ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ-30 ΙΟΥΝΙΟΥ

30 Ιουνίου

454 π.Χ.—Τελειώνει ο εξαετής πόλεμος Αθηναίων και Περσών στην Αίγυπτο. Σκοτώθηκαν 20.000 Αθηναίοι και περιήλθε στους Πέρσες η Αίγυπτος και η Κύπρος. Οι Αθηναίοι έλαβαν μέρος σ΄ αυτό τον πόλεμο, τασσόμενοι με το μέρος τού Ινάρως υιού Ψαμμητίχου, βασιλέα των Λιβύων, ο οποίος ορμώμενος από την Μάρειαν, πόλιν κειμένην προς νότον τής νήσου Φάρου, παρέσυρε το μεγαλύτερο μέρος τής Αιγύπτου σε επανάσταση εναντίον τού βασιλέα Αρταξέρξη και αφού ανέλαβε ο ίδιος την αρχή, ζήτησε από τους Αθηναίους βοήθεια (Θουκυδίδης- Ἱστορίαι-τόμος Α΄-104).

311 π.Χ.—Αν και ηττήθηκε στον ποταμό Ιμέρα τής Σικελίας (κοντά στην ομώνυμη πόλη) από τον Αμίκλα και τους Καρχηδόνιους, ο Αγαθοκλής, τύραννος των Συρακουσών, πραγματοποιώντας επιτυχή στρατηγικό ελιγμό αποφάσισε να μεταφέρει τον πόλεμο στην Καρχηδόνα, απομακρύνοντας τον κίνδυνο από την Σικελία. Η κατάληξη τής εκστρατείας των Καρχηδονίων κατά τής Σικελίας, ήταν η υπογραφή ειρήνης το 306 π..Χ. Απώλειες: 7.000 Έλληνες νεκροί.

274 π.Χ.—Ήττα τού βασιλέα Πύρρου τής Ηπείρου από τους Ρωμαίους στο Βενεβέντο τής Ιταλίας. Ο πόλεμος τού Πύρρου στην Ιταλία υπήρξε στην ουσία η πρώτη και τελευταία προσπάθεια τής Ελλάδος να αναχαιτίσει τους Ρωμαίους και να προστατεύσει την ελευθερία των Ελλήνων. Εξεστράτευσε εναντίον των Ρωμαίων μετά από την βοήθεια που τού ζήτησε ο Τάρας τής Νοτίου Ιταλίας, μία από τις σημαντικότερες Ελληνικές πόλεις τής Μεγάλης Ελλάδος. Από το 280 π.Χ. οι μάχες ήταν νικηφόρες, αλλά με αρκετές απώλειες γιά τον στρατό του. Από την Σικελία εξεδίωξε τους Καρχηδόνιους και έμεινε εκεί γιά τρία χρόνια. Όταν επέστρεψε στην Ιταλία, ηττήθηκε στο Βενεβέντο.

763.—Τα Ρωμαϊκά στρατεύματα με επικεφαλής τον Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Ε΄ συντρίβουν τούς βούργαρους υπό τον ηγεμόνα Τελέτζη στην περιοχή τής Αγχιάλου, στις ακτές τού Εύξεινου Πόντου. 

1633.—Μία επιστολή τού Κύριλλου Λούκαρι μάς αποκαλύπτει τις καλές σχέσεις που διατηρούσε με Ρώσους, μιάς και στα περιεχόμενά της σώζονται συμβουλές προς τον Τσάρο Μιχαήλ Φιοντόροβιτς (1613-1645).

1470.—Δεύτερη μεγάλη επίθεση στην Εύβοια από τους οθωμανούς (βλ. και 25/6), την οποία υπερασπίζονται Έλληνες και Ενετοί.

1628.—Τρίτη κατά σειρά επίσκεψη του Άγγλου πρόξενου, μετά από αυτές τής 24ης και τής 26ης τού μήνα, στον αρχιπειρατή sir Kenelm Digby ο οποίος παραμένει στην Αλεξανδρέττα. Ο ομοεθνής τού αδίσταχτου εγκληματία (και ευγενή), τού τόνισε τις ζημιές τις οποίες προκάλεσε στους Άγγλους εμπόρους στο Χαλέπι (αλλά γιά τα ελληνικά, γαλλικά, βενετικά και ό,τι άλλο έπεφτε στα νύχια του, δεν γνωρίζουμε αν έκανε κουβέντα).

1789.—Ο Γάλλος πρόξενος τής Θεσσαλονίκης αναφέρει την παρουσία 24 πειρατικών πλοίων, δύο εκ των οποίων άρπαξαν πολλά άλλα σκάφη σε καταδρομή τους στον Θερμαϊκό κόλπο. Μάλλον ανήκαν στον στόλο τού Λάμπρου Κατσώνη.

1800.—Ο Αλή πασάς επιτίθεται ανεπιτυχώς εναντίον τού Σουλίου. Θανατώνονται 25 όμηροι πρόκριτοι ως  αντίποινα.

1807.—Ο Γάλλος πρόξενος στην Πάτρα, καταγγέλλει τους «ρωσο-επτανήσιους» πειρατές οι οποίοι λυμαίνονται τις θάλασσες, και ασκούν περισσότερο πειρατείες παρά κούρσους. Σύμφωνα με τις καταγγελίες εκείνου τού Φράγκου, έφεραν ρωσική σημαία και ήταν επανδρωμένα με νησιώτες και Κλέφτες αλβανομανιάτες.

1807.—Ἡ γιορτὴ στὸ Μαγεμένο τῆς Λευκάδας μετὰ τὴν νικηφόρα ἀπόκρουση τῶν ἐπιθέσεων τῶν τουρκαλβανῶν τοῦ Ἀλῆ πασᾶ καὶ τῶν Γάλλων συμμάχων του. Ὁ Ἰ. Καποδίστριας μὲ τοὺς προεστοὺς τοῦ ἐπαναστατημένου Γένους, τὸν Περαιβὸ καὶ τὸν Ἰγνάτιο, μὲ τοὺς Καπεταναίους τῆς θάλασσας καὶ τῆς Πιερίας, καὶ μὲ τοὺς Ῥώσους ἀξιωματικοὺς ἑλληνικῆς καταγωγῆς, συγκεντρώθηκαν στὸ Μαγεμένο τῆς Λευκάδας νὰ γιορτάσουν. Ἡ γιορτὴ ἄρχισε μὲ ὁμηρικοῦ τύπου περιγραφὲς τῶν μαχῶν, συνεχίστηκε μὲ μουσική, τραγούδι καὶ χορὸ καὶ ὁλοκληρώθηκε μὲ τὸν ὅρκο γιὰ τὴν Ἐθνική Ἐπανάσταση. Στὴν ἱστορικῆς σημασίας αὐτὴ γιορτή, συμμετεῖχαν καὶ 250 παλικάρια ἀπ’ αὐτούς ποὺ ἀποτελοῦσαν τὸ σῶμα δολιοφθορᾶς κατὰ τῶν δυνάμεων τοῦ Ἀλῆ πασᾶ. Ἀποβιβάστηκαν στὴν Λευκάδα γιὰ νὰ συμμετάσχουν στὴν γιορτὴ τῆς Ἐθνικῆς Ἀναγεννήσεως, ἀφοῦ ἔσπασαν ὅλες τὶς γραμμὲς τῶν ἀλβανῶν. Ἀρχηγοὶ τῶν καταδρομέων ἦταν οἱ Κατσαντώνης καὶ Μπότσαρης.

1822.—Η μεγάλη στρατιά τού Δράμαλη φτάνει στην Λαμία και εκδιώκει τούς Έλληνες επαναστάτες (βλ .και 29/6).

.—Ισχυρό τουρκικό σώμα υπό τον Αχμέτ Βρυώνη, αποτελούμενο από 10.000 αλβανούς, πρόσβαλε το ελληνικό στρατόπεδο τής Πλάκας. Εκεί έπεσε ο αδερφός τού Αγγελή Γάτσου, Πέτρος.

1823.—Ο φρούραρχος Αθηνών Γκούρας, εξέρχεται και εκκαθαρίζει από το τουρκικό στοιχείο την Αττική. «Εκστρατεία φρουράρχου Αθηνών Ιωάννου Γκούρα ανά τα όρια τής Αττικής.»

1824.—Στο όρμο τής Βολισσού στην Χίο, έγινε ναυμαχία μεταξύ τού τουρκικού και τού Ελληνικού στόλου χωρίς αποτέλεσμα. «Ναυμαχία εν Βολισσώ αμφίρροπος, διεξαχθείσα υπό των Σαχτούρη, Χριστοφίλου αφ’ ενός και καπετάν Χουσρέφμπεη αφ’ ετέρου.»

1825.—Οπλαρχηγοί και Αρχές τής Ελλάδος, υπογράφουν έγγραφο με το οποίο: «[…] το Ελληνικόν Έθνος εκθέτει εκουσίως την Ιεράν παρακαταθήκην τής Αυτού ελευθερίας, Εθνικής Ανεξαρτησίας και τής Πολιτικής Αυτού υπάρξεως υπό την απόλυτον υπεράσπισιν τής Μεγάλης Βρετανίας.»

1826.—Μετά από τις αποτυχίες τού Ιμπραήμ εναντίον τής Μάνης, ο στόλος του ετοιμάζει επιδρομή κατά τής Σάμου. Στο νησί θα φτάσει στις 4 Ιουλίου.

1827.—(29-30) «Μεγάλαι ταραχαί εν Ναυπλίω, κανονιοβολισμός των δύο φρουρίων Ακροναυπλίας και Παλαμηδίου. Σταύρος Γρίβας – Γιαννακός Στράτος.»

1876.—Ο βασιλέας τής Σερβίας, Μιλάνος, κηρύσσει τον πόλεμο εναντίον τής οθωμανικής αυτοκρατορίας και τον ακολουθεί ο βασιλέας τού Μαυροβουνίου, Νικόλαος.

1878.—(π. ημ.) Βερολίνειος Συνθήκη. Υπογράφεται στο Βερολίνο η «Βερολίνειος Συνθήκη» από αντιπροσώπους τής Αγγλίας, τής Γερμανίας, τής Αυστρίας, τής Ρωσίας, τής Γαλλίας και τής τουρκίας. Σύμφωνα με αυτήν, ανατράπηκε η Συνθήκη τού Αγίου Στεφάνου τού ίδιου έτους, κατά την οποία προβλεπόταν η δημιουργία τής «μεγάλης βουργαρίας», μέχρι τον Όλυμπο και τις ακτές τού βόρειου Αιγαίου, εκτός από την Θεσσαλονίκη-Χαλκιδική. Το νέο κράτος που επρόκειτο να δημιουργηθεί, θα περιελάμβανε τις περιοχές ανάμεσα σε Δούναβη-Αίμο και τον Εύξεινο Πόντο, με ιδιόμορφο πολιτειακό καθεστώς.

1901.—Ύποπτα κρούσματα πανώλης εμφανίζονται στο χωριό Έλατα Χίου με 2 νεκρούς.

1903.—Το καλοκαίρι που δεν θα ξεχάσει η Μαγνησία. Εκτός από τους πέντε (5!) νεκρούς από χτύπημα κεραυνού, η σφοδρή καταιγίδα σε συνδυασμό με χαλαζόπτωση, κατέστρεψε ολοσχερώς τις καλλιέργειες στην επαρχία Αλμυρού και προκάλεσε μεγάλες καταστροφές στα ελαιόδεντρα τού Πηλίου.

1905.—Βρετανία και Γαλλία τάσσονται υπέρ τής Ενώσεως τής Κρήτης με την Ελλάδα. Οι πρόξενοι των φερόμενων ως «Προστάτιδων Δυνάμεων», βλέποντας το άκαμπτο τής κρητικής αντιστάσεως με αίτημα την Ένωση αλλά και την φθορά που υπέστησαν τόσους μήνες, ζητούν συνάντηση με τους αρχηγούς τής επαναστάσεως. Θα πραγματοποιηθεί λίγο αργότερα (2/7ου) στις Μουρνιές, αλλά θα αποβεί άκαρπη.

1907.—Ο καπετάν Αμύντας (λοχαγός Νικόλαος Δουμπιώτης), εξοντώνει την βουργαρορουμανική συμμορία τού διαβόητου αρχικομιτατζή Χαψάσκη, ο οποίος στις 7 Ιουνίου είχε παγιδεύσει τον Μακεδονομάχο Τέλλο Άγρα υποβάλλοντάς τον σε μαρτυρικό θάνατο.

1912.—Ο υπολοχαγός Δημήτριος Καμπέρος με το υδροπλάνο «Δαίδαλος», πετά με μέση ταχύτητα 110 χιλιομέτρων την ώρα, επιτυγχάνοντας παγκόσμιο ρεκόρ. Ενώ σχεδιαζόταν ήδη η δημιουργία Ναυτικής Αεροπορικής Υπηρεσίας, ο Καμπέρος μετέτρεψε το πρώτο Henry Farman σε υδροπλάνο, το οποίο ονόμασε «Δαίδαλος» και αυτός ο υπέροχος «τρελός» έσπασε το παγκόσμιο ρεκόρ.

1913.—Οι βούργαροι σφάζουν σαν αρνί τον μεγάλο Μακεδονομάχο Γιώργο Στοϊμενίδη στο Δοξάτο τής Δράμας.

.—Στην κωμόπολη τού Δοξάτου, στα νοτιοανατολικά τής Δράμας, οι βούργαροι κατά την υποχώρησή τους, διέπραξαν μεγάλης εκτάσεως βανδαλισμούς· πυρπόλησαν την πόλη και έσφαξαν περισσότερους από 3.000 κατοίκους της, μεταξύ των οποίων πολλούς ιερείς, γυναίκες και παιδιά. Το μαρτυρικό Δοξάτο Δράμας, είναι η μοναδική πόλη στην Ελλάδα που γνώρισε τρείς φορές το ολοκαύτωμα μέσα σε τριάντα χρόνια, από τούς βούργαρους. Η πρώτη το 1913, τέσσερα χρόνια μετά (το 1917) η δεύτερη, και το 1941 η τρίτη.

.—Την ημέρα των Αγίων Αποστόλων στην Αλεξανδρούπολη, οι βούργαροι σε μία από τις εθνοκτόνες εκκαθαρίσεις τους, απήγαγαν και οδήγησαν ως ομήρους στην βουργαρία όλους τους άνδρες άνω των 20 ετών, κατοίκους τής Μάκρης Αλεξανδρουπόλεως. Όπως αναφέρει ο ιστορικός Στίλπων Κυριακίδης: «Την 30ην Ιουνίου, εορτήν των Αγίων Αποστόλων προσεκλήθησαν στον αυλόγυρο τής Μητροπόλεως όλοι οι άρρενες κάτοικοι με την πρόφαση ότι ο Στρατηγός θα ωμίλει προς αυτούς. Μετ’ ολίγον φυλακίζονται εις τα εντός τού αυλογύρου κείμενα σχολεία. Ήρχισε δε τότε η αργυρολογία (ζητούσαν λύτρα). Υπέρ τας 200 χιλιάδας φράγκων εισέπραξαν παρά των ευπορωτέρων, ους απέλυσαν. Τους άλλους 187 εν συνόλω, απήγαγον πεζή εις Υάμπολιν τής Βουλγαρίας ως ομήρους

.—Ο πατέρας τού Θρακιώτη ζωγράφου και χαράκτη Γεώργιου Μόσχου, είναι μεταξύ των ομήρων που απήγαγαν οι βούργαροι την ημέρα των Αγίων Αποστόλων και μεταφέρθηκαν από την Μάκρη στην Αλεξανδρούπολη. Με την παρέμβαση τού Γάλλου πρόξενου, απαλλάχτηκε τής ομηρίας και φυγαδεύτηκε κρυφά στο Παρίσι, όπου ήταν εγκατεστημένος ο αδελφός του (γιατρός). Ο ηλικίας επτά ετών τότε Γεώργιος Μόσχος, είχε καταφύγει στον Βόλο με την υπόλοιπη οικογένειά του, όπου μετά από λίγους μήνες επέστρεψε και ο πατέρας του.

.—Τεράστιο συλλαλητήριο στην Αθήνα εξ αιτίας των βουργάρικων εγκλημάτων στην Μακεδονία.

.—Το 21ο Σύνταγμα έλαβε διαταγή να κατευθυνθεί προς την Δράμα. 

.—(ν.ημ.) Αρχίζει ο Β΄ Βαλκανικός Πόλεμος, με την επίθεση τής βουργαρίας εναντίον τής Σερβίας και τής Ελλάδος.

1916.—(π.ημ) Στο Τατόϊ ξέσπασε πυρκαγιά η οποία κατέκαυσε 33.000 στρέμματα δάσους και από τα κτήρια, το ανάκτορο τού Κωνσταντίνου, τον Προφήτη Ηλία, τους ανακτορικούς σταύλους, τον πύργο στο Ρολόι, καθώς και το σχολείο των βασιλοπαίδων, όπως πιθανότατα και άλλα κτίσματα ευρισκόμενα έξω από τον πυρήνα τού κτήματος. Η φωτιά εγκλώβισε τον βασιλέα Κωνσταντίνο Α΄με την συνοδεία του σε φάλαγγα τεσσάρων αυτοκινήτων, τα οποία κάηκαν, ενώ κάηκε επίσης και το ιστορικό και θρυλικό βασιλικό αυτοκίνητο των πολέμων τού 1912-13. Ο βασιλέας λίγο έλειψε να καεί, σώθηκε όμως την τελευταία στιγμή από έναν εύζωνο και έναν δεκανέα που τον κουβάλησαν τραυματισμένο έξω από την φωτιά. Όμως ο οδηγός τού βασιλέα και ο οδηγός τής βασίλισσας, μαζί με τρεις ευζώνους τού 1ου Συντάγματος, κάηκαν στην προσπάθειά τους να σώσουν τον βασιλιά τους. Τον θάνατο βρήκαν και τρεις ανώτατοι αξιωματικοί τής βασιλικής συνοδείας. Συνολικά από τούς στρατιωτικούς χάθηκαν 11, και πιθανόν θύματα υπήρξαν και μεταξύ των εργατών τού κτήματος. Ο Κωνσταντίνος σε λιγότερο από ένα χρόνο θα εξοριζόταν.

1919.—Ο πρωθυπουργός Ελευθέριος Βενιζέλος, περιορίζεται στο να διαμαρτυρηθεί προς τούς Συμμάχους γιά τα έκτροπα των υπάνθρωπων τούρκων εναντίον τού ελληνικού πληθυσμού στην Μικρά Ασία.

.—Στο Ιμάρκιοϊ τής Μικράς Ασίας οι Ελληνικές δυνάμεις κατόπιν σκληρής μάχης εκδιώκουν τους τούρκους.

1920.—Σε όλο το Μέτωπο στην Μικρά Ασία ο Ελληνικός Στρατός εκκαθαρίζει τις θέσεις του.

.—Το στρατοδικείο καταδικάζει σε θάνατο τους αξιωματικούς τού Γκαίρλιτς, Καράκαλο, Βαλέττα, Αγαπητό, Γκορτζιά, Παπακώστα, Παπαντωνόπουλο, Ποτηρόπουλο και Μαγειρία.

1921.—Ανακαταλαμβάνεται από την VI (6η) Μεραρχία το Ακροϊνό (Αφιόν-Καραχισάρ), κατόπιν σκληροτάτου αγώνος.

.—Στον τομέα τού Καραμπουγικλού-Νταγ οι τούρκοι εκδιώκονται από τις θέσεις τους.

1922.—Η Ελληνική στρατιά στην Μ. Ασία οχυρώνει τις θέσεις της και δέχεται μικροεπιθέσεις τούρκων ληστών.

1923.—Τα χάλκινα και χαλκονικέλινα νομίσματα που έκοψε η αυτόνομη Κρήτη με βάση το διάταγμα τού 1900 (17/4), αποσύρονται από την κυκλοφορία.

.—Διαμαρτυρία τής Εκκλησίας τής Κύπρου γιά τις νέες κυβερνητικές επεμβάσεις στα σχολεία.

1925.—Η δικτατορική κυβέρνηση τού Θ. Πάγκαλου ζητά την ψήφο εμπιστοσύνης τής Εθνοσυνελεύσεως.

1928.—Η κυβέρνηση «ευρείας συνεργασίας» υπό τον Ζαΐμη παραιτείται. Μετά τις υποβολές τού Βενιζέλου προς τον Καφαντάρη και τις μεθοδεύσεις με αποτέλεσμα την κλιμάκωση τής εντάσεως (πάλι από τον ίδιο), ο πρωθυπουργός Ζαΐμης ανακοινώνει στον Πρόεδρο τής Δημοκρατίας την παραίτησή του.

1930.—Παρά τις έντονες αντιδράσεις των προσφύγων και κυρίως βουλευτών, ο Ελευθέριος Βενιζέλος επικυρώνει το Σύμφωνο που υπέγραψε νωρίτερα (10/6ου) και αφορούσε τις οικονομικές διαφορές Ελλάδος-τουρκίας. Μεταξύ άλλων, η… πολυδιαφημιζόμενη διπλωματία τού πρωθυπουργού, πέτυχε την αποζημίωση ύψους 440.000 λιρών Αγγλίας προς τους τούρκους, γιά δήθεν καταπατημένες περιουσίες τής «τουρκικής μειονότητας», ενώ ταυτόχρονα ο Βενιζέλος δέχτηκε να επωμιστεί η χώρα μας όλο σχεδόν το βάρος τού Οικονομικού Συμφώνου. Το σκεπτικό τού πρωθυπουργού ήταν να εξοπλιστεί όσο το δυνατόν καλύτερα το ναυτικό τής τουρκίας στο Αιγαίο και τον Εύξεινο Πόντο, γιά να μπορεί να αντιμετωπίσει τον ‘’Σοβιετικό Κίνδυνο’’ (…)

.—Ιδρύεται η Νομική Σχολή στο Πανεπιστήμιο τής Θεσσαλονίκης.

1931.—Ο διορισμένος από την Κοινωνία Των Εθνών Άγγλος σύμβουλος τής Τράπεζας τής Ελλάδος, Η.C.Finlayson, έγραψε στον Βενιζέλο προειδοποιώντας τον: «….εξακολουθεί να υφίσταται στην Ελλάδα σοβαρή έλλειψις οικονομικής ισορροπίας και αν δε ληφθούν διορθωτικά μέτρα, είναι δυνατόν να δημιουργηθεί μία σοβαρή κατάστασις.»

1932.—Η κυβέρνηση διασπείρει φήμες γιά νέο στρατιωτικό πραξικόπημα, κάτι το οποίο φέρνει την δυσφορία τόσο στο στράτευμα (μεταξύ των κατώτερων αξιωματικών), όσο και στον λαό. Λίγες ημέρες αργότερα, ο Αλέξανδρος Παπαναστασίου κατηγορεί ευθέως την κυβέρνηση Βενιζέλου γιά διασπορά ψευδών ειδήσεων με σκοπό την διατήρηση τής κυβερνήσεώς του στην εξουσία.

1933.—Γίνεται γνωστή η δολοφονική απόπειρα εναντίον τού Γεώργιου Κονδύλη, στην πόλη τής Θεσσαλονίκης. Η απόπειρα απετράπη από τις Αρχές οι οποίες συνέλαβαν τον επίδοξο δολοφόνο. Λίγο νωρίτερα, ο Βενιζέλος είχε καταδείξει ως υπεύθυνους μετά την απόπειρα εναντίον τής δικής του ζωής (6/6ου) τόσο τον Κονδύλη όσο και τον πρωθυπουργό Παν. Τσαλδάρη (…)

1937.—Η κυβέρνηση συνδράμει γιά την ανέγερση νέας λαχαναγοράς στην περιοχή Ρουφ των Αθηνών.

1939.—Διάταγμα των ιταλικών κατοχικών δυνάμεων στα Δωδεκάνησα, υπογεγραμμένο από τον διοικητή Ντε Βέκκι, υποχρεώνει όλα τα παιδιά ηλικίας από 6 έως 11 ετών, να φοιτούν υποχρεωτικά σε ιταλικά σχολεία. Οι κακόδοξοι Ιταλοί, ήδη από το 1937 έκλεισαν όλα τα ελληνικά σχολεία και πολλοί Δωδεκανήσιοι έμειναν πλήρως αναλφάβητοι. Επίσης, στην περιοχή άρχισαν την λειτουργία τους τα κρυφά σχολειά.

1943.—Ο γέροντας παπα-Σωτήριος Δερδεμέζης,  σκοτώθηκε κατά την διάρκεια παροχής βοήθειας στους πολλούς τραυματίες από σφοδρό γερμανικό βομβαρδισμό τού χωρίου Δερβιζιάνων.

.—Νέο θύμα δολοφονίας από αιμοσταγείς Τσάμηδες, ο Έλληνας  από την Πέστανη Θεσπρωτίας Κόλε Θωμάς. Στην προσπάθειά του να φύγει γιά τα αντάρτικα, στην Βρατίλα, έπεσε σε ενέδρα και δολοφονήθηκε αγρίως από μουσουλμάνους.

1944.—Νέα προκήρυξη των ΕΟΕΑ – Ε.Δ.Ε.Σ. τού Ναπολέοντα Ζέρβα προς τούς Τσάμηδες, τούς καλεί να καταθέσουν τα όπλα και να ειρηνεύσουν. Στην επιστολή αναφέρθηκαν ο τουφεκισμός των 49 επιφανών κατοίκων τής Παραμυθιάς, καθώς και όλες τις υπόλοιπες ενέργειες των Τσάμηδων· παρά ταύτα προσκαλούνταν να καταθέσουν τα όπλα με αντάλλαγμα  την προστασία τής ζωής  τους και τής περιουσίας τους. Αποδείχτηκαν ακόμη μία φορά άτιμοι και αμετανόητοι, μαζεύοντας ό,τι λεηλάτησαν από Έλληνες και καταφεύγοντας στην αλβανία.

1946.—Μετά την παραίτηση τού Μητροπολίτη Ρόδου, Απόστολου και την εντολή τού Πατριαρχείου, ο Αρχιμανδρίτης Φιλήμων (Φωτόπουλος) από την Κω φτάνει στο νησί γιά να αναλάβει τα καθήκοντα τού Πατριαρχικού Επιτρόπου.

.—Μάχες τού Εθνικού Στρατού στην Νάουσα τής Μακεδονίας με  επίβουλους κομμουνιστές. Οι κομμουνιστές λίγο αργότερα θα καταφέρουν να εισβάλουν και να ρημάξουν την πόλη.

1948.—Καταστρεπτικοί σεισμοί στην Λευκάδα.  Μετά τον φονικό σεισμό στις 22 Απριλίου (βλ. ημ.), ένας νέος καταστροφικότατος έκανε την εμφάνισή του στην Λευκάδα. Αν και θεωρήθηκε μετασεισμός, το μέγεθός του έφθασε τα 6,4 Ρίχτερ με τις ζημιές να είναι εφάμιλλες τού μεγάλου. 7 οι νεκροί, 100 τραυματίες, 1.209 σπίτια ολοσχερώς κατεστραμμένα και άλλα 869 με σημαντικές βλάβες.

1949.—Ο Αλέξανδρος Διομίδης σχηματίζει κυβέρνηση.

1955.—Ο Ίντεν ανακοινώνει ότι συγκαλεί στο Λονδίνο τριμερή διάσκεψη των υπουργών Εξωτερικών Αγγλίας, Ελλάδος και τουρκίας, γιά να συσκεφθούν επάνω σε πολιτικά και αμυντικά ζητήματα τα οποία επηρεάζουν την Ανατολική Μεσόγειο, συμπεριλαμβανομένης και τής Κύπρου. Η Κυπριακή Εθναρχία διαμαρτύρεται γιά την παρουσία τής τουρκίας στις συζητήσεις αυτές, την οποία θεωρεί άσχετη, αντικανονική και αδικαιολόγητη.

.—Συνελήφθη ὁ ἡρωομάρτυρας τῆς ΕΟΚΑ Μάρκος Δράκος ἀπὸ τοὺς Ἄγγλους κατοχικοὺς καὶ κρατήθηκε στὶς Κεντρικὲς Φυλακὲς Λευκωσίας μέχρι τὶς 15 Ἰουλίου, ὁπότε μεταφέρθηκε στὸ Φρούριο τῆς Κερύνειας βάσει τοῦ νέου νόμου περὶ κρατήσεως προσώπων ἄνευ δίκης.

1957.—Η στάθμη τού Στρυμόνα έφτασε στα 51.52 μ. και τής Κερκίνης στα 32.50 μ., προκαλώντας πλημμύρες και απίστευτες ζημιές. Σπίτια κατέρρευσαν και καλλιέργειες έσβησαν [στοιχεία Σάκης Αραμπατζής].

1958.—Η Σύμη των Δωδεκανήσων και πάλι θύμα τού Εγκέλαδου. Το πανέμορφο νησί το οποίο γνώρισε την καταστροφή πριν 14 μήνες (βλ. 25 Απριλίου 1957), πλήττεται εκ νέου από σεισμό μεγέθους 6,0 Ρίχτερ. Έγινε αισθητός σε όλα τα Δωδεκάνησα μέχρι την Κρήτη.

1960.—Το νοσοκομείο ΚΑΤ (Κέντρο Αποκαταστάσεως Τραυματιών) στην Κηφισιά, ανοίγει τις πύλες του.

1964.—Γίνεται αποδεκτή από την ολομέλεια τής τουρκικής βουλής πρόταση γιά υποχρεωτική εκπαίδευση των ελληνοπαίδων τής Ίμβρου και Τενέδου μόνο στην τουρκική. Τριάντα οκτώ τούρκοι βουλευτές κατέθεσαν πρόταση στην τουρκική εθνοσυνέλευση γιά την επαναφορά τού νόμου 1151/1927, τού οποίου το άρθρο 14, «….καθιστά υποχρεωτική την εξ ολοκλήρου εκπαίδευση στην τουρκική». Η πρόταση, που προέβλεπε ότι «….η εκπαίδευσις εις τας σχολάς Ίμβρου και Τενέδου γίνεται τουρκιστί και είναι γενική, δωρεάν και λαϊκή», έγινε αποδεκτή από την ολομέλεια στις 30 Ιουνίου 1964 «διά βοής, άνευ ουδεμίας αντιδράσεως». Ο σχετικός νόμος ψηφίστηκε την 23η Ιουλίου 1964, αναγκάζοντας τα ελληνορθόδοξα σχολεία να κλείσουν ερμητικά τις πόρτες τους επί σχεδόν μισό αιώνα. Τον Μάιο τού 1950, η Εθνοσυνέλευση τής λεγόμενης «τουρκικής Δημοκρατίας» ψήφισε ειδικό νόμο που έφερνε την κατάργηση τού 14ου άρθρου τού νόμου. Τραγική ειρωνεία είναι ότι το 1964, την χρονιά που απαγορεύτηκε εκ νέου η εκπαίδευση, είχαν αναγερθεί σε κάθε χωριό μέχρι και νηπιαγωγεία. Ταυτόχρονα η τουρκία προχώρησε σε μαζικές απαλλοτριώσεις και εποικισμό των νησιών με τούρκους εποίκους. Παρά την μακραίωνη ελληνική παρουσία στα νησιά, τελικά πέρασαν με την Συνθήκη τής Λωζάννης το 1923 στην κατοχή τής τουρκίας. Έκτοτε ξεκίνησε αργά και μεθοδικά ο εκτουρκισμός τους, γιά να μετατραπεί σε βίαιο την κρίσιμη δεκαετία τού 1960 με αφορμή το Κυπριακό. Οι συνθήκες ήταν φρικιαστικές όπως τις χαρακτήριζε σε απόρρητη έκθεσή του ο Αμερικανός καθηγητής τού Πανεπιστημίου Κολούμπια, Τζέιμς Π. Σέντον (James P. Shenton), από αυτοψία που διενήργησε σε κατ’ ιδίαν μετάβασή του κατά την διάρκεια εμπιστευτικής αποστολής του. Την επίσκεψη πραγματοποίησε κατόπιν προτροπής τού Αρχιεπισκόπου Αμερικής Ιακώβου. 

1966.—Εγκαινιάζονται οι νέες πτέρυγες στο νοσοκομείο ΚΑΤ στην Κηφισιά.

1970.—Η κυβέρνηση Γ. Παπαδόπουλου, διορίζει 12 νέα μέλη σε κορυφαίες θέσεις Υπουργείων της. Την προηγούμενη ημέρα παραιτήθηκαν 6.

.—Πεθαίνει από εγκεφαλικό επεισόδιο ο στρατιωτικός και Β΄ αντιπρόεδρος τής κυβερνήσεως, εκτελώντας παράλληλα χρέη Υπουργού Άνευ Χαρτοφυλακίου, Δημήτριος Πατίλης.

.—Στην Λευκάδα, ο Εγκέλαδος κάνει ξανά την εμφάνισή του. Τα 4,9 Ρίχτερ προκάλεσαν ελαφρές σχετικά ζημίες.

1972.—Εγκρίνεται στην Ελλάδα από το δικτατορικό καθεστώς το αυτόματο διαζύγιο. Η απόφαση αυτή είχε διάρκεια μόνον ολίγες ώρες (όσο κράτησε δηλαδή η διαδικασία τού διαζυγίου τής μετέπειτα Δέσποινας Παπαδοπούλου).

1980.—Στην Κύπρο, υπογράφεται νόμος γιά την λειτουργία ιδιωτικής ραδιοφωνίας.

1992.—Πεθαίνει ο βιομήχανος και πολιτικός, βουλευτής Λασιθίου, Στυλιανός Κούνδουρος.

.—Ο αλβανός πρόεδρος Μπερίσα συναντά τον Αρχιεπίσκοπο Τιράνων Αναστάσιο εκφράζοντάς του την δυσαρέσκειά του γιατί… δεν τον ρώτησαν γιά τις επιλογές Αρχιερέων. Στις 24 τού μήνα, το Οικουμενικό Πατριαρχείο ανύψωσε σε Μητροπόλεις 3 Επισκοπές τής Ορθοδόξου Εκκλησίας στην αλβανία, προχωρώντας παράλληλα σε ανασυγκρότηση με εκλογές Αρχιερέων στις θέσεις.

1993.—Ο Αντώνης Σαμαράς προχωρεί στην ανακοίνωση τής ιδρυτικής διακηρύξεως ενός νέου κόμματος, τής ”Πολιτικής Άνοιξης”.

1994.—Κρατούμενοι τού Κορυδαλλού καταγγέλλουν ότι διευθυντικά στελέχη τής Τράπεζας Εργασίας και ανώτεροι αξιωματικοί τής Αστυνομίας εμπλέκονται στο «ριφιφί» τού αιώνα.

1996.—Ο Κώστας Σημίτης στο 4ο Συνέδριο τού Πα.Σο.Κ, εκλέγεται νέος πρόεδρος τού κόμματος, αφού επικράτησε τού Άκη Τσοχατζόπουλου. Στον λόγο που εκφώνησε μετά την εκλογή του, είπε χαρακτηριστικά: «….Το συνέδριο έδειξε ότι το Πα.Σο.Κ από την διαδικασία αυτή αναδεικνύεται δυνατό με μέλλον. Ίσως κάποιοι σκεφτούν και πουν ότι βιάζομαι να θριαμβολογήσω. Θα τους απαντήσω απλά· η καλή μέρα από την αρχή φαίνεται.(!..) Και η αρχή ήταν πολύ καλή.Το Πα.Σο.Κ είναι εδώ ενωμένο δυνατό· καθορίζει και θα καθορίζει τις πολιτικές εξελίξεις τής χώρας»,  δ υ σ τ υ χ ώ ς για την χώρα…

2001.—Δημοσιεύματα αποκαλύπτουν την απροκάλυπτη οικονομική ενίσχυση τού «Ου-Τσε-Κά» και τού «στρατού Τσαμουριάς» (UCC), μέσω εράνων από Η.Π.Α., Ελβετία, αλλά και την ίδια την Ελλάδα από αλβανούς.

.—Την ίδια στιγμή όπου Ουτσεκάδες και Ουτσετσέδες κάνουν πόλεμο σε Σκόπια και Γιουγκοσλαβία, διενεργούν συγκεντρώσεις στις Ελληνικές πρεσβείες και τρομοκρατούν την Βόρειο Ήπειρο, ο εκπρόσωπος τού ελλαδικού υπουργείου Εξωτερικών, Ρέππας, απαξιώνει τα γεγονότα, κάνοντας λόγο γιά περιφερειακά στοιχεία τα οποία δεν πρέπει να επηρεάζουν τις ελληνοαλβανικές σχέσεις (…)

2019.—Με πολύ μικρή συμμετοχή διεξάγεται η ψηφοφορία στην Χιμάρα. Ακόμη και αν στο κλείσιμο τής ψηφοφορίας διπλασιαστούν οι ψηφίσαντες, θα πρόκειται γιά δήμαρχο που έχει εκλεγεί με την ψήφο τού 5% τού εκλογικού σώματος. Όμως, παρά την αποχή των Ομογενών μας, η Κεντρική Εφορευτική Επιτροπή ανακοίνωσε το βράδυ τής Κυριακής πως ο μοναδικός υποψήφιος τού φύλαρχου Έντι Ράμα στην Χιμάρα, έλαβε 4.209 ψήφους σε σύνολο 4.165 ψηφισάντων (!..) Έλαβε δηλαδή 44 περισσότερες από το σύνολο των ψήφων… Να σημειωθεί επίσης ότι, το Ελληνικό κόμμα Ομόνοια τής Χιμάρας είχε ανακοινώσει ότι στην πόλη δεν ψήφισαν περισσότεροι από 3.000 πολίτες, κι’ αυτό ως διαμαρτυρία διότι προηγήθηκε ο αποκλεισμός τού υποψήφιου τής Ομόνοιας με στέρηση συμμετοχής μέχρι τις 17 Ιουλίου…Το καθεστώς τής αλβανίας, ίδιο και απαράλλακτο από τα χρόνια τής τουρκοκρατίας, γιά ακόμη μία φορά περνά σε μία επίδειξη τού πολιτισμικού του υπόβαθρου το οποίο χάνεται στις στέπες τής Ασίας.

Copyright (©) «Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο»
Βασική πηγή: www.eistoria.com

Αφήστε μια απάντηση