Μοροπούλου επί κεφαλής τής επιστημονικής ομάδας αναστηλώσεως και αποκαταστάσεως τού Ιερού Κουβουκλίου στον Ναό τής Αναστάσεως, έκανε λόγο γιά «μοναδική και ανεπανάληπτη εμπειρία». Οι ερευνητές θεωρούν πως η τελευταία φορά που «άνοιξε» ο Πανάγιος Τάφος ήταν το 1550.

2018.—Πολύ ισχυρός σεισμός 6,4 Ρίχτερ στο Ιόνιο προκάλεσε ζημιές στην Ζάκυνθο. Από την ώρα που σημειώθηκε η κύρια σεισμική δόνηση (01:54), έγιναν αισθητοί δεκάδες μετασεισμοί, αρκετά μεγάλης εντάσεως, γεγονός που ανάγκασε τους κατοίκους τής Ζακύνθου να περάσουν όλη την νύχτα στους δρόμους. Επίκεντρο τού σεισμού ήταν η θαλάσσια περιοχή 44 χιλιόμετρα νότια-νοτιοδυτικά τής νήσου. Εκτός από τις υλικές ζημιές ευτυχώς δεν υπήρξαν τραυματισμοί κατοίκων. Ο Ευθύμιος Λέκκας, πρόεδρος τού Οργανισμού Αντισεισμικού Σχεδιασμού και Προστασίας (ΟΑΣΠ) ανέφερε μεταξύ άλλων ότι «[…] εάν ο ίδιος σεισμός είχε γίνει πιό κοντά, θα είχαμε μεγάλα προβλήματα». Ο σεισμός ήταν ο μεγαλύτερος από το 1953, ωστόσο κάτοικοι τού νησιού που έχουν ζήσει και τους δύο, υποστηρίζουν ότι ο τωρινός ήταν κατά πολύ μεγαλύτερος. Ο σεισμός έγινε επίσης αισθητός σε άλλα νησιά τού Ιονίου, στην Αθήνα, στην Πελοπόννησο καθώς και στην Μάλτα, στην Ιταλία, στην αλβανία, ακόμη και στην Λιβύη, ενώ προκάλεσε μικρό θαλάσσιο σεισμικό κύμα 12-20 εκ. το οποίο χτύπησε το Κατάκολο, την Κυπαρισσία και ακτές τής Ιταλίας.

.—(26-28/10) Στο συνέδριο «Μετανάστευση, Πρόσφυγες και Ανθρωπισμός»… που πραγματοποιήθηκε στο Κάρτεπε τής τουρκίας, ο ελλαδίτης υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής, Δημήτρης Βίτσας μεταξύ άλλων είπε στην ομιλία του: «Το πραγματικό γεγονός τής αύξησης των ροών προς τον Έβρο και τα νησιά τού ανατολικού Αιγαίου φέτος σε σχέση με πέρυσι, 2,5 χρόνια μετά την Δήλωση Ε.Ε.-τουρκίας, δείχνει πώς δεν πρέπει να εφησυχάζουμε. Αντίθετα, οφείλουμε να ενισχύσουμε και να εμβαθύνουμε την μεταξύ μας επιχειρησιακή συνεργασία σε πνεύμα καλής γειτονίας γιά την διαχείριση των μεταναστευτικών ροών». Στο ίδιο συνέδριο εμφανίσθηκε και ο ανθέλληνας πρώην υπουργός και πρωθυπουργός Γιώργος Αν. Παπανδρέου, όπου και δήλωσε ότι καμμία χώρα δεν έκανε τις θυσίες (!..)που έκανε η τουρκία στο θέμα των ‘’προσφύγων’’.

Copyright (©) «Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο»
Βασική πηγή: www.e-istoria.com

Αφήστε μια απάντηση