ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 16 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ

.

.

16 Ιανουαρίου

 

550.—Οι Γότθοι εισέβαλαν σαν σήμερα στην Ρώμη κατασφάζοντας το μεγαλύτερο μέρος τής φρουράς της. Ενώ στην εκστρατεία κατά των Γότθων ο στρατηγός Βελισσάριος εισήλθε νικητής στην πρωτεύουσά τους και επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη παίρνοντας ως αιχμάλωτο τον βασιλιά τους, στην συνέχεια, παρουσιάστηκε ανάμεσα στους Γότθους ένας δραστήριος και ικανός αρχηγός, ο Τωτίλας, ο οποίος με ταχύτητα και αποφασιστικότητα ανέτρεψε την κατάσταση που επικρατούσε. Γρήγορα οι περιοχές τής Ιταλίας που είχαν απελευθερωθεί από τον στρατό τής Αυτοκρατορίας, πέρασαν και πάλι στην κατοχή των Οστρογότθων. Η Ρώμη, που πέρασε πολλές φορές από τους Ρωμαίους στους Οστρογότθους και από τους τελευταίους στους πρώτους, είχε γίνει ένας σωρός από ερείπια. [Στις μέρες μας, είναι χαρακτηριστικό ότι οι κάτοικοι τής Νοτίου Ιταλίας, όταν αναφέρονται στους κατοικούντες στην βόρειο Ιταλία, τους κατονομάζουν σκωπτικά «Οστρογότθους»].

970.—Απεβίωσε ο  Οικουμενικός Πατριάρχης Πολύευκτος, άγιος τής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Τον θώκο είχε αναλάβει το έτος 956. Ένα σημαντικό χαρακτηριστικό τού Πατριάρχη ήταν η αυστηρότητα στην τήρηση των ιερών κανόνων. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να έλθει σε ρήξη με τους Αυτοκράτορες των οποίων ο βίος δεν είχε σε πολλές περιπτώσεις πρότυπο τους ιερούς κανόνες. Επί των ημερών του, συνέβη η επίσκεψη τής Όλγας τού Κιέβου στην Κωνσταντινούπολη (957), η οποία βαπτίστηκε από τον ίδιο. Κατά την διάρκεια τής Πατριαρχίας του ιδρύθηκαν οι μονές Μεγίστης Λαύρας και Ιβήρων στο Άγιον Όρος.

1093.—Σαν σήμερα γεννήθηκε ο Ισαάκιος Κομνηνός, τριτότοκος γιός τού Αυτοκράτορα Αλέξιου Α΄ Κομνηνού και τής Ειρήνης Δούκαινας. Μετά τον θάνατο τού πατέρα του, υποστήριξε τον αδελφό του Ιωάννη στην δυναστική διαμάχη με την αδελφή τους Άννα, κι’ έτσι ο Ιωάννης, μετά την αναγόρευσή του σε Αυτοκράτορα, τον προήγαγε σε σεβαστοκράτορα. Ο Ισαάκιος απεβίωσε το 1152 σε ηλικία 59 ετών. Από τον πατέρα του είχε λάβει σε νεαρή ηλικία (μόλις 11 ετών το 1104), τον τίτλο τού Καίσαρα.

1480.—Σαν σήμερα οι δυνάμεις τού μπεηλέρμπεη τής Ρούμελης, Αλή Μπούμικο και τού διοικητή τού Μοριά, Σουλεϊμάν, ενώθηκαν σχηματίζοντας δύναμη 6.000 μωαμεθανών και ξεχύθηκαν προς τα νότια τής Πελοποννήσου λεηλατώντας και καταστρέφοντας τα πάντα στο πέρασμά τους. Σκοπός τους ήταν να καταπνίξουν στο αίμα και τον τρόμο το νέο επαναστατικό κίνημα των Ελλήνων. Τους πρόλαβε όμως ο πολέμαρχος Κροκόνδειλος Κλαδάς, ο οποίος κατέκοψε 700 από αυτούς, ενώ οι υπόλοιποι υποχώρησαν ατάκτως προς την Σπάρτη. Κατά την διάρκεια τού Α΄ βενετοτουρκικού πολέμου (1463-1479), ο Κροκόδειλος (ή Κροκόνδειλος) Κλαδάς τέθηκε υπό την προστασία τής βενετικής σημαίας και ηγήθηκε επαναστατικού κινήματος ξεσηκώνοντας την Μάνη. Ωστόσο η συμφωνία ειρήνης που ακολούθησε μεταξύ Βενετών και τούρκων τον δυσαρέστησε, λόγω τού ότι οι Βενετοί αποδέχθηκαν επαχθείς γιά τους Έλληνες κατοίκους όρους. Ξεκίνησε λοιπόν μ’ ένα σώμα ατάκτων αποτελούμενο από δυσαρεστημένους Μανιάτες, να επιτίθεται σε τουρκικές φρουρές και να τις εκδιώκει. Τον Δεκέμβριο τού 1479 είχε φθάσει στο Άργος, στρατολογώντας στην πορεία νέους αντάρτες. Οι Βενετοί παραβιάζοντας τις συμφωνίες που είχαν συνάψει μαζί του, απαίτησαν να επιστραφούν τα εδάφη που απελευθέρωσε στους τούρκους, θεωρώντας τους ως νόμιμους κυρίαρχους!.. Ο Κλαδάς δεν δέχθηκε, αλλά συνέχισε την πορεία προς την Μάνη γιά να την υπερασπιστεί από τους οθωμανούς.

1601.—Αφίχθηκε σαν σήμερα στην βάση του την Μεσσήνη, ο Ρόδιος κατάσκοπος Φραγκίσκος Ε. Ακκίδας. Ενεργούσε γιά λογαριασμό τού δούκα τής Σαβοΐας, Καρόλου-Εμμανουήλ, έχοντας αποστολή να εξεγείρει τους Κύπριους αδελφούς σε επανάσταση.

1694.—Ημερομηνία θανάτου (με το ν. ημ.) τού Φραντσέσκο Μοροζίνι. Περισσότερο είναι γνωστός από τον έκτο Ενετοτουρκικό πόλεμο ο οποίος είχε αρχίσει από το 1645 με την επιδρομή των τούρκων κατά τής Κρήτης. Όταν η Βενετία αποφάσισε τον Ιανουάριο τού 1684 την διεξαγωγή πολέμου εναντίον των οθωμανών με στόχο την κατάληψη τής Πελοποννήσου, ο Μοροζίνι έχοντας την εμπειρία τής πολιορκίας τού Χάνδακα, διορίστηκε αρχιστράτηγος τού εκστρατευτικού σώματος, ενώ ο Κένιξμαρκ ανέλαβε την διοίκηση των χερσαίων δυνάμεων. Υπό την αρχηγία αυτών των δύο βομβαρδίστηκε η Ακρόπολη των Αθηνών και ο Παρθενώνας. Τον Μοροζίνι δε, εξουσιοδότησε η Γαληνοτάτη Δημοκρατία γιά να κλέψει και αποστείλει «εκείνο που θα έκρινε πιό σπουδαίο και καλλιτεχνικό, δυνάμενο να επαυξήσει την αίγλη τής Κυριάρχου». Προσπαθώντας να αποσπάσει από το δυτικό αέτωμα τα καλλίτερα διατηρημένα αγάλματα τα οποία δεν είχαν καταπέσει από τον βομβαρδισμό – μεταξύ αυτών ήταν τα άλογα τής θεάς Αθηνάς και ο θεός Ποσειδών – , το αέτωμα κατέπεσε και τα αρχαία γλυπτά καταστράφηκαν οριστικά (βλ. και 6/1 με το π. ημερ.).

1771.—Ο νεομάρτυρας Δαμασκηνός από το χωριό Γάμπροβο τής επαρχίας Τυρνόβου βρήκε μαρτυρικό θάνατο με απαγχονισμό στο Άγιον Όρος (μονή Χιλανδαρίου).

.—Μαρτυρικώς ετελειώθη ο νεομάρτης Νικόλαος ο Μυτιληναίος.

1824.—(16-17) «Σύστασις δύο Κυβερνήσεων, τῆς μὲν ἐν Τριπολιτσᾷ ὑπό Πετρόμπεην,τῆς δὲ ἐν Κρανιδίῳ ὑπό Κουντουριώτην». Η ύπαρξη δύο κυβερνήσεων θα εντείνει τις πολιτικές αντιπαραθέσεις.

1826.—«Ναυμαχία ἔξω τοῦ Μεσολογγίου, καθ’ ἥν συνελήφθη τουρκικὸν πυρπολικόν. Νίκη Ἑλλήνων καὶ τροφοδότησις Μεσολογγίου. Κατ’ αὐτὴν ἀρχηγοὶ τῶν μὲν Ἑλλήνων ἦσαν οἱ Μιαούλης, Σαχτούρης, τῶν δὲ τούρκων ὁ καπετὰν Τοπὰλ πασᾶς Μουχαρέμπεης καὶ Χαλίλμπεης». Ο Ελληνικός στόλος συνήψε σαν σήμερα ναυμαχία με τον τουρκικό έξω από το Μεσολόγγι. Την επομένη (17/1), θα αναχωρήσει ένα μέρος του, με αρχηγό τον Σαχτούρη. Ο υπόλοιπος στόλος με αρχηγό τον Μιαούλη, θα αναχωρήσει στις 25 Ιανουαρίου, αφού κατόρθωσε στις 9 τού ίδιου μήνα να διασπάσει τον αποκλεισμό τού Ιμπραήμ και να εφοδιάσει το Μεσολόγγι γιά τελευταία φορά.

1829.—Στολίσκος υπό τον Ανδρέα Τενεκέ κυριεύει δύο τουρκικές κανονιοφόρους στο λιμάνι τής Πρέβεζας και αιχμαλωτίζει τον Διοικητή τους, Χασάν Πασά και είκοσι τέσσερεις τούρκους.

1834.—Η φρικώδης επιβίωση των Ελλήνων στα χρόνια εξάρσεως τής ληστοκρατίας. Στο χωριό Καρύταινα, τα μεσάνυκτα τής 15ης προς την σημερινή, η συμμορία των αρχιληστών τής Πελοποννήσου Κοντοβουνήσιου και των τεσσάρων αδελφών Χονδρογιάννη, εισέβαλαν στην κατοικία τού Ειρηνοδίκη Γόρτυνος Αθανάσιου Δεληγιάννη. Είχαν την πληροφορία ότι ο Ειρηνοδίκης είχε μεγάλο χρηματικό ποσό. Αντί γιά τα χρήματα, βρήκαν και σκότωσαν την σύζυγο με λακτίσματα, αφού πρώτα την βασάνισαν με καυτό λάδι στις μασχάλες κ.α. γιά να μαρτυρήσει, ενώ η δύσμοιρη δεν γνώριζε. Τόσο αυτή την συμμορία όσο και άλλες, κάλυπταν και έκρυβαν κάτοικοι των ορεινών χωριών τού Μωριά.

1854.—Μετά από το χθεσινό κάλεσμα τού οπλαρχηγού Ιωάννη Κοσσυβάκη προς τους κατοίκους τού Ραδοβυζίου στην Μπότση (Μεγαλόχαρη) Ηπείρου, ώστε να κηρύξουν επανάσταση, άρχισε μάχη στο Μοναστήρι Γενέθλια τής Θεοτόκου. Οι επαναστάτες έτρεψαν σε άτακτη φυγή τούς τούρκους έως το χωριό Καταβόθρα (Αστροχώρι).

1856.—Τελεσίγραφο τής Αυστριακής αυτοκρατορίας, το οποίο προσυπογράφηκε και από τις συμμάχους των τούρκων, Αγγλία και Γαλλία, απειλεί την Ρωσία με πόλεμο, ζητώντας της να παραιτηθεί από οποιαδήποτε σχέση είχε με τον Ελληνισμό και όχι μόνον. Είχε προηγηθεί ο τριετής ρωσοτουρκικός Κριμαϊκός πόλεμος. Με το τελεσίγραφό της, η Αυστρία ζητούσε την κατάργηση τής προστασίας των Παραδουνάβιων Ηγεμονιών τής Βλαχίας, Μολδαβίας και Σερβίας από την Ρωσία, την ουδετεροποίηση τού Ευξείνου Πόντου με την απαγόρευση διελεύσεως ρωσικών πολεμικών πλοίων, καθώς και τής ακύρωση τής Συνθήκης τού Κιουτσούκ Καϊναρτζή που τής παρείχε το δικαίωμα προστασίας των χριστιανών μέσα στην οθωμανική επικράτεια. Τελικά, η Ρωσία σύρθηκε και συμφώνησε όλα τα προαναφερόμενα, στην προκαταρκτική Συνθήκη ειρήνης τής Βιέννης (βλ. 1/2/1856).

1878.—Έχοντας σκοπό την αλλοίωση τού γηγενούς πληθυσμού, οι τούρκοι μεταφέρουν δεκάδες χιλιάδες μουσουλμάνους έποικους στην Μακεδονία. Επίσημες αναφορές μιλούν γιά τα «πιό πρωτόγονα και άγρια στοιχεία, που διέπραξαν τα μεγαλύτερα κακουργήματα… απ’ όπου κι αν πέρασαν», ενώ τους υπολογίζει περισσότερους από 20.000 μόνο στον Νομό των Σερρών (!..).

.—Την ίδια στιγμή και στον ίδιο Νομό, οι κάτοικοι  τού χωριού Αηδονοχώρι, κοντά στην Νιγρίτα, αναγκάστηκαν να ζητήσουν την μεσολάβηση τού Μητροπολίτη, καταγγέλλοντας τους τούρκους χαρατσοεισπράκτορες και την βάναυση συμπεριφορά τους.

.—Οι Έλληνες τής ελεύθερης νοτίου Ελλάδος, σχηματίζουν εθελοντικά Επαναστατικά τμήματα και εισέρχονται στην Θεσσαλία γιά να βοηθήσουν τους αδελφούς τους στην Μακεδονία.  

1892.—(π. ημ.) Σαν σήμερα απεβίωσε στην Αθήνα ο Αλέξανδρος Ρίζος Ραγκαβής, Φαναριώτης Έλληνας λόγιος, καθηγητής Αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, διπλωμάτης και ποιητής. Ο Αλέξανδρος Ρίζος Ραγκαβής γεννήθηκε στις 27 Δεκεμβρίου 1809 στο Μέγα Ρεύμα (Αρναούτκιοϊ) τής Κωνσταντινουπόλεως, από φαναριώτικη οικογένεια. Το όνομά του, το πήρε από τον Αλέξανδρο Σούτσο, ηγεμόνα τής Βλαχίας. Ιδιαιτέρως πολυπράγμων και πολυγράφος, έχει αφήσει σημαντικό υλικό στον αναγνώστη-ερευνητή, μέσω τού οποίου μπορεί να αντλήσει σημαντικές πληροφορίες γιά  την κοινωνία τής εποχής και την πολιτική-ιδεολογική διάσταση των δραστηριοτήτων των ελληνικών κυβερνήσεων, αλλά και γιά την ευρωπαϊκή εν γένει πραγματικότητα. Τα Απομνημονεύματά του, αποτελούν σημαντική παρακαταθήκη γιά την διερεύνηση κυρίως τού δευτέρου μισού τού 19ου αιώνα, παρ’ όλο που ως απομνημονεύματα, χαρακτηρίζονται από «προσωποκεντρική» γραφή. Σ’ αυτόν χρεώνεται η ιδέα αναβιώσεως τού αρχαίου δράματος, θεωρείται δε και θεμελιωτής τού νεοελληνικού θεατρικού έργου. Με εθνική συνείδηση, ήταν πάντοτε υπέρ τής λύσεως τού προβλήματος τού αλύτρωτου Ελληνισμού. Από το 1853 έως το 1857 και ενώ βρισκόταν σε εξέλιξη ο Κριμαϊκός πόλεμος, μαζί με τους Νικόλαο Δραγούμη, Κωνσταντίνο Παπαρρηγόπουλο, Μάρκο Ρενιέρη και Ιωάννη Σούτσο, εξέδωσε το γαλλόφωνο περιοδικό Spectateur de l’ Orient, το οποίο υπηρέτησε τα ελληνικά συμφέροντα. Από το 1856 ως το 1859 διετέλεσε υπουργός Εξωτερικών τής κυβερνήσεως τού Δ. Βούλγαρη και ασχολήθηκε  με την ίδρυση τού Ζαππείου μεγάρου, την ανέγερση τού Αστεροσκοπείου Αθηνών και με άλλα έργα.

1908.—Οι βιαιότητες των βούργαρων στην Μακεδονία συνεχίζονται. Αυτή την φορά δολοφόνησαν εξαρχικό χωρικό, σε χωριό πλησίον τού Πετριτσίου, προφανώς διότι δεν ήταν όσο ανθέλληνας έπρεπε.

1910.—Γίνεται αποδεκτή από το Παλάτι η πρόταση τού Βενιζέλου γιά εκλογές, γιά την ανάδειξη τής Α΄ Αναθεωρητικής Βουλής. Όταν ο Βενιζέλος έφθασε ως μεσσίας στις 28/12/1909 στον Πειραιά, το μόνο που δέχθηκε να κάνει, ήταν να αναλάβει σύμβουλος των στρατιωτικών. Μέχρι την διεξαγωγή των εκλογών γιά την αναθεωρητική Βουλή, πρότεινε  γιά προσωρινό πρωθυπουργό τον Στέφανο Δραγούμη .Οι εκλογές έγιναν τον Αύγουστο τού 1910 και ο Βενιζέλος εξελέγη πρώτος βουλευτής Αττικοβοιωτίας. Έμαθε την νίκη του ενώ ήταν στην Ελβετία, επέστρεψε, ορκίστηκε και προκήρυξε εκλογές γιά άλλη μία φορά γιά την Β΄Αναθεωρητική Βουλή, όπου η νίκη του ήταν σαρωτική. Από τους 362 βουλευτές, οι 245 εκλέχθηκαν γιά πρώτη φορά.

1913.—Οι Έλληνες πολιορκητές τού Μπιζανίου βομβαρδίζουν το οχυρό.

1917.—Κατ’ απαίτηση των Αγγλογάλλων συμμάχων τής πραξικοπηματικής κυβερνήσεως «Εθνικής Αμύνης», τού Ελευθέριου Βενιζέλου, Ελληνικά στρατιωτικά τμήματα παρέλασαν στο Ζάππειο με την σημαία να «υποκλίνεται» εμπρός στις σημαίες των δυτικών βαρβάρων, εις ένδειξη συγγνώμης (…)

1921.—Στην Μικρά Ασία μεταξύ Ελλήνων και τούρκων γίνονται μικροσυμπλοκές.

1921.—Αφού ηττήθηκε στις μάχες, ο περιβόητος αρχηγός αυτόνομων τούρκων ανταρτών τού πρώην οθωμανικού στρατού Ετέμ Μπέης, παραδόθηκε με τριακόσιους άνδρες του στις Ελληνικές δυνάμεις. [Στοιχεία Κωνσταντίνος Χαλάστρας]  (Το γεγονός αναφέρεται και στις 9/1 βάσει των αρχείων ΓΕΣ).

1925.—Στην Μακεδονία ξεκινούν τα μεγάλα έργα γιά την ρύθμιση τής κοίτης των ποταμών Αξιού, Λουδία και κ.α. Στο πλαίσιο τού προγράμματος αγροτικής αναπτύξεως και κατασκευής εγγειοβελτιωτικών έργων, ξεκίνησαν από τα τέλη τού 19ου αι., έργα αποξηράνσεως ελών και ρυθμίσεως τής κοίτης ποταμών, προκειμένου να αντιμετωπιστούν τα σοβαρά προβλήματα ελονοσίας και οι αυξανόμενες ανάγκες γιά καλλιεργήσιμη γη, λόγω τού μεγάλου προσφυγικού ρεύματος από την Βόρειο Θράκη, τον Πόντο και την Ιωνία.

1927.—Με τον νόμο 3786, συγκροτήθηκε η Γερουσία. Στην χώρα μας η Γερουσία ως δεύτερο αντιπροσωπευτικό σώμα, δεν ευδοκίμησε, μολονότι δύο από τα προϊσχύσαντα Συντάγματά μας την θεσμοθέτησαν. Η Γερουσία στην Ελληνική συνταγματική ιστορία εμφανίσθηκε με το ψήφισμα τής Δ΄Εθνικής Συνελεύσεως στο Άργος στις 22/7/1829, όπου με το Β΄ψήφισμα αντικατέστησε το Πανελλήνιο. Ως προς την Γερουσία τού 1927, η νομοθετική πρωτοβουλία ανήκε στην Κυβέρνηση, στην Βουλή και στην Γερουσία (άρθρο 28). Κάθε ψηφισθείσα πρόταση νόμου από την Βουλή, παραπεμπόταν στην Γερουσία, η οποία μέσα σε σαράντα ημέρες έπρεπε ν’ αποφασίσει εάν συμφωνούσε, οπότε καθίστατο νόμος, η εάν διαφωνούσε, επανερχόταν στην Βουλή όπου με απόφαση απολύτου πλειοψηφίας καθιστούσε την πρόταση, νόμο. Επίσης από τα 120 μέλη της, τα 92 εκλέγονταν από το εκλογικό σώμα, τα δέκα από την Βουλή και την Γερουσία, και τα υπόλοιπα 18 εκλέγονταν από επαγγελματικές οργανώσεις, έτσι ώστε να υπάρχει επαγγελματική αντιπροσώπευση.

1928.—Δεκαέξι χώρες συμμετείχαν σε διεθνές συνέδριο που διοργανώθηκε στην πρωτεύουσα Αθήνα.

1933.—Σε παραίτηση οδηγήθηκε ο Παναγής Τσαλδάρης με τα δεκαοκτώ μέλη τής κυβερνήσεώς του (4/11/1932 έως 16/1/1933), γιά να συγκροτηθεί νέα κυβέρνηση υπό τον Ελευθέριο Βενιζέλο (16/1/1933-6/3/1933).

.—Ο Βενιζέλος προκηρύσσει εκλογές γιά τις 5 Μαρτίου, οι οποίες θα διεξαχθούν με το πλειοψηφικό σύστημα με στενή περιφέρεια. Ο μόνος από τους στρατιωτικούς που παρέμεινε πιστός στον Βενιζέλο ήταν ο Νικόλαος Πλαστήρας. Οι Κονδύλης και Χατζηκυριάκος είχαν ήδη προσχωρήσει στην αντιβενιζελική παράταξη. Την επομένη των εκλογών, ακολούθησαν τραγελαφικές καταστάσεις με κατάληξη αντί να σχηματίσουν κυβέρνηση οι νικητές των εκλογών, δηλαδή η Ενωμένη Αντιπολίτευση, να σχηματισθεί κυβέρνηση αντιστρατήγων υπό τον Οθωναίο.

.—Επικύρωση τής ιταλοτουρκικής συμβάσεως. Η τουρκία, με το υπ’ αριθμ. 2106/16.1.1933 Νομοθετικό Διάταγμα, επικυρώνει την σύμβαση τής 4ης Ιανουαρίου (Συμφωνία τής Άγκυρας) την οποία υπέγραψε με την Ιταλία γιά τα θαλάσσια σύνορα των Δωδεκανήσων και τής Μικρασιατικής ακτής. «[…] Μὲ τὸ Πρωτόκολλο τῆς 28ης Δεκεμβρίου 1932, τὸ ὁποῖο ἐνσωματώθηκε στὴν συνθήκη, Ἰταλία καὶ τουρκία χάραξαν τὴν ὁροθετικὴ θαλάσσια γραμμή. Ἔτσι ἡ τουρκία, βρέθηκε νὰ κατέχει περίπου εἴκοσι νησιά, νησίδες κ.λπ., ἀπὸ τὴν κυριότητα τῶν ὁποίων εἶχε παραιτηθεῖ τὸ 1923 στὴν Συνθήκη τῆς Λωζάννης. Μὲ τὴν λήξη τοῦ Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, στὸ ἄρθρο 14 τῆς συνθήκης εἰρήνης τῶν Παρισίων (10/2/1947), ἡ Ιταλία μὲ τὴν σειρά της ἐκχώρησε στὴν Ἑλλάδα ὅ,τι ἤλεγχε αὐτὴ προηγουμένως στὰ Δωδεκάνησα».

1941.—Οι Ιταλοί συνεχίζουν τις επιθέσεις τους εναντίον των ελληνικών στρατευμάτων άνευ αποτελέσματος.

1942.—Ο λιμός θερίζει τα μεγάλα αστικά κέντρα και ο κόσμος πεθαίνει εξ αιτίας του στους δρόμους. Οι Γερμανοί αποφασίζουν να μοιράσουν στους κατοίκους τής Αθήνας 30 δράμια ψωμί ανά άτομο.

1943.—Κάτω από ιδιαίτερα άσχημες καιρικές συνθήκες, ξεκινούν οι σκληρές μάχες τού Ναπολέοντα Ζέρβα με ιταλικό τμήμα, στην περιοχή Κλειδιού – Σκουληκαριάς στην Ήπειρο. Οι μάχες θα διαρκέσουν μέχρι τις 24 τού μήνα, με τις απώλειες των εχθρών να είναι σημαντικές.

1944.—Ισχυρές βουργάρικες Μονάδες εισέβαλαν στην Μακεδονία από το Μοναστήρι και την Γευγελή. Πρόσχημά τους ήταν η δίωξη κομμουνιστών (…)

1945.—Ο Χάρολντ Μακμίλαν, υπουργός τής Μ. Βρετανίας στα θέματα Μεσογείου και μετέπειτα πρωθυπουργός, επανέρχεται στην Αθήνα γιά συνομιλίες με πολιτικούς αρχηγούς.

.—Με αφορμή την αποστράτευση των ανταρτών των Εθνικών ομάδων και την μεταβίβαση τής διοικήσεως στην νέα μεραρχία Ηπείρου, ο στρατηγός Ναπολέων Ζέρβας εξέδωσε μία συγκινητικότατη ημερήσια διαταγή. Ως επίσημη ημέρα τής αποστρατεύσεως των ανταρτών ορίστηκε η 12η Φεβρουαρίου 1945.

.—Η ηγεσία των κομμουνιστών ζητά εξοπλισμό από την Ρωσία γιά να συνεχίσει τον πόλεμο μέσα στην Ελλάδα, αλλά ο Γκ. Δημητρώφ τούς αρνείται.

1952.—Η αγγλική αστυνομία διαλύει με την βία συγκεντρώσεις μαθητών στην Κύπρο, οι οποίοι ζητούν την Ένωση με την Ελλάδα, ενώ παράλληλα αρχίζει να διαμορφώνει καθεστώς τρομοκρατίας σε ολόκληρη την Κύπρο.

1964.—Ο βασιλέας Παύλος, σύμφωνα με το ιατρικό ανακοινωθέν, παρουσίασε οσφυαλγία οξείας μορφής.

1968.Απεβίωσε ο Λάκων ανώτατος δικαστικός, ακαδημαϊκός, αλλά και προσωρινός πρωθυπουργός τής Ελλάδος στα 1946, Παναγιώτης Πουλίτσας. Ήταν μέλος τής Ακαδημίας Αθηνών από το 1947 και έγινε πρόεδρός της το 1957. Υπήρξε και πρόεδρος τής Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας καθώς και τής Εταιρείας Βυζαντινών σπουδών. Δημοσίευσε σε διάφορα επιστημονικά περιοδικά νομικές μελέτες και έγραψε το βιβλίο “Σχέσεις Πολιτείας και Εκκλησίας“.

1973.—Σε συνέντευξη που παραχώρησε ενώ βρισκόταν στο Λονδίνο, ο Μίκης Θεοδωράκης δήλωσε ότι :«[…] μετά την αποτυχία γιά ενότητα των αντιστασιακών δυνάμεων, δεν υπάρχει παρά μόνο μία λύση γιά να πέσει η χούντα: η λύση Καραμανλή». Μία ημέρα πριν την πρώτη εκτέλεση τού έργου του, «18 Λιανοτράγουδα τής Πικρής Πατρίδας» σε ποίηση Γιάννη Ρίτσου στο Άλμπερτ Χωλ τού Λονδίνου, λόγω τού μεγάλου ενδιαφέροντος των ΜΜΕ γιά την πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα, αποφάσισε να μην αφήσει ανεκμετάλλευτη την ευκαιρία. Σε συνεννόηση με τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, τού οποίου και ήταν η πρόταση περί τής «λύσεως Καραμανλή»,  ο Μίκης Θεοδωράκης αποφάσισε να το αναφέρει δημοσίως. Στην συζήτηση που είχε προηγηθεί, ο Μητσοτάκης τον ενημέρωσε ότι ο Καραμανλής τού είχε δώσει την εντύπωση ότι ήθελε κάποια αφορμή γιά να δηλώσει παρών και η καλύτερη ευκαιρία ήταν η έμμεση πρόταση να γίνει από έναν άνθρωπο που ανήκε στον χώρο τής αριστεράς…

1980.—Δολοφονούνται στο Παγκράτι, οι πρώτοι αστυνομικοί από πυρά τής τρομοκρατικής οργανώσεως 17Ν· ήταν ο υποδιοικητής των ΜΑΤ Παντελής Πέτρου και ο οδηγός του, Σωτήρης Σταμούλης. Ο Σταμούλης πέθανε ακαριαίως, ενώ ο Πέτρου υπέκυψε στα τραύματά του λίγες ημέρες μετά.

1992.—Μπροστά από το κτήριο των Ηνωμένων  Εθνών, 60.000 περίπου Έλληνες ομογενείς πραγματοποιούν διαδήλωση κατά τής εντάξεως των Σκοπίων στον ΟΗΕ, με το όνομα «Μακεδονία». Ο Δρ. Ιωάννης Νάθενας, ιδρυτής και επίτιμος Πρόεδρος τού Ελληνο-Αμερικανικού Εθνικού Συμβουλίου (HANC) και Πρόεδρος τού ΔΙΑΣ (Διεθνές Ίδρυμα Ακαδημαϊκών Σπουδών), έδωσε δημοσίως  θερμά συγχαρητήρια στον Φώτη Γερασόπουλο γιά την προσφορά του στην Ελληνική Μακεδονία, τον Ελληνισμό και την Πατρίδα. Σημειωτέον ότι το καλοκαίρι τού 1991 (26/7) ο Φώτης Γερασόπουλος είχε συναντηθεί με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή και τού είχε μεταφέρει τις ανησυχίες του γιά την διάσπαση τής Γιουγκοσλαβίας, προειδοποιώντας τον γιά τα σχέδια των Σκοπιανών σε σχέση με την καπήλευση των συμβόλων και τού ονόματος τής Μακεδονίας. Ο Καραμανλής τότε τον είχε καθησυχάσει, λέγοντάς του ότι οι Σέρβοι δεν θα άφηναν τους Σκοπιανούς να κάνουν ανεξάρτητο κράτος. Στις 11/9/1991 οι Σκοπιανοί απέκτησαν την ανεξαρτησία τους με δημοψήφισμα χωρίς την παραμικρή αντίδραση από τους Σέρβους. Στις 28/04/1992, ακολούθησαν τα δάκρυα τού Καραμανλή στο αεροδρόμιο Μακεδονία τής Θεσσαλονίκης…

.—Απεβίωσε σε ηλικία 70 ετών ο ηρωικός αγωνιστής τής ΕΟΚΑ και μετέπειτα βουλευτής τής Κύπρου, Σταύρος Ποσκώτης.

1998.—Απεβίωσε ο σημαντικός μας ηθοποιός Δημήτρης Χορν. Παρά τον ιδιόρρυθμο χαρακτήρα του, ο συνδυασμός τού καλλιτεχνικού του χαρίσματος με την γοητεία και την λεπτότητα των τρόπων του, τον ανέδειξε ως έναν από τους κορυφαίους Έλληνες ηθοποιούς. Κατά τα λεγόμενα τού Θεόδωρου Κρίτα, «…αγάπησε τους ανθρώπους, την ζωή, και έκανε πολλούς φίλους, στους οποίους πολλαπλά συμπαραστάθηκε. Όμως και οι άνθρωποι τον αγάπησαν, όχι μόνο γιά την υπέροχη τέχνη του, αλλά και γιά την ανθρωπιά που κουβαλούσε μέσα του». Γιά να προσθέσει ο Γιώργος Γεωγλερής ότι «…είχε μια αδυναμία στους παλιούς ηθοποιούς τής επιθεώρησης, τους μπουλουκτσήδες. Αυτή η συμπάθεια μεταφράστηκε σε κάθε είδους συμπαράσταση όταν αργότερα βρέθηκαν να έχουν καταλήξει στην ψάθα». Μετά τον θάνατό του, καθιερώθηκε στην μνήμη του βραβείο, το οποίο απονέμεται σε νέους ηθοποιούς τού θεάτρου.

2001.—Ο Αρχιφύλακας Αθανάσιος Δρακόπουλος τραυματίστηκε θανάσιμα από πυρά τού κρατούμενου Κώστα Πάσσαρη. Νωρίτερα, τον κρατούμενο είχε μεταγάγει από τις φυλακές Κορυδαλλού μαζί με τον συνάδελφό του, Διονύσιο Αλεβιζόπουλο, στο Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο Αθηνών. Ο Αρχιφύλακας Αλεβιζόπουλος, κατέληξε την επόμενη μέρα.

2018.—Το επιστημονικό ίδρυμα «Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών», εξέδωσε  σαν σήμερα Ψήφισμα τού Διοικητικού του Συμβουλίου γιά την μη εκχώρηση τού ονόματος Μακεδονία στους Σκοπιανούς. Μεταξύ άλλων, το Ψήφισμα ανέφερε ότι: «[…] η Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών παρακολουθεί με απόλυτη ικανοποίηση τα ψηφίσματα τής Εκκλησίας τής Ελλάδος, των τοπικών Αυτοδιοικήσεων τής χώρας, των Ομογενειακών Οργανώσεων και άλλων κοινωνικών συσσωματώσεων υπέρ τής Μακεδονίας. Παρακολουθεί μάλιστα με αισθήματα συγκίνησης την εκφρασμένη παντοιοτρόπως βούληση συμπάντων των Μακεδόνων να μην δεχτούν τον σφετερισμό από την γείτονα τής ιστορικής και πολιτισμικής κληρονομιάς τής Μακεδονίας, που αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα τής Ελληνικής Ιστορίας. […] Το Διοικητικό Συμβούλιο τής Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών, εν όψει τής διαπραγμάτευσης, ΑΠΟΚΛΕΙΕΙ παντελώς την άμεση ή έμμεση χρήση τού ονόματος τής Μακεδονίας και οποιουδήποτε παραγώγου της». Δυστυχώς, τον Νοέμβριο τού 2018, και μετά από τον σάλο που ξέσπασε λόγω των  επαίσχυντων δηλώσεων και θέσεων τού πρώην προέδρου τού Ιδρύματος, Νικόλαου Μέρτζου (βλ. 7/1/2018),  η Ε.Μ.Σ. αποφάσισε να τον κρατήσει στους κόλπους της. [Πηγή των αποσπασμάτων τού Ψηφίσματος, ο Σύνδεσμος Προάσπισης Μακεδονίας-Θράκης ].

2019.—Ο καθηγητής πολιτικής επιστήμης (και μάλιστα) στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, Νίκος Μαραντζίδης, χαρακτήρισε την ‘Συμφωνία των Πρεσπών’’ ως «[…] εξαιρετικά προωθητική, (που) ούτε στα όνειρά μας (στους εφιάλτες μας, σίγουρα) δεν θα μπορούσαμε να φανταστούμε… Συνεχίζοντας δήλωσε ότι  […] Ακόμα και ο Μέρτζος εκφράστηκε θετικά για τη Συμφωνία. Και μάλιστα με συνεχείς παρεμβάσεις του σε μέσα ευρείας απήχησης. […] Δεν είναι ένα θέμα που απασχολεί το μέσο άνθρωπο κάθε μέρα. Θα επηρεάσει την ψήφο σίγουρα. Η εκτίμησή μου είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει να πάει όσο πιο μακριά γίνεται για να μην το έχει στην προεκλογική ατζέντα». Όσο γιά την δίκαιη αντίδραση τής πλειονοψηφίας των πολιτών είπε: «[…] Ε, είμαστε ένα απέραντο φρενοκομείο όπως είπε και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής...».

.—Ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος τής (καταρρέουσας) ΔΕΗ Μανώλης Παναγιωτάκης, σε συνάντηση που είχε με τους δημοσιογράφους, χαρακτήρισε αδήριτη ανάγκη την αύξηση των τιμολογίων έστω σε μονοψήφιο ποσοστό, σημειώνοντας χαρακτηριστικά ότι: «[…] η Επιχείρηση δεν μπορεί να αντέξει άλλο χωρίς να μετακυλίσει ένα μέρος τού αυξημένου κόστους λειτουργίας της στην κατανάλωση».

.—Το σύστημα διανομής φυσικού αερίου κηρύχθηκε σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης από τις 16 έως τις 17 Ιανουαρίου, έτσι ώστε με την χρήση των αποθεμάτων ασφαλείας να καλυφθεί η ζήτηση τής αγοράς. Οι αλυσιδωτές αστοχίες προβλέψεων και αποφάσεων των αρμοδίων γιά την ασφάλεια τού εφοδιασμού τής χώρας, προκάλεσαν μία «τεχνική κρίση» στο σύστημα φυσικού αερίου. Ως μόνος τρόπος να ξεπεραστεί το πρόβλημα, θεωρήθηκε η κήρυξη τού συστήματος σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης τύπου 2 γιά το διήμερο 16- 17/1.

2020.—Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης τόνισε ότι θα ασκήσει αρνησικυρία (βέτο) σε οποιαδήποτε λύση γιά το ζήτημα τής Λιβύης έλθει προς έγκριση σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ενώσεως, εάν δεν δηλώνεται ρητά ότι τα μνημόνια Τρίπολης-τουρκίας είναι νομικά άκυρα. Υπ’ όψιν ότι στην προγραμματισμένη για τις 19/1 Διάσκεψη τού Βερολίνου γιά την Λιβύη, η Ελλάδα δεν προσκλήθηκε από την Γερμανία να συμμετάσχει…

.—Στην Αθήνα έφτασε ο επικεφαλής τού Λιβυκού Εθνικού Στρατού, τής ανατολικής Λιβύης, Χαλίφα Χαφτάρ, δύο ημέρες πριν από την κρίσιμη Διάσκεψη τού Βερολίνου, στην οποία δεν θα συμμετάσχουν Ελλάδα και Κύπρος. Ο στρατάρχης πραγματοποίησε ιδιωτική συνάντηση, διάρκειας περίπου 20 λεπτών, με τον υπουργό Εξωτερικών Νίκο Δένδια σε κεντρικό ξενοδοχείο τής Αθήνας. Στην συνάντηση ήταν παρών και ο ναύαρχος Φαράζ αλ-Μαχντάουι.

Copyright (©) «Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο»
Βασική πηγή: www.e-istoria.com

Αφήστε μια απάντηση