ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 20 ΜΑΪΟΥ

,

,

20 Μαΐου

,

325.—Η συντάξασα το Σύμβολον τής Πίστεως πρώτη Οικουμενική Σύνοδος, αρχίζει τας εργασίας της εν Νικαία, κατόπιν συγκλήσεώς της από τον  Μεγάλο Κωνσταντίνο ο οποίος επιθυμούσε την επικράτηση θρησκευτικής ειρήνης στην Αυτοκρατορία. Επιζητώντας την ηρεμία στην Αυτοκρατορία, δεν κατεδίωξε ούτε τους εθνικούς ούτε τους χριστιανούς. Απλώς εξασφάλισε θρησκευτική ελευθερία.Πρόεδρος τής Συνόδου υπήρξε ο Αντιοχείας, Ευστάθιος. Ο Κωνσταντίνος δεν υπήρξε πρόεδρός της, ούτε και επηρέασε τις αποφάσεις της στο παραμικρό. Η Σύνοδος καταδίκασε τον Άρειο, την διδασκαλία του και τα τρία εκκλησιαστικά σχίσματα, το Νοβατιανό, τού Παύλου Σαμοσατέα και το Μελιτιανό.

921.—Ο πρωτότοκος γιός τού Ρωμανού Α΄ Λεκαπηνού, Χριστόφορος, στέφεται συναυτοκράτορας, τρίτος στην σειρά μετά τον πατέρα του και τον Κωνσταντίνο Ζ΄. «Οι Αυτοκράτορες τής δυναστείας των Μακεδόνων, έλαβαν μέτρα γιά την υπεράσπιση των ιδιοκτησιών των αγροτών και των στρατιωτών. Απαγόρευσαν στους ισχυρούς να αγοράζουν ή να παίρνουν στην κατοχή τους κτήματα που ανήκαν στους αγρότες και τους στρατιώτες. Η προσπάθεια αυτή έγινε με βάση μία «Νεαρά» που δημοσιεύτηκε το 922 από τον Ρωμανό Α΄ Λεκαπηνό. Ο Κωνσταντίνος Πορφυρογέννητος, σ’ ένα μεταγενέστερο διάταγμά του, αναφέρει επίσημα ότι δεν τηρούνταν οι παλαιότεροι νόμοι. Οι περιορισμοί που έβαλε ο Κωνσταντίνος στους πλούσιους ξεπέρασαν και αυτούς τού Ρωμανού».

1067.—Απεβίωσε ο Αυτοκράτωρ Κωνσταντίνος Ι΄ Δούκας. Στον θρόνο ανέρχεται η σύζυγός του, Ευδοκία η Μακρεμβολίτισσα, ως επίτροπος τού ανήλικου γιού της Μιχαήλ Ζ΄ Δούκα Παραπινάκιου. (Αργότερα η Ευδοκία παντρεύτηκε τον ηρωικό Ρωμανό Δ΄Διογένη.)

1386.—Μετά την κυριαρχία των Βενετών έναντι των Ναπολιτάνων στην Κέρκυρα, δύο ακριβώς μήνες νωρίτερα (βλ. 20/3ου), γίνονται εορταστικές εκδηλώσεις στην πόλη, λιτανεία, και μία πανηγυρική εκδήλωση κατά την οποία χαρίζονται τα κλειδιά της στον Ιωάννη Μιάνη.

1503.—Συνθήκη Ειρήνης Λευκάδος μεταξύ Βενετίας και οθωμανικής αυτοκρατορίας. Η Βενετία έχασε οριστικά τις βάσεις της στην Ναύπακτο και την Νοτιοδυτική Μεσσηνία (Μεθώνη, Κορώνη, Ναυαρίνο), αναγκάστηκε, επίσης, να αποδώσει την Λευκάδα (λίγους μήνες μετά), καθώς επίσης να καταβάλλει ετήσιο φόρο υποτέλειας 500 δουκάτων γιά την Ζάκυνθο.

1571.—Υπογράφεται το Σύμφωνο Ιεράς Συμμαχίας μεταξύ Ισπανίας, Ενετίας και Πάπα Πίου τού Ε’ (Ἱερά Συμμαχία -Sacra Liga). Η σύσταση συμμαχίας ανάμεσα στον πάπα και στις χριστιανικές χώρες τής Ισπανίας και τής Βενετίας, έγινε με σκοπό την εκδίωξη των τούρκων από τις χριστιανικές χώρες, ενώ έμεινε γνωστή και ως «Ιερός Συνασπισμός» (Sacra Liga). Η απόβαση των τούρκων στην Κύπρο και οι σκληρές εκεί μάχες επέσπευσαν τις συνεννοήσεις των ισχυρών μεσογειακών δυνάμεων τής εποχής, δηλαδή των Ισπανών, των Βενετών και τού Βατικανού, έτσι ώστε, παρά τις μεταξύ τους αντιθέσεις και δυσπιστίες, να δημιουργήσουν την Ιερά Συμμαχία. Αποτέλεσμα αυτής τής Συμμαχίας υπήρξε η μετά από λίγο Ναυμαχία τής Ναυπάκτου (7/10/1571).

1611.—Ο στολίσκος των κουρσάρικων τής Φλωρεντίας πιάνει τρία μικρά τουρκικά εμπορικά, κοντά στην Λήμνο. Το ένα είχε φορτίο σιταριού, από το οποίο πήραν και έντεκα αιχμάλωτους, άλλο ήταν εμπορικό με υφάσματα γιά Θεσσαλονίκη και σκλάβωσαν επί πλέον 32. Λίγο αργότερα βρήκαν ακόμη ένα με σημαντικό ποσό χρημάτων, με τον αριθμό αιχμαλώτων συνολικά να ανέρχεται σε εξήντα πέντε τούρκους τους οποίους κράτησαν γιά σκλάβους.

1622.—Εκτελείται ο Οσμάν ο Β΄, σουλτάνος τής οθωμανικής αυτοκρατορίας από εξεγερμένους γενίτσαρους. Από τον 17ο αιώνα και μετά, η δύναμη των γενιτσάρων έγινε τόσο μεγάλη ώστε τουλάχιστον έξι σουλτάνοι εκθρονίστηκαν ή δολοφονήθηκαν από αυτούς. Πρώτο θύμα τους υπήρξε ο σουλτάνος Οσμάν Β΄ ο οποίος παρέμεινε στον θρόνο από το 1618 έως το 1622. Η προσπάθειά του να αποκαταστήσει την ισχύ τού αξιώματος τού σουλτάνου πάνω στους απείθαρχους σκλάβους οι οποίοι είχα χάσει πλέον την περιβόητη μαχητική τους ικανότητα, απέτυχε, με αποτέλεσμα να δολοφονηθεί.

1766.—Φοβερή τρικυμία και ανεμοθύελλα ισχυρότατης έντασης, χτυπά με δύναμη την Κεφαλλονιά. Ήταν τόση η ένταση τού καιρικού φαινομένου που, κατάφερε να ξεριζώσει δέντρα και να καταρρίψει κωδωνοστάσια μέχρι οικίες ακόμη. Φυσικά, στην μία ώρα την οποία διήρκεσε η μεγάλη του ένταση, δεν έλειψαν τα ναυάγια.

1769.—Γεννιέται ο Ανδρέας Μιαούλης ήρωας και αγωνιστής τής Ελληνικής Επαναστάσεως. Διέθετε όλα τα χαρακτηριστικά τής ελληνικής φυλής· μεγάλες αρετές αλλά και καταστροφικά ελαττώματα. Ήταν έμπειρος ναυτικός, δίκαιος, έντιμος, διακρινόμενος γιά την τόλμη, αποφασιστικότητα και τον ηρωισμό του. Όμως ήταν και εγωιστής, πεισματάρης, χωρίς αυτοπειθαρχία.

1776.—Αν και ο Ρωσο-τουρκικός πόλεμος έχει λήξει προ πολλού, και παρά τα συμφωνηθέντα τής μεταξύ τους Συνθήκης Ειρήνης, αναφορές αλλοδαπών γνωστοποιούν τραγικά συμβάντα στην Πελοπόννησο. Περί τους 15.000 αλβανούς συνεχίζουν να λεηλατούν και να φονεύουν Έλληνες τού Μοριά.

1788.—Ο στόλος τού Λάμπρου Κατσώνη έφθασε ήδη στα Κύθηρα ξεκινώντας αμέσως την δράση του. Πλοίο συνεργάτη τού Λάμπρου, τού φοβερού Δεληκωσταντή, ενός Ζακυνθηνού ο οποίος προσποιούμενος ασθένεια εγκατέλειψε τους Βενετούς γιά να ενωθεί μαζί του, πασίγνωστος γιά τις δεξιότητές του ως κουρσάρος, κατέλαβε Υδραίικα και Σπετσιώτικα πλοία τα οποία ευθύς μετέτρεψαν και τα έριξαν στον αγώνα.

1814.—Αναφορά από την Σκύρο κάνει λόγο γιά αλβανούς πειρατές, οι οποίοι επέδραμαν από τα παράλια τού Ευρίπου και λεηλάτησαν γιά 6 ώρες το νησί.

1821.—Στην μονή Καλτεζών, συγκροτήθηκε συνέλευση από την οποία προέκυψε το πρώτο επίσημο νομικό κείμενο τής νεώτερης Ελλάδας και ο πρώτος Καταστατικός της χάρτης. Η εν λόγω συνέλευση θα λήξει στις 26 τού ίδιου μήνα. Ακολούθησε το ίδιο έτος η δημιουργία τής Πελοποννησιακής Γερουσίας, με εκπροσώπους από την Πελοπόννησο, ο Οργανισμός τής Δυτικής Χέρσου Ελλάδος και ο Άρειος Πάγος τής Ανατολικής Χέρσου Ελλάδος, στον οποίο συμμετείχαν και εκπρόσωποι από την Μακεδονία.

.—«Ἐπανάστασις Μεσολογγίου». Ο πρόκριτος Χρήστος Καψάλης, ο προύχοντας Αθανάσιος Ραζηκότσικας, ο Δημήτριος Μακρής και ο Αναστάσιος Παπαλουκάς, υψώνουν την Ελληνική Σημαία στο τουρκικό διοικητήριο τού Μεσολογγίου και κηρύσσουν την Επανάσταση, ανακηρυχθέντος αρχηγού τού Αθανασίου Ρατζηκότσικα. (Ο ηρωικώς πεσών το 1906, Μακεδονομάχος Χρήστος Πραντούνας είναι απόγονος τού Χρήστου Καψάλη, γι’ αυτό και το όνομα που χρησιμοποιούσε ως Μακεδονομάχος, ήταν καπετάν Καψάλης).

.—«Ἐπανάστασις Αίτωλικοῦ».

.—Ο Ελληνικός στόλος υπό τους Μιαούλην και Μπότασην Γκίκαν ευρίσκονται έξω τού Μεσολογγίου. «Ὁ Ἑλληνικὸς στόλος ἔπλευσεν ἔξω τοῦ Μεσολογγίου καὶ Πάπα, ὑπὸ τοὺς Ἀνδρέαν Μιαούλην καὶ Νικόλαον Γκίκαν Μπότασην».

.—«Ὁ Ἑλληνικός στόλος ἐν Ῥίῳ τῶν Πατρῶν. Κανονιοβολισμὸς τοῦ φρουρίου. Ναυμαχία ἀμφίρροπος ὑπό τοὺς Νικόλαον Γκίκαν Μπότασην, Ἀναστ. Κολανδροῦτσον καὶ Ἀ. Κριεμάδην».

.—«Ἀναχώρησις προξένων Δυνάμεων ἐκ Πατρῶν».

1822.—Έναρξη Γενικής Συνελεύσεως Κρητών στους Αρμένους Αποκορώνα Κρήτης. Ο Αφεντούλης ή Αφεντούλιεφ (διορισμένος από τον Υψηλάντη ως Γενικός Αρχηγός) κατάφερε να συγκεντρώσει τους αρχηγούς τής Επαναστάσεως οι οποίοι, κατά τα πρότυπα τής Εθνοσυνελεύσεως τής Επιδαύρου, εξέδωσαν το ‘Προσωρινόν Πολίτευμα Κρήτης’ καθώς και το ‘’Σχέδιον Προσωρινής Διοικήσεως τής νήσου Κρήτης’’. Η λήξη τής Συνελεύσεως έγινε στις 22 τού ιδίου μηνός.

1825.—Η Λεωνίδειος μάχη στο Μανιάκι.«Μάχη ἐν Μανιακίῳ χωρίῳ τοῦ Δήμου Βουφράδος τῆς Ἐπαρχίας Πυλίας, καθ’ ἥν ἐφονεύθησαν οἱ στρατηγοὶ Παπαφλέσας, Κεφάλας, Καπετανάκης, Βοϊδῆς κλπ. Ἐνταῦθα ἀρχηγὸς τῶν τούρκων ἧτο ὁ Ἰμβραὴμ πασᾶς». Ο Παπαφλέσσας έχοντας πλήρη συνείδηση πως τράβαγε στον χαμό του, αποφάσισε ν’ αντιμετωπίσει τον Ιμπραήμ στο Μανιάκι, με 1.300 μόνο άνδρες. Στην μάχη που ακολούθησε, «τίποτ’ άλλο δεν ακουγόταν πιά από τα λιανίσματα των σπαθιών και των γιαταγανιών». Το Μανιάκι πήρε την θέση του στις σελίδες τής Ιστορίας μας, δίπλα στις Θερμοπύλες και στην Αλαμάνα.

.—Ναυμαχία τού Καφηρέως. «Ναυμαχία ἔξωθι Ἄνδρου καὶ Καφηρέως, ἐν ᾖ ἐκυριεύθησαν τουρκικὰ πλοῖα. Ἐνταῦθα ἀρχηγοὶ τῶν μὲν Ἑλλήνων ἧσαν οἱ, Σαχτούρης, Κολανδροῦτσος, Ν. Ἀποστόλης, Ματρῶζος, τῶν δὲ τούρκων ὁ Καπετάν Τοπὰλ πασᾶς». Ελληνική μοίρα υπό τους Σαχτούρην, Κολανδρούτσον και Αποστόλην, εξ 20 πολεμικών, αντιμετώπισε και διέλυσε οθωμανική μοίρα εκ 3 φρεγατών,10 κορβετών και 38 βρικίων και γολεττών, μεταξύ τής νήσου Άνδρου και τού Καφηρέως. Ο καπιτάν πασάς διασώθηκε καταφεύγοντας στην Σούδα στις 27 Μαΐου. Στην ναυμαχία συνελήφθησαν και 5 πλοία υπό αυστριακή σημαία φέροντα πυρίτιδα και άλλα πολεμικά είδη. Η κατά θάλασσαν αυτή νίκη, επανηγυρίσθη λαμπρώς εν Ναυπλίω την 24ην Μαΐου.

.—«Ἄφιξις Αἰγυπτικοῦ στόλου εἰς Σούδαν ὁδηγουμένου ὑπό τοῦ Καπετὰν Τζερτζὶ Χουσεΐν πασᾶ».

1828.—«Ἀπεβίωσεν ἐν τῷ λοιμοκαθαρτηρίῳ τῆς Ζακύνθου ὁ κατὰ τὴν 11 ἰδίου πληγωθεὶς φιλέλλην πλοίαρχος, Ἄγγλος Φραγκίσκος Ἄβνεϋ Ἄστυγξ». Ο φιλέλλην Άγγλος πλοίαρχος Άστυγξ […] ήτο κυβερνήτης τής ατμοκινήτου «Καρτερίας», διά την κατασκευήν τής οποίας διέθεσεν εξ ιδίων 5.000 λίρας. Τον Μάρτιο τού 1828, στην τελική επίθεση από θάλασσα κατά τού Αιτωλικού, […]εγκατέλειψε την ασφάλεια τής “Καρτερίας” […]οδηγώντας την επίθεση από την πρώτη γραμμή. Δυστυχώς ο Άστυγξ μαζί με άλλους είκοσι στρατιώτες του, πληγώθηκε ελαφρά στην διάρκεια τής μάχης, μεταφέρθηκε στην ναυαρχίδα του, αλλά πέθανε  λίγες ημέρες μετά λόγω ελλείψεως περιθάλψεως.

.—Η μάχη στα Γουβαλάρια Μεσσηνίας. Οι ταμπουρωμένοι Ντρέδες των Σουλιμοχωρίων αποκρούουν τις λυσσαλέες επιθέσεις των υπεράριθμων (25.000 πεζοί και ιππείς) τουρκοαιγυπτίων τού Ιμπραήμ με απόλυτη επιτυχία, προκαλώντας στον εχθρό μεγάλες απώλειες. Από τις 6 το πρωί έως και το απόγευμα αποκρούσθηκαν πέντε επιθέσεις. Απογοητευμένος ο Ιμπραήμ αναχώρησε πλέον από την Κυπαρισσία. Αυτή η επίθεση ανήκει στις τελευταίες τού Ιμπραήμ μετά την ναυμαχία τού Ναυαρίνου, πριν την οριστική εγκατάλειψη τής Πελοποννήσου.

1833.—Συνιστάται διά διατάγματος τής Αντιβασιλείας η Χωροφυλακή, διά την εμπέδωσιν τής τάξεως και τής ασφαλείας εις το εσωτερικόν τής χώρας.

1834.—Συνιστάται «Αριστείον Αγωνιστών», προς αναγνώρισιν και βράβευσιν των υπηρεσιών των αγωνισθέντων διά την ελευθερίαν τής πατρίδος κατά την Επανάστασιν. Σύμφωνα με το Βασιλικό Διάταγμα τής 20ης Μαΐου 1834, αποφασίστηκαν τα εξής: «[…]προς αναγνώρισιν των εκδουλεύσεων όλων των αξιωματικών, υπαξιωματικών και στρατιωτών, των κατά ξηράν και κατά θάλασσαν Ελληνικών στρατευμάτων των αγωνισθέντων υπέρ τής ελευθερίας τής πατρίδος, απονέμομεν εις έκαστον αυτών αριστείον (Medaille). To αριστείον (παράσημο) κρεμάμενον από ταινίαν κυανήν, προσαρτάται εις το αριστερόν μέρος τού στήθους· είναι δε, διά μεν τους αξιωματικούς αργυρούν, διά δε τους υπαξιωματικούς χαλκούν, διά δε τους στρατιώτας και ναύτας σιδηρούν.[…] Έκαστον αριστείον δίδεται διά διπλώματος.[…] Όστις λάβει το αριστείον θέλει απολαμβάνει τα εξής δικαιώματα, να έχει τα πρωτεία εις τα εκλογάς, […] να οπλοφορεί άνευ ιδιαιτέρας αστυνομικής αδείας, […] να κατέχει τον πρώτον τόπον τής τιμής μετά τας αρχάς, εις όλας τα εορτάς των Δήμων, […]να είναι ελεύθερος πάσης σωματικής εργασίας διά τας γενικάς υπηρεσίας τού κράτους και διά δημόσια καταστήματα».

.—Σαν σήμερα, διάταγμα  διορίζει τον Ιταλό Φιλέλληνα Λοχαγό Αντώνιο Μοράντη  ως μοίραρχο τού Σώματος Χωροφυλακής και τον τοποθετεί ως επιτελή στο Αρχηγείο τού Σώματος.

1835.—Ο Όθων ενηλικιωθείς αναλαμβάνει αυτοπροσώπως τα καθήκοντά του. Το γεγονός ανηγγέλθη εις τας Αθήνας δι’ 75 κανονιοβολισμών, αι δε στρατιωτικαί μουσικαί περιήλθον την πόλιν παιανίζουσαι θούρια.

.—Καταστής ενήλικος, ο Όθων, αναλαμβάνει επισήμως την βασιλεία τής Ελλάδος. Κατόπιν εντόνων συστάσεων/πιέσεων τού Πάλμερσον, μέσω διαβημάτων, μία από τις πρώτες κινήσεις τού νεαρού βασιλέα ήταν ο διορισμός τού Άρμανσμπεργκ στην θέση του ‘’Αρχιγραμματέα Επικρατείας’’. Αυτός ο κακόβουλος και μεγάλος ανθέλλην ήταν τυφλό όργανο των Ευρωπαϊκών Δυνάμεων, γι’ αυτό και οι Άγγλοι απέστειλαν εγκάρδια συγχαρητήρια όταν το αίτημά τους έγινε δεκτό. Ακολούθησαν και άλλοι διορισμοί, αυτή την φορά από τον ανθέλληνα Άρμανσμπεργκ.

.—Την πρώτη κιόλας ημέρα τής αναλήψεως τής εξουσίας στα χέρια του, ο Όθων, καταρτίζει νέο υπουργικό συμβούλιο και προβαίνει σε μεγάλες –και ριζικές– αλλαγές γενικότερα. Αυθημερόν υπέγραψε διάταγμα περί αποφυλακίσεως των Κολοκοτρώνη και Πλαπούτα (καθώς και άλλων), αποκαθιστώντας τους πλήρως και στρατιωτικά. Ακολούθησε συγκινητική προκήρυξη προς τον Ελληνικό λαό.

.—Επί τής «Μεσσηνιακής Επαναστάσεως», ο βασιλεύς Όθων, αποφασίζει να μετατρέψει τις ποινές των κατηγορουμένων Ασημάκη Σεργουλόπουλου και Μήτρου Πέτροβα, από ισόβια και εις θάνατον αντίστοιχα σε 15ετή ειρκτή.

.—Τον Μάιο τού 1835, ο Όθων πήρε ορισμένα μέτρα γιά την αποκατάσταση των αγωνιστών. Έτσι δημοσιεύτηκε ο νόμος περί προικοδοτήσεως των ελληνικών οικογενειών, με τον οποίο οριζόταν ότι όλοι οι αρχηγοί οικογενειών που είχαν πάρει μέρος στην Επανάσταση τού 1821, έπαιρναν γραμμάτια 2.000 δραχμών, με τα οποία θα αγόραζαν κτήματα. Επί τής ουσίας όμως ο νόμος αυτός έμεινε στην θεωρία και υπήρξαν αρκετοί αγωνιστές που ενώ είχαν δώσει τα πάντα στον αγώνα, στο τέλος πέθαναν «στην ψάθα».

1858.—Τρίτη μέσα στην χρονιά σφοδρή σεισμική δόνηση, πλήττει το Νομό Κορινθίας στην Πελοπόννησο. Η πόλη τής Κορίνθου, ήδη από τον σεισμό τής 9ης Φεβρουαρίου, ήταν σωρός ερειπίων. Ο σεισμός εκείνος και στην συνέχεια ο δεύτερος που ακολούθησε την 19η Μαρτίου, προέτρεψε τον βασιλέα Όθωνα να ορίσει την ανοικοδόμηση τής νέας πόλεως τής Κορίνθου στην παραλιακή θέση Σχινιά.

1863.—Η εφημερίδα «Εθνοφύλαξ» έγραψε σχετικά με τον ισχυρό σεισμό που έπληξε την Ρόδο: “Κατά λεπτομερεστέρας εκ Ρόδου πληροφορίας, εκ τού εν τη νήσω ταύτη επισυμβάντος τρομερού σεισμού, εκρημνίσθησαν καθ’ ολόκληρον 912 οικίαι, ως 837 εις τα χωρία και 75 εις Τριάνδα. Εβλάφθησαν σημαντικώς, καταστάσαι ακατοίκητοι 3.884 οικίαι, ων 2.148 εις την πόλιν και τα προάστια, 1.416 εις τα χωρία και 324 εις Τριάνδα”.

1867.—Μάχη που κράτησε δύο ημέρες, μεταξύ επαναστατημένων Κρητών και τούρκων στο οροπέδιο Λασιθίου.

1897.—Με την μεσολάβηση κυρίως τού Τσάρου Νικόλαου, η Ελλάδα συνυπογράφει με την τουρκία την Ανακωχή τής Ταράτσας στην Λαμία. Σύμφωνα με την εν λόγω Ανακωχή, διακόπτονται οι επιχειρήσεις στην Θεσσαλία και λίγο αργότερα στην Ήπειρο. Η τελική Συνθήκη Ειρήνης με τους τούρκους υπογράφηκε στην Κωνσταντινούπολη, τον Δεκέμβριο τού ίδιου έτους.

1899.—Απεβίωσε ο σημαντικός άνθρωπος των Γραμμάτων και καθηγητής τού Πανεπιστημίου Αθηνών, Στέφανος Κουμανούδης. Ήταν Θράξ στην καταγωγή και γεννήθηκε στην Αδριανούπολη το 1818. Υπήρξε ένας μεγάλος κλασσικός φιλόλογος, αλλά και αρχαιολόγος, ενώ διετέλεσε καθηγητής τής λατινικής φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.

1901.—(ν. ημερ.) Η Κρητική Βουλή ζητά με ψήφισμά της την Ένωση τού νησιού με την Ελλάδα.

1906.—Οι ομοεθνείς μας τής Ρουμανίας, επιβαρύνονται ιδιαίτερα με τα νέα πρόσθετα τέλη που τους επέβαλε η κυβέρνηση τής χώρας.

.—Οι βουργαροκομητατζήδες δολοφονούν άγρια τον Βέλιο Δημ. Μητσκάρη, στην περιοχή τού Κρουσόβου.  

1907.—(ίσως 25 Μαΐου). Στο Ατά-Παζάρ τού Μοναστηρίου, οι αρχές απαγχονίζουν τον ήρωα μακεδονομάχο Γεώργιο Καμηλάκη μαζί με τον σύντροφό του, Κόκκινο Διαμαντή. Ο Καμηλάκης, είχε καταγωγή το Καστέλι Καινουρίου Ηρακλείου, ενώ τον είχαν συλλάβει κατόπιν προδοσίας.

1908.—Έκθεση προς το Υπουργείο: «…εις το χωρίον Σπάτοβον τής περιφερείας- Δεμίρ – Ισσάρ (Σιδηρόκαστρο), εφονεύθη ο χωρικός Ηλίας υπό βουλγαρικής συμμορίας, ως μη συμορφούμενος προς τάς διαταγάς αυτής».

1912.—(ν.ημ.). Η ιταλοκρατία στα Δωδεκάνησα. Ο ιταλικός στόλος με το το θωρηκτό «R.N. Napoli» καταλαμβάνει την Κω, ολοκληρώνοντας έτσι την πλήρη κατάληψη των Δωδεκανήσων.

.—Σαν σήμερα τοιχοκολλήθηκε προκήρυξη τού αντιστράτηγου Αμέλιο (Ameglio) που έλεγε ότι η τουρκική κυριαρχία έληξε στην Ρόδο, ότι φρόντισε γιά την κανονική λειτουργία όλων των υπηρεσιών και καλούσε τον λαό τής Ρόδου να επιστρέψει ήσυχος στις εργασίες του και να επιδοθεί στις συναλλαγές του.

1919.—Ο αρχιμανδρίτης Πανάρετος, σε έκθεσή του προς τον συνταγματάρχη Κατεχάκη αποκαλύπτει στατιστικά στοιχεία τής τραγωδίας των Ποντίων. Με την ενίσχυση τού Οικουμενικού Πατριαρχείου επισκέφθηκε διάφορες επαρχίες τού Πόντου, και κατέγραψε με ακρίβεια και πιστότητα το μέγεθος τής μέχρι τότε καταστροφής η οποία παρέμενε σε εξέλιξη. Παρόμοιες στατιστικές υπάρχουν και γιά άλλες περιοχές τού Πόντου.

.—Ο Ελληνικός Στρατός στην Μικρά Ασία εκκαθαρίζει από τούρκους άτακτους την περιοχή.

1920.—Ολοκληρώνεται η απελευθέρωση τής Δυτικής Θράκης από τον Ελληνικό Στρατό. Σώμα Στρατού υπό τον Αντιστράτηγο Εμμανουήλ Ζυμβρακάκη ολοκλήρωσε την απελευθέρωση τής Δυτικής Θράκης η οποία είχε αρχίσει στις 11/4/1920, όταν τα γαλλικά στρατεύματα τα οποία την κατείχαν άρχισαν να αποχωρούν.

.—Σε ολόκληρο το μέτωπο στην Μ. Ασία ο Ελληνικός Στρατός ενεργεί δια περιπόλων.

1921.—Ο Ελληνικός στρατός στην Μ. Ασία εδραιώνει τις θέσεις του.

.—Σεισμός μεγέθους 5,4 Ρίχτερ, προκαλεί σημαντικές βλάβες στην νήσο Λευκάδα.

1922.—Η Ελληνική Στρατιά στην Μικρά Ασία προβαίνει σε αναγνωριστικές επιχειρήσεις.

1923.—Στην Κεφαλληνία, καταγράφεται σεισμός μεγέθους 5,3 Ρίχτερ. Προκάλεσε μικροζημιές.

1927.—Σκοτώθηκαν ο πιλότος μας Παρασκευάς Παπαδόπουλος και το πλήρωμα, Αλκιβιάδης Βαγιωνής, εκτελώντας εκπαιδευτική πτήση από το Σέδες στο Τατόϊ, όταν το αεροσκάφος στο οποίο επέβαιναν κατέπεσε στο έδαφος και συνετρίβη. http://www.pasoipa.org.gr/

1928.—Μετά από τις συχνότατες επικρίσεις τού Βενιζέλου γιά την διαχείριση τού κόμματος των Φιλελευθέρων, ο Καφαντάρης αναγκάζεται να παραιτηθεί. Τρεις ημέρες μετά, την αρχηγία θα αναλάβει ο Βενιζέλος.

.—Υπογραφή νέου Συμφώνου μεταξύ Ιταλίας – τουρκίας, στην Ρώμη, με το οποίο οι πρώτοι εξασφαλίζουν στην Μ. Ασία ακόμη περισσότερα ως προς την οικονομική τους διείσδυση. Μάταιες οι προσπάθειες τής πολιτικής μας γιά ειλικρινή προσέγγιση με τους εκμεταλλευτές Ιταλούς, …όσα απίθανα κι αν τους προσφέρθηκαν ή δεσμεύονταν πως θα προσφέρει η ελλαδική πολιτική.

1929.—Η πρώτη δημόσια συνεδρίαση τού Συμβουλίου τής Επικρατείας, αρχίζει τις εργασίες της στο «Ιλίου Μέλαθρον» (το οποίο απετέλεσε και την πρώτη έδρα τού Δικαστηρίου).

1931.—Η κυβέρνηση τού Ελευθερίου Βενιζέλου, κλονίζεται και πάλι μετά την παραίτηση τού υπουργού Καραπαναγιώτη. Το όνομα τού υπουργού τού Βενιζέλου, ενεπλάκη σε μεγάλο σκάνδαλο έργων οδοποιίας στην Μυτιλήνη.

1934.—Πραγματοποιούνται τα εγκαίνια τού νέου Δημόσιου Ψυχιατρείου κοντά στο Δαφνί.

1941.—Αρχίζει η Μάχη τής Κρήτης με την ρίψη Γερμανών αλεξιπτωτιστών  (επιχείρηση Ερμής). Η αντίσταση τού άμαχου πληθυσμού τής μεγαλονήσου κατέπληξε τον κόσμο ολόκληρο. Με τους συνεχείς βομβαρδισμούς από τις 14 Μαΐου, οι Γερμανοί κατάφεραν να απομονώσουν την Κρήτη, αναγκάζοντας την μικρή βρετανική δύναμη συμμαχικών αεροπλάνων να αναχωρήσει την 19η Μαΐου γιά την Αίγυπτο, αφήνοντας την γερμανική αεροπορία απόλυτο κυρίαρχο.

.—Από το χωριό Ταυρωνίτης (Ν. Χανίων) άρχισε η γερμανική επιδρομή στην Μάχη τής Κρήτης. Οι Γερμανοί, κατόρθωσαν να δημιουργήσουν ένα μικρό προγεφύρωμα στα ανατολικά τού Ταυρωνίτη ποταμού και έπειτα κατέλαβαν το αεροδρόμιο τού Μάλεμε και το Ύψωμα 107.

.—Οι Γερμανοί ρίπτουν εις τα Χανιά εμπρηστικάς βόμβας, αίτινες προεκάλεσαν μεγάλας πυρκαϊάς. Επετέθησαν ταυτοχρόνως κατά τού Ρεθύμνου και τού Ηρακλείου. Εις την τελευταίαν πόλιν, οι Γερμανοί στρατιώται εισήλθον αφού έβαλαν μπροστά των γυναικόπαιδα ως ασπίδα. Αλλά εξωντώθησαν ακολούθως εις σκληράς οδομαχίας. Κατά την ιδίαν ημέραν, διεξήχθησαν σφοδραί μάχαι πέριξ τού αεροδρομίου Μαλέμε.

.—Μετά από την πλήρως λανθασμένη εκτίμηση τού Βρετανού (ίσως Νεοζηλανδού) αξιωματικού των δυνάμεων που προάσπιζαν το αεροδρόμιο στο Μάλεμε τής Κρήτης, και την σύμπτυξή τους σε λιγότερα σημεία, οι Γερμανοί κατάφεραν να ανακτήσουν καίριες θέσεις. Κατόπιν, άρχισαν να ενισχύονται οι εχθρικές δυνάμεις από αεραποβατικές και το κακό δεν άργησε να γίνει. Ήταν θέμα χρόνου να χαθεί η Κρήτη.

.—Οι βούργαροι των Σερρών αξιώνουν απαιτήσεις από τον Μητροπολίτη Σερρών Κωνσταντίνο (ήθελαν να τού κλέψουν τα αρχιερατικά σκεύη), ο οποίος τους απάντησε «εξαφανιστείτε μην σάς σπάσω τα πόδια». Λίγον καιρό αργότερα απαίτησαν και πέτυχαν την εκδίωξή του.

.—Βεβαίωση τού III τάγματος τού 34ου Συντάγματος Πεζικού τής 20-5-41 αναφέρεται στην εξαιρετική δράση τού στρατιωτικού ιερέα, Αναστάσιου Κρητικού, με καταγωγή από την Ίμβρο «[…]ριψοκινδυνεύσας ως ευθαρσής στρατιώτης τα πάντα εις τον βωμόν τής Πατρίδος και αυτήν την ζωήν αυτού, ενεργών και ενθαρρύνων τους πάντας διά τής αυτοθυσίας του υπό το καταιγιστικόν πυρ και τον συνεχή και αδιάκοπον  βομβαρδισμόν σμηνών αεροπλάνων συγκρατών…». Ο Αρχιμανδρίτης Αναστάσιος Κρητικός, δολοφονήθηκε από μέλη τού ΕΛΑΣ τις παραμονές των Χριστουγέννων τού 1944.

1943.—Ο Αλ. Παπάγος συγκροτεί την αντιστασιακή οργάνωση «Στρατιωτική Ιεραρχία», με συμμετοχή των: I. Πίτσικα, Δημ. Παπαδόπουλο, Γεώργ. Κοσμά, Κων. Μπακόπουλο και Παν. Δέδε.

.—Γερμανοί εκτελούν δύο ασυρματιστές τής εθνικής αντιστασιακής οργάνωσης «Μίδας 614». Τους άνδρες τού Ιωάννη Τσιγάντε συνέλαβαν σε επιδρομές στις 18 & 31 Μαρτίου, σε οικίες όπου είχαν εγκατεστημένους ασυρμάτους τής οργανώσεως.

.—Λήγει η προθεσμία που έδωσαν οι Ιταλοί με προκηρύξεις τους γιά παράδοση όλων των ανταρτών οι οποίοι δρούσαν σε περιοχές τής Στερεάς Ελλάδος. Συγκεκριμένα, αφορούσαν κατά βάση τους τόπους δράσης τού μετέπειτα εθνομάρτυρα Ψαρρού, αλλά και των κομμουνιστών τού Βελουχιώτη.

1944.—Στο «Εθνικό Συμβούλιο» τού Λιβάνου συμφωνήθηκε μεταξύ των εκπροσώπων όλων των κομμάτων και των οργανώσεων τής Εθνικής Αντίστασης ότι μετά την απελευθέρωση, ο Ελληνικός λαός «θα αποφασίσει κυριάρχως και διά το πολίτευμα και διά το κοινωνικό καθεστώς και την κυβέρνηση τής αρεσκείας του». Οι συμφωνίες επικυρώθηκαν και διευρύνθηκαν στην Καζέρτα (24/9/1944), αλλά δεν τηρήθηκαν από το Κ.Κ.Ε. το οποίο είχε ως στόχο, αρχικά να εφησυχάσει τους ιδεολογικούς του αντιπάλους, και στην συνέχεια να κυριαρχήσει διά τής βίας.

1946.—Παραχωρείται από το Βρετανικό Πολεμικό Ναυτικό στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό το αντιτορπιλικό «Αιγαίον ΙΙ».

1947.—Κατακρεουργήθηκε από τους κομμουνιστές ο  Αρχιμ. Ευάγγελος Δεληγιάννης.

.—Εκτελούνται μετά την καταδίκη τους ως εγκληματίες πολέμου, ο Στρατηγός των Γερμανών αλεξιπτωτιστών Μπρούνο Όσβαλντ Μπρόγιερ και ο Στρατηγός τού πεζικού, Φρειδερίκος Γουλιέλμος Μύλλερ. Ο Μύλλερ, επονομαζόταν ‘’δήμιος τής Κρήτης’’ και ο τάφος του βρίσκεται στο Γερμανικό νεκροταφείο τού Διονύσου Αττικής. Τα οστά τού Μπρόγιερ μεταφέρθηκαν χρόνια μετά στην Κρήτη, και θάφτηκαν στο λόφο 107 με θέα το Μάλεμε, μαζί με τους άλλους Γερμανούς που έπεσαν στο νησί.

1949.—Απεβίωσε ο Αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός. Το κοσμικό του όνομα ήταν Δημήτριος Παπανδρέου, με καταγωγή από την Δόρβιτσα Ναυπακτίας. Είχε αναπτύξει σπουδαία εθνική καί κοινωνική δράση κατά την περίοδο τής Κατοχής, διετέλεσε δε πρωθυπουργός και Αντιβασιλεύς.

1951.—Ο Κωνσταντίνος Κοτζιάς γίνεται Δήμαρχος Αθηνών γιά ενάμισο μήνα. Στις 6 Ιουλίου τής ίδιας χρονιάς ανέλαβε ο Κωνσταντίνος Νικολόπουλος, γιά μόλις πέντε ημέρες, όπου θα συνεχίσει και πάλι ο Κοτζιάς.

.—Στον Τύπο τής εποχής διαβάζουμε: «Ανεκοινώθη αρμοδίως ότι υπεγράφη χθες σύμβασις μεταξύ τής Δημοσίας Διαχειρίσεως Ηλεκτρισμού και τού Γερμανικού οίκου ”Φίλιπ Χόλτσμαν”, διά τα έργα τού νέου λιγνιτωρυχείου Αλιβερίου, εκ τού οποίου ως γνωστόν θα τροφοδοτείται με καύσιμα το ανεγειρόμενον εις την περιφέρειαν Αλιβερίου θερμοηλεκτρικόν εργοστάσιον ισχύος 80.000 κιλοβάτ

1959.—Σκοτώθηκε ο αεροπόρος μας Γεώργιος Δρακόπουλος, όταν το αεροσκάφος του προσέκρουσε στο «μνημείο των πεσόντων κατά την μάχη τής Κρήτης», έξω από τα Χανιά, κατά την διάρκεια επιδείξεως σχηματισμού σμήνους πάνω απ’ αυτό.

1966.—Συμβαίνει δακτυλιοειδής έκλειψη ηλίου, ορατή στην χώρα μας.

1980.—Απάτη εκατομμυρίων ξεσκεπάζεται σε βάρος τού Ο.Α.Ε.Δ. Συλλαμβάνονται 32 άτομα.

1987.—Ο βουλευτής τής Νέας Δημοκρατίας Γεώργιος Ράλλης, αποχωρεί από τον κομματικό σχηματισμό.

1993.—Αθώος κρίνεται ομόφωνα ο επιχειρηματίας Γιώργος Λούβαρης, ο οποίος κατηγορήθηκε γιά την υπόθεση τής αγοράς των πυραύλων Μάτζικ.

.—Τα Σκόπια διαμαρτύρονται στις ελληνικές αρχές γιά τις δυσκολίες που δημιουργούν Έλληνες φρουροί και τελωνειακοί των συνόρων σε πολίτες και αυτοκίνητα των Σκοπίων που φέρουν στα χαρτιά τους την ονομασία “Δημοκρατία τής Μακεδονίας”.

1994.—Ψηφίζεται στην Βουλή η σύσταση προανακριτικής επιτροπής που θα διερευνήσει τυχόν ποινικές ευθύνες των Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, Ιωάννη Παλαιοκρασσά και Ανδρέα Ανδριανόπουλου γιά το θέμα πωλήσεως τής Α.Γ.Ε.Τ.

1996.—Απεβίωσε ο ζωγράφος και καθηγητής στην νεοσύστατη Σχολή Καλών Τεχνών τού Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Δημήτρης Κοντός. Μαθητής τού Γιάννη Μόραλη στην Σχολή Καλών Τεχνών, δημιούργησε στην Ρώμη μαζί με άλλους Έλληνες καλλιτέχνες την ομάδα “Gruppo Sigma”  η οποία παρακολουθούσε τα πρωτοποριακά κινήματα και παρουσίαζε τις ιδέες της σε πόλεις τής Ιταλίας και αργότερα στην Αθήνα.

1997.—Ο Αστυνομικός Διευθυντής Μαρκάκης Νικόλαος, τραυματίστηκε θανάσιμα από πυροβολισμό στο Αργυρόκαστρο.Το θλιβερό γεγονός συνέβη κατά την διάρκεια τής υπηρεσίας τού θύματος ως επικεφαλής φρουράς στο Προξενείο τής Ελλάδος στο (υπό αλβανική κατοχή) Αργυρόκαστρο τής Βορείου Ηπείρου.

2004.—Στις Η.Π.Α. έφθασε ο πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής, γιά 5ήμερη επίσκεψη, μετά από πρόσκληση τού Προέδρου Τζώρτζ Μπους. Στο επίκεντρο των συζητήσεων των δύο ανδρών στον Λευκό Οίκο, είναι οι διμερείς σχέσεις, η ασφάλεια των Ολυμπιακών Αγώνων, το Κυπριακό, τα ελληνοτουρκικά και θέματα τής Ομογένειας.

2012.—Οἱ ὀπαδοὶ τῆς ποδοσφαιρικῆς ὁμάδας «Νάπολι», πρὶν τὴν ἔναρξη τοῦ τελικοῦ Κυπέλλου Ἰταλίας μεταξὺ τῆς «Νάπολι» καὶ «Γιουβέντους», ἀποδοκίμασαν κατὰ χιλιάδες μὲ ἔντονα σφυρίγματα καὶ φωνὲς τὸν Ἐθνικὸ Ὕμνο τῆς Ἰταλίας, φωνάζοντας ταυτόχρονα τὸ σύνθημα «Δὲν εἴμαστε Ἰταλοί, ἐμεῖς εἴμαστε Παρθενοπεῖς». Μερικὲς μνῆμες διατηροῦνται ἔστω καὶ μέσῳ ἀθλητικῶν φανατισμῶν, ἀλλά, σκεφθεῖτε πόσο διαφορετικὰ θὰ ἦταν ἄν ὑπῆρχε Ἑλληνικὴ Μητρόπολις μὲ ἔμπρακτη διάθεση πολιτισμικῆς ἐνισχύσεως αὐτῶν τῶν πανάρχαιων δεσμῶν.

2016.—Πρώτη Παγκόσμια Ἡμέρα Ἑλληνικῆς Γλώσσας καὶ Πολιτισμοῦ. Ἡ ἡμερομηνία ἐπιλέχθηκε συμβολικὰ διότι ἡ ἴδια ἡμέρα θεωρεῖται γενέθλιος τοῦ Σωκράτους, ἀλλὰ καὶ διότι τὴν 20η Μαΐου ἄρχισε ἡ 1η Οἰκουμενικὴ Σύνοδος τῆς Νικαίας ἡ ὁποία -ὅπως ἀναφέρει ἡ αἰτιολογικὴ ἔκθεση- «λειτούργησε κομβικὰ γιὰ τὴν Ἑλληνορθόδοξη παράδοση καὶ τὴν μεταγενέστερη πολιτιστικὴ ἐπιρροὴ της ἀνὰ τὸν κόσμο». Ἐπὶ προσθέτως τοποθετεῖται ἐνδιάμεσα δύο ἄλλων γεγονότων τῆς Ἑλληνικῆς Ἱστορίας· τῆς Ἡμέρας Γενοκτονίας τῶν Ποντίων (19/5) καὶ τῆς Μάχης τῆς Κρήτης (21/5), δημιουργῶντας «ἕνα τρίπτυχο τὸ ὁποῖο  συνδέει τὴν γλῶσσα καὶ τὸν πολιτισμὸ μὲ τὸ ἱστορικὸ γίγνεσθαι, καθὼς καὶ τὴν διαχρονικὴ καὶ διατοπικὴ παρουσία τοῦ Ἑλληνισμοῦ».

Copyright (©) «Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο»
Βασική πηγή: www.eistoria.com

Αφήστε μια απάντηση