ΙΕΡΟΕΘΝΟΜΑΡΤΥΡΕΣ-Ιερ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΛΩΤΣΟΣ (+ 11/5/1947)

,

,

Μητρόπολις Φθιώτιδος

Ιερ. Γεώργιος Καλώτσος 

,

……….Τό χωριό Καστανιά, η ενορία τού π. Γεωργίου, είναι στην μέση ενός ελατοδάσους σε ύψος πάνω από χίλια μέτρα. Φτωχοί γεωργοί και κτηνοτρόφοι οι κάτοικοί του έχουν τον κοινό πόθο να σπουδάσουν τα παιδιά τους. Γι’ αυτό και κάθε χρόνο πλήθος δάσκαλοι, καθηγηταί, γυμνασιάρχαι, στρατιωτικοί, κάθε είδους μορφωμένοι έρχονται στο χωριό τους γιά την περίοδο τού καλοκαιριού. Πολλοί Καστανιώτες βρίσκονται στην Αθήνα, όπου ίδρυσαν Σύλλογο και κάθε χρόνο βρα­βεύουν τούς καλυτέρους μαθητάς τού σχολείου τού χω­ριού τους καθώς και τούς συγχωριανούς των, που έχουν τον καλύτερο λαχανόκηπο, τον ωραιότερο ανθόκηπο ή εκείνον που θα εμβολιάσει περισσότερα δένδρα κ.λ.π.

……….Σ’ αυτό το προοδευτικά χωριό γεννήθηκε στα 1893 ο π. Γεώργιος κι εκεί τοποθετήθηκε στα 1938, αφού πρώτα χρημάτισε δεκαεπτά χρόνια εφημέριος Δάφνης Υπάτης. Φιλότιμος, φιλόξενος, καλοκάγαθος. Από τα δικά του έδινε κατά την Κατοχή σ’ όσους είχαν ανάγκη κι όταν δεν επαρκούσαν τα δικά του έκαμε εράνους, προσπαθώντας με όλα τα μέσα να μη χαθεί άδικα ψυχή απ’ όσες τού είχε εμπιστευθεί ο Θεός.

……….Κατά τούς χρόνους τού συμμοριτοπολέμου ύψωσε φωνή εναντίον τού κομμουνισμού και των οπαδών του. Δεν μπο­ρούσε να τούς ανέχεται να καταφέρωνται κατά τής θρησκείας κι ας τον απειλούσαν εκείνοι. «Και να με σκοτώσετε, δεν θα πάψω νά ομολογώ την αλήθεια». Την αγανάκτησή του εξεδήλωνε κι όταν έβλεπε να οδηγούν οι συμμορίτες στο χωριό βόδια και πρόβατα κλεμμένα κι αρπαγμένα.

……….Όλα αυτά εξαγρίωναν λίγο λίγο τούς συμμορίτας, που είχαν στην κυριαρχία τους το χωριό και κάποιος τού είπε κάποτε: «Κοντά είναι η τελευταία σου στιγμή». Τον έπια­σαν στις 11 Μαΐου 1947. Τον πήγαν στην θέσι «Πλατανάκι» κι εκεί ως και τ’ άψυχα έφριξαν από τα βασανιστήριά του. Τού έκοψαν το ένα μετά το άλλο και τα δύο μάγουλα. Ύ­στερα τού τρύπησαν με λόγχη τον λαιμό. Από τούς φρικτούς πόνους κυλιόνταν κατά γής αποσπώντας όλα τα χαμόκλαδα. Ύστερ’ από πολύ μιά σφαίρα ήρθε επί τέλους να δώσει τέλος στο μαρτύριό του.

……….Ο π. Γεώργιος έγινε μάρτυρας κι ομολογητής, που θυσιάσθηκε γιά την Πίστι αλλά και γιά την Πατρίδα. Ακλόνη­τος ως το τέλος έλεγε στον κομμουνισμό το «ουκ έξεστί σοι κακουργείν κατά των αδελφών σου».

***

Ἐπιμέλεια κειμένου καὶ εἰκόνας :  « λληνικ μερολόγιο »

Πηγή: Το έργο τού Μητροπολίτου Λήμνου Διονυσίου, «Εκτελεσθέντες και μαρτυρήσαντες κληρικοί 1942-1949.»

Γι' αὐτό, τῶν ἱερέων ποὺ ἐμαρτύρησαν γιὰ τὴν Ἐκκλησία καὶ τὸ Ἔθνος τους,  ἄς εναι  μνήμη αωνίᾳ.

Αφήστε μια απάντηση