ΙΕΡΟΕΘΝΟΜΑΡΤΥΡΕΣ – ΙΕΡ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣΠΑΝΟΣ

,

,

Μητρόπολις Ναυπακτίας και Ευρυτανίας
Ιερ. Κωνσταντίνος Σπανός

,

……….Δεν είναι πλούσιο το χωριό Νεράϊδα πάνω στα δοξασμένα Άγραφα. Έχει όμως θαυμάσια φύση. Άφθονο το πράσινο και παντού γάργαρα, κρυ­σταλλένια νερά. Το είπαν γι’ αυτό Νεράϊδα. Εδώ γεννήθηκε ο Κωνσταντίνος Σπανός το 1893 κι εδώ εφημέρευε ο ιερεύς πατέρας του.

……….Οι πόροι τής οικογενείας δεν ήταν μεγάλοι. Η ζωή τους ήταν φτωχική. Γι’ αυτό χρειάσθηκαν πολύς ζήλος και μεγάλη αγάπη στα γράμματα, γιά να ξεπερασθούν οι δυσκολίες και να μπορέσει να μορφωθεί ο μικρός Κωνσταντίνος. Έτσι τελείωσε το Σχολαρχείο στην κωμόπολη Φουρνά, που ανέδειξε τον πολύ Αρχιμ. Σεραφείμ Παπακώστα στις ημέρες μας και παλαιότερα τον περιώνυμο γιά την μόρφωση και δράση του δάσκαλο Δ. Μπούζα. Έφηβος ξενητεύτηκε στην Αμερική. Αρρώστησε όμως και σε δυο χρόνια γύρισε στην Ελλάδα.

……….Ποθούσε την πνευματική άνοδο. Διαγωγή και χαρακτήρας χωρίς το παραμικρό ψεγάδι. Ωραίος στην όψη, φίλος τής Βυζαντινής μουσικής, αφοσιωμένος στην εργασία και στην οικογένειά του. Έγινε καλός στρατιώτης τής πατρίδος κι έπειτα, αφού τελείωσε την Εκκλησιαστική Σχολή Άρτης κι έλαβε σύζυγόν του την Αλεξάνδρα Κατσούλη, έγινε ιερεύς με την ψήφο των χωριανών του το 1927. Από τον γάμο του απέκτησε πολλά παιδιά από τα οποία τού έμειναν εξ.

……….Την επιβολή του σαν ιερεύς την είχε προετοιμάσει από λαϊκός. Μα και σαν ιερεύς έδειξε πολλές αρετές και σημαντική ποιμαντορική δράση. Στην Κατοχή πάλευε νύχτα μέρα γιά να σώσει τους ενορίτας του από τα νύχια τής πείνας. Τότε ξεχωριστά μα και πάντα ένιωθαν τα πρόβατα κοντά τους τον ποιμένα τους να τούς παραστέκει και να φροντίζει γιά την πνευματική μα και την σωματική τροφοδοσία τους.

……….Την εποχή τού συμμοριτοπολέμου έμεινε ανάμεσα στα χειμαζόμενα πρόβατά του. Ήθελε να τα προφύλαξει από τις κατά μέτωπον και πλάγιες επιθέσεις τού κομμουνιστού εχθρού. Κι οι κομμουνισταί τον έβαλαν στόχο.

……….Στις 18 Απριλίου 1947, δευτέρα ημέρα τού Πάσχα, μιά ομάδα συμμορίτες μπήκαν στο χωρίο κι έπιασαν μαζί με άλλους και τον π. Κωνσταντίνο. Τον οδήγησαν στο βου­νό Βουλγάρα Κλειτσού. Μέσα στην άγρια, χιονισμένη φύση υπέφερε φριχτά βασανιστήρια. Στο τέλος συνέτριψαν με ρόπαλο την τιμία κεφαλή του κι ο π. Κωνσταντίνος παρέδωσε την ψυχή του στον εξουσιαστή των ψυχών και των σωμάτων.

……….Στην Νεράιδα Ευρυτανίας και σήμερα ακόμα μιλούν με πολύ σεβασμό γιά τον π. Κωνσταντίνο Σπανό.


  • Ἐπιμέλεια κειμένου καὶ εἰκόνας :  « Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο »
  • Πηγή: Το έργο τού Μητροπολίτου Λήμνου Διονυσίου, «Εκτελεσθέντες και μαρτυρήσαντες κληρικοί 1942-1949.»
Γι' αὐτό, τῶν ἱερέων ποὺ ἐμαρτύρησαν γιὰ τὴν Ἐκκλησία καὶ τὸ Ἔθνος τους,  ἄς εἶναι ἡ μνήμη αἰωνίᾳ.