ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 02 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ

,

2 Φεβρουαρίου

.

871.—Ο μέγας ναύαρχος τού Βασίλειου Α΄, Νικήτας Ωορύφας, απελευθερώνει το Βόριον (Μπάρι) στην Ν. Ιταλία και εκδιώκει τους Άραβες. Οι Αυτοκράτορες τής Ρωμανίας έδιναν περισσότερη σημασία στην οργάνωση και ενίσχυση τού στρατού ξηράς, παρά στην δημιουργία ενός πλήρως οργανωμένου στόλου. Η στάση αυτή άλλαξε όταν παρουσιάστηκαν οι Βάνδαλοι και κατέλαβαν την βόρειο Αφρική δημιουργώντας δικό τους στόλο. Μόλις ο κίνδυνος από τους Βανδάλους εξαλείφθηκε (επί Ιουστινιανού), η προσπάθεια ατόνησε, μέχρις ότου εμφανίσθηκαν οι Άραβες στο Αιγαίο και στην Μεσόγειο. Τότε, η δυναστεία τού Ηρακλείου, με τον ίδιο ως πρωτεργάτη, φρόντισε να δημιουργήσει ναυτικές βάσεις και ισχυρό στόλο γιά περιφρούρηση των θαλάσσιων οδών και την αντιμετώπιση τού αραβικού κινδύνου. Μεσολάβησε η περίοδος τής εικονομαχίας, η οποία συνέβαλε στην αποδυνάμωση τής ναυτικής δυνάμεως, έως την δεύτερη επανεμφάνιση των Αράβων. Το ανανεωμένο ναυτικό τής Ρωμανίας κατάφερε να εκδιώξει τους Άραβες από την Νότιο Ιταλία και να κυριαρχήσει έως τις Δαλματικές ακτές. Με τον Νικηφόρο Φωκά και την απελευθέρωση τής Κρήτης, η ναυτική κυριαρχία των Σαρακηνών έλαβε τέλος.

933.—Ο Θεοφύλακτος, νεώτερος γυιός τού Ρωμανού Α΄, αναδεικνύεται σε ηλικία 16 ετών πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, γιά την εξυπηρέτηση των πολιτικών σκοπιμοτήτων τού πατέρα του.

1609.—Τέσσερα κουρσάρικα τής Φλωρεντίας φθάνουν στο ελληνικό Αρχιπέλαγος με κύριο και βασικό τους σκοπό την πειρατεία σε οθωμανικά πλοία και καραβάνια. Εκτός από μία επίθεση στην πόλη τής Καβάλας, όπου και προκάλεσαν ζημιές σε διερχόμενα καραβάνια, στους δύο μήνες κατά τους οποίους παρέμειναν, οι προσπάθειές τους απέβησαν άκαρπες. Όλες τους οι επιθέσεις σε στεριά και θάλασσα ήταν αποτυχημένες.

1650.—Ο νεομάρτυρας Ιορδάνης από την Τραπεζούντα κατηγορήθηκε ως υβριστής τού ισλάμ· κατά την διάρκεια τής δίκης του, αρνήθηκε  να αλλαξοπιστήσει, με αποτέλεσμα τον αποκεφαλισμό του.

1676.—Αποκεφαλίζεται στην Κωνσταντινούπολη ο νεομάρτυρας μοναχός Γαβριήλ από την Προικόνησο.

1819.—«Ἐμυήθη ἐν Καλάμαις τὰ τῆς Φιλικῆς Ἑταιρείας ὁ Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης ὑπό Κυριάκου Καμαρινοῦ».

1822.—«Ὁ τουρκικός στόλος ὑπό τὸν Καρᾶ-Ἀλῆ πασᾶν ἔπλευσεν εἰς Ζάκυνθον». Οι αγγλικές αρχές επέτρεψαν στον τουρκικό στόλο (παρά την δηλωμένη τους ουδετερότητα), να ελιμενισθεί γιά επισκευή και ανεφοδιασμό. Οι τούρκοι κατέφυγαν στην Ζάκυνθο μετά από την αποτυχημένη επιχείρησή τους να καταλάβουν το Νεόκαστρο. Αιτία τής αποτυχίας τους ήταν ο Γερμανός Φιλέλλην Κάρολος Νόρμαν, ο οποίος με περίπου πενήντα Ευρωπαίους Φιλέλληνες και χρησιμοποιώντας τα τουρκικά πυροβόλα τού φρουρίου, έπληξε εύστοχα τα τουρκικά πλοία αναγκάζοντάς τα να αποχωρήσουν.

1824.—(ἀρχές Φεβρουαρίου).«Ἐμφύλιος πόλεμος ἐν Τριπόλει μεταξὺ Κυβερνητικῶν Χατζῆ Χρήστου καὶ Βάσσου Μαυροβουνιώτου καὶ ἀντικυβερνητικῶν Θ.Κολοκοτρώνη κλπ»(βλ.και 1/2).

1828.—«Σύστασις Ἐθνικῆς Τραπέζης ὑπὸ Κυβερνήτου Ἰωάννη Καποδιστρίου». Σαν σήμερα ιδρύθηκε η Εθνική Χρηματιστική Τράπεζα στην Αίγινα. Ο Κυβερνήτης Καποδίστριας, μετά από την εγκατάστασή του στην Αίγινα ξεκίνησε το τιτάνιο έργο δημιουργίας ενός οργανωμένου κράτους. Στις 2 Φεβρουαρίου, προσπαθώντας να εκμεταλλευτεί τα εσωτερικά κεφάλαια, ίδρυσε την Εθνική Χρηματιστική Τράπεζα. Παράλληλα ίδρυσε νομισματοκοπείο και έκοψε το πρώτο εθνικό νόμισμα, τον φοίνικα τον αργυρό φοίνικα, το χάλκινο 20λεπτο, 10λεπτο, 5λεπτο και μονόλεπτο. Αυτά τα νομίσματα αποσύρθηκαν μετά από την άφιξη τού Όθωνα.

1837.—Ο Όθων και η Αμαλία φθάνουν στην Αθήνα και εγκαθίστανται με ενοίκιο στο διαμορφωμένο γιά ανάκτορο συγκρότημα των οικιών τού Χίου Τραπεζίτη, Σταμάτιου Δεκόζη Βούρου (μετέπειτα κτήριο τού Μουσείου τής Πόλεως των Αθηνών). Η διαμονή τους εκεί διήρκεσε έως το 1843, μέχρι την οικοδόμηση των οριστικών ανακτόρων τους.

.—Ο Βαυαρός Ιγνάτιος φον Ρούδχαρτ, διαδέχεται τον επίσης Βαυαρό κόμη Άρμανσμπεργκ στην προεδρία τού υπουργικού συμβουλίου. Θα παραμείνει στην εξουσία μέχρι τον Δεκέμβριο τού ίδιου έτους.

1853.—Σαν σήμερα γεννήθηκε ο λογοτέχνης, θεατρικός συγγραφέας και σατιρικός ποιητής Γεώργιος Σουρής. Το πλέον γνωστό έργο τού Σουρή, είναι η έκδοση στις 2 Απριλίου τού 1883 τού έμμετρου εβδομαδιαίου σατιρικού περιοδικού «Ο Ρωμηός». Κυκλοφόρησε – με δύο προσωρινές διακοπές – μέχρι τις 17 Νοεμβρίου τού 1918. Στον Ρωμηό έγραφε σχεδόν αποκλειστικά μόνο ο Σουρής (με εξαίρεση κάποια άρθρα τού Δημήτριου Κόκκου στα πρώτα φύλλα). Η σάτιρα των άρθρων του αφορούσε τους πάντες, ακόμη και ισχυρούς κοινωνικούς και πολιτικούς παράγοντες.

1854.—Ο ταγματάρχης Μήτρος Σκυλοδήμος, διέρχεται με το τάγμα του τα σύνορα και καταδιώκει τους αλβανούς φρουρούς μέχρι την Άρτα, προξενώντας τους μεγάλες απώλειες.

1862.—Μετά από την έκρηξη τής Ναυπλιακής Επαναστάσεως, τα ξημερώματα τής 1ης Φεβρουαρίου, θορυβημένος ο Όθωνας και ο περίγυρός του, συγκρότησαν μεγάλη στρατιωτική δύναμη στην Κόρινθο. Αρχηγός τής βασιλικής εκστρατείας διορίστηκε ο Ελβετός Χαν. Όταν έφτασε στην Αργολίδα, έστησε το αρχηγείο του κοντά στην Γεωργική Σχολή στην Τίρυνθα και άρχισε την πολιορκία τού Ναυπλίου και των γύρω περιοχών οι οποίες βρίσκονταν υπό τον έλεγχο των επαναστατών.

1878.—Κηρυχθείσης τής επαναστάσεως εις Θεσσαλίαν και Ήπειρον, επαναστατικαί ομάδαι υπό τον Α. Ζέρβαν εισβάλλουν εις το υπό τουρκική κατοχή έδαφος και απελευθερώνουν την Υψηλή Παναγιά (παρά το Πέτα).

.—Ο Στρατηγός Σκαρλάτος Σούτσος, λαμβάνει διαταγή να περάσει τα σύνορα και να ενισχύσει τα επαναστατικά κινήματα Θεσσαλίας και Μακεδονίας. Δυστυχώς, με την έλευσή του στον Δομοκό, η διαταγή ανακλήθηκε.

.—Λυσσώδεις μάχες διεξάγονται παρά τον Πλάτανον Αλμυρού, μεταξύ των εγκατεστημένων εκεί επαναστατικών ομάδων και των επιτιθεμένων εναντίον τους τούρκων και αλβανών. Εις τας μάχας αυτάς, αίτινες συνεχίσθησαν μέχρι τής 12ης τού μηνός, έλαβον μέρος ο παλαιός αγωνιστής τής Κρήτης και καθηγητής των Μαθηματικών τού Πανεπιστημίου, Ν. Νικολαΐδης, καθώς και ο Ιερός Λόχος των Θηβαίων, υπό τον ιατρόν Μπέλλον και τους βουλευτάς Κουκούλεζαν και Πετώσην.

1897.—Την νύκτα 2 προς 3 Φεβρουαρίου, ελληνικά μεταγωγικά αποβίβασαν στο Κολυμπάρι τής δυτικής Κρήτης εκστρατευτικό σώμα 15.000 ανδρών. Σχεδόν ταυτόχρονα, ευρωπαϊκά πολεμικά πλοία αποβίβασαν αγήματα, με την σύμφωνη γνώμη τής Υψηλής Πύλης, δηλώνοντας ότι θέτουν υπό την προστασία τους τις πόλεις και το λιμάνι τής Σούδας και ότι θα αντιπαρατεθούν με τις ελληνικές δυνάμεις εάν αυτές επιχειρήσουν την κατάληψή τους. Μετά από διαβουλεύσεις οι Μεγάλες Δυνάμεις κατέληξαν σε κοινή Διακοίνωση, σύμφωνα με την οποία η Κρήτη δεν ήταν δυνατόν προς το παρόν να προσαρτηθεί στην Ελλάδα, αλλά μπορούσε να κηρυχθεί αυτόνομη, μέσα στην οθωμανική αυτοκρατορία. Απαραίτητη προϋπόθεση ήταν η απόσυρση των ελληνικών στρατευμάτων.

1880.—Ημερομηνία θανάτου τού ευεργέτη Θεόδωρου Δούμπα, από την Βλάστη Κοζάνης.  Απεβίωσε από καρδιά σε ηλικία περίπου 60 ετών.

1900.—Ξεκίνησαν τα έργα τής μήκους 400 χιλιομέτρων σιδηροδρομικής γραμμής Πειραιά – Θήβας – Λιβαδειάς – Λιανοκλάδι – Παπαπούλι. Η γραμμή ολοκληρώθηκε το 1909. Οι πρώτες ράγες στην ιστορία τού ελληνικού κράτους στρώθηκαν στα τέλη τής δεκαετίας τού 1850. Η αρχική πρόταση γιά κατασκευή σιδηροδρομικής γραμμής στην Ελλάδα, έγινε από τον Γάλλο Φραγκίσκο Φεράλδη, στις αρχές τού 1835, όμως ο σιδηρόδρομος δεν θα έμπαινε σε τροχιά κατασκευής γιά πολλά χρόνια ακόμα. Το 1883 ξεκίνησε την λειτουργία της η σύνδεση Πύργου –Κατακόλου. Έναν χρόνο μετά από την ένωση  τής Θεσσαλίας με την Ελλάδα, την άνοιξη τού 1882, η κυβέρνηση Τρικούπη υπέγραψε σύμβαση με τον τραπεζίτη από την Κωνσταντινούπολη, Θεόδωρο Μαυρογορδάτο γιά δύο γραμμές, την Βόλος – Βελεστίνο – Λάρισα, μήκους 60 χλμ και την Βελεστίνο – Φάρσαλα – Καρδίτσα – Τρίκαλα – Καλαμπάκα, μήκους 142 χλμ. Τα επίσημα εγκαίνια τής γραμμής Βόλος – Βελεστίνο – Λάρισα έγιναν μόλις δύο χρόνια μετά από την υπογραφή τής συμβάσεως, το 1884, ενώ το 1886 παραδόθηκε στην κυκλοφορία και η γραμμή από τον Βόλο έως την Καλαμπάκα. Το 1895 παραδόθηκαν τα πρώτα 12 χλμ τής γραμμής Βόλος – Λεχωνιά, ενώ το 1900 υπεγράφη η σύμβαση γιά την επέκταση τής γραμμής έως τις Μηλιές Πηλίου.

1902.Μετά από τις αντιδράσεις κληρικών και πολιτών, κατάσχεται η πρόσφατη μετάφραση τού Ευαγγελίου στην δημοτική.

1904.—Η πριγκίπισσα Σοφία έτεκε  αισίως θήλυ, την πριγκίπισσα Ειρήνη.

1905.—Καθώς επέστρεφαν στα μέρη τους, ο ιερέας τού χωριού Μεσημέρι Εδέσσης Παπαστογιάννης και άλλοι 5 (ή 6) συνοδοιπόροι του, δέχθηκαν φονική επίθεση από την συμμορία τού αιμοσταγούς βουλγαρόφρονα Λουκά, η οποία τους κατέσφαξε αγρίως. Το έγκλημα έγινε στην θέση «Πικρό Νερό» κοντά στο χωριό, όταν οι άτυχοι Έλληνες επέστρεφαν από την Φλαμουριά.

.—Συμμορία αιμοδιψών βουργάρων η οποία δραστηριοποιούνταν στην Δυτική Μακεδονία, κατακρεουργεί αγρίως τον Έλληνα Χρήστο Τραϊτσέ και τον γυιό του Άγγελο κοντά στο χωριό τους, την Βελούσινα τής περιοχής Μοναστηρίου.

.—Την ίδια ημέρα, άλλοι βούργαροι δολοφονούν αγρίως τον κάτοικο τού χωριού Ζόβικ (περιοχή Μοριχόβου), Γιώργο Μιάκη.

1907.—Ο αφορισμός πέντε χωριών τού Νομού Φθιώτιδας από τον τοπικό Μητροπολίτη,  εξεγείρει τους κατοίκους.

1913.—Στο Γρεβενίτι (Δρεστένικον) Μετσόβου, τουρκικές δυνάμεις επιτίθενται εναντίον ελληνικών και τις αναγκάζουν να συμπτυχθούν.

.—Στο μέτωπο τής Ηπείρου, όπως περιγράφει στο Ημερολόγιό του «βαλκανικοί πόλεμοι 1912-1913» ο Παναγιώτης Γ. Ριζόγιαννης:  «[…] με όλας τας κακουχίας ήλθε η 2η Φεβρουαρίου τής Παπαντής, όπου έγινε η μεγάλη τρικυμία τού χειμώνα, μάς επλάκωσε το χιόνι, έπεσαν τα αντίσκηνα επάνω μας εκ τού βάρους και απελπίστημεν, αλλ΄ο Θεός ελυπήθη τον κόσμον, ειρήνευσε ο καιρός και το έλυωσε το χιόνι».

1915.—Αρχίζει η εκκαθάριση των εκλογικών καταλόγων σε όλη την Ελλάδα, μηδέ εξαιρουμένης και τής Βορείου Ηπείρου.

1920.—Στο μέτωπο Μ. Ασίας γίνονται μάχες προφυλακών.

1921.—Στην Μ. Ασία οι εμπόλεμοι Έλληνες και τούρκοι, συνάπτουν μάχες περιπόλων.

1922.—Η Ελληνική Στρατιά Μ. Ασίας δέχεται μικροεπιθέσεις από τούρκους.

.—Ο Μουσταφά Κεμάλ περιμένει να εκκενωθεί η Μικρά Ασία από τα Ελληνικά στρατεύματα, ενώ παράλληλα συγκεντρώνει δυνάμεις γιά να απειλήσει τα Δαρδανέλια και να καταλάβει την Κωνσταντινούπολη.

.—Η Αγγλία κινητοποιεί τον στόλο της στην Μεσόγειο.

1924.—Νέες μεταβολές στην παιδεία. Ιδρύεται πεντατάξιο διδασκαλείο, συγχωνεύονται τα ελληνικά σχολαρχεία με το γυμνάσιο, και το δημοτικό σχολείο γίνεται εξατάξιο. Με τον νόμο 3182/1924, «[…] παράλληλα προς τα λειτουργούντα τριτάξια και μονοτάξια-ιδρύονται πολυτάξια (πεντατάξια-εξατάξια) Διδασκαλεία.» Στα πεντατάξια – τα οποία λειτουργούσαν σε περιφέρειες που υπήρχαν Ελληνικά σχολεία – γίνονταν δεκτοί μετά από εισιτήριες εξετάσεις, κάτοχοι απολυτηρίου Ελληνικού σχολείου.

1926.—Με αφορμή το εκπαιδευτικό ζήτημα στα Δωδεκάνησα, ξέσπασε μια γενικότερη αναταραχή, η οποία έφερε και πάλι στο προσκήνιο το Αυτοκέφαλο. Το Οικουμενικό Πατριαρχείο αναγκάστηκε να στείλει επιστολή στην Ελληνική κυβέρνηση Βενιζέλου γιά συμβουλές, η οποία  τού υπέδειξε να υποχωρήσει (…).

1927.—Στην Βουλή των Ελλήνων, ψηφίζεται ο θεσμός τής Γερουσίας.

1929.—Στην Ελλάδα, η Γιορτή τής Μητέρας γιορτάστηκε γιά πρώτη φορά στις 2 Φεβρουαρίου τού 1929, γιά να συνδυαστεί η Γιορτή αυτή με την χριστιανική γιορτή τής Υπαπαντής. Κατά την διάρκεια όμως τής δεκαετίας τού 1960, μεταφέρθηκε στην 2η Κυριακή τού Μαΐου (αποκόπτοντας την ιερή αυτή γιορτή από την Πίστη μας.)

1930.—Η εφημερίδα «Ηχώ τής Κοζάνης» αναφέρεται στην πρώτη προσπάθεια εκμετάλλευσης των μεταλλείων λιγνίτη στην περιοχή. Πρόκειται γιά ιδιωτική και όχι κρατική επένδυση.

1941.—Στο μέτωπο οι Ιταλοί συνεχίζουν τις επιθέσεις τους εναντίον των Ελλήνων χωρίς αποτέλεσμα.

1942.—Μέλη τού Κ.Κ.Ε. συμφωνούν στην ίδρυση τού ΕΛΑΣ (Ελληνικός Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός).

.—Τα νέα θύματα σφαγών από τους αιμοδιψείς Τσάμηδες, είναι ο άτυχος Θωμάς Ν. Στεργίου και ο Σωτήριος Ντίνης από την Σκουπίτσα (αρχ. Κεστρίνη) τού Νομού Θεσπρωτίας. Το άγριο φονικό έγινε όταν οι δύο ατυχείς Έλληνες επέστρεφαν από το Φιλιάτι. Τα πτώματά τους πετάχτηκαν από τους μουσουλμάνους στον Καλαμά και οι σκελετοί τους βρέθηκαν μετά από εξάμηνο στις εκβολές του.

1943.—Τμήμα τριάκοντα ανδρών, υπό τον Αρχισμηνίαν Κωστορίζον Νικόλαον τού Ελληνικού Στρατού Απελευθερωτικής Προσπαθείας (Ε.Σ.Α.Π.), εσταμάτησε την αμαξοστοιχίαν τού Θεσσαλικού σιδηροδρόμου παρά το Φανάριον χωρίς ανταλλαγήν ουδ’ ενός πυροβολισμού, καίτοι το τραίνον εφρουρείτο ισχυρώς. Ο επί κεφαλής τού τμήματος, αφού κατεβίβασεν εκ τού συρμού τους εν αυτώ Ιταλούς Αξιωματικούς και οπλίτας, τους παρέταξεν ενώπιον των επιβατών τού τραίνου, και τους απήυθυνε παρατηρήσεις και συστάσεις όπως καταταγούν εις τα ανταρτικά μετά τού οπλισμού των, αφήσας αυτούς ελευθέρους κατόπιν.

.—Γερμανοί εισβάλλουν σε οικία τής οδού Σημαντήρα, αρ. 2, συλλαμβάνοντας τρία μέλη τής Εθνικής Αντιστασιακής οργανώσεως «Προμηθεύς». Την ώρα τής εισβολής, τα μέλη τής Εθνικής Αντιστασιακής οργανώσεως πραγματοποιούσαν εκπομπή ασυρμάτου. Μετά από φρικτά βασανιστήρια, οι δύο τουφεκίστηκαν (17/6/1943), ενώ ένας κατάφερε να δραπετεύσει στην Αίγυπτο.

1944.—Το βράδυ προς το ξημέρωμα τής επομένης, οι Γερμανοί επιτίθενται στο χωριό Λιβερά Κοζάνης. Φόνευσαν περισσότερους από 30 ανθρώπους και τραυμάτισαν 32.

1945.—Ξεκινούν διαπραγματεύσεις μεταξύ ΕΑΜ και κυβερνήσεως Νικολάου Πλαστήρα γιά την διάλυση τού ΕΛ.ΑΣ και την παράδοση τού οπλισμού του. Θα καταλήξουν στις 12 Φεβρουαρίου στην συμφωνία τής Βάρκιζας.  

1946.—Συνεδριάζει η 2η ολομέλεια τής Κεντρικής Επιτροπής τού Κ.Κ.Ε. γιά την επόμενη φάση τής προσπάθειάς τους γιά σοβιετοποίηση τής Ελλάδος. Υπεύθυνος (αναπληρωματικό μέλος) στο Πολιτικό Γραφείο τού σλαβόφρονου κόμματος, ήταν ο πρώην ταγματάρχης τού Ελληνικού Στρατού, Θεόδωρος Μακρίδης. Ήταν το κτήνος το οποίο εισήγαγε το ειδικό θέμα τής στρατιωτικής τεχνικής προετοιμασίας τού Κ.Κ.Ε. Οι εισηγήσεις του διαμοιράστηκαν και στο τελευταίο μέλος, με όλες τις λεπτομέρειες και συστηματικές οδηγίες γιά την έναρξη τού τρίτου γύρου τού συμμοριτοπόλεμου (πλέον).

1947.—Υπογράφηκε ειρήνη μεταξύ τής Ιταλίας και των Συμμάχων, τής οποίας η πρώτη παράγραφος τού 14ου άρθρου, αναφέρει: «[…] Η Ιταλία εκχωρεί εις την Ελλάδα εν πλήρει κυριαρχία τας νήσους τής Δωδεκανήσου, Αστυπάλαιαν, Ρόδον, Χάλκην, Κάρπαθον, Κάσον, Τήλον, Νίσυρον, Κάλυμνον, Λέρον, Πάτμον, Σύμην, Κω και Καστελλόριζον ως και τας παρακείμενας νησίδας». Η δεύτερη παράγραφος τού άρθρου 14 τού τελικού κειμένου τής Συνθήκης, ανέφερε ότι «[…] αι νήσοι είναι και θα παραμείνουν αποστρατιωτικοποιημέναι». Αυτή ήταν η κατάληξη των διαπραγματεύσεων που έγιναν μεταξύ των Μεγάλων Δυνάμεων, προκειμένου να επιτευχθεί η παραχώρηση τής Δωδεκανήσου στην Ελλάδα.

1950.—Απεβίωσε ο Κωνσταντίνος Καραθεοδωρή, σπουδαίος Έλλην μαθηματικός και θεωρητικός φυσικός. «[…] Υπήρξε μία σπανίζουσα μορφή στην ιστορία τής επιστήμης, όπου η δυσθεώρητου ύψους επιστημονική του οντότητα, συναγωνίζεται αυτήν που αφορά τον άνθρωπο Καραθεοδωρή, τον φιλόστοργο οικογενειάρχη, τον σεμνό ώριμο πολίτη τής κοινωνίας, τον φιλόπατρη στο επίπεδο τού άδολου και ανιδιοτελούς οραματιστή». Οι ρίζες του προέρχονται από την Αδριανούπολη τής Ανατολικής Θράκης.

1953.—Η πρόσφατα εκλεγείσα βουλευτής στην Θεσσαλονίκη με το κόμμα τού Παπάγου, Ελένη Σκούρα, ορκίζεται και καταλαμβάνει επισήμως την έδρα. Είναι η πρώτη  γυναίκα βουλευτής στην Ελλάδα.

1955.—Δύο πιλότοι μας, ο Λεωνίδας Παπαδάκος και ο Φίλιος Αθανάσιος, σκοτώθηκαν σε αεροπορικό ατύχημα στην Μακρακώμη Λαμίας, όταν το σκάφος τους κατέπεσε και συνετρίβη λόγω δυσμενών καιρικών συνθηκών, κατά την διάρκεια διατεταγμένης πτήσεως.  http://www.pasoipa.org.gr/ 

1956.—Δήμαρχος Αθηναίων γιά οκτώ (8) ημέρες, ο Αλέξανδρος Μαγριπλής (2/2/1956-10/2/1956). Στις 10 Φεβρουαρίου τον διαδέχθηκε ο Παυσανίας Κατσωτάς.

1972.—Στην χώρα μας κατέπλευσε  η πυραυλάκατος τύπου Combattante II «Κονίδης, Υπχος P-16», η πρώτη από τις τέσσερεις οι οποίες κατασκευάστηκαν στην Γερμανία. Η δεκαετία τού 1970 είναι η σημαντικότερη στην Ιστορία τής Διοικήσεως Ταχέων Σκαφών, αφού, όχι μόνο αποκτήθηκαν οι τέσσερεις πρώτες πυραυλάκατοι τύπου, Combattante II αλλά και ο αριθμός τους αυξήθηκε. Αρχικά ονομάστηκε «Κυμοθόη», αλλά στις 23/6/1976 μετονομάστηκε προς τιμήν τού αείμνηστου Υποπλοίαρχου, Θ. Κονίδη Π.Ν. ο οποίος χάθηκε με το υποβρύχιο  “Πρωτεύς”.

1963.—Μορφή επιδημίας λαμβάνει η πνευμονία σε παιδιά τής Μακεδονίας. Μόνον στον Νομό Σερρών υπολογίζεται να έχει προσβληθεί το 80% των παιδιών (!..).

1980.—Η Ελλάς, με επιστολή της προς την Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή, αξιώνει την μόνιμη διεξαγωγή των Αγώνων στην χώρα μας.

1986.—Στο Νταβός τής Ελβετίας, ο Ανδρέας Παπανδρέου έρχεται σε συνεννόηση γιά οικονομικές συμφωνίες με τον τούρκο πρωθυπουργό Τ. Οζάλ. Δύο σχεδόν χρόνια μετά και στην ίδια πόλη, η Ελλάδα τού Παπανδρέου αποδέχθηκε ότι τα πετρέλαια τού Αιγαίου δεν μάς ανήκουν και συμφώνησε να θέσει το Κυπριακό θέμα στο ‘’ράφι’’.

1992.Συνάντηση τού Έλληνα πρωθυπουργού με τον αρχηγό τού ψευδοκράτους στην κατεχόμενη Κύπρο, Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ, στο Νταβός τής Ελβετίας.

1999.—Μετὰ ἀπὸ τὴν δεύτερη ἄφιξή του στὴν Ἑλλάδα, ἀναχωρεῖ μὲ κυπριακὸ διαβατήριο ἀπό τὸ ἀεροδρόμιου Ἀράξου καὶ μὲ προορισμὸ τὴν Κένυα, ὁ Κοῦρδος ἡγέτης, Ἀμπτουλὰχ Ὀτσαλάν. Τὸν Ὀτσαλὰν συνόδευε ὁ ταγματάρχης τῆς Ἑλληνικῆς Ὑπηρεσίας Πληροφοριῶν (ΕΥΠ), Σάββας Καλεντερίδης. Ὁ Ἕλληνας πρέσβης στὸ Ναϊρόμπι, Κωστούλας, εἶχε λάβει ἐντολὴ τὴν 1 Φεβρουαρίου ἀπό τὸ γραφεῖο τοῦ ΥΠΕΞ Θεόδωρου Πάγκαλου, νὰ παραλάβῃ τοὺς ἐπιβάτες τῆς πτήσεως, χωρὶς νὰ γνωρίζῃ τὴν ταυτότητά τους. Ὅταν διαπίστωσε ποιὸ πρόσωπο ἀφοροῦσε ἡ ἐντολή, βρέθηκε πρὸ ἐκπλήξεως.

2003.—Ο εισαγγελέας άσκησε ποινική δίωξη γιά ένταξη και συμμετοχή στην τρομοκρατική οργάνωση ΕΛΑ, στους Αγγελέτο Κανά, κοινοτάρχη Κιμώλου, Κώστα Αγαπίου, Ειρήνη Αθανασάκη, Μιχάλη Κασσίμη, Χρήστο Τσιγαρίδα, και Γιάννη Σερίφη. Ο Κανάς είχε αρνηθεί όλες τις κατηγορίες και είχε αποδώσει την εμπλοκή του στον ΕΛΑ, στην πρώην γυναίκα του, Σοφία Κυριακίδου και στην διαμάχη που είχε μαζί της. Ο κοινοτάρχης τής Κιμώλου φέρεται ότι ήταν ο άνθρωπος που εξασφάλιζε τα εκρηκτικά γιά τον ΕΛΑ. Έξι χρόνια μετά, κρίθηκαν όλοι αθώοι λόγω ελλείψεως αποδεικτικών στοιχείων. (Ο Χρήστος Τσιγαρίδας είχε παραδεχτεί την συμμετοχή του στον ΕΛΑ). Ένα από τα θύματα τής υποθέσεως ήταν ο αστυνομικός Βέλλιος, ο οποίος δολοφονήθηκε σε ώρα υπηρεσίας καθώς φρουρούσε την μάρτυρα κατηγορίας, Σοφίας Κυριακίδου. Επίσης, ο κατηγορούμενος Κώστας Αγαπίου πέθανε λόγω προβλημάτων υγείας, ενώ βρισκόταν σε εξέλιξη η δίκη σε δεύτερο βαθμό.

2009.—Η βασική μάρτυρας κατηγορίας στην δίκη τής τρομοκρατικής οργανώσεως ΕΛΑ, Σοφία Κυριακίδου, ολοκλήρωσε την κατάθεσή της στις 2 Φεβρουαρίου 2009. Η δίκη σε δεύτερο βαθμό, ξεκίνησε στην αίθουσα υψίστης ασφαλείας των Φυλακών Κορυδαλλού, τον Οκτώβριο τού 2008. Κι’ αυτή την φορά, όπως και πρωτοδίκως, η κατάθεσή της αμφισβητήθηκε έντονα από την πλευρά τής υπερασπίσεως, καθώς οι συνήγοροι των κατηγορουμένων την κατηγόρησαν κατ΄ επανάληψη ότι έπεφτε σε «αντιφάσεις και αοριστολογίες».

2015.—Απεβίωσε ο θρύλος τού Ηπειρώτικου τραγουδιού, γνωστός σαν «το αηδόνι τής Ηπείρου», Αλέκος Κιτσάκης, σε ηλικία 81 ετών. Γεννημένος στο Ριζοβούνι τού Νομού Πρεβέζης το 1934, όπως είπε και ο ίδιος, τραγουδούσε από την κοιλιά τής μάνας του. «…Ο πατέρας μου και η μάνα μου τραγουδούσανε. Δυστυχώς, όμως τους έχασα πολύ νωρίς. Οκτώμιση μηνών με άφησε ο πατέρας μου, ενάμισι χρονών η μάνα μου. Και μεγάλωσα σε ξένα χέρια. (…) μού έδωσε ο Θεός και η Μεγαλόχαρη η Παναγία το πιό σπάνιο δώρο. Πήραν την Μάνα και τον Πατέρα μου, αλλά μού έδωσαν εγκεφαλική φωνή…».  Τα περίπου δυόμισι χιλιάδες τραγούδια του, ήταν αφιερωμένα στην ιδιαίτερη πατρίδα του, την Ήπειρο, αλλά τραγούδησε και γιά την ξενιτιά, τον έρωτα, και τους αγώνες τού ελληνικού έθνους. Συνεργάστηκε επίσης και με αρκετούς λαϊκούς τραγουδιστές, όπως τον Στέλιο Καζαντζίδη, την Μαρινέλα, την Καίτη Γκρέϋ, και πολλούς ακόμα. Λίγοι γνωρίζουν ότι χάρις στον Μανώλη Καλομοίρη, ο Αλέκος Κιτσάκης σπούδασε με υποτροφία στο Εθνικό Ωδείο.

2018.—Μετά από την δημοσίευση σχετικού ΦΕΚ στις 2 Φεβρουαρίου, η Προϊσταμένη στην Εφορεία Εναλίων Αρχαιοτήτων Αγγελική Σίμωση, μετατέθηκε ως Προϊσταμένη στην Εφορεία Αρχαιοτήτων Ευβοίας, αντικαθιστώντας την Παρή Καλαμαρά, η οποία με την σειρά της μετατέθηκε στην Εφορεία Εναλίων Αρχαιοτήτων στην Αθήνα. Η είδηση αυτή ήταν ξαφνική, αφού οι κρίσεις ήταν προγραμματισμένες να γίνουν το καλοκαίρι. Η Αγγελική Σίμωση, μία από τις πλέον καταρτισμένες αρχαιολόγους στην Ελλάδα, υψηλά εξειδικευμένη και πεπειραμένη στις υποθαλάσσιες έρευνες, απομακρύνθηκε από το ερευνητικό έργο που διηύθυνε στο ναυάγιο των Αντικυθήρων, με πανθομολογούμενη επιτυχία από το 2008. Η αιφνίδια μετάθεση τής Αγγελικής Σίμωση έγινε ενώ η έρευνα στο ναυάγιο Αντικυθήρων βρισκόταν σε κρίσιμο στάδιο. Μάλιστα ο αρχαιολόγος από τις Η.Π.Α., Μπρένταν Φόλεϊ που αυτοπροβάλλεται διεθνώς ως συν-επικεφαλής τής ενάλιας ανασκαφής, είχε παρακρατήσει αρχαιολογικό υλικό παρά την υποχρέωσή του βάσει νόμου να το παραδώσει. Μέρος τού υλικού παρέδωσε ο εν λόγω «αρχαιολόγος» μόνο μετά από μακροχρόνιες και ισχυρές πιέσεις από τους χορηγούς τής αρχαιολογικής έρευνας (!..). Αποτέλεσμα αυτών των ύποπτων κινήσεων ήταν να αποσύρει το ενδιαφέρον και την ουσιώδη στήριξή του στην έρευνα, ένας από τους βασικούς και πιστούς χορηγούς τής ανασκαφής στα Αντικύθηρα, ο Πάνος Λασκαρίδης. Ο Πάνος Λασκαρίδης εξέφρασε τον προβληματισμό του, αναφερόμενος ξεκάθαρα σε προσπάθεια οικειοποιήσεως τής έρευνας από αλλοδαπούς συνεργάτες, θέτοντας ως όρο γιά την συνέχιση τής χορηγίας την αλλαγή των έως σήμερα διαμορφούμενων συνθηκών. Η πρόταση που έθεσαν η αρχική ανασκαφέας Αγγελική Σίμωση, ο δήμαρχος Αντικυθήρων Χαρχαλάκης, και οι απογοητευμένοι χορηγοί – οι οποίοι όμως δεν έχουν πάψει να νοιάζονται γιά την τύχη τού ναυαγίου – είναι η εξής: ο χαρακτηρισμός τής υποθαλάσσιας ανασκαφής στα Αντικύθηρα ως σωστικής (πέραν τής συστηματικής) και, κυρίως, η συνέχιση τού προγράμματος υπό απόλυτα ελληνική διεύθυνση.

Copyright (©) «Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο»
Βασική πηγή: www.e-istoria.com

Αφήστε μια απάντηση