.
.
.
Γράφει ὁ Γιῶργος Σκαμπαρδώνης στὴν «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ»
Σὲ μία συζήτηση ποὺ εἶχε γίνει πέρσι στὴν TV100, ὑπῆρχε ἕνα ἐρωτηματολόγιο ἀπ’ τὸ πανεπιστήμιο περὶ Θεσσαλονίκης. Σὲ μία παράγραφο, ἀναφερόταν ἡ φράσις, ἤ ἡ ἐρώτησις :
«ἑνσωμάτωσις τῆς Θεσσαλονίκης στὸ νεοελληνικὸ κράτος».
Καὶ εἶπα ὅτι δὲν ὑπῆρχε «ἑνσωμάτωσις», ἀλλά καθαρὴ
Α Π Ε Λ E Υ Θ Ε Ρ Ω Σ Ι Σ. Συνέχεια ανάγνωσης ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΙΣ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
Η ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΚΑΙ Η ΘΥΣΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΚΟΣΚΙΝΑ……….Ὁ λοχαγὸς Πυροβολικοῦ, Θεόδωρος Κοσκινᾶς τοῦ Φιλίππου, γεννήθηκε στὴν Κέρκυρα τὸν Αὔγουστο τοῦ 1868. Εἰσῆλθε στὴν σχολὴ Εὐελπίδων, ἀπό ὅπου ἀποφοίτησε στὶς 10 Αὐγούστου τοῦ 1890, μὲ τὸν βαθμὸ τοῦ Ἀνθυπολοχαγοῦ Πυροβολικοῦ.Ἑπτά χρόνια ἀργότερα, ὡς Ἀνθυπολοχαγός, ἔλαβε μέρος στὸν «ἀτυχή» Ἑλληνοτουρκικό Πόλεμο τὸ 1897. Τὸ 1902, προήχθη στὸν βαθμὸ τοῦ Ὑπολοχαγοῦ καὶ τὸ 1910 πῆρε τὸν βαθμὸ τοῦ Λοχαγοῦ.
……….Τὸν Ὀκτώβριο τοῦ 1912, στὸν Α’ Βαλκανικὸ Πόλεμο στὴν περιοχὴ Ἀμύνταιο, διοικοῦσε τὴν 5ην Πυροβολαρχία τῆς III Μοῖρας τοῦ 1ου Συντάγματος Πεδινοῦ Πυροβολικοῦ. Ἡ Πυροβολαρχία τοῦ Θεόδωρου Κοσκινᾶ, ὑποστήριζε σθεναρῶς τὸ Πεζικὸ ποὺ βρισκόταν στὸ Ἀμύνταιο καὶ διετάχθη νὰ μὴν ὑποχωρήσῃ ἄν δὲν λάμβανε ἔγγραφη διαταγὴ τοῦ Μοιράρχου Ταγματάρχη Ταμπακόπουλου.
……….Στὶς 24 Ὀκτωβρίου 1912, ἐνῶ ὅλα τὰ ἄλλα σώματα στὴν περιοχὴ ὑποχωροῦσαν, ὁ Θεόδωρος Κοσκινᾶς μὲ τὴν Πυροβολαρχία του, παρεῖχε κάθε δυνατὴ ὑποστήριξη, παραμένοντας σθεναρῶς στὴν θέση του, ἐλλείψει ἔγγραφης διαταγῆς πρὸς ὑποχώρηση.
……….Οἱ τουρκικὲς δυνάμεις, προχωρώντας χωρὶς ἰδιαίτερη ἀντίσταση, ἔπεσαν μὲ σφοδρότητα στὴν ἐκτεθειμένη Πυροβολαρχία καὶ παρὰ τὴν ἡρωικὴ της ἀντίσταση, τὴν ἐξουδετέρωσαν. Ὁ Θεόδωρος Κοσκινᾶς, φονεύθηκε ἀπό τοὺς τούρκους στὸ Ἀμύνταιο, στὶς 24 Ὀκτωβρίου 1912.
……….Ἡ πατρίδα, τιμώντας τὴν προσφορὰ καὶ τὴν θυσία του, τὸν προήγαγε μετὰ θάνατον στὸν βαθμὸ τοῦ Ταγματάρχου.
V ΜΕΡΑΡΧΙΑ – ΣΟΡΟΒΙΤΣ :
Η ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΚΑΙ Η ΘΥΣΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΚΟΣΚΙΝΑ
……….Ἡ V Μεραρχία, εἶχε ὁριστεῖ ὡς πλαγιοφυλακὴ τῆς ἑλληνικῆς στρατιᾶς, ἡ ὁποῖα εἶχε στραφεῖ πρὸς τὴν Θεσσαλονίκη. Μετὰ τὴν κατάληψη τοῦ χωριοῦ Κάτω-Καϊλὰρ στὶς 15 Ὀκτωβρίου καὶ τοῦ χωριοῦ Ναλμπάνκιοϊ (Πέρδικα) στὶς 16 Ὀκτωβρίου, μὲ διαταγὴ τῆς στρατιᾶς καὶ χωρὶς ἐχθρική ἀντίσταση, κατέλαβε τὸ Ἀμύνταιο (Σόροβιτς) στὶς 18 Ὀκτωβρίου καὶ παρέμενε στὴν περιοχὴ Ἀμύνταιο – Σωτῆρα – Ξινὸ Νερό, καλύπτοντας τὰ ὑψώματα Κιρλὴ Δερβὲν μὲ τμήματα ἀσφαλείας.
……….Στὶς 19 Ὀκτωβρίου, ἀφοῦ ἀπέκρουσε μικρὲς τουρκικὲς δυνάμεις ποὺ προσέλαβαν τὶς πρωϊνὲς ὧρες τὰ προωθημένα τμήματα της, συνέχισε τὴν προέλαση πρὸς τὴν Μπανίτσα μὲ σκοπὸ τὴν κατάληψη τῶν βορείων ὑψωμάτων τοῦ Σόροβιτς, ὥστε νὰ ἐμποδίζεται καλύτερα ἡ προέλασις τῶν τούρκων πρὸς τὴν Κοζάνη καὶ τὰ Γιαννιτσᾶ.
……….Ἡ προέλασις τῆς V Μεραρχίας, στέφθηκε μὲ ἐπιτυχία. Τὴν ἐπομένη ἡμέρα 20 Ὀκτωβρίου, ἡ Μεραρχία ἀφοῦ πληροφορήθηκε ὅτι ὁ τουρκικὸς στρατὸς κατευθύνεται πρὸς τὴν Φλώρινα, ἀποφάσισε νὰ μὴν προχωρήσει πρὸς Φλώρινα – Μοναστήρι, ἀλλά νὰ ἀμυνθεῖ στὴν γραμμὴ ὑψώματα προφήτη Ἠλία, ΒΑ τῆς Μπανίτσας – ὑψώματα Κιρλὴ Δερβὲν μὲ τὰ 16ο ( δεξιά ) καὶ 22ο ( ἀριστερά ) Συντάγματα πεζικοῦ καὶ τὸ 23ο σὲ ἐφεδρεῖα στὴν Μπανίτσα. Δύο πεδινὲς Πυροβολαρχίες, θὰ ὑποστήριζαν τὸ 22ο Σύνταγμα Πεζικοῦ καὶ μία τὸ 16ο Σύνταγμα Πεζικοῦ. Ἀνάμεσα σὲ αὺτούς τοὺς ἀγωνιστές, βρισκόταν καὶ ὁ Θεόδωρος Κοσκινᾶς, ποὺ ἀγωνιζόταν σθεναρῶς στηρίζοντας τὰ σώματα τοῦ πεζικοῦ.
……….Τὴν ἐπομένη ἡμέρα 21 Ὀκτωβρίου, ὁ Συνταγματάρχης Ματθαιόπουλος, διοικητὴς τῆς Μεραρχίας, ἀποφάσισε νὰ προχωρήσουν πρὸς τὸ Μοναστήρι καθὼς ἔκρινε ὅτι οἱ τουρκικὲς δυνάμεις, δὲν θὰ ἀποτελοῦσαν πρόβλημα. Μόλις ἄρχισε ἡ κίνησις τοῦ στρατοῦ ἔφτασαν πληροφορίες ὅτι οἱ τοῦρκοι κινούνταν κατὰ τῆς Μεραρχίας ἀπό Βορρά, ἐνισχυμένες ἀπό νέα σώματα στρατοῦ. Μετὰ ἀπό ἔντονες συμπλοκές, διατάχθηκε ἡ ὑποχώρησις τῆς Μεραρχίας στὴν περιοχὴ τοῦ Σόροβιτς.
ΜΑΧΕΣ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΟ ΣΟΡΟΒΙΤΣ
……….Στὶς 22 καὶ 23 Ὀκτωβρίου ἡ V Μεραρχία, ἀναστυντάχθηκε καὶ κατέλαβε ἀμυντικὴ θέση στὴν γραμμὴ Σωτῆρας – Σόροβιτς. Ἐκεῖ ἀντιμετώπισε σφοδρὲς ἐπιθέσεις τῶν τουρκικῶν δυνάμεων. Σύμφωνα μὲ μαρτυρίες, τὰ κανόνια ἔβαλαν ἀκατάπαυστα, στέλνοντας στὸν θάνατο τοὺς ἐχθρούς τῆς πατρίδος.
……….Οἱ δυνάμεις τῆς Μεραρχίας, παρὰ τὴν σθεναρὴ τους ἀντίσταση, εἶχαν σοβαρὲς ἀπώλειες καὶ φθορές. Ἔχασαν πολλοὺς ἀξιωματικούς καὶ τὰ πυρομαχικὰ τοῦ πεζικοῦ καὶ τοῦ πυροβολικοῦ ἄρχισαν νὰ μειώνονται δραματικά.
……….Ὁ Διοικητὴς τῆς μεραρχίας, διαπιστώνοντας ὅτι τὴν 24ην Ὀκτωβρίου θὰ δέχονταν νέα ἰσχυρὴ ἐπίθεση ἀπό τὶς τουρκικὲς δυνάμεις, ζήτησε ἐνισχύσεις οἱ ὁποῖες ὅμως δὲν κατάφεραν νὰ φτάσουν ὡς τὸ πρωΐ τῆς 24ης Ὀκτωβρίου.
.
.
,
Κωνσταντίνου Ι.Βούρβερη
Τακτικοῦ καθηγητοῦ τῆς Ἀρχαίας Ἑλληνικῆς Φιλολογίας
Ὁ θέλων νὰ ἑννοήσῃ καὶ ἑρμηνεύσῃ ἕνα λαὸν, δὲν ἀρκεῖ νὰ γνωρίσῃ τὰ συγκεκριμένα γεγονότα τῆς ἱστορικῆς ζωῆς του. Μία οἱαδήποτε ἱστορία, παρέχει πρόχειρον τὴν γνῶσιν τῶν γεγονότων τούτων. Ἀλλά διὰ τὴν βαθυτέραν γνωριμίαν καὶ τὴν στενωτέρα οἰκείωσιν χρειάζεται παράλληλα πρὸς τὴν ἱστορικήν γνῶσιν, ἡ σκέψις τοῦ φιλοσόφου καὶ ἡ ἑνόρασις τοῦ ποιητοῦ. Ἐπί πλέον ἀπαιτεῖται καὶ ἀγάπη πολλὴ, ἀγάπη ἀπέραντος πρὸς τὸν λαὸν, ποὺ θέλει κανεὶς νὰ γνωρίσῃ καὶ νὰ ἴδη εἰς τὴν οὐσίαν καὶ τὴν φύσιν του.
Ὅστις θέλει νὰ ἑννοήσῃ καλὰ τὴν Ἑλλάδα, πρέπει πρῶτα-πρῶτα νὰ τὴν ἀγαπήσῃ! Συνέχεια ανάγνωσης ΤΟ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΝ ΠΝΕΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
.
.
Γράφει ὁ ἱστορικός, Βασίλειος Ἀναστασόπουλος
.
Περιεχόμενα : Ἐπιχειρήσεις στὴν Θεσσαλία καὶ στὴν Κεντρικὴ Μακεδονία-Δυνάμεις Ἀντιπάλων –Ἐπιχειρήσεις μέχρι τὴν ἀπελευθέρωση τῆς Θεσσαλονίκης – Ἀπελευθέρωσις τῆς Θεσσαλονίκης – Ἐπιχειρήσεις στὴν Δυτικὴ Μακεδονία – Ἐπιχειρήσεις στὴν Ἤπειρο – Δυνάμεις Ἀντιπάλων –Ἐπιχειρήσεις μέχρι τὴν ἀπελευθέρωση τῶν Ἰωαννίνων – Ἐπιθετικές ἐπιχειρήσεις κατὰ τῆς ὀχυρωμένης τοποθεσίας τῶν Ἰωαννίνων – Ἡ ἀπελευθέρωσις τῶν Ἰωαννίνων καὶ ἡ ἐκκαθάρισις τῆς Δυτικῆς καὶ Βορείου Ἠπείρου – Ἡ ἀπελευθέρωσις τῶν νήσων Αἰγαίου – Ἐπιχειρήσεις τοῦ βουλγαρικοῦ στρατοῦ – Δυνάμεις Ἀντιπάλων – Ἐπιχειρήσεις στὴν Ἀνατολική Θράκη – Ἐπιχειρήσεις στὴν Δυτικὴ Θράκη – Ἐπιχειρήσεις στὴν Μακεδονία – Διαπιστώσεις – Συμπεράσματα.
.
.(…) 2.1.2. Ἐπιχειρήσεις μέχρι τὴν κατάληψη τῆς Θεσσαλονίκης
Τὸ πρωῒ τῆς 5ης Ὀκτωβρίου 1912, ὁ Στρατὸς Θεσσαλίας, ἄρχισε νὰ προελαύνῃ πέρα ἀπό τὰ ἑλληνοτουρκικά σύνορα, μὲ σκοπὸ τὴν ἀπώθηση καὶ συντριβὴ τοῦ τουρκικοῦ στρατοῦ. Ὁ ὅγκος τοῦ Στρατοῦ Θεσσαλίας, ἀπελευθέρωσε τὴν Ἐλασσόνα ( 6 Ὀκτωβρίου) ἐνῶ τὸ Ἀπόσπασμα Εὐζώνων Γεννάδη στὰ δυτικὰ, μετὰ ἀπό σύντομο ἀγῶνα, ἀπελευθέρωσε τὴν Δεσκάτη. Συνέχεια ανάγνωσης ΟΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ ΚΑΤΑ ΤΟΝ Α΄ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ
,
Προσωπογραφία τοῦ ἥρωα ἀπὸ τὸν ζωγράφο Τρικογλίδη Ἰωάννη..
.
...
Εἰσαγωγικὸ σημείωμα γιὰ τὸν Ἥρωα.
……….Σὲ αὐτὸν ἐπιφύλασσε ἡ μοίρα ἐπί κεφαλῆς τῶν ἠμιθέων εὐζώνων του, κατὰ τὴν γνώμη ἐπιζώντων συμπολεμιστῶν του, νὰ συνδέσῃ τὰ ἐνδοξότερα κατορθώματα τῆς Φυλῆς τῶν πολέμων 1912-1913 μὲ τὴν φυσιογνωμία του, ὥστε ἡ προτομὴ του νὰ ἐπισκιάζῃ ὅπου κι ἄν στηθεῖ καὶ αὐτοὺς ἀκόμα τοὺς ἀνωτέρούς του σὲ βαθμό. Συνέχεια ανάγνωσης ΤΑΓΜΑΤΑΡΧΗΣ ΒΕΛΙΣΣΑΡΙΟΥ ΙΩΑΝΝΗΣ (+13/7/1913)
.
![μικρασιατικο+μετωπο[1]](http://eistorias.files.wordpress.com/2013/07/cebcceb9cebacf81ceb1cf83ceb9ceb1cf84ceb9cebacebfcebcceb5cf84cf89cf80cebf1.jpg)
.
.Ἡ «Σιδηρᾶ Μεραρχία»
Ἰωάννης Σ. Παπαφλωράτος
Δρ. Νεώτερης καὶ Σύγχρονης Ἱστορίας Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν
.
Ἡ I Μεραρχία Πεζικοῦ συγκροτήθηκε γιὰ πρώτη φορὰ στὴ Λάρισα στὶς 19 Μαρτίου 1897, μερικὲς ἡμέρες πρὶν ἀπὸ τὴν ἔναρξη τοῦ Ἑλληνο-τουρκικοῦ πολέμου. Κατὰ τὴ διάρκεια τῆς μακρᾶς Ἱστορίας της ὑπῆρξε μία ἀπὸ τὶς πλέον ἀξιόμαχες μονάδες τοῦ Ἑλληνικοῦ Στρατοῦ. Ἀκολούθως θὰ ἐπικεντρωθοῦμε στὴν παρουσίαση τῶν σημαντικοτέρων στιγμῶν τῆς ἔνδοξης πορείας της. Συνέχεια ανάγνωσης Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ I ΜΕΡΑΡΧΙΑΣ ΠΕΖΙΚΟΥ «Η ΣΙΔΗΡΑ ΜΕΡΑΡΧΙΑ»