ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 16 ΙΟΥΛΙΟΥ

,

14-12-2014,

16 Ιουλίου

,

636.—(ή Αύγουστος 638). Ημέρα ενάρξεως τής μάχης τού Ιερομίακος (Γιαρμούκ), μεταξύ τού ρωμαϊκού στρατού υπό τον Αυτοκράτορα Ηράκλειο Α΄ και των Αράβων.Η μάχη που θα δινόταν μεταξύ Γαβιθά και Γιαρμούκ τις επόμενες έξι μέρες, δεν θα ήταν ακριβώς μία μάχη εκ παρατάξεως, αλλά μάλλον δεκάδες αψιμαχίες τμημάτων από μέγεθος λίγων εκατοντάδων έως λίγων χιλιάδων ανδρών.

813.—Ο χάνης των βουργάρων Κρούμος, εμφανίζεται προ των τειχών τής Κωνσταντινουπόλεως.  Όταν ο Αυτοκράτορας Νικηφόρος έχασε την ζωή του στο πεδίο τής μάχης το 811, ο Κρούμος, από την Άνοιξη τού 812, άρχισε σειρά επιδρομών εναντίον πόλεων τής Θράκης. Την άρνηση τού Αυτοκράτορα Μιχαήλ Α΄ να δεχθεί τούς όρους, ακολούθησε η κατάληψη τής Μεσημβρίας, και η παραίτησή του· στον θρόνο ανέβηκε ο Λέοντας Ε΄(βλ.11/7). Μετά την πολιορκία τής Αδριανουπόλεως, ο βάρβαρος Κρούμος έφτασε έξω από την Κωνσταντινούπολη.

1054.—Πάνω στην Αγία Τράπεζα τού ναού τής Αγίας τού Θεού Σοφίας, κατά την διάρκεια τελέσεως τής Θείας Λειτουργίας, αντιπρόσωποι τού Πάπα Λέοντα Θ΄, με επικεφαλής τον καρδινάλιο Ουμβέρτο, άφησαν στον πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως, Μιχαήλ Κηρουλάριο, κείμενο αναθεματισμού σε βάρος τής Ορθόδοξης Εκκλησίας. «Όστις αν τη πίστει και τη θυσία τής Ρωμαϊκής και Αποστολικής Καθέδρας αντιλέγη, ανάθεμα έστω και μήτε λεγέσθω Ορθόδοξος, αλλά λεγέσθω προζυμίτης και νέος Αντίχριστος». Ο Πάπας Λέων Θ΄ χρησιμοποιώντας ιδιαίτερα βαριές εκφράσεις αναθεμάτισε τον Πατριάρχη Μιχαήλ και όσους τον ακολουθούν, αποκαλώντας τους αιρετικούς, με τον χαρακτηρισμό τού «προζυμίτη», που έδιναν οι Ρωμαιοκαθολικοί στούς Ορθοδόξους λόγω τής χρήσης προζυμιού στον άρτο τής Θείας Ευχαριστίας. Λίγες μέρες αργότερα, ο πατριάρχης θα ανταποδώσει τον αφορισμό. Το μεγάλο σχίσμα είναι πλέον γεγονός και οι συνέπειές του, θεολογικές, εκκλησιαστικές, πολιτικές και διπλωματικές, συνεχίζουν να ταλανίζουν τις σχέσεις Ανατολικής και Δυτικής Εκκλησίας. Δεν ήταν η αρχή αλλά η επιβεβαίωση ενός σχίσματος που είχε καλοσχεδιαστεί 260 χρόνια νωρίτερα στην Αυλή τού Καρλομάγνου.

1487.—Απεβίωσε η βασίλισσα τής Κύπρου Καρλότα. Ήταν εγγονή τού Δεσπότη Θεοδώρου Β΄ τού Μυστρά και τής Κλεώπης (Κλεώπα) Μαλατέστα, και δισέγγονη τού Μανουήλ Παλαιολόγου.

1707.—Συνεχίζει η ηφαιστειακή δραστηριότητα στην Θήρα. Το νέο νησί που αναδύθηκε στις 18 Μαΐου, αρχίζει να μετασχηματίζεται σε ενεργό ηφαίστειο και όλα αυτά μόλις 30 μίλια από την Θήρα.

1810.—Από έγγραφο τού Θεόδωρου Ρίζου γίνεται γνωστό ότι, παράγγειλε εγγράφως τού ζαπίτη (αξιωματικού) τής Ύδρας καπετάν Γ. Βούλγαρη να αρματώσει τράτα με παλληκάρια τού τόπου του και να κυνηγήσει τους Μανιάτες κλέφτες και πειρατές, οι οποίοι έχουν ρημάξει τον τόπο. Ιδιαιτέρως έγινε μνεία γιά τον Σπύρο Μανιάτη, τού οποίου τα σκάφη λεηλατούσαν τις περιοχές τού κόλπου τής Αθήνας και τού Ευρίπου.

1821.—Οι κατακτητές τούρκοι, που την προηγουμένην είχον στρατοπεδεύσει εις τον Καλλικράτη (Σφακιά-Κρήτη), αποχωρούν αφήνοντας ένα σωρό ερειπίων.

.—«Μάχη παρά τον Άσκυφον τής Κρήτης και νίκη Κρητών, αρχηγηθέντων υπό των Ρούσου Βουρδουμπή, Γ.Δασκαλάκη, Πωλογεωργάκη, Πρωτοπαπαδάκη και Παπαδάκη κατά Χασάν πασά. Εφονεύθη ο οπλαρχηγός Κωστόπουλος». Ο τούρκος Καούνης τού Μεγάλου Κάστρου (Κρήτη), αφού παρέλαβε 3,5 χιλιάδες τουρκοκρητικούς, αποφάσισε να εκστρατεύσει κατά των Σφακίων. Στην Ασκύφου όμως, τους κατακρεούργησαν οι Κρήτες που τους περίμεναν. Στην μάχη φονεύθηκε ο οπλαρχηγός Κωστόπουλος.

1822.—«Μάχη εν Άρνει αμφίρροπος. Εν αυτή εστρατήγησαν των Ελλήνων οι Δημ. Υψηλάντης, Τσόκρης, Παπατσώνης, Κεφάλας, των δε τούρκων ο Μαχμούτ πασάς Δράμαλης». Οι Έλληνες στο Άργος επαναλαμβάνουν την μάχη με τους τούρκους τής στρατιάς Δράμαλη. Την μάχη δεν κέρδισε κανείς. Τα πράγματα γιά τον Δράμαλη άρχισαν να γίνονται δύσκολα λίγο καιρό μετά την εισβολή του στην Αργολίδα. Ο οθωμανός αρχιστράτηγος, επειδή πέρασε μ’ ευχέρεια την ανατολική Ελλάδα και τα Δερβενάκια, νόμισε πως δεν θα είχε τίποτα άλλο να κάνει, πάρα μόνο να φέρει γύρω θριαμβευτικά τα στρατεύματά του στην Πελοπόννησο.

1825.—Οι τούρκοι προβαίνουν σε σφοδρή έφοδο εναντίον των Ελλήνων υπερασπιστών τού Μεσολογγίου και τρέπονται υπό αυτών σε φυγή. «Έφοδος Μεχμέτ Ρεσίτ πασά Κιουταχή προς κυρίευσιν τού φρουρίου Μεσολογγίου και αποτυχία. Κατά ταύτην επληγώθη θανασίμως ο στρατηγός Δ. Ρινιάσας». 

1826.—Ο Γεώργιος Σαχτούρης καταναυμαχεί τον τουρκικόν στόλον παρά το Καρλόβασι Σάμου. Σε αμφίρροπη ναυμαχία έξω από το Καρλόβασι τής Σάμου, ο Κανάρης διασώζεται μετά την βύθιση τού πυρπολικού του. «Ναυμαχία Καρλοβασίου τής Σάμου αμφίρροπος, καθ’ ην εβυθίσθη το πυρπολικόν τού Κανάρη. Ο Κανάρης όμως μετά τού πληρώματός του, πηδήσαντες εις τας λέμβους εσώθησαν άπαντες. Ενταύθα ηγήθησαν των μεν Ελλήνων οι Κολανδρούτσος, Ν. Αποστόλης, Σαχτούρης, Κανάρης, κατά Καπετάν Τοπάλ πασά».

.—Ο στρατός τού Κιουταχή κανονιοβολεί την πόλη των Αθηνών. «Άφιξις Μεχμέτ Ρεσίτ πασά Κιουταχή μετά στρατευμάτων εις Πατήσια και κανονιοβολισμός Αθηνών».

1827.—Ο Καποδίστριας, μετά την εκλογή του από την Γ΄ εθνοσυνέλευση τής Τροιζήνας ως νέος κυβερνήτης τής Ελλάδος, στις 30/3/1827, αναχωρεί σαν σήμερα από την Πετρούπολη γιά την χώρα μας. Στην Πετρούπολη είχε βρεθεί γιά να ζητήσει πλήρη αποδέσμευση από τον Τσάρο.

1828.—«Άφιξις Κυβερνήτου εις Μέγαρα προς συνάντησιν τού Δημ. Υψηλάντου».

1831.—Σε επίσημη τελετή παρουσία τού Κυβερνήτη Ι. Καποδίστρια απονέμονται τα διακριτικά στους πρώτους αποφοιτήσαντες Ευέλπιδες ως Ανθυπολοχαγοί τού Πυροβολικού. Ο Διοικητής τής Σχολής φώναζε τα ονόματα των νέων Ανθυπολοχαγών οι οποίοι προχωρούσαν ένας ένας και έπαιρναν από τα χέρια του το δίπλωμα τού Αξιωματικού, ενώ ο Κυβερνήτης τούς φορούσε τις επωμίδες υπό τις ζητωκραυγές και επευφημίες των παρευρισκομένων.

.—Ο Μιαούλης, αρχηγός τού διαμαρτυρόμενου Στόλου, κρατά τον Κανάρη κλεισμένο στην φρεγάτα «ΕΛΛΑΣ», στην προσπάθειά του να απαρνηθεί (ο Κανάρης) την κυβέρνηση και τον Καποδίστρια και να συνταχτεί με τους επαναστάτες. Ήδη από την 14η τού μήνα, οι Μιαούλης και Κριεζής ως αρχηγοί των στασιαστών, κατέλαβαν τον ναύσταθμο στον Πόρο.

1858.—Εγκρίνεται από την Κυβέρνηση η ανέγερση νέου Βουλευτηρίου στον χώρο τού προσωρινού Βουλευτηρίου. Λόγω τής μεγάλης πυρκαγιάς το 1854, το κτήριο τής Βουλής είχε καταστραφεί ολοκληρωτικά. Τότε βρήκε προσωρινά στέγη στις αίθουσες τού Πανεπιστημίου Αθηνών. Τελικά ανατέθηκε στον Γάλλο αρχιτέκτονα Φρανσουά Λουί Φλοριμόν Μπουλανζέ, να εκπονήσει τα σχέδια τού νέου Βουλευτηρίου. Στις 15 Αυγούστου τού ιδίου έτους, η βασίλισσα Αμαλία έθεσε τον θεμέλιο λίθο γιά το νέο κτήριο.

1861.—Το Ναυτικό Απομαχικό Ταμείο (Ν.Α.Τ) έλαβε την πρώτη του νομική μορφή επί βασιλέως Όθωνος με τον νόμο ΧΛΘ΄. Στις 22 Απριλίου τού 1821, η Εφορία Σπετσών όρισε τον τρόπο διανομής των θαλασσίων λειών. Έτσι άνοιξε ο δρόμος γιά την μακρά και φουρτουνιασμένη πορεία τού Ν.Α.Τ. Ο νόμος ΧΛΘ΄ φέρει την υπογραφή τής αντιβασίλισσας Αμαλίας, και αποτέλεσε τον πρώτο ασφαλιστικό οργανισμό τής Ελλάδος και τον δεύτερο ναυτικό ασφαλιστικό οργανισμό στον κόσμο, μετά τον αντίστοιχο Γαλλικό “CAISSE DES INVALIDES DE LA MARINE”.

1874.—Απεβίωσε στο Βουκουρέστι ο (Βορειοηπειρώτης, Βλάχος στην καταγωγή) Έλληνας ευεργέτης και μεταβατικός πρωθυπουργός τής Ρουμανίας, Απόστολος Αρσάκης. Ο Απόστολος Αρσάκης υπήρξε αναμφισβήτητα ένας από τους σπουδαιότερους και ευφυέστερους σύγχρονους Έλληνες, και οφείλουμε όλοι μας να γνωρίζουμε την ιστορία και το έργο του. Τον θάνατό του πένθησε το προσωπικό τού Αρσακείου Ιδρύματος επί 40 ημέρες, και κάθε χρόνο οι τρόφιμοι τής Σχολής σε τελετή των εξετάσεων ψάλλουν τον “Αρσάκειο Ύμνο”.

1889.—Οι τούρκοι επιτέθηκαν στο μοναστήρι τού Αγίου Αντωνίου που βρίσκεται στο Ακρωτήρι Χανίων, και το πυρπόλησαν καταστρέφοντάς το συθέμελα· από τότε δεν επαναλειτούργησε.

1900.—Ο ηγεμόνας τής Σάμου Κωνσταντίνος Βαγιάννης, αντιτίθεται και δεν αναγνωρίζει τις αποφάσεις τής Συνελεύσεως τού νησιού. Ενώ στην αρχή ήταν ελληνόφρονας, κατόπιν απαγόρευσε την ανάκρουση τού Εθνικού Ύμνου και την ύψωση στα κωδωνοστάσια των ναών τής Ελληνικής σημαίας. Επειδή ο Δήμαρχος τής Πρωτεύουσας διαμαρτυρήθηκε, τον απόλυσε. Παραβιάζοντας τα Προνόμια, επιχείρησε μαζί με το κόμμα που συνεργάζονταν να πετύχουν την ακύρωση από τον Σουλτάνο των αποφάσεων τής Προηγούμενης Συνελεύσεως, τής οποίας ηγέτης ήταν ο Θεμιστοκλής Σοφούλης. Γι’ αυτό η Συνέλευση ζήτησε την αντικατάστασή του και την πέτυχε.

1902.—Καταγράφηκε σεισμός στην Κρήτη και γιά την ακρίβεια στον Νομό Χανίων, δίχως όμως να προκαλέσει ζημιές.

1905.—Έγγραφο τού Ελληνικού Προξενείου στο Μοναστήρι, κάνει γνωστά τα φοβερά εγκλήματα των βουργάρων κατά των Ελλήνων κατοίκων στα χωριά τής Γραδέσνιτσας και Δομπρομίρ στην περιοχή τού Εριγώνος ποταμού.

.—Μετά την χθεσινοβραδινή καταστροφή τής Γραδέσνιτσας (περιοχή Μοριχόβου), ο Μακεδονομάχος καπετάν Ρέμπελος σπεύδει στο Πεταλινό προς συνάντηση των βουργάρων. Έξω από χωριό από το οποίο γνώριζε ότι θα διέλθει η πολυπληθής αγέλη (700) των κτηνωδών βουργάρων, έστησε μία στρατηγική παγίδα και όταν πλέον εισήλθε και ο τελευταίος βούργαρος στην παγάνα, άρχισε η φωτιά. Μετά τον πρώτο γκρά τού Αρχηγού ακολούθησε ομοβροντία άλλων 56 και ταχύτατες επαναλήψεις. Από το απόγευμα που ξεκίνησε η μάχη δεν σταμάτησε ούτε κατά την διάρκεια τής νύκτας, μέχρις ότου την επομένη βρέθηκε τούρκικος στρατός στην κορυφή τού βουνού και ακριβώς στα νώτα των βούργαρων. Ο τιτάνας Ρέμπελος (Χρήστος Τσολακόπουλος από την Επίδαυρο Αργολίδος) αποχώρησε τμηματικά διότι δεν ήθελε αντεγκλήσεις με τους τούρκους, οι οποίοι όμως τελείωσαν την δουλειά που αυτός άρχισε. Το αποτέλεσμα ήταν 90 νεκροί βούργαροι από τον Ρέμπελο, άλλοι 35 από τους τούρκους, ένας πολύ μεγάλος αριθμός τραυματιών με εξ ίσου πολλές συλλήψεις. Δυστυχώς, κατά την μάχη χάσαμε δύο Μακεδονομάχους.

.—Οι αιμοδιψείς βούργαροι σφάζουν αγριότατα τους ξυλεμπόρους αδελφούς από την Δάρδα, Σπύρο και Ανδρέα Τσιράκτη. Οι άτυχοι Έλληνες είχαν αρνηθεί τον εκβουλγαρισμό. Οι βούργαροι συνεχίζουν την τρομοκρατία στην Μακεδονία με ανηλεείς σφαγές αμάχων.

1906.—Οι βούργαροι, εφαρμόζοντας τακτική εξοντώσεως τού ελληνικού στοιχείου, σφάζουν πολλούς Έλληνες τής Φιλιππουπόλεως. Οι επιζήσαντες αναχώρησαν ομαδικώς, και έτσι έπαυσε ο υφιστάμενος στην πόλη επί δύο και πλέον χιλιετηρίδες, Ελληνισμός. Ο σταδιακός εκπατρισμός που άρχισε το 1906, ολοκληρώθηκε  το 1922. Ο Ελληνικός πληθυσμός τής Ανατολικής Ρωμυλίας γνώρισε πρώτος τον συστηματικό διωγμό και εκπατρισμό και σύντομα ακολούθησε ο ελληνισμός τής Ανατολικής Θράκης. Οι αλλεπάλληλες αποτυχίες των βούργαρων στην Μακεδονία, δυναμίτισαν την βουργάρικη κοινή γνώμη και οι ήδη δύσκολες συνθήκες υπό τον βουργάρικο ζυγό γιά τον Ελληνισμό, μεταβλήθηκαν σε ένα κύμα διωγμών, κυρίως σε Φιλιππούπολη, Πύργο, Βάρνα και Αγχίαλο. Ελληνικές περιουσίες, σχολεία, εμπορικά καταστήματα, σπίτια και εκκλησίες καταστράφηκαν ολοσχερώς από την μανία τού βουργάρικου όχλου. Τα σχεδιασμένα από την βουργάρικη κυβέρνηση εγκλήματα, αποκορυφώθηκαν με την ολοσχερή καταστροφή τής Αγχιάλου που θρήνησε πολλά αθώα θύματα.

1907.—Εντονότατη παρουσία τουρκικών στρατιωτικών αποσπασμάτων στην περιοχή των Κορεστίων, με πολυπληθή στρατό, αναγκάζει τον Βάρδα να εγκαταλείψει το τουρκικό χωριό Σέρβενι και να ανέλθει προς την κορυφή τού όρους Βίτσι γιά μεγαλύτερη προστασία. Αιτία ήταν η μεγάλη ατυχία τού θρυλικού καπετάν Γέρμα.

.—Οι Έλληνες καταφέρνουν να εξολοθρεύσουν επικίνδυνο βουργαρικό στοιχείο στο χωριό Γάζωρο τής Ζίχνης.

.—Την ίδια ημέρα στο χωριό Εμμ. Παππά Σερρών (Δοβίστα όπως λεγόταν εκείνη την εποχή), μετά την μεγάλη μάχη  και κατόπιν προδοσίας, ο τουρκικός στρατός εισέρχεται και κάνει συλλήψεις.

.—Σημερινή αναφορά τού προξένου Σαχτούρη από την πόλη των Σερρών, μάς μεταφέρει λεπτομέρειες γιά την μεγάλη μάχη τού σώματος τού Θρακός Μακεδονομάχου Μακούλη με τούρκους, έξω από την Δοβίστα (Ν. Σερρών), η οποία στοίχισε την διάλυση ολόκληρης τής ομάδος. Μία δράκα άνθρωποι εναντίον πολυπληθέστατου στρατού, σε ανοιχτό έδαφος, με μάχη η οποία ξεκίνησε από τις 3 το απόγευμα μέχρι την δύση τού ηλίου και κόστος ανυπολόγιστο. Τελικώς, λίγο πριν την αιχμαλωσία, κάθε άνδρας είχε κρατήσει μία σφαίρα γιά τον εαυτό του ώστε να μην πέσει σε χέρια τούρκου. Ο δε Τσιάπος, «στήριξε την μακρύκανη κάνη τού όπλου του στο κεφάλι και πάτησε την σκανδάλη με το μεγάλο δάκτυλο τού ποδιού του». Ο θρυλικός Μακούλης θα υποκύψει επίσης μετά από θανάσιμο τραύμα. Αιώνια η μνήμη τους· πολύν κόσμο έσωσαν από την κόλαση των βούργαρων…

.—Έπεσαν υπέρ πατρίδος ο καπετάν Γέρμας, ο υπαρχηγός του Βασίλειος Τσιμπιδάρος, και είκοσι τρείς των συμπολεμιστών τους. Ο ανθυπολοχαγός Νικόλαος Τσοτάκος (καπετάν Γέρμας) στις 12/7, με υπαρχηγό τον επιλοχία Βασίλειο Τσιμπιδάρο (καπετάν Τσιμπίδα), οπλαρχηγό τον λοχία Θεόδωρο Μαντούβαλο (καπετάν Ταύγετο) και Σώμα 50 ανδρών, κατά το πλείστον Μανιατών, ξεκίνησε γιά να εκδικηθεί τον θάνατο τού Αντωνίου Βλαχάκη (καπετάν Λίτσα). Συναντήθηκε με τον καπετάν Ζάκα κοντά στην Λόσνιτσα (Γέρμα), αλλά η θέση τους προδόθηκε από τους βούργαρους  στους τούρκους, εναντίον των οποίων, στην χαράδρα τού Καλογερικού, πολέμησαν ως οι τριακόσιοι στις Θερμοπύλες. Κατά την σκληρή εκείνη μάχη, συνελήφθησαν 11 βαρέως τραυματισθέντες, μεταξύ των οποίων και ο οπλαρχηγός Θ. Μαντούβαλος (καπετάν Ταΰγετος), καθώς μετέφερε στους ώμους του με υπεράνθρωπη προσπάθεια τον ημιθανή αρχηγό του, Γέρμα. Επιζήσας ο Μαντούβαλος, επέστρεψε και αγωνίσθηκε ηρωικώς και πάλι κατά τον Βορειοηπειρωτικό Αγώνα, ως ταγματάρχης πολιτικός και στρατιωτικός διοικητής Αργυροκάστρου- Πρεμετής.

1908.—Η τουρκία αποκτά Σύνταγμα. «Ὁ ἁπλοῦς λαός ἐν πάσῃ εἰλικρινείᾳ ἐχαιρέτα τό μέγα γεγονός, χωρίς νά γνωρίζῃ ὅτι μετ’ ὀλίγα ἔτη οἱ Νεότουρκοι, διασπαρέντες εἰς ἅπασαν τήν Ἀνατολήν, ἔσπειρον τό ζιζάνιον τῶν μελλοντικῶν δεινῶν μας. Οἱ Τούρκισσαι ἠρώτων τούς ἄνδρας των τί ἦτο τό σύνταγμα (Χουριέτ) καί οὗτοι ἐν τῇ ἀθωότητί των ἔλεγον ὅτι τοῦτο εἶναι ὅτι τοὐντεῦθεν πλέον τούς Χριστιανούς δέν θά ἀποκαλέσωμεν Κιαβούρ, ἤτοι ἀπίστους, ἀλλά Ρούμ»… Έγραφε στην Αυτοβιογραφία του ο Γεώργιος Κανδηλάπτης. [Χρονολόγιο και εργογραφία Γ. Θ. Κανδηλάπτου – Κάνεως, 2002, Μαρία Κ. Βεργέτη, εκδόσεις Αδελφών Κυριακίδη.]

1913.—Στο βουργαρικό Μέτωπο, οι βούργαροι υποχωρούν συνεχώς μπροστά στην ορμή των Ελληνικών δυνάμεων.

1914.—(ν. ημερ.). Αρχίζουν οι πρώτες διώξεις εναντίον των Ελλήνων τής Μικράς Ασίας. Εξορίζονται όλοι οι ελληνικοί πληθυσμοί, Πόντιοι κυρίως τής Σινώπης και τής Κασταμονής.

1916.—Ο Γερμανός πρόξενος τής Αμισού Kückhoff επισήμανε στο υπουργείο Εσωτερικών, στο Βερολίνο ότι: «Από αξιόπιστες πηγές ολόκληρος ο ελληνικός πληθυσμός τής Σινώπης και τής παραλιακής περιοχής τής επαρχίας Κασταμονής έχει εξοριστεί. Εξορία και εξολόθρευση είναι στα τουρκικά η ίδια έννοια, γιατί όποιος δεν δολοφονείται, πεθαίνει ως επί το πλείστον από τις αρρώστιες και την πείνα.» (…)

1919.—(π.ημ). Το Σύμφωνο Τιτόνι  – Βενιζέλου που υπεγράφη σαν σήμερα, προβλέπει την παραχώρηση των Δωδεκανήσων πλην τής Ρόδου στην Ελλάδα. Επίσης, καθορίζει ότι η Ιταλία θα στηρίζει το ελληνικό αίτημα γιά την Β. Ήπειρο, ενώ η Ελλάδα θα υποστηρίζει την ανάθεση στην Ιταλία «εντολής» γιά την αλβανία.

.—Στο Μέτωπο στην Μ. Ασία γίνονται μάχες προφυλακών.

.—Στην Μ. Ασία γίνονται μάχες περιπόλων και στην Θράκη εκκαθαρίζεται το ελευθερωμένο μέρος.

1920.—Ολοκληρώνεται η Διάσκεψη στην πόλη Σπα τού Βελγίου, μεταξύ Συμμάχων αφ’ ενός και τουρκίας-Γερμανίας αφ’ ετέρου. Επικράτησαν οι απόψεις τού Έλληνα πρωθυπουργού, ενώ, κατόπιν σφοδρών πιέσεων από τους Ευρωπαίους, οι τούρκοι υποχώρησαν συνυπογράφοντας τελικώς στις 22 τού μήνα.

1921.—Στο Μέτωπο τής Μ. Ασίας οι Έλληνες εκδιώκουν τούς τούρκους από τις θέσεις τους στην περιοχήν Αφιόν.

1922.—Σε ολόκληρο το Μέτωπο γίνεται δράση περιπόλων.

.—Μόλις δύο μήνες πριν την Μικρασιατική Καταστροφή, η κυβέρνηση θεσπίζει έναν νέο νόμο ο οποίος αφορά τόσο τους στρατεύσιμους όσο όμως και τους πολίτες τής Ιωνίας. Προφανώς, στην προσπάθειά της να κρατήσει Στρατό και λαό στην περιοχή και να αποφύγει λιποταξίες, ψήφισε τον ν. υπ’ αριθ. 2.871/16-07-1922, ο οποίος ανέφερε: «Πας πλοιοκτήτης, πράκτωρ ή πλοίαρχος ή άλλο οιονδήποτε μέλος πληρώματος πλοίου τινός, όστις ήθελε αναλάβει, όπως διευκολύνει ή δεχθεί την εις Ελλάδαν μεταφορά προσώπων, τιμωρείται διά φυλακίσεως έξι τουλάχιστον μηνών…».

1931.—Θανατηφόρα επιδημία γαστρεντερίτιδας σημειώνεται στον Πειραιά, εξ αιτίας τής οποίας πέθαναν 168 παιδιά κάτω των δύο ετών.

1940.—Ελληνικές θέσεις στην Ιτέα, δέχονται την επίθεση Ιταλών.

1941.—Ο Ν. Πλαστήρας, από την Νίκαια τής Γαλλίας στην οποία είναι εξόριστος, στέλνει επιστολή στον Έλληνα πρεσβευτή τής χώρας με την οποία, ούτε λίγο ούτε πολύ, ζητά την δημιουργία κυβέρνησης υπό των Γερμανών (…)  Ο στόχος τού Νικ. Πλαστήρα μέσω τής επιστολής ήταν η… ελληνογερμανική προσέγγιση (!..) Αν και στην επιστολή τόνισε να γίνει μία «Κυβέρνηση διοικητικής μορφής όμως και όχι προδοτών», η κίνησή του αυτή δεν λησμονήθηκε από αρκετούς πατριώτες, οι οποίοι στις 5/4/1945 την τύπωσαν και κυκλοφόρησε μέσω τής Εθνικής αντιστασιακής οργάνωσης «Ελληνικόν Αίμα». Όταν αυτή εμφανίστηκε στην δημοσιότητα, 4 έτη μετά, τού κόστισε την πτώση τής δικής του κυβερνήσεως.

.—Ιταλοί αξιωματικοί αφαίρεσαν 4 πήλινα αγγεία και 25 αρχαία νομίσματα από το αρχαιολογικό μουσείο Κυθήρων.

.—Οι κομμουνιστές ιδρύουν το Εργατικό Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο ή όπως σύντομα λεγόταν Εργατικό ΕΑΜ ή ΕΕΑΜ. Μετά 2,5 μήνες περίπου (27/9ου), έφτιαξαν και το ΕΑΜ.

1942.—Σκοτώθηκε ο πιλότος μας Ιωάννης Γεωργιάδης έξω από το αεροδρόμιο ΕΤΚΟΥ τής Αιγύπτου (κοντά στην Αλεξάνδρεια), όταν επιχειρώντας αναγκαστική προσγείωση λόγω βλάβης τού κινητήρα, το αεροπλάνο του έπεσε σε βαλτώδες μέρος και ανατράπηκε. Έλαβε μέρος στις επιχειρήσεις τού Ελληνοϊταλικού Πολέμου και αργότερα στην Μέση Ανατολή, όπου συνέχισε την πολεμική του δράση.

1945.—Επαναλειτουργεί μετά την λήξη τής κατοχικής περιόδου, η κρατική υπηρεσία ραδιοφώνου με  το νέο όνομα, «Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας». Τον δρόμο τής ελληνικής ραδιοφωνίας, άνοιξε ένας πρωτοπόρος ιδιώτης, ονόματι Τσιγγιρίδης Χρίστος στην Θεσσαλονίκη. Είχε σπουδάσει ηλεκτρολόγος μηχανικός στην Γερμανία, και επιστρέφοντας στην Ελλάδα ασχολήθηκε με την αντιπροσώπευση ηλεκτρικών κινηματογραφικών και ραδιοφωνικών συσκευών. Τότε σκέφτηκε το εξής επιχειρηματικό σχέδιο· να ιδρύσει ραδιοφωνικό σταθμό, με σκοπό να παράγει αργότερα ραδιοφωνικές συσκευές τις οποίες θα διέθετε στους ακροατές. Τότε λειτούργησε η Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης και στα πλαίσιά της, κατάφερε να πάρει την άδεια λειτουργίας τού σταθμού του. Έτσι έγινε η πρώτη επαφή τού κοινού με το ραδιόφωνο. Το 1928, ο ραδιοφωνικός σταθμός τού Χρίστου Τσιγγιρίδη ιδρύθηκε επίσημα, και εξέπεμπε κάθε χρόνο κατά την διάρκεια τής εικοσαήμερης ή δεκαπενθήμερης Έκθεσης Θεσσαλονίκης. Λόγω τής πρωτοπορίας του, ήταν και ο πρώτος ραδιοσταθμός στα Βαλκάνια που είχε μεγάλη γεωγραφική και ακροαματική εμβέλεια. Έτσι μόλις στα τέλη τής δεκαετίας τού ’20, υπήρχαν περισσότερα από πέντε χιλιάδες ραδιόφωνα στην Μακεδονία. Την περίοδο τής Κατοχής οι Γερμανοί επιτάξαν τον σταθμό τού οποίου την πλήρη διοίκηση ανέλαβε ο Ιωάννης Βουλπιώτης. 

1946.—Ύστερα από την απόφαση των Δυνάμεων, οι αγγλικές αρχές κατοχής έδωσαν την άδεια να υψωθεί η Ελληνική σημαία στο Δημαρχείο τής Ρόδου. Ήταν η σημαία την οποία έστειλε δώρο ο Δήμος Αθηναίων στην ελεύθερη Ρόδο και υψώθηκε πρώτη στο Δημοτικό μέγαρο.

1955.—Σεισμός που συντάραξε το Αγαθονήσι και την Σάμο σημειώθηκε στις 9:07 το πρωί. Το μέγεθός του έφτασε τα 6,9 Ρίχτερ, αρκετά γιά να καταστρέψουν 40 κατοικίες και να βλάψουν πολλά άλλα κτήρια μέχρι τις απέναντι ακτές τής Μικράς Ασίας. Ακολούθησαν πυκνοί μετασεισμοί, επί δύο σχεδόν μήνες.

 .—Ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος, ομιλών προς δημοσιογράφους στην Αθήνα, εκφράζει την διαφωνία του προς την πολιτική τής Ελληνικής Κυβερνήσεως επί τού Κυπριακού. Το έκανε σχεδόν έναν μήνα πριν αρχίσει η κρίσιμη Τριμερής Διάσκεψη τού Λονδίνου…

1959.—Παρελήφθη το αντιτορπιλικό «Βέλος» (πρώην USS Charette DD-581) στο Σαν Ντιέγο (San Diego) των Η.Π.Α. ως στρατιωτική βοήθεια, και με πρώτο Κυβερνήτη τον Αντιπλοίαρχο Γ. Μόραλη κατέπλευσε στην Ελλάδα.

1964.—Με επίπληξη απειλεί η Ιερά Σύνοδος τής Ελλάδος τους πέντε “αντάρτες” μητροπολίτες, που κατηγορούν τον Αρχιεπίσκοπο Χρυσόστομο γιά περιφρόνηση τής ιεραρχίας και υπέρβαση καθήκοντος. Στην κίνηση των πέντε συμμετέχει και ο μητροπολίτης Ιωαννίνων Σεραφείμ.

1965.—Συνεχίζουν αμείωτα τα συλλαλητήρια στην πρωτεύουσα και άλλες πόλεις. Η πολιτική κρίση μεταφέρθηκε στους πολίτες, οι οποίοι ήδη από τις 5 Ιουλίου έχουν αρχίσει τις κινητοποιήσεις γνωστές ως «Ιουλιανά», με την διάρκειά τους να φθάνει περίπου στις 70 ημέρες.

1966.—Δίνονται στην δημοσιότητα από το προεδρείο τής Βουλής στοιχεία γιά την δράση τού Ανδρέα Παπανδρέου στο διάστημα 1933-1939, όταν ως μαθητής τού Κολλεγίου και στην συνέχεια ως φοιτητής τής Νομικής, ανήκε στην τροτσκιστική Τέταρτη Διεθνή. Μεταξύ άλλων δημοσιοποιείται και η δήλωση μετανοίας προς τον στρατηγό Μανιαδάκη, με την οποία ομολογεί την δράση του, αλλά και των συντρόφων του, τους οποίους αναφέρει ονομαστικά.

1972.—Εξελέγη από την Ιερά Ενδημούσα Σύνοδο τού Οικουμενικού Πατριαρχείου ως νέος Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως, ο Δημήτριος (κατά κόσμον Δημήτριος Παπαδόπουλος).

1974.—Ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος διαφεύγει από την Κύπρο με αγγλικό αεροσκάφος. Το πραξικόπημα Σαμψών βρίσκεται σε εξέλιξη. Στις 19 Ιουλίου, ο Αρχιεπίσκοπος θα παρουσιαστεί στο Συμβούλιο Ασφαλείας τού Ο.Η.Ε. γιά να καταγγείλει τα γεγονότα και να ζητήσει την επέμβαση τής τουρκίας ως εγγυήτριας δυνάμεως.

1983.—Αποφασίσθηκε κατόπιν συμφωνίας, ότι οι Βάσεις των Η.Π.Α. θα παραμείνουν στην Ελλάδα μέχρι το 1992.

1990.—Πυρκαγιά στην Σάμο αποτέφρωσε 20 χιλιάδες στρέμματα δάσους.

1991.—Απόπειρα δολοφονίας κατά τού τούρκου επιχειρηματία Ντενίζ Μπουλούκμπασι, πραγματοποιείται στο Ψυχικό, από την τρομοκρατική οργάνωση 17Ν.

.—Δύο βόμβες στην ασφαλιστική εταιρία «Alico» στην λεωφόρο Συγγρού, μία στην εταιρία «Apple» στο ίδιο κτήριο και μία στην ασφαλιστική «Interamerican». Είχε προηγηθεί τηλεφώνημα στην εφημερίδα «Ελευθεροτυπία», καθώς και προκήρυξη που αναλάμβανε την ευθύνη. Τις επιθέσεις ανέλαβαν από κοινού οι τρομοκρατικές οργανώσεις «ΕΛΑ» και «1η ΜΑΗ».

1992.—Απεβίωσε η εξαίρετη ηθοποιός και μεγάλη κυρία τού θεάτρου μας, Μαίρη Αρώνη. Η ξεχωριστή ηθοποιός, παρ’ όλες τις δυσκολίες τής νεανικής της ηλικίας, ακολούθησε το εσωτερικό της κάλεσμα και ξεπερνώντας τις αντιρρήσεις τής μητέρας της, έγινε σπουδάστρια στην Δραματική Σχολή τού νεοσύστατου τότε Εθνικού Θεάτρου. Το 1935 έκανε την πρώτη της εμφάνιση στην θεατρική Σκηνή και από τότε, μαζί με τον σύζυγό της, Θεόδωρο Αρώνη, υπηρέτησε την θεατρική Τέχνη ερμηνεύοντας πολλούς και διαφορετικούς ρόλους με επιτυχία. Ακόμη και στο σύντομο πέρασμά της (με πέντε μόνο ταινίες) από την Μεγάλη Οθόνη, έμεινε και θα παραμείνει αξέχαστη και απολαυστική, είτε ως «Πάστα Φλώρα», είτε ως σύζυγος τού εξ ίσου απολαυστικού Λάμπρου Κωνσταντάρα στο, «Η γυναίκα μου τρελάθηκε», χαρίζοντας το ταλέντο της στο κοινό, και δίνοντας μαθήματα ερμηνείας στις νεώτερες γενιές ηθοποιών.

1993.—Ομόφωνα αθώους γιά όλες τις κατηγορίες κρίνει το Α΄ Τριμελές Πλημμελειοδικείο Πειραιά, τον Γιάννη Αλαφούζο και τους πέντε συγκατηγορούμενούς του γιά την υπόθεση τού πλοίου ”Ασπρονήσι” το οποίο, σύμφωνα με την δικογραφία, φερόταν ότι διέπραξε λαθρεμπόριο μαζούτ.

.—Το δικαστήριο αθωώνει τον επιχειρηματία Γιώργο Λούβαρη, καθώς και τρεις απόστρατους αξιωματικούς, που κατηγορούνταν γιά απιστία και ηθική αυτουργία στην υπόθεση τής αγοράς βλημάτων των πυραύλων “Μάτζικ”.

2003.—Ο τουρκοκύπριος Ραούφ Ντενκτάς δήλωσε ότι εάν απορριφθεί η πρότασή του ανοίγματος τής Αμμοχώστου γιά εποικισμό υπό την επιτήρηση των Ηνωμένων Εθνών, σε συνδυασμό με την επαναλειτουργία τού Αεροδρομίου Λευκωσίας, τότε μπορεί να την ανοίξει τόσο γιά τούς τουρκοκύπριους όσο και γιά τούς ελληνοκύπριους. Σύμφωνα με το τουρκικό πρακτορείο ειδήσεων Ανατολή, ο Ντενκτάς είπε πως «οι ελληνοκύπριοι που θέλουν να έρθουν, μπορούν να επισκευάσουν τα κτήριά τους και να μείνουν εκεί».

2011.—Ἡ Πανελλαδικὴ Συνδιάσκεψη τοῦ Κ.Κ.Ε., ἀποφασίζει τὴν πολιτικὴ ἀποκατάσταση (!..) τοῦ Θανάση Κλάρα,  γνωστοῦ  μὲ τὸ ψευδώνυμο Ἄρης Βελουχιώτης. Τοῦ περιβόητου ἀντιστασιακοῦ ποὺ τὶς περισσότερές του μάχες, τὶς ἔδωσε ἐναντίον Ἑλλήνων ποὺ δὲν ἤθελαν νὰ ἐντάξουν τὴν ἀντιστασιακὴ τους δράση στοὺς διεθνιστικοὺς κομμουνιστικοὺς κόλπους. Μὲ ἀφορμή τὸ σχέδιο τοῦ β΄ τόμου τοῦ δοκιμίου τῆς ἱστορίας Του, τὸ Κ.Κ.Ε. ἦλθε ἀντιμέτωπο μὲ τὴν πολιτικὴ ἀλλὰ καὶ τὴν κομματικὴ ἀποκατάσταση τοῦ Κλάρα. Ἡ πρόταση γιὰ κομματική ἀποκατάσταση  ἀπορρίφθηκε τὸ 2011. Στὶς 23/6/2018,  νέα Πανελλαδικὴ συνδιάσκεψη ἀποφάσισε νὰ τὸν ἀποκαταστήσῃ καὶ κομματικά.

.—Τὴν ἴδια ἡμέρα, ἀποκαταστάθηκε πλήρως (!..) καὶ ὁ Νῖκος Ζαχαριάδης, ὑπηρέτης τοῦ σφαγέα Στάλιν, καὶ σύντροφος τοῦ ἐπίσης σφαγέα τῶν Ἑλλήνων τῆς Ἠπείρου, Ε. Χότζα.  Ἡ Γ.Γ. τοῦ κόμματος Ἀ. Παπαρῆγα, εἶπε ὅτι μὲ τὴν ἀπόφαση τῆς Πανελλαδικῆς Συνδιάσκεψης τοῦ Ἰουλίου, ἀποκαθίσταται καὶ ἐπισήμως κομματικά, ὁ Ζαχαριάδης, «…ὡς ἀφοσιωμένος στὴν ὑπόθεση τῆς ἐργατικῆς τάξης καὶ τοῦ προλεταριακοῦ διεθνισμοῦ…». Γιὰ τὸ ὅτι αἱματοκύλισε τὴν Ἑλλάδα γιὰ χάρη τῶν σλαύων καὶ ἀλβανῶν ταξικῶν του συντρόφων, ἄκρα τοῦ τάφου σιωπή…

2012.—Πραγματοποιούνται τα εγκαίνια των νέων γραφείων τού τουρκοσυλλόγου «Αδελφοσύνη», στην καρδιά τής πόλεως τής Ρόδου. Στα εγκαίνια παραβρέθηκαν ο πρεσβευτής τής τουρκίας στην Ρόδο Κερίμ Ουράς, ο πρόξενος Ρόδου Αϊντίν Ιλχάν Ντουρουσόι, μουσουλμάνοι Ροδίτες που κατοικούν στην τουρκία, μέλη τής τοπικής αυτοδιοικήσεως, αλλά και δύο βουλευτές τού ελληνικού κοινοβουλίου, ο Μάνος Κόνσολας τής Ν.Δ. και η Μίκα Ιατρίδη των ΑΝΕΛ.

2016.—Προσγειώθηκε στὴν Ἀλεξανδρούπολη τουρκικὸ ἐλικόπτερο γιὰ νὰ παραλάβῃ τὸ τύπου Black Hawk μὲ τὸ ὁποῖο 8 τοῦρκοι ἀξιωματικοὶ κατέφυγαν στὴν Ἑλλάδα ζητῶντας ἄσυλο, μετὰ τὸ χθεσινὸ πραξικόπημα κατὰ τοῦ Ἐρντογάν. Τὸ τουρκικὸ ἐλικόπτερο ἔλαβε τὴν σχετικὴ ἄδεια ἀπὸ τὸ ΓΕΕΘΑ, ἐνῶ μετέφερε δεύτερο πλήρωμα, πιλότους καὶ μηχανικό, προκειμένου νὰ ὁδηγήσουν τὸ τύπου Black Hawk  μὲ ἀσφάλεια στὴν βάση του.

.—Ἐν τῷ μεταξὺ σὲ τηλεφωνικὴ ἐπικοινωνία ποὺ εἶχαν ἀργὰ τὸ βράδυ Τσίπρας καὶ Ερντογάν (μὲ πρωτοβουλία τοῦ τούρκου), ὁ Ἀλέξης Τσίπρας τοῦ ἐπισήμανε ὅτι ἡ προσήλωση στὶς ἀξίες τῆς δημοκρατίας καὶ τῆς συνταγματικῆς νομιμότητας εἶναι ζήτημα ἀρχῆς γιὰ τὸν ἑλληνικὸ λαό (θοῦ κύριε, φυλακῇ τῷ στόματί μου…). Τὸ λογίδριον τοῦ πρωθυπουργοῦ ἦταν ἡ ἀπάντηση στὸν Έρντογάν λόγῳ τῶν εὐχαριστιῶν ποὺ ἐξέφρασε γιὰ τὴν στάση τῆς ἑλλαδικῆς κυβέρνησης. Σχετικῶς μὲ τοὺς 8 αἰτοῦντες ἀσύλου, ο Τσίπρας διαβεβαίωσε τὸν Ἐρντογὰν ὅτι οἱ διαδικασίες ἐξετάσεως τῶν αἰτημάτων τους θὰ εἶναι σύντομες, ἐπισημαίνοντάς του ὅτι θὰ ὑπάρξη σεβασμὸς στὰ ὅσα προβλέπει τὸ Διεθνὲς Δίκαιο καὶ οἱ συνθῆκες γιὰ τὰ ἀνθρώπινα δικαιώματα (βλ.&15/7).

2019.—Κορινθία, Σκόπελος και Σκιάθος αντιμετώπισαν πλημμυρικά φαινόμενα λόγω καταιγίδας. Στον Νομό Κορινθίας η Πυροσβεστική Υπηρεσία δέχτηκε δεκάδες κλήσεις γιά άντληση υδάτων, ενώ αρκετά ήταν τα άτομα που εγκλωβίστηκαν σε αυτοκίνητα και χρειάστηκε η συνδρομή των ειδικών μονάδων, προκειμένου να απομακρυνθούν από τα επικίνδυνα σημεία. Η Μετεωρολογική Υπηρεσία ονόμασε το καιρικό φαινόμενο «Αντίνοος». Η κακοκαιρία επηρέασε με ισχυρές βροχές και καταιγίδες τις περισσότερες περιοχές τής χώρας, ενώ κατά τόπους υπήρξαν και χαλαζοπτώσεις και πολύ ενισχυμένοι άνεμοι.

Copyright (©) «Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο»
Βασική πηγή: www.eistoria.com

Αφήστε μια απάντηση