Στις 14:00 ώρα Ελλάδας, η γη τής Βορείου Ηπείρου αγκάλιασε τον Εθνομάρτυρα ομογενή Κωνσταντίνο Κατσίφα, παρουσία γονέων, συγγενών, φίλων και περισσότερων από 2.000 ομογενών και Ελλαδιτών στους Βουλιαράτες.
8 Νοεμβρίου
324.—Τὸ ἀρχαῖο Βυζάντιο μετονομάζεται ἀπό τὸν Μεγάλο Κωνσταντῖνο σὲ Κωνσταντινούπολη. Θὰ ἐγκαινιαστῇ στὶς 11 Μαΐου τοῦ 330. Ὡς πρὸς τὴν πρὸ Μεγάλου Κωνταντίνου πόλη τοῦ Βυζαντίου (660/59 π.Χ.) καὶ ἰδιαίτερα σχετικὰ μὲ τὴν προσωπικότητα τοῦ ἐπώνυμου ἥρωα-οἰκιστή Βύζαντα, οἱ πηγὲς μᾶς παρέχουν πολυάριθμες ἐκδοχές.
392.—Ο Αυτοκράτορας Θεοδόσιος Α΄ θέτει εκτός νόμου την αρχαία ελληνική θρησκεία. Από το 380 είχε εκδώσει ένα Διάταγμα, σύμφωνα με το οποίο αληθινά μέλη τής Καθολικής τού Χριστού Εκκλησίας ήταν όσοι πίστευαν στα Τρία ίσα και προαιώνια πρόσωπα τής Αγίας Τριάδας, σύμφωνα με αυτά που διδάσκονται από τους Αποστόλους και τα ιερά Ευαγγέλια. Οι αιρετικοί και οι εθνικοί είχαν να υποστούν τιμωρίες. Δεν είχαν το δικαίωμα να συγκεντρώνονται σε δημόσιο ή ιδιωτικό χώρο. Το προνόμιο αυτό υπήρχε μόνο στους οπαδούς των αποφάσεων τής Νίκαιας. Εκτός από τις παραπάνω απαγορεύσεις, εξέδωσε και Διάταγμα γιά το κλείσιμο τής Φιλοσοφικής Σχολής των Αθηνών, στην οποία είχαν φοιτήσει ο Ιουλιανός, ο Μέγας Βασίλειος, ο Γρηγόριος ο Ναζιανζηνός και πολλοί άλλοι εθνικοί και χριστιανοί.
447.—Ο καταστρεπτικότερος σεισμός μεγέθους 7,5 Ρίχτερ, ο οποίος έπληξε την περιοχή τής Πόλεως. Το επίκεντρό του ήταν η Προποντίδα, και τού σεισμού ακολούθησαν μεγάλα θαλάσσια σεισμικά κύματα. Στέρεψαν πηγές και εμφανίστηκαν νέες, γκρεμίστηκαν φρούρια και πληθώρα οικημάτων, ενώ, εξ αιτίας των κυμάτων, τα ψάρια βρέθηκαν στην ξηρά. Εντονότερα όλων των περιοχών, επλήγησαν η Φρυγία, η Βιθυνία και ο Ελλήσποντος.
960.—Ο αυτοκρατορικός Στρατός υπό τον Λέοντα Φωκά (αδελφό τού Νικηφόρου), απελευθερώνει την Ανδρασσό τής Κιλικίας, μετά από μεγάλη νίκη κατά των εκεί αραβικών δυνάμεων οι οποίες αποδεκατίστηκαν. Μετά από πολλές επιτυχίες κατάφερε να τους περιορίσει σημαντικά.
1272.—Ο γυιός τού Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγου, Ανδρόνικος Β΄ Παλαιολόγος, αναγορεύεται συναυτοκράτωρ. Ο Ανδρόνικος ήταν το δευτερότοκο παιδί τού Μιχαήλ Η΄ και τής Θεοδώρας Βατάτζη. Αποδείχτηκε κατώτερος τού πατέρα του, συνέβαλλε όμως στην πολιτιστική άνθηση τής Αυτοκρατορίας, γνωστή ως «Παλαιολόγεια αναγέννηση». Παρά την πολιτική παρακμή, η Κωνσταντινούπολη παρέμεινε διεθνές πολιτιστικό κέντρο. Οι Παλαιολόγοι ήταν μία από τις επιφανέστερες οικογένειες τής Ρωμανίας η οποία έδρασε περισσότερο από πεντακόσια χρόνια και ανέδειξε μία σειρά από Αυτοκράτορες, Στρατηγούς και άλλους διάσημους άνδρες. Με την έναρξη τής Παλαιολόγειας εποχής, άρχισε ν’ αποκαθίσταται ο όρος “Έλλην”, χωρίς να τού αποδίδεται πλέον η μομφή τού παγανιστή, τού εθνικού και τού ειδωλολάτρη. Ήδη και ο Αυτοκράτορας τής Νίκαιας Ιωάννης Γ΄ Βατάτζης, με την επιστολή του στο πάπα, προσδιόρισε τα τής Ελληνικής καταγωγής.
1463.—Ὁ πάπας Πίος ὁ Β΄ μὲ ἐπιστολὲς του καλεῖ τὶς χριστιανικὲς δυνάμεις νὰ λάβουν μέρος στὸν ἀγῶνα γιὰ ἀνάκτηση ἐδαφῶν ποὺ περιῆλθαν στὰ χέρια τῶν ὀθωμανῶν. Οἱ γενναῖες προσπάθειες τοῦ Καστριώτη (Σκεντέρμπεη), εἶχαν συγκρατήσει τὶς μουσουλμανικὲς ὁρδὲς γιὰ μία εἰκοσαετία καὶ ὁ Οὐνιάδης, παρὰ τὴν καταστρεπτικὴ ἧττα στὸ Κοσσυφοπέδιο, ἀπώθησε καὶ αὐτός τὴν τουρκικὴ στρατιὰ πέρα ἀπὸ τὸν Δούναβη ὅσο ζοῦσε. Ὁ νέος σουλτάνος, Μουράτ, ἔθεσε ὡς πρῶτο ἀντικειμενικὸ του στόχο τὴν κατάκτηση τῆς Βασιλεύουσας. Παρ’ ὅλη τὴν φθίνουσα πορεία τῆς Ῥωμανίας, ὁ θάνατός της ἦταν ἡ μόνη ἐγγύηση ὅτι οἱ τοῦρκοι θὰ παρέμεναν στὴν Εὐρώπη καὶ θὰ κυριαρχοῦσαν στὸ Αἰγαῖο. Μετὰ τὴν Ἅλωση ἔγινε ξανὰ προσπάθεια ἀπό τὸν Αἰνεῖα Σίλβιο νὰ συνεγείρει τὴν Δύση, ἀλλὰ χωρὶς ἀποτέλεσμα. Τὸ 1458, ὅταν ὁ Πίος Β’ χρήστηκε πάπας, ξεκίνησε μία προσπάθεια ποὺ κράτησε σὲ ὅλη τὴν διάρκεια τῆς θητείας του νὰ ξαναδημιουργήσῃ μία σταυροφορία ἀντάξια μ’ ἐκεῖνες τῶν προκατόχων του.
1519.—Ο Ισπανός εξερευνητής Χερνάν Κορτές φτάνει δυστυχώς στην Μεξικανική αυτοκρατορία των Αζτέκων και ο αρχηγός τους Μοντεζούμα τού επιφυλάσσει θερμή υποδοχή. Μεγάλη συμβολή σ’ αυτό, είχε ο Ελληνικής (με καταγωγή την Κρήτη) Πέδρο ντε Καντία.
1612.—Η Κρήτη σείεται ολόκληρη από μεγάλο σεισμό.
1637.—Ο Ρωμιός Αρσένιος Τσελέπης, πραγματοποιεί την πρώτη πτήση ανθρώπου στην σύγχρονη ιστορία με μηχανικά μέσα. Όπως έγραψε ο περιηγητής Εβλιγιά Τσελεμπή (Evliya Celebi) στο ‘’Βιβλίο των ταξιδιών’’. «[…] Τον 170 αιώνα […] κάποιος ονόματι Αχμέτ Τσελεμπί, με φτερά που κατασκεύασε ο ίδιος, πέταξε από τον Πύργο τού Γαλατά απέναντι στην Ασιατική ακτή τής Κωνσταντινουπόλεως.» Ο τότε Σουλτάνος Μουράτ ο Δ΄, γιά το κατόρθωμά του αυτό τού προσέφερε ένα κουτί με χρυσές λίρες και τον εξόρισε στο Αλγέρι… Ο άνθρωπος αυτός ήταν Ρωμιός και το πραγματικό του όνομα ήταν Αρσένιος Τσελέπης, γυιός τού Σάββα και τής Ελισσάβετ Τσελέπη από τα Ταταύλα.
1684.—Μετά την κατάληψη τής Πρέβεζας, ο Μοροζίνι έδωσε εντολή να μετατραπεί το κυριότερο τζαμί τής πόλεως σε ναό στο όνομα τού Αρχάγγελου Μιχαήλ. Την ημέρα αυτή είναι και η εορτή τού Ταξιάρχη.
1791.—Ισχυρότατος μετασεισμός συνεχίζει την καταστροφή τού κυρίως φαινομένου στην Ζάκυνθο (βλ. 2 Νοεμβρίου). Μετά τα 6,7 Ρίχτερ, το νησί κλυδωνιζόταν επί έξι εβδομάδες, με πληθώρα καταστροφών αλλά και 22 νεκρούς συνολικά.
1811.—Ευρωπαίος πρόξενος μάς παρέχει από τα Χανιά την πληροφορία, ότι στα προηγούμενα χρόνια, όσα ελληνικά πλοία έφεραν την σημαία των Ιεροσολύμων έχαιραν μεγάλης εκτιμήσεως, αλλά και ασφάλειας κατά τον πλου, όπως επίσης πλεονεκτήματα είχαν και κάποιοι κουρσάροι. Την συγκεκριμένη σημαία παρέδιδαν με αυστηρή επιλογή μόνον οι κατά τόπους εκπρόσωποι τού Έλληνα πατριάρχη, ενώ, το παράπονο τού Γάλλου ήταν ότι παλαιότερα την παρέδιδε μόνον ο αρχηγός τού Τάγματος τού Ιησού και κατά βάσιν σε κουρσάρους του. Οι Έλληνες κουρσάροι («ραγιάδες τού σουλτάνου» τους αναφέρει ο Γάλλος), όσοι την χρησιμοποίησαν, την αγόραζαν από άλλους καπετάνιους και την χρησιμοποιούσαν (όλοι) κυρίως γιά να αποφεύγουν την πειρατεία και την λεηλασία των Μαλτέζων ιπποτών· αυτών δηλαδή τους οποίους προστάτευε ο αρχηγός τού Τάγματος τού Ιησού και ομογενής τού Γάλλου.
1822.—Ο ελληνικός στόλος φτάνει στο Μεσολόγγι και εκδιώκει τον τουρκικό ο οποίος είχε αποκλείσει από θαλάσσης την ηρωική πόλη. «Ἄφιξις Ἑλληνικοῦ στόλου ὑπὸ τοὺς Ἀ. Μιαούλην, Κούτσην, Γ.Ἰ. Ὀρλώφ ἔξω τοῦ Μεσολογγίου καὶ φυγὴ τουρκικοῦ στόλου.»
1825.—Οι τουρκοαιγύπτιοι τού Ιμπραήμ καταλαμβάνουν την Αγουλινίτσα Ολυμπίας, αφού συνάπτουν μάχη με τους Έλληνες και την κερδίζουν. «Ἄφιξις Ἰμβραὴμ πασᾶ εἰς Ἀγουλινίτσαν, πρωτεύουσα τοῦ Δήμου Βώλακος τῆς Ἐπαρχίας Ὀλυμπίας, μάχη ἐν τῇ λίμνῃ τῶν νησιδίων νίκη Ἰμβραήμ.»
1826.—Ο Μακεδόνας οπλαρχηγός Γάτσος με 500 πολεμιστές του, επιτέθηκε κατά της Αταλάντης (Στερεά Ελλάδα) και κατέλαβε τον σταθμό ανεφοδιασμού των τούρκων. Ανάμεσα στην Αταλάντη και την Λιβαδειά έδωσε μάχη με τον στρατό τού Μουστάμπαση από την Θήβα, όπου είχε μεγάλες απώλειες. Ο Γάτσος πολέμησε ανδριότατα και μαζί με τον καπετάν Βελέντζα από τον Αλμυρό και 80 πολεμιστές, οχυρώθηκαν σε μία ερειπωμένη εκκλησία. Οκτώ ώρες έκανε επιθέσεις εναντίον τους ο Μουστάμπασης, που υπέστη πολλές απώλειες, και οι Μακεδόνες πολεμιστές σώθηκαν χάρις στην παρέμβαση τού γέρο Καρατάσιου. Εκεί φονεύθηκε ο Αγγελής Συκιώτης από την Χαλκιδική, ο γέρο Καλαμίδας, ο Κόντος, ο Χαμακιώτης, ο αρεοπαγίτης Κ. Σακελλίων, συνελήφθη δε αιχμάλωτος ο Αθανάσιος Παπάς, γυιός τού ανιδιοτελή και άτυχου αρχιστράτηγου τής Χαλκιδικής Εμμανουήλ Παπά, ο οποίος έδωσε τα πάντα στον Αγώνα γιά την ελευθερία. Οι Μακεδόνες οπλαρχηγοί είχαν περάσει στην Θεσσαλία μετά το ολοκαύτωμα τής Νάουσας. Τότε ο γέρο Καρατάσιος με υπαρχηγό τον Γάτσο, τον γυιό του Τσιάμη καί άλλους αρχηγούς (Δουμπιώτη, Συρόπουλο, Λάζο και Κότα), με σώμα 300 ανδρών κατευθύνθηκε στον Ασπροπόταμο γιά να συνεχίσουν τον απελευθερωτικό αγώνα. Ο υπασπιστής τού Κολοκοτρώνη, Φωτάκος Χρυσανθόπουλος, στο έργο του «Βίοι» κ.λ.π. σ. 193, χαρακτηρίζει ως εξής τους Μακεδόνες πολεμιστές (αρκετοί από αυτούς ήταν σλαβόφωνοι) που πολέμησαν στην νότια Ελλάδα: «…είδον άνδρας, έχοντας ζήλον καί εθνισμόν μέγαν…»
1827.—Εγκαταλείπουν την Πόλη οι Πρεσβευτές των Μ. Δυνάμεων.
.—Ο κυβερνήτης Καποδίστριας φτάνει στην Αγκόνα τής Ιταλίας μετά από μιά μεγάλη περιοδεία στις χώρες τής Ευρώπης και στα πλαίσια τής εξωτερικής πολιτικής γιά τα ελληνικά δίκαια. Λόγω μεγάλης καθυστερήσεως τού πλοίου το οποίο θα τον μετέφερε στην Ελλάδα, παρέμεινε μέχρι περίπου τις 25 Δεκεμβρίου.
1843.—Αρχίζει τις εργασίες της η Εθνοσυνέλευση, με πρόεδρο τον ηλικίας 103 ετών Πανούτσο Νοταρά.
1866.—Ἡ μεγάλη μάχη στὴν Μονὴ Ἀρκαδίου. «Ἀπῆς ἐζώσανε οἱ τοῦρκοι τὸ Μοναστήρι, ἐμήνυσε πάλι ὁ πασσᾶς τοῦ Γούμενου νὰ παραδοθοῦμε καὶ δὲ μᾶς κάνουνε πρᾶμα, κι ὅντιμως μερικοὶ γιὰ νὰ δοκιμάσουνε τσοὶ τούρκους, ἐβγάλανε στὴ Χανιώτικη Πόρτα ἀπό πάνω ἕνα τουρκάκι ποὔχανε πιασμένο ἀποβραδύς κι ὅ,τι ὥρα εἴδανε οἱ τοῦρκοι τὸ κοπέλλι, τοῦ παίξανε καὶ τὸ σκοτώσανε κι ἀποκειδᾶ ἐκαταλάβανε οἱ Χριστιανοί, εἴντα τύχη τσ’ ἀνήμενε»…
1877.—Απεβίωσε σε ηλικία 77 ετών ο οπλαρχηγός τής Κρήτης, Φραγκιός Τσαντηράκης ή Παπαδάκης. Γεννήθηκε στα Παπαδιανά Κάτω Χωριού τής Ιεράπετρας το 1800.
1895 ή ‘97.—Σαν σήμερα γεννήθηκε στο Αϊβαλί τής Μ. Ασίας ο σπουδαίος Έλληνας λογοτέχνης και ζωγράφος Φώτης Κόντογλου. Εκτός από εξαιρετικός αγιογράφος υπήρξε και μοναδικός συγγραφέας. Έχει γράψει πλειάδα βιβλίων και άρθρων υψηλής λογοτεχνίας συνδυαζόμενα με βαθιά νοήματα. Όμως είναι λιγότερο γνωστός γιά μία άλλη του πλευρά. Ο Φώτης Κόντογλου διακρινόταν από βαθιά πίστη και εμβρίθεια εκκλησιαστικών και θεολογικών γνώσεων. Υπήρξε πραγματικός ομολογητής τής Ορθόδοξης Πίστεως, γράφοντας και μιλώντας υπέρ τής Εκκλησιαστικής ακρίβειας και τάξεως. Καταφέρθηκε ιδιαιτέρως κατά τού Οικουμενισμού και τού Παπισμού, μην διστάζοντας να ελέγξει ευθέως με επιστολές Επίσκοπους και Πατριάρχες.
1898.—Στὴν Δαμασκό, στὸν τάφο τοῦ μεσαιωνικοῦ ἥρωα τῶν μουσουλμάνων Σαλλαντίν, ὁ Γερμανὸς αὐτοκράτορας Γουλιέλμος Β΄ ποὺ ἔγινε δεκτὸς μὲ ἐξαιρετικές τιμὲς ἀπό τὸν ὀθωμανὸ σουλτάνο Ἀβδοὺλ Χαμίντ Β΄, ἀνακήρυξε τὸν ἑαυτὸ του καὶ τὸ Γερμανικὸ Ῥάιχ, φίλους καὶ προστάτες τῶν «300.000.000 μωαμεθανῶν» ἐπὶ τῆς γῆς. Μὲ ἀγαστὴ συνεργασία καὶ ὑπὸ τὴν καθοδήγηση τῶν Γερμανῶν συμμάχων τους, οἱ τοῦρκοι ἔθεσαν τὶς βάσεις γιὰ τὴν γενοκτόνηση καὶ ξεριζωμὸ τῶν Ἑλλήνων.
1901.—Οι ταραχές που έχουν ξεσπάσει από τις 6 Νοεμβρίου με αφορμή την μετάφραση τού Ευαγγελίου στην δημοτική από τον Α. Πάλλη, συνεχίζονται. «[…] Κατά το εσπέρας, εγένετο σύρραξις μεταξύ οργάνων τής τάξεως και φοιτητών, οίτινες, κεκηρυγμένοι κατά τής μεταφράσεως, είχον οχυρωθεί, μαζί με ομοφρονούντας προς αυτούς πολίτας, εντός τού Πανεπιστημίου. Κατά την σύρραξιν αυτήν εφονεύθησαν 3 φοιτηταί καί 8 πολίται, ετραυματίσθησαν δε άνω των 80. Η κυβέρνησις, διά να προλάβει την επέκτασιν των ταραχών, διέταξε τας αστυνομικάς και στρατιωτικάς δυνάμεις ν’ αποχωρήσουν.» Τα λεγόμενα «Ευαγγελικά», είχαν ως συνέπεια την παραίτηση τής κυβερνήσεως Θεοτόκη και τού αρχιεπισκόπου Αθηνών Προκόπιου. Η μετάφραση των Ευαγγελίων απετράπη.
1903.—Ανάλογες αντιδράσεις με τα «Ευαγγελικά» προκάλεσε η μετάφραση τής «Ορέστειας» από τον Γ. Σωτηριάδη. Τον Νοέμβριο τού 1903, φοιτητές, υποκινημένοι και αυτή την φορά από τον καθηγητή τους Γ. Μιστριώτη, διαδήλωσαν, αξιώνοντας να μην γίνει η θεατρική παράσταση. Οι διαδηλώσεις κατέληξαν σε αιματηρά επεισόδια με δύο ή τρεις νεκρούς και επτά τραυματίες. Τα επεισόδια θα επαναληφθούν στις 16-19/11. Αξιοσημείωτο είναι ότι όταν το 1901, στα εγκαίνια τής Νέας Σκηνής τού Βασιλικού Θεάτρου, είχε ανέβει η «Άλκηστις» τού Ευρυπίδη σε μετάφραση Χρηστομάνου, δεν είχαν προκληθεί τέτοιες αναταραχές.
1905.—(ν. ημ.) Η «τάφρος» τού βορείου Αιγαίου, δίνει σεισμό 7,5 Ρίχτερ ο οποίος προκαλεί ζημιές στο Άγιον όρος. Συνέβη την νύχτα προς 9η, καταστρέφοντας τρεις εκκλησίες στην Ιερά μονή Ιβήρων, με εκτεταμένες ζημιές και αλλού. Βράχια που αποκόπηκαν από τις κορυφές ορέων κατέστρεψαν οχτώ καλύβες. Ο τρομερός σεισμός έγινε αισθητός από το Μπάρι τής Ιταλίας και την Αθήνα, μέχρι τον Εύξεινο Πόντο και το Βουκουρέστι.
1906.—Η σφαγή των βουλγαριζόντων στην Μονοκκλησιά των Σερρών. Ο Μακεδονομάχος καπετάν Μητρούσης (Γκογκολάκης), ο οποίος εντάχθηκε με τους φίλους του Γιάννη Ούρδα και Μιχάλη Ουζούνη στο αντάρτικο σώμα τού καπετάν Γιαγκλή γιά να εκδικηθεί τους εγκληματίες βούργαρους, μεταβαίνει σαν σήμερα στο χωριό Καρατζάκιοϊ (Μονοκκλησιά) μεταμφιεσμένος με τους άνδρες του σε τούρκους αξιωματικούς Αφού κάλεσαν 65 βούργαρους δήθεν γιά ανάκριση, με απώτερο σκοπό την ανακάλυψη τού δολοφόνου τής οικογένειας τού καπετάν Μητρούση (κάποιος υπάνθρωπος με όνομα Τάτσκας), δίχως να καταλάβουν οι βούργαροι ξεπάστρεψαν τους 36. Οι βούργαροι και οι τούρκοι κατάφεραν να διεθνοποιήσουν το γεγονός εις βάρος τής Ελλάδος, το οποίο επέσυρε βαριές επικρίσεις. Γιαγλής και Γκογκολάκης κλήθηκαν στην Αθήνα όπου παρέμειναν γιά έξι μήνες, αλλά όταν οι βούργαροι αποθρασύνθηκαν επανέφεραν εκ νέου τον Γκογκολάκη, διότι σαν το λεπίδι τού θηριώδους καπετάν Μητρούση δεν υπήρχε…
1908.—Το προσωπείο των νεότουρκων. Στις εκλογές τής Κωνσταντινουπόλεως, οι νεότουρκοι απέσυραν τους Ελληνικούς εκλογικούς καταλόγους ενώ έσκιζαν και πετούσαν ψηφοδέλτια των Ελλήνων. Έχοντας εξασφαλίσει τον έλεγχο πλέον τής εξουσίας, οι Νεότουρκοι έδειξαν το αληθινό τους πρόσωπο. Πίσω από τον φιλελευθερισμό τους κρυβόταν ο άκρατος εθνικισμός, που στρεφόταν κυρίως εναντίον των έτσι κι’ αλλιώς μισητών Ελλήνων. Η δήθεν «οθωμανική ισότητα» θα επερχόταν μόνο με τον εκτουρκισμό όλων των εθνοτήτων τής επικράτειας. Το μοναδικό στοιχείο που επέτρεπε την πολιτική έκφραση τού τουρκικού εθνικισμού και την κατασκευή και την εξάπλωση μιάς εθνικής ταυτότητας μεταξύ των μουσουλμάνων, ήταν και πάλι η θρησκεία.
1910.—Το Υπουργείο Εξωτερικών απευθύνεται γιά το ίδιο θέμα με δύο κρυπτογραφήματα με ημερομηνίες 3/11/1910 και 8/11/1910 προς τους Νομάρχες Λαρίσης και Τρικάλων, λέγοντας ότι: «Πληροφορούμενοι ότι τινές εκ των ενταύθα Μακεδόνων αρχηγών βαρέως φέροντες νέαν βουλγαρικών συμμοριών δράσιν προ πάντων όμως τρομεράς τουρκικών αρχών καταπιέσεις εναντίον οικογενειών και συγχωριανών των, δικαίως δ’ ίσως συγκινούμενοι επί πρωτοφανή καταδιώξει ελληνικού στοιχείου, ανταλλάσσουν σκέψεις περί σχηματισμού μικρών ομάδων και εξόδου εις Μακεδονίαν …»
1911.—Καταρτίζονται στην Κρήτη ένοπλα σώματα γιά επανάσταση, την οποία προγραμματίζουν γιά την Κυριακή 13 Νοεμβρίου. Αποστάτες από το κίνημα απελευθερώσεως τού νησιού από τον τουρκικό ζυγό, είναι οι βενιζελικοί (…).
1912.—Σαν σήμερα γεννήθηκε στην Αγία Παρασκευή τής Επαρχίας Αμαρίου τού Νομού Ρεθύμνης στην Κρήτη, ο στρατιωτικός και πραξικοπηματίας τής 21ης Απριλίου 1967, Στυλιανός Παττακός. Συμμετείχε στον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο ως Διοικητής ίλης τής 11ης Ομάδος Αναγνωρίσεως τής 11ης Μεραρχίας Πεζικού, ενώ κατά την διάρκεια της Κατοχής ήταν μέλος τής αντιστασιακής οργανώσεως «Όμηρος» και τής «Ιερής Ταξιαρχίας».Έλαβε μέρος στα Δεκεμβριανά, συμμετείχε στον λεγόμενο Εμφύλιο Πόλεμο ως Διοικητής τής ίλης αρμάτων μάχης Κένταυρος, σε αρκετά σημεία τής Μακεδονίας και παρασημοφορήθηκε μεταξύ άλλων με τρία αριστεία ανδρείας, επτά πολεμικούς σταυρούς και δύο μετάλλια εξαίρετων πράξεων.
.—Οι ελληνικές δυνάμεις μάχονται εναντίον των τούρκων στο Πισοδέρι Φλώρινας και τους τρέπουν σε φυγή.
.—Την ιδία ημέρα, απελευθερώνεται από αγήματα τού Ελληνικού στόλου η Λέσβος. Ναυτικό άγημα και δύναμη στρατού 1.000 ανδρών υπό τον Αλέξανδρο Μανουσάκη, αποβιβάζονται από το θωρηκτό “Αβέρωφ” και τρία επίτακτα ατμόπλοια στην Μυτιλήνη. Η τουρκική φρουρά από 2.000 άνδρες συμπτύσσεται στο εσωτερικό τής νήσου, όπου και υποχρεώνεται να παραδοθεί μετά από μάχη στην Κλαπάδου. Έτσι η νήσος τής Σαπφούς βλέπει ξανά τον ήλιο τής ελευθερίας, ανήμερα των προστατών της, Αγίων Ταξιαρχών. «Όλη η πόλη, όλη μα όλη, κατέβηκε στο Λιμάνι, στον Μώλο, στην κάτω από το Κάστρο παραλία. Κορμιά δεν υπήρχαν, μόνον μάτια, να δουν και να χορτάσουν την χιλιοπόθητη στιγμή που θ’ αποβιβάζονταν ο απελευθερωτικός στρατός… Έξω από το λιμάνι λικνίζονταν με την σιγουριά τής δύναμής τους, τα σιδερένια βαπόρια κι’ ο καπνός απ’ τις τσιμινιέρες τους ανέβαινε σε στήλες στον συννεφιασμένο ουρανό. Τα μετρούσαν οι Μυτιληνιοί και τα καμάρωναν, περιμένοντας να ξετυλιχτούν τα γεγονότα, που αυτά έφερναν, μέρα των Ταξιαρχών, που τόσο ασυνήθιστα άρχιζε, χωρίς να λειτουργηθούμε στις εκκλησιές, αδειανές κι’ αυτές, όπως τα σπίτια. –Ακούστε οι πεθαμένοι. Ήρθε η Ελλάδα στο νησί, ήρθε η Λευτεριά. Κλαίγαν και το λέγαν.»
.—Το ελληνικό ναυτικό διά τού τορπιλοβόλου 14 με κυβερνήτη τον υποπλοίαρχο Περικλή Αργυρόπουλο, βυθίζει στον λιμένα των Κυδωνιών την τουρκική κανονιοφόρο ‘’Τραπεζούς’’. Οι ενέργειες αυτές είχαν ακριβώς το αποτέλεσμα που περίμενε ο Κουντουριώτης, και στις 3 Δεκεμβρίου οι τούρκοι θα αποπλεύσουν από τα Δαρδανέλια γιά να διεξαχθεί η ναυμαχία τής Έλλης (βλ. & 6/11).
1914.—Ἐπιστολὴ ἀπὸ τὸ Ἀργυρόκαστρο τοῦ Μητροπολίτη Δριυνουπόλεως Βασίλειου πρὸς τὸν λοχαγὸ τῆς Αὐτόνομης Ἠπείρου, Δ. Ἀποστολᾶκο, μὲ τὴν ὁποία τοῦ γνωστοποιεῖ ὅτι παρέλαβε τὴν Σημαία τοῦ Συντάγματος Δρίνου ἡ ὁποία δοξάστηκε στὴν μάχη τοῦ Λαμπόβου κατὰ τῶν ἀλβανῶν, καὶ θὰ τὴν διαφυλάξει στὴν Μητρόπολη σὲ ἱερὴ ἀνάμνηση τοῦ Ἠπειρωτικοῦ Ἀγῶνα. «[…]Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀπὸ 5 τρέχοντος μηνὸς ἐπιστολῆς τοῦ ἐνδοξωτάτου διοικητοῦ τοῦ Συντάγματος κ. Γ. Ζῆρα, γνωρίζω ὑμῖν ὅτι τὴν αἱματοβαφῆ Σημαίαν τοῦ γενναίου Συντάγματος Δρίνου, τὴν δοξασθείσαν εἰς τὰς διὰ λόγχης ἐπιθέσεως Λαμπόβου κατὰ τῶν Ἀλβανῶν, ἐκομισάμεθα καὶ εὐχαρίστως θὰ διαφυλάξωμεν αὐτὴν ἐν τῇ Ἱ. Μητροπόλει, εἰς ἱερὰν ἀνάμνησιν τοῦ εὐγενοῦς Ἠπειρωτικοῦ ἀγῶνος, σεπτὸν κειμήλιον τῆς αἰσίας αὐτοῦ ἐκβάσεως καὶ πρὸς τιμὴν τῶν ἐνδόξων ἀγωνιστῶν, οἴτινες μαχόμενοι ὑπὲρ ἰδεωδῶν ἐθνικῶν δικαίων, ἐστερέωσαν τὴν ἐλευθερίαν τοῦ δεινῶς δοκιμασθέντος πληθυσμοῦ τῆς Ἑλληνικοτάτης Ἠπείρου. Ἐπὶ τούτοις διατελῶ τῆς ὑμετέρας ἐνδοξότητος διάπυρος ἐν Χριστῷ εὐχέτης. Ἐν Ἀργυροκάστρῳ τῇ 8 Νοεμβρίου 1914. Ὁ Δριυνουπόλεως Βασίλειος.»
1915.—Γιά τις 6 Δεκεμβρίου προγραμματίζονται οι νέες εκλογές στην χώρα. Η παράταξη Βενιζέλου δηλώνει ότι θα απέχει.
1916.—Οι δυτικοί Σύμμαχοι τού Βενιζέλου, αξιώνουν την αποχώρηση των πρέσβεων τού γερμανικού συνασπισμού. Παραιτείται ο υπουργός Δικαιοσύνης Ηλιόπουλος, μη ανεχόμενος επεμβάσεις στο έργο του.
.—[π. ημερ.] Η Τατιάνα Γκρίτση-Μιλλιέξ στο βιβλίο της «Η Τρίπολη τού Πόντου» αναφέρει: «[…] Ανακοινώθηκε το φιρμάνι, στις 13 τοιχοκολλήθηκε, κι’ ίσαμε τις 16 έπρεπε όλος ο πληθυσμός τής Τρίπολης να έχει εγκαταλείψει σπίτια, χωράφια και πλεούμενα. Ο λαός τής Τρίπολης έπρεπε να έχει θάψει εκεί που κοιλοπόνεσε, εκεί που μόχθησε, εκεί που χάρηκε κι’ αγάπησε την καρδιά του, την μεγάλη καρδιά ενός μικρού πληθυσμού που ακολούθησε στητός, ανίκητος, την πίστη και την πατρίδα του. Ούτε ένας Έλληνας τής Τρίπολης δεν τούρκεψε, ούτε ένας δεν προτίμησε ν’ αλλαξοπιστήσει γιά να σώσει την ζωή του… Είκοσι πέντε μέρες κράτησε το μαρτύριο τής διαδρομής τού λευκού θανάτου.»
1918.—Σε έκθεσή του προς το Υπουργείο, ο μητροπολίτης Μελένικου και Σιδηρόκαστρου Παρθένιος, περιγράφει την κλοπή και κατονομάζει όσα κειμήλια λήστεψαν οι βούργαροι από την μητρόπολή του κατά την εισβολή τους.
.—Σαν σήμερα απεβίωσε ο χιλιοβασανισμένος ιερέας τής ηρωικής Δοβίστας (σημ. Εμμ. Παπάς), παπα – Δημήτρης Τζόμαλος ή Παπατζόμαλος. Το 1907 συνελήφθη και φυλακίστηκε στο Γεντί Κουλέ στην Θεσσαλονίκη, αλλά μετά από τρείς μήνες αφέθηκε ελεύθερος, γιατί δεν προέκυψαν σε βάρος του στοιχεία. Το 1910 – ’18 ο παπα – Δημήτρης σύρθηκε στην ομηρία μαζί με τους άλλους ιερείς τής Δοβίστας. Επέστρεψε σε άσχημη κατάσταση με την ανακωχή και πέθανε εξαντλημένος λίγους μήνες αργότερα, αφού ξεπλήρωσε το τάμα του, να λειτουργήσει γιά τελευταία φορά σε όλα τα παρεκκλήσια τής περιοχής. Ο τάφος του βρίσκεται δίπλα στην εκκλησία τού Αγίου Αθανασίου (στοιχεία Σάκης Αραμπατζής).
1919.—Το Ελληνικό Α’ Σ.Σ. ανέθεσε σε μικτό απόσπασμα να προωθηθεί στην γραμμή Σάρδεις-Τατάρ-Κεσρλή, όπου δρούσε σώμα τού Κιρκάσιου Ετέμ Μπέη, επιχείρηση η οποία στέφθηκε με επιτυχία.
.—Στο μέτωπο στην Μ. Ασία επικρατεί ηρεμία.
.—Με αφορμή τα επεισόδια μεταξύ τού Στρατού μας και τούρκων στην πόλη τής Σμύρνης κατά την διάρκεια τής αποβάσεώς μας στην πόλη τον Μάϊο, οι λεγόμενοι «Σύμμαχοι» δημιούργησαν μία επιτροπή, η οποία μάς έσυρε κυριολεκτικά σε μία Διάσκεψη με σκοπό δήθεν την εξακρίβωση των ευθυνών. Εκτός τού ότι μάς φόρτωσαν κάθε ευθύνη, βλέποντας να διακυβεύονται τα οικονομικά συμφέροντά τους με την τουρκία, έφτασαν στην απαίτηση να πάψουμε να διαφυλάσσουμε τους ομογενείς μας, διότι «σπείρουμε φυλετικά και θρησκευτικά πάθη» […]
1920.—Ο Ελληνικός στρατός στην Μ. Ασία δρα με πυροβολικό και περιπόλους.
1921.—Το νεοσύστατο αλβανικό κράτος, στα πλαίσια των διωγμών κάθε ελληνικού στοιχείου από την Βόρειο Ήπειρο, απελαύνει βιαίως και ως ανεπιθύμητο τον Μητροπολίτη Δυρραχίου Ιάκωβο.
.—Η Ελληνική στρατιά στην Μ. Ασία εκκαθαρίζει από τους τούρκους τον τομέα Τσιβρίλ.
.—Αναχωρεί από την Σμύρνη γιά το μέτωπο, ο διάδοχος Γεώργιος.
1926.—Ιδρύεται ο Αθλητικός Ποδοσφαιρικός Όμιλος Ελλήνων Λευκωσίας ή Α.Π.Ο.Ε.Λ.
1928.—Αλλάζει και πάλι ο νόμος περί Τύπου στην Ελλάδα.
1931.—Η Α.Ε.Κ. κατακτά το πρώτο Κύπελλο Ελλάδος στο ποδόσφαιρο, όταν νικά τον Άρη με 5-3 στον τελικό, στο γήπεδο τού Παναθηναϊκού.
1938.—Η εφημερίδα «Καθημερινή» αναφέρεται στην Διεθνή Έκθεση Λαϊκής Τέχνης στο Ρόιτλιγκεν τής Γερμανίας, όπου συμμετέχει και η Ελλάδα. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, «[…] το ελληνικόν τμήμα περιλαμβάνει διάφορα εκθέματα τα οποία επιτρέπουν εις το γερμανικόν κοινόν να σχηματίσει σαφήν ιδέαν διά τας αισθητικάς αντιλήψεις τού ελληνικού λαού. Εις μίαν πτέρυγαν υπάρχουν αντίγραφα αγγείων και αναγλύφων τής κλασικής εποχής καθώς και αντίγραφα βυζαντινής τεχνοτροπίας, τα τελευταία προερχόμενα εκ τής συλλογής τού ζωγράφου κ. Φώτη Κόντογλου. Ζωηρόν ενδιαφέρον προκαλούν αι εικόνες και τα προγράμματα σχετικώς με την εξέλιξιν τού θεάτρου τού Καραγκιόζη».
1940.—Νέα θύματα δολοφονίας από αιμοσταγείς μουσουλμάνους, οι Χρήστος Πιτούλης και Χρήστος Τσιώνης από την Ηγουμενίτσα. Οι άτυχοι Έλληνες εκτελέστηκαν από αλβανοτσάμηδες.
.—Ὁ Ἰταλὸς στρατηγὸς Πρίκολο, βάσει τῶν ἐξωπραγματικῶν πληροφοριῶν τοῦ ἰταλικοῦ ἀρχηγείου ἀλβανίας, κατέγραψε: «[…]Φαίνεται, ὅτι κανεὶς ἐκεῖ δὲν ἔχει τὸ θάρρος νὰ παρουσιάσῃ τὴν κατάσταση ὑπὸ τὴν πραγματικὴ της ὄψιν, ἤ ἴσως καὶ νὰ μὴν δύναται νὰ ἐκτιμήσῃ αὐτήν», δεδομένου ὅτι στὴν πραγματικότητα οἱ ἰταλικὲς δυνάμεις ἀναχαιτίστηκαν στὸ Καλπάκι «[…]ἀπὸ ἕναν ἀξιόλογο φραγμὸ λίαν συγχρονισμένου πυροβολικοῦ», ἐνῷ ὅσα ἰταλικὰ τμήματα κατόρθωσαν νὰ διαβοῦν τὸν ποταμό Καλαμᾶ, «ἤδη τελοῦν ὑπὸ σοβαρὰν πίεσιν».
.—Τὸ Ἰταλικὸ Ἐπιτελεῖο Στρατοῦ ἐξέδωσε σὰν σήμερα λακωνικὴ τηλεγραφικὴ διαταγὴ ἀναστολῆς τῆς ἐπιθετικῆς ἐνέργειας στὴν Ἤπειρο, «ἐν ὄψει ἀναλήψεως νέας δράσεως… μελλοντικῶς (!..)».
.—Μετά τις αλλεπάλληλες αποτυχίες τους, οι ιταλικές δυνάμεις τής τοποθεσίας Ελαίας-Καλαμά, μεταπίπτουν σε κατάσταση αμύνης.
.—Η ιταλική αεροπορία βομβάρδισε την Κέρκυρα.
.—Ο «Σύλλογος των εν Ελλάδι Κασσίων», εκδίδει ψήφισμα όπου χαρακτηριστικά αναφέρεται: «Τα μέλη τού Συλλόγου των εν Ελλάδι Κασσίων συνελθόντα εις έκτακτον Γενικήν Συνέλευσιν κατά τας σημερινάς μεγάλας στιγμάς τής Ιστορίας μας, διαδηλώνουν την απόλυτον αυτών πίστιν και αφοσίωσιν προς την Α.Μ. τον βασιλέα Ημών και τον Εθνικόν Κυβερνήτην οίτινες εφάνησαν άξιοι τής πατρίδος, απορρίψαντες μετά περιφρονήσεως το ιταμόν εις ύφος και κυνικόν εις περιεχόμενον τελεσίγραφον τής φασιστικής Ιταλίας. […] Ψηφίζουν εκ τής περιουσίας τού Συλλόγου ποσόν δραχμών 150.000 όπως διατεθεί υπέρ των Εθνικών σκοπών ως ακολούθως: 1) 50.000 διά την φανέλλα τού στρατιώτου, 2) 25.000 υπέρ των απόρων οικογενειών επιστρατευθέντων εφέδρων, 3) 25.000 υπέρ τού Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού, 4) 25.000 υπέρ των μαθητικών συσσιτίων, 5) 25.000 εις την Δωδεκανησιακήν νεολαίαν όπως διαθέσει ταύτας διά τον ιερόν αγώνα τής ιδιαιτέρας των πατρίδος, Δωδεκανήσου.»
.—Αρχίζουν τα δεινά των κατοίκων τού χωριού Εξοχή τής Ηπείρου. Ιταλοί οι οποίοι εισέβαλαν στο χωριό, συλλαμβάνουν όλους τους κατοίκους τους οποίους φυλακίζουν στο σχολείο. Κατόπιν, προβαίνουν σε πλήρη λεηλασία, ενώ μετά δέκα ημέρες φυλακίσεως, έσυραν μαζί τους 42 ομήρους και πυρπόλησαν το χωριό μαζί με παρακείμενους συνοικισμούς.
1944.—Μια ημέρα πριν την άφιξη τής ηρωικής Ταξιαρχίας τού Ρίμινι στην Αθήνα, αυτής η οποία δόξασε την ελληνική Σημαία μέσα στην Ιταλία, η εφημερίδα και όργανο προπαγάνδας τού Κ.Κ.Ε. «Ριζοσπάστης», προβαίνει σε ανθελληνικό παραλήρημα με στόχο τούς ήρωες. Μεταξύ άλλων, τους καθύβριζε με χαρακτηρισμούς όπως «μοναρχοφασίστες» και «ταγματασφαλίτες τού Ράλλη», υπογραμμίζοντας ότι τα ίδια ισχύουν γιά τον Ιερό Λόχο (…)
.—Ημερομηνία θανάτου τού ήρωα αλλά εφημέριου τού χωριού Πηγές, τής Ι. Μητροπόλεως Άρτας, Σπυρίδωνα Ζαφείρη. Μάλιστα, ο ιερέας ήταν ο πρώτος ο οποίος συγκρότησε αντιστασιακή ομάδα μετά την κατάρρευση τού μετώπου, πολέμησε στο πλευρό τού Ναπολέοντα Ζέρβα, έλαβε μέρος στην επιχείρηση τού Γοργοπόταμου, αλλά τελικά φονεύθηκε από κομμουνιστές.
.—Ο μαρτυρικός θάνατος τού Ποντιακής καταγωγής ιερέα Αθανάσιου Φαρμακόπουλου. «Κατά τρόπον φρικτόν και άγνωστον εις την πολιτισμένη ανθρωπότητα», τον βασάνισαν φρικωδώς΄ τού ακρωτηρίασαν διάφορα μέλη τού μαρτυρικού του σώματος, τον παραμόρφωσαν τελείως, και, με αυτόν τον τρόπο τον βρήκε τραγικό τέλος. Ο άτυχος ιερέας, αν και διώκονταν από τους βούργαρους, απήχθη και εθανατώθη από κομμουνιστές αντάρτες τού Ε.Λ.Α.Σ. (…)
1946.—Οι προσκυνητές στην μονή τού Αρχαγγέλου Μιχαήλ στον Πανορμίτη τής Σύμης, αυτήν την ημερομηνία και μετά την σκληρή δοκιμασία τής ιταλοκρατίας στο νησί, ξεπέρασαν τις 4.000. Στην μεταφορά τους από την Ρόδο βοήθησαν οι Βρετανοί (η Β.Μ.Α.). Οι εισπράξεις εκείνη την ημέρα ξεπέρασαν τις 50.000 λίρες Αγγλίας. Χώρια τα χρυσά, ασημένια και άλλα αφιερώματα.
1948.—Ο κομμουνιστής καπετάν Παπαγεωργίου εισέβαλε και λεηλάτησε την Ι. Μ. Φιλοθέου στο Άγιον Όρος.
1961.—Ο Γεώργιος Παπανδρέου κηρύσσει τον λεγόμενο ‘’Ανένδοτον Αγώνα’’ μετά τις εκλογές τής ‘’βίας και νοθείας’’.
1963.—Ο Γεώργιος Παπανδρέου, πρόεδρος τής Ενώσεως Κέντρου, σχηματίζει κυβέρνηση μετά τις εκλογές τής 3ης Νοεμβρίου 1963. Θα κερδίσει και τις εκλογές τής 16ης Φεβρουαρίου 1964.
1973.—Νέα διαδήλωση φοιτητών τού Πανεπιστημίου Αθηνών ως συμπαράσταση στους συλληφθέντες τής 4ης Νοεμβρίου. Οι φοιτητές στην συνέχεια, κλείστηκαν μέσα στις σχολές τού Πανεπιστημίου.
1974.—Παραπέμπεται στο στρατοδικείο ο δικτάτορας Δημήτριος Ιωαννίδης, κατηγορούμενος γιά το πραξικόπημα στην Κύπρο.
1976.—Αλλεπάλληλες σεισμικές δονήσεις σπέρνουν τον πανικό στην Θεσσαλονίκη. Αδειάζει η πόλη από τους έντρομους κατοίκους, μπροστά στο φόβο μεγάλων καταρρεύσεων.
1977.—Ὁ ἀρχαιολόγος Μανώλης Ἀνδρόνικος, εἰσέρχεται στὸν μνημειώδη ἀσύλητο βασιλικὸ τάφο τοῦ Φιλίππου Β΄, πραγματοποιῶντας τὴν μεγαλύτερή του ἀρχαιολογικὴ ἀνακάλυψη. Τὰ ὑπέροχα ἀντικείμενα ποὺ βρέθηκαν, δήλωναν τὴν ἰσχὺ τοῦ ἀνδρὸς ποὺ ἦταν θαμμένος. Ἡ χρυσὴ λάρνακα ποὺ βρέθηκε μέσα στὴν μαρμάρινη σαρκοφάγο ἔφερε «ἀστέρι μὲ δεκαέξι ἀκτῖνες» καὶ στὸ ἐσωτερικὸ της φυλάσσονταν τὰ ὀστᾶ τοῦ Φιλίππου, καλυμμένα μὲ μῶβ ὕφασμα. Ὁ Ἀνδρόνικος, στὴν πρώτη ἐπίσημη ἔκθεση τῆς ἀνασκαφῆς, ἔγραψε: «[…]παρ’ ὅλη τὴν ψυχραιμία ποὺ εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ διαθέτῃ ὁ ἀρχαιολόγος γιὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν κατάσταση μὲ τὴν ἐπιστημονικὴ εὐθύνη ποὺ ἐπιβαλλόταν ἐκείνη τὴν στιγμή, αἰσθάνθηκα βαθύτατη συγκίνηση καὶ δέος στὴν θέα ἑνὸς πλούσιου ταφικοῦ θαλάμου, ποὺ εἶχε μείνει ἀνέπαφος μέσα στοὺς αἰῶνες ἀπὸ τὴν ὥρα ποὺ εἶχαν κλείσει οἱ μαρμάρινες θῦρες του, ὕστερα ἀπὸ τὴν τελετὴ τῆς ταφῆς. Ἐκείνη τὴν ὥρα συνυπῆρχαν μέσα στὸν ἀνασκαφέα ἡ ἱκανοποίηση τοῦ ἐρευνητὴ καὶ ἡ ἐνοχὴ τοῦ ἱερόσυλου. Καὶ φυσικὰ ἡ πρώτη ἐξάλειψε τὴν δεύτερη…» (Σύμφωνα μὲ ἄλλη πηγὴ ἡ ἡμερομηνία εἰσόδου εἶναι ἡ 11η Νοεμβρίου).
1980.—Απόπειρα δολοφονίας των χωροφυλάκων Αργυρόπουλου και Τατζημπίρου από την τρομοκρατική οργάνωση 17Ν στο Ψυχικό τού Νομού Αττικής.
1988.—Ο Τζωρτζ Μπους ο πρεσβύτερος, κερδίζει τον ελληνικής καταγωγής Μάϊκλ Δουκάκη στις προεδρικές εκλογές στις ΗΠΑ.
1991.—ΕΟΚ και Καναδάς επιβάλλουν οικονομικό αποκλεισμό στην Γιουγκοσλαβία, σε μία προσπάθεια να τερματιστεί ο εμφύλιος πόλεμος στα Βαλκάνια… Τρία χρόνια μετά, το 1993, η εφημερίδα “Μπόρμπα” τού Βελιγραδίου γράφει, ότι 140 μωρά πέθαναν το πρώτο εξάμηνο τού 1993 από την έλλειψη φαρμάκων που επέφερε ο αποκλεισμός τού δήθεν «φιλάνθρωπου και ειρηνιστή» ΟΗΕ.
1992.—Μεγάλη πυρκαγιά στο νοτιοδυτικό Πήλιο, καταστρέφει 20.000 στρέμματα δάσους και καλλιεργειών.
1995.—Το γερμανικό Υπουργείο Οικονομικών, ισχυρίζεται ψευδώς ότι και η Ελλάδα έλαβε μέρος στην μοιρασιά των εδαφών και των περιουσιακών στοιχείων τής Γερμανίας, σύμφωνα με την Συνθήκη τού Πότσδαμ το 1945.
2001.—Απεβίωσε σε ηλικία 74 ετών ο Αριστείδης Μόσχος, δεξιοτέχνης στο σαντούρι και βαθύς γνώστης τής παραδοσιακής μας μουσικής. Το 1985, πραγματοποιώντας ένα όνειρο πολλών χρόνων, ίδρυσε το “Λαϊκό Σχολείο Παραδοσιακής Μουσικής“, καθώς και Βυζαντινή μουσική και χορωδία. Στο Σχολείο Παραδοσιακής Μουσικής αφοσιώθηκε, διδάσκοντας μαζί με άλλους πολύ καλούς μουσικούς και σολίστες, 22 όργανα.
2005.—Απεβίωσε ο ηθοποιός Αλέκος Αλεξανδράκης. Κυριάρχησε στον χώρο τής τέχνης γιά πολλά χρόνια ως θιασάρχης, ηθοποιός και σκηνοθέτης, τόσο στο θέατρο όσο και στον κινηματογράφο. Με μία πορεία πενήντα χρόνων στο θεατρικό σανίδι, έδωσε την τελευταία του παράσταση το 1998 στο Εθνικό Θέατρο. Στον κινηματογράφο και την τηλεόραση έλαβε μέρος σε 80 ταινίες και τηλεοπτικές σειρές. Στην ιστορία τού σύγχρονου θεάτρου και κινηματογράφου, εκτός από την αξία του ως καλλιτέχνης, θα μείνει και ως μία από τις πλέον γοητευτικές ανδρικές παρουσίες.
2009.—Ένας νεκρός από υπερχείλιση χειμάρρου στα Γρεβενά, είναι ο θλιβερός απολογισμός των καταρρακτωδών βροχοπτώσεων στην Μακεδονία.
2018.—Τὸ ἑλληνικὸ πετρελαιοφόρο Sola TS, κατηγορίας Aframax, διαχειριζόμενο ἀπὸ τὴν Τσάκος Columbia Shipmanagement, συγκρούστηκε σὰν σήμερα μὲ τὴν κλάσης Nansen νορβηγική φρεγάτα Helge Ingstad τοῦ Βασιλικοῦ Ναυτικοῦ, μὲ τελικὸ ἀποτέλεσμα τὴν βύθιση τῆς φρεγάτας στὶς 13 Νοεμβρίου, παρὰ τὶς προσπάθειες ποὺ ἔγιναν γιὰ τὴν διάσωσή της. Ἡ σύγκρουση ἔγινε λόγῳ λανθασμένων χειρισμῶν τῶν Νορβηγῶν, ἐνῶ στὸ ἑλληνικὸ πετρελαιοφόρο ἐπετράπη ἡ συνέχιση τοῦ ταξιδιοῦ γιὰ τὸν προορισμό του στὶς 10 Νοεμβρίου, ἀφοῦ προηγουμένως ἐλέγχθηκε τὸ ἀξιόπλοόν του. Ἀπὸ τὴν γέφυρα τοῦ πετρελαιοφόρου προειδοποίησαν τέσσερεις φορὲς τὴν νορβηγικὴ φρεγάτα γιὰ τὴν ἐπικίνδυνη πορεία της, ἀλλὰ ἐκείνη ἀρνήθηκε νὰ τὴν ἀλλάξει. Τὸ ἑλληνικὸ πετρελαιοφόρο εἶχε ναυπηγηθεῖ τὸ 2017 ἐνῶ η νορβηγικὴ φρεγάτα τὸ 2007.
.—Στις 14:00 ώρα Ελλάδας, η γη τής Βορείου Ηπείρου αγκάλιασε τον Εθνομάρτυρα ομογενή Κωνσταντίνο Κατσίφα, παρουσία γονέων, συγγενών, φίλων και περισσότερων από 2.000 ομογενών και Ελλαδιτών στους Βουλιαράτες. Η νεκρώσιμος ακολουθία τελέστηκε στον Ιερό Ναό τού Αγίου Αθανασίου τού χωριού, από τον Μητροπολίτη Αργυροκάστρου Δημήτριο. Ο Σάββας Σιάτρας αποχαιρέτησε τον Κωνσταντίνο με ένα Ηπειρώτικο μοιρολόι. Βεβαίως οι αλβανοί φρόντισαν να δημιουργήσουν ένταση, προσάγοντας δώδεκα Έλληνες στο αστυνομικό τμήμα Αργυροκάστρου, όπως δήλωσε ο πρόεδρος τού ΚΕΑΔ, Βαγγέλης Ντούλες.
.—Την ίδια μέρα, σε τηλεοπτική του συνέντευξη ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας προέβη σε δηλώσεις σχετικά με τον φόνο τού Κωνσταντίνου Κατσίφα από άνδρες των ειδικών δυνάμεων τής αλβανικής αστυνομίας. «[…] Θέλω να πω, πως αυτό το πολύ δυσάρεστο συμβάν δεν πρέπει να μάς οδηγήσει στο να αλλάξουμε στρατηγική, στο να έρθουμε κοντά με τη γειτονική χώρα. Εξ αιτίας αυτού του γεγονότος ξεχάσαμε (!..) τί γινόταν την 28η Οκτωβρίου στο χωριό: είχαμε ταφή οστών πεσόντων ηρώων στην αλβανία, κάτι που έγινε μετά από 70 χρόνια. Αυτές οι εξελίξεις έχουν αξία»…
.—Σε αναδημοσίευση άρθρου τής Γερμανίδας Ούλρικε Χέρμαν (στην ΤΑΖ τού Βερολίνου) στον ελληνικό Τύπο, διαβάζουμε: ‘’Η Ελλάδα καλείται να αποπληρώσει τα χρέη της έως το 2060. Αυτό δεν πρόκειται να συμβεί. Βρέφη αναλαμβάνουν την ευθύνη γιά τους προπαππούδες τους’’, σχολίασε η Γερμανίδα δημοσιογράφος, υπογραμμίζοντας το βάρος τού χρέους που καλούνται να επωμιστούν οι επόμενες γενιές στην Ελλάδα. Η Ουλρίκε Χέρμαν, είναι οικονομική συντάκτρια τής εφημερίδας τού Βερολίνου, και την θέση της στήριξε σε συμπεράσματα τού κορυφαίου Βρετανού οικονομολόγου Τζον Μέιναρντ Κέινς.
2019.—Οι γονείς τού Κωνσταντίνου Κατσίφα απέστειλαν αίτημα προς τον πρωθυπουργό τής ελλαδικής κυβερνήσεως, ασκήσεως διπλωματικής πιέσεως προς την αλβανική πλευρά όσον αφορά το πόρισμα γιά τα αίτια θανάτου τού παιδιού τους. Την ίδια ώρα – και χωρίς καμμία διάθεση αυτοκριτικής – ο αλβανός φύλαρχος Έντι Ράμα, μιλώντας στην ελληνική έκδοση τού euronews.com κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στην Αθήνα, δήλωσε: «Πίστευα και πιστεύω πως κάποιος που τρέχει μέσα στον κόσμο κρατώντας όπλο και απειλώντας τις ζωές ανθρώπων είναι επικίνδυνος».
.—Ακόμα και η αστυνομία ‘’τρόμαξε’’ με την ποσότητα και την δύναμη των εκρηκτικών υλών που βρήκαν σαν σήμερα σε διαμέρισμα στον Χολαργό. Συνελήφθησαν δύο άνδρες ηλικίας 41 και 45 ετών, καθώς και μιά 39χρονη γυναίκα, οι οποίοι κατηγορούνται γιά τρομοκρατικές πράξεις, κατοχή εκρηκτικών υλών, παράβαση τού Νόμου περί όπλων, πλαστογραφία και κατοχή εξαρτησιογόνων ουσιών. Δύο από τα όπλα που εντοπίστηκαν, είχαν χρησιμοποιηθεί μαζί με χειροβομβίδα σε επίθεση εναντίον δύο αστυνομικών, οι οποίοι τραυματίστηκαν ενώ φύλαγαν τα Κεντρικά Γραφεία τού ΠΑ.ΣΟ.Κ. και την Πρεσβεία τής Γαλλίας στην Αθήνα. Ένας από τους συλληφθέντες είχε συλληφθεί ξανά στο παρελθόν (10-04-2010) από την Αντιτρομοκρατική Υπηρεσία, γιά συμμετοχή στον οργάνωση «Επαναστατικός Αγώνας». Από την ταύτιση τού γενετικού του τύπου, με δείγματα που εντοπίστηκαν στο σημείο ληστείας που διαπράχθηκε στις 21 Οκτωβρίου 2019, εκδόθηκε ένταλμα συλλήψεως εις βάρος του, οπότε και ακολούθησε η αστυνομική επιχείρηση.