ΤΟ ΘΑΡΡΟΣ ΚΑΙ Η ΑΥΤΟΘΥΣΙΑ ΤΡΙΩΝ ΠΙΛΟΤΩΝ ΤΗΣ 21ΗΣ ΜΟΙΡΑΣ ΔΙΩΞΕΩΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ 15 ΙΤΑΛΙΚΩΝ ΚΑΤΑΔΙΩΚΤΙΚΩΝ (2/11/1940)

,

,

ΤΟ ΘΑΡΡΟΣ ΚΑΙ Η ΑΥΤΟΘΥΣΙΑ ΤΡΙΩΝ ΠΙΛΟΤΩΝ ΤΗΣ 21ΗΣ ΜΟΙΡΑΣ ΔΙΩΞΕΩΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ 15 ΙΤΑΛΙΚΩΝ ΚΑΤΑΔΙΩΚΤΙΚΩΝ (2/11/1940)

.

……….Στις 2 Νοεμβρίου, την ίδια ημέρα που τα καταδιωκτικά τής 22ας μοίρας διέλυσαν τον εχθρικό σχηματισμό βομβαρδιστικών πάνω από την Θεσσαλονίκη, η 8η μεραρχία ζήτησε επιμόνως την προστασία τής αεροπορίας γιατί τα εχθρικά καταδιωκτικά αεροπλάνα βασάνιζαν τα τμήματά της. Τρία ΠΖΛ (PZL) τής 21ης μοίρας απογειώθηκαν από το βοηθητικό αεροδρόμιο Βασιλικής Καλαμπάκας με αποστολή να κάμουν μία προσπάθεια ανακουφίσεως τής 8ης μεραρχίας. Η αποστολή αυτή ήταν πολύ δύσκολη αν σκεφθεί κάποιος ότι τα πολωνικής κατασκευής ΠΖΛ (PZL) δεν μπορούσαν να κρατηθούν στον αέρα περισσότερο από μία ώρα ή το πολύ 70 λεπτά, συνυπολογίζοντας και την τεχνολογική υπεροχή των αντίστοιχων ιταλικών καταδιωκτικών.

……….Όταν έφθασαν πάνω από το μέτωπο οι Έλληνες αεροπόροι είδαν πολλά εχθρικά αεροπλάνα να πολυβολούν το πεζικό μας. Ήταν περίπου 15 Φίατ, από τα καλλίτερα καταδιωκτικά τής εποχής. Αν εμπλέκονταν σε αερομαχία μαζί τους δεν υπήρχε καμμία ελπίδα να γλυτώσουν. Αλλά και αν ξέφευγαν ύστερα από δεκάλεπτη, ας υποθέσουμε, αερομαχία, δεν θα είχαν καύσιμα επιστροφής στην βάση τους. Με τα πρωτόγονα μέσα συνεννοήσεως που είχαν οι τρεις Έλληνες αεροπόροι πήραν μια κοινή απόφαση ηρωικής αυτοθυσίας: Επίθεσις !

……….Έπεσαν πάνω στα ιταλικά με εκπληκτική ορμή. Τα εχθρικά ανυψώθηκαν αμέσως και απάντησαν στο πυρ. Ήταν ένας αγώνας δραματικός και άνισος. Οι Έλληνες διάλεξαν από ένα Φίατ και χύμηξαν επάνω του με σκοπό να το ρίξουν με κάθε θυσία. Οι Ιταλοί ένιωσαν με τρόμο έναν εξαγριωμένο αντίπαλο να τούς πλησιάζει, χωρίς να υπολογίζει τις σφαίρες που θρυμμάτιζαν τα κρύσταλλα και τρυπούσαν τα φτερά του. Δεν είχαν παρά να στρίψουν δεξιά και αριστερά γιά να γλυτώσουν από αυτή την παράφορη επίθεση που θα κατέληγε σε σύγκρουση. Οι Έλληνες στρατιώτες παρακολουθούσαν κατάπληκτοι τα τρία ΠΖΛ να κυνηγούν ισάριθμα ιταλικά, ενώ πιό πίσω, δώδεκα ακόμα Φίατ χτυπούσαν όλα μαζί τούς επίμονους διώκτες. Σε λίγο τα τρία διωκόμενα Φίατ πήραν φωτιά και γκρεμίστηκαν στα Ηπειρωτικά βουνά. Αλλά και τα ελληνικά ήταν καταδικασμένα. Τα δύο έπεσαν διάτρητα από τις σφαίρες στην περιοχή τής 8ης μεραρχίας.

……….Έμεινε το τρίτο, με μία αγωνιώδη προσπάθεια να ανυψωθεί. Μα οι Ιταλοί το κυνηγούσαν όλοι μαζί και ταχύτεροι όπως ήταν το πλησίαζαν από παντού. Τότε ο Έλληνας αεροπόρος χρησιμοποίησε την τεχνική τής περιδινήσεως. Γκρεμίστηκε κυριολεκτικά στο χάος, ανάμεσα από τούς έκπληκτους εχθρούς, κι όταν πλησίασε στο έδαφος ισορρόπησε και προσγειώθηκε σ’ ένα χωράφι με στεγνές τις δεξαμενές βενζίνης.

……….Το βράδυ της ίδιας ημέρας στα αεροδρόμια που διατηρούσε η Ιταλία στο φιλικό και σύμμαχο αλβανικό έδαφος, οι Ιταλοί αεροπόροι μετέφεραν τις ειδήσεις στους συναδέλφους τους : «Αυτοί είναι τρελλοί. Λες και θέλουν να αυτοκτονήσουν όλοι !». Η εικόνα τού ατρόμητου Έλληνα αεροπόρου, ο οποίος δεν υπολογίζει τον θάνατο στην άνιση προσπάθειά του να εξοντώσει έναν αντίπαλο, συνέβαλε στην ανεξήγητη επιφυλακτικότητα που έδειξαν οι Ιταλοί σε όλον τον Ελληνοϊταλικό πόλεμο.

Πεσόντες υπέρ Πατρίδος:

Παπαδόπουλος Ιωάννου Χρήστος
Σακελλαρίου Αριστοτέλους Ιωάννης
***
ΠΗΓΗ «Τα ελληνικά καταδιωκτικά στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο» τού Νικ.Αγγελή, από το 4ο τεύχος τού περιοδικού «ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΜΕΝΗ», Οκτ.1968, δραχμαί 15.
Επιμέλεια κειμένου και εικόνας : Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο
Copyright (©) «Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο»