.
.
.
……….Στὰ τέλη τοῦ 12ου αἰῶνος ἡ πολιτικὴ άτμόσφαιρα στὴν Κωνσταντινούπολη ἦταν βαριά. Ἡ παρουσία μεγάλου ἀριθμοῦ Λατίνων – κάπου 80.000 συνολικὰ – ποὺ ἦταν ἐγκαταστημένοι ἐκεῖ καὶ ἀπολάμβαναν τὰ ποικίλα προνόμια ποὺ τοὺς εἶχαν παραχωρήσει κατὰ καιροὺς οἱ βυζαντινοὶ Αὐτοκράτορες, ἀποτελοῦσε πάντοτε πρόκληση γιὰ τὸν γηγενῆ πληθυσμό. Συνέχεια ανάγνωσης Η ΤΕΤΑΡΤΗ ΣΤΑΥΡΟΦΟΡΙΑ
,
,
Ἡ Θρᾳκικὴ Κωνσταντινούπολις
……….Εἶναι γεγονὸς ἀναμφισβήτητο πὼς ὅσα κι ἄν γράψει κανεὶς γιὰ τὴν Βασιλεύουσα αὐτὴ τῶν πόλεων εἶναι σταγόνα στὸν ὠκεανό. Ἄλλωστε ἔχουν τόσα πολλὰ γραφεῖ γι’ αὐτὴν ὥστε θὰ ἦταν περιττὸ νὰ ἀσχοληθοῦμε και ἐμεῖς ἐν ἐκτάσει μὲ τὸ ὑπέρλαμπρο αὐτὸ ἀστέρι ποὺ αἰῶνες τώρα φωτίζει τὸν Ἑλληνισμό. Συνέχεια ανάγνωσης Η ΘΡΑΚΙΚΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΙΣ
,
……….Τὸ ἔτος 1919 ὁ πατήρ Ἐλευθέριος Νουφράκης ἀπό τοὺς Ἀλῶνες τοῦ Νομοῦ Ῥεθύμνης, συνεχίζει καὶ ὁλοκληρώνει στὴν Ἁγία Σοφία τῆς Κωνσταντινουπόλεως τὴν θεία λειτουργία ποὺ διεκόπη τὸ 1453, λόγῳ τῆς Ἁλώσεως ἀπό τοὺς ὀθωμανούς. Συνέχεια ανάγνωσης ΜΙΑ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΣΟΦΙΑ 446 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΛΩΣΗ (6/1/1919) ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΠΑ ΝΟΥΦΡΑΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟ
,
,
.
Φώτης Κόντογλου
.
……….Σαν πατήθηκε πειά η πόρτα του Ρωμανού και σκοτώθηκε ο βασιλιάς, οι Τούρκοι γιουργιάρανε μέσα στην Πόλη σαν τ’ αγριεμένο ξεροπόταμο που κατεβαίνει στενεμένο ανάμεσα στ’ αψηλά βράχια, ύστερ’ από νεροποντή. Δε μπαίνανε εκατό-εκατό, μηδέ διακόσιοι, μα χιλιάδα απάνω στη χιλιάδα. Τέτοια ήτανε η μανία τους μη δεν προφτάξουνε να κουρσέψουνε, που απ’ το στρίμωγμα λαβωνόντανε συναμεταξύ τους και πολλοί σκάσανε ποδοπατημένοι απ’ τους δικούς τους. Και σα μπαίνανε μέσα στο κάστρο, σκορπίζανε άλλος εδώ, άλλος εκεί, κοπάδια-κοπάδια, σφάζοντας όποιον βρίσκανε μπροστά τους, είτε γυναίκα, είτε παιδί, είτε άντρα. Συνέχεια ανάγνωσης ΤΟ ΚΟΥΡΣΕΜΑ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ
,
,
|
……….«Γι’ αυτόν, λοιπόν, τον λόγο – επειδή μάς μετέδωσε την πολιτισμική παράδοση – ολόκληρη η ανθρωπότητα είναι οφειλέτης έναντι τής Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, η οποία διατήρησε εκείνη την ιστορική κληρονομιά τής Μιλήτου, τής Αθήνας, τής Αλεξάνδρειας, τής Αντιόχειας και των άλλων πόλεων. Δεν υπήρξε, λοιπόν, μεγαλύτερη κακοτυχία από την κατάκτηση τής Κωνσταντινούπολης από τις τουρκικές ορδές, και ίσως να μην υπάρχει μεγαλύτερη ατίμωση γιά την Ευρώπη από το να πρέπει να ατενίζει τον τουρκικό βαρβαρισμό μέσα στην Μίλητο, στην Έφεσο, στην Πέργαμο, στο Βυζάντιο, στην Σμύρνη (την πατρίδα τού Ομήρου), στην Αδριανούπολη, στην Αντιόχεια, στην Τραπεζούντα και αλλού, στις πόλεις που ήταν πάντοτε ελληνικές…».
Φεδερίκο Κάρλος Κρούτβιγκ Σαγρέδο, «Το Ελληνικό Θαύμα: από την Μαγεία στην Επιστήμη», Χώρα των Βάσκων, Μάιος τού 1993.
|
Συνέχεια ανάγνωσης ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ ΑΛΩΣΙΣ – ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΦΡΑΝΤΖΗ
.
,
.
……….Ὅταν μετὰ τὴν νικηφόρο μάχη τῶν Πλαταιῶν τῷ 479 π. Χ., ἀπὸ τὸ δέκατο τῶν λαφύρων κατασκευάσθηκε καὶ ἀφιερώθηκε στὸ ἱερὸ Μαντεῖο τῶν Δελφῶν χρυσὸς τρίποδας-λέβητας, τοποθετημένος πάνω σὲ τρεῖς περιπλεγμένους χάλκινους ὄφεις, κανεὶς δεν θὰ εἶχε φανταστεῖ τὴν μοῖρα ποὺ περίμενε αὐτὸ τὸ ἀφιέρωμα. Συνέχεια ανάγνωσης 479 π. Χ – 2015 μ. Χ. ΠΛΑΤΑΙΕΣ, ΜΑΝΤΕΙΟ ΔΕΛΦΩΝ, ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΙΣ – Η ΜΟΙΡΑ ΤΟΥ ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΙΚΟΥ ΧΑΛΚΙΝΟΥ ΤΡΙΠΛΟΥ (ΤΡΙΚΑΡΗΝΟΥ) ΟΦΕΩΣ
