ΙΕΡΟΕΘΝΟΜΑΡΤΥΡΕΣ-Ιερομ. Ιερόθεος Πατάπης (+15/12/1944)

,

,

Αρχιεπισκοπή Αθηνών 
Ιερομόναχος Ιερόθεος Πατάπης

.

……….Απλοί άνθρωποι, με χριστιανικές αρχές όμως, ήσαν ο Παναγιώτης Πατάπης και η σύζυγός του, Τερέζα, οι γονείς τού Ιεροθέου.  Ζούσαν στ’ Αμπελάκια τής Σαλαμίνος κι εκεί απέκτησαν τον γιό τους στα 1908. Ο π. Ιερόθεος δεν είναι ο μόνος κληρικός από την γενιά του.

……….Στην πολύ νεαρά ηλικία, τού εκδηλώθηκε η αγάπη του γιά την Εκκλησία και τον κλήρο κι ολοένα δυνάμωνε. Ώσπου στα δεκαέξι του χρόνια, αφήνει κρυφά το πατρικό του σπίτι και χάνεται. Ανήσυχος ο πατέρας, παίρνει στο χέρι μιά φωτογραφία τού νέου κι έρχεται γυρεύοντάς τον στον Πειραιά. Ύστερα από πολύ ψάξιμο, κατόρθωσε να μάθει ότι ο Ιερόθεος είχε πάρει το πλοίο γιά το Άγιον Όρος. Ο πατέρας έβλεπε ότι οι υποψίες του είχαν βγει αληθινές. Χωρίς αργοπορία πηγαίνει και τον βρίσκει στο καταφύγιό του. Μήτε το τελευταίο επιχείρημα τού πατέρα, πως έπρεπε να γυρίσει γιά να παρηγορηθεί η μάνα που τον έχασε, μήτε αυτό δε στάθηκε ικανό ν’ αλλάξει την απόφαση τού νέου. Ήταν δυνατά στηριγμένος στο ρητό: «Ο φιλών πατέρα ή μητέρα υπέρ εμέ, ούκ έστι μου άξιος»(Ματθ. 10, 37). Στο τέλος οι γονείς έδωσαν την συγκατάθεσή τους.

……….Στο Άγιον Όρος έγινε μοναχός. Στα 1931 χειροτονήθηκε διάκονος και στα 1932 πρεσβύτερος, από τον αείμνηστο Επίσκοπο Μηλιτουπόλεως, Ιερόθεο, που τού έδωσε μαζί με τ’ όνομά του και ορθή χριστιανική γραμμή. Το 1941, γύρισε στην πατρίδα του και διορίσθηκε εφημέριος στην Κοίμηση τής Θεοτόκου στην Ύδρα. Ευγενικός, πράος, ελεήμων, κέρδισε την αγάπη τού κόσμου και τού Επισκόπου του. Το 1942, γράφηκε στην Θεολογική Σχολή τού Πανεπιστημίου Αθηνών, που δεν πρόφθασε να τελειώσει.

……….Στις 15 Δεκεμβρίου 1944, εορτή τού Αγίου Ελευθερίου, αμέσως μετά την θεία λειτουργία, τον συνέλαβαν οι ΕΛΑΣίτες και τον οδήγησαν στην Πολιτοφυλακή, στην οδό Καβάλας, όπου είναι το ΣΤ΄ Αστυνομικό Τμήμα. Απ’ εκεί τον μετέφεραν στις φυλακές Περιστεριού. Μαζί με άλλους κρατουμένους, δραπέτευσε στην διάρκεια ενός βομβαρδισμού, αλλά σε λίγο τον ξανάπιασαν και τέλος τον σκότωσαν με πελέκι.

……….Όταν τελείωσε το κίνημα, βρήκαν το λείψανό του στα χαρακώματα Περιστεριού και το έθαψαν εκεί στον I. Ναό τής Αγίας Μαρίνης.


  • Επιμέλεια κειμένου:  « λληνικ μερολόγιο »
  • Πηγή το βιβλίο: “Εκτελεσθέντες και μαρτυρήσαντες κληρικοί 1941-1949″. 
Γι' αὐτό, τῶν ἱερέων ποὺ ἐμαρτύρησαν γιὰ τὴν Ἐκκλησία καὶ τὸ Ἔθνος τους,  ἄς εναι  μνήμη αωνίᾳ.

Αφήστε μια απάντηση