ΕΤΣΙ ΠΑΝΤΡΕΥΤΗΚΕ Ο ΑΙΩΝΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΗΣ (10/6/1955)

.

o-gamos-tou-afxentiou

.

ΕΤΣΙ ΠΑΝΤΡΕΥΤΗΚΕ Ο ΑΙΩΝΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΗΣ

,

τού Χρίστου  Καρύδη,  Οικονομολόγου – Δημοσιογράφου

.

Η σύζυγος τού μακαριστού Παπασταύρου θυμάται και αφηγείται.

.

……….Η Ελλάδα, την οποίαν ο Γρηγόρης ερωτεύτηκε και λάτρεψε, βρίσκεται ενώπιον μεγάλων κινδύνων και φοβερών αδιεξόδων.

……….Το φετινό μνημόσυνο τού Γρηγόρη Αυξεντίου τελείται σε μία κρίσιμη εποχή. Τελείται σε μία εποχή που η πίστη στις αρχές και τις πανανθρώπινες αξίες τής φυλής δεν τυγχάνουν τού μέγιστου σεβασμού.

……….Η Ελλάδα, την οποίαν ο Γρηγόρης ερωτεύτηκε και λάτρεψε, βρίσκεται ενώπιον μεγάλων κινδύνων και φοβερών αδιεξόδων. Απειλείται και οικονομικά και πολιτικά και άλλως πως.

……….Ο κυπριακός Ελληνισμός διάγει το 38ο έτος τής κατοχής. Η αμυντική θωράκιση τής Κύπρου είναι ελλιπής και ελλειμματική, κάτι που δεν θα ανέχετο ποτέ ο Γρηγόρης Αυξεντίου από την μαρτυρική και σκλαβωμένη Λύση.

……….Γι’ αυτό όσοι θα ανηφορίσουν φέτος στο θυσιαστήριο τού Μαχαιρά γιά το ετήσιο μνημόσυνο τού ήρωα, είτε είναι πολιτικοί, είτε είναι στρατιωτικοί, είτε εκκλησιαστικοί άρχοντες και απλοί πολίτες, ας αναλογιστούν τις βαριές και ασήκωτες ευθύνες τους απέναντι στον νεκρό που πηγαίνουν να μνημονεύσουν. Και ας παραδειγματισθούν από τις αρχές και αξίες που υπηρέτησε και ας τον θυμούνται ολόχρονα και όχι μόνο κάθε Μάρτη.

……….Γιά λόγους διατήρησης τής ιστορικής μνήμης και διάδοσης τής ιστορικής κληρονομιάς, η σημερινή αρθρογραφία αναφέρεται στον γάμο τού Γρηγόρη Αυξεντίου, όπως τον έζησε η πρεσβυτέρα Γιαννούλα Παπασταύρου, σύζυγος τού φλογερού ρασοφόρου τής ΕΟΚΑ Παπασταύρου Παπαγαθαγγέλου, που πάντρεψε τον αιώνιο Γρηγόρη το βράδυ τής 10ης Ιουνίου 1955 στον Καραβά.

……….Η μαρτυρία τής πρεσβυτέρας δημοσιεύεται στο βιβλίο μου, με τίτλο «Με τη δύναμη τής θύμησης» που κυκλοφόρησε το 2011. Στο κεφάλαιο γιά τον γάμο τού Αυξεντίου αναφέρονται (όπως τα περιγράφει η πρεσβυτέρα), τα εξής:

……….«Μπορεί η πρεσβυτέρα να μην γνώριζε γιά την έναρξη τού αγώνα, όμως στον γάμο τού Αυξεντίου το βράδυ τής 10ης Ιουνίου 1955 ήταν παρούσα. Ο Παπάσταυρος με τα εκατοντάδες πνευματικοπαίδια έκαμε εκατοντάδες γάμους. Όμως ο γάμος τού Γρηγόρη, που έγινε στο μοναστήρι τής Αχεροποιήτου κοντά στον Καραβά, ήταν πάντα χαραγμένος στην μνήμη του. Ήταν γάμος αξέχαστος, όπως έλεγε αργότερα. «Μου είπε», λέει η πρεσβυτέρα, όταν άρχισε να δειλινιάζει γιά καλά, «να ετοιμαστώ και θα πάμε μαζί σε μιά δύσκολη αποστολή».

Οι γονείς τού Γρηγόρη, Πιερής και Αντωνού Αυξεντίου, με την Βασιλική
Οι γονείς τού Γρηγόρη, Πιερής και Αντωνού Αυξεντίου, με την Βασιλική

……….«Πήγαμε στο μοναστήρι τής Αχεροποιήτου, παραλιακά, γιά να μην κινήσουμε καμμιά υποψία. Έπρεπε το μυστικό να φυλαχτεί καλά. Με την βοήθεια τού Θεού και οδηγό τον Ανδρέα Μαλέκο, φθάσαμε στο Μοναστήρι. Όπως έλεγε αργότερα ο παπάς μου, προτιμήθηκε το μέρος αυτό γιά τον γάμο, γιατί, πρώτα απ’ όλα αυτήν την εποχή ο Γρηγόρης βρισκόταν στα μέρη τού Καραβά κι έτσι η μεταφορά του στο Μοναστήρι δεν θα είχε πολλές δυσκολίες, κι ύστερα, γιατί η Μονή αυτόν τον καιρό δεν είχε ξένους και έτσι δεν θα υπήρχε ο κίνδυνος να βρεθούμε υπό την παρακολούθηση περιέργων».

……….Φθάσαμε λοιπόν εκεί, μπήκαμε στην εκκλησία και λίγο αργότερα έφθασε ο Γρηγόρης. Η αρραβωνιαστικιά του, η Βασιλική, ήταν ήδη εκεί. Γιά την ασφαλή μεταφορά της μερίμνησαν αγωνιστές τής ΕΟΚΑ, φίλοι και σύντροφοι τού Γρηγόρη.

……….Μπήκε ο Αυξεντίου στην εκκλησία με τα ρούχα τού αντάρτη. Έβαλε τον σταυρό του και φίλησε το χέρι τού πατρός. Στην μέση του, επιβλητικό το όπλο του, το εργαλείο τής δουλειάς του. «Γρηγόρη», τού λέει ο πατήρ, «βγάλε το όπλο σου και βάλ’ το στο πεζούλι, εκεί στο παράθυρο». Έτσι και έγινε. Βγήκε το όπλο, πήρε την θέση του στο πεζούλι και άρχισε το μυστήριο.

……….«Με στεφάνια από ελιά που τα φτιάξαμε εμείς», λέει η πρεσβυτέρα «και στην παρουσία 5-6 ατόμων παντρεύτηκε ο αιώνιος Γρηγόρης. Ήταν ένας γαμπρός λεβέντης. Στάθηκε κολώνα καθ’ όλην την διάρκεια τού μυστηρίου. Ο παπάς μου είχε συγκινηθεί. Αργότερα κάθε φορά που θυμόταν αυτό το γάμο μου έλεγε:

Γιαννούλα, θυμάσαι και εσύ τον Γρηγόρη που στον γάμο του στεκόταν σαν κολώνα Πεντελικού, λες και είχεν απολιθωθεί!

……….«Ξεχνιέται αυτός ο Γρηγόρης», μονολογεί η πρεσβυτέρα… και συνεχίζει: Τελείωσε ο γάμος, ο πατήρ φιλά τον νιόγαμπρο και εύχεται στο ζευγάρι λέγοντας: «Γρηγόρη μου, να ζήσετε» και εκείνος απαντά: «Πάτερ, να μού ευχηθείς καλό βόλι».

,,,,,,,,,,Και εγώ, λέει αργότερα ο Παπάσταυρος, τού είπα: «Ε, καλό βόλι και ζήτω η Ένωση». Ήταν η τελευταία φορά που ο Παπάσταυρος και η πρεσβυτέρα τον είδαν ζωντανό.

……….Ο αείμνηστος «αετός τού Μαχαιρά» ήταν μιά βαθιά θρησκευτική προσωπικότητα. Κάθε μέρα έπρεπε η ομάδα του να έχει κοινή προσευχή και κοινή μελέτη τής Αγίας Γραφής. Αυτή η προσωπικότητα στις 3 τού Μάρτη το 1957, προδομένη, έφυγε. Πέταξε μέσα από τις φλόγες, στην αιωνιότητα και στην αθανασία».

***

Πηγή κειμένου: Η εφημερίδα ‘’Σημερινή’’

Πηγή εικόνων : Λήκυθος-Βιβλιοθήκη Πανεπιστημίου Κύπρου  

Επιμέλεια εικόνων και κειμένου : λληνικ μερολόγιο

Αφήστε μια απάντηση