,

Η ΝΗΣΟΣ ΣΑΣΣΩΝ

Ὅταν τὸν Μάρτιο τοῦ 1864, τὰ Ἰόνια νησιὰ ἑνώθηκαν μὲ τὴν Ἑλλάδα, μέσα στὰ ἄρθρα τῆς Συνθήκης, ὑπῆρχε καὶ τὸ ὑπ’ ἀριθμόν 10, στὸ ὁποῖο ἀναφερόταν ὅτι τὰ νησιὰ παραχωροῦνται στὴν Ἑλλάδα «μετὰ τῶν προσαρτημάτων τους». Γράφοντας «προσαρτήματα», χωρὶς ἄλλες διευκρινίσεις, συμπεριέλαβαν καὶ μία σειρὰ νησίδων, ὅπως οἱ Ὀθωνοί, οἱ Ἐχινᾶδες καὶ ἡ Σάσσων, ποὺ βρίσκεται στὴν εἴσοδο τοῦ κόλπου τοῦ Αὐλῶνος, σημεῖο στρατηγικῆς σημασίας. Συνέχεια ανάγνωσης Η ΝΗΣΟΣ ΣΑΣΣΩΝ →

,

.,

δ΄μέρος.

Στὸ 2ο μέρος τοῦ ἀφιερώματος τῆς ἐπιστημονικῆς ἔρευνας τοῦ κυρίου Σπυρίδη, σχετικὰ μὲ τὸ ἐγχάρακτο κείμενο, ἀποδόθηκαν οἱ δύο πρῶτες σειρὲς του, (ΡΟΛΙΣ-ΤΕΝΕΑΣΝ-ΛΙΤΑ-ΕΝΕΠΕ).

Ἡ λέξη (ΤΕΑΝΙΣΚΟΑΜ) τῆς τρίτης σειρᾶς καὶ ἡ λέξη (ΤΙΑ) τῆς πέμπτης σειρᾶς, αποδόθηκαν στὸ 3^ο μέρος τοῦ ἀφιερώματος. 

Στὸ παρὸν μέρος τοῦ ἀφιερώματος, ὁ κύριος Σπυρίδης ἀποδίδει τὶς ὑπόλοιπες σειρὲς τοῦ ἐγχάρακτου κειμένου. ( Ἡ τελευταία λέξις – ΗΛΤΑ – δὲν φαίνεται στὴν εἰκόνα, διότι εἶναι χαραγμένη στὸ πλάγιο μέρος τοῦ δακτυλιδίου). Συνέχεια ανάγνωσης Η ΑΠΟΔΟΣΗ ΤΩΝ ΛΕΞΕΩΝ – ΟΔΑΕΖ – ΕΖΥΕΗΙ – ΜΑΤ(Ε)ΡΑ – ΖΗΛΤΑ – ΤΟΥ ΕΓΧΑΡΑΚΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ ΚΑΙ Η ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΕΠΙΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΣΤΗΝ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ (ΔΑΚΤΥΛΙΔΙ ΤΟΥ ΕΖΕΡΟΒΟ) →

Ἡ ἀκμαία Τέως ἀνήκουσα στὴν Ἰωνική Δωδεκάπολη ἤ τὸ Κοινὸ τῶν Ἰώνων .

,

Τὸ μεγάλο ταξίδι τῶν Θρᾳκῶν, καὶ ἡ ἐπιστροφή τους στὰ πάτρια ἐδάφη, μετὰ τὴν Ἰωνική Ἐπανάσταση.

Ἡ κομβικὴ σημασία τῆς  λέξεως ΤΙΑ ἡ ὁποία ὡς ῥίζα ἐμφανίζεται δύο ἀκόμη φορές ὑπό τὶς μορφές  ΤΕΝΕΑΣΝ (πρώτη σειρὰ ἐπιγράμματος)  καί ΤΕΑΝΙΣΚΟΑΜ (τρίτη σειρὰ ἐπιγράμματος) .

γ΄μέρος.

Ι ) Ὁ βασιλεὺς τῶν Μινύων τοῦ Ὀρχομενοῦ τῆς Βοιωτίας Ἀθάμας καὶ ἡ κόρη του Ἄρεα.

Συνέχεια ανάγνωσης ΟΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΑΤΕΣ ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΟΥ ΑΠΟΚΑΛΥΦΘΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΠΥΡΙΔΕΙΟ ΑΠΟΔΟΣΗ ΤΟΥ ΕΠΙΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΥ ΔΑΚΤΥΛΙΔΙΟΥ ΤΟΥ ΕΖΕΡΟΒΟ →

,

Η ΑΝΑΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ ΕΠΙΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΕΠΙ ΤΗΣ ΠΛΑΚΟΣ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΥ ΔΑΚΤΥΛΙΔΙΟΥ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΡΕΩΣ ΤΩΝ ΚΑΒΕΙΡΩΝ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΤΕΩ ΕΝ ΘΡΑΚΗι ΚΑΙ ΟΙ ΜΕΧΡΙ ΤΩΡΑ ΑΥΘΑΙΡΕΤΕΣ ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ ΤΟΥ

……….Στὸ πρῶτο μέρος, παρουσιάσθηκε ἡ ἀρχική ἔρευνα (ἔτος 1988) τοῦ κυρίου Σπυρίδη καὶ ἡ μουσικὴ ἐκδοχή τοῦ ἐγχάρακτου κειμένου, μὲ τὴν ὁποία ἀντιστοίχησε γράμματα μὲ νότες, βάσει τῆς  δομῆς τῶν Μετρικῶν Ποδῶν τῆς Ἀρχαιοελληνικῆς Ῥυθμοποιίας. Ἡ ἀρχαιοελληνική ἦταν μία τονικὴ γλῶσσα, δηλαδὴ μία μελικὴ γλῶσσα, ἄρα ὡς μία ἐκδοχή τῆς Ἑλληνικῆς, μελικὴ εἶναι ΚΑΙ ἡ Θρᾳκική. Οἱ νότες ἐνυπάρχουν στὰ κείμενα.

……….Στὸ δεύτερο μέρος, παρουσιάσθηκε ἡ ἀπόδοση τῶν δύο πρώτων σειρῶν τοῦ ἐγχάρακτου κειμένου μὲ χρήση μόνο ἑλληνικῶν ἐργαλείων, δηλαδὴ τῆς ἀρχαιοελληνικῆς γραμματείας, γραμματικῆς καὶ σύνταξης.

……….Πρὶν παρουσιάσουμε τὸ τρίτο καὶ τέταρτο μέρος Συνέχεια ανάγνωσης Η ΑΝΑΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΥ ΔΑΚΤΥΛΙΔΙΟΥ ΣΤΟ ΒΟΡΕΙΟΑΝΑΤΟΛΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ (ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΕΖΕΡΟΒΟ) ΤΟ 1912, ΚΑΙ ΟΙ ΑΥΘΑΙΡΕΤΕΣ ΜΕΧΡΙ ΤΩΡΑ ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ ΤΟΥ →

,,

β΄ μέρος.

Στὸ πρῶτο μέρος (ποὺ μπορεῖτε νὰ δεῖτε ἐδῶ),  παρουσιάσθηκε ἡ ἀρχική ἔρευνα τοῦ κυρίου Σπυρίδη καὶ ἡ μουσικὴ ἐκδοχή τοῦ ἐγχάρακτου κειμένου, μὲ τὴν ὁποία ἀντιστοίχησε γράμματα μὲ νότες, βάσει τῆς  δομῆς τῶν Μετρικῶν Ποδῶν τῆς Ἀρχαιοελληνικῆς Ῥυθμοποιίας. Ἡ ἀρχαιοελληνική ἦταν μία τονικὴ γλῶσσα, δηλαδὴ μία μελικὴ γλῶσσα, ἄρα ὡς μία ἐκδοχή τῆς Ἑλληνικῆς, μελικὴ εἶναι ΚΑΙ ἡ Θρᾳκική. Οἱ νότες ἐνυπάρχουν στὰ κείμενα.

Στὸ παρὸν μέρος, παρουσιάζεται ἡ ἀπόδοση τῶν δύο πρώτων σειρῶν τοῦ ἐγχάρακτου κειμένου ἀπό τὸν κύριο Σπυρίδη, μὲ χρήση μόνο ἑλληνικῶν ἐργαλείων, δηλαδὴ τῆς ἀρχαιοελληνικῆς γραμματείας, γραμματικῆς καὶ συντάξεως. Ἡ πολυετής του ἔρευνα, βασίσθηκε σὲ πέντε γνωστικὰ του ἀντικείμενα.  Συνέχεια ανάγνωσης Η ΑΠΟΔΟΣΗ ΤΩΝ ΔΥΟ ΠΡΩΤΩΝ ΣΕΙΡΩΝ ΤΟΥ ΕΠΙΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΕΠΙ ΤΗΣ ΠΛΑΚΟΣ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΥ ΔΑΚΤΥΛΙΔΙΟΥ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΡΕΩΣ ΤΩΝ ΚΑΒΕΙΡΩΝ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΤΕΩ ΕΝ ΘΡΑΚΗι ΩΣ ΚΕΙΜΕΝΟΥ →

,

,

Η ΠΡΩΤΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΑΠΟΔΟΣΕΩΣ ΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟ ΣΠΥΡΙΔΗ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟ ΤΟ 1988

α΄ μέρος.

Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΚΔΟΧΗ ΤΟΥ ΕΠΙΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΔΑΚΤΥΛΙΔΙΟΥ

Η ΜΕΤΡΙΚΗ ΔΟΜΗ ΤΟΥ ΕΠΙΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΚΑΙ Η ΣΧΕΣΗ ΤΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΘΡΑιΚΙΚΟ ΧΟΡΟ «ΖΩΝΑΡΑΔΙΚΟ» 6/8

Ὁ κύριος Σπυρίδης ἀποκωδικοποίησε γιὰ πρώτη φορὰ παγκοσμίως τὸ ἐπίγραμμα τοῦ 5^ου π.Χ. αἰ. χρησιμοποιῶντας μόνο ἑλληνικά ἐργαλεῖα, δηλαδὴ τὴν ἀρχαιοελληνική γραμματεία, γραμματικὴ καὶ σύνταξη. Ἡ πολυετής του ἔρευνα, βασίστηκε σὲ πέντε γνωστικὰ του ἀντικείμενα, μεταξύ τῶν ὁποίων – γιὰ τὴν μουσικὴ ἐκδοχή – τὴν δομή τῶν Μετρικῶν Ποδῶν τῆς Ἀρχαιοελληνικῆς Ῥυθμοποιίας. Ἡ ἀρχαιοελληνική ἦταν μία τονικὴ γλῶσσα, δηλαδὴ μία μελικὴ γλῶσσα, ἄρα ὡς μία ἐκδοχή τῆς Ἑλληνικῆς, μελικὴ εἶναι ΚΑΙ ἡ Θρᾳκική. Οἱ νότες ἐνυπάρχουν στὰ κείμενα.

Στὸ πρῶτο ἀπόσπασμα Συνέχεια ανάγνωσης Η ΕΜΜΕΤΡΗ ΑΠΟΔΟΣΗ ΤΟΥ ΕΠΙΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΕΠΙ ΤΗΣ ΠΛΑΚΟΣ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΥ ΔΑΚΤΥΛΙΔΙΟΥ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΡΕΩΣ ΤΩΝ ΚΑΒΕΙΡΩΝ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΤΕΩ ΕΝ ΘΡΑΚΗι →