……….«Οι άνθρωποι που έχουν νου πρέπει να ζητούν όλα τ’ αγαθά απ’ τους Θεούς, και περισσότερο πρέπει να ευχόμαστε ν’ αποκτήσουμε απ’ τους ίδιους την σχετική μ’ αυτούς γνώση, όσο είναι εφικτό στους ανθρώπους να γίνουν κοινωνοί της, γιατί τίποτε μεγαλύτερο δεν λαμβάνει ο άνθρωπος και τίποτε σεπτότερο δεν χαρίζει ο Θεός πέρα από την αλήθεια…». Συνέχεια ανάγνωσης Π Λ Ο Υ Τ Α Ρ Χ Ο Σ – ΤΟ ΔΕΛΦΙΚΟ ΕΙ→
Georg Braun και Franz Hogenberg, 1582, Κωνσταντινούπολη.
,
ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΦΡΑΝΤΖΗ
τού Μεγάλου Λογοθέτου
*** *** ***
Κωνσταντινουπόλεως
Άλωσις
*** *** ***
Εισαγωγή, μετάφραση και σχόλια:
Αθανάσιος Α. Τσακνάκης
Φιλόλογος – Θεολόγος
*** *** ***
Α΄ ΨΗΦΙΑΚΗ ΕΚΔΟΣΗ – 2015
……….«Γι’ αυτόν, λοιπόν, τον λόγο – επειδή μάς μετέδωσε την πολιτισμική παράδοση – ολόκληρη η ανθρωπότητα είναι οφειλέτης έναντι τής Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, η οποία διατήρησε εκείνη την ιστορική κληρονομιά τής Μιλήτου, τής Αθήνας, τής Αλεξάνδρειας, τής Αντιόχειας και των άλλων πόλεων. Δεν υπήρξε, λοιπόν, μεγαλύτερη κακοτυχία από την κατάκτηση τής Κωνσταντινούπολης από τις τουρκικές ορδές, και ίσως να μην υπάρχει μεγαλύτερη ατίμωση γιά την Ευρώπη από το να πρέπει να ατενίζει τον τουρκικό βαρβαρισμό μέσα στην Μίλητο, στην Έφεσο, στην Πέργαμο, στο Βυζάντιο, στην Σμύρνη (την πατρίδα τού Ομήρου), στην Αδριανούπολη, στην Αντιόχεια, στην Τραπεζούντα και αλλού, στις πόλεις που ήταν πάντοτε ελληνικές…».
Φεδερίκο Κάρλος Κρούτβιγκ Σαγρέδο,
«Το Ελληνικό Θαύμα: από την Μαγεία στην Επιστήμη»,
……….Εάν όντως η Ποίηση, ως φορέας ιδεών, είναι διαχρονική, τότε το ποίημα «Ἡ ἡμέρα τῆς Λαμπρῆς», τού Διονυσίου Σολωμού, αρκεί γιά να τεκμηριώσει τον ανωτέρω ισχυρισμό. Ακούγεται, βέβαια, ότι η Ποίηση, ως έντεχνος λόγος σε στίχο και στροφή, δεν διαθέτει πλέον την αποδοχή τής πλειονοψηφίας των ανθρώπων επειδή έχει αντικατασταθεί ή υποκατασταθεί από την κινούμενη εικόνα, αλλά τούτο το δεδομένο προφανώς δεν αρκεί γιά να της προσάψει την κατηγορία τής «αχρησίας» ή τής «ανωφέλειας». Συνέχεια ανάγνωσης Η ΛΑΜΠΡΗ ΤΟΥ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΣΟΛΩΜΟΥ→
……….«Η Ανάσταση τού Κυρίου είναι ανανέωση τής ανθρώπινης φύσης και αναζωογόνηση και ανάπλαση και προς την αθάνατη ζωή επιστροφή τού πρώτου Αδάμ, ο οποίος καταβροχθίσθηκε από τον θάνατο εξαιτίας τής αμαρτίας του και μέσω τού θανάτου επέστρεψε στην γη, από την οποία είχε πλασθεί» (Ομιλία ιη΄, «Στην Κυριακή των Μυροφόρων»). Συνέχεια ανάγνωσης Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΑ ΧΡΙΣΤΟΥ→