.
..
Ἀπόσπασμα ἀπό τὴν τελευταῖα ἐπιστολή τοῦ Μητροπολίτου Σμύρνης Χρυσοστόμου πρὸς τὸν Ἐλευθέριο Βενιζέλο στὶς 25 Αὐγούστου τοῦ 1922
,
«Ὁ Ἑλληνισμός τῆς Μικρᾶς Ἀσίας, τὸ Ἑλληνικόν Κράτος, ἀλλά καὶ σύμπαν τὸ Ἑλληνικόν Ἔθνος καταβαίνει πλέον εἰς τὸν Ἄδην, ἀπό τοῦ ὁποίου καμμία πλέον δύναμις δὲν θὰ δυνηθῇ νὰ τὸ ἀναβιβάσῃ καὶ τὸ σώσῃ. Συνέχεια ανάγνωσης ΟΙ ΝΕΚΡΟΙ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ – ΤΟ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
.
.
.(Ἀπό ἐπιστολές μελλοθάνατων)
.
Ἡ γενοκτονία τῶν Ποντίων, σὺν τοῖς ἄλλοις ἀνέδειξεν καὶ τὸ ψυχικὸ μεγαλεῖο τῶν Ἑλλήνων τοῦ Πόντου. Ἰδοῦ δείγματα ἀπό τὶς ἀκολουθοῦσες ἐπιστολές, τὶς λίαν συγκινητικὲς. Συνέχεια ανάγνωσης Η ΓΕΝΝΑΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΟ ΨΥΧΙΚΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ
,
Πῶς οἱ Ἕλληνες τῆς Μακεδονίας εὐρισκόμενοι μεταξὺ σφύρας καὶ ἄκμωνος, ἐξηναγκάζοντο σὲ στρατολόγηση καὶ «συνεργασία» ἀπό τοὺς βούλγαρους, μὲ ὅσα δεινᾶ αὐτὸ συνεπαγόταν ἀπό τὴν τουρκικὴ πλευρά. Στὴν ἀντίθετη περίπτωση, τὰ δεινᾶ προέρχονταν ἀπό τοὺς βουλγαροκομιτατζῆδες.
Ἐπιλεγμένα ἀποσπάσματα ἀπὸ τὸ ἄρθρο μὲ τίτλο :
“ Ὁ Ἑλληνισμός τῆς Μακεδονίας στὰ 1903 καὶ ἡ ἐξέγερσις τοῦ Ἴλιντεν”
Στὶς ἀρχές τοῦ 1903 πολλαπλασιάστηκαν αἰσθητά οἱ ἐνδείξεις γιὰ τὴν ἔκρηξη τῆς ἐπικείμενης βουλγαρικῆς ἐξέγερσης στὴ Μακεδονία καθώς συνεχίζονταν οἱ προετοιμασίες μὲ πυρετώδη ρυθμό. Συνέχεια ανάγνωσης Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΣΤΑ 1903 ΚΑΙ Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΤΟΥ ΗΛΙ ΝΤΕΝ
.
.
ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΚΙΖΛΑΡΗ
Ἐπιτ.Λυκειάρχου, Φιλολόγου
Πολλοὶ εἶναι οἱ διωγμοὶ τῶν Ἑλλήνων τῆς Θρᾲκης, ὅπως ἄλλωστε καὶ ὅλων τῶν Ἑλλήνων, σ’ ὅλες τὶς περιόδους τῆς μακρόχρονης τουρκικῆς σκλαβιᾶς (1453-1923). Συνέχεια ανάγνωσης ΟΙ ΔΙΩΓΜΟΙ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ (1914-1918) ΚΑΙ Ο ΞΕΡΡΙΖΩΜΟΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΤΗΣ (1922-1923)
..
.
«…Τὸ τουρκικὸ ἔθνος εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ ὑπερήφανα ἔθνη, μὲ τὰ ὁποῖα δὲν ὑπάρχει καμμία ἐλπίς νὰ ἐπιτύχετε κάτι διὰ τῶν ἀπειλῶν…»
Ἐλ. Βενιζέλος, Βουλὴ, 25 Ἰουνίου 1930 Συνέχεια ανάγνωσης ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ
.
,
.Η ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ
Διδακτικὸ ἐγχειρίδιο
.
Μετὰ τὴν ἔναρξη τοῦ Α’ Παγκοσμίου Πολέμου τὸ 1914, ἡ Τουρκία ἐνώθηκε μὲ τὶς Κεντρικές δυνάμεις ποὺ ὀδηγούνταν ἀπὸ τὴ Γερμανία καὶ ἔτσι πολεμοῦσε τοὺς Συμμάχους, περιλαμβανομένης τῆς Ρωσίας. Ὅταν ἄρχισε ἡ Γενοκτονία τῶν Ἀρμενίων τὸ 1915, οἱ διώξεις κατὰ τῶν Ποντίων Ἑλλήνων αὐξήθηκαν δραματικὰ. Ἡ κυβέρνηση ὁργάνωσε ἀποκλεισμὸ τῶν ἑλληνικῶν ἐπιχειρήσεων καὶ ἐνθάρρυνε τὶς ἐπιθέσεις τῶν τουρκικῶν ἀτάκτων ὀμάδων καὶ τῶν τούρκων γειτόνων κατὰ τῶν Ἑλλήνων κατοίκων.