.

.
,
,
.
Εκδοχή πρώτη και επικρατέστερη
.
……….Βάσει τής μεταπολεμικής αφηγήσεως τού υποδιοικητού τής Τραπέζης τής Ελλάδος, Γ. Μαντζαβίνου στον Ηλία Βενέζη, ο οποίος εκτός από λογοτέχνης ήταν και υπάλληλος τής Τραπέζης, η λήψη μέτρων γιά την μεταφορά τού Χρυσού εκτός Αθηνών, πάρθηκε μόλις έγινε ξεκάθαρο ότι η Γερμανία είχε πρόθεση να βοηθήσει την Ιταλία. Συνέχεια ανάγνωσης ΟΙ ΔΥΟ ΕΚΔΟΧΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΥΧΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΧΡΥΣΟΥ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΕΙΣΒΟΛΗ ΚΑΙ Η ΜΕΤΕΠΕΙΤΑ ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ
,

.
,
Ἐπιλεγμένα ἀποσπάσματα ἀπό τὸ βιβλίο τοῦ Γεωργίου Πουκαμισᾶ — ΚΥΡΗΝΗ Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΑΠΟΙΚΙΣΜΟΣ ΣΤΗ ΒΟΡΕΙΟ ΑΦΡΙΚΗ, ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ, 1994.
Βασικὴ πηγὴ τὸ βιβλίο: ΗΡΟΔΟΤΟΣ ΑΛΙΚΑΡΝΑΣΣΕΥΣ, ΙΣΤΟΡΙΩΝ Δ΄(Μελπομένη), Λιβυκὸς λόγος.
……….Ἡ Ἱστορία καὶ ὁ ἀρχαῖος πολιτισμὸς τῶν Ἑλλήνων τῆς Κυρήνης καὶ τῶν βλαστημάτων της, εἶναι μία ἄγνωστη στοὺς πολλοὺς, ἐξαιρετικά ἐνδιαφέρουσα ὡστόσο καὶ γοητευτικὴ σελίδα τοῦ ἑλληνικοῦ ἀποικισμοῦ καὶ τοῦ ἀρχαίου πνεύματος. Συνέχεια ανάγνωσης ΚΥΡΗΝΗ Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΑΠΟΙΚΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΒΟΡΕΙΟ ΑΦΡΙΚΗ (6ος – 5ος αἰῶνας π.Χ.)
,

,
Στέλλας Πριοβόλου
……….Στὶς 11 ἤ 14 Ἀπριλίου τοῦ 1500, ἐπιστρέφοντας στὴν Φλωρεντία, ἔχασε τὴν ζωὴ του ἀπὸ πνιγμό, ὁ Ἕλλην λόγιος, ποιητὴς ἀλλὰ καὶ στραντιότι, Μιχαὴλ Μάρουλος, Ταρχανιώτης. Τὸ τραγικὸ ἀτύχημα συνέβη ὅταν παρασύρθηκε ἀπὸ τὰ ὀρμητικὰ νερὰ ποταμοῦ καθώς προσπάθησε νὰ τὸν διασχίσῃ μὲ τὸ ἄλογό του. Συνέχεια ανάγνωσης ΜΙΧΑΗΛ ΜΑΡΟΥΛΛΟΣ-ΤΑΡΧΑΝΙΩΤΗΣ (+11/14 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1500)
,
,
.
Δημητρίου Φωτιάδη
Τα Σάλωνα
……….Στη Ρούμελη οι προϋποθέσεις για σηκωμό στέκονταν πολύ πιο δύσκολες από το Μοριά. Βρισκόταν σιμά σε τέσσερεις σημαντικές τούρκικες βάσεις΄ Γιάννενα, Λάρισα, Βόλο, Εύβοια. Ήταν ευτύχημα βέβαια πως στα Γιάννενα ξακολούθαγε την αντίστασή του ο Αλήπασας. Οι στρατιωτικές όμως δυνάμεις που τον πολιορκούσαν μπορούσαν να στείλουν σημαντικά αποσπάσματα να χτυπήσουν τους επαναστάτες. Συνέχεια ανάγνωσης Η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΑΜΦΙΣΣΑΣ (10 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1821)
,

,
.
……….Εάν όντως η Ποίηση, ως φορέας ιδεών, είναι διαχρονική, τότε το ποίημα «Ἡ ἡμέρα τῆς Λαμπρῆς», τού Διονυσίου Σολωμού, αρκεί γιά να τεκμηριώσει τον ανωτέρω ισχυρισμό. Ακούγεται, βέβαια, ότι η Ποίηση, ως έντεχνος λόγος σε στίχο και στροφή, δεν διαθέτει πλέον την αποδοχή τής πλειονοψηφίας των ανθρώπων επειδή έχει αντικατασταθεί ή υποκατασταθεί από την κινούμενη εικόνα, αλλά τούτο το δεδομένο προφανώς δεν αρκεί γιά να της προσάψει την κατηγορία τής «αχρησίας» ή τής «ανωφέλειας». Συνέχεια ανάγνωσης Η ΛΑΜΠΡΗ ΤΟΥ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΣΟΛΩΜΟΥ