ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ-21 ΙΟΥΝΙΟΥ

Μακεδομάχος Μιχαήλ Αναγνωστάκος (καπετάν Ματαπάς). Έπεσε ηρωικώς μαχόμενος στὴν μάχη Λαχανά (β’ βαλκανικός πόλεμος).
21 Ιουνίου

356.—π.Χ. Η πλέον γνωστή και καθιερωμένη ως ημερομηνία γεννήσεως τού Μεγάλου Αλεξάνδρου. «….ἡ παράδοση λέῃ πὼς πέρ’ ἀπ’ ὅλα τ’ ἄλλα σημεῖα καὶ τέρατα, τὴν νύχτα ποὺ γεννιέται ὁ Ἀλέξανδρος π α ρ α δ ί ν ε τ α ι  σ τ ὴ  φ λ ό γ α  τ ὸ  Ἀ ρ τ ε μ ί σ ι ο  τῆς Ἐ φ έ σ ο υ, ποὺ μὲ τὸ  Μεγάβυξό του, ἐπικεφαλῆς τῶν εὐνούχων καὶ τῶν ἱερόδουλων, οἱ Ἕλληνες τὸ θεωροῦσαν  ἀ ν α τ ο λ ι κ ό  πάντα ἱερό· κι ὅταν ἐπιμένῃ (ἡ παράδοση)συμβολική, πὼς ὁ Φίλιππος ἔμαθε τὴ γέννηση τοῦ γιοῦ του μαζὶ μὲ τὴν ἀγγελία τριῶν νικῶν του(ἅλωση Ποτίδαιας, νίκη κατὰ τῶν Ἰλλυριῶν Δαρδάνων, καὶ Ὀλυμπιακή νίκη), ὁ Μ ῦ θ ο ς θέλει νὰ πῇ τὸ νόημα τῆς πιὸ γενναῖα ἡρωικῆς ζωῆς στοὺς αἰῶνες καὶ μαζὶ νὰ ὑποβάλῃ τὴν ῥωμαλέα ἰδέα του, μιᾶς μυστικῆς προοιωνοῦ συνάρτησης μ’ ὅλα τοῦ κόσμου ὅπου γεννιέται κάποτε τὸ κοσμογονικό…». Πατέρας του ο Μακεδών Φίλιππος· επίμονος, προνοητικός, ψύχραιμος αλλά και εκρηκτικός, παθιασμένος, και ακούραστος, μπορεί να καταπιάστηκε με την ιδέα να ενώσει τους Έλληνες και να στήσει στην κορυφή τούς Μακεδόνες του, αυτό όμως δεν ήταν αυτοσκοπός μέσα του. Μετέδωσε όμως την ορμή και το όραμα στον Αλέξανδρο. Μητέρα του, η Ολυμπιάς, κόρη τού Ηπειρώτη βασιλιά Νεοπτόλεμου, με καταγωγή από την γενιά τού Αχιλλέα. Γυναίκα όμορφη, κατακαιόμενη από φλογερά πάθη και κλεισμένη στον εαυτό της. Την νύχτα πριν τον γάμο της, λέγεται ότι ονειρεύτηκε πως μιά φοβερή θύελλα μαινόταν γύρω της, όταν ξαφνικά ένας κεραυνός μπήκε μέσα της, που τινάχτηκε μετά έξω σαν άγρια φωτιά. Από τέτοιο εκρηκτικό μείγμα προήλθε ο Αλέξανδρος, που φρόντισε όμως ο πατέρας του από νωρίς, να μορφωθεί και διδαχτεί από τον Αριστοτέλη. Αυτός μύησε το γεμάτος πάθος αγόρι στον ανώτερο κόσμο και στην πολιτεία των ιδεών, την ιδέα τού μεγάλου να συλλάβει, και να τάξει όρο και επιταγή στην ζωή του· την απόλαυση να φεύγει και σε πάθη να μην παραδίνεται, αλλά το μύχιο πάθος μέσα του, να εξευγενίζει και στην ακράτητη ρώμη του να δίνει μέτρο και βάθος. Με τέτοια επίδραση μορφώθηκε ο χαρακτήρας κι η μεγαλοφυΐα του. (Ο Πλούταρχος αναφέρει ως ημερομηνία γεννήσεως τού Μακεδόνα βασιλιά και Μεγάλου Στρατηλάτη, την έκτη ημέρα τού μηνός Εκατομβαιώνος κατά το Αττικό Ημερολόγιο, ή Λώου κατά το Μακεδονικό, που κατά προσέγγιση είναι η 20η Ιουλίου. Επίσης στο βιβλίο τού Ντρόϋζεν (Droysen) και στην εξαιρετική εργασία των παραπομπών τής οικογένειας Αποστολίδη, αναφέρεται από ορισμένους όπως ο Μπόσγουορθ (Bosworth), ως χρονική περίοδος το τέλος τού χρόνου, βάσει των υπολογισμών τού Αριστοβούλου). [Ιστορία τού Μεγάλου Αλεξάνδρου, Γ΄έκδοση, J.G.Droysen, Ρένου-Ήρκου και Στάντη Αποστολίδη].

240.—π.X. Σαν σήμερα δόθηκε η αφορμή στον Ερατοσθένη τον Κυρηναίο, πολυσύνθετη ιδιοφυΐα που ασχολήθηκε σχεδόν με όλους τους κλάδους τής επιστήμης (αστρονομία, ιστορία, γεωγραφία, φιλοσοφία, ποίηση, μαθηματικά), ιδρυτή τής Επιστημονικής/Μαθηματικής Γεωγραφίας, «διευθυντή» τής Μεγάλης Βιβλιοθήκης τής Αλεξάνδρειας, να υπολογίσει με ελάχιστη απόκλιση την περίμετρο τής Γης. Έναυσμα γι’ αυτή του την επιστημονική έρευνα, ήταν κάτι αξιοπερίεργο που διάβασε σ’ έναν πάπυρο τής Βιβλιοθήκης. Στα νότια τής Αιγύπτου, την ημέρα με την μεγαλύτερη διάρκεια, συνέβαινε το εξής· η σκιά ενός κίονα ή ενός κάθετου ξύλου, γινόταν μικρότερη όσο πλησίαζε ο ήλιος στο μεσουράνημα. Και ενώ τις υπόλοιπες ημέρες ένα πηγάδι έμενε στην σκιά, την ημέρα εκείνη, οι ακτίνες τού ηλίου εισχωρούσαν και το φώτιζαν κάθετα, ενώ οι κάθετοι κίονες δεν είχαν σκιά! Ο Ερατοσθένης συνδύασε αυτό το δεδομένο, με το γεγονός ότι στην Αλεξάνδρεια την ίδια ώρα αυτό δεν συνέβαινε. (Θα συνέβαινε μόνο εάν η γη ήταν επίπεδη). Κάνοντας λοιπόν τους υπολογισμούς του χιλιάδες χρόνια πριν από εμάς, χρησιμοποιώντας γιά μέτρηση έναν απλό στύλο (την αστρονομική ράβδο), και την Ευκλείδιο γεωμετρία, χωρίς να έχει στην διάθεσή του τα τέλεια και ακριβή όργανα που διαθέτουν οι σημερινοί επιστήμονες, υπολόγισε με ελάχιστη απόκλιση την περίμετρο τής Γης. Εκτός από την ακτίνα τής Γης, είχε μετρήσει και την κλίση τού άξονά της, δίνοντας την τιμή των 23 μοιρών. Σίγουρα όπως προκύπτει, ο Ερατοσθένης είχε ανακαλύψει ότι η ελάχιστη σκιά τής αστρονομικής ράβδου είναι διαφορετική την ίδια μέρα σε διαφορετικούς τόπους και ότι υπάρχουν τόποι που αυτή μηδενίζεται μία ή δύο φορές τον χρόνο.

533.—Ο ρωμαϊκός στόλος αποπλέει γιά την Μεγάλη Ελλάδα με σκοπό να πατάξει τους Βάνδαλους. Έφτασε στην Σικελία στα μέσα Αυγούστου. 

1571.—Μετά από έκρηξη σε λαγούμι που έσκαψαν οι τούρκοι πολιορκητές τής Αμμοχώστου στην Κύπρο, μέρος τού τείχους κατεδαφίζεται και αρχίζει μία φονικότατη μάχη. Αμέτρητοι είναι οι τούρκοι που χάνουν την ζωή τους ενώ, από τους 100 υπερασπιστές που επίσης χάθηκαν, συγκαταλέγονται μερικοί εκλεκτοί αξιωματικοί.

1655.—Ο στόλος των Ενετών, σε ναυμαχία με τους τούρκους στην είσοδο των στενών των Δαρδανελίων, τους κατανικά. Είναι μία από τις τρείς σημαντικές νίκες τού βενετικού στόλου κατά την περίοδο 1655-1657. Αυτή την περίοδο το Αιγαίο βρισκόταν μεταξύ σφύρας και άκμωνος, αφού στις συγκρούσεις μεταξύ Βενετών και οθωμανών τα θύματα ήταν πάντοτε οι Έλληνες.

1669.—(21-22/6) Ο δούκας Ντε λα Φοϊγάντ, επί κεφαλής των γαλλικών χερσαίων δυνάμεων που προσήλθαν γιά βοήθειαν των Ενετών κατόπιν ενεργειών και συνεννοήσεων τού Μοροζίνι με τον Λουδοβίκο ΙΔ΄, εισέρχεται στον Χάνδακα Κρήτης με το σύνολο τής δυνάμεώς του. Το βαρύτερο τίμημα τού Βενετοτουρκικού πολέμου το πλήρωσε ο πληθυσμός τής Κρήτης, ο οποίος ενώ ανερχόταν σε 287.000 προ τού πολέμου, το 1669 είχε μειωθεί σε 134.000 .  

1732.—Οι τούρκοι αποκεφαλίζουν στην Χίο τον νεομάρτυρα Νικήτα από την Νίσυρο. «….ὁ πατέρας του, δημογέροντας τῆς Νισύρου, ἔπεσε στὴν δυσμένεια τῶν τούρκων καὶ γιὰ νὰ ἀποφύγῃ τὶς τιμωρίες τους, ἐξισλαμίστηκε μὲ ὅλη του τὴν οἰκογένεια καὶ μετακόμισε στὴν Ῥόδο. Ὅταν ὁ Νικήτας σὲ μικρὴ ἡλικία ἔμαθε ἀπό τὴν μητέρα του τὴν ἀλήθεια, στὰ 14 του πῆγε στὴ Νέα Μονὴ τῆς Χίου, ὅπου στὸν ἡγούμενο  ἐξομολογήθηκε τὰ συμβαίνοντα μ’ αὐτόν. Ὁ ἡγούμενος τὸν παρέπεμψε στὸν ἐκεῖ ἐφησυχάζοντα, ἀρχιερέα, πρώην Θηβῶν Μακάριο, ὁ ὁποῖος τὸν μύρωσε καὶ τοῦ ἔδωσε χρήσιμες συμβουλές. Ἐπιθυμῶντας νὰ μαρτυρήσῃ γιὰ τὸν Χριστό καὶ μὲ τὶς συμβουλὲς τοῦ ἀσκητῆ Ἀνθίμου Ἁγιοπατερίτη καὶ τὴν εὐχὴ τῶν ἄλλων πατέρων τῆς Μονῆς, ἀναχώρησε γιὰ τὴν Χίο, ὅπου μετὰ ἀπό βασανιστήρια ποὺ ὑπέστη ἐπί δέκα ἡμέρες, ἀποκεφαλίστηκε στὰ 17 του χρόνια.…».

1805.—Κατά τα ξημερώματα τής σημερινής, λίγο μετά τις 04:00, τέσσερεις αλλεπάλληλες σεισμικές δονήσεις έπληξαν δυνατά την νήσο Κρήτη. Ρήμαξαν περισσότερο τις περιοχές των Χανίων και τού Ρεθύμνου, με κατάρρευση πολλών κτηρίων, αφού το μέγεθος τού σεισμού έφτασε μέχρι τα 7,2 Ρίχτερ. Ήταν ημέρα Τετάρτη.

1810.—Στις 6.30 τα ξημερώματα, ο Εγκέλαδος «επισκέπτεται» την Ζάκυνθο. Αν και δεν ήταν ιδιαιτέρως ισχυρός, ωστόσο προκάλεσε αρκετή ζημιά στο νησί.

1814.—Κατόπιν τριετούς αποκλεισμού τής νήσου από τους Άγγλους, τα αποτελέσματα τού οποίου ήταν τραγικά γιά την πόλη αλλά και γιά την Κερκυραϊκή ύπαιθρο, τα  Αγγλικά στρατεύματα καταλαμβάνουν την Κέρκυρα. Η Κατοχή των Άγγλων διήρκεσε 46 χρόνια και η υποτιθέμενη «προστασία», πολλές φορές μετατράπηκε σε πραγματική κατοχή και τυραννία. Γεγονός πάντως είναι η αξιόλογη πνευματική ανάπτυξη, με την λειτουργία πολλών σχολείων σε μεγάλα χωριά τού νησιού και η ίδρυση τής Ιονίου Ακαδημίας. 

1818.—Μύηση τού Παπαφλέσσα στην Φιλική Εταιρεία.

1821.(ν.ημ.) Αφικνείται στο στρατόπεδον των Βερβένων ο Δημήτριος Υψηλάντης. Η ήττα των τούρκων στα Βέρβενα τον Μάϊο τής ίδιας χρονιάς, μετέτρεψε τον οικισμό σε ένα καλά οχυρωμένο στρατόπεδο που τροφοδοτούσε τους επαναστάτες με τρόφιμα και πολεμοφόδια. Στις 10/21 Ιουνίου, έφτασε ο Δημήτριος Υψηλάντης και συσκέφτηκε με τους καπεταναίους και τους προκρίτους. Μάλιστα στα Βέρβενα έφερε ο Υψηλάντης τυπογραφείο που είχε προμηθευτεί από την Τεργέστη, το οποίο όμως παρέμεινε αχρησιμοποίητο έως ότου μεταφέρθηκε στην Καλαμάτα όπου και εκδόθηκε η πρώτη έντυπη εφημερίδα σε ελεύθερο έδαφος, με τον τίτλο «Σάλπιξ Ελληνική» (βλ.και 10/6).

.—«Οι Αγραφιώται εδίωξαν τους τούρκους των Αγράφων τής Ευρυτανίας και συσσωματωθέντες υπό την οδηγίαν τού οπλαρχηγού Σταμούλη Γάτσου, εισεχώρησαν εις την Θεσσαλίαν και έκαυσαν τα παρά το Φανάρι τής Θεσσαλίας δύο κονιαροχώρια, Φράγκον και Λοξάδαν.»

.—Στο χωριό Ρεντίνα στ’ Άγραφα, οι Έλληνες υπό τον Λογοθέτην Ζώτο μάχονται εναντίον των τούρκων, τελικά όμως περιέρχεται και πάλι στα χέρια των οθωμανών, οι οποίοι προβαίνουν σε άγριες βιαιοπραγίες σε βάρος τού πληθυσμού. «Μάχη εις το χωρίον Ρεντίνα, πρωτεύουσαν τού Δήμου Μενελαΐδος τής Καρδίτσης, εν η συνελήφθη αιχμάλωτος ο οπλαρχηγός Κωνσταντίνος Βελής και εστάλη δέσμιος εις Κωνσταντινούπολιν. Νίκη τούρκων. Κατ’ αυτήν προΐστατο των Ελλήνων ο Λογοθέτης Ζώτος.» Ο Κώστας Βελής υπήρξε από τους διασημότερους πρόμαχους τού αγώνα και κατατάσσεται δίπλα στους μεγάλους τής επαναστάσεως. Στην Κωνσταντινούπολη όπου εστάλη, θανατώθηκε μετά από σκληρά βασανιστήρια.

.—Ο οπλαρχηγός τής Κρήτης Πρωτοπαπαδάκης, χτυπά τους εχθρούς στο Τσιβαρά χωρίς αποτέλεσμα· το βράδυ μάλιστα που κοιμήθηκαν, κάποιοι καμπίτες χριστιανοί πρόδωσαν την θέση τους και λίγο έλειψε να τους κατασφάξουν οι τούρκοι· ευτυχώς η νύχτα τους προφύλαξε και άφησαν δύο μόνο νέους νεκρούς.

1822.—Στο Πέτα Άρτας 1.500 Έλληνες με αρχηγό τον Μάρκο Μπότσαρη προσπαθούν να ενωθούν με τους Σουλιώτες, αλλά ισχυρή τούρκικη δύναμη τους απωθεί πίσω στο στρατόπεδο.

1824.—(21-22/6) Συνεχίζεται ο αγώνας των Ελλήνων στα Ψαρά έναντι των τουρκοαιγυπτιακών ορδών που αποβιβάστηκαν στο νησί την προηγούμενη ημέρα. Οι ηρωικοί Ψαριανοί αγωνίστηκαν σκληρά αλλά τελικά υπέκυψαν και έτσι η νήσος κατεστράφη ολοσχερώς. Η τουρκική αυτή θηριωδία προκάλεσε τον παγκόσμιο αποτροπιασμό και ενίσχυσε τον φιλελληνισμό σε ολόκληρο τον κόσμο. «Καταστροφή Ψαρών υπό Καπετάν Χουσρέφμπεη ή Τοπάλ.»

1825.—Ο Γιωργάκης Κίτσος εισέρχεται στο πολιορκημένο Μεσολόγγι γιά να ενισχύσει την άμυνα. Ανέλαβε την υπεράσπιση τής θέσης Λουννέτα, και «εχαίρετο την υπόληψιν όλων».

1826.—Εις τα Λιόσια Αττικής έγινε μεγάλη μάχη μεταξύ Ελλήνων και τούρκων. Οι Έλληνες έτρεψαν σε φυγή τους τούρκους. «Μάχη Λιοσίων, χωρίου τού Δήμου Φυλής τής Αττικής και φυγή τούρκων. Εν αυτή παρέστησαν οπλαρχηγοί μεν των Ελλήνων οι Βάσσος Μαυροβουνιώτης και Κριεζώτης, αρχηγοί δε των τούρκων ο Ομέρ πασάς τής Καρύστου και ο Σελιχτάρης τού Μεχμέτ Ρεσίτ πασά Κιουταχή.» Εκτός από την Ακρόπολη των Αθηνών στην οποία εξακολουθούσε να κυματίζει η Ελληνική σημαία, η μικρή δύναμη των δύο οπλαρχηγών κατείχε ακόμα την Κάζα και τα Δερβενοχώρια. Ο Βάσσος και ο Κριεζώτης είχαν απορρίψει όλες τις δελεαστικές προτάσεις τού Κιουταχή γιά υποταγή και εξακολουθούσαν να πολεμούν τον Ομέρ Πασά που είχε εισβάλει πριν τον Κιουταχή στην Αττική. Αλλά ο αρχηγός τής Ακροπόλεως των Αθηνών, Γκούρας (ή Γούρας), αντί να αγωνιστεί με τον Βάσσο και τον Κριεζώτη στην ύπαιθρο, υπερασπιζόμενος όλη την επαρχία Αττικής, αν όχι και την Βοιωτία, κλείστηκε στην Ακρόπολη και παρεκτράπηκε «...εις πολλάς επί αργυρολογία καταχρήσεις κατά των πολιτών τής πέριξ χώρας». Όταν μετά από λίγο κατέβηκε ο Κιουταχής μέσω Θηβών με δέκα χιλιάδες ιππείς και εικοσιέξι πυροβόλα, οι Βάσσος και Κριεζώτης, υποχώρησαν στην Ελευσίνα. 

.—«Εκστρατεία Ιμβραήμ πασά κατά τής Μάνης.»

1829.—«Μάχη παρά το Μαυροβούνι επί τής οδού Θηβών και Χαλκίδος αμφίρροπος. Ενταύθα επληγώθη θανασίμως ο οπλαρχηγός Λιακόπουλος, όστις μετά τρεις ημέρας απεβίωσεν. Κατ’ αυτήν αρχηγοί των μεν Ελλήνων ήσαν οι Ρούκης, Μπαϊρακτάρης και Σκουρτανιώτης των δεν τούρκων ο Ασλάνμπεης και Μαχαρδάρης.»

1862.—(ν. ημ.) Τρείς σεισμικές δονήσεις μέσα σε μία ημέρα στην Κρήτη. Η πρώτη συνέβη στις 5.30 το πρωί. Το φαινόμενο είχε πολύ μεγάλη συχνότητα τους τελευταίους δύο μήνες στο νησί.

1863.—Καταλήγουν τα «Ιουνιανά», οι πολιτικές συγκρούσεις μεταξύ «Ορεινών» και «Πεδινών» οι οποίες κόστισαν την ζωή σε εκατοντάδες ανθρώπους και άρχισαν από τις 18 τού μήνα. Μετά το τελεσίγραφο των Μεγάλων Δυνάμεων, οι αντίπαλες πολιτικές (και όχι μόνον) παρατάξεις, υπέγραψαν συμφωνία καταπαύσεως, ενώ αποσύρθηκε και ο στρατός από την πρωτεύουσα. Κατά την διάρκεια των συμπλοκών αυτών, μεταξύ άλλων, σκοτώθηκε ο γυιός τού Κωνσταντίνου Κανάρη,  Αριστείδης.

1903.—Με επιστολή τους προς τον Γεώργιο Τσόντο, η ομάδα των Κρητικών Γ. Πέρρου, Γ. Δικώνυμου, Ευθ. Καούδη, Λ. Βρανά, Γ. Ζουρίδη, Ε. Μπονάτου, Μ. Καντουνάτου, Γ. Στρατινάκη και Ν. Λουκάκη, τον ενημερώνουν πως έχουν φτάσει στην Μακεδονία και ήδη μάχονται κατά των βούργαρων

.—Ο μακεδονομάχος Εμμ. Νικολούδης, από Λακκούς Κυδωνίας Χανίων, αναλαμβάνει δράση στην περιοχή τής Καστοριάς.  

1905.—Οι μάχες μεταξύ των φερόμενων ως «Προστάτιδων Δυνάμεων» και Κρητών στο νησί, συνεχίζουν. Οι Κρήτες, στους οποίους οι δήθεν «προστάτες» τής Ελλάδος αρνούνται πεισματικά την Ένωση με την μητέρα πατρίδα, παρά τους βομβαρδισμούς από θάλασσα και τις εκσυγχρονισμένες δυνάμεις ξηράς, καταλαμβάνουν τον Πλατανιά και άλλα σημεία. Πολλές ήταν και οι φορές όπου οι κατοχικές δυνάμεις αναγκάστηκαν να συνθηκολογήσουν.

.—Ανταρτικό σώμα υπό τον Οπλαρχηγό Ιωάννη Καλογεράκη, από το Ζυμβραγό Χανίων, επιτίθεται στο Αετόζι (Αετός) τής περιοχής Φλώρινας εναντίον ομάδας κομιτατζήδων. Μετά όμως από βουργάρικη προδοσία στους τούρκους, δέχεται επίθεση από τους τελευταίους και στην συμπλοκή που ακολούθησε σκοτώνεται ο Καλογεράκης μαζί με 2 άντρες του.

1913.—Με διάγγελμα τού βασιλέα Κωνσταντίνου Α΄, ανακοινώνεται επισήμως στον Ελληνικό λαό η έναρξη τού Β΄Βαλκανικού πολέμου.

.—Ο Ελληνικός Στρατός, κατόπιν τριημέρων σκληρών μαχών, κυριεύει δι’ επικής εξορμήσεως, τας κατεχομένας υπό των βουλγάρων οχυράς τοποθεσίας τού Λαχανά και τού Κιλκίς. Κατά τας μάχας αυτάς, οι Έλληνες στρατιώται έγραψαν σελίδας αθανάτου ηρωϊσμού και δόξης. Αι απώλειαι των ημετέρων ανήλθον εις 10.000 νεκρούς και τραυματίας. Μεταξύ των νεκρών ήσαν έξι Διοικηταί συνταγμάτων, τρείς Διοικηταί ταγμάτων και μέγας αριθμός άλλων αξιωματικών. Η μεγαλειώδης αυτή νίκη είχε αποφασιστικήν σημασίαν διά την έκβασιν τού κατά τής βουργαρίας πολέμου.

.—Στην μάχη Κιλκίς – Λαχανά, αιχμαλωτίζεται από βούργαρους ο δωδεκάχρονος Κεφαλλονίτης Ραφτόπουλος Γεράσιμος. Η ιστορία τού μικρού Γεράσιμου είναι από τις ελάχιστα γνωστές τού Β΄Βαλκανικού πολέμου και δείχνει μέχρι πού μπορεί να φτάσει ένα αμούστακο παιδί, με οδηγό την αγάπη του γιά την Πατρίδα. Κατόρθωσε να δραπετεύσει σκοτώνοντας τρεις από τους πέντε βούργαρους φρουρούς και να επιστρέψει στο Ελληνικό Στρατόπεδο.

.—(π. ἡμ.) Στὴν μάχη τοῦ Λαχανᾶ πίπτει ἡρωικῶς μαχόμενος ὁ  Μανιάτης Μακεδονομάχος, Μιχαήλ Ἀναγνωστάκος (καπετὰν Ματαπᾶς). Τὸ ὄνειρό του νὰ δῇ ἐλεύθερη τὴν πατρίδα τοῦ Μ. Ἀλέξανδρου, τὸν ὁδήγησε νὰ παρουσιαστῇ ἐθελοντικά στὸν Ἑλληνο-βουργαρικὸ πόλεμο τὸ 1913, παρ’ ὅλο ποὺ ἦταν σὲ τιμητικὴ διαθεσιμότητα λόγῳ τῆς πλούσιας Ἐθνικῆς δράσεώς του καὶ τῆς κλονισμένης ὑγείας του. Ὡς ὑπολοχαγὸς πυροβολικοῦ, ἡγούμενος λόχου, ἀντιμετώπισε ἐπιτυχημένα καὶ ἐπετέθη στὴν μάχη τοῦ Λαχανᾶ κατὰ τῶν βουργάρων ποὺ χρόνια εἶχε πολεμήσει. Ἀπωθῶντας τους, ἔσωσε τὴν Ἑλληνική Μεραρχία ἡ ὁποία θὰ δεχόταν αἰφνιδιαστικὴ ἐπίθεση καὶ ἔπεσε ἡρωικά μαχόμενος τὴν στιγμὴ μάλιστα ποὺ οἱ βούργαροι ὑποχωροῦσαν.

.—(π.ἡμ.) Στην ίδια μάχη έπεσε υπέρ πατρίδος ο επίσης Μακεδονομάχος Καπετάν Παπαβλαχάκης (Ρέτσος Π. Ιωάννης) από τον Σκορτσινό Αρκαδίας.

.—Η Ι Μεραρχία που επιχειρούσε στην περιοχή Λαχανά, δέχτηκε επίθεση από τους βούργαρους οι οποίοι σχημάτισαν την λανθασμένη εντύπωση ότι το Ελληνικό τάγμα υποχωρούσε. Η λανθασμένη εντύπωση σχηματίστηκε λόγω τής διαταγής τού Γενικού Στρατηγείου να μετακινήσει τμήματα τής Ι και τής VΙ Μεραρχίας από την περιοχή τού Λαχανά, στο Κιλκίς, «ὅπως μέχρι τῆς νυκτός ἁλωθῇ τοῦτο». Η επίθεση των βούργαρων αποκρούστηκε εξ αιτίας τού ηρωισμού των ανδρών τού τάγματος. Σχεδόν όλοι οι αξιωματικοί του τέθηκαν εκτός μάχης και ο διοικητής του, ταγματάρχης Κατσιμίδης Αναστάσιος μαζί με άλλους τέσσερεις αξιωματικούς φονεύθηκαν. Μετά από προπαρασκευή τού πυροβολικού, επιτέθηκαν από κοινού οι Ι και VΙ Μεραρχίες, εναντίον των υψωμάτων τού Λαχανά και μέχρι περίπου στις 16.00 κατέλαβαν τα υψώματά του. Η Ι Μεραρχία γνωστοποίησε στην VΙΙ ότι οι βούργαροι υποχωρούσαν άτακτα από την οδό των Σερρών.

.—Τα δεινά τού Ελληνισμού τής Μακεδονίας από τους βούργαρους δεν έχουν τέλος. Στην πόλη των  Σερρών, σχεδόν όλοι οι επιφανείς άνδρες βρίσκονται στην φυλακή, ενώ ο βούργαρος διοικητής απειλεί ότι θα κάψει τα πάντα.

.—Με διαταγή τού Γενικού Στρατηγείου συγκροτήθηκε απόσπασμα αποτελούμενο από δύο συντάγματα (από ένα των Μεραρχιών Ι και VΙ που επιχειρούσαν στην περιοχή Λαχανά) και με το ορειβατικό πυροβολικό τής Ι Μεραρχίας, εστάλησαν προς ενίσχυση τού κέντρου τής Στρατιάς στην περιοχή τού Κιλκίς. Τελικά η ΙΙ Μεραρχία πραγματοποίησε νυκτερινή επίθεση προς την κατεύθυνση τού ανατολικού Κιλκίς στις 03:30. Παρά τις απώλειες, κατόρθωσε μέχρι 09:30 να διασπάσει τις γραμμές τού εχθρού και να εισέλθει στην πόλη. Η κωμόπολη τού Κιλκίς έγινε παρανάλωμα τού πυρός από τους βούργαρους που την υποχωρούσαν.

.—Η Ταξιαρχία Ιππικού ανέλαβε την καταδίωξη των βουργάρικων δυνάμεων που υποχωρούσαν από το Κιλκίς. Ξεκινώντας  από το Βεργετόρ προς Χατζή Γιουνάς (Σταυροχώρι), διέκρινε  βουργάρικες φάλαγγες που υποχωρούσαν από το πεδίο τής μάχης τού Κιλκίς, βαλλόμενες από το Πυρ/κό τής ΙΙης Μεραρχίας. Στις 10:40 εκδόθηκε η περίφημη Διαταγή τού Αρχιστράτηγου προς την Ταξιαρχία: «Κιλκίς καταλαμβάνεται. Εχθρός καταδιώκεται. Εξακριβώσατε διεύθυνσιν υποχωρήσεως. Καταδιώξατε απηνώς και αγρίως». Το «και αγρίως» είχε προστεθεί ιδιοχείρως από τον Αρχιστράτηγο. Ο Διοικητής τής Ταξιαρχίας Ιππικού διέταξε τότε επέλαση σε τρία κλιμάκια. Τα δύο πρώτα αποτελούντο από τις δύο Επιλαρχίες τού 3ου Συν/τος Ιππικού, το δε τρίτο από την Επιλαρχία που απέμεινε από το 1ο Σύνταγμα. Στο 1ο Σύνταγμα δόθηκε η εντολή καταδιώξεως, ενώ τα δύο κλιμάκια τού 3ου Συν/τος θα παρακολουθούσαν κατά πόδας τον εχθρό που υποχωρούσε, με στόχο  να αποκόψουν την υποχώρησή του προς Καλίνδρια. Το 1ο Σύν/γμα όμως δεν συμμορφώθηκε με την διαταγή τού Ταξίαρχου. Οι Επιλαρχίες τού 3ου Συν/τος Ιππικού κατευθυνόμενες προς Γραμμάτινα (Ευκαρπία) προκάλεσαν σύγχυση στα εχθρικά τμήματα των οπισθοφυλακών, τα οποία έριξαν τους γυλιούς και την εξάρτυσή τους και τράπηκαν σε φυγή πανικόβλητα, αφήνοντας πολυάριθμους νεκρούς σπαθισμένους και πάνω από εκατό αιχμαλώτους.

.—Την ίδια ημέρα ενώ στο αριστερό τμήμα τής Στρατιάς η απόδοση τού Ελληνικού Ιππικού ήταν μάλλον μέτρια, στο δεξιό άκρο, στον Στρυμόνα ποταμό κοντά στην γέφυρα τής Καμήλας, αυτό θαυματούργησε. Ορισμένα βουργάρικα τμήματα Πεζικού, βλέποντας το Πυροβολικό τους να υποχωρεί με καλπασμό και εκλαμβάνοντας το ως εχθρικό Ιππικό, κατελήφθησαν από πανικό. Το βουργάρικο Στρατηγείο επίσης ταράχτηκε, καθώς δεν είχε καμμία πληροφορία γιά παρουσία εχθρικού Ιππικού στην περιοχή αυτή.

.—Μετά την έναρξη του Β’ Βαλκανικού πολέμου και την άρνηση τού βουργάρικου στρατού να παραδοθεί σε μονάδα τού Ελληνικού στόλου, ομάδα κελλιωτών και λαϊκών με επί κεφαλής τον αστυνόμο ανθυπομοίραρχο Κωνσταντίνο Βεργογιαννόπουλο, πολιόρκησε την οχυρωμένη Μονή Ζωγράφου και έριξε μερικές εκφοβιστικές βολές. Η στενή πολιορκία και η πάροδος τού χρόνου, ανάγκασαν τους βούργαρους να παραδοθούν και να μεταφερθούν αιχμάλωτοι στον Πειραιά. Να σημειωθεί ότι οι μοναχοί εντάχθηκαν αυτοβούλως στον Ελληνικό Στρατό, δεν ήταν υποχρεωμένοι. Ο Στρατός μας είχε απελευθερώσει το Άγιον Όρος από τον Νοέμβριο τού 1912. Τον ίδιο χρόνο μία μονάδα τού βουργάρικου στρατού ζήτησε να αναπαυτεί και να επισκεφτεί την Μονή Ζωγράφου γιά προσκύνημα. Οι Έλληνες μοναχοί επέτρεψαν την επίσκεψη, ωστόσο οι δήθεν “σύμμαχοι”, επεδίωξαν μόνιμη εγκατάσταση, και άρχισαν να διεκδικούν μέρος τής Αγιορίτικης γης.  Ύψωσαν την σημαία τους και παρέμειναν όλο τον χειμώνα και την άνοιξη τού 1913.

1914.—Η εγκατάσταση προσφύγων γεωργών στην περιοχή τής Θεσσαλίας, αναγκάζει την κυβέρνηση σε απαλλοτρίωση τού 6% αστικών και 10% αγροτικών εκτάσεων.

1915.—Τάγμα Ελλήνων εθελοντών, υπό τον διοικητή Βασιλάκη αναχωρεί από την Μασσαλία γιά να ενωθεί με τον Συμμαχικό στρατό στα Δαρδανέλλια.

1917.—Οι βουργάρικες αρχές αρχίζουν να συγκεντρώνουν τους Έλληνες τής Ανατολικής Μακεδονίας κατά τετράδες στα προαύλια δημόσιων κτιρίων, να τους καταγράφει και να τους οδηγεί με την συνοδεία ισχυρών στρατιωτικών δυνάμεων στα τρένα, όπου τους στοιβάζουν μέσα σε άθλια βαγόνια και τους μεταφέρουν στην πόλη Σούμλα (Shumen) τής ΒΑ βουργαρίας. Μέχρι τον Σεπτέμβριο τού 1917 από το «κέντρο διανομής και διαλογής» πέρασαν περισσότεροι από 40.000 Έλληνες, ενώ συνολικά εκτοπίστηκαν 70.000 Έλληνες, από τους οποίους οι περισσότεροι βρήκαν φρικτό θάνατο στα πρώτα κάτεργα που στήθηκαν στην Ευρώπη τού 20ου αιώνα.

1920.—Ο Ελληνικός Στρατός προελαύνει προς Προύσα.

1921.—Απελευθέρωση τής Νίκαιας και παράδοση τής Τενέδου από τους Άγγλους στην Ελλάδα. Η Τένεδος είχε ήδη απελευθερωθεί στον Α΄ Βαλκανικό πόλεμο από το Ελληνικό Βασιλικό Ναυτικό και τον Κουντουριώτη, όμως με απόφαση των Μεγάλων Δυνάμεων, αποδόθηκε και πάλι στην τουρκία.  Στην πραγματικότητα όμως βρισκόταν υπό τον αγγλογαλλικό έλεγχο και χρησιμοποιήθηκε ως ναυτική βάση γιά τις επιχειρήσεις τους στα Δαρδανέλλια κατά την διάρκεια του Α΄Παγκοσμίου Πολέμου. Συνέχισε να είναι υπό τον αγγλικό έλεγχο ακόμη κι’ όταν η διοίκησή της ήταν Ελληνική. Ουσιαστικά εντάχθηκε στον Ελληνικό κορμό με την Συνθήκη των Σεβρών, η οποία δεν εφαρμόστηκε ποτέ.

.—Η ΧΙ Ελληνική Μεραρχία στο Παζάρκιοϊ δέχεται επιθέσεις τουρκικών αποσπασμάτων.

1922.—Η Ελληνική Στρατιά στην Μ. Ασία μάχεται με πυροβολικό και περιπόλους.

1928.—Το υποβρύχιο Κατσώνης ΙΙ κατέπλευσε στον ναύσταθμο τής Σαλαμίνας, όπου εντάχθηκε στο Ελληνικό Βασιλικό Πολεμικό Ναυτικό με τον διακριτικό κωδικό “Y1″.

1930.—Στην Κάνδανο τής Κρήτης η οποία μαστίζεται τον τελευταίο διάστημα από τους μετασεισμούς, αρχής γενομένης αυτού τής 16ης Μαΐου, ξεκινά μία σειρά πολλαπλών δονήσεων με χρονική διάρκεια δύο ημερών. Να σημειωθεί ότι, καταμετρήθηκαν περίπου 20 (μικρές) σεισμικές δονήσεις την ημέρα.

1939.—Ο Ιωάννης Μεταξάς εντάσσει στην Ε.Ο.Ν. («Εθνική Οργάνωσις Νεολαίας») ολόκληρο το Προσκοπικό σύστημα.

1940.—Γίνεται στον Πειραιά η κηδεία τού Εμ. Μαχαίρα, πρώτου γενικού γραμματέα τής Γ.Σ.Ε.Ε.

1943.—Βρετανοί αξιωματικοί, μετά Ελλήνων ανταρτών τού ΕΔΕΣ, ανατινάσσουν την γέφυρα τού Ασωπού, νοτίως τής Λαμίας. (Βλ. και 20/6).

.—Τις βραδινές ώρες, μία μεγάλη ομάδα κομμουνιστών τού ΕΛΑΣ χτυπά στο Σαραντάπορο, σε ενέδρα, γερμανική φάλαγγα η οποία έχει αρκετές απώλειες, καθώς επίσης καταστρέφει την γέφυρα τού Σαρανταπόρου. Όσους αιχμάλωτους πήραν οι κομμουνιστές, τούς εκτέλεσαν. Τις αμέσως επόμενες ημέρες, όμως, ως αντίποινα οι κτηνώδεις Γερμανοί πυρπολούν τα χωριά Σαραντάπορο, Βούρμπα, Βουβάλα, Γιαννωτά, Μεταξά, Λιβαδερό, Τρανόβαλτο, Μικρόβαλτο.

1944.—Περίπολος τού Ιερού Λόχου στην Μυτιλήνη (Γέρα) καταστρέφει 3 εχθρικά πλοιάρια.

.—Οι απάνθρωποι και απολίτιστοι Γερμανοί, συλλαμβάνουν τον ιερέα Περικλή Παπαδόπουλο, εφημέριο Κεφαλληνού Ιθώμης, και τον φονεύουν με φρικτά βασανιστήρια.

1949.—Στην Φθιώτιδα, στο χωριό Μάρμαρα, ο κομμουνιστής ‘’καπετάνιος’’ Διαμαντής, ο οποίος συμμετείχε και στην κατάληψη τού Καρπενησίου τον Ιανουάριο, βρίσκει τον θάνατο. Μετά από το γεγονός, η μεγάλη ομάδα κομμουνιστών τους οποίους διοικούσε διαλύθηκε. Γιά τον θάνατό του, διατυπώθηκε η άποψη ότι τον σκότωσαν δικοί του.

1954.—Πραγματοποιείται στην Ελλάδα η πρώτη τεχνητή γονιμοποίηση.

1958.—Μία ημέρα μετά την απόρριψή του από τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο Γ΄, η ελληνική κυβέρνηση απορρίπτει επίσης το σχέδιο Μακμίλαν. Το σχέδιο Μακμίλαν ερχόταν σε αντίθεση με την επιθυμία τής ελληνικής κοινότητας τής Κύπρου που αντιπροσώπευε το 80% τού συνολικού πληθυσμού, η οποία ήταν ταυτόσημη με αυτήν τού ένοπλου αγώνα τής ΕΟΚΑ γιά ένωση τής Κύπρου με την Ελλάδα. Προέβλεπε την εγκαθίδρυση στην Κύπρο ενός καθεστώτος τριπλού «συνεταιρισμού» μεταξύ Βρετανίας, Ελλάδος και τουρκίας, με κοινοτική αυτονομία των Ελληνοκυπρίων και των τουρκοκυπρίων ως προάγγελο τής διχοτομήσεως. Επανέφερε δε μία μορφή τουρκικής επικυριαρχίας, παρ’ όλο που αυτή είχε τυπικά τερματιστεί με την Συνθήκη τής Λωζάννης. Οι τούρκοι μέσω των επεισοδίων που προκάλεσαν, θέλησαν να επιβάλλουν διά τής βίας την διχοτόμηση. Ουσιαστικά η βρετανική πρόταση ήταν η αρχή τής υπαναχωρήσεως τού Μακάριου από την Ένωση, και τής μεταστροφής του στην ανεξαρτησία τής νήσου. 

1961.—Η ελληνική Βουλή απορρίπτει την πρόταση δυσπιστίας προς την κυβέρνηση.

1968.—Ενώ ο πιλότος μας Παπαθανασίου Χρήστος, εκτελούσε διατεταγμένη αποστολή, το ελικόπτερο στο οποίο επέβαινε, τύπου Agusta Bell 47G5 τής 359 Μονάδας Αεροπορικής Εξυπηρετήσεως Δημοσίων Υπηρεσιών, κατέπεσε στο αεροδρόμιο Χανίων Κρήτης, λόγω προσκρούσεως τού ουραίου τμήματός του σε ηλεκτροφόρα καλώδια τής Δ.Ε.Η., με αποτέλεσμα τον θάνατο τού χειριστή. http://www.pasoipa.org.gr/

1978.—Η σεισμική δόνηση 6,5 βαθμών τής κλίμακας Ρίχτερ στην πόλη τής Θεσσαλονίκης, αφήνει πίσω της δεκάδες νεκρούς και τραυματίες (βλ. 20/6).

1984.—Αρκετά ισχυρός σεισμός μεγέθους 6,3 Ρίχτερ, με επίκεντρο την θαλάσσια περιοχή στα νοτιοδυτικά τής Κρήτης. Ευτυχώς, λόγω τής αποστάσεως και μάλλον τού μεγάλου εστιακού βάθους, δεν καταγράφηκαν θύματα και καταστροφές.

1989.—Ο ηγέτης τής Ν.Δ. Κωνσταντίνος Μητσοτάκης και ο Γ.Γ. τού Κ.Κ.Ε. Χαρίλαος Φλωράκης, συμφωνούν γιά την ανάγκη πολιτικής καθάρσεως…

1990.—Με ψήφους 152 υπέρ και 146 κατά, ψηφίζεται ο ελληνικός προϋπολογισμός τού 1990.

1992.—Σεισμική δόνηση 5,2 βαθμών Ρίχτερ καταγράφεται στην Κέρκυρα.

1994.—Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Ευάγγελος Βενιζέλος, δηλώνει τα εξής: «…Το Σκοπιανό ενδιαφέρει πάρα πολύ. Και επειδή ενδιαφέρει πάρα πολύ το θέτουμε πάντοτε με τον πιό προσεκτικό και αποτελεσματικό τρόπο. Με δεδομένη την πρωτοβουλία τού κυρίου Βανς, δεν έχουμε λόγο, αυτή την στιγμή να το θέσουμε σε πολιτικό όργανο τής Κοινότητας». Μετά από το 2012, ως ΥΠ.ΕΞ. τής κυβερνήσεως Σαμαρά, θα δηλώσει : «Δεν είναι το θέμα τής ονομασίας ο λόγος γιά τον οποίο η Ελλάδα προβάλλει αντιρρήσεις στην ενταξιακή πορεία των Σκοπίων, αλλά το ότι δεν πληρεί τα γενικά κριτήρια που ισχύουν γιά όλα τα κράτη μέλη»…

.—Η εθνική μας ομάδα ποδοσφαίρου δίνει τον πρώτο της αγώνα σε παγκόσμιο κύπελλο και χάνει από την Αργεντινή με 4–0. Τρία γκολ σημειώνει ο Μπατιστούτα και ένα ο Μαραντόνα.

1995.—Την παραίτησή του υποβάλλει ο υπουργός Τουρισμού Διονύσης Λιβανός, μετά από την κατάργηση τού διαγωνισμού γιά την ανάθεση τού καζίνο Φλοίσβου, καταγγέλλοντας συκοφαντική δυσφήμηση σε βάρος του. Η Ολομέλεια τού Συμβουλίου τής Επικρατείας είχε κρίνει παράνομη την πράξη τού πρώην υπουργού.

1997.—Την έκθεση των κειμηλίων τού Αγίου Όρους εγκαινιάζει στην Θεσσαλονίκη ο Πρόεδρος τής Δημοκρατίας, Κωστής Στεφανόπουλος.

2001.—Ο Ν. Υφαντής, γνωστοποίησε την ύπαρξη συλλόγου με όνομα «Απελευθέρωση τής Τσαμουριάς», ο οποίος δραστηριοποιείται στην Κονίσπολη τής σημερινής αλβανίας.

2012.—Ορκίζονται από τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών τα μέλη τής «νέας» κυβέρνησης που σχηματίστηκε από τον συνασπισμό τριών κομμάτων (ΠαΣοΚ, ΝΔ, ΔΗΜΑΡ) υπό την πρωθυπουργία τού Αντώνη Σαμαρά. Το νέο υπουργικό σχήμα περιλαμβάνει δέκα έξι υπουργούς,  εκ των οποίων και μία γυναίκα (την Όλγα Κεφαλογιάννη), επτά αναπληρωτές και δώδεκα υφυπουργούς. Ο διορισμός τής κυβερνήσεως έγινε με το π.δ. 83/20-6-2012, ΦΕΚ 140 Α΄. Σχεδόν μετά από ένα χρόνο, με το π.δ. 119 τής 25ης  Ιουνίου 2013, ΦΕΚ  153 Α΄, θα διοριστεί ο Ευάγγελος Βενιζέλος Αντιπρόεδρος τής κυβερνήσεως και υπουργός Εξωτερικών. «Φαίνεται, λοιπόν, ότι – εάν υπάρξει πόλη αγαθών ανθρώπων – θα ήταν αντικείμενο διαμάχης η μη ανάληψη τής εξουσίας, όπως τώρα είναι η ανάληψη τής εξουσίας».  Πλάτων.

2013.—Ἡ  Μέρκελ, ὁ Πούτιν, ὁ θησαυρὸς τοῦ Πριάμου καὶ ὁ κλέψας τοῦ κλέψαντος. Σὰν σήμερα, στὸ πλαίσιο τοῦ «Διεθνοῦς Οἰκονομικοῦ Φόρουμ τῆς Ἁγίας Πετρουπόλεως», ἡ Γερμανίδα Καγκελάριος Μέρκελ καὶ ὁ Ῥῶσος Πρόεδρος Β. Πούτιν, ἐγκαινίασαν μία ἔκθεση στὸ Μουσεῖο Ἑρμιτᾶζ στὴν Πετρούπολη, μὲ τίτλο: «Εὐρωπαϊκὴ Ἐποχὴ τοῦ Χαλκοῦ — ἡ Εὐρώπη χωρὶς σύνορα». Στὴν ἔκθεση συμπεριλαμβάνοντο καὶ 600 περίπου ἀρχαῖα ἀντικείμενα ἀπὸ τὸν «θησαυρὸ τοῦ Πριάμου» τὰ ὁποῖα οἱ Σοβιετικοὶ μετὰ τὸν Β΄Π.Π., μετέφεραν ἀπὸ τὸ Βερολῖνο στὴν Μόσχα ὡς «πολεμικὴ ἀποζημίωση». Τὰ ἀρχαιολογικὰ εὐρήματα εἶχε μεταφέρει κρυφὰ ἀπὸ τὶς ὀθωμανικὲς ἀρχὲς στὸ Βερολῖνο ὁ Ἑρρῖκος Σλῆμαν, κατὰ τὶς ἀνασκαφὲς ποὺ διενήργησε στὰ ἐρείπια τῆς Τροίας. Τὸ γεγονὸς ἔγινε γνωστό ὅταν ἡ Ἑλληνίδα σύζυγός του, Σοφία, ἐμφανίστηκε σὲ δεῖπνο φορῶντας κοσμήματα τοῦ θησαυροῦ. Τὸ 1945 τὰ ἀντικείμενα ἐξαφανίστηκαν ἀπὸ τὸ Βερολῖνο, ἐνῷ ἡ Μόσχα ἀρνεῖτο κατηγορηματικῶς ὅτι τὰ εἶχε στὴν κατοχὴ της. Ἐμφανίστηκαν ὡς διὰ μαγείας στὶς ἀποθῆκες τοῦ Μουσείου Πούσκιν τὸ 1993. Στὴν ἔκθεση ποὺ ἐγκαινίασαν ἀπὸ κοινοῦ οἱ ἀρχηγοὶ τῶν δύο κρατῶν, τὰ ἀντικείμενα αὐτὰ ἐκτέθηκαν γιὰ πρώτη φορὰ μετὰ ἀπὸ πολλὲς δεκαετίες. Στὸ ζήτημα τῆς ἐπιστροφῆς τους στὸ Βερολῖνο τὸ ὁποῖο ἔθιξε ἡ Μέρκελ…, ὁ Πούτιν ἀπάντησε ὅτι “…ἄν τὰ ἐπιστρέψουμε στὴν Γερμανία, τότε τί νὰ πῇ καὶ ἡ τουρκία;”…

2016.—Έναρξη εργασιών τής λεγόμενης «Αγίας και Μεγάλης Συνόδου» στο Κολυμπάρι Κρήτης. Μία Σύνοδος η οποία δέχτηκε σφοδρή πολεμική και αντιμετωπίστηκε με απορριπτική διάθεση τόσο πριν την σύγκλησή της, όσο και μετά την ολοκλήρωση των εργασιών της. «Πρόκειται» όπως έγραψε ο Δημήτριος Τσελεγγίδης, καθηγητής τού τομέα δογματικής θεολογίας τής θεολογικής σχολής τού Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου, «μάλλον, γιά μιά ἰδιότυπη, διηυρυμένη ‘’Προσυνοδική Διάσκεψη Ἀρχιερέων’’ μέ δέκα Προκαθημένους, ἤ γιά ἕνα ‘’Συνέδριο’’ δέκα συγκεκριμένων Αὐτοκεφάλων Ἐκκλησιῶν, οἱ ὁποῖες ἀντιπροσωπεύτηκαν ἀπό τούς Προκαθημένους τους καί τό πολύ ἀπό 24 κατ’ ἐπιλογήν Ἀρχιερεῖς.»

2019.—Απεβίωσε ο τέως Πρόεδρος τής Κύπρου και αρχηγός τού Κομμουνιστικού Κόμματος Κύπρου, Δημήτρης Χριστόφιας. Σύμφωνα με επίσημη ανακοίνωση από το ΑΚΕΛ, αντί κατάθεσης στεφάνων θα γίνονται εισφορές στο Λαϊκό Δίκτυο Αλληλεγγύης και στο Σωματείο Συναδελφικής Στήριξης. Μεταξύ των παρασήμων που βρίσκονταν πάνω στο φέρετρο, υπήρχαν και κάποια τής πάλαι ποτέ Ε.Σ.Σ.Δ. Σε αντίθεση με την σορό τού Τάσσου Παπαδόπουλου που την σκέπαζε η Ελληνική σημαία, την σορό τού Δημήτρη Χριστόφια σκέπασε η σημαία τής Κυπριακής Δημοκρατίας.

.—Οι επιπτώσεις τού νέου Ποινικού Κώδικα στην απόδοση δικαιοσύνης. Η εισαγγελέας στην υπόθεση Siemens Ελένη Σκεπαρνιά, αγόρευσε εκ νέου σαν σήμερα, επί τη βάσει πλέον τού νέου Ποινικού Κώδικα. Βάσει αυτού, πολλές από τις πράξεις γιά τις οποίες κατηγορούντο οι υπάλληλοι τού Ο.Τ.Ε. δεν αξιολογούνται πλέον ποινικά, καθώς εξέλειπε το αξιόποινο και οι 11 υπάλληλοι τού Οργανισμού (σ.σ. όπως και των Τραπεζών) δεν θεωρούνται δημόσιοι υπάλληλοι. Στις 15 Απριλίου η Σκεπαρνιά είχε ζητήσει να καταδικαστούν 32 από τους 60 κατηγορούμενους τής υποθέσεως. Συνέπειες θα έχει ο νέος Ποινικός Κώδικας και στην υπόθεση δωροδοκίας τού πρώην διευθύνοντος συμβούλου τής Δ.Ε.Η. Στέργιου Νέζη. Ο Νέζης δεν θεωρείται πλέον υπάλληλος τού Δημοσίου – παρά το γεγονός ότι το Δημόσιο ορίζει την διοίκηση τής εταιρείας και όχι ο ιδιώτης επιχειρηματίας– και άρα το αξιόποινο τής πράξεως εξέλειπε…

Copyright (©) «Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο»
Βασική πηγή: www.eistoria.com

Αφήστε μια απάντηση