ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 14 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ

,

14-12-2014,

14 Δεκεμβρίου

,

557.—Ημέρα μεγάλης καταστροφής τής Βασιλεύουσας και τής γύρω περιοχής, εξ αιτίας τού τρομερού σεισμού ο οποίος έφθασε τα 7,0 Ρίχτερ. Τείχη, εκκλησίες, μνημεία και ένας τρομακτικός αριθμός οικιών, κατέρρευσαν, ή έπαθαν καταστροφές από το φυσικό φαινόμενο το οποίο έπληξε με μεγάλη ένταση, γιά τρίτη φορά μέσα στο ίδιο έτος. Προφανώς, αυτός ήταν και ο λόγος γιά τον οποίον ακολούθησαν εργασίες επισκευής τού τρούλου τής Αγίας τού Θεού Σοφίας, κατά την διάρκεια των οποίων όμως κατέρρευσε (βλ.7/5/558). Ο ευλαβής αυτοκράτωρ Ιουστινιανός, κατά τα έτη τής βασιλείας του, έζησε τους μεγαλύτερους σε αριθμό και πλέον καταστρεπτικούς σεισμούς από κάθε άλλον.

1502.Η Ενετική Δημοκρατία και οι τούρκοι (οθωμανοί) έρχονται σε συμφωνία ανακωχής, η οποία όμως δεν τηρήθηκε από πλευράς των δεύτερων. Το προηγούμενο έτος η Γαληνοτάτη Δημοκρατία είχε αναγκαστεί, γιά να προστατέψει τις νότιες Κροατικές κτήσεις της από τις οθωμανικές επιδρομές, να ζητήσει την βοήθεια τού Βλαδίσλαου Β΄ τής Ουγγαρίας, καταβάλλοντάς του 140.000 δουκάτα. Ως αποτέλεσμα τού δευτέρου βενετοτουρκικού πολέμου (1499-1503), η μέχρι πρότινος θαλασσοκράτειρα Βενετία έχασε το 1499 την Ναύπακτο και το 1500 την Μεθώνη, την Κορώνη και την Πύλο. Μετά από κάποιες πρόσκαιρες ανακαταλήψεις και την άλωση τής Κεφαλλονιάς και τής Λευκάδας, υποχρεώθηκε σε Συνθήκη ειρήνης με τους οθωμανούς το 1503, όταν αυτοί έφτασαν μέχρι την βόρειο Ιταλία. Εξαιρουμένης τής Κεφαλλονιάς, η Βενετία έχασε όλες τις κτήσεις της και αναγκάστηκε να πληρώνει επαχθή φόρο γιά να διατηρήσει υπό την κατοχή της την Ζάκυνθο. Στην Πελοπόννησο διατήρησε μόνο το Ναύπλιο και την Μονεμβασιά, κτήσεις τις οποίες όμως απώλεσε αργότερα (1540).

1570.—Ο αρχιναύαρχος των τούρκων Αλή, εισέρχεται ως θριαμβευτής στην Κωνσταντινούπολη. Λίγες όμως ημέρες μετά ο σουλτάνος θα τον καθαιρέσει, διότι δεν κατεδίωξε τον εχθρικό στόλο ο οποίος απέτυχε στην αποστολή του στην Κύπρο. Ο 16ος αιώνας είναι η πιό επιτυχής περίοδος γιά το οθωμανικό ναυτικό, αρχίζοντας από την κατάληψη τής Ρόδου το 1522-1523, και λήγοντας με μία τρομερή καταστροφή γι’ αυτό, στην ναυμαχία τής Ναυπάκτου το 1571. Στο χρονικό αυτό διάστημα καταλαμβάνονται τα περισσότερα νησιά τού Αιγαίου και το οθωμανικό ναυτικό αναπτύσσει μία εντονότατη δράση σε ολόκληρη την Μεσόγειο χάρις στον ικανότατο (εξισλαμισμένο) αρχηγό Χαϊρεντίν Μπαρμπαρόσα και τους διαδόχους του.

1587.—Σε μία συνομιλία μεταξύ των Ιάκωβου Μηλοΐτη και Μαρτίνου Κρουσίου, μάς γίνεται γνωστή η κατάσταση τής παιδείας στα Δωδεκάνησα την εποχή εκείνη. Τα μικρά σχολεία που διδάσκουν το κλασικό ψαλτήρι και άλλα βιβλία, επιδίδονται στην γραφή, την ανάγνωση, καθώς επίσης στην εκμάθηση τής ιταλικής, η οποία τους βοηθά στο εμπόριο με την Βενετία.

1821.—Ανεπιτυχής επίθεση των Ελλήνων επαναστατών στο Ναύπλιο. Η πολιορκία τού Ναυπλίου είχε αρχίσει στις 4 Απριλίου τού 1821, οι τούρκοι όμως αντιστέκονταν με πείσμα στο καλά οχυρωμένο από τους Ενετούς κάστρο. Τρείς φορές πολιορκήθηκε, με ενδιάμεσες διακοπές και ενισχύσεις τής άμυνάς του από τουρκικές αποστολές, όπως τού Κεχαγιάμπεη και από εμπορικά πλοία με εγγλέζικη σημαία.

1822.—Το Συνέδριο τής Βερόνα στην Ιταλία, με Εγκύκλιό του, καταδικάζει την Ελληνική Επανάσταση παρομοιάζοντάς την με τις λοιπές εξεγέρσεις στα διάφορα κράτη τής Ευρώπης. Μάλιστα, οι βάρβαροι τής Ευρώπης τόνισαν ότι, εναντίον τέτοιων εξεγέρσεων είχε ιδρυθεί η διαβόητη «Ιερά Συμμαχία» (26 Σεπτ. 1815). Την διακήρυξη των Ελλήνων (τους οποίους αρνήθηκαν να δεχθούν στο εν λόγω συνέδριο), χαρακτήρισαν ως «αυθάδη και αδεξίαν». Κατόπιν προέβησαν σε ένα λιβελογράφημα κατά τής ελευθερίας των Εθνών.

1824.—(13-16). «Ἐμφύλιος πόλεμος ἐν Κερπενῇ, μεταξὺ τῶν Κυβερνητικῶν Γ. Καραϊσκάκη, Κίτσου Τζαβέλα καὶ Ἰωάννη Κωλέττη καὶ τῶν ἀντικυβερνητικῶν  Ἀ. Ζαΐμη, Ἀνδρ. Λόντου καὶ Νικηταρᾶ. Φυγὴ ἀντικυβερνητικῶν».

1832.—(π.ημ.). Η Υψηλή Πύλη αποδέχεται την εκλογή τού Βασιλέα Όθωνα στην Ελλάδα καθώς και την τελική ρύθμιση των συνόρων μας. Ο περιπετειώδης καθορισμός των συνόρων τού νεοσύστατου Ελληνικού κράτους είχε ξεκινήσει από τον Πόρο στις αρχές Σεπτεμβρίου 1828, μετά από εντολές τής μονίμου διασκέψεως τού Λονδίνου στους πρέσβεις των Μεγάλων Δυνάμεων. Ο Καποδίστριας  είχε δώσει μία συγκλονιστική μάχη γιά να πείσει τους πρέσβεις ότι τα περιορισμένα σύνορα θα καταδίκαζαν σε θάνατο την χώρα του εν τη γενέσει της. Τελικώς, μετά από υποσχέσεις και αναιρέσεις των Μεγάλων Δυνάμεων και ακολουθία Συνθηκών, με τον Καποδίστρια να έχει δολοφονηθεί και τον Όθωνα να ορίζεται ως ο βασιλέας τής Ελλάδος, στις 27 Ιουνίου/9 Ιουλίου 1832, υπογράφτηκε από τους πρέσβεις των Δυνάμεων και την Πύλη ο διακανονισμός που θα όριζε τα νέα και οριστικά σύνορα τού ελληνικού κράτους. Στις 14/26 Δεκεμβρίου 1832, η Υψηλή Πύλη αποδέχθηκε την τελική ρύθμιση.

1835.—Η Πελοπόννησος αρχίζει να ησυχάζει κάπως από το φρικτό φαινόμενο τής ληστείας και τής διαταράξεως τής δημόσιας ασφάλειας. Ένα από τα ελαχιστότατα περιστατικά με ανυπότακτους σημειώθηκε, όταν μέρος από το σώμα Χωροφυλάκων τού Φέδερ σύναψε μάχη με τους Σκυλακάκηδες, κοντά στο χωριό Κύττα. Οι διαταγές των Αρχών ήταν να γκρεμίσουν τον πύργο τους ο οποίος είχε χρησιμοποιηθεί ως άντρο, και κατόπιν τούτου ακολούθησε μάχη.

1859.—Με έγγραφό του ο Υποπρόξενος των Σερρών Γεώργιος Δ. Κανακάρης, γνωστοποιούσε στο «Επί τού Βασιλικού Οίκου και των Εξωτερικών Υπουργείον», την συγκινητική πρόταση των Ελλήνων υπηκόων των Σερρών, να συστήσουν ταμείο γιά φιλανθρωπικές και άλλες κοινωφελείς πράξεις. Την σχετική αίτηση διαβίβασε στο Ελληνικό υποπροξενείο τής πόλεως προς έγκριση (πληροφ. Σάκης Αραμπατζής).

1861.—Ισχυρός σεισμός 6,7 Ρίχτερ έπληξε τον Νομό Αχαΐας. Ρήμαξαν τα χωριά ανατολικώς τού Νομού, τα οποία υπέστησαν πραγματικά τεράστιες καταστροφές. Μεγάλα θαλάσσια σεισμικά κύματα προκάλεσαν επίσης καταστροφές, γιά να επανέλθουν σε ηρεμία μετά από πέντε ολόκληρες ώρες.

1885.—Ισχυρή σεισμική δόνηση έπληξε τα δυτικά παράλια τής Λευκάδας. Προκάλεσε κατολίσθηση από την οποία καταστράφηκαν αρκετά σπίτια στο Καλαμίτσι. Ζημιές και καταστροφές υπέστησαν επίσης η Καρυά και η Εγκλουβή.

1884.—Αντιπροσωπεία τής Κοινότητας τής πόλεως των Σερρών, συνήλθε και πραγματοποίησε έκτακτη συνεδρίαση προκειμένου να διαμαρτυρηθεί στις Ευρωπαϊκές κυβερνήσεις γιά τα δημοσιεύματα που ήλθαν στο φως τής δημοσιότητας στην Ευρώπη και τα οποία θεωρούσαν ότι η Μακεδονία και η Θράκη κατοικούνταν αποκλειστικά από βούργαρους (στοιχεία Σάκης Αραμπατζής).

1901.—Γεννήθηκε στο Τατόϊ ο πρίγκιπας και μετέπειτα βασιλέας τής Ελλάδος Παύλος. «Ήταν το τέταρτο παιδί τού Κωνσταντίνου Α΄ και τής Σοφίας. Φοίτησε στην Σχολή Ναυτικών Δοκίμων. Ακολούθησε τον πατέρα του στην εξορία το 1917 και επέστρεψε μαζί του από την Ελβετία στην Ελλάδα το 1920, αφού προηγουμένως τού είχε προσφερθεί το Στέμμα, μετά τον θάνατο τού αδερφού του Αλεξάνδρου. Το είχε αρνηθεί, διακηρύσσοντας ότι ανήκει στον πατέρα του. Υπηρέτησε ως σημαιοφόρος στο καταδρομικό ”Έλλη”. Το 1923, λίγο πριν την ανακήρυξη τής αβασίλευτης δημοκρατίας στην Ελλάδα, έφυγε γιά το εξωτερικό μαζί με τον αδελφό του Γεώργιο Β΄.»

1902.—Η εφημερίδα τής Ρωσικής κυβερνήσεως «Επίσημος Αγγελιοφόρος», στην Πετρούπολη, δημοσίευσε ανακοίνωση, η οποία ανέφερε ότι εξ αιτίας τής ολοένα αυξανόμενης δυσχερούς θέσεως στην οποία βρίσκεται ο Ορθόδοξος λαός στην οθωμανική επικράτεια, υπό την πίεση κομιτάτων, επεξεργάζονται γενική εξέγερση την προσεχή Άνοιξη. Ενώ οι Πρόξενοι των Μεγάλων Δυνάμεων ανησύχησαν γιά το γεγονός, ο πονηρός πρέσβης τής Ρωσίας διαβεβαίωσε (στις αρχές τού 1903), ότι δεν διαβλέπει κανένα κίνδυνο ταραχών. Όμως, παρά τις διαβεβαιώσεις τού Ζηνόβιεφ, ο Άγγλος ομόλογός του τον αμφισβήτησε ευθέως, αναφερόμενος στα τεράστια ποσά τα οποία διέθετε αφειδώς η Ρωσία προς την Σόφια, με αποκλειστικό σκοπό τον εξοπλισμό και την οργάνωση των αιμοδιψών βούργαρων…

1904.—Συμμορία βούργαρων δολοφονεί τον Έλληνα κάτοικο τής Όσιανης, Κόσο Γεωργίου. Η άγρια δολοφονία του έγινε στην οδό που ενώνει το χωριό με την Γευγελή. Οι βούργαροι συνεχίζουν την τρομοκρατία στην Μακεδονία με σφαγές αμάχων.

1912.—Ο Ελληνικός Στρατός περιορίζεται σε όλους τους τομείς σε δράση πυροβολικού και περιπόλων. Ο Στρατός τής Ηπείρου κατά την έναρξη τού πολέμου, αν και ολιγάριθμος, ξεκίνησε να επιχειρεί εναντίον τού τούρκικου στρατού σημειώνοντας σπουδαίες νίκες έως τις αρχές Νοεμβρίου. Θεωρητικά πλέον ο δρόμος γιά την απελευθέρωση των Ιωαννίνων είχε ανοίξει. Υπήρχαν όμως τεράστιες δυσκολίες που εμπόδιζαν την αποτελεσματικότητα των επιθέσεων, διότι οι τούρκοι είχαν μετακινηθεί στο ισχυρά οχυρωμένο Μπιζάνι. Αυτές οι δυσχέρειες σε συνδυασμό με το δριμύ ψύχος και την έλλειψη εφοδίων, είχαν καθηλώσει τον Ελληνικό στρατό σε αμυντική θέση.

.—Οι  Κρήτες εθελοντές φοιτητές, αφού αρχικά δέχτηκαν τα συγχαρητήρια τού διοικητή τού Ανεξάρτητου Συντάγματος Κρητών συνταγματάρχη Λάμπρου Συνανιώτη «διά την ανδρείαν και την ηρωϊκήν αντοχήν» που υπέδειξαν «εις τας συνεχείς πολυημέρους εφόδους των τούρκων», πληροφορήθηκαν με θλίψη τον θάνατο τού διοικητή τους, Πέτρου Σαλταμπάση, ο οποίος είχε τραυματιστεί βαριά στο κρανίο (βλ. 10/12ου).

1913.—(ν.ημ.) Ο βασιλεύς τής Ελλάδος Κωνσταντίνος Α΄, κηρύσσει την Ένωση τής Κρήτης με την Μητέρα Πατρίδα (βλ. και 01/12).

1914.—Αρχίζουν οι σχετικές εργασίες γιά τον νέο ναύσταθμο στον Σκαραμαγκά.

.—Η έκτακτη Γενική Συνέλευση των μετόχων τής Εθνικής Τραπέζης, εκλέγει διοικητή τον μέχρι τότε συνδιοικητή Αλέξανδρο Ζαΐμη.

1916.—Στην σχεδόν καθημερινή ενημέρωσή του, ο Αυστριακός πρέσβης τής Κωνσταντινουπόλεως Pallavicini πληροφορούσε την κυβέρνησή του γιά τα τελευταία τραγικά γεγονότα στον Πόντο και συγκεκριμένα στην μαρτυρική Αμισό: «Ολόκληρα χωριά καίγονται μαζί με τα σχολεία και τις εκκλησίες

1919.—Στο μέτωπο στην Μικρά Ασία, στην περιοχή των Ι και ΙΙ Ελληνικών μεραρχιών, γίνονται συμπλοκές Ελλήνων και τούρκων.

.—Από την εφημερίδα «Ελεύθερος Πόντος» πληροφορούμεθα γιά την Ίδρυση, στο Βατούμι τής Ρωσίας, γραφείου εργασίας τού ‘’Εθνικού Συμβουλίου τού Πόντου’’ με σκοπό την ανακούφιση των προσφύγων.  Την δύσκολη εκείνη περίοδο, όταν δηλαδή ο Πόντος είχε να μετρά ήδη 6 χρόνια από την πρώτη οργανωμένη γενοκτονία των κατοίκων του από τους κεμαλικούς, ο Ελληνισμός τής Ρωσίας ελάμβανε σοβαρά μέτρα ανακουφίσεως, τόσο υπέρ των πληγέντων οι οποίοι κατέφυγαν στην Ρωσία, όσο και προς την ιδιαίτερη Πατρίδα του.

1920.—Ο Ελληνικός στρατός στην Μ. Ασία εμπλέκεται σε μάχες προφυλακών.

1921.—Η Ελληνική στρατιά στην Μ. Ασία δέχεται μικροεπιθέσεις από τουρκικά αποσπάσματα.

1927.—Διάσταση απόψεων μεταξύ των οπαδών τής καθαρεύουσας και τής δημοτικής, χωρίζει τα μέλη  τής Διδασκαλικής Ομοσπονδίας. Το (μόνιμο) δυστύχημα γιά την Ελληνική Παιδεία, είναι το γεγονός τού διαχωρισμού των διαφορετικών θέσεων με βάση τον πολιτικό προσανατολισμό και όχι τον μοναδικό στόχο που θα έπρεπε να υπάρχει, την εύρεση δηλαδή τής χρυσής τομής, χωρίς ακραίες θέσεις, προς όφελος τής Παιδείας και μόνο. (Συγκρούσεις πάντως συνέβησαν και μεταξύ δημοτικιστών, ορισμένοι εκ των οποίων δεν δέχονταν τις μαρξιστικές ιδέες). Χωρίς επί τής ουσίας να υφίσταται θέμα γλωσσικού ζητήματος, το δημιούργησε η διαπάλη δύο διαφορετικών πολιτικών αντιλήψεων, ταυτίζοντας τούς έχοντες την παραδοσιακή και εθνική θέση με την καθαρεύουσα, και τούς δημοτικιστές με την εκσυγχρονιστική διεθνιστική τάση.

1928.—Με προσωπική επιστολή του, ο Βενιζέλος, ενισχύει και παραινεί τον επίσκοπο Ρόδου Απόστολο να συνεχίσει την ίδια (φιλοϊταλική) πολιτική, χάριν τής φιλίας με το κράτος που κατείχε τα Δωδεκάνησα γιά δεκαετίες.

.—Ξεσπούν επεισόδια στο κέντρο τής Αθήνας ανάμεσα σε απεργούς και αστυνομικούς.

1929.—Τραυματισμοί σημειώνονται καθώς και πολλές συλλήψεις στο κέντρο των Αθηνών, μετά από συγκέντρωση απεργών η οποία σημειώθηκε στο μνημείο Φιλοπάππου. Οι συμπλοκές γενικεύτηκαν σε όλο το κέντρο τής πρωτεύουσας.

.—Νέος πρόεδρος τής δημοκρατίας ο Αλέξανδρος Ζαΐμης. Διαδέχθηκε τον Παύλο Κουντουριώτη (ο οποίος είχε παραιτηθεί στις 9-10 τού μηνός γιά λόγους υγείας). Διετέλεσε προσωρινός πρόεδρος έως τις 14/12, οπότε μετά από την ψηφοφορία στην κοινή συνεδρία των δύο Νομοθετικών Σωμάτων (Γερουσίας και Βουλής) ανέλαβε και επισήμως. «Ὡς Πρόεδρος Δημοκρατίας διετέλεσε ἀπό τὶς 10/12/1929 ἔως καὶ τὶς 10/10/1935, ὅταν ἐκδηλώθηκε στρατιωτικὸ πραξικόπημα ὅπου οἱ, Ἀλέξανδρος Παπάγος  Ἀρχηγός Στρατοῦ, Ὑποναύαρχος Δ.Οἰκονόμου Ἀρχηγός Ναυτικοῦ, καὶ Ὑποστράτηγος Ἀεροπορίας Γ. Ρέππας, ἐξανάγκασαν τὴν ἐκλεγείσα στὶς 9/6/1935 κυβέρνηση Τσαλδάρη σὲ παραίτηση. Τότε, ἡ νέα κυβέρνηση τοῦ Γ. Κονδύλη, τὸν ἔπαυσε ἀπό Πρόεδρο Δημοκρατίας καὶ τὸ ἴδιο βράδυ διορίστηκε Ἀντιβασιλέας.»

1940.—Στο Ηπειρωτικό μέτωπο ο Ελληνικός Στρατός με σφοδρή επίθεση καταλαμβάνει υψώματα σημασίας. Στον Κεντρικό τομέα, παρά την ισχυρή αντίσταση των Ιταλών, θα πετύχει έως το τέλος Δεκεμβρίου να φτάσει στην Κλεισούρα και να έχει ετοιμότητα προς κατάληψη τού ομώνυμου οδικού κόμβου.

1942.—Το αντιτορπιλλικό «Βασίλισσα Όλγα» βυθίζει κοντά στην Βεγγάζη, σε συνεργασία με το βρετανικό Α/Τ «Petard», το ιταλικό υποβρύχιο «Varsciec».

.—Με επίσημη ανακοίνωσή της, η Αγγλία εγγυάται την ανεξαρτησία τής αλβανίας (…) Ο ΥΠΕΞ τής Αγγλίας, Α. Ήντεν δήλωσε γιά τους αφοσιωμένους Συμμάχους Ιταλών και Γερμανών : «….η βρετανική κυβέρνηση επιθυμεί να δώσει την ελευθερία και την ανεξαρτησία στην αλβανία….». Να σημειωθεί ότι στο παράξενο «παιχνίδι» των Βρετανών, από τον Οκτώβριο τού 1943 έως τον Ιανουάριο τού 1944 (μέσα σε μόλις 4 μήνες δηλαδή), ερρίφθησαν στην αλβανία 80.000 λίρες γιά την ενίσχυση τού ΕΑΜ (πλην των εφοδίων και των τροφίμων). Ο αλβανός Ισλάμ Βεζή, μάλιστα, αναρωτιόταν γιατί οι αλβανοί πράκτορες τής Ρωσίας στην χώρα του, πληρώνονταν με αγγλικό χρυσάφι (!..)

1943.—(13 ή 14/12). Μετά το ολοκαύτωμα των Καλαβρύτων, οι βάρβαροι και απολίτιστοι Γερμανοί επέστρεψαν  στην ιερά Μονή Αγίας Λαύρας στα Καλάβρυτα, όπου εκτέλεσαν μαρτυρικά τούς Ιερομόναχους Νασιόπουλο Βασίλειο, Νεόφυτο Αρφάνη, Χρυσανθακόπουλο Ευθύμιο, τον μοναχό Ασημακόπουλο Αγαθάγγελο και τον υπηρέτη τής Μονής Π. Μπράτσικα. Η Μονή λεηλατήθηκε, ενώ κατά την αποχώρησή τους οι Γερμανοί αποκόμισαν 70 φορτία με διάφορα κειμήλια (άμφια, έπιπλα κλπ.). [Σύμφωνα με το βιβλίο τού Μητροπολίτη Λήμνου Διονύσιου, «Εκτελεσθέντες και μαρτυρήσαντες κληρικοί 1942-1949», η εκτέλεση έγινε στις 13/12.]

1944.—Και ενώ οι Αστυνομικοί τού κτηρίου τής Γενικής Ασφάλειας Αθηνών αναμένουν νέες επιθέσεις από τους σταλινικούς, ο Βρετανός Υπολοχαγός και διοικητής των αγγλικών δυνάμεων στο κτήριο, ανακοινώνει τις διαταγές τις οποίες έλαβε γιά εκκένωση τού κτηρίου. Το κτήριο τής Γενικής Ασφάλειας ήταν από τα τελευταία που δεν έπεσαν, λόγω τής μεγάλης του δυνάμεως, αλλά και τού ακμαιότατου ηθικού των ανδρών. Παρά τις αντιδράσεις τού Διοικητή και όλων των ανδρών τής Διευθύνσεως, γιά λόγους τακτικής άμυνας (όπως απεφάνθη), η Αστυνομική Διεύθυνση και η Στρατιωτική Διοίκηση ήταν ανένδοτες. Η αποχώρηση έγινε στις 3 το μεσημέρι, ενώ ακολούθησε γενική λεηλασία από τους σταλινικούς, οι οποίοι (μετά την λεηλασία) ανατίναξαν ολόκληρη την πλευρά τού κτηρίου προς την οδό Πατησίων, γιά να διαδώσουν ψευδέστατα ότι ανατίναξαν την Γενική Ασφάλεια και ότι «κατέχωσαν στα ερείπια τους Μπουραντάδες». Η αλήθεια βέβαια είναι πως, από την εκδήλωση τής πρώτης επιθέσεως των φανατικών σταλινικών, μέχρι εκείνη την ημέρα, οι σφαίρες των ανδρών τους είχαν παλαβώσει κυριολεκτικά.

.—«Δεκεμβριανά» στην εμπόλεμη Αθήνα. Την ίδια ημέρα όπου οι κομμουνιστές ανακοίνωσαν ότι δέχονται κατάπαυση τού πυρός, θέτοντας δικούς τους όρους, ενήργησαν αιφνιδιαστικές επιθέσεις σε Καλλιθέα και Μοσχάτο.

1947.—Σκάφος τής Πολεμικής Αεροπορίας, εκτελώντας πολεμική αποστολή αναγνωρίσεως, με χειριστή τον Επισμηναγό Ευσταθίου Παναγιώτη και συνεπιβάτη τον Υποσμηναγό Βαρελά Παναγιώτη, προσέκρουσε λόγω κακής ορατότητας στο ύψωμα Κοκόσι τής περιοχής Καστανιάς Ιωαννίνων και καταστράφηκε ολοσχερώς, με αποτέλεσμα τον θάνατο των δύο ιπταμένων.

1952.—Κατά την διάρκεια εκπαιδευτικής πτήσεως, το αεροσκάφος τού πιλότου Χρήστου Πανούσιου συγκρούστηκε με άλλο, ιδίου τύπου, με αποτέλεσμα να πέσει στην θάλασσα, κοντά στο ακρωτήριο Μύτικας τού κόλπου Αλκυονίδων, και να βυθιστεί μαζί με τον χειριστή.

1959.—Αφικνείται στην Αθήνα γιά επίσημη επίσκεψη ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, Ντουάϊτ Αϊζενχάουερ. Κατά την άφιξή του, όπως περιέγραψε ο Τύπος τής εποχής: «[…] διερχόμενος τους δρόμους τής πρωτευούσης εν μέσω μίας ανοικτής Ρολς Ρόϊς, το πλήθος τού επεφύλαξε εθνουσιώδη υποδοχή. Από την μαθητιώσα νεολαία ακούσθηκε το ”αυθόρμητον,  αϊ λάϊκ Άϊκ”. […] Ακολούθως o Άϊκ εξεφώνησε λόγον εις την Βουλήν των Ελλήνων, όπου στήριξε θερμώς την κυβέρνηση Καραμανλή: “Η παρούσα κυβέρνησίς σας και οι ηγέται της”  τόνισε “καθώς και ο διακεκριμένος πρωθυπουργός σας, δημιουργούν ένα σύνολον επιτευγμάτων, τα οποία καθιστούν τούτους άξιους διαδόχους των ενδόξων προγόνων σας”»… [Και πού να τό’ ξεραν οι ένδοξοι πρόγονοι…]

1960.—Λήγουν χωρίς αποτέλεσμα οι Ελληνοβουλγαρικές συνομιλίες στην Αθήνα. Οι βούργαροι ζητούν συμψηφισμό των επανορθώσεων με δήθεν έργα τους (!..) κατά την κατοχή. Το ιστορικό γεγονός ότι οι βούργαροι προκειμένου ν’ αποκτήσουν τις πολυπόθητες Θράκη και Μακεδονία που πάντοτε εποφθαλμιούσαν, συμμάχησαν με τον γερμανικό ναζιστικό στρατό τον οποίο υποδέχτηκαν θερμότατα ένα μήνα πριν αυτός προσβάλει την Ελληνική μεθόριο, ανήκει φυσικά στα «σημαντικά έργα» που πρόσφεραν, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και στον πλανήτη ολόκληρο (!..)

.—Τραγικό ναυτικό δυστύχημα στον Βόσπορο. Το ελληνικό δεξαμενόπλοιο «Παγκόσμιος Αρμονία» (World Harmony), κατόπιν συγκρούσεως με το έμφορτο βενζίνης γιουγκοσλαβικό πετρελαιοφόρο «Πέτερ Ζόρανιτς», οδηγεί σε φρικτό θάνατο από πυρκαγιά 28 μέλη τού πληρώματός του.

1972.—Οι γυναίκες των πολιτικών κρατουμένων στην Ελλάδα ζητούν με υπόμνημά τους γενική αμνηστία.

1976.—Δολοφονία τού απότακτου Αστυνόμου Μάλλιου από την τρομοκρατική οργάνωση 17Ν.

1984.—Ημερομηνία θανάτου τού ιστορικού και χρονογράφου, Παύλου Παλαιολόγου. Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το έτος 1895.

1987.—Κηδεύεται στην Κηφισιά ο αγαπημένος και ταλαντούχος ηθοποιός Νίκος Σταυρίδης, ο οποίος απεβίωσε στις 12 Δεκεμβρίου στην ιδιαίτερη πατρίδα του, Σάμο. Η θεατρική του διαδρομή ξεκίνησε το 1929 και μάλιστα στο μουσικό θέατρο, συμμετέχοντας σε επιθεωρήσεις, οπερέτες και παραστάσεις βαριετέ, ώσπου από την αφάνεια τον έβγαλε η Άννα Καλουτά δίνοντάς του την δυνατότητα να κάνει ένα νούμερο στο πλάι της. Στον κινηματογράφο πρωτοεμφανίστηκε το 1950. Η συνέχεια τον ανέδειξε σε έναν από τους καλύτερους κωμικούς, βάζοντας μάλιστα την προσωπική του σφραγίδα στους χαρακτήρες που ερμήνευε. Οι μεγάλοι σκηνοθέτες τής εποχής τον επέλεγαν σταθερά στις νέες τους ταινίες. Αξέχαστοι είναι οι ρόλοι του στα «Τα κίτρινα γάντια» και στους «Οι παπατζήδες». Άνθρωπος απλός και προσιτός, τα τελευταία χρόνια τής ζωής του τα πέρασε με μία χαμηλή σύνταξη. Αποτραβηγμένος στην γενέτειρά του την Σάμο, απεβίωσε στις 12 Δεκεμβρίου 1987, σε ηλικία 77 ετών.

1988.Ξεκίνησε να εκπέμπει η Ελληνική Τηλεόραση Τρία (ΕΤ3), η οποία είναι το τρίτο κανάλι τής (πρώην ΕΡΤ) δημοσίας Ελληνικής Τηλεοράσεως.

1991.—Γιά πρώτη φορά ανακοίνωση τού Ο.Η.Ε. αναφέρεται σαφώς σε τουρκική κατοχή στην Κύπρο.

1992.—Ο αντεισαγγελέας τού Αρείου Πάγου, Δημήτρης Τσεβάς, απαγορεύει την δημοσίευση προκηρύξεων τρομοκρατικών οργανώσεων στον Τύπο και τα ΜΜΕ.

2000.—Πρωτοφανές σκάνδαλο στην ιστορία των Παραολυμπιακών Αγώνων. Οι χρυσοί Ισπανοί παραολυμπιονίκες τής καλαθοσφαιρίσεως («μπάσκετ»), καλούνται να επιστρέψουν τα μετάλλια αφού διαπιστώθηκε ότι δεν είχαν καμμία αναπηρία.

2018.—18 διμοιρίες των ΜΑΤ και 11 διμοιρίες τής ΟΠΚΕ μαζί με δύο οχήματα που εκτοξεύουν νερό κατά διαδηλωτών, βρέθηκαν σαν σήμερα στην Θεσσαλονίκη, γιά να διασφαλίσουν την ομιλία στην υποτιθέμενη ‘’ανοικτή’’ εκδήλωση τού πρωθυπουργεύοντος Αλέξη Τσίπρα στο Παλέ ντε Σπορ. Κεντρικό μήνυμα τής ομιλίας, ήταν το υποκριτικό: «Η Μακεδονία λέει ναί στη δημοκρατία, ναί στην αλληλεγγύη, και όχι στον εθνικισμό και τον φασισμό». Κατά την διάρκεια τής ομιλίας, πολίτης ο οποίος προσπάθησε να τραγουδήσει το «Μακεδονία Ξακουστή», θέλοντας να δηλώσει την αντίθεσή του στην προδοτική ‘’Συμφωνία των Πρεσπών’’, οδηγήθηκε κουβαλητός έξω από την αίθουσα, προπηλακιζόμενος από τον όχλο τού ΣΥΡΙΖΑ. Από τα μακρόσυρτα ‘’ΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥ’’ τού προπηλακισμού που άκουσε ο  Αλέξης, σχημάτισε  (ίσως ;;;) την εντύπωση ότι απευθύνονταν σε αυτόν, οπότε σχολίασε φουσκωμένος σαν παγώνι : «[…] Αυτή είναι η απτή απόδειξη ότι μόνο σε μία δημοκρατική συγκέντρωση μιάς δημοκρατικής δύναμης μπορούν να έχουν το θάρρος να έρθουν κάποιοι με διαφορετική άποψη.» (Γελάνε και οι πέτρες)… Το πέταγμα έξω από την αίθουσα ενός πολίτη με διαφορετική γνώμη, ή ο περιορισμός και η κράτηση εκατοντάδων φιλήσυχων πολιτών στο Αστυνομικό Μέγαρο Θεσσαλονίκης, το έκανε ‘’γαργάρα’’…

2019.—Συνολικά 18.200 αιτούντες άσυλο καταμετρήθηκαν σαν σήμερα στον καταυλισμό τής Μόριας στην Λέσβο. Στην ευρύτερη περιοχή τής δημοτικής ενότητας Λέσβου στην οποία διαμένουν 40.000 κάτοικοι, ο αριθμός των αιτούντων άσυλο που διαμένουν σε διάφορες δομές ξεπέρασε τις 20.000. Στο μεταξύ συνεχίζονται οι παράνομες ροές προς τα νησιά ακόμα και υπό δυσμενείς καιρικές συνθήκες. Από την 1η Δεκεμβρίου μέχρι τις 14 Δεκεμβρίου, σύμφωνα με στοιχεία τής Γενικής Αστυνομικής Διεύθυνσης βορείου Αιγαίου, στην Λέσβο πέρασαν 1.859 παράνομοι αλλοδαποί. Στην Χίο 404 και στην Σάμο 477.

.—Σύμφωνα με την τροπολογία που κατατέθηκε σαν σήμερα στην Βουλή, συνιστάται Ενιαίος Φορέας Επιτήρησης Συνόρων (ΕΝ.Φ.Ε.Σ.), ο οποίος υπάγεται απ’ ευθείας στο άτομο που θα τον διοικεί και θα ονομάζεται Εθνικός Συντονιστής. Αποστολή τού Φορέα θα είναι η άσκηση συντονισμένου ελέγχου και η επιτήρηση των χερσαίων και θαλάσσιων συνόρων τής ελληνικής επικράτειας. Οι λεπτομέρειες λειτουργίας του θα καθοριστούν με υπουργική απόφαση. Η τροπολογία κατατέθηκε λίγο πριν από την ψήφιση τού νομοσχεδίου «Ρυθμίσεις θεμάτων τού υπουργείου Εθνικής Άμυνας», η οποία συζητήθηκε στις 13/12 στην Βουλή. Υπό το βάρος τής καταστάσεως που έχει δημιουργηθεί από την αύξηση των παράνομων εισβολών αλλοδαπών από την τουρκία στα ελληνικά νησιά, η συγκεκριμένη τροπολογία προβλέπει την συγκρότηση ενός οργάνου με πολιτικές αλλά και στρατιωτικές αρμοδιότητες, ανεξάρτητου από τα υπουργεία και τους άλλους φορείς που εμπλέκονται με τις παράνομες εισβολές αλλοδαπών, το οποίο θα διοικείται από ένα άτομο, τον λεγόμενο Εθνικό Συντονιστή.  Άμεσα ο ΣΥΡΙΖΑ, ανησυχώντας μήπως και σταματήσει η εισβολή, έκανε λόγο μέσω τού κοινοβουλευτικού του εκπροσώπου, γιά :  «[…] κίνδυνο στρατιωτικοποίησης τής δημοκρατικής ζωής τής χώρας» (!..)

Copyright (©) «Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο»
Βασική πηγή: www.e-istoria.com

Αφήστε μια απάντηση