ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 17 ΙΟΥΛΙΟΥ

,

14-12-2014,

17 Ιουλίου

 

1203.—Οι Λατίνοι τής 4ης Σταυροφορίας, μετά την βοήθεια που τους ζήτησε ο Αλέξιος Δ΄ Άγγελος γιά να αποκατασταθεί ο ίδιος κι ο πατέρας του στον θρόνο τής Ρωμανίας, επιτέθηκαν από την νοτιοανατολική πλευρά τής Πόλης, βάζοντας μία μεγάλη φωτιά που προκάλεσε καταστροφές. Ο Αυτοκράτορας Αλέξιος Γ΄ Άγγελος διέφυγε την ίδια νύχτα. Η βοήθεια που ζήτησε ο Αλέξιος Δ΄ από τον πάπα Ιννοκέντιο και τους Σταυροφόρους, την οποία οι δυτικοί δεν άφησαν ανεκμετάλλευτη, δόθηκε με υπόσχεση μεγάλων οικονομικών ανταλλαγμάτων (βλ. και 24/6). Στην πυρκαγιά που εκδηλώθηκε, βάσει συνοπτικών περιγραφών τού Χωνιάτη, κάηκε ένα τμήμα τής πόλεως το οποίο εκτεινόταν σε μία μακριά γραμμή από την Μονή τού Χριστού Ευεργέτου έως το Παλάτι των Βλαχερνών. Τον Αύγουστο ενέπρησαν την Βασιλεύουσα γιά δεύτερη φορά. Την 1η Αυγούστου, ο Αλέξιος Άγγελος αναγορεύθηκε Αυτοκράτορας, ως Αλέξιος Δ΄ Άγγελος.

1692.—Οι Δυτικοί με 13.000 στρατού, παρουσιάζονται εμπρός στα τείχη τής πόλεως των Χανίων. Μαζί τους ενώθηκαν και πολλοί Κρητικοί και κυρίως Σφακιανοί, με αρχηγό τους τον Ιωάννη Μαχαιριώτη.

1821.—(ή 18/5). Ἡ τρομοκρατία καὶ τὰ ἐγκλήματα τῶν τούρκων ὡς ἀντίποινα γιὰ τὴν Ἐπανάσταση στὴν Χαλκιδική, συνεχίζονται. Σὰν σήμερα, οἱ τοῦρκοι ἀποκεφάλισαν στὸ Καπάνι (σημερινὴ Πλατεία Ἀριστοτέλους), τὸν Ἐπίσκοπο Κίτρους Μελέτιο, τὸν ἔμπορο Ἀν. Κυδωνιάτη καὶ ἄλλους Θεσσαλονικεῖς, ὡς ἀντίποινα γιὰ τὴν συμμετοχὴ τους στὴν ὀργάνωση τῆς Ἐπαναστάσεως στὴν Χαλκιδική. «Ὁ μουτεσελήμης τῆς Θεσσαλονίκης ἀπεκεφάλισε τὸν Ἐπίσκοπον Κίτρους καὶ τοὺς Χρ. Μπαλάνον, Χρ. Μενεξέν καὶ τὸν Κυδωνιάτην […] δισχιλίους δ’ ἑτέρους ἐμάνδρευσεν ἐν τῷ ναῷ καὶ τὴν αὐλὴν τῆς μητροπόλεως καὶ πολλὰς οἰκίας διήρπασε…». Πηγὲς ἀναφέρουν ὅτι ὁ Ἐπίσκοπος Κίτρους παραδόθηκε στὸν μαινόμενο μουσουλμανικὸ ὄχλο στὸ Κοπάνι, ὅπου καὶ κατακρεουργήθηκε. Ἔρευνα τοῦ κυρίου Ν. Ε. Παπαοικονόμου στὴν Ἐθνικὴ Βιβλιοθήκη, ἐντόπισε μαρτυρία τῆς συζύγου τοῦ ἐπίσης συγκρατουμένου καὶ ἐκτελεσμένου τὴν ἴδια ἡμέρα, ἐμπόρου, Α. Κυδωνιάτη, στὴν ὁποία ἀναφέρει ὡς ἡμερομηνία ἐκτελέσεως τὴν 17η Ἰουλίου. Τὸ γεγονὸς  σὲ ἄλλες πηγὲς ἀναφέρεται στὶς 18 ἤ 19 Μαΐου 1821.

.—Οι Σφακιανοί οπλαρχηγοί Μανουσέλης, Γ. Δεληγιαννάκης, Μανουσογιαννάκης, Ρ. Βουρδουμπάς, Πωλογεωργάκης, Πρωτοπαπαδάκης και Δασκαλάκης, κατακόπτουν ισχυρή τουρκική φάλαγγα παρά το Άσκυφον. Οι τούρκοι, βρέθηκαν μέσα σε στενή χαράδρα, και βαλλόμενοι πανταχόθεν, από τον πανικό τους, πολλοί έπεσαν σε βάραθρα τα οποία καλύφθηκαν από πτώματα ανθρώπων και ζώων. Ελάχιστοι μόνο κατόρθωσαν να σωθούν σε οικτρή κατάσταση προς τον Αποκόρωνο.

.—Στο χωριό Λιατάνι τής Τανάγρας Θηβών, οι τούρκοι επιτίθενται εναντίον των Ελλήνων και κερδίζουν την μάχη. «Μάχη εν τω χωρίω Λιάτανι τού Δήμου Τανάγρας τής Επαρχίας Θηβών και νίκη τούρκων, στρατηγηθέντων υπό Ομέρ πασά Βρυώνη».

1824.—Με εισήγηση τού αρχιγραμματέα τής ελληνικής επαναστατικής κυβερνήσεως, Συνταγματάρχη Παναγιώτη Ροδίου, συγκροτείται τακτικός Ελληνικός Στρατός.

1825.—«Έφοδος Μεχμέτ Ρεσίτ πασά Κιουταχή προς άλωσιν τού φρουρίου Μεσολογγίου και αποτυχία. Κατά ταύτην εφονεύθη ο στρατηγός Γιαννάκης Σούκας». Οι τούρκοι επιχειρούν νέα έφοδο γιά την κατάληψη τού Μεσολογγίου αλλ’ αποτυγχάνουν. Την στρατιωτική διοίκηση τής ηρωικής πόλεως αποτελούσαν οι Νότης Μπότσαρης, Γεώργιος Τσόγκας, Δημήτριος Μακρής, Νικόλαος Στουρνάρης, Ανδρέας Ίσκος, Δημοτσέλιος, Γρηγόριος Λιακατάς, Σούκας και Αθανάσιος Ραζηκότσικας. Έξω από το Μεσολόγγι βρίσκονταν ομάδες ενόπλων Ελλήνων, οι οποίες παρενοχλούσαν τις εφοδιοπομπές τού εχθρού, παρεμποδίζοντας την επικοινωνία τού Κιουταχή με την Ανατολική Στερεά.

.—«Ο Ελληνικός στόλος υπό την οδηγίαν τού Σαχτούρη εις Ζάκυνθον και Κεφαλληνίαν».

.—«Μάχη εν τω μετοχικώ τού Προφήτου Ηλιού τού Δήμου Παρνασσίων τής Επ. Παρνασίδος και νίκη Ελλήνων. Εν αυτή αρχηγοί των μεν Ελλήνων ήσαν οι Γκούρας, Δράκος, Κωνσταντίνος Μπότσαρης, Κομνάς Τράκας, των δε τούρκων οι Ταχήρ Αμπάζμπεης Ντίμπρας και Μουστάμπεης».

1827.—Στην μονή τού Αγίου Ιωάννου Αιγίου, οι τούρκοι επετέθησαν εναντίον των Ελλήνων υπό τους Φεϊζόπουλο και Χελιώτη τρέποντάς τους σε φυγή. «Μάχη κατά την μονήν τού Αγίου Ιωάννου τού Αιγίου (Βοστίτσα). Φυγή Ελλήνων, ων αρχηγοί ήσαν οι Χελιώτης και Φεϊζόπουλος των δε τούρκων ο Ιμβραήμ πασάς».

1828.—«Επανήλθεν εις Πόρον εκ τής περιοδείας του ο Κυβερνήτης».

1860.—Ημερομηνία θανάτου τού Ανδρέα Μουστοξύδη, Κερκυραίου συγγραφέα και εκ των πρώτων Ελλήνων ιστορικών που μελέτησαν μεθοδικότατα και με ακρίβεια την Ελληνική Ιστορία. Επί Ιωάννου Καποδίστρια, τού ανατέθηκε η διεύθυνση τής σχολής Αιγίνης και η οργάνωση τής εκπαιδεύσεως γενικότερα.  Μερίμνησε επίσης γιά την σύνταξη αρχαιολογικού νόμου, ο οποίος παρ’ όλο που δεν επικυρώθηκε εκείνη την περίοδο, λειτούργησε ως προπομπός και αποτέλεσε τον πρώτο αρχαιολογικό νόμο στην Ελλάδα. Δυστυχώς μετά την δολοφονία τού Καποδίστρια ακολούθησε η παραίτησή του, αλλά και η συκοφάντησή του από τους πολιτικούς αντιπάλους τού Κυβερνήτη. Αποσύρθηκε στην Κέρκυρα, όπου αν και χρόνια αργότερα τού τέθηκε η πρόταση επιστροφής από τον πρωθυπουργό Ι. Κωλέττη, η απάντησή του ήταν αρνητική.  Παρέμεινε στην Κέρκυρα όπου  αφοσιώθηκε στην συγγραφή και στον Ενωτικό Αγώνα των Νήσων τού Ιονίου πελάγους. Στις εκλογές τού 1849, παρ’ όλο τού ότι εκλέχθηκε αντιπρόσωπος γιά την Ελληνική βουλή και ομόφωνα πρόεδρος, αρνήθηκε από μετριοφροσύνη. Ετάφη στην Μονή τής Πλατυτέρας, εκεί όπου ευρίσκεται και ο τάφος τού Ιωάννη Καποδίστρια.

1901.—Μετά από μάχη στην μονή Μοσχοπεδίου στην Θήβα, φονεύονται οι δύο λήσταρχοι Καραθανάσης και Λάμπρου, ενώ εξολοθρεύεται η συμμορία τους. Ο Καραθανάσης ήταν Ρουμελιώτης λήσταρχος τού μεσοπολέμου. Ο Ι. Γ. Κοντογιάννης, σ’ ένα σημείωμά του γιά τον ληστή προπάππου του, έγραψε: – «….Το πιό συγκλονιστικό περιστατικό που μού διηγήθηκε ο παππούς μου, και μού φαίνεται πως φωτίζει μερικές σημαντικές πτυχές τού χαρακτήρα τοὐ προπάππου μου, είναι το εξής. Κάποια στιγμή, λίγο αφού το δημοκρατικό κόμμα τού Βενιζέλου είχε κερδίσει τις εκλογές, ο προπάππος μου μαζί με έναν άλλο ληστή, τον Καραθανάση απ’την Αράχωβα, πήγαν και έβαλαν φωτιά στο παλάτι στο Τατόϊ γιά να κάψουν τον βασιλιά. Η επιχείρηση όχι απλώς απέτυχε, αλλά μάλιστα συνελλήφθησαν οι δύο ληστές και κατηγορήθηκαν γιά εμπρησμό και απόπειρα δολοφονίας. Το Δημοκρατικό Κόμμα όμως που βρισκόταν τότε στην κυβέρνηση, έδειξε μεγάλη επιείκεια, ή μάλλον κατανόηση, και γιά να γλυτώσει τους δύο ληστές από την φυλακή (και πιθανότατα και την θανατική ποινή), τους “έβγαλε τρελλούς” και παρασκηνιακά τους συνέστησε να μείνουν γιά τρεις μήνες σ’ ένα τρελλοκομείο. Έτσι κι έγινε, και μετά από τους τρεις αυτούς μήνες επέστρεψαν και οι δύο και συνέχισαν την προηγούμενη ζωή τους».

1905.—Το σώμα τού περίφημου Χανιώτη Μακεδονομάχου καπετάν Βέργα, λαμβάνει επείγουσα εντολή να μεταβεί στην Αβδέλα. Εκεί, έχουν εντοπιστεί 14 πράκτορες των Ρουμάνων οι οποίοι καταδίωκαν αμείλικτα όσους Έλληνες επέμεναν στα πάτρια.

1906.—Η Υψηλή Πύλη ζητά και επισήμως την ανάκληση τού προξένου Θεσσαλονίκης, Λάμπρου Κορομηλά. Το Εθνικό έργο τού Κορομηλά είναι τεράστιο, και υπήρξε αναμφισβήτητα μία από τις σημαίνουσες προσωπικότητες τού Μακεδονικού Αγώνα. Από τον Μάιο τού 1904 μέχρι το καλοκαίρι τού 1906, οργάνωσε και συντόνισε τις δραστηριότητες των Ελληνικών Σωμάτων στο βιλαέτι τής Θεσσαλονίκης. Αυτή του η δραστηριότητα  οδήγησε στις διαμαρτυρίες τής Πύλης προς την Ελληνική κυβέρνηση.

1912.—Η κήρυξη τής Ικαριακής επανάστασης, θρυαλλίδας των επικών ημερών τού 1912-1913. Οι κάτοικοι τής Ικαρίας, προς γενική, κυριολεκτικά οικουμενική έκπληξη γιά το Ικαριακό τόλμημα, και υπό την αρχηγία τού ιατρού Ιωάννου Μαλαχία και τού ιερέως Κουλούλια, εκδιώκουν τις τουρκικές αρχές, και ανακηρύσσουν την Ικαριακή Πολιτεία, η οποία διήρκεσε μέχρι την άφιξη στο νησί αγημάτων τού Ελληνικού Στόλου (τον Οκτώβριο τού ιδίου έτους).

1913.—Συνέρχεται στο Βουκουρέστι συνδιάσκεψη των εμπολέμων, γιά την σύναψη ειρήνης, στην οποία παρίσταται ο Πρωθυπουργός. Μέχρι τις 28/7 θα ολοκληρωθεί η συνδιάσκεψη και θα καθοριστούν τα νέα σύνορα.

.—Συνεχίζεται στο βουργαρικό Μέτωπο η πολύνεκρος μάχη τής Τζουμαγιάς μεταξύ Ελλήνων και βουργάρων. Οι βούργαροι προσπάθησαν να διασπάσουν το Ελληνικό Μέτωπο αλλ’ απέτυχαν. Η από 12 Ιουλίου μάχη λαμβάνει τέλος με το πυροβολικό μας να διαλύει τον εχθρό.

.—Μάχη τού Πρεντέλ Χάνι και απελευθέρωση των Φερών.

.—Οι κάτοικοι τής πυρπολημένης και κατεστραμμένης Νιγρίτας, διοργανώνουν μεγάλη συγκέντρωση και στέλνουν ψήφισμα στο οποίο γράφουν: «Διαμαρτυρόμεθα ενώπιον σύμπαντος τού πεπολιτισμένου κόσμου διά τους φόνους και καταστροφάς άτινα κατά την εντεύθεν υποχώρησιν ο Βουλγαρικός στρατός διέπραξε πυρπολήσας, λεηλατήσας και κατασφάξας τους διαμένοντας των κατοίκων εν τε τη πόλει Νιγρίτη και ετέρων επτά χωρίων ων τα ερείπια εισίν αψευδή μαρτύρια τής αγριότητας αυτών. (…) Καταγγέλλομεν τους απαίσιους αυτούς εις άπαντας τους πεπολιτισμένους λαούς τής Ευρώπης και Αμερικής ως τους μεγίστους κακούργους, όσους ποτέ η φύσις εγέννησεν, ως βεβήλους των ιερών και οσίων, ως απατεώνας τού πεπολιτισμένου κόσμου των οποίων ηθέλησαν διά ψευδών στατιστικών και δημοσιευμάτων και διά μηχανορραφιών να τταραπλανήσωσι τταριστώντες εαυτούς μεν ως αποτελούντας μέλη τής πεπολιτισμένης Ευρώπης, τους δε Μακεδόνας, τους γνησίους απογόνους των Αρχαίων Ελλήνων και δη τού Αριστοτέλους και Αλεξάνδρου, ως Βουλγάρους…» (στοιχεία Σάκης Αραμπατζής).

1919.—(π. ημ.). Σύμφωνο Τιττόνι-Βενιζέλου. Υπογράφεται μυστική συμφωνία από τον Πρωθυπουργό τής Ελλάδος Ελευθέριο Βενιζέλο και τον υπουργό Εξωτερικών τής Ιταλίας, Κόμη Θωμά Τιττόνι, με την οποία καθορίζεται η διαχωριστική γραμμή κατοχής στην Μ. Ασία, μεταξύ των εκεί στρατευμάτων τής Ελλάδος και τής Ιταλίας. Με την συμφωνία αυτή, παραχωρούνται στην Ελλάδα τα Δωδεκάνησα (κάτι που δεν έγινε τελικά από τους Ιταλούς, αλλά δεν διεκδίκησε και ο πρωθυπουργός), παρέχεται πλήρης υποστήριξη στις ελληνικές διεκδικήσεις στην Ανατολική και Δυτική Θράκη, και, γίνεται αποδεκτή απαίτηση ενσωματώσεως τής Βορείας Ηπείρου με την Ελλάδα (βλ. και 16/7).

.—Στο Μέτωπο στην Μ. Ασία γίνεται δράση πυροβολικού και περιπόλων.

1920.—Τα σημαντικά κενά από την διεύρυνση τού μετώπου προσπαθούν να τα εκμεταλλευτούν οι τούρκοι, οι οποίοι επιτέθηκαν σαν σήμερα στην δυσπρόσιτη θέση τής πόλεως Δεμερτζή. Το αποτέλεσμα ήταν οι σκληρές μάχες που συνεχίστηκαν μέχρι τις 9 Αυγούστου, με την τελική υποχώρησή τους, με σοβαρές όμως απώλειες και στις δύο πλευρές. Ο Ελληνικός Στρατός αντιμετώπιζε σοβαρό πρόβλημα ανεφοδιασμού όταν τα τμήματά του ενεργούσαν μακριά από τις σιδηροδρομικές γραμμές (γραμμή Σαλιχλή-Φιλαδέλφεια-Ουσάκ), κι’ έτσι, με πρωτοβουλία του Έλληνα αρχιστράτηγου Παρασκευόπουλου, ακολούθησαν επιχειρήσεις το διάστημα 13-22 Αυγούστου, στο οποίο καταλήφθηκαν οι πόλεις Ουσάκ (το οποίον αποτέλεσε τον ακραίο σταθμό ανεφοδιασμού), Χαν, Σιμάβ, Τσεντίζ. [Στοιχεία Κωνσταντίνος Χαλάστρας]

.—Το 16ο Σύνταγμα τού Ελληνικού Εκστρατευτικού Σώματος, προβαίνει σε εκκαθαριστικές επιχειρήσεις στην χερσόνησο Βιθυνίας, μεταξύ τής γραμμής Κάνδρα-Νικομήδεια  και γραμμής Χιλή-Χελεκέ.

.—Το διαρκές στρατοδικείο καταδικάζει εκ νέου και ερήμην, τον ταγματάρχη Γκορτζιά, τον λοχαγό Παπαντωνόπουλο, και τον υπασπιστή τού τέως βασιλέως Παραρρηγόπουλο, εις θάνατο.

1921.—Μετά την πολιτικο-στρατιωτική σύσκεψη που έγινε την προηγούμενη ημέρα στην Κιουτάχεια, υπό τον βασιλέα Κωνσταντίνο Α’, αποφασίζεται η προέλαση στην Άγκυρα.

.—Στο Μέτωπο τής Μ. Ασίας, οι Ελληνικές δυνάμεις εδραιώνουν τις θέσεις τους.

1922.—Η Ελληνική Στρατιά στην Μ. Ασία δρα με πυροβολικό και αποσπάσματα αναγνώρισης.

1924.—Απεβίωσε στην Ρώμη ο γνωστός Φιλέλληνας στρατηγός Γαριβάλδης. Ο στρατηγός με τον γιό του  Πιπίνο, την κόρη του και Σώμα Ιταλών εθελοντών – των Γαριβαλδινών – είχε συμμετάσχει στην μάχη τού Δρίσκου, η οποία αποτελεί μία από τις λαμπρότερες σελίδες τής ιστορίας τους.

1933.—Με την κατηγορία ότι εμπλέκεται στο κίνημα το οποίο κατέστειλαν οι αρχές στην Θεσσαλονίκη, συλλαμβάνεται ο συνταγματάρχης Ναπολέων Ζέρβας. Την πρώτη τού μηνός, οι αρχές εξουδετέρωσαν το ενδεχόμενο κίνημα, το οποίο είχε ως έδρα την πόλη τής Θεσσαλονίκης.

1935.Απεβίωσε στην Θεσσαλονίκη ένας από τους σημαντικότερους συνθέτες τής Εθνικής Σχολής και αξιόλογος ποιητής μας, ο Αιμίλιος Ριάδης.

1941.—Αρχίζει η οργανωμένη αντίσταση στην Κρήτη. Υποβρύχιο αποβιβάζει τον Άγγλο πλοίαρχο Πουλ, ο οποίος σε συνεργασία με αντάρτες θα φυγαδεύσει 60 Βρετανούς από το νησί.

1943.—Ο π. Γεώργιος Κιτσώνας κάηκε ζωντανός μαζί με 32 ενορίτες του από τούς Γερμανούς κατακτητές.

.—Άνδρες τής εθνικής αντιστασιακής οργανώσεως ΠΑΟ, επιτίθενται κατά βουλγαρικής περιπόλου στην Κερκίνη. Κατάφεραν να συλλάβουν δύο βουργάρους.

1944.—Σε σφαγείο και τόπο βασανιστηρίων μεταμορφώνονται τα χωριά Μαλανδρένιο (Άργος) και Φενεό (Κορινθία) μετά την επέλαση των κομμουνιστών.

.—Οι υπάνθρωποι Γερμανοί εκτελούν 19 Έλληνες στα Χιονάτα τής Κεφαλλονιάς. Από νωρίς το πρωί, τους είχαν βάλει να σκάψουν ένα αρκετά μεγάλο χαντάκι. Κατόπιν, γύρω στις 12 η ώρα και αφού θεώρησαν αρκετά βαθύ τον λάκκο των παλικαριών, τους έστησαν εμπρός στο χαντάκι που οι ίδιοι άνοιξαν, και τους εκτέλεσαν πυροβολώντας τους στο κεφάλι.

.—Τὸ γερμανικὸ “μπλόκο” στὸν προσφυγικὸ συνοικισμὸ τῶν Τριγλιανῶν τῆς Ραφήνας καὶ τὸ ἐκκλησάκι τῆς Ἁγίας Μαρίνας. Σὰν σήμερα τὸ 1944, ὡς ἀντίποινα γιὰ τὴν ἐκτέλεση στὶς 12 Ἰουλίου στὸ Πικέρμι ἑνὸς λοχαγοῦ, Διοικητὴ τοῦ «Ὀχυροῦ» τῆς Ραφήνας καὶ τοῦ ἐπίσης λοχαγοῦ Λιμενάρχη Ραφήνας ἀπὸ κομμουνιστὲς ἀντάρτες, οἱ Γερμανοὶ ἀποκλείουν τὸν προσφυγικὸ συνοικισμὸ τῶν Τριγλιανῶν Ραφήνας μὲ σκοπὸ τὴν ἐκτέλεση συγκεκριμένου ἀριθμοῦ Ἑλλήνων. Ὅμως, λίγο πρὶν ἠχήσουν τὰ μιδραλιοβόλα, ἡ ἐκτέλεση ματαιώθηκε. Μεταξὺ τῶν ὁμήρων ἦταν καὶ ὁ Γεώργιος Ἀλεξανδρίδης (δικηγόρος – γερμανομαθής), ὁ ὁποῖος διαμαρτυρήθηκε στὴν γερμανική, ἀναφερόμενος στὸ Διεθνὲς Δίκαιο καὶ τὶς Διεθνεῖς Συνθῆκες. Ἐκτελέστηκε ἄμεσα μὲ μία ῥιπή. Σὲ ἀνάμνηση τοῦ γεγονότος καὶ τῆς ἀναπάντεχης σωτηρίας τους, οἱ Τριγλιανοὶ τῆς Ραφήνας μετέτρεψαν τὸ γερμανικὸ πολυβολεῖο ποὺ ὑπῆρχε μέσα στὴν κορυφὴ τοῦ πελώριου παραθαλάσσιου βράχου, σὲ ἐκκλησάκι, τιμῶντας τὴν Ἁγία Μαρίνα.

1945.—Στο Πότσδαμ τής Γερμανίας, οι αρχηγοί των Η.Π.Α., Σοβιετίας και Μ. Βρετανίας ξεκινούν Διάσκεψη διαπραγματεύσεων, η οποία καταλήγει με την υπογραφή Συμφωνίας. Οι… τσαμπάζοι τού πολέμου, βρέθηκαν με σκοπό να λύσουν μεταπολεμικά θέματα, όπως αυτό τής ηττημένης Γερμανίας, αλλά και μικρότερα όπως οι επεκτατικές τάσεις τού Στάλιν [αυτό το ανθελληνικό σκυλί ζήτησε ευθέως στρατιωτική βάση στα Δωδεκάνησα, την αναθεώρηση των Συμφωνιών γιά τα Θρακικά Στενά των Δαρδανελλίων και τού Βοσπόρου, ενώ, ακριβώς έναν χρόνο μετά ζητούσε επίσης την απόδοση όλης τής Δυτικής Θράκης στους βούργαρους]. Η συνεδρίαση κατέληξε στις 12 Αυγούστου, με την υπογραφή (γιά τα μάτια τού κόσμου) μίας Διακηρύξεως περί «αυτοδιαθέσεως των λαών».

.—Ανταποκρινόμενος στο αίτημα τής σχετικής Επιτροπής καταγραφής ζημιών, ο δήμαρχος Ιωαννίνων κοινοποιεί αναλυτικό πίνακα καταστραφέντων οικιών από τους βομβαρδισμούς των Γερμανών και Ιταλών φασιστών. Οι οικοδομές οι οποίες κατέρρευσαν ή κατέστησαν μη κατοικήσιμες, ήταν 134. Αυτές οι οποίες υπέστησαν σημαντικότατες ή ελαφρύτερες ζημιές, ήταν 107 στον αριθμό. Αναφερόμενοι στον Νομό Ιωαννίνων και τα σπίτια τα οποία πυρπολήθηκαν την περίοδο της Κατοχής, ο αριθμός τους έφθασε στα 6.804, ενώ οι εκτελεσθέντες από υπανθρώπους Γερμανούς, Ιταλούς, αλβανούς και Τσάμηδες, έφθασαν τους 744 (τουλάχιστον).

.—Ο άτυχος ιερέας Νικόλαος Μάργαρης, εφημέριος του χωριού Αγία Παρασκευή, στα Πράμαντα τής Ηπείρου, απήχθη και δολοφονήθηκε από κομμουνιστές τού ΕΛΑΣ.

.—Ο Ιερός Λόχος εγκαταλείπει την Αλεξάνδρεια τής Αιγύπτου, γιά να επιστρέψει στην Ελλάδα.

1953.—Το Τάγμα τού Ελληνικού Εκστρατευτικού Σώματος Κορέας, αποκρούει ισχυρή κινεζική επίθεση στο ΒΔ τμήμα τής Ζουγκάμ-Νι. Πρόκειται γιά τις τελευταίες σκληρές μάχες, λίγες ημέρες πριν την ανακωχή.

1955.—Είκοσι επτά κρατούμενοι κομμουνιστές, δραπετεύουν από τις φυλακές των Βούρλων στον Πειραιά.

1958.—Ο αγωνιστής τής ΕΟΚΑ Ιωάννου Νικόλαος, ενώ επέστρεφε στο αεροδρόμιο τού Μάντσεστερ όπου είχε αφήσει την μοτοσικλέτα του, καταπλακώθηκε κοντά στο Πάνμπουρι από φορτηγό αυτοκίνητο το οποίο οδηγούσε φρουρός των φυλακών Γουέκφιλντ. Βρισκόμενος στην Αγγλία, είχε λάβει μέρος στον σχεδιασμό δραπέτευσης αγωνιστών τής ΕΟΚΑ που κρατούνταν στις φυλακές Γουώρμγουντ Σκραπς τού Λονδίνου και Γουέκφιλντ τού Γιορκσάϊαρ, μεταξύ των οποίων ήταν και ο αδελφός του Γεώργιος. Το σχέδιο φαίνεται ότι περιήλθε σε γνώση τού Ειδικού Κλάδου τής Σκότλαντ Γιάρντ, η οποία παρακολουθούσε κάθε του κίνηση.

1960.—Κτήρια και μνημεία τού μεσαιωνικού Ελληνισμού φέρνει στο φως η αρχαιολογική σκαπάνη στην Κόρινθο.

1964.—Μία από τις πλέον περίεργες σεισμικές δονήσεις που συνέβη στην ιστορία. Αν και το επίκεντρο ήταν στην Αθήνα, οι μέγιστες εντάσεις παρατηρήθηκαν στην ανατολική Μεσσηνία και την Ηλεία τής Πελοποννήσου. Δηλαδή, σε απόσταση 200 και πλέον χιλιομέτρων.

1969.—Από τυχαία έκρηξη μιάς από τις βόμβες που είχε στο σπίτι του στην περιοχή Αγίας Παρασκευής, τραυματίστηκε και συνελήφθη ο καθηγητής τής Παντείου, Σάκης Καράγιωργας.

1973.—Στην Λαμία, λόγω τού καύσωνα το θερμόμετρο έφθασε τους 46,5° C και στην Ελευσίνα 46,4° C.

1974.—Τουρκικά πολεμικά πλοία και ο κύριος όγκος των αποβατικών, συγκεντρώνονται στο λιμάνι τής Μερσίνας· σ’ αυτά επιβιβάζονται στρατιωτικά τμήματα που περίμεναν εκεί από την Δευτέρα. Το σενάριο δράσης που έπρεπε να τεθεί σε εφαρμογή από μέρους τής Ελλάδος θα ήταν, μόλις επιβεβαιώνοντο οι πληροφορίες περί συγκεντρώσεως δυνάμεων και υλικού τής τουρκίας, ο Αρχηγός Ναυτικού να διατάξει τα τρία από τα τέσσερα υποβρύχια Type 209, να αποπλεύσουν και να κατευθυνθούν προς την Κύπρο· εκεί θα κινούντο προς την περιοχή των βορείων ακτών τής Κύπρου, εγκαθιστώντας πολεμική περιπολία, και μόλις οι τούρκοι έδειχναν την πραγματική τους πρόθεση παραβιάζοντας τα χωρικά ύδατα, τότε οι τρείς «καρχαρίες» θα λάμβαναν θέση…

.—Στην Νέα Υόρκη, στην έδρα τού Ο.Η.Ε., ο Σοβιετικός αντιπρόσωπος κατηγορεί την Ελλάδα ότι επιδιώκει την προσάρτηση τής Κύπρου, ενώ λέγεται ότι η βουργαρία συγκέντρωνε στρατεύματα στην ελληνική μεθόριο.

.—Μία μόλις ημέρα μετά το πραξικόπημα στην Κύπρο, ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος συναντάται στο Λονδίνο μυστικά με τον Ετζεβίτ (…).

1991.—Παρά τις αντιδράσεις των αλβανών, ο απεσταλμένος Πατριαρχικός Έξαρχος φθάνει στα Τίρανα. Θα έχει συναντήσεις με επίσημους και θα συγκαλέσει κληρικολαϊκή Συνέλευση την 1η και 2α Αυγούστου, στην οποία θα εμφανιστούν μόλις 15 κληρικοί (όσοι δηλαδή απέμειναν από τους 347) και 30 λαϊκοί. Παρότι το αλβανικό κράτος έπαυσε τους διωγμούς, επισήμως, στον Πατριαρχικό Έξαρχο ο οποίος πήγε με σκοπό να εμφυσήσει την αναδόμηση της Εκκλησίας στην αλβανία, δόθηκε άδεια παραμονής μόλις ενός μηνός (…)

1996.—Τα Ελληνοτουρκικά και το Κυπριακό συζητά η υπουργός Εξωτερικών των Η.Π.Α., Μαντλίν Ολμπράϊτ, κατά την επίσκεψή της στην Αθήνα.

1997.Συνεχίζονται οι διαφωνίες βουλευτών και στελεχών τού Πα.Σο.Κ. γιά την ελληνοτουρκική συμφωνία τής Μαδρίτης.

2002.—Μεταφέρεται υπό δρακόντεια μέτρα ασφαλείας με αεροσκάφος C-130 από την Θεσσαλονίκη στην Αθήνα λίγο μετά τα μεσάνυχτα, ο Βασίλης Ξηρός, ως ύποπτος γιά συμμετοχή στην τρομοκρατική οργάνωση 17Ν. Την ίδια ώρα, οι Αρχές κρίνουν χρήσιμη την προσαγωγή τού Χριστόδουλου Ξηρού στην Αθήνα, και των Δημήτρη και Νίκου Ξηρού στην Θεσσαλονίκη. Τελικά ελεύθεροι αφήνονται οι αδελφοί Νίκος και Δημήτρης. Επισήμως, γιά τις προσαγωγές αυτές, οι Αρχές δηλώνουν ότι τα άτομα αυτά κλήθηκαν να δώσουν εξηγήσεις  σχετικά με την συμμετοχή τους στην τρομοκρατική οργάνωση 17Ν βάσει τής καταθέσεως τού Σάββα Ξηρού.

2013.—Μία ἀγκαλιὰ 6.000 ἐτῶν. Ἡ ἀνακάλυψη τῆς ἀρχαιότερης διπλῆς μέχρι στιγμῆς ταφῆς στὸν Διρὸ Λακωνίας. Σὰν σήμερα, ἔρχεται στὸ φῶς ἡ ἀρχαιότερη διπλὴ ταφὴ ἀνδρὸς καὶ γυναικὸς σὲ Εὐρωπαϊκὸ ἔδαφος. Ἀνακαλύφθηκε κατὰ τὴν διάρκεια ἀνασκαφῆς στὸν περιβάλλοντα χῶρο τοῦ σπηλαίου Ἀλεπότρυπα (στὴν θέση «Ξαγκουνάκι») στὸν Διρό Λακωνίας. Ἐκτὸς ἀπὸ τὸ ζευγάρι ἡλικίας 6.000 ἐτῶν, κοντὰ βρέθηκε ἀκόμα ἕνα, τὸ ὁποῖο χρονολογεῖται στὰ 3.000 περίπου ἔτη π. Χ. Στὴν διεπιστημονικὴ ὁμάδα τῆς Ἐφορείας Παλαιοανθρωπολογίας καὶ Σπηλαιολογίας Νοτίου Ἑλλάδος, συνεργάστηκαν Ἕλληνες καὶ Ἀμερικανοὶ ἐπιστήμονες. Τὸ σπήλαιο τῆς Ἀλεπότρυπας ἐντοπίστηκε τὸ 1958 ἀπὸ τοὺς σπηλαιολόγους Γιάννη καὶ  Ἄννα Πετροχείλου.

2016.—Στὸν εἰσαγγελέα Ἀλεξανδρουπόλεως μεταφέρθηκαν οἱ ὀχτὼ τοῦρκοι στρατιωτικοί, – τρεῖς ταγματάρχες, τρεῖς λοχαγοὶ καὶ δύο ἀρχιλοχίες – οἱ ὁποῖοι διέφυγαν μὲ ἐλικόπτερο ἀπὸ τὴν τουρκία τὸ βράδυ τοῦ πραξικοπήματος (βλ. 15/7) καὶ ζήτησαν πολιτικὸ ἄσυλο στὴν Ἑλλάδα. Στὸ ἀεροδρόμιο Δημόκριτος  τῆς Ἀλεξανδρουπόλεως, προσγειώθηκαν ἐπικαλούμενοι μηχανικὴ βλάβη.

.—Δημοσίευμα στὸ διαδίκτυο ἀποκαλύπτει ἀνάρτηση τοῦ συνδέσμου ὁπαδῶν τῆς Γαλατά-σαράϊ στὴν Θρᾲκη, τὸ ὁποῖο καλοῦσε σὲ γενικὸ ξεσηκωμό τοὺς «τούρκους τῆς Δυτικῆς Θρᾲκης». Ὁ σύνδεσμος ὁπαδῶν «ultrAslan Yunanistan», ἐνῶ ἀρχικὰ ἀνέβασε τὸ «κάλεσμα», στὴν συνέχεια τὸ διέγραψε. Ὅμως ἡ σελίδα «tourkikanea» ποὺ τὸ ἐντόπισε, πρόλαβε νὰ τὸ μεταγλωτίσσει, διαβεβαιώνοντας ὄτι τὸ εἶχε δεῖ πρὶν λίγες ἡμέρες. Ἡ συγκέντρωση εἶχε προγραμματιστεῖ στὰ παλιὰ γραφεῖα τοῦ DEB γιὰ τὶς 24 Ἰουλίου 2016 μὲ πορεία διαμαρτυρίας καὶ κατάληξη στὸ νεκροταφεῖο γιὰ μνημόσυνο τοῦ τουρκοπράκτορα Σαδίκ.

2017.—Νέα ειδοποιητήρια κατεδαφίσεως εστάλησαν στους ιδιοκτήτες δύο κτηρίων στο χωριό Δρυμάδες τής Βορείου Ηπείρου. Με αυτά, το καθεστώς Ράμα απαιτούσε  να τα εκκενώσουν «άμεσα» εντός πέντε μόλις ημερών, προκειμένου να προχωρήσουν οι εργασίες κατεδαφίσεως.

2018.—Η κυβερνητική προπαγάνδα τού ΣΥΡΙΖΑ και ο τραγέλαφος συλλογής υπογραφών γιά την προδοτική συμφωνία των Πρεσπών. Σαν σήμερα δημοσιοποιήθηκαν από τα Μ.Μ.Ε. οι αντιδράσεις ανθρώπων των τεχνών γιά ένα κείμενο που κυκλοφόρησε η κυβερνητική προπαγάνδα με δήθεν υπογραφές υπέρ τής περιβόητης συμφωνίας των Πρεσπών από καλλιτέχνες, επιστήμονες κ.λπ. Τρείς τουλάχιστον φερόμενοι ως υπογράψαντες το διέψευσαν, ζητώντας άμεση αποκατάσταση τής αλήθειας. Η τραγουδοποιός, συνθέτης και ερμηνεύτρια Νένα Βενετσάνου, η τραγουδίστρια Λένα Αλκαίου και ο ζωγράφος Κυριάκος Κατζουράκης, με αγανακτισμένες δηλώσεις τους έκαναν λόγο γιά πλαστογραφία τής υπογραφής τους.

2019.—Στο Συνέδριο Economist που διεξήχθη σαν σήμερα στο Λαγονήσι, ο νέος πολιτικός προϊστάμενος των Ενόπλων Δυνάμεων, (υπουργός Άμυνας) Νίκος Παναγιωτόπουλος, προέβη σε δηλώσεις σχετικά με την προδοτική ‘’συμφωνία των Πρεσπών’’. Μιλώντας στο συνέδριο (υπό το ‘’πατρικό’’ βλέμμα τού πρέσβη των Η.Π.Α. και περιβαλόμενος από στελέχη τής προηγούμενης αριστερής κυβέρνησης), δήλωσε μεταξύ άλλων προς το τέλος τής ομιλίας του:  «[…] γιά την συμφωνία των Πρεσπών, κοιτάξτε… εμμ… δεν αμφισβητώ την πρόθεση κανενός ότι αυτή η συμφωνία επιτεύχθηκε γιά καλό σκοπό […] Απλά η άποψή μου είναι –  με κάθε καλή πρόθεση και θέλω το τονίσω αυτό –  ότι γιά να σταθεί αυτή η συνθήκη […] θα πρέπει και τα δύο μέρη να σταθούν με προσήλωση στην τήρηση των ουσιωδών όρων αυτής […] τότε νομίζω ότι θα μπορούμε να πάμε σε ένα καλύτερο μέλλον».

.—Ματαιώθηκε η διαγωνιστική διαδικασία προμήθειας ταυτοτήτων και λοιπών εγγράφων ασφαλείας, προκειμένου ο σχετικός διαγωνισμός να επαναπροκηρυχθεί με νέες προδιαγραφές. Αιτία ματαιώσεως, είναι η καταγγελία τής διαδικασίας από πολυεθνική εταιρία, στο υπουργείο Προστασίας τού Πολίτη και στις αρμόδιες υπηρεσίες τής ΕΛ.ΑΣ. Όπως κατήγγειλε η πολυεθνική, δέκα μήνες πριν από την προκήρυξη του διαγωνισμού, είχε λάβει από την ελληνική εταιρεία-μεσάζοντα ηλεκτρονικό μήνυμα, στο οποίο υποστήριζε ότι, χάρη στις γνωριμίες της στο εσωτερικό τής ΕΛ.ΑΣ., είχε πρόσβαση στις εμπιστευτικές προδιαγραφές τού διαγωνισμού. Αμέσως μετά την επίσημη παραλαβή και εξέταση των τεχνικών προδιαγραφών τού διαγωνισμού που έλαβε από το υπουργείο, η πολυεθνική διαπίστωσε το εξής ανησυχητικό: Οι προδιαγραφές που είχε λάβει από την ελληνική εταιρεία στο επίμαχο μήνυμα, ακριβώς έναν χρόνο πριν από την προκήρυξη τού διαγωνισμού, ήταν πανομοιότυπες με αυτές τού τελικού διαγωνισμού.

.—Αμετάκλητα «όχι» σε 13ο και 14ο μισθό γιά το δημόσιο. Η απόφαση τής Ολομέλειας τού ΣτΕ έκλεισε το κεφάλαιο τής χορήγησης 13ου και 14ου μισθού στους δημοσίους υπαλλήλους. Το ΣτΕ έκρινε συνταγματικές τις περικοπές και ανέτρεψε προηγούμενη αντίθετη απόφαση τού Στ’ Τμήματος τού ανώτατου δικαστηρίου. Οι σύμβουλοι Επικρατείας υπογράμμισαν ότι: «οι αποδοχές των δημοσίων υπαλλήλων, ακόμη και μετά την κατάργηση των επίμαχων επιδομάτων, εξασφάλιζαν αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης, τόσο σε σχέση με όσους διαβιούσαν στα όρια τής φτώχειας όσο και με όσους απασχολούνταν στον ιδιωτικό τομέα με τον κατώτατο βασικό μισθό και ημερομίσθιο».

Copyright (©) «Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο»
Βασική πηγή: www.eistoria.com

Αφήστε μια απάντηση