,
,
……….Στὶς 18 Δεκεμβρίου 1803, δύο ἡμέρες μετὰ τὸ ὁλοκαύτωμα στὸ Κούγκι, μὲ συνεχεῖς σκληρὲς μάχες μεταξὺ τῶν διασωθέντων Σουλιωτῶν καὶ τῶν τουρκαλβανικῶν ὀρδῶν τοῦ Ἀλῆ πασᾶ, περίπου ἑξῆντα Σουλιώτισσες, προτίμησαν ἀντί τὴν αἰχμαλωσία, νὰ καταγκρεμιστοῦν μὲ τὰ παιδιὰ τους σ΄ ἕνα “χορὸ θανάτου” ποὺ ἔμεινε γνωστὸς στὴν ἱστορία ὡς «χορὸς τοῦ Ζαλόγγου».
Ἐπιλεγμένο ἀπόσπασμα ἀπό τὴν «Ἱστορία τοῦ Σουλίου, Περραιβοῦ, κεφ. ΚΑ’.σελ.111- 113. Συνέχεια ανάγνωσης ΖΑΛΟΓΓΟ – 18 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1803
,
……….Στὶς 16 Δεκεμβρίου τοῦ 1803, ὁ ἱερομόναχος Σαμουήλ, βάζει φωτιὰ στὴν πυριτιδαποθήκη τοῦ ὀχυροῦ Κούγκι, καὶ ἀνατινάσσεται μαζὺ μὲ τρεῖς Σουλιῶτες καὶ ἀρκετούς τουρκαλβανούς. Συνέχεια ανάγνωσης Ο ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΣ ΣΑΜΟΥΗΛ ΚΑΙ ΤΟ ΚΟΥΓΚΙ
,
.
(…) Ἡ Διεύθυνση Ἱστορίας Στρατοῦ μὲ τὴν ἐπιλογή τοῦ συγκεκριμένου θέματος, θέλησε νὰ φέρῃ στὸ φῶς ἄγνωστα στὸ εὐρύ κοινό στοιχεία, ποὺ ἀφοροῦν τοὺς νεκροὺς τοῦ στρατοῦ ξηρᾶς ποὺ σκοτώθηκαν κατὰ τὴ διάρκεια τοῦ Ἑλληνοϊταλικοῦ πολέμου, γιὰ τὴν ταφὴ τῶν ὁποίων ἐλάχιστα γνωρίζουμε.
(…) Ὁ ἀπρόκλητος αὐτός πόλεμος συνέγειρε καὶ συσπείρωσε τὶς δυνάμεις τοῦ Ἔθνους, γιγάντωσε τὴ δύναμη ἀντίστασης τῶν Ἑλλήνων τοῦ ἐσωτερικοῦ καὶ τῆς διασπορᾶς, καὶ ὅλοι μαζὶ, ἄνδρες καὶ γυναῖκες ὡς ἕνας ἄνθρωπος, ἔτρεξαν στὸ μέτωπο ἀποφασισμένοι νὰ πολεμήσουν τὸν εἰσβολέα πιστοὶ στὸν ὄρκο τους, ὅπως τὸ καθῆκον τὸ ἐπιτάσσει, καὶ ἡ πατρίδα τὸ ἀπαιτεῖ. Καὶ πολέμησαν.
13.936 ἀξιωματικοί καὶ ὁπλίτες ἔπεσαν στὰ πεδία τῶν μαχῶν. Ὅμως ἡ τραγική μοῖρα ἐπιφύλαξε σὲ 7.976 νεκροὺς μας, νὰ μείνουν γιὰ πάντα ἐκεῖ, ἄλλοι θαμμένοι, ἄλλοι ἄταφοι, πέρα ἀπό τὰ σύνορά μας, διάσπαρτοι στὴν Βόρειο Ἤπειρο χωρὶς νὰ γνωρίζουμε μέχρι σήμερα ποῦ ἔχουν ταφεῖ, ξεχασμένοι στὸ διάβα τοῦ χρόνου, παραμένοντας ἄγνωστοι στρατιῶτες. Καὶ σὲ ὅλους μας γεννᾶται τὸ ἐρώτημα: Γιατὶ ;…
Διαβᾶστε ὁλόκληρο τὸ ἄρθρο γιὰ τοὺς νεκροὺς ἥρωες στὸ:
,
,
Ἐπιλεγμένο ἀπόσπασμα ἀπό τὸ βιβλίο τοῦ Φώτη Τριάρχη «Βουλγαρικὴ Κατοχὴ καὶ Σφαγὲς στὴν Μακεδονία»
Στὸν πρόλογό του, ὁ συγγραφέας σημειώνει:
……….«Τὸ βιβλίο αὐτό δὲν εἶναι οὔτε μυθιστόρημα τρόμου, οὔτε ἔργο φρίκης. Εἶναι ἕνα βιβλίο ἀντικειμενικῆς ἱστορίας, βασισμένο σὲ ἐπίσημα ντουκουμέντα, Ἑλληνικά, βουλγαρικὰ, Γερμανικὰ, Ἰταλικά, καὶ Σερβικὰ καθὼς καὶ σὲ ἀφηγήσεις ἐπιζησάντων θυμάτων, τῶν ὁποίων προηγούμενα ἠλέγχθη ἡ ἀλήθεια. Πολυετής καὶ κοπιώδης ὑπῆρξεν ἡ συλλογή τῶν στοιχείων καὶ ἡ διασταύρωση τῶν πληροφοριῶν. (…) Ὅλοι πρέπει νὰ μάθουν τὴν φρικτὴν ἀλήθεια. Ὄχι γιὰ νὰ διαιωνίζεται τὸ Ἐθνικό μῖσος. Ἀλλά γιὰ νὰ γνωρίσουμε πραγματικὰ τοὺς γείτονές μας βουλγάρους καὶ νὰ μπορέσουμε ἔτσι νὰ ἀξιολογήσουμε καλύτερα τὸν τεράστιον ἐθνικόν κίνδυνο ποὺ ἐξακολουθεῖ ν’ ἀπειλῇ τὴν ἀκεραιότητα τῆς Πατρίδος μας καὶ τὴν ὑπόσταση τῆς Φυλῆς μας». Συνέχεια ανάγνωσης Η ΓΕΡΜΑΝΟ-ΒΟΥΛΓΑΡΟ-ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ (ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ «ΜΑΡΙΤΑ») ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
,
,
……….Στὶς 13 Δεκεμβρίου τοῦ 1924, ἔφτασε ἀπό τὸ λιμάνι τῶν Μουδανιῶν (Μαρμαρᾶς) στὸ λιμάνι τῆς Θεσσαλονίκης, τὸ βρετανικὸ φορτηγὸ πλοῖο «Ζάν», ποὺ στ’ ἀμπάρια του μετέφερε ἕνα τραγικὸ καὶ πένθιμο φορτίο. Συνέχεια ανάγνωσης Η ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΠΟΥ ΠΡΟΚΑΛΕΣΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ
,
,
……….Ἡ 12η Δεκεμβρίου 1994, εἶναι ἡμέρα κοιμήσεως τοῦ Μητροπολίτου Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης, Ὑπέρτιμου καὶ Ἐξάρχου πάσης Βορείου Ἠπείρου, Σεβαστιανοῦ (κατὰ κόσμον Σωτηρίου Οἰκονομίδη). Συνέχεια ανάγνωσης Η ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΜΟΙΟΝΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΟΑΛΒΑΝΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ