,

,

Ἡ ἐκδίκηση τῶν τόνων – οἱ συνέπειες ἀπὸ τὴν κατάργηση τῆς ἱστορικῆς ὀρθογραφίας 

.

……….Τὴν 1^η Σεπτεμβρίου τοῦ 1982  ἐφαρμόζεται πλέον ἐπισήμως τὸ μονοτονικὸ σύστημα γραφῆς (πλησιέστερο πρὸς τὸ ἀτονικό), σὲ ὅλο τὸν δημόσιο τομέα. Σὲ μία ἀπὸ τὶς παραγράφους ὅπως δημοσιεύθηκε στὸ ΦΕΚ Α΄52 ἀναφέρεται ὅτι: «[]λάθη ποὺ ὁφείλονται σὲ παράβαση τῶν νέων κανόνων τοῦ τονισμοῦ (δηλαδὴ τὸ νὰ γράψῃ κάποιος σὲ πολυτονικὸ γιὰ τοὺς φωστῆρες μεταρρυθμιστὲς θεωρεῖται λάθος!..), σημειώνονται, ἀλλὰ δὲν λαμβάνονται ὑπ’ ὅψιν (!!) γιὰ τὴν βαθμολόγηση τῶν γραπτῶν δοκιμίων τῶν ἐξετάσεων κάθε φύσεως, ποὺ ἔχουν σχέση μὲ τὸ σχολικὸ ἔτος 1981-82 ἤ προηγούμενα αὐτοῦ σχολικὰ ἔτη». Συνέχεια ανάγνωσης Η ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΤΩΝ ΤΟΝΩΝ – ΟΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΟΝΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ →

,

,

Ι Σ Ο Κ Ρ Α Τ Η Σ

α. Περί βασιλείας

β. Οι επιστολές προς τον Φίλιππο και τον Αλέξανδρο

Εισαγωγή, μετάφραση, σχόλια και παραρτήματα:

Αθανάσιος Α. Τσακνάκης Φιλόλογος – Θεολόγος

Ξάνθη 2012

Επιλεγμένο απόσπασμα

 «Περί βασιλείας»

Το πρώτο ισοκρατικό κείμενο τού παρόντος βιβλίου είναι ένας «παραινετικός λόγος», ο οποίος έχει την τυπική δομή και εξωτερική μορφή των ρητορικών λόγων εκείνης τής εποχής. Είναι γνωστός ως λόγος «Περί βασιλείας» ή «Περί τού πώς δει βασιλεύειν» ή ως επιστολή «Προς Νικοκλέα». Το περιεχόμενό του αφορά την «βασιλική τέχνη», δηλαδή την τέχνη τής σωστής διοίκησης μιάς πόλης- κράτους και τής επιτυχούς άσκησης των πολιτικών εξουσιών (βλέπε και στα παραρτήματα ΣΤ΄ και Ζ΄).

Η επιστολή γράφτηκε και στάλθηκε στον Νικοκλή γύρω στο 370 π.Χ. Δύο χρόνια αργότερα, ο ίδιος παραλήπτης έλαβε από τον Ισοκράτη ακόμη ένα έργο, το «Νικοκλής ή Κύπριοι», στο οποίο γίνεται αναφορά στις υποχρεώσεις που έχουν οι υπήκοοι απέναντι στον βασιλιά και στο κοινωνικό σύνολο. Γιά τούτα τα δύο συμβουλευτικά έργα ο Νικοκλής έστειλε ως αμοιβή στον Ισοκράτη το υπέρογκο ποσό των είκοσι ταλάντων. Ο Νικοκλής υπήρξε βασιλιάς τής Σαλαμίνας, μιάς πλούσιας και γνωστής κυπριακής πόλης. Ήταν γιός τού βασιλιά Ευαγόρα, Συνέχεια ανάγνωσης ΙΣΟΚΡΑΤΗΣ: A) «ΠΕΡΙ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ» ΠΑΡΑΙΝΕΤΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ ΠΡΟΣ ΝΙΚΟΚΛΕΑ – B) ΟΙ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΦΙΛΙΠΠΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ. →

..

.

ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ  και  ΣΑΛΟΥΣΤΙΟΣ

 Π  ο  λ  ι  τ  ε  ύ  μ  α  τ  α

.

 Εισαγωγή, μετάφραση,

σχόλια και παραρτήματα:

Αθανάσιος Α. Τσακνάκης

Φιλόλογος – Θεολόγος

 Ξάνθη  2012

«Όσοι εκπαιδεύουν τους ιδιώτες, αυτούς μόνον ωφελούν. Αν, όμως, κάποιος προέτρεπε τους κυβερνήτες τού πλήθους να γίνουν ενάρετοι, θα ωφελούσε και τους δύο: και τους δυνάστες και τους υπηκόους τους…».

ΙΣΟΚΡΑΤΗΣ, Περί Βασιλείας,

«Γι’ αυτό, λοιπόν, όσοι θεσπίζουν νόμους και γραπτούς κανόνες γιά οτιδήποτε, το δεύτερο, που πρέπει να κάνουν μετά από αυτό, είναι να μην αφήνουν ούτε άτομο ούτε σύνολο ατόμων να κάνει κάτι ενάντια σ’ αυτούς…».

ΠΛΑΤΩΝ, Πολιτικός,

«Λένε ότι ο λύκος δεν κρατιέται από τ’ αυτιά, αλλά τον λαό και την πόλη πρέπει κυρίως από τ’ αυτιά να τους οδηγούμε και όχι όπως μερικοί, αγύμναστοι στον λόγο, που αναζητούν λαβές άμουσες και άτεχνες μέσα στο πλήθος, και το σύρουν από τις κοιλιές με τις διασκεδάσεις και με τις χρηματικές παροχές, ή προετοιμάζουν πυρρίχιους χορούς και θεάματα με μονομάχους, πάντοτε δημαγωγώντας ή μάλλον δημοκοπώντας…».

ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ, Πολιτικά Παραγγέλματα.

«Οι αρετές προέρχονται από την ορθή πολιτεία, την καλή ανατροφή και την παιδεία. Οι κακίες προέρχονται από τ’ αντίθετα…».. Συνέχεια ανάγνωσης ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ και ΣΑΛΟΥΣΤΙΟΣ «ΠΟΛΙΤΕΥΜΑΤΑ» →

,

«Γ.Μ.Βιζυηνὸς-Ἄπαντα Διηγήματα»- Ἐπιλεγμένο ἀπόσπασμα

.

……….Στὶς 4 Αὐγούστου τοῦ 1878, ἀπεβίωσε ὁ Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, Ἰωακείμ Β΄(κατὰ κόσμον Ἰωάννης Κοκκώνης). Γεννημένος στὰ 1802, στὴν διάρκεια τῆς πολυτάραχης σταδιοδρομίας του ἀνέβηκε δύο φορὲς στὸν πατριαρχικὸ θρόνο. Ἀπ’ τὶς 4/10/1860 ἔως τὶς 9/7/1863 – ὁπότε ἐξαναγκάσθηκε σὲ παραίτηση ἀπὸ τὴν Ὑψηλὴ Πύλη – καὶ κατόπιν ἐπανακλογῆς του, ἀπὸ τὶς 23/11/1873 ἔως τὸν θάνατό του, στὶς 4/8/1878.

……….Ἐνδιαφέρον ἔχει ἡ ἀναφορὰ τοῦ Γεωργίου Βιζυηνοῦ στὸ ἐξαιρετικὸ διήγημά του: «Τὸ ἁμάρτημα τῆς μητρὸς μου», στὸ πρόσωπο τοῦ Πατριάρχου, ὁ ὁποῖος ἐξομολόγησε τὴν μητέρα του κατόπιν δικῆς του παρακλήσεως, Συνέχεια ανάγνωσης ΤΟ ΔΙΗΓΗΜΑ ΤΟΥ Γ. ΒΙΖΥΗΝΟΥ «ΤΟ ΑΜΑΡΤΗΜΑ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΣ ΜΟΥ» ΚΑΙ Η ΑΝΑΦΟΡΑ ΤΟΥ ΣΤΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΙΩΑΚΕΙΜ Β΄(+4/8/1878) →

,

,

Ο ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑΣ ΙΟΥΛΙΑΝΟΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΑΤΙΑ, ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΝΟΥ, ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΚΑΒΑΦΗ.

Ἐπιλεγμένο ἀπόσπασμα ἀπό τὴν 4^η ἔκδοση τοῦ βιβλίου: «Κ.Π.ΚΑΒΑΦΗΣ. Ἄπαντα τὰ δημοσιευμένα ποιήματα». Μὲ ἀναλυτικὸ φιλολογικό, ἱστορικὸ καὶ αἰσθητικὸ σχολιασμὸ ἀπὸ τοὺς Ῥένο, Ἧρκο καὶ Στάντη Ἀποστολίδη.

 «….Ἀπέναντι στὴν Ἱστορία καὶ τὴν παγκόσμια Λογοτεχνία, ποὺ τάχθηκαν, ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον, ἀναφανδὸν ὑπὲρ ἤ κατὰ τοῦ Ἰουλιανοῦ ἡ «τρίτη», ἐφεκτικὴ στάση ποὺ υἱοθέτησε ὁ Ἀλεξανδρινός, τοῦ ἄφηνε καὶ τὴ μεγαλύτερη δυνατότητα γιὰ τὴ χαρακτηριστικὴ τῆς ποίησής του ἀμφίπλευρη εἰρωνεία….». Συνέχεια ανάγνωσης Ο ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑΣ ΙΟΥΛΙΑΝΟΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΑΤΙΑ, ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΝΟΥ, ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΚΑΒΑΦΗ →

,

,

Η ΙΔΡΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΤΕΡΟΣΚΟΠΕΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ (26/6/1842)

……….Κατὰ τὴν διάρκεια τῆς ὁλικῆς ἐκλείψεως ἡλίου στὶς 08:00 τὸ πρωί, πραγματοποιήθηκε ἡ θεμελίωσις τοῦ νεοκλασικοῦ κτηρίου τοῦ Ἀστεροσκοπείου Ἀθηνῶν, βάσει σχεδίων τοῦ ἀρχιτέκτονος Schaubert. Ἔτσι, ἡ χώρα ποὺ γέννησε τὴν ἀστρονομικὴ ἐπιστήμη, καὶ ὀνοματοδότησε τὸ Σύμπαν, ἀπέκτησε τὸ σύγχρονο ἀστεροσκοπεῖο της.

Συνέχεια ανάγνωσης Η ΙΔΡΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΤΕΡΟΣΚΟΠΕΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ (26/6/1842) →