ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 12 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ

.

12 Αυγούστου

,

323 π.Χ..—Ὁ θάνατος ἑνὸς κυνικοῦ… Σὰν σήμερα (ὡς ἐπικρατέστερη ἡμερομηνία) τὸ 323 π. Χ., ἀπεβίωσε ὁ Κυνικὸς φιλόσοφος Διογένης. Εἶχε γεννηθεῖ στὴν Σινώπη τοῦ Εὐξείνου Πόντου, περίπου τῷ 412 π.Χ. ἤ κατ’ ἄλλες πηγὲς τῷ 399 π.Χ. Ὁ ἰδιόρρυθμος φιλόσοφος ἔζησε κυρίως στὴν Ἀθήνα καὶ στὴν Κόρινθο, ἀπορρίπτοντας ὅλους τοὺς συμβατικοὺς κανόνες καὶ θεσμούς, περιφρονῶντας τὴν κοινωνικὴ εὐπρέπεια καὶ τυπικότητα, ἐπιδιώκοντας τὴν αὐτάρκεια μέσῳ τῆς συνεχοῦς ἀσκήσεως καὶ ἀπαξιώνοντας πλήρως τὴν ὑποκριτικὴ ἀστικὴ συμπεριφορά. Θεμελιώδη χαρακτηριστικὰ τῆς λιτῆς ζωῆς του ἦταν ὁ καθημερινὸς ἔλεγχος τῆς συμπεριφορᾶς τῶν συνανθρώπων του, ὁ χλευασμὸς τῶν καθιερωμένων ἀξιῶν, ἡ ἁπόλυτη πενία καὶ ἡ σκληρὴ κριτικὴ πρὸς τὴν ἐξουσία. Στὴν διάδοση τῆς διδασκαλίας του, θεμέλιας λίθου τοῦ Κυνισμοῦ ἀλλὰ καὶ βασικῆς παραμέτρου τῆς μετεξέλιξης τοῦ Στωικισμοῦ, συνέβαλλε κυρίως ὁ πιστὸς μαθητὴς του, Κράτης, γόνος εὔπορης οἰκογένειας, ὁ ὁποῖος ἤκμασε κατὰ τῷ 330 π.Χ., περίπου πέντε ἔτη μετὰ τὸν θάνατο τοῦ Διογένη.

30 π.Χ.—Τὸ τέλος τῆς τελευταίας Ἑλληνίδας βασίλισσας τῆς Αἰγύπτου. Σὰν σήμερα, αὐτοκτόνησε ἡ τελευταία Ἑλληνίδα βασίλισσα τῆς δυναστείας τῶν Πτολεμαίων τῆς Αἰγύπτου, Κλεοπάτρα, ἀπόγονος τοῦ πρώτου Πτολεμαίου καὶ ἑτεροθαλοῦς ἀδελφοῦ τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου, λίγο καιρὸ μετὰ τὴν ἧττα ποὺ ὑπέστῃ ὁ συνασπισμένος μὲ τὸν Μᾶρκο Ἀντώνιο στόλος της στὸ Ἄκτιο, ἀπό τὸν στόλο τοῦ Ὀκταβιανοῦ. Λέγεται ὅτι ἡ βασίλισσα ποὺ κατόρθωσε νὰ κατακτήσῃ δύο ἀπό τοὺς ἰσχυρότερους ἄνδρες τῆς Ῥωμαϊκῆς αὐτοκρατορίας, ἐπέλεξε ὡς τρόπο αὐτοκτονίας τὸ δάγκωμα ἑνός φιδιοῦ.

838.—Οἱ Ἄραβες κατέλαβαν μὲ προδοσία τὸ Ἀμόριο τῆς Μικρᾶς Ἀσίας, πατρίδα τοῦ Αὐτοκράτορα Θεοφίλου, τὸ ὁποῖο ὑπερασπιζόταν ὁ στρατηγὸς Ἀέτιος. Ἤδη στὴν μάχη τοῦ Δαζιμῶνος, στὶς 22 Ἰουλίου, τὸ ἐκστρατευτικό σῶμα τοῦ Ἄραβα στρατηγοῦ Ἀφσίν συγκρούσθηκε μὲ τὶς δυνάμεις τοῦ Αὐτοκράτορα Θεοφίλου, ὅπου παρὰ τὴν ἀρχικὰ θετικὴ ἐξέλιξη τῆς συγκρούσεως, τελικῶς οἱ Ῥωμαῖοι ἡττήθησαν ἐνῶ ὁ ἴδιος ὁ Θεόφιλος μὲ δυσκολία διασώθηκε ἀπό τὸ πεδίο τῆς μάχης. Ὁ ἀραβικὸς στρατὸς λεηλάτησε καὶ κατέστρεψε τὴν Ἄγκυρα καὶ κατόπιν κατευθύνθηκε πρὸς τὸ Ἀμόριο. Ἡ πολιορκία τῆς πόλης ξεκίνησε τὴν 1η Αὐγούστου καὶ τὸ Αμόριο ἔπεσε τελικά στις 12 ἤ 13 ἤ 15 Αυγούστου 838, παρὰ τὶς ἰσχυρὲς δυνάμεις ποὺ τὸ ὑπερασπίζονταν καὶ τὶς διπλωματικὲς προσπάθειες τοῦ Θεοφίλου ἀπό τὸ Δορύλαιο ἤ τὴν Νίκαια, ὅπου στὸ μεταξὺ εἶχε επιστρέψει. Τὴν ἅλωση τοῦ Ἀμορίου ἀκολούθησε ἡ λεηλασία καὶ ἡ σχεδὸν ὁλοσχερὴς καταστροφὴ του, ἐνῶ πλῆθος κατοίκων ὁδηγήθηκαν στὴν αἰχμαλωσία.

1376.—Ανέρχεται στον θρόνο τής Ἀνατολικῆς Ὀρθόδοξης Ῥωμαϊκῆς Αυτοκρατορίας ο Ανδρόνικος Δ΄ Παλαιολόγος.

1472.—Απεβίωσε ο Έλληνας φιλόσοφος Γεώργιος Τραπεζούντιος. Γεννήθηκε στον Χάνδακα τής Κρήτης στις 3 Απριλίου 1395 από γονείς Τραπεζούντιους. Τα εγκύκλια γράμματα έμαθε στον κύκλο τού πρωτοπαπά τού Χάνδακα, Ιωάννη Συμεωνάκη. Η άριστη γνώση τής λατινικής γλώσσας, οδήγησε στον διορισμό του το 1426 στην έδρα των Λατινικών τής Ακαδημίας τής Βιτσένζα. Προσχώρησε στο ρωμαιοκαθολικό δόγμα και το 1427 ίδρυσε στην Βενετία Σχολή στην οποία δίδασκε ελληνικά και λατινικά· μεσολάβησαν τριάντα χρόνια από την εγκατάστασή του στην Νεάπολη έως την επιστροφή του στην Βενετία  γιά να διδάξει αριστοτελική φιλοσοφία. Σε αντίθεση με τον Πλήθωνα Γεμιστό, ο οποίος ήταν «Πλατωνικός» και χαρακτήριζε  τον Αριστοτέλη ως «περὶ τὰ μέγιστα ἀμαθή», ο Τραπεζούντιος  στηλιτεύει τον Πλάτωνα ως «ἀμαθή» και «ἄπειρο» και υιοθετεί τις θέσεις τού Γεωργίου Σχολάριου – Γεννάδιου. Κατά την διάρκεια τής Συνόδου γιά την Ένωση των Εκκλησιών στην οποία είχε λάβει μέρος, η θέση του ήταν φιλενωτική. Δεκατρία χρόνια μετά την Άλωση τής Βασιλεύουσας, ταξίδεψε στην Κωνσταντινούπολη με πρόθεση να συναντήσει τον Μωάμεθ Β΄ και να τον πείσει να γίνει Χριστιανός, συνεχιστής τής Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, επιχειρηματολογώντας ότι ως Χριστιανός θα μπορούσε να θέσει υπό την εξουσία του όλους τούς χριστιανικούς λαούς. Μάλιστα τα επιχειρήματά του γι’ αυτή την ελληνοτουρκική προσέγγιση τα περιλαμβάνει στο βιβλίο του με τίτλο «Περί τής αληθείας τής των Χριστιανών πίστεως». Εξ αιτίας όμως τού χειρόγραφου κειμένου του, Παντοδαπή Δόξα, κατηγορήθηκε γιά προδοσία, με αποτέλεσμα να φυλακισθεί έως τον Φεβρουάριο τού 1467. Υποστηρικτές του λένε ότι σκοπός του ήταν η ανακατάληψη τής Αυτοκρατορίας εκ των έσω, με ένα μακροπρόθεσμο σχέδιο κατά το οποίο την κατάλληλη στιγμή η εξουσία θα περνούσε πάλι στα χέρια των Ελλήνων. Πέθανε το 1472 (άλλες πηγές αναφέρουν το έτος 1473 και το 1484), αφήνοντας ένα πλούσιο συγγραφικό, κριτικό-σχολιαστικό και μεταφραστικό έργο, μεγάλο μέρος τού οποίου είναι αφιερωμένο στον Αριστοτέλη, τον Πλάτωνα, τον Πτολεμαίο, τούς Πατέρες τής Εκκλησίας, Ευσέβιο Παμφίλου, Μέγα Βασίλειο, Ιωάννη Χρυσόστομο και Γρηγόριο Νύσσης, καθώς και στον Κικέρωνα.

1645.—Τα Χανιά παραδίδονται στους οθωμανούς μετά από δίμηνη σχεδόν πολιορκία. Παρά τις υποσχέσεις τους, οι τούρκοι κακοποίησαν τούς εναπομείναντες, άρπαξαν γυναίκες και γκρέμισαν εκκλησίες ή τις μετέβαλαν σε τζαμιά. «Στιάν βάνασι στα λιόφυτα τα μοναστήρια σπούσαν/ και τα μετόχια τω φτωχώ εκαίγαν και χαλούσαν./ Πγαίνοντας εχουγιάζασι και τα χωριά εφεύγαν,/ Τα δέντρα ξερριζώνασι τον κόσμο αφανίσαν,/ τη γήν εμεταθέκασι, όπου κ’ αν επατήσαν/…../ Και πιάσαν τσοι γυναίκες τως εκεί και τσοι φιλήσαν/και τσ’ άνδρες, όπου βρήκασιν, εδείρασι και γδύσαν.»

1687.—Οι χριστιανικές δυνάμεις υπό τον Κένιξμαρκ συναντούν τούς τούρκους έξω από την Πάτρα. Η δυσκολία να αποκόψουν τούς μαινόμενους τούρκους και τελικώς να τούς αποτρέψουν, ήταν πολύ μεγάλη. Αμέσως μετά την ήττα τους, οι τούρκοι, εγκατέλειψαν την πόλη των Πατρών.

1688.—Οι πολιορκημένοι τούρκοι τής Χαλκίδος ενισχύονται με 6.000 στρατό τού σερασκέρη. Μεγάλες είναι οι σφαγές που ακολούθησαν στις μάχες, με τις ενωμένες χριστιανικές δυνάμεις να μετρούν τουλάχιστον 200 νεκρούς, μεταξύ των οποίων και πολλούς αξιωματικούς.

1690.—Οι 1.500 τούρκοι τής Μονεμβασιάς, μετά την υπογραφή παράδοσης τής 10ης τού μήνα, εγκαταλείπουν την πόλη και μεταφέρονται στα παράλια τής Κρήτης.

1807.—Συμφωνία ανακωχής μεταξύ Ρώσων και τούρκων, ενώ ο ναύαρχος των πρώτων, Σενιάβιν, διατάσσεται να λύσει την πολιορκία τού Ελλησπόντου. Εκτός των άλλων, η συμφωνία αυτή είχε άσχημο τέλος και γιά τον θρυλικό Νίκο Τσάρα (βλ. 20/9ου).

.—Νέα απολογία τού καπετάν Αντώνη Δούκα (βλ. 10 Αυγούστου), γιά παράνομες πειρατικές ενέργειες. Είχε αρπάξει πολλά πλοία γιά δικό του όφελος, τρία από τα οποία έκρυβε στο Μανδράκι μαζί με τα εμπορεύματά τους καθώς και Άραβες σκλάβους επί αυτών. Δεν έλειψαν οι αδικίες προς Έλληνες.

1821.—Στα Στούρα Καρύστου οι τούρκοι νικούν τούς Έλληνες. «Μάχη Καρύστου εν τη θέσει “Στούρα” και φυγή Ελλήνων, ων εστρατήγησεν ο Ράδος κατά Ομέρμπεη και Ισούφ Αγά».

1822.—«Μάχη εις το χωρίον Βασιλικόν τού Δήμου Σικυώνος τής Επαρχίας Κορινθίας εν η εφονεύθησαν οι οπλαρχηγοί Αναγ. Πετμεζάς και ο  17ετής υιός του Σωτήριος, Γεννετάς, Μιστριώτης και Παπά Καλομοίρης. Ενταύθα αρχηγοί των μεν Ελλήνων ήσαν οι Γιατράκος, Δ. Πλαπούτας, Ιω. Κολοκοτρώνης, Γάτσος, των δε τούρκων ο Μαχμούτ πασάς Δράμαλης». Στὸ χωριὸ Βασιλικὸ Κορινθίας, στὴν θέση Ἀρκούδα, ἔγινε σφοδρὴ μάχη μεταξὺ Ἑλλήνων καὶ τούρκων. Ὁ Ἀναγνώστης Πετμεζᾶς προσπαθῶντας νὰ συγκρατήσῃ τὴν ἄτακτη ὑποχώρηση τῶν αἰφνιδιασθέντων Ἑλλήνων,  θυσίασε τὴν ζωὴ του. Μαζὶ του σκοτώθηκε καὶ ὁ δεκαεπτάχρονος γιὸς του, Σωτήρης–Σωκράτης Πετμεζᾶς καὶ πλῆθος Ἑλλήνων. Ἐκτός ἀπό τὸν Ἀναγνώστη Πετμεζᾶ ποὺ ἐνταφιάστηκε στὸν Μεγάλο Βάλτο, ὅλοι οἱ ἄλλοι πεσόντες Ἕλληνες ἐνταφιάστηκαν στὴν περιοχὴ τοῦ Κυρίλλου. Σὲ ἄρθρο ποὺ ἔγραψε ὁ Βασίλης Στεργιόπουλος τὸν Φεβρουάριο τοῦ 2013, ἀναφέρει ὅτι τὸ σημεῖο στὸ ὁποῖο βρίσκεται ἡ προτομὴ τοῦ ξεχασμένου ἥρωα, εἶναι ἐγκαταλελειμμένο καὶ ἀπεριποίητο.

1823.—Πάνδημη κηδεία τού Μάρκου Μπότσαρη στο Μεσολόγγι.

.—Φοβούμενος τον αποκλεισμό μετά την κατάληψη τής Βορείου Ευβοίας, ο Καρατάσος συνθηκολογεί με τον Κιουταχή και αποσύρεται από το Τρίκερι.

1825.—Μάχη των Τρικόρφων. Οι Γενναίος Κολοκοτρώνης, Ανδρ. Κονδάκης, Ζαχαρόπουλοι, Αγαλόπουλοι, Νικολόπουλοι, Φελουριάνοι και Χατζημιχάλης Νταλιάνης, εκτόπισαν από το Καστράκι τούς ωχυρωμένους Αιγύπτιους τού Ιμπραήμ με θυελλώδη εξόρμηση, προξενώντας τους βαριές απώλειες.

1834.—Ημερομηνία γεννήσεως τού μεγάλου ευεργέτη τής πόλεως των Σερρών, Γρηγορίου Κ. Ρακιτζή.

1834.—Στα πλαίσια τής επικράτησης των κυβερνητικών δυνάμεων επί τού «Μεσσηνιακού κινήματος», οι αρχές, την σημερινή καταφέρνουν να συλλάβουν έναν από τους αδελφούς Κρίτζαλη οι οποίοι ήταν από τους αρχηγούς τού κινήματος. Τις επόμενες ημέρες το τοπίο θα ξεκαθαρίσει πλήρως.

1840.—Ο Γ. Σίνας που ήταν ο Έλληνας γενικός πρόξενος στην Βιέννη, έδωσε 60.000 δρχ. στο Πανεπιστήμιο Αθηνών γιά την ίδρυση τού Αστεροσκοπείου, τα εγκαίνια τού οποίου πραγματοποιήθηκαν στις 9/21 Σεπτεμβρίου 1846. Η οικογένεια Σίνα  καταγόταν από την Ήπειρο και εμπορευόταν στην Μοσχόπολη, την Βιέννη και την Πέστη από τα μέσα τού 18ου αιώνα. Η τελική εγκατάσταση τού πατριάρχη τής οικογένειας στην Βιέννη, έγινε γύρω στα 1785-1786. Στην πορεία η οικογένεια έγινε ο σημαντικότερος προμηθευτής δημητριακών και μαλλιού και ο μεγαλύτερος τραπεζίτης τής Μοναρχίας των Αψβούργων. Ο Γεώργιος Σίνας είναι γιός τού Σίμωνος.

1897.—Η Συνέλευση των Κρητών αποδέχεται το καθεστώς τής αυτονομίας υπό την επικυριαρχία τού Σουλτάνου, με τον όρο όμως τής απομάκρυνσης των τουρκικών στρατευμάτων από το νησί. Ο όρος αυτός αρχικά συνάντησε αντιδράσεις, μετά όμως τα δραματικά γεγονότα τού Ηρακλείου, που κατέληξαν σε σφαγές χριστιανών και Βρετανών στρατιωτών, έγινε κατανοητό ότι η παρουσία τού τουρκικού στρατού καθιστούσε ανέφικτη κάθε απόπειρα ειρήνευσης στην Κρήτη.

1900.—Βασιλικό Διάταγμα έθεσε σε αργία και απόλυση 9 λοχαγούς τού στρατού, εξ αιτίας σκανδάλων.

1903.—Και ενώ λίγες ημέρες νωρίτερα οι βούργαροι έκαψαν κυβερνητικά κτήρια και φόνευσαν τούρκους στο Κρούσοβο, ο τούρκικος στρατός που εισέβαλε στην πόλη, προέβη σε σφαγές και λεηλασίες κατά των Ελλήνων. «Δέκα ἡμέρες μετά τὶς 2/8, ὁ τουρκικὸς στρατὸς θὰ ἀντεπιτεθῆ, ἀλλὰ  μετὰ ἀπὸ δωροδοκία τῶν βούργαρων, ἔνοχοι χαρακτηρίστηκαν οἱ Ἕλληνες, ὑφιστάμενοι τὶς συνέπειες τῆς τουρκικῆς μανίας, ἐνῶ ἡ βουργάρικη συνοικία παρέμεινε ἄθικτη. Κατὰ τὸν Ἅγγλο ἱστορικό Ντάκιν, κάηκαν 366 σπίτια καὶ 203 καταστήματα, ὅλα Ἑλληνικά, ἐνῶ σκοτώθηκαν 48 ἄτομα. Ἡ καταστροφὴ ὑπῆρξε πλῆγμα γιὰ τὸ Κρούσοβο, τὸ ὁποῖο ἕκτοτε οὐδέποτε ἔφθασε στὴν προηγούμενη ἀκμή του, συνετάραξε δὲ τὸ πανελλλήνιο καὶ άφύπνισε κάπως τὶς ἑλληνικὲς συνειδήσεις τοῦ Νότου».

1906.—Αποχώρηση τού πρίγκιπα Γεωργίου από την Κρήτη ως Αρμοστή. Έναν μήνα μετά, τα καθήκοντά του θα αναλάβει ο Αλέξανδρος Ζαΐμης.

1907.—Συμμορία βουργάρων φονεύει τούρκο πρόκριτο κοντά στας Σέρρας.

.—Τα φρικτά εγκλήματα και η γενοκτονία εις βάρος των Ελλήνων τής Μακεδονίας από τούς βούργαρους, είναι το θέμα συζήτησης στην Αγγλική Βουλή.

1908.—Ο πατριάρχης Ιωακείμ διαμαρτύρεται γιά τις ωμότητες των βούργαρων  στην Μακεδονία. Υποκριτικά οι νεότουρκοι τον διαβεβαιώνουν γιά λήψη μέτρων…

1910.—Τα αποτελέσματα των εκλογών γιά την ελληνική εθνοσυνέλευση έφεραν ως επιτυχόντες πολλούς λαϊκούς υποψηφίους που δεν ανήκουν σε κόμματα. Πρώτος επιλαχών στην Αττικοβοιωτία, με μεγάλη πλειοψηφία, ήλθε ο Ελευθέριος Βενιζέλος.

1911.—Την στιγμή που το θωρακισμένο “Αβέρωφ έπλεε προς την Ελλάδα, η κυβέρνηση αποφάσισε την αγορά ενός υποβρυχίου τύπου “Δελφίνος”.

1916.—Οι Ιταλοί αποβιβάστηκαν στις ακτές τής Βορείου Ηπείρου, και κατέλαβαν την πόλη τής Χιμάρας.

1919.—Στο Μέτωπο τής Μ. Ασίας γίνεται δράση περιπόλων μεταξύ Ελλήνων και τούρκων.

1920.—Ο Ελληνικός Στρατός εκκαθαρίζει τις περιοχές προς Ουσάκ.

1921.—Η 10η Μεραρχία καταλαμβάνει κατόπιν διημέρου σκληρού αγώνος την ισχυρή θέση Ιλίτζα.

.—Οι Ελληνικές δυνάμεις στον τομέα τού Σαγγαρίου μάχονται σκληρά εναντίον των σθεναρώς αμυνομένων τούρκων. Παρά τα συρματοπλέγματα και τις οχυρές θέσεις των τούρκων, οι Έλληνες τούς εκδιώκουν και καταλαμβάνουν τις θέσεις τους. Μάχη τού Ταμπούρ Ογλού και Τουρμπέ Τεπέ.

.—Ὁ Ἑρρῖκος Παῦλος (Henri Paul), υἱὸς τοῦ γνωστοῦ σὲ ὅλους μας φωτογράφου – περιηγητή Φρέντ Μπουασονᾶ (Fred Boissonnas), φωτογραφίζει στὸ Τζαφδᾶρ – Χισᾶρ (Çavdarhisar) νοτιοδυτικὰ τῆς Κιουτάχειας, τὸν μεγαλοπρεπὴ ναὸ τοῦ Διὸς στοὺς ἀρχαίους Αἰζανούς.

1922.—Η τουρκική αντεπίθεση. Ο κύριος όγκος τού τουρκικού στρατού από το Αφιόν, είχε ήδη λάβει τις θέσεις εξόρμησης με απόλυτη μυστικότητα. Οι δυνάμεις που αποτελούνταν από 14 Μεραρχίες πεζικού και 3 ιππικού με 262 πυροβόλα, το σύνολο σχεδόν τού τουρκικού πυροβολικού, καταδεικνύουν την διαπίστωση τής «αχίλλειου πτέρνας» τού Ελληνικού μετώπου. Την επόμενη κιόλας ημέρα αρχίζει η κόλαση τού μετώπου.

.—Τελειώνει η μεγάλη νύχτα. Ο Ελληνικός Στρατός με ηγέτες τού Γ΄ Σώματος τον υποστρ. Σουμίλα Πέτρο, τής 10ης Μεραρχίας Κλαδά Νικόλαο, 3ης μεραρχίας Καϊμπαλή Μιλτιάδη, 7ης μεραρχίας Κουρονσόπουλο Βασίλειο, μεραρχίας ιππικού υποστρ. Καλλινίκη Ανδρέα, 2η μεραρχίας Γονατά Στυλιανό συν/χη, Α΄ Σώμα Στρατού Τρικούπη Νικόλαο υποστράτηγο, 5η μεραρχίας Ρόκα Νικόλαο, 12 μεραρχίας Καλιδόπουλο Περικλή συν/χη, 1η  μεραρχίας Ζωναρά Δημήτριο υποστράτηγο, 1η  μεραρχίας Φράγκο Αθανάσιο υποστράτηγο, 3η μεραρχίας Γκορτζά Γεώργιο συν/χη, 10η μεραρχίας Παπανικολάου Δημήτριο, ανεξάρτητης μεραρχίας, Θεοτόκη Δημήτριο, Β΄ Σώμα Διγενή Κίμωνα υπ/γος, 7η μεραρχίας Γαρό Παναγιώτη και Δημαρά Δημητρίου υπσ/γο, αναμένει την μεγάλη τουρκική επίθεση.

.—Αναλαμβάνει υπουργός Εξωτερικών τής Αγγλίας ο Γεώργιος Κάνιγκ (G. Canning), ο οποίος θα παίξει σημαντικό ρόλο στις εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο και στα ελληνικά θέματα.

1932.—Σπουδαία αρχαιολογικά ευρήματα ανακαλύπτονται στην Αρχαία Αγορά των Αθηνών. Μεταξύ άλλων, βρέθηκαν και τα ‘’ψηφοδέλτια’’ εξοστρακισμού τού Αριστείδη.

1933.—Εγκρίνεται νομοσχέδιο γιά την λογοκρισία θεατρικών έργων και κινηματογραφικών ταινιών.

1936.—Αλλάζει ο νόμος περί Τύπου, καθορίζοντας το σχήμα, την τιμή, των εφημερίδων κ.α..

1942.—Ενώ επέστρεφε από την ενορία του στο χωριό τού Κάτω Κοτσανόπουλου τού Νομού Πρεβέζης, ο ιερέας Ανδρέας Παπαγιάννης δολοφονήθηκε από Γερμανούς.

1943.—Σε μάχη που έγινε στην πεδιάδα των Μουζακέϊκων, στην οποία συμμετείχε και ο πατήρ Χρήστος  Τζίμας, έπεσε νεκρός από γερμανική σφαίρα. Στις 11 Αυγούστου τού ‘43 ο π. Χρήστος με όλους τούς συμπατριώτες του, κατάφεραν να εμποδίσουν το πέρασμα των Γερμανών. Η μάχη δόθηκε κοντά στην γέφυρα τού Αχέροντα.Την επόμενη μέρα οι Γερμανοί ξαναγύρισαν από διαφορετικό μέρος. Ακολούθησε μάχη στην πεδιάδα των Μουζακέϊκων, όπου μιά γερμανική σφαίρα τού τρύπησε τον λαιμό και ο π. Χρήστος έπεσε νεκρός παλληκαρίσια.

.—Το μαρτυρικό τέλος τού ιερομόναχου και αδελφού τής Ι. Μονής Παναγίας Προυσιώτισσας στην Ευρυτανία, Νικόδημου Ραφτογιάννη. Λίγες ημέρες νωρίτερα, στις 6 Αυγούστου, οι απολίτιστοι Γερμανοί τον είχαν συλλάβει στο Μεγάλο Χωριό. Έκτοτε, και επί έξι συνεχόμενες ημέρες, υπέστη φρικτά βασανιστήρια και στο τέλος τον απαγχόνησαν.

1944.—Νέο θύμα των αιμοσταγών Τσάμηδων, ο άτυχος Βαγγέλ Γκρέκος από την Πλαταριά τού Νομού Θεσπρωτίας. Τον δύστυχο άνθρωπο δολοφόνησαν οι μουσουλμάνοι στο Σταυροχώρι Φαναρίου, όπου είχε πάει γιά εργασία.

.—Το ολοκαύτωμα τού χωριού Κεράσοβο στην Ήπειρο. Ήταν ημέρα Σάββατο, όταν οι πλέον βάρβαροι και απολίτιστοι τής Ευρώπης εισέβαλαν γιά πρώτη φορά στο μαρτυρικό χωριό. Στις ημέρες όπου παρέμειναν εκεί, προέβησαν σε κάθε ανοσιούργημα, ενώ μέχρι και το 1945 όπου έχουμε την πρώτη επίσημη έκθεση, μόνον η λεηλατημένη εκκλησία και το σχολείο παρέμειναν όρθια (…)

.—Τὸ φρικτὸ τέλος τοῦ διδασκάλου καὶ ἱερέα Χρίστου Βαϊδάνη καὶ τῆς θυγατέρας του Εὐφροσύνης, ἀπὸ κομμουνιστὲς ἀντάρτες. Ἀφοῦ τοὺς ἀπήγαγαν ἀπὸ τὶς 8 Αὐγούστου, τοὺς κράτησαν δέσμιους ἔως τὶς 12. Τὴν ἡμέρα ἐκείνη τοὺς ἀπομάκρυναν ἀπὸ τὴν φυλακὴ τους, ὑποβάλλοντάς τους σὲ ἀνήκουστα βασανιστήρια καὶ ἐξευτελισμούς· τὴν κόρη βίασαν μπροστὰ στὰ μάτια τοῦ ἱερέα πατέρα της, ἡ ὁποία μὴ ἀντέχοντας ξεψύχησε. Τότε περιέλουσαν μὲ πετρέλαιο τὸ σῶμα τῆς νεκρῆς κόρης καὶ τοῦ ζῶντα πατέρα, καὶ οἱ φλόγες τύλιξαν τὰ ἀθῶα θύματα.

.—Την ίδια ημέρα οι απάνθρωποι Γερμανοί, εισβάλουν στην Τσαρίτσανη τής Θεσσαλίας. Θα προβούν σε ανοσιουργήματα, με χειρότερο την εκτέλεση 7 Ελλήνων κατοίκων της.

.—Τμήματα των ΕΟΕΑ τού Ναπολέοντα Ζέρβα, επιτέθηκαν εναντίον γερμανικής φάλαγγας στην οδό Ιωαννίνων – Μετσόβου. Θα την καταστρέψουν ολοσχερώς.

1945.—Στο Πότσδαμ τής Γερμανίας, οι αρχηγοί των Η.Π.Α., Σοβιετίας και Αγγλίας, ολοκληρώνουν την Διάσκεψη διαπραγματεύσεων με την υπογραφή Διακηρύξεως περί «αυτοδιαθέσεως των λαών». Οι… τσαμπάζοι τού πολέμου, βρέθηκαν στις 17 Ιουλίου με σκοπό να λύσουν μεταπολεμικά θέματα, όπως αυτό τής ηττημένης Γερμανίας, αλλά και μικρότερα όπως οι επεκτατικές τάσεις τού Στάλιν [αυτό το σκυλί ζήτησε ευθέως στρατιωτική βάση στα Δωδεκάνησα, την αναθεώρηση των Συμφωνιών γιά τα Θρακικά Στενά των Δαρδανελλίων και τού Βοσπόρου, ενώ, ακριβώς έναν χρόνο μετά ζητούσε επίσης την απόδοση όλης τής Δυτικής Θράκης στους βούργαρους].

1948.—Δύο Ουλαμοί τής 3ης Ίλης (τεθωρακισμένα), ενεπλάκησαν σε κανονική μάχη στην περιοχή τής Καλαμπάκας με αντάρτικες κομμουνιστικές ομάδες.

1953.—Σεισμὸς 7,2 Ρίχτερ, συγκλόνησε ξανὰ τὸ “Φιόρο τοῦ Λεβάντε”  μὲ ἀποτέλεσμα τὴν ὁλοσχερή καταστροφὴ τῆς πόλεως· ἀνήκει στοὺς φονικότερους  σεισμούς ποὺ ἔχουν πλήξει τὸ Ἰόνιο, μὲ τοὺς νεκροὺς νὰ ἀνέρχονται σὲ 476, στὸ σύνολο τῶν Ἑπτανήσων. Ἡ σεισμικὴ δραστηριότητα εἶχε ξεκινήσει ἀπό τὶς 9 Αὐγούστου μὲ ἕναν σεισμό 6,2 Ρίχτερ, συνεχίστηκε δὲ μὲ ἕναν ἄλλο, μεγέθους 6,8 Ρίχτερ· καὶ οἱ δύο θεωρήθηκαν κύριοι σεισμοί, μὲ ἀποτέλεσμα ὁ τρίτος καὶ ἰσχυρότερος νὰ βρῇ τὸν κόσμο  μέσα στὰ σπίτια του. [Στο Ληξούρι μόνον το δημοτικό σχολείο έμεινε ανέπαφο. Εν συντομία, στα τρία νησιά, Ζάκυνθο, Κεφαλληνία και Ιθάκη, από το σύνολο των 33.000 κτηρίων τα 27.659 καταστράφηκαν ολοσχερώς, 2.780 έπαθαν σοβαρές ζημιές και 2.394 ελαφρότερες. Οι νεκροί ανήλθαν στους 455, οι αγνοούμενοι στους 21, με 2.780 οι σοβαρά τραυματίες και 1.500 ελαφρότερα.]

1956.—Ἀκόμα ἕνα παράδειγμα ἡρωϊκῆς αὐτοθυσίας. Ὁ ἀγωνιστὴς τῆς ΕΟΚΑ Φραντζέσκου Ἀρτέμος, θέλοντας νὰ σώσῃ τοὺς συναγωνιστὲς του ἀπὸ βέβαιο θάνατο, θυσιάστηκε ὁ ἴδιος. Ὁ ἥρωας κατασκεύαζε ἐκεῖνο τὸ βράδυ πυρίτιδα στὸ σπίτι του μαζὶ μὲ ἄλλους μαχητὲς τῆς ΕΟΚΑ, ὅταν μία σπίθα ἔπεσε στὸ τενεκεδένιο κιβώτιο μὲ τὸ εὔφλεκτο ὑλικό. Ὅπως περιγράφει τὴν σκηνὴ διασωθὴς συναγωνιστὴς του: “Ὁ Ἀρτέμος, ἀρπάζοντας τὸν θάνατο ἀγκαλιᾶ, ὅρμησε ἔξω καὶ μᾶς γλίτωσε. Εἴδαμε τὸν ἀρχηγὸ μας νὰ φλέγεται σὰν λαμπάδα. Τὴν ἐπομένη, προτοῦ τὸν θάψουμε, τὸν περιφέραμε τιμητικὰ στοὺς ὤμους ἀπὸ ὅλους τοὺς δρόμους τοῦ χωριοῦ, τυλιγμένο μὲ τὴν ἑλληνικὴ σημαία”.

1958.—Έχασε την ζωή του ο πιλότος μας Νικόλαος Μπέκας κατά  την εκτέλεση διατεταγμένης πτήσεως, λόγω πτώσεως και συντριβής τού αεροσκάφους του στην θαλάσσια περιοχή τού αεροδρομίου τής 111 Πτέρυγας Μάχης (Νέα Αγχίαλος) και σε απόσταση 150 μέτρων από την ακτή.  http://www.pasoipa.org.gr/ 

1961.—Ανακαλύπτονται μοναδικά ξύλινα αρχαία αγγεία στην Βραυρώνα.

1972.—Με απόφαση τού πρωθυπουργού τού καθεστώτος τής 21ης Απριλίου, διαμορφώθηκαν δύο συνεχόμενες αίθουσες στην Βιβλιοθήκη τής Βουλής, σε αίθουσα Πινακοθήκης, γιά να αναρτηθούν οι προσωπογραφίες όσων διετέλεσαν πρωθυπουργοί τής χώρας.

1974.—Οι τούρκοι, καταπατώντας δίκαιο, ηθική, διεθνείς Συμβάσεις κ.λπ, συνεχίζουν να μεταφέρουν στρατό στην Κύπρο.

1975.—Η Ελλάδα χάνει από τις Η.Π.Α. με 104-56 γιά το Διηπειρωτικό Κύπελλο, δημιουργώντας το χειρότερό της ρεκόρ (-54) στην καλαθοσφαίριση.

1984.—Ολοκληρώνονται οι 23οι Ολυμπιακοί Αγώνες στο Λος Άντζελες οι οποίοι ξεκίνησαν στις 28/7. Έλαβαν μέρος 7.055 αθλητές και αθλήτριες από 140 χώρες σε 21 αθλήματα. Τούς παρακολούθησαν 2,5 δις θεατών απ’ όλο τον κόσμο. Η Σοβιετική Ένωση και άλλες 13 ανατολικές χώρες δεν συμμετείχαν διαμαρτυρόμενες γιά τα ανεπαρκή μέτρα ασφαλείας και την παραβίαση τού Ολυμπιακού Πνεύματος μετά την έντονη εμπορευματοποίηση τής Ολυμπιακής Φλόγας. Γιά πρώτη φορά διεξήχθη ο Μαραθώνιος Δρόμος στις γυναίκες. 12 συνολικά αθλητές διαπιστώθηκε πως είχαν κάνει χρήση απαγορευμένων ουσιών. Η Γερμανίδα Ulrike Meyfarth πήρε χρυσό στο ύψος με 2.02 και επανέλαβε την επιτυχία που είχε στούς Ολυμπιακούς Αγώνες τού Μεξικό το 1972, όταν ήταν 16 ετών.

1986.—Έκρηξη βόμβας τύπου «μολότοφ» στην τράπεζα «Citibank» στο Σύνταγμα, από την τρομοκρατική οργάνωση ΕΛΑ.

1987.—Εξακολουθεί τεράστια πυρκαγιά στην νήσο Ρόδο, κατά την οποία κινδυνεύουν κατοικημένες περιοχές.

1988.—Κάνει πρεμιέρα εν μέσω αντιδράσεων η ταινία τού Μάρτιν Σκορτσέζε “Ο Τελευταίος Πειρασμός“, που βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα τού Νίκου Καζαντζάκη.

1991.—Οι εφημερίδες κάνουν λόγο γιά πλήγμα σε μεγάλο κύκλωμα ναρκωτικών στην Κρήτη. Ανακαλύφθηκε φυτεία χασίς στο χωριό Χιλιομουδού των Χανιών, απ’ όπου κατασχέθηκαν 2.006 δενδρίλια ύψους 2,5 μ.

1992.—Ἀπεβίωσε ὁ Ἡπειρώτης λαϊκὸς βάρδος τοῦ κλαρίνου Τᾶσος Χαλκιᾶς, ποὺ τόσο πολὺ συνδέθηκε μὲ τὸ Μοιρολόι, τὸ πιὸ χαρακτηριστικὸ καὶ συγκλονιστικὸ ἄκουσμα τῆς Ἡπειρώτικης μουσικῆς·  προσωπικὴ του μοίρα, οἱ δυσκολίες καὶ ἀπώλειες ποὺ βίωσε ὅταν ἐνῶ ὑπηρετοῦσε στὸ μέτωπο τοῦ Β’Π.Π., ἔχασε τὴν γυναῖκα του καὶ τὰ δύο του παιδιὰ σὲ βομβαρδισμό τοῦ χωριοῦ του, ἀλλὰ καὶ ἡ δύναμη ποὺ βρῆκε γιὰ νὰ ἀνασυνταχθῇ καὶ νὰ μεγαλουργήσῃ, ἀποτυπώνονται κατὰ κάποιο τρόπο στὴν καλλιτεχνικὴ του ἔκφραση, ἀφήνοντάς μας ἕνα πολύτιμο ἔργο στὴν λαϊκή παράδοση, ἀλλὰ καὶ τὸ παράδειγμα τῆς ἀξιοπρέπειας καὶ ψυχικῆς δύναμης τοῦ ἀνθρώπου. Τὰ πρῶτα του μουσικὰ ἀκούσματα τὰ εἶχε ἀπό πολὺ μικρός, ὅντας μέλος τῆς περίφημης οἰκογένειας μουσικῶν, τῶν Χαλκιάδων. Ἐκτός ἀπό δεξιοτέχνης τοῦ κλαρίνου, ἦταν συνθέτης καὶ στιχουργός κι’ ἔγραψε πολλὰ δικὰ του τραγούδια.

1993.—Συμφωνία επιτυγχάνεται μεταξύ τού ελληνικού Δημοσίου και τού Ομίλου Περογιαννάκη γιά την πώληση τού ναυπηγείου Νεώριου Σύρου.

1994.—Ο Υπ.Εξ. Κάρολος Παπούλιας επιβεβαιώνει την ύπαρξη αρραγούς εθνικού μετώπου μεταξύ των ελληνικών κομμάτων, εν’ όψει τής δίκης των έξι στελεχών τής “Ομόνοιας στην αλβανία.

1995.—Στην Κύπρο, πραγματοποιείται αντικατοχική εκδήλωση στο οδόφραγμα Δερύνειας, με αφορμή τα 21 χρόνια από την κατάληψη τής Αμμοχώστου.

2004.—Παραδίδεται στην κυκλοφορία η γέφυρα Ρίου-Αντιρρίου “Χαρίλαος Τρικούπης”, η μεγαλύτερη καλωδιωτή γέφυρα στον κόσμο, ενώνοντας την Δυτική Στερεά και την Πελοπόννησο.

2010.—Ὁ Ἀριστοτέλης Γκούμας, Ἕλληνας ἀπό τὴν Χιμάρα τῆς Βορείου Ἠπείρου, δολοφονεῖται τὸ βράδυ τῆς 12ης πρὸς 13ης Αὐγούστου ἀπό ἀλβανούς, γιατὶ μιλοῦσε τὴν μητρικὴ του γλῶσσα, τὴν Ἑλληνική.           

2014.—Μεγάλες διαστάσεις παίρνει ἡ δημοσιοποίηση ἀπὸ τὴν ἀρχαιολόγο Περιστέρη τῆς ἀνακάλυψης ταφικοῦ μνημείου στὴν Ἀμφίπολη Σερρῶν κατὰ τὴν ἀνασκαφὴ τοῦ περιβόλου τοῦ τύμβου Καστᾶ· τὰ πρῶτα εὐρήματα δηλώνουν ὅτι ἀνήκει σὲ σημαντικὸ πρόσωπο ἤ πρόσωπα, ἡ δὲ γεωμετρικότητα τῆς κατασκευῆς δείχνει ὅτι  εἶναι ἔργο τοῦ Δεινοκράτους, ἀρχιτέκτονος τοῦ Μ. Ἀλεξάνδρου. Οἱ ἀρχαιολογικὲς ἔρευνες εἶχαν ξεκινήσει ἀπὸ τὸ 1965 χωρὶς τότε νὰ ὑπάρξῃ ἀποτέλεσμα. Λόγῳ προβλημάτων χρηματοδοτήσεως οἱ ἐργασίες δὲν εἶχαν προχωρήσει μὲ τοὺς ῥυθμοὺς ποὺ θὰ ἔπρεπε. Τὴν 1η Σεπτεμβρίου 2013 ξεκίνησε ἡ νέα ἀνασκαφὴ γιὰ τὴν ἀποκάλυψη καὶ τοῦ ὑπόλοιπου τμήματος τοῦ περιβόλου. Ἔγιναν πολλὲς ὑποθέσεις καὶ δημοσιεύσεις σχετικὰ μὲ τὴν ταυτότητα τοῦ νεκροῦ, ἀλλὰ τίποτα δὲν τεκμηριώνει ὅτι πρόκειται γιὰ τὸν τάφο τοῦ Μ. Ἀλεξάνδρου. Ἔχει ἐπιβεβαιωθεῖ τὸ ὅτι ὁ Λέων τῆς Ἀμφιπόλεως ἦταν «σῆμα» τοῦ ταφικοῦ μνημείου. Στὸ βάθρο δὲ τοῦ Λέοντα, βρέθηκε ἐπιγραφή ἀναφερόμενη σὲ νεκρὸ πολέμαρχο ποὺ στὴν ζωὴ ἦταν γιὰ τοὺς ἐχθροὺς του, λιοντάρι. «Οὐχὶ μάταν ἔστηκα, φέρω δὲ τι σύμβολον ἀλκᾶς ἀνέρος. Ἦν γὰρ δυσμενέεσι λέων...». (Δὲν στάθηκα ἐδῶ χωρὶς σκοπό, ἀλλὰ γιὰ νάμαι σύμβολο ἀνδρείας τοῦ νεκροῦ, ποὺ ὅταν ζοῦσε, ἦταν γιὰ τοὺς ἐχθροὺς του λέων...”. Ὅπως ἔγραψε ὁ κύριος Βαλσαμίδης Ἐμμανουὴλ σὲ δημοσίευμά του στὰ «Μακεδονικὰ Νέα» τῆς Νάουσας στὶς 23 Νοεμβρίου τοῦ 2013, ὁ νεκρὸς τοῦ τύμβου μπορεῖ νὰ εἶναι ὁ ναύαρχος τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου, Νέαρχος.  

2015.—Οἱ διμοιρίες τῶν ΜΑΤ ποὺ ἔφτασαν στὴν Κῶ ἀπὸ τὴν Ἀθήνα, μαζὶ μὲ πολῖτες τοῦ νησιοῦ κατάφεραν νὰ συγκεντρώσουν τοὺς ἐκτὸς ἐλέγχου λαθρομετανᾶστες στὸ γήπεδο τῆς Κῶ. Ἀπὸ τὸ μεσημέρι τῆς προηγούμενης ἡμέρας  εἶχαν ξεσπάσει ἐπεισόδια μὲ περίπου 1.500 λαθρομετανᾶστες νὰ ἀρνοῦνται νὰ μποῦν στὸ ποδοσφαιρικὸ γήπεδο τοῦ νησιοῦ γιὰ νὰ διευκολύνουν τὶς διαδικασίες καταγραφῆς τους.

2018.—Ενισχύονται συνεχώς οι δυνάμεις τής πυροσβεστικής στην μεγάλη πυρκαγιά η οποία μαίνεται σε πυκνό πευκοδάσος στην περιοχή Κοντοδεσπότι τού δήμου Διρφύων – Μεσσαπίων Ευβοίας. Μετά από τα τραγικά γεγονότα στο Μάτι Ανατολικής Αττικής έναν μήνα πριν, η προληπτική εκκένωση τού χωριού Κοντοδεσπότι έχει ολοκληρωθεί. Σε ετοιμότητα βρίσκονται οι αρχές γιά να εκκενώσουν και το χωριό Σταύρος. Ο δήμαρχος Διρφύων – Μεσσαπίων Γιώργος Ψαθάς χαρακτήρισε πολύ δύσκολη την πυρκαγιά, καθώς οι ισχυροί άνεμοι που πλέον στην περιοχή οδηγούν τις φλόγες κατευθείαν στα σπίτια. Η πυρκαγιά οφείλεται σε εμπρησμό, γιά τον οποίο συνελήφθη ημεδαπός, κατηγορούμενος γιά οκτώ επί πλέον πυρκαγιές που συνέβησαν στην Εύβοια από τις 2/6 έως τις 25/8/2018. Η περιοχή παραδόθηκε ξανά στις φλόγες και το 2019.

Copyright (©) «Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο»
Βασική πηγή: www.eistoria.com

Αφήστε μια απάντηση