Η ΡΟΥΜΑΝΙΚΗ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΒΛΑΧΟΥΣ

,

,

Η ΡΟΥΜΑΝΙΚΗ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΒΛΑΧΟΥΣ

.

……….[  ]Το 1913, όταν ο Ελευθέριος Βενιζέλος ήταν πρωθυπουργός, αναζητώντας στηρίγματα και συμμάχους για την πολιτική του, και, προσπαθώντας να κερδίσει την ευμένεια τής Ρουμανίας μιάς και η Ελλάδα αντιμετώπιζε σοβαρές πιέσεις στο θέμα προσαρτήσεως τής Ηπείρου καθώς και στο Κρητικό θέμα, επιθυμούσε την συμμετοχή τής Ρουμανία στην συμμαχία που είχε συνάψει με την Σερβία εναντίον τής Βουλγαρίας. ……….Γι’ αυτό αναγνώρισε την ρουμανική μειονότητα στην Ελλάδα και τής παραχώρησε ιδιαίτερα σχολικά και εκκλησιαστικά προνόμια. Συγκεκριμένα στις 15 Μαΐου 1913, ο Έλληνας πρέσβης στο Βουκουρέστι ανακοίνωσε ότι σε αντάλλαγμα τής συμμαχίας των δύο χωρών, επιτρέπεται η χρήση τής γλώσσας τους και παραχωρείται σε αυτούς «πλήρης ελευθερία» στα σχολεία και τις εκκλησίες των κουτσόβλαχων τής Μακεδονίας. Σε επιστολή τού Ελ. Βενιζέλου προς τον Ρουμάνο ομόλογό του, Titu Maiorescu, διαβάζουμε: «….Η Ελλάς συγκατίθεται να παράσχῃ αὐτονομίαν εις τας των κουτσοβλάχων σχολάς και εκκλησίας τας ευρισκομένας εν ταις μελλούσαις ελληνικές κτήσεσι και να επιτρέψη τὴν σύσταση επισκοπής διὰ τους κουτσόβλαχους τούτους  τής Ρουμανικής Κυβερνήσεως δυναμένης να επιχορηγή υπό την επίβλεψη τής Ελληνικής κυβερνήσεως».

……….[ ]Το 1853 δύο μορφωμένοι Ρουμάνοι, ο Ιωάννης Ηλιάδης Ραντουλέσκου και ο Δημήτριος Μπολιντεάνου επισκέφτηκαν δήθεν τυχαία την περιοχή τής Αχρίδας και τής Πίνδου, όπου δέχθηκαν μεγάλη περιποίηση από τον Ρεσέτ Πασά κατόπιν εντολής τής Υψηλής Πύλης «να τους βοηθήσει με όλες του τις δυνάμεις». Επιστρέφοντας στην Ρουμανία είπαν ότι ανακάλυψαν τους χαμένους γιά 1.500 χρόνια αδελφούς τους, οι οποίοι απλώνονται ως την Πελοπόννησο !!! Ο Ραντουλέσκου εξέδωσε στα γαλλικά το βιβλίο «Το όνειρο ενός απόκληρου» στο οποίο περιόριζε τους Έλληνες στο ακρωτήριο Ταίναρο απευθύνοντας θερμό χαιρετισμό στους ήρωες τής Ελληνικής Επανάστασης τους οποίους αποκαλεί «Ρουμάνους τής Μακεδονίας».

……….[ ]Η τότε υπό σύσταση Ρουμανία ήταν ένα έθνος σχηματιζόμενο, χωρίς παράδοση και χωρίς ιστορία, το οποίο έψαχνε ένα σημείο αναφοράς και στο οποίο κυριαρχούσε άκρατος και άκριτος εθνικισμός με αποτέλεσμα οι θεωρίες των Ραντουλέσκου και Μπολιντεάνου να πιάσουν τόπο. Η Ρουμανία ιδρύθηκε το 1859 όταν με απόφαση των συνελεύσεων Βλαχίας και Μολδαβίας κηρύχθηκε η ένωση των δύο αυτών ηγεμονιών. Από το 1860 μέχρι και το 1913 (και οριστικά με το τέλος τού Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου), η Ρουμανία οργάνωσε συστηματική και πολυδάπανη προπαγάνδα γιά προσηλυτισμό των Βλάχων. Προγραμμάτισε και ενίσχυσε την συγγραφή πλήθους κειμένων με θέμα την προέλευση των Βλάχων από την Δακία ώστε να δίνεται η εντύπωση ύπαρξης αλύτρωτων Ρουμάνων. Με σχετικό νόμο το 1860 ρυθμίστηκε το σύστημα εγγραμματισμού και προκρίθηκε το ετυμολογικό και όχι το φωνητικό, γιά σαφείς ιδεολογικούς λόγους (λατινικότητα έναντι σλαβικής κληρονομιάς), από το νεοϊδρυθέν Ρουμανικό κράτος.

……….Το 1860 επίσης, ιδρύθηκε το Μακεδονορουμανικό Κομιτάτο το οποίο πρέσβευε την δημιουργία Ρουμανικού κράτους που θα περιελάμβανε την Μακεδονία, την Θεσσαλία, την Ήπειρο και την αλβανία. Η Ρουμανική κυβέρνηση προχώρησε στην άμεση κατάσχεση τής τεράστιας ακίνητης περιουσίας τής Ελληνικής Εκκλησίας στην Ρουμανία, χωρίς να αναγνωρίσει ποτέ υποχρέωση αποζημιώσεως. Την ίδια τακτική ακολούθησε 30 χρόνια αργότερα, με τα απαλλοτριωθέντα κτήματα των Ευάγγελου και Κωνσταντίνου Ζάππα, εξασφαλίζοντας πλούσιους πόρους γιά την προπαγάνδα της.  Και φθάνουμε στο 1862, όταν εμφανίζεται στο προσκήνιο ο Απόστολος Μαργαρίτης. Γεννημένος στις 5 Αυγούστου τού 1832 στην Βλάστη Κοζάνης, ο δάσκαλος Απ. Μαργαρίτης μεγάλωσε στην Αβδέλλα, και, δίδαξε στα σχολεία τού Κορησσού, τής Καστοριάς και τής Κλεισούρας.  Πήγε στο Βουκουρέστι όπου κατόρθωσε να εμπνεύσει και να παρασύρει τον χωρίς ιστορικές αναφορές ρουμανικό λαό και εφοδιασμένος με πλούσια οικονομικά μέσα, επέστρεψε στην Κλεισούρα λειτουργώντας το πρώτο ρουμανικό σχολείο.

***
Ολόκληρο το κείμενο μπορείτε να διαβάσετε στο: www.e-istoria.com
Επιμέλεια μονοτονικού κειμένου, συντάξεως και εικόνας: Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο
Πηγή εικόνας :  https://commons.wikimedia.org/

Αφήστε μια απάντηση