ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 19 ΜΑΪΟΥ

,

,

19 Μαΐου
Ἡμέρα Μνήμης τῆς Ποντιακῆς Γενοκτονίας

1231.—Οι Λατίνοι κατακτητές τής Κύπρου, κατακαίγουν ζωντανούς τους οσιομάρτυρες μοναχούς τής Μονής Καντάρας. Όταν ο Γκι ντε Λουζινιάν αγόρασε την Κύπρο και εγκαθίδρυσε την δυναστεία των Λουζινιάν, ήλθαν γιά μόνιμη εγκατάσταση στο νησί Ευρωπαίοι στους οποίους δόθηκαν μεγάλες εκτάσεις γης και χωριά, περιλαμβανομένου και τού πληθυσμού τους, όπου ασκούσαν απόλυτη εξουσία. Μαζί με τους φεουδάρχες, εγκαταστάθηκε στην Κύπρο και η Λατινική Εκκλησία. Οι δεκατέσσερεις Ορθόδοξες επισκοπές τού νησιού ελαττώθηκαν και αυτές σταδιακά σε τέσσερεις, αλλά και οι τέσσερεις που απέμειναν τελικά εκδιώχθηκαν από τις πόλεις· χαρακτηριστικό δείγμα των διωγμών που υπέστησαν οι Ορθόδοξοι εκκλησιαστικοί τού νησιού, είναι η καταδίκη, το μαρτύριο, και ο θάνατος στην πυρά των μοναχών, επειδή αρνήθηκαν να αποδεχτούν δοξασίες τής Δυτικής Εκκλησίας.

1346.—Δίχως κάποιον προφανή λόγο, καταρρέει ένα μεγάλο μέρος στα ανατολικά τού ναού τής Αγίας τού Θεού Σοφίας στην Πόλη. Υπήρξε αποτέλεσμα των μεγάλου μεγέθους και διάρκειας σεισμών, το θέρος τού 1344. Κατέρρευσε ολόκληρη η ανατολική αψίδα, παρασύροντας τμήματα τής οροφής.

1509.—Σύμφωνα με μία εγκύκλιο τού βασιλιά τής Γαλλίας Λουδοβίκου ΙΒ΄, οι Ενετοί πρέπει να παραχωρήσουν την Κύπρο στον Δούκα τής Σαβοΐας Κάρολο Β΄. Αυτό δεν συνέβη ποτέ.

1571.—Τα έντεκα μικρά φρούρια που κατασκεύασαν οι τούρκοι γύρω από την πόλη τής Αμμοχώστου, αρχίζουν ανηλεή βομβαρδισμό. Τριάντα τρία κανόνια κτυπούν ασταμάτητα την «Πύλη τής Λεμεσού».

1613.—Ο (κουρσάρικος) στόλος των Λατίνων, τρεις ημέρες μετά την επίθεση στο Ακλιμάν (βλ.16/5ου), εντοπίζει τούρκικο εμπορικό πλοίο κοντά στην Μεγίστη (Καστελλόριζο). Κατέλαβαν το σκάφος κρατώντας τα εμπορεύματα και είκοσι οκτώ τούρκους, τους οποίους σκλάβωσαν. Στο διάστημα κατά το οποίο βρέθηκε στο ελληνικό Αρχιπέλαγος και την ευρύτερη περιοχή, δηλαδή από τις 31/3ου όταν αναχώρησε από το Λιβόρνο, ο στόλος τού Αγίου Στεφάνου αιχμαλώτισε οκτώ τουρκικά πλοία και 318 τούρκους ως σκλάβους, έχοντας απώλειες 19 νεκρούς και 55 τραυματίες. Μετά την τελευταία αυτή επιτυχία κατευθύνθηκαν γιά Μάνη και Στροφάδες με σκοπό τον εφοδιασμό τού στόλου.

1615.—Μικτός στόλος δέκα πέντε πλοίων τού Αγίου Στεφάνου και τής Σικελίας κουρσεύει ελληνικό σκάφος, το οποίο μετέφερε εμπορεύματα για τούρκους, αρπάζοντας επίσης και 13 επιβαίνοντες (τούρκους) ως σκλάβους. Το περιστατικό έγινε στον κάβο Ματαπά (Ταίναρο) με το σκάφος να είναι ιδιοκτησίας Ελλήνων τής Μάνης.

1668.—Αφού πρώτα κατέστρεψε την Φολέγανδρο, την Σίκινο, την Κέα και την Σίφνο, ο στόλος τού αιμοδιψούς τούρκου Καπλάν πασά λεηλατεί την Παροικία τής Καταπολιανής. Οι δυστυχείς κάτοικοι των προηγούμενων νησιών γιά να σωθούν είχαν καταφύγει στην Τήνο.

1769.—Γίνεται γνωστή η σύλληψη και η σφαγή ενός τούρκικου κουρσάρικου πληρώματος από δύο μαλτέζικα. Οι τούρκοι, λίγο νωρίτερα  είχαν διαπράξει φοβερό έγκλημα σε μοναστήρι τής Αστυπάλαιας, όπου έγιναν αντιληπτοί από τα μαλτέζικα, τα οποία (προφανώς) αντεκδικήθηκαν.

1773.—Ο Ρωσο-τουρκικός πόλεμος συνεχίζει ακόμη και με πειρατείες, στις οποίες μάλιστα οι Έλληνες λαμβάνουν ενεργότατο ρόλο στο πλευρό των Ρώσων. Κανένα καράβι δεν μπορεί να ξεφύγει από την λεηλασία των Ψαριανών, όπως έγραφε κάποιος Ευρωπαίος αυτόπτης τής εποχής, γεγονός, πάντως, το οποίο οδήγησε στον διπλασιασμό των τιμών των τροφίμων.

1790.—(βλ. 17&18/5). Μεγάλη ναυμαχία και καταστροφή τού στόλου τού Λάμπρου Κατσώνη, σε άνιση αναμέτρηση με τούρκους κοντά στο κάβο Ντόρο (στενό Καφηρέα μεταξύ Άνδρου και Εύβοιας). Ο θρύλος Κατσώνης έλαβε μέρος με εννέα δικά του πλοία εναντίον 17 πολεμικών των τούρκων, οι οποίοι μάλιστα ενισχύθηκαν τις βραδινές ώρες με επιπλέον 6 αλγερινά πλοία. Την φρεγάτα που κυβερνούσε την έκαψε ο ίδιος ο Κατσώνης γιά να μην πέσει στα χέρια των μιαρών, διαφεύγοντας κατόπιν με 3 (ή δύο) άλλα δικά του προς τα Κύθηρα μέσω τού Μυρτώου πελάγους και μετά στην Ιθάκη.

1821.—«Οἱ τοῦρκοι ἐκρέμασαν τὸν ἐξ Ἡρακλείου τῆς Κρήτης καταγόμενον Ἐπίσκοπον Κισσάμου Μελχισεδέκ». Μαζί του απαγχονίσθηκε και ο διάκος του, Καλλίνικος. Ο Γάλλος πρόξενος Χανίων, αυτόπτης μάρτυρας τού μαρτυρίου, μάς διέσωσε στις σημειώσεις τού αρχείου τού Γαλλικού προξενείου Χανίων, ότι ο Μελχισεδέκ τις τελευταίες στιγμές τής ζωής του, εφώναξε: «Φάτε θεριά τις σάρκες μου, μα το πνεύμα  που παραδίδω σήμερα στον πλάστη μου δεν μπορείτε να μού το βλάψετε».

.—(ίσως18/5ου). «Ο μουτεσελήμης τής Θεσσαλονίκης απεκεφάλισε τον Επίσκοπον Κίτρους και τους Χρ. Μπαλάνον, Χρ. Μενεξέν και τον Κυδονιάτην ….δισχιλίους δ’ ετέρους εμάνδρευσεν εν τω ναώ και την αυλή τής μητροπόλεως και πολλά οικίας διήρπασε…»(βλ.και 17/7).

1822.—Σφοδρή ναυμαχία μεταξύ Ελληνικού και τουρκικού στόλου έξω από την Χίο (Μιαούλης, Τσαμαδός, Σαχτούρης κ.ά.). «Ναυμαχία ἔξω τῆς Χίου ἀμφίρροπος. Ἐνταῦθα ἀρχηγοὶ τῶν ἀντιπάλων ἦσαν οἱ Μιαούλης, Κολανδροῦτσος, Σαχτούρης, Τσαμαδὸς κλπ. ἀφ’ ἑνός, καὶ ὁ Ναύαρχος Νουαὶχ Ζααδὲ Καρᾶ Ἀλῆ πασᾶς ἀφ’ ἑτέρου».

1825.—Οι τούρκοι τού Ιμβραήμ επιτίθενται εναντίον των Ελλήνων υπό τον Νικηταράν εις το Δυρράχιον Αρκαδίας. «Μάχη ἐν Δυρραχίῳ χωρίῳ τοῦ Δήμου Φαλαισίας τῆς Ἐπαρχίας Μεγαλοπόλεως ἀμφίρροπος. Ἐν αὐτῇ ἀρχηγὸς τῶν Ἑλλήνων ἦτο ὁ Νικηταρᾶς, τῶν δὲ τούρκων ὁ Ἰμβραὴμ πασᾶς».

.—Ο Γκίκας Μπότασης κατορθώνει να ανεφοδιάσει με τρόφιμα το Μεσολόγγι. «Ἄφιξις Γκίκα Μπόταση μετὰ τροφῶν καὶ πολεμοφοδίων εἰς Μεσολόγγιον».

.—Μία ημέρα μετά την απονομή χάριτος, η κυβέρνηση διορίζει αρχιστράτηγο τον Κολοκοτρώνη και τού αναθέτει με τον Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη την αντιμετώπιση τού Ιμπραήμ.

1829.—Εις το Μενίδιον Αττικής οι Έλληνες νικούν τους τούρκους. «Μάχη παρὰ τὸ Μενίδιον τῆς Ἀττικῆς καὶ νίκη Ἑλλήνων, ὧν ἀρχηγὸς ἦτο ὁ Βάσσος Μαυροβουνιώτης, τῶν δὲ τούρκων ὁ Σεληχτάρης τοῦ Μεχμὲτ Ῥεσὶτ πασᾶ Κιουταχῆ».

1862.—Ημέρα Σάββατο και 8:30 το πρωί, όταν ένας σεισμός δονεί εκ νέου την Κρήτη. Προηγήθηκε άλλος προ οκτώ ημερών, ευτυχώς χωρίς καταστροφές αμφότεροι.

1869.—Γεννήθηκε στο Μέγα Ρεύμα Βοσπόρου ο μουσικολόγος, μουσικοδιδάσκαλος, συνθέτης και θεωρητικός Κωνσταντίνος Ψάχος. Σπούδασε θεολογία στην θεολογική Σχολή τής Χάλκης και βυζαντινή μουσική στην Κεντρική Ιερατική Σχολή τής Κωνσταντινουπόλεως. Αρχικά ήταν δομέστιχος και μετά πρωτοψάλτης σε ναούς στην Κωνσταντινούπολη. Το 1904 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, επειδή διορίστηκε διευθυντής τής Σχολής Βυζαντινής Μουσικής τού Ωδείου Αθηνών. Ανέδειξε πολλούς αξιόλογους μαθητές και το 1919 αποχώρησε ιδρύοντας δικό του Ωδείο, το Ωδείο Εθνικής Μουσικής. Επίσης άρχισε να εκδίδει το περιοδικό «Νέα Φόρμιγξ» το οποίο διεύθυνε μέχρι το 1922. Το 1917 εξέδωσε ένα θεωρητικό έργο με τίτλο «Παρασημαντική τής Βυζαντινής Μουσικής». Από το 1922 ως το 1924 έμεινε στην Γερμανία γιά να κατευθύνει την κατασκευή τριών αρμονίων με την ονομασία «Παναρμόνιο» με χορηγία τής Εύας Σικελιανού-Πάλμερ. Το 1924 επέστρεψε από την Γερμανία και αφοσιώθηκε στην σύνθεση σκηνικής μουσικής γιά τον “Προμηθέα δεσμώτη” τού Αισχύλου, όπως και άλλων αρχαίων τραγωδιών. Το 1930 και το 1931 δίδαξε στην Αθηναϊκή Μαντολινάτα και το 1934 ορίστηκε Γενικός Επόπτης τής Μουσικής στους ναούς τής Ελλάδος. Την περίοδο 1909-1915, συνέλεξε και κατέγραψε αργότερα σε τρεις τόμους: Δημώδη άσματα Σκύρου (1910), Δημώδη άσματα Γορτυνίας (1923) και Δημώδη άσματα Πελοποννήσου και Κρήτης.  Άλλα έργα του, ήταν Λειτουργικό (1905), Ασίας Λύρα (1908), Λειτουργία (1909). Έγραψε πολλά άρθρα σε περιοδικά, όπου επιχείρησε να επισημάνει τον ρυθμικό και διαστημικό πλούτο τής βυζαντινής μουσικής και την σχέση της με την αρχαία ελληνική και την νεοελληνική δημοτική ποίηση.

1877.—Σχηματίζει και πάλι κυβέρνηση ο Α. Κουμουνδούρος, η οποία όμως είχε διάρκεια 7 ημερών. Στις 26 τού μήνα, θα συντελεστεί οικουμενική κυβέρνηση υπό τον Κ. Κάναρη.

1881.—Γεννιέται ὁ σφαγέας τῶν Ἑλλήνων καὶ πρῶτος πρόεδρος τῆς τουρκίας, Μουσταφᾶ Κεμάλ. Ὁ Μουσταφᾶ, πίσω ἀπὸ τὸ προσωπεῖο τοῦ «ἐκσυγχρονιστή» τῆς τουρκίας, καὶ τῆς δημιουργίας ἑνός «ἐθνικοῦ» κράτους, ὁλοκλήρωσε μὲ τοὺς συνεργάτες του καὶ τὴν ἀνοχὴ τῶν Μεγάλων Δυνάμεων, τὸ κτηνῶδες σχέδιο ξεριζωμοῦ καὶ γενοκτονίας τῶν Ἑλλήνων τῆς Ἀνατολικῆς Θρᾲκης, τοῦ Πόντου καὶ τῆς Μικρᾶς Ἀσίας, (καθὼς καὶ τῶν Ἀρμενίων καὶ Ἀσσυρίων), ποὺ εἶχε ἤδη ξεκινήσει συστηματικά ἀπὸ τὸ 1914. Βεβαίως, στὸ πλαίσιο τῆς ἑλληνοτουρκικῆς «φιλίας», ἀπὸ τὴν ἐποχή τοῦ Ἐλευθερίου Βενιζέλου ποὺ πρότεινε τὸν σφαγέα ὡς ὑποψήφιο γιὰ τὸ βραβεῖο ΝόμπελΕἰρήνης, παρουσιάζεται ὡς μεγάλη πολιτικὴ μορφὴ καὶ ἀναμορφωτὴς τῆς τουρκίας, μὲ συστηματικὴ ἀποφυγὴ ἀναφορῶν στὶς ἐγκληματικὲς του πράξεις καὶ ἀποφάσεις. Εἰς τὸ ὄνομα τοῦ κέρδους καὶ τῆς εἰσροῆς συναλλάγματος, ἀκίνητο στὴν Θεσσαλονίκη παρουσιάζεται ψευδῶς ὡς τόπος γεννήσεώς του, τὰ διαπραχθέντα ἐγκλήματα γενοκτονίας ἐπισήμως ὑποβαθμίζονται, τὰ σχολικὰ βιβλία παραποιοῦν καὶ ἀποσιωποῦν τὴν ἱστορικὴ πραγματικότητα, καὶ τὰ Ἑλληνόπουλα διδάσκονται ὅτι ὁ Κεμάλ: «θεωρείται όχι μόνο η σημαντικότερη προσωπικότητα που επέδειξε το τουρκικό “έθνος”, αλλά συγκαταλέγεται μεταξύ των μεγάλων ανδρών τής νεώτερης ιστορίας». (Τὸ συγκεκριμένο ἀπόσπασμα γιὰ τὸν σφαγέα, ἔγραψε σὲ ἐργασία της μαθήτρια τοῦ Γυμνασίου Ν. Ψυχικοῦ, τὸ σχολικὸ ἔτος 2008-2009. Γιὰ εὑνόητους λόγους δὲν ἀναφέρονται περισσότερες λεπτομέρειες.)

1883.—Γίνεται γνωστό ένα έγγραφο το οποίο προτείνει την μεταφορά των υπηρεσιών διοίκησης τού καζά Κασσάνδρας Χαλκιδικής, από τον Πολύγυρο στο Ζαγκλιβέρι [πληροφορία τού ερευνητή Νίκου Παπαοικονόμου].

1896.—Ο Παναχαϊκός Γυμναστικός Σύλλογος, διοργανώνει με μεγάλη επιτυχία στην Πάτρα τους Ε΄ Παναχαϊκούς Αγώνες που έληξαν στις 23 Μαΐου. Κατά την διάρκεια των αγώνων, εξουσιοδοτείται ο Πανελλήνιος να αναλάβει πρωτοβουλία γιά την σύσταση αθλητικής ομοσπονδίας, κάτι που θα γίνει στις 25/10. Πιθανώς η Παναχαϊκή είναι ο πρώτος σύλλογος που έπαιξε ποδόσφαιρο. Τα τελευταία χρόνια κυκλοφορεί στο διαδίκτυο η θεωρία περί ιδρύσεως τής Παναχαϊκής από αναρχικούς, η οποία έχει καταρριφθεί.

1898.—Απεβίωσε ο Βρετανός πολιτικός, Γουΐλιαμ Γλάδστων ή Γκλάντστοουν (William Ewart Gladstone). Κυριάρχησε στην βικτοριανή εποχή και χρημάτισε τέσσερεις φορές πρωθυπουργός τής Βρετανίας. Υπήρξε ισχυρός πολιτικός ηγέτης, που θεωρούσε όμως ότι η δύναμη και η επιρροή τής χώρας του θα έπρεπε να βασίζεται σε ηθικές αρχές και αξίες. Κατέκρινε την οθωμανική αυτοκρατορία γιά τα φρικτά εγκλήματά της στην περιοχή των βαλκανίων, και μάλιστα το 1876 συνέγραψε το φυλλάδιο με τίτλο: «Οι φρικαλεότητες στην βουργαρία και το ανατολικό ζήτημα». Γιά τους τούρκους έχει πει χαρακτηριστικά ότι: “Από την πρώτη ημέρα που μπήκαν στην Ευρώπη, το μόνο δείγμα που έδειξαν ήταν η μεγαλύτερη έλλειψη ανθρωπισμού. Οπουδήποτε και να πήγαν, μία πλατιά κηλίδα αίματος τα ίχνη τής διαβάσεώς τους. Ο πολιτισμός εξαφανιζόταν. Παντού αντιπροσώπευαν την διακυβέρνηση τής βίας”. Τον Μάιο τού 1880, έλαβε ευχαριστήριο επιστολή από κοινότητες τής Μακεδονίας στην οποία τον χαρακτήριζαν, «[…] προστάτην των δούλων Ελλήνων, ηγέτην τής υπερισχυσάσης μερίδος των φιλελευθέρων τού αγγλικού έθνους […] και διατρανών τους περί αυτονομίας και ελευθερίας πόθους των Μακεδόνων». Πάντως, όταν τον Νοέμβριο τού 1858 έφτασε στην Κέρκυρα ως έκτακτος Μέγας Αρμοστής τής Βασίλισσας τής Αγγλίας, απέρριψε το αίτημα των Επτανήσων γιά Ένωση με την Ελλάδα.

1901.—Η Κρητική Βουλή ζητά με ψήφισμά της την Ένωση τού νησιού με την Ελλάδα.

1902.—Δημοσίευμα τής εφημερίδας Ακρόπολις, σχετικό με την συλλογή αιγυπτιακών παπύρων Ρεναί τής Βιένης, αναφέρει ότι ο καθηγητής Βεσέλυ δημοσίευσε πάπυρο ο οποίος περιείχε σειρά αγνώστων αποφθεγμάτων τού κυνικού φιλοσόφου Διογένους. Το χειρόγραφο ανάγεται στο 100-50 π. Χ.

1906.—Στην Βόρεια Ήπειρο, κατακρεουργήθηκε η  χήρα Στόϊνα από βούργαρους κομιτατζήδες.  

.—Οι Έλληνες οι οποίοι σφαγιάστηκαν σήμερα από βούργαρους, είναι ο πατήρ Χρήστος, ο αδελφός του Κώστας και η χήρα θυγατέρα τού Κώστα, Στόϊα. Επίσης, απήγαγαν την άτυχη μητέρα τής Στόϊα την οποία και κατακρεούργησαν όπως τους συγγενείς της, άπαντες κάτοικοι τής Μακεδονίας, όπου ενήργησε την επιδρομή η οκταμελής συμμορία των σφαγέων.

.—Η φρικτή καθημερινότητα στην Μακεδονία. Σε επιστολή τού Μητροπολίτη Μελενίκου Ειρηναίου προς τον Οικουμενικό Πατριάρχη, γνωστοποιεί ότι σαν σήμερα αιμοδιψής συμμορία βουργάρων επιτέθηκαν σε καραβάνι από το χωριό Άνω Τζουμαγιά, το οποίο μετέφερε καπνά, δολοφονώντας τον επικεφαλής τού καραβανιού και πετώντας τα εμπορεύματα στον ποταμό Στρυμόνα.

1907.—Δύο βουργάρικες συμμορίες συγκρούονται μεταξύ τους στην περιοχή τής Βροντούς (Ν. Σερρών), ενώ οι κάτοικοι εγκαταλείπουν το χωριό.

.—Έκθεση τού πρόξενου Σερρών προς το υπουργείο αναλύει τον τρόπο που δρουν τα αντάρτικα σώματα τής περιοχής, τα οποία βρίσκονται υπό την επίβλεψή του. Ο ίδιος χάραξε την δράση τους ώστε να «περιορίζονται εις την καθαράν άμυναν προστατεύοντα τα ελληνικά χωριά κατά πάσης παρά των Βουλγάρων επιθέσεως», με προφανή στόχο την αναθάρρηση των Ελλήνων κατοίκων. Όπως έγραφε αλλού, δεν ήθελε να δημιουργήσει κακή/μισητή εντύπωση στον Ευρωπαϊκό διπλωματικό κόσμο, γι’ αυτό και «εις ουδεμίαν ενέργειαν αμείλικτον και σπασμωδικήν θέλω προβεί και επιμελώς θέλω αποφεύγει παν ό,τι ηδύνατο να εκθέσει τού προξενείου το γόητρον και τα καλάς σχέσεις, αλλά και την ασφαλή προαγωγήν των εθνικών ημών πραγμάτων». Μεγάλος διπλωμάτης και με μεγάλο Εθνικό έργο!

1912.—(ν.ημ.) Η ιταλοκρατία στα Δωδεκάνησα. Ημέρα Κυριακή 19 Μαΐου και η τορπιλλάκατος «Πήγασος» (Pegaso) καταλαμβάνει την νήσο Σύμη.

.—Εκπρόσωποι τής κρητικής Βουλής έρχονται στην Αθήνα με σκοπό να παραστούν ως μέλη τής Βουλής των Ελλήνων. Ο Βενιζέλος, με την χρήση τού στρατού και σε συνεργασία με άλλους Κρήτες, θα τους εμποδίσει βιαίως.

1913.—(19/Μαΐου/01 Ιουνίου). Υπογράφεται στην Θεσσαλονίκη η ελληνοσερβική συνθήκη Ειρήνης, Φιλίας και Αμοιβαίας Συνεργασίας που περιελάμβανε αμοιβαία εγγύηση των εδαφικών κτήσεων των δύο χωρών και αμοιβαία παροχή στρατιωτικής βοήθειας σε περίπτωση απρόκλητης επιθέσεως από τρίτη χώρα – βουργαρία – ή εμπλοκής με εξωβαλκανική δύναμη. Η συγκεκριμένη συνθήκη ήταν αποτέλεσμα μίας μακράς περιόδου βουργαρικών προκλήσεων και εκατέρωθεν δυσπιστίας που οδήγησε στον Β΄ Βαλκανικό πόλεμο.

.—Αφού παρέμεινε γιά λίγες ημέρες ο βουργαρικός στρατός στην Θεσσαλονίκη, και μετά τις τελευταίες απαιτήσεις τού αρχηγού του Τοντόρωφ γιά «συγκυριαρχία», ο αρχιστράτηγος Κωνσταντίνος τους διώχνει κλωτσηδόν.

1919.—Ο σφαγέας Μουσταφά Κεμάλ (Ατατούρκ), αποβιβάζεται (6/5 π.ημ.) στην Σαμψούντα δήθεν γιά να πειθαρχήσει στασιάζοντες κατά τού σουλτάνου τούρκους αξιωματικούς και αρχίζει αμέσως να σχεδιάζει και να οργανώνει τους διωγμούς εναντίον των Ποντίων, πυροδοτώντας την δεύτερη φάση τής γενοκτονίας σε όλο το μήκος τής ακτής τής Μαύρης Θάλασσας. Μεταξύ 1919 και 1922 σχεδόν 150.000 Έλληνες τού Πόντου δολοφονήθηκαν. Αρχηγός σε αυτές τις σφαγές ήταν ο Τοπάλ Οσμάν Πασάς, ο οποίος με την κυβερνητική υποστήριξη, οδήγησε τις παραστρατιωτικές δυνάμεις οι οποίες κατέστρεψαν τα άοπλα ποντιακά ελληνικά χωριά και κατέσφαξαν αθώους άνδρες, γυναίκες και παιδιά.

.—Οι Έλληνες στρατιώτες τού 2ου τάγματος τού Ι/38 συντάγματος, κατόπιν σκληρής μάχης εναντίον των τούρκων κατέλαβαν το Οδεμήσιον Μ. Ασίας.

1920.—Τα Ελληνικά στρατεύματα (η XII Μεραρχία Ξάνθης) εισέρχονται στο Διδυμότειχο. Τις πρώτες σελίδες τής ιστορίας τού Διδυμοτείχου, έγραψαν οι Θράκες Οδρύσες και οι νότιοι Έλληνες και μετά οι Θράκες και οι Μακεδόνες βασιλιάδες, ώσπου ήρθαν στο τέλος οι Ρωμαίοι. Γιά αιώνες πολλούς η πόλη έζησε με το Ρωμαϊκό όνομα «Πλωτινούπολις». Η εξαφάνιση τής Πλωτινουπόλεως από το προσκήνιο τής ιστορίας, συμπίπτει με την καταστροφή των πόλεων τής Θράκης από τον ηγεμόνα των βουργάρων, Κρούμο. Δίπλα όμως στην πόλη τής Πλωτινουπόλεως, υπήρχε ο οχυρός βράχος με τα ισχυρά τείχη του όπου εκεί ζήτησε άσυλο ο πληθυσμός της. Από τότε άρχισε η ανάπτυξη τού Διδυμότειχου, που πήρε το όνομά του από τις δίδυμες οχυρωμένες πόλεις.

.—Ο Ελληνικός Στρατός στην Μικρά Ασία συνεχίζει την δράση του εναντίον των τούρκων.

1921.—Το Ελληνικό Γ΄ Σώμα στρατού στον τομέα τής Μικράς Ασίας, δρα με πυροβολικό και περιπόλους.

1922.—Η Ελληνική στρατιά στην Μ. Ασία δρα διά πυροβολικού και περιπόλων.

.—Οι σφαγές από τους κεμαλικούς στην Μικρά Ασία συνεχίζουν. Η ωμότητα των υπανθρώπων τούρκων είναι τέτοια, που το θέμα έρχεται να συζητηθεί ακόμη και στο Βατικανό.

1924.—Κυκλοφορεί γιά πρώτη φορά η εφημερίδα  τής Παμπροσφυγικής Ένωσης τού Νομού Σερρών «Συνεννόησις» (στοιχεία Σάκης Αραμπατζής).

1930.—Απεβίωσε στην Αθήνα, ο ήρωας τής Βορείου Ηπείρου, ο Αθάλης Μπούας τού Μακεδονικού Αγώνα, Σπύρος Σπυρομήλιος. Πέρασε στην αθανασία χωρίς να μπορέσει να δει ελεύθερη την αγαπημένη του Χιμάρα. Στην διαθήκη που άφησε, ζήτησε να ταφεί εκεί, όμως οι αλβανοί φοβούμενοι και νεκρό ακόμη τον ηρωικό αρχηγό, αρνήθηκαν τον ενταφιασμό στην γενέτειρά του.

.—Συνεδριάζει γιά τελευταία φορά, η τελευταία δημογεροντία που επέτρεψαν οι φασίστες Ιταλοί στην Ρόδο.

1932.—Ο κυβερνητικός υποψήφιος Αθανάσιος Μιαούλης, εκλέγεται δήμαρχος Πειραιά. Γιά βία και νοθεία κάνει λόγο η αντιπολίτευση. Θα παραμείνει στον δημαρχιακό θώκο έως τις 26 Σεπτεμβρίου τού 1932.

1941.—Οι Γερμανοί επιτάξαν όλα τα πλωτά ελληνικά μέσα.

1943.—Άρης Βελουχιώτης, Στέφανος Σαράφης και Ανδρέας Τζήμας συναντιούνται στην Καλοσκοπή τής Φωκίδας. Τις ίδιες ημέρες συνέβη η ίδρυση τού Γενικού Στρατηγείου τού ΕΛΑΣ στο Περτούλι των Τρικάλων, όπου οι εξοπλισμένοι με ιταλικό οπλισμό κομμουνιστές δείχνουν έτοιμοι γιά τον επικείμενο πόλεμο κατά των εθνικών ομάδων (και αργότερα τού κράτους).

1945.—Οι Ελληνικές αρχές εισέρχονται στα Χανιά και λήγει η γερμανική κατοχή τους.

1946.—Μετά τις  απειλές τού Μητροπολίτη Ρόδου προς τους ιερείς που ήθελα να τον καθαιρέσουν ως σύμμαχο των Ιταλών, ο διοικητής τού νησιού, Χριστόδουλος Τσιγάντες, στέλνει έγγραφο στον πρωτοσύγκελο Απόστολο με το οποίο τού λέει να αναλάβει την αρχιεραρχία, καθώς επίσης παροτρύνει τον κλήρο να μην μνημονεύει τον Μητροπολίτη.

1947.—(ίσως στις 20/5ου). Πεθαίνει ο κομμουνιστής Γεώργιος Σιάντος, γνωστός και ως «Γέρος», ή «Σαγκαρινός», ή «Θείος».

1951.—Ο γερμανικός οίκος Χόλτσμαν ξεκινά το έργο τού νέου λιγνιτωρυχείου στο Αλιβέρι.

1965.—Γιά πρώτη φορά γίνεται αναφορά στην οργάνωση «Ασπίδα» σε δημοσίευμα επαρχιακής εφημερίδας (βλ.&18/5).

1971.—Ο σημαντικότατος Πόντιος συγγραφέας και ιστορικός, άνθρωπος τού πνεύματος και ακάματος ευπατρίδης Γεώργιος Θ. Κανδηλάπτης-Κάνις, απεβίωσε μετά από σύντομη ασθένεια στην Αλεξανδρούπολη. Μέχρι τις τελευταίες ημέρες τής ζωής του έχοντας υγεία και πνευματική διαύγεια, επισκέπτεται περιοχές τής Ελλάδος συνεχίζοντας το συγγραφικό, εθνικό και κοινωνικό του έργο. Ο άνθρωπος αυτός πρόσφερε τα μέγιστα στον Ποντιακό Ελληνισμό και άφησε πίσω του τεράστιο συγγραφικό έργο. Κατά τις δραματικές ώρες τής ανταλλαγής των πληθυσμών, διέσωσε και μετέφερε στην Ελλάδα ιστορικά και λαογραφικά κειμήλια από τις Ι. Μονές και την Μητρόπολη Χαλδίας, τα οστά τού Αυτοκράτορα τής Τραπεζούντας, Αλεξίου τού Μεγαλοκομνηνού, και την περίφημη βιβλιοθήκη τής Αργυρουπόλεως «Ο Κυριακίδης». Η συγγραφική του παρακαταθήκη είναι τεράστια και οι απόγονοί του φροντίζουν γιά την ανάδειξή της.

.—Στον τελικό Κυπελλούχων Ομάδων Ευρώπης στο γήπεδο Καραϊσκάκη, η Τσέλσι με την Ρεάλ Μαδρίτης έρχονται σε ισοπαλία 1-1 με γκολ των Όσγκουντ και Ζόκο. Επειδή δεν προβλέπεται παράταση, ορίσθηκε επαναληπτικός αγώνας γιά την μεθεπομένη.

1979.—Με πρωτοβουλία τού Γενικού Γραμματέα τού Ο.Η.Ε., Κούρτ Βαλντχάϊμ, ο Πρόεδρος τής Κύπρου, Σπύρος Κυπριανού, συναντάται με τον κατοχικό ηγέτη Ραούφ Ντενκτάς. Στην συνάντηση που είχαν ο ηγέτης Κύπρου Σπύρος Κυπριανού με τον γενίτσαρο Ραούφ Ντενκτάς, υπό την αιγίδα τού Ο.Η.Ε., αποφασίζουν την επιστροφή τής Αμμοχώστου ανεξάρτητα από την έκβαση των διαπραγματεύσεων. Βεβαίως, η πλέον ‘’μπαμπέσικη’’ ράτσα απ’ όλα τα είδη επάνω στην γη, αθέτησε γιά πολλοστή φορά δέσμευσή της απέναντι σε πολιτισμένους ανθρώπους. Έτσι, το άλλοτε στολίδι τής Μεσογείου και τρίτη μεγαλύτερη πόλη τής Κύπρου με 39.000 κατοίκους, παρέμεινε πόλη φάντασμα. Λίγο αργότερα, οι τούρκοι, έφθασαν μέχρι να ξεκινήσουν τον εποικισμό τής Αμμοχώστου (…)

1989.—Ο Αντώνης Τρίτσης ανακοινώνει την ίδρυση τού κόμματός του, με το όνομα “Ριζοσπαστικό Κίνημα“.

1991.—Πρώτο κόμμα στις εκλογές γιά ανάδειξη των μελών τής Βουλής των Αντιπροσώπων στην Κύπρο, το ΔΗΣΥ τού Γλαύκου Κληρίδη. Έλαβε ποσοστό 36% με δεύτερο το ΑΚΕΛ με 30,40%, τρίτο το ΔΗΚΟ τού Σπ. Κυπριανού με 19,7% και τέταρτη την ΕΔΕΚ τού Β. Λυσσαρίδη με 11%.

1994.—Κάθειρξη δέκα επτά ετών και τριών μηνών επέβαλε το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Λαρίσης στον Γιάννη Καλαμπόκα, γιά την δολοφονία τού καθηγητή Νίκου Τεμπονέρα. Θα ακολουθήσουν άλλες δίκες με σκοπό την μείωση τής ποινής, κάτι το οποίο και έγινε, δίνοντάς του την ευκαιρία να κάνει χρήση τού δικαιώματος υφ’ όρων απολύσεως. Αποφυλακίστηκε 7 χρόνια μετά την καταδίκη του, και εργάσθηκε ως προϊστάμενος τής Εθνικής Τραπέζης σε παράρτημα τού Βόλου.

.—Στις Η.Π.Α., πέθανε η Τζάκι Κένεντι-Ωνάση, σε ηλικία 64 ετών, από καρκίνο.

.—Επίσημη ημέρα Μνήμης τής Γενοκτονίας των Ελλήνων τού Πόντου. «Είναι γεγονός ότι η διερεύνηση τής γενοκτονίας των Ποντίων, αποτέλεσε ένα ζήτημα απαγορευμένο. Το ελληνοτουρκικό σύμφωνο φιλίας τού 1930, η ένταξη τής Ελλάδος και τής τουρκίας στο ΝΑΤΟ το 1952 και η αποκαλούμενη «ελληνοτουρκική φιλία», αποτέλεσαν σημεία σταθμούς γιά το Ποντιακό ζήτημα. Είναι αυτές οι παράμετροι «που η Γενοκτονία τού Ποντιακού Ελληνισμού δεν απέκτησε την δικαίωση που επιβαλλόταν να αποκτήσει», όπως αναφέρει ο Φωτιάδης σε σχετικό του έργο. Αφενός γιατί το πολιτικό κλίμα δεν επέτρεψε να διερευνηθεί το έγκλημα των δολοφονιών εναντίον των Ελλήνων, αφ’ ετέρου, όταν αυτό έγινε μετά από πρωτοβουλία πολιτικών και επιστημόνων, αντιμετώπισε ένα εχθρικό περιβάλλον.» Η Ποντιακή Γενοκτονία παρ’ ότι αναγνωρίσθηκε επισήμως μετά από καθυστέρηση αρκετών ετών από το Ελλαδικό κράτος (εντός Ελλάδος), στο πλαίσιο τής – ας την ονομάσουμε – «πολιτικής χαμηλών τόνων», σε διεθνές επίπεδο και στις σχέσεις της με την τουρκία, κράτησε μία στάση υποχωρητική. Όπως αναφέρει ο καθηγητής Κωνσταντίνος Φωτιάδης, στο συνέδριο τής Μόσχας τον Νοέμβριο τού 2014 με θέμα τις Παγκόσμιες Γενοκτονίες, όταν ρωτήθηκε από Έλληνα δημοσιογράφο ο καθηγητής ιστορίας τού Πανεπιστημίου τού Εριβάν: «γιατί η Αρμενία δεν αναγνώρισε την Ποντιακή Γενοκτονία;», η αποστομωτική απάντηση ήταν ότι είναι επιθυμία τής Ελληνικής βουλής να μην αναγνωρισθεί επίσημα από την Αρμενία η Ποντιακή Γενοκτονία λόγω προβλημάτων με τους μουσουλμάνους τής Δυτικής Θράκης (!!).  

2018.—Μετὰ τὴν ἐπίτευξη συμφωνίας σὲ ὑπηρεσιακὸ ἐπίπεδο μεταξὺ τῶν ‘’Θεσμῶν’’ καὶ τῶν ἑλλαδικῶν ἀρχῶν, ἀκολούθησε κοινή δήλωση. Σὲ αὐτὴν ἀνέφεραν μεταξὺ ἄλλων ὅτι: «Οἱ ἑλληνικὲς ἀρχὲς σκοπεύουν νὰ προχωρήσουν στὴν ταχύτερη δυνατὴ ὑλοποίηση τῶν μεταρρυθμίσεων, πρὶν ἀπὸ τὴν σύνοδο τοῦ Eurogroup στὶς 21 Ἰουνίου 2018». Ἡ συμφωνία παρουσιάστηκε λίγες ἡμέρες μετά, στὴν σύνοδο τοῦ Eurogroup (24/5/2018), ἡ ὁποία εἶχε ὡς  ἐπίκεντρο τὸ θέμα τοῦ ἑλλαδικοῦ χρέους.

.—Σὰν σήμερα ὁ Γιάννης Μπουτάρης, Δήμαρχος Θεσσαλονίκης καὶ δημόσιος εὐτελιστῆς τῆς Ποντιακῆς γενοκτονίας, ὑπέστη ἐπίθεση ἀπὸ πολίτες στὸ περιθώριο τῶν ἐκδηλώσεων μνήμης γιὰ τὴν Γενοκτονία τῶν Ποντίων. Ὁ Δήμαρχος Θεσσαλονίκης τὸ 2017, κατὰ τὴν διάρκεια συνεντεύξεως ποὺ παραχώρησε σὲ ἀλλοδαπὸ δημοσιογράφο μὲ θέμα τὴν τουριστικὴ προσέλκυση τούρκων στὴν Θεσσαλονίκη, εὐτέλισε τὸν τραγικὸ θάνατο χιλιάδων γενοκτονημένων ψυχῶν, δηλώνοντας ὅτι ἔχει χεσμένο τὸ ἄν ὁ Κεμὰλ σκότωσε ἤ ὄχι Ἕλληνες. Ἡ ἀτιμωρησία τοῦ Δημάρχου ἀπὸ τὴν Δικαιοσύνη (βλ.νόμος 4285 –  ἄρθρο 2καὶ τὸ θράσος του νὰ παρουσιαστῇ στὶς ἐκδηλώσεις μνήμης τοῦ 2018, ξεχύλησαν τὴν δίκαιη ὀργὴ τῶν παρισταμένων, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν ἐπίθεση ποὺ ὑπέστη.

2019.—Επίθεση έγινε στις 3:00 τα ξημερώματα Κυριακής, σε υποκατάστημα Τράπεζας στην λεωφόρο Αθηνών 364, στο Χαϊδάρι. Οι δράστες έσπασαν την τζαμαρία με βαριοπούλες, αλλά και το Α.Τ.Μ. Στην συνέχεια, πέταξαν γκαζάκια στο εσωτερικό τού υποκαταστήματος τής Τράπεζας, τα οποία εξερράγησαν. Από την επίθεση προκλήθηκαν εκτεταμένες υλικές ζημιές.

Copyright (©) «Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο»
Βασική πηγή: www.eistoria.com

Αφήστε μια απάντηση