ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 02 ΜΑΪΟΥ

Έλληνες τής Σμύρνης παρακολουθούν την είσοδο τού Ελληνικού στόλου.
2 Μαΐου

373.—Απεβίωσε ο πατριάρχης Αλεξανδρείας, Αθανάσιος. Πρόκειται γιά τον Άγιο Μέγα Αθανάσιο τής Ορθοδοξίας μας. Τού αποδόθηκε ο τίτλος Μέγας, γιά δύο λόγους· και γιά τους αγώνες του, μα και γιά την πρακτική ζωή του, γιά την αγιότητά του. Δεν είναι το αξίωμα μονάχα που τού έδωσε τον τίτλο τού μεγάλου, είναι και η αρετή του. Δεν κάμφθηκε και δεν υποχώρησε ακόμη κι’ όταν η φοβερή αίρεση τού Αρείου κατέλαβε όλους σχεδόν τους θρόνους και τα θυσιαστήρια των ορθοδόξων και φαινόταν ότι απέμεινε μόνος εναντίον όλων. Συκοφαντήθηκε, διώχθηκε, καθαιρέθηκε και εξορίστηκε πέντε φορές, παραμένοντας στην εξορία μακριά από τον θρόνο του περισσότερα από δεκαέξι συνολικά χρόνια. Ο Γρηγόριος ο Θεολόγος, σε εγκωμιαστικό του λόγο γι’ αυτόν, τον ταυτίζει με την ιδίαν την αρετήν. Λέγει δε, «Αθανάσιον επαίνων αρετήν επαινέσομαι. Ταυτόν γαρ εκείνο τε ειπείν και επαινέσαι». (Επαινώντας τον Αθανάσιον θα επαινέσω την αρετήν. Γιατί Αθανάσιος και αρετή είναι το ίδιο πράγμα. Όταν αναφέρομαι εις αυτόν επαινώ την αρετήν).

381.Ο Αυτοκράτορας Θεοδόσιος ο Α΄, εκδίδει το «έδικτο κατά των αποστατών» με το οποίο τιμωρούσε με πλήρη στέρηση δικαιωμάτων δικαιοπραξίας όλους τους πρώην Χριστιανούς που επέστρεφαν στην λεγόμενη Εθνική Θρησκεία.

1729.—Σαν σήμερα γεννήθηκε η Αικατερίνη Β΄ (Екатерина II Великая, Yekaterina II Velikaya), αυτοκράτειρα τής Ρωσίας, γερμανοπρωσικής καταγωγής. Επιλέχθηκε από την Ρωσίδα αυτοκράτειρα Ελισσάβετ ως σύζυγος τού ανεψιού της και διαδόχου, Πέτρου Γ΄ ή Πέτρου Φιοντόροβιτς (Пётр III Фëдорович), ο οποίος ήταν δεύτερος εξάδελφός της. Η ρωσική ορθόδοξη εκκλησία την δέχθηκε ως μέλος της με το όνομα Αικατερίνη Αλεξέγεβνα. Ο γάμος της με τον Πέτρο δεν θεωρείται από τους επιτυχημένους, με τους δύο να διατηρούν παράλληλα εξωσυζυγικές σχέσεις. Έχοντας την υποστήριξη τής πλειοψηφίας των ευγενών και με συνεργάτη τον εραστή της, Γρηγόριο Ορλώφ, απομάκρυνε τον Πέτρο Γ΄ από τον θρόνο κι’ έγινε αυτοκράτειρα. Η εξωτερική πολιτική τής Αικατερίνης Β΄ είχε ως στόχο την ενίσχυση τού παρουσίας τής Ρωσίας στον κόσμο και την επέκταση τής επικράτειάς της. Ένας από τους φιλόδοξους στόχους της στην εξωτερική πολιτική, ήταν το λεγόμενο «Ελληνικό σχέδιο», με στόχο τον διαμελισμό τής οθωμανικής αυτοκρατορίας και την αναβίωση τής Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Με τα «Ορλωφικά» χρησιμοποίησε τους πάντα έτοιμους γιά επανάσταση Έλληνες, εγκαταλείποντάς τους όμως μετά από την Συνθήκη τού Ιασίου, την οποία συνήψε με την οθωμανική αυτοκρατορία. Στην εποχή τής Αικατερίνης Β΄ το 60% των αξιωματικών στον Στόλο τού Ναυάρχου Φ. Ουσακόβ ήταν Έλληνες. Ο Έλληνας Λάμπρος Κατσώνης, Διοικητής τού Ρωσικού Στόλου τής Μεσογείου που συμμετείχε και στα Ορλωφικά, δεν αποδέχθηκε την Συνθήκη ειρήνης λέγοντας : «Αν η Αικατερίνη υπέγραψε ειρήνη με τους τούρκους, εγώ δεν υπέγραψα ακόμα την δική μου…». Από τους Έλληνες, μόλις έχασαν τις ελπίδες τους γιά απελευθέρωση, άλλοι, όπως οι Μανιάτες, κατέφυγαν στα σπήλαια και στα απότομα βράχια, παίρνοντας μαζί τους πολλούς που βρίσκονταν έξω από την περιοχή τους, άλλοι σώθηκαν στα μεγάλα νησιά και στα Κύθηρα, και άλλοι σφαγιάστηκαν.

1761.—Η αναφορά ενός Ευρωπαίου, μάς γνωστοποιεί την κατασκευή ενός ισχυρού εμπορικού στόλου των Χανιωτών τούρκων στην Κρήτη, στα Σφακιά, με πληρώματα και καπετάνιους κατά βάσιν Έλληνες. Ο κίνδυνος τής πειρατείας (περισσότερο από την Μάλτα) ήταν τόσο μεγάλος εκείνη την περίοδο, ώστε οι Έλληνες ήλθαν σε συμφωνία με τους εν Μάλτα πειρατές γιά καταβολή ετήσιου φόρου έτσι ώστε να αποφεύγουν τις επιδρομές ή να περιορίσουν τις ζημιές.

1770.—Νέα προκήρυξη τού Ορλώφ με στόχο την εξέγερση των Ελλήνων. Ήδη από την 24η τού προηγούμενου μήνα, ο Θ. Ορλώφ, εξέδωσε από το Νεόκαστρο την πρώτη του διακήρυξη με την οποία καλούσε τους Έλληνες σε επανάσταση κατά των τούρκων.

1807.—Σημερινή επιστολή τού Ιωάννη Λαπιέρα προς τους επιτρόπους τής Σύρου, γνωστοποιεί την επιδρομή Ζακυνθινών και Κεφαλλονιτών πειρατών στον τόπο, η οποία οδήγησε σε μεγάλη αιματοχυσία.

1821.—«Οἱ τοῦρκοι κυριεύσαντες τὴν πόλιν Γαλατσίου τῆς Μολδοβλαχίας ἔκαυσαν αὐτὴν καὶ ἐνταῦθα ἀρχηγὸς ἦτο τῶν μὲν Ἑλλήνων ὁ Ἀθανάσιος Καρπενησιώτης τῶν δὲ τούρκων ὁ Γιουσοὺφ πασᾶς Περκόφτσαλης Χατζῆ Καρᾶ Ἀχμὲτ ἐφέντης καὶ Σελὴμ Μεχμὲτ ἐφέντης» (βλ.& 30/4, 1/5).

.—Στο χωριό Λαντζόϊ Ηλείας γίνεται μάχη μεταξύ Ελλήνων και τούρκων, στην οποία επικράτησαν οι τούρκοι. Σε αυτήν φονεύθηκε ο Έλληνας οπλαρχηγός Σαρινίτης. «Μάχη ἔξω τοῦ χωρίου Λαντζόϊ πρωτεούσης τοῦ Δήμου Ὠλένης τῆς Ἐπαρχίας Ἠλείας, κατὰ τούρκων Λαλαίων, καθ’ ἥν ἐφονεύθη ὁ ὁπλαρχηγός Σ. Σαρινίτης. Νίκη τούρκων. Ἀρχηγός ἦτο ὁ Βιλαέτης».

.—«Οἱ Ψαριανοί ὑπὸ τὸν πλοίαρχον Ἀνδρέαν Γιανίτσην ἥρπασαν τὰ ἐντὸς τοῦ κόλπου τῆς Αἴνου ὑπάρχοντα εἴκοσι τρία τουρκικά κανόνια, ἄτινα μετέφερον εἰς τὴν πατρίδα των». Με την έναρξη τού απελευθερωτικού αγώνα τού 1821, οι Ψαριανοί τάχθηκαν άμεσα στο πλευρό των αγωνιζόμενων Ελλήνων. Η ελλιπής οχύρωση τού νησιού, η έλλειψη πυροβόλων καθώς και η ανεπάρκεια οικονομικών πόρων, ώθησαν τους Ψαριανούς στην οργάνωση καταδρομικού αποσπάσματος αποτελούμενου από τέσσερα πλοία, υπό την αρχηγία τού Ανδρέα Γιαννίτση, με σκοπό να απαλλοτριώσουν οθωμανικά όπλα διά εφόδου. Το μικρό οχυρό Ίμπριτζε στα παράλια τού Μελανικού Κόλπου (Δαρδανέλια), υπήρξε ο πρώτος στόχος των παράτολμων Ψαριανών, οι οποίοι αποβίβασαν με λέμβους ένοπλα πληρώματα κοντά στο οχυρό. Η αιφνιδιαστική επίθεση των σκληροτράχηλων νησιωτών εξελίχθηκε σε σκληρή μάχη, η οποία τερματίστηκε με την κατάληψη τού οχυρού από το οποίο αφαίρεσαν έξι πυροβόλα με τα ανάλογα εφόδια. Επόμενος στόχος τους ήταν το Μεγανήσι, από το οποίο πήραν δέκα τέσσερα από τα είκοσι ορειχάλκινα πυροβόλα τού κάστρου, πυρίτιδα, σφαίρες και ό,τι άλλο χρήσιμο υπήρχε. Οι Ψαριανοί καταδρομείς επέστρεψαν στο νησί τους στις 7 Μαΐου, με την πλούσια λεία και χρήσιμες πληροφορίες γιά τις κινήσεις τού τουρκικού στόλου.

1822.—Μετά την καταστροφή τής Χίου, οι πρόκριτοι τής Καλύμνου και τής Τήλου, τρομαγμένοι και βιαστικοί, φθάνουν στις 2/16 Μαΐου στην Ρόδο, δηλώνουν υποταγή, πληρώνουν τους οφειλόμενους φόρους και αναγγέλουν ότι σύντομα θ’ ακολουθήσουν το παράδειγμά τους, η Λέρος και η Κάρπαθος. Πράγματι οι κάτοικοι τής Λέρου ακολουθούν, όχι όμως και τής Καρπάθου, που συνέχισαν τις επιδρομές τους.

1823.—Ο Χοσρέφ πασάς αποπλέει στο Αιγαίο, με σκοπό να κυνηγήσει τους ναυμάχους μας με τον στόλο του.

1824.—Το φέρετρο εντός τού οποίου είχε τοποθετηθεί ο νεκρός τού λόρδου Βύρωνος, μετά τού κιβωτιδίου τού περιέχοντος την καρδίαν και τον εγκέφαλόν του, μεταφέρονται εις Ζάκυνθον. Εκείθεν, διεκομίσθησαν διά τού αγγλικού βρικίου «Φλωρίς» εις την γενέτειραν τού ποιητού, προς ταφήν. Διά τού ιδίου βρικίου, όπερ είχε φθάσει εις Ζάκυνθον, δύο ημέρας μετά τον θάνατον τού Βύρωνος, είχε μεταφερθεί η πρώτη δόσις τού συναφθέντος διά των ενεργειών τού ευγενούς Άγγλου, δανείου.

1829.«Ὁ φρούραχος τοῦ φρουρίου τῆς Ναυπάκτου Κιὸρ Ἰμπραχήμπεης παρέδωκε αὐτὸ διὰ συνθήκης εἰς τοὺς Αὐγουστῖνον Καποδίστριαν Ἀ. Μιαούλην, Κ. Τζαβέλαν, Γιαννάκην Στράτον, καὶ Χατζῆ Χρῆστον». Τέσσερεις χιλιάδες Έλληνες επαναστάτες, υπό τον Αρχιστράτηγο Αυγουστίνο Καποδίστρια στην επιχείρηση ανακαταλήψεως τής Ρούμελης, πολιόρκησαν τους τούρκους τού Μεσολογγίου και τού Αιτωλικού (Ανατολικού) αναγκάζοντάς τους να παραδοθούν. Στην Ανατολική Στερεά δραστηριοποιήθηκε ο Δημήτριος Υψηλάντης από τα τέλη τού 1828, και πέτυχε σύντομα να ελέγξει την Βοιωτία, την Παρνασσίδα και την Λοκρίδα.

1834.—Λάβαρα: Τὸ Σούλι τῆς Θρᾲκης. Σὰν σήμερα, κάτοικοι τῶν Λαβάρων ἐξόντωσαν στὸ δάσος τῆς Δαδιᾶς ὁλόκληρο τουρκικό Σῶμα στρατοῦ. Στὰ χρόνια τῆς τουρκικῆς σκλαβιᾶς οἱ 150 οἰκογένειες τοῦ χωριοῦ κατόρθωσαν νὰ κρατήσουν μακριά τοὺς τούρκους. Οἱ κάτοικοι εἶχαν ἀναπτύξει ἔνοπλη δράση προκαλῶντας τὸ φόβο στοὺς τούρκους καὶ ἀποτρέποντας τὴν ἐγκατάσταση ἔστω καὶ μιᾶς τουρκικῆς οἰκογένειας. Γύρω ἀπὸ τὸ Σουφλί, στὸ Ἀμόριο, στὰ Λάβαρα, στὴν Κορνοφωλιᾶ, στὴν Δαδιᾶ καὶ στὴν Μάνδρα, οἱ κάτοικοι ἀνῆκαν σὲ μία κοινή πολιτιστική ὁμάδα, μὲ κοινή καταγωγή, καθαρά ἑλληνική, γι’ αὐτὸ καὶ δὲν στέριωσαν τοῦρκοι ἐκεῖ. Σὲ ἀνάμνηση αὐτῆς τῆς νίκης, ἀνήγειραν ἐκκλησία στὴν μνήμη τοῦ Ἁγίου Ἀθανασίου, ὑψώνοντας σημαία μὲ μαῦρο σταυρό σὲ γαλάζιο φόντο.

1877.—Αν και το μέγεθος τού σεισμού έφθασε τα 6,7 Ρίχτερ, τόσο το μεγάλο εστιακό βάθος όσο και το γεγονός ότι βρισκόταν στην θαλάσσια περιοχή, έσωσαν από βέβαια καταστροφή την νήσο Λήμνο. Βεβαίως, υπήρξαν αρκετές βλάβες σε σπίτια εκ των οποίων κατέρρευσαν τρία.

1878.—Οἱ κάτοικοι τῆς Ἀλεξανδρουπόλεως βλέποντας ὅτι ὁ ἀνερχόμενος βουργαρικός ἐθνικισμός θὰ ἐπισώρευε πολλὰ δεινά, συνέταξαν ὑπόμνημα πρὸς τὸ «Συγκροτηθησόμενον Ευρωπαϊκόν Συνέδριον» στὸ Βερολῖνο. Μὲ αὐτὸ ζητοῦσαν νὰ μὴν ὑπαχθοῦν ὑπὸ βουργαρική διοίκηση διαπιστώνοντας μάλιστα ὅτι οἱ Ῥῶσοι μετὰ τὴν Συνθήκη τοῦ Ἁγίου Στεφάνου ὑποστήριζαν καὶ προωθοῦσαν τοὺς βούργαρους ὡς ἐπικυρίαρχους τῆς περιοχῆς. «[…] ὁ λαός τῆς ἡμετέρας πόλεως ἀναγκάζεται ἐκ τῶν προτέρων νὰ ἀνενεχθῇ (δλδ νὰ ἀναφέρῃ) πρὸς τὸ συγκροτηθησόμενον Εὐρωπαϊκόν Συνέδριον καὶ νὰ διακηρύξῃ: Ὅτι ἡ ὑπὸ τῶν δύο τέως ἐμπολέμων κρατῶν διομολογηθεῖσα πολιτική μεταβολή, οὐδόλως ἐκπροσωπεῖ τὴν θέλησιν οἷς αὕτη προώρισται». Ἐκτὸς ἀπὸ τὴν προσπάθεια εὐαισθητοποίησης τῶν Μεγάλων Δυνάμεων, οἱ Ἕλληνες ὅλης τῆς Θρᾲκης ἀνασυντάχθηκαν μὲ κύριο μέσο τὰ σχολεῖα τους. Κι αὐτὸ γιατὶ κατανοοῦσαν ὅτι «οὐδὲν δύναται νὰ στηρίξῃ τὸν Ἑλληνισμόν…ὅσον ἡ ἑλληνική παίδευσις καὶ γλῶσσα.»

1893.—Ο Πλάτων Δρακούλης διοργανώνει στο Παναθηναϊκό Στάδιο το πρώτο συλλαλητήριο Σοσιαλιστών στην Ελλάδα. Ο Πλάτων Δρακούλης είχε στενή σχέση με την οργάνωση «Σοσιαλιστική Αναρχική Επαναστατική Προπαγάνδα» η οποία λειτουργούσε στο Λονδίνο. Στην Αγγλία πέρασε πολλά χρόνια τής ζωής του ως καθηγητής Ελληνικών, στο Πανεπιστήμιο τής Οξφόρδης.

1897.—(π. ημ.) Οι Ελληνικές δυνάμεις μάχονται στον τομέα Ηπείρου εναντίον των τούρκων υπό τον Οσμάν πασά, γιά την κατάληψη τού Γριμπόβου Άρτας. Κατόπιν υπεράνθρωπων προσπαθειών, οι Έλληνες κατέλαβαν το Γρίμποβο, αλλ’ είχαν επτά αξιωματικούς νεκρούς και πενήντα δύο άνδρες εκτός μάχης (14/5 ν.ημ).

.—Στην Θεσσαλία συνεχίζεται η άμυνα των Ελλήνων.

1899.—Οἱ ἱδρυτές ἐνέκριναν τὸ καταστατικὸ τοῦ «Συλλόγου πρὸς Διάδοσιν Ὠφελίμων Βιβλίων» τὸ ὁποῖο συνέταξε ὁ Δημήτριος Βικέλας. Ἐξέλεξαν Διοικητικό Συμβούλιο, ἀποτελούμενο ἀπὸ 8 ἱδρυτικά μέλη, μὲ πρόεδρο τὸν Βικέλα καὶ ἔμμισθο γραμματέα τὸν Γεώργιο Δροσίνη.

1900.—Με επίκεντρο κοντά στο Μακρυχώρι Λαρίσης, ένας σεισμός 5,5 Ρίχτερ προκαλεί αρκετές βλάβες στην γύρω περιοχή.

1902.—Τουρκικά στρατεύματα καταφθάνουν στην νήσο Θάσο γιά αποκατάσταση τής τάξεως.[!..]

1905.—Το απόγευμα τής σημερινής, το σώμα τού Μωραΐτη (από την Επίδαυρο) Μακεδονομάχου καπετάν Ρέμπελου  έφτασε έξω από το χωριό Γραίνιτσα (περιοχή Μοριχόβου), τού οποίου οι κάτοικοι έσπευσαν με τρόφιμα και πρόσφεραν κάθε περιποίηση στους άνδρες του. Το σώμα εισήλθε στο χωριό και μετά από παραμονή μόλις δύο ωρών αναχώρησε. Το συνόδευσαν όλοι οι κάτοικοι σε απόσταση μιάς ώρας μακρυά από αυτό, καθώς επίσης και κοντοχωριανοί τους. Όλοι τους έσπευσαν να χαιρετίσουν τούς ήρωες τής μάχης τής Μπελκαμένης και των άλλων δύο μεγάλων μαχών.

1907.—Ο Θρακιώτης (από την Στενήμαχο τής Βόρειας Θράκης) Μακεδονομάχος Ανδρέας Μακούλης, ενώ διέμενε κοντά στο χωριό Βερτζιανή (Ψυχικό), κυκλώθηκε με προδοσία από εξηκονταμελή βουργάρικη συμμορία. Ανταποδίδοντας τα πυρά των κομιτατζήδων αντεπιτέθηκε, τρέποντάς τους σε φυγή αφού φόνευσε πέντε από αυτούς και τραυμάτισε τρεις. Ο Μακεδονομάχος μας, έχοντας πολλά απωθημένα από τα παιδικά του χρόνια κατά των βούργαρων, λόγω των δεινών που υπέστησαν οι Έλληνες Στενημαχιώτες, έβαλε ως σκοπό τής ζωής του να σώσει την Μακεδονία από τις κατακτητικές βλέψεις τους. Δραστηριοποιήθηκε με επιτυχία στην ευρύτερη περιοχή τού σημερινού Νομού Σερρών.

.—Ο Γάλλος πρέσβης από την Αθήνα γράφει στην αναφορά του με ημερομηνία 2 Μαΐου 1907 ότι: «Ο Γερμανός συνάδελφός μου, μόλις έλαβε την επίσημη είδηση τής αγοράς από τον αυτοκράτορά του, Γουλιέλμο Κάϊζερ Β΄ τού κτίσματος (το γνωστό “Αχίλλειο”) που έγινε με έξοδα τής Αυστριακής αυτοκράτειρας στο νησί τής Κέρκυρας». Ο Γερμανός αυτοκράτορας περνούσε επί μία σχεδόν δεκαετία (1905-1914) μέρος των θερινών διακοπών του στην Κέρκυρα. Οι εμφανίσεις του στο νησί ήταν πάντοτε πομπώδεις, ενώ στόχος του ήταν να καταστήσει έντονη την παρουσία του στην Ανατολική Μεσόγειο. Ο βασιλέας Γεώργιος Α΄ φρόντιζε πάντοτε να βρίσκεται την ίδια περίοδο στο νησί. Όταν η βασίλισσα Όλγα τον ρώτησε γιατί το κάνει αυτό εφ΄όσον δεν συμπαθεί τον πομπώδη Γερμανό, ο Γεώργιος Α΄απάντησε ότι «[…] ἐὰν δὲν ἔπραττα τοιουτοτρόπως θὰ ἐλογίζετο ἐκεῖνος ὡς βασιλεῦς τῆς Ἑλλάδος». Ένα δείγμα τού θράσους του, ο Γουλιέλμος Κάϊζερ Β΄ το έδειξε το 1912 όταν αποφάσισε να πραγματοποιήσει αρχαιολογικές ανασκαφές στην Κέρκυρα, χωρίς να ζητήσει την άδεια από κανέναν (!..)Τότε ο υπουργός Παιδείας Απόστολος Αλεξανδρής, απαγόρευσε την ανασκαφή χειριζόμενος το ζήτημα με ισορροπίες αξιοθαύμαστες.

.—Αποτυχημένη βουργάρικη ενέδρα στον ηγούμενο τής Μονής Τιμίου Προδρόμου (12 χιλιόμετρα περίπου βορειοανατολικά τής πόλεως των Σερρών). Οι εγκληματίες έριξαν πολλές σφαίρες, αλλά ευτυχώς δεν πέτυχαν τον στόχο τους.

1908.—«[…]εν τω χωρίω Πυρίνη (Νομού Σερρών) απηγχονίσθη ο διδάσκαλος τού ίδιου χωρίου εις το μέσον τής γέφυρας τού ποταμού, τού διερχομένου διαμέσου αυτού.» Η ανατολική Μακεδονία είχε το μειονέκτημα ότι βρισκόταν κοντά στα βουργάρικα σύνορα, από όπου περνούσαν ελεύθερα συμμορίες και όπλα. Ο Έλληνας – Πατριαρχικός – Δάσκαλος και Ιερέας -, αναδείχθηκε τα χρόνια εκείνα το ισχυρότερο στήριγμα τού δοκιμαζόμενου Ελληνικού Έθνους στον Βόρειο Ελλαδικό Χώρο, και περιόρισε τα αποτελέσματα τής βουργάρικης προπαγάνδας. Γι’ αυτό και ήταν πρώτος στόχος στις δολοφονικές επιθέσεις των βούργαρων. Δάσκαλοι και Ιερείς, είναι αυτοί, που πιστοί τηρητές των πατρίων, διεξήγαγαν έναν άλλον αγώνα. «Το των ψυχών έδαφος», όπως έγραψε ο Πρόξενος Λάμπρος Κορομηλάς.

1909.—Ο αδερφός τού Μακεδονομάχου Λάζου Δογιάμα, Γκόνος, επιστρέφοντας από την Γουμένισσα στην Καστανερή, έπεσε σε ενέδρα πέντε κομιτατζήδων οπλισμένων με Μάλνιχερ. Σώθηκε διότι ειδοποιήθηκε εγκαίρως από δύο μικρά παιδιά. Ρίχτηκαν εναντίον του περίπου είκοσι πυροβολισμοί.

1919.—Πρώτη απόβαση τού Ελληνικού Στρατού στην Σμύρνη. Η απόφαση γιά την αποβίβαση των Ελληνικών δυνάμεων στην Σμύρνη, αρχικά προσέκρουε στην αδιάλλακτη στάση των Ιταλών και στον σκεπτικισμό τού Γάλλου Κλεμανσώ, αλλά και τού προέδρου των Η.Π.Α., Ουίλσον. Όμως, η αποχώρηση των Ιταλών από την Διάσκεψη και η πρωτοβουλία τους να αποβιβαστούν στην Μικρά Ασία χωρίς να υπάρχει προηγουμένως κάποια συνεννόηση, ή έγκριση από τους υπόλοιπους Συμμάχους, έδωσε την αφορμή στον Βρετανό Πρωθυπουργό Λόϋντ Τζώρτζ να επαναφέρει αυτή την πρόταση (βλ. 23/4/1919) η οποία τελικά έγινε πράξη. [Στοιχεία Κωνσταντίνος Χαλάστρας.]

.—Στο φύλλο τής εφημερίδας «Μακεδονία», διαβάζουμε ότι στον κινηματογράφο «ΜΟΝΤΕΡΝ» προβλήθηκε η ταινία «Η τυφλή αοιδός» συνοδεία μεγάλης ορχήστρας. Μάλιστα τα τραγούδια που έπαιξε η ορχήστρα, αποτελούσαν πρωτότυπες συνθέσεις οι οποίες γράφτηκαν ειδικά γιά την ταινία από τον συνθέτη – μαέστρο Σακελλαρίδη και ερμηνεύτηκαν από την Συράκου τού θιάσου Έγκελ.

1920.—Στο Μέτωπο τής Μικράς Ασίας, ο Ελληνικός Στρατός μάχεται μάχες προφυλακών.

.—Εκμεταλλευόμενος  την προσωπική του φιλία με τον Βενιζέλο, ο Αρμοστής στην Σμύρνη Αριστείδης Στεργιάδης δημιουργεί συνεχώς έκτροπα. Στην προσπάθειά του να φανεί δίκαιος προς τους σφαγείς τούρκους και αυστηρός προς τους Έλληνες, φθάνει σε σημεία να διαπληκτιστεί με οποιοδήποτε πολίτη ή στρατιωτικό και χειροδικεί ακόμη και κατά διοικητικών υπαλλήλων. Χιλιάδες είναι οι επιστολές διαμαρτυρίας των ομογενών που καταφθάνουν στο γραφείο τού Βενιζέλου,  οι οποίες όμως αγνοούνται.

1921.—Η Στρατιά τής Μ. Ασίας δρα διά πυροβολικού και περιπόλων.

1922.—Η Ελληνική Στρατιά στην Μικρά Ασία, μάχεται μάχες προφυλακών.

1925.—Μετά την απόφαση των Άγγλων να καταστήσουν αποικία την Κύπρο, στο νέο συμβούλιο τού νησιού θα μετέχουν 12 Έλληνες και 3 τούρκοι.

1937.—Η κυβέρνηση Ι. Μεταξά, συστήνει το Ταμείο Ασφαλίσεως Εμπόρων.

1941.—Απεβίωσε η Πηνελόπη Δέλτα, πέντε ημέρες μετά την πόση δηλητηρίου (27/4). Ήταν η τρίτη απόπειρα αυτοκτονίας που επιχείρησε. Γεννήθηκε το 1874 στην Αλεξάνδρεια, ήταν κόρη τού Εμμανουήλ Μπενάκη και μεγάλωσε σε ένα αυστηρότατο οικογενειακό περιβάλλον, στερημένο από την τρυφερή γονεϊκή αγάπη. Το συγγραφικό της έργο, εμπνευσμένο  από την θρησκευτική παράδοση, την «βυζαντινή» ιστορία και τον μακεδονικό αγώνα, κάλυψε ένα μεγάλο κενό στον χώρο τής παιδικής λογοτεχνίας. Την ημέρα τής εισόδου των Γερμανών στην πόλη των Αθηνών, ήπιε δηλητήριο και πέντε μέρες μετά πέθανε σε ηλικία 57 ετών.

1942.—Νέος αντιπρόεδρος τής εξόριστης ελληνικής κυβερνήσεως στο Κάϊρο, ο Παν. Κανελλόπουλος.

1943.—Ο Ιερός Λόχος, αφού διένυσε 35.000 χιλιόμετρα κατά την εκστρατεία του στην Βόρειο Αφρική, επέστρεψε σε στρατόπεδο τής Αιγύπτου κοντά στις πυραμίδες. Είχε απώλειες τρείς νεκρούς, οκτώ τραυματίες και δύο αγνοούμενους. Από πλευράς εχθρών, εκτός από αυτούς που εξουδετέρωσε, συνέλαβε 2.400 αιχμαλώτους.

.—Οι κομμουνιστές στην χώρα μας, διορίζουν ως αρχηγό τού ΕΑΜ τον Στέφανο Σαράφη και τού ΕΛΑΣ τους Τζήμα και Άρη Βελουχιώτη-Κλάρα.   (Βλέπε επίσης 4/4 και 7/4).

1944.—Οι βάρβαροι Γερμανοί, εισβάλουν στο χωριό Κυριάκι τής Βοιωτίας και εκτελούν 110 κατοίκους. Στις 26 Απριλίου, το χωριό είχε πυρποληθεί γιά τρίτη συνεχή φορά, καθώς η πρώτη καταστροφή συνέβη στις 3 Οκτωβρίου 1943 από Γερμανούς, και η δεύτερη στις 25 Μαΐου 1943, από τους Ιταλούς.

1945.—Η τελευταία πολεμική επιχείρηση στην Νότια Ευρώπη. Σαν σήμερα, τις πρωινές ώρες και ύστερα από νυχτερινή επιδρομή μονάδων των Άγγλων Συμμάχων και τού Ιερού Λόχου στις οχυρωμένες θέσεις των Γερμανών στον Μονόλιθο τής Ρόδου και στην νησίδα Αλιμιά, 45 Γερμανοί στρατιώτες σκοτώθηκαν, ενώ οι φωτιές στην περιοχή έκαιγαν γιά μέρες. Η επιδρομή ονομάστηκε Επιχείρηση «ΤΕΝΤ». Οι καταδρομείς επιτέθηκαν ταυτόχρονα και στις τέσσερεις οχυρές θέσεις με πλήρη επιτυχία, καταστρέφοντας την πυροβολαρχία και το σύνολο των λοιπών οχυρωματικών εγκαταστάσεων.

.—Το μετασκευασμένο ναρκαλιευτικό «Σπερχιός», στις 08.30 μ.μ. λόγω υπερφόρτωσης, ανατράπηκε και βυθίστηκε. Βρισκόταν σε αποστολή μεταφοράς αξιωματικών υπαλλήλων και άλλων προσώπων και το σημείο στο οποίο συνέβη το τραγικό γεγονός ήταν πέντε ναυτικά μίλια βορείως τής Άκρας Ζούρβας τής Ύδρας. Στον βυθό παρασύρθηκαν περισσότερα από 50 άτομα (επιβάτες και μέλη πληρώματος). Το πλοίο είχε αποπλεύσει από τον Πειραιά με προορισμό την Σύρο, την Χίο, την Μυτιλήνη και την Σάμο. Κυβερνήτης του ήταν ο έφεδρος ανθυποπλοίαρχος Δ. Βογιατζής. Στο ναυάγιο αυτό πνίγηκε και ο Πλοίαρχος του Β.Ν. Ι. Βλαχόπουλος που επέβαινε ως επιβάτης. Το πλοίο ήταν νορβηγικό φαλαινοθηρικό και είχε παραδοθεί στο Ελληνικό Βασιλικό Ναυτικό το 1943, στην Αλεξάνδρεια.

1947.—Στο νησάκι Φούρνοι όπου ήταν εκτοπισμένος, αυτοκτόνησε ο Ευριπίδης Μπακιρτζής, γνωστός σαν πρωθυπουργός τής κομμουνιστικής «Κυβέρνησης τού Βουνού».

1955.—Ο πρωθυπουργός Αλέξανδρος Παπάγος μεταβαίνει γιά θεραπεία στην Ελβετία, με επίσημη αιτιολογία την «αναζωπύρωσιν παλαιάς φυματιώσεως».

1956.—Σκοτώθηκε ο πιλότος μας Χρήστος Παπαχρήστου, όταν το αεροσκάφος του κατέπεσε λόγω βλάβης στην περιοχή Σοφάδων Καρδίτσας. http://www.pasoipa.org.gr/

1967.—Η Μεικτή Κοινοβουλευτική Επιτροπή Ελλάδος-Ε.Ο.Κ., στην συνεδρίασή της, διατύπωσε σοβαρές επιφυλάξεις σχετικά με το κατά πόσο θα μπορούσαν να διατηρηθούν οι βάσεις τής αρχικής συμφωνίας συνδέσεως, μετά από το πραξικόπημα τής 21ης Απριλίου. 

1968.—Ο εφημέριος Κλήρος εντάσσεται στην μισθολογική κλίμακα των Δημοσίων Υπαλλήλων. Σαράντα χρόνια μετά, η κυβέρνηση διαπραγματεύεται με εκπροσώπους τής Εκκλησίας τον διαχωρισμό τού Κλήρου από την μισθοδοσία τού Δημοσίου.

1977.—Οι μεγάλες ζημιές στα γραφεία των επιχειρήσεων Σκαλιστήρη στην Καλλιθέα και η απόπειρα εμπρησμού των γραφείων των επιχειρήσεων Μποδοσάκη, αποδίδονται σε ενέργειες τής τρομοκρατικής οργάνωσης ΕΛΑ.

1979.—Επεισόδια αναρχικών σημειώνονται κατά τον εορτασμό τής Πρωτομαγιάς, στον χώρο τού Πολυτεχνείου.

1984.—Σκοτώθηκαν στην Όσσα Νομού Θεσσαλονίκης, συνεπεία πτώσεως αεροσκάφους F-4E, ο κυβερνήτης Παντελής Παρασκευάς μαζί με τον Στέφανο Σαρρή, κατά την διάρκεια διατεταγμένης αποστολής.

.—Η κυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου ανακοινώνει την πρόθεσή της να καταστρέψει τους φακέλους κοινωνικών φρονημάτων.

1990.—Στο Λονδίνο και στην Νέα Υόρκη, η Ιντερπόλ διεξάγει έρευνες γιά τις αρχαιότητες που εκλάπησαν από το μουσείο τής Κορίνθου (βλ. 11/4). Οι ληστές διέρρηξαν το κτήριο και τραυμάτισαν σοβαρά τον φύλακα, κλέβοντας 285 αντικείμενα. Εννέα χρόνια αργότερα, τα περισσότερα από αυτά (263), εντοπίστηκαν στο Μαϊάμι των Ηνωμένων Πολιτειών και επιστράφηκαν στην Ελλάδα. Λείπουν όμως ορισμένα πολύ σημαντικά.

1991.—Η τρομοκρατική οργάνωση 17Ν, εκτόξευσε ρουκέτα εναντίον των γραφείων τής Δ.Ε.Η. στους Αγίους Αναργύρους.

1992.—Την αλληλεγγύη τους προς τις ελληνικές θέσεις στο Μακεδονικό εξέφρασαν οι Υπ.Εξ. τής Ε.Ο.Κ. Με ανακοίνωσή τους δήλωσαν θα αναγνωρίσουν την δημοκρατία των Σκοπίων μόνο με μία ονομασία που θα είναι αποδεκτή από όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη.

1993.—(1-2/5) Ολοκληρώθηκε η Διάσκεψη των Αθηνών γιά την Βοσνία, με την υπογραφή τού ειρηνευτικού σχεδίου Βανς-Όουεν. Η Σύνοδος πραγματοποιήθηκε στο ξενοδοχείο «Nafsika Astir Palace», με την συμμετοχή τού Πρωθυπουργού τής Ελλάδος, τού ηγέτη των Σέρβων τής Βοσνίας, τού Σέρβου Προέδρου, των Προέδρων τής Νέας Γιουγκοσλαβίας και τής Κροατίας, των διαμεσολαβητών τού Ο.Η.Ε. και άλλων επισήμων. Οι Σέρβοι είχαν να διαλέξουν μεταξύ τής αποδοχής τού σχεδίου Βανς-Όουεν ή τής απορρίψεώς του και τού βομβαρδισμού από τις ΝΑΤΟικές δυνάμεις. Μετά την επιστροφή τους στην Σερβία, οι ηγέτες θα έπρεπε να πείσουν τους βουλευτές τους να αποδεχθούν και να κυρώσουν το ειρηνευτικό σχέδιο.

1995.—Στο Βατικανό, ο πάπας Ιωάννης Παύλος Β΄, σε επιστολή του προς τις Ορθόδοξες Εκκλησίες, αναφέρει ότι το σχίσμα είναι λάθος και καλεί τους πιστούς σε συναδέλφωση (Λατινική συναδέλφωση!).

2001.—Πέθανε σε ηλικία 75 ετών ο Μανώλης Εμμανουηλίδης, ο οποίος είχε καταδικαστεί γιά την δολοφονία τού βουλευτή τής ΕΔΑ, Γρηγόρη Λαμπράκη.

2018.—Σαν σήμερα η συγγραφέας Σώτη Τριανταφύλλου αθωώθηκε από το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών, μετά από την μήνυση που υπέβαλε εναντίον της ο περιβόητος Παναγιώτης Δημητράς τού «Παρατηρητηρίου Ρατσιστικών Εγκλημάτων». Η συγγραφέας Σώτη Τριανταφύλλου βρέθηκε κατηγορούμενη γιά ‘’δημόσια υποκίνηση ισλαμοφοβικής βίας’’. Η μήνυση στηρίχτηκε σε μία φράση τού Μάρκο Πόλο γιά τους μουσουλμάνους, την οποία η συγγραφέας ανέφερε σε κείμενό της. Η φράση έλεγε: «Φανατικός μουσουλμάνος είναι αυτός που σού κόβει το κεφάλι, ενώ μετριοπαθής είναι εκείνος που σε κρατάει γιά να σού κόψουν το κεφάλι».

2019.—Ο υπουργός Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξεως τής Κύπρου, Ιωνάς Νικολάου, υπέβαλε την παραίτησή του στον πρόεδρο Νίκο Αναστασιάδη, η οποία και έγινε αποδεκτή. Μετά από την ομολογία τού κατά συρροή δολοφόνου Νίκου Μεταξά (βλ.19/4), τα κενά που άρχισαν να αποκαλύπτονται γιά τον τρόπο με τον οποίο υπηρεσιακοί εξέτασαν τις υποθέσεις εξαφανίσεως των επτά δολοφονημένων γυναικών, οδήγησαν τον υπουργό Δικαιοσύνης στην παραίτηση. Την επόμενη ημέρα (3/5), «καρατομήθηκε» από τον Κύπριο πρόεδρο Αναστασιάδη, ο Αρχηγός τής Αστυνομίας, Ζαχαρίας Χρυσοστόμου.

Copyright (©) «Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο»
Βασική πηγή: www.eistoria.com

Αφήστε μια απάντηση