ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 06 ΙΟΥΛΙΟΥ

,

,

6 Ιουλίου

.

98.—(μ.χ.). Η Εκκλησία μας τιμά τον Άγιο Άστη (ή Αστείο) ο οποίος μαρτύρησε στο Δυρράχιο (Β. Ήπειρο). Υπήρξε ο τρίτος μάλλον Επίσκοπος στον ελληνικότατο αυτό τόπο, διαδεχόμενος τον Άσκο και τον Καίσαρα τον οποίο χειροτόνησε ο ίδιος ο Απόστολος Παύλος, όταν ίδρυσε τον Χριστιανισμό σε εκείνο το κομμάτι τής Ελλάδος.

1274.—Επήλθε συμφωνία και υπογράφηκε η πράξη Ενώσεως των Εκκλησιών. Ο Αυτοκράτορας Μιχαήλ Η΄Παλαιολόγος, γιά λόγους εν τω βάθει πολιτικούς απέστειλε εκπροσώπους στην Σύνοδο τής Λυών στις 7 Μαΐου τού 1274, οι οποίοι ανέγνωσαν ενώπιον των δυτικών ιερέων και τού πάπα, τις ομολογίες πίστεως τού ιδίου, αλλά και τού συναυτοκράτορος Ανδρονίκου. Ο Γεώργιος Ακροπολίτης ορκίστηκε εξ ονόματος τού Αυτοκράτορος πίστη στον πάπα και αποδοχή τού καθολικού «Πιστεύω» (Credo). Η Ένωση, αν και δημιούργησε αντίδραση και δυσαρέσκεια στην Ανατολή, προέβαλλε την εικόνα τού Αυτοκράτορος στην Δύση και απέτρεψε προσωρινώς τις επιθέσεις των καθολικών ηγεμόνων κατά τής Αυτοκρατορίας.

1439.—Ο Βασίλειος Βησσαρίων από την Τραπεζούντα, λόγιος και Καρδινάλιος τής Καθολικής εκκλησίας, ανέγνωσε στα ελληνικά την διακήρυξη ενώσεως των Εκκλησιών στον καθεδρικό ναό τής Φλωρεντίας, παρουσία τού πάπα Ευγένιου τού Δ΄ και τού Αυτοκράτορος Ιωάννη Η΄ Παλαιολόγου. Τελικώς, η ένωση δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ.

1441.—(π.ἡμ.). Ἄφιξις τοῦ Κωνσταντίνου ΙΑ΄ Παλαιολόγου στὴν νῆσο Λέσβο μετὰ βασιλικῶν τριήρεων, γιὰ νὰ νυμφευθῇ τὴν Αἰκατερίνη Κατελούζου. «Τῇ δὲ στ’ τοῦ Ἰουλίου μηνὸς τοῦ ἐπομένου ἔτους (1441) ἦλθεν εἰς τὴν Λέσβον ὁ αὐθέντης μου, ὁ δεσπότης Κύρ Κωνσταντῖνος μετὰ βασιλικῶν τριήρεων καὶ ἔλαβεν ὡς γυναῖκα τὴν εἰρημένην Αἰκατερῖναν Κατελιούτζαιναν, δρογγαρίου ὄντος ἐν ταῖς τριήρεσι Λουκᾶ τοῦ Νοταρᾶ τοῦ μετὰ ταῦτα μεγάλου δουκὸς γενομένου».

1566.—Οι τούρκοι, αφού πρώτα συνέλαβαν τον νεομάρτυρα Κύριλλο από την Θεσσαλονίκη, τον οδήγησαν στον Ιππόδρομο, όπου τον έκαψαν ζωντανό.

1654.—Οκτώ βενετικά πλοία ναυμαχούν με το σύνολο τού οθωμανικού στόλου. Βυθίζονται τα επτά με μοναδικό διασωθέν την ναυαρχίδα, η οποία παρ’ ότι καταδιώχθηκε από δεκατέσσερα οθωμανικά πλοία κατόρθωσε να διαφύγει.

1656.—(6-8/7). Ο Βενετικός στόλος καταλαμβάνει την Τένεδο, η οποία όμως την Άνοιξη τού 1657 επανακτήθηκε από τούς οθωμανούς.

1686.—Μία φελούκα (τύπος βάρκας) τουρκική, επήγε στο Μαραθονήσι (πλησίον τής Ζακύνθου) και έπιασε 4 καλογέρους, την γυναίκα τού παπά-Ρουμαντζά καθώς και την κουνιάδα του, συμβία τού ευγενούς Φραγκίσκου Βλαστού. Εκτός από τους αιχμαλώτους οι τούρκοι πήραν και την εικόνα τής Θεοτόκου.

1807.—Λήγει μεγάλη ναυμαχία κοντά στην Σκόπελο, μεταξύ τούρκων και συνεργαζόμενων Ελλήνων με αγγλική φρεγάτα, η οποία άρχισε ήδη χθες. Λίγες ημέρες πριν, η Πύλη εξαπέλυσε ισχυρή ναυτική δύναμη στο Αιγαίο με σκοπό την πάταξη Ελλήνων πειρατών. Μπροστά στον μεγάλο κίνδυνο, οι Έλληνες εκμεταλλεύτηκαν το γεγονός τής εμπόλεμης καταστάσεως τού Άγγλου πλοιάρχου με τους τούρκους, ο οποίος ζήτησε την συνδρομή τους, και κατάφεραν να νικήσουν αιχμαλωτίζοντας μάλιστα την τουρκική επικεφαλής φρεγάτα.

1821.—Ο Στρόγανωφ, εκ μέρους τής Ρωσίας, αποστέλλει τελεσίγραφο στην Πύλη με το οποίο προειδοποιεί ότι σε περίπτωση βεβηλώσεων και ωμοτήτων εις βάρος των Ελλήνων, οι Ρώσοι δεν θα μείνουν απαθείς.

1822.—Ο Δράμαλης καταλαμβάνει την Ακροκόρινθο. Η ελληνική κυβέρνηση εγκαταλείπει το Ναύπλιον και επιβιβάζεται στα πλοία. «Η Κυβέρνησις μαθούσα ότι ο Μαχμούτ πασάς τής Δράμας (Δράμαλης), εισήλθε εις την Ακροκόρινθον, εκ φόβου επέβη των πλοίων μέχρι τής 12 Αυγούστου ε.ε.» Την Κυβέρνησιν απετέλουν οι Αθανάσιος Κανακάρης αντιπρ. τού εκτελεστικού και Ιωάννης Ορλάνδος, υπουργός, Θ. Νέγρης αρχιγρ. τής Επικρατείας και πρόεδρος εκπαιδ. Συμβουλίου και υπουρ. των Εξωτερικών προσωρινώς τού Πολέμου, Φραντζέσκος Βούλγαρης των Ναυτικών, Ανδρ. Μεταξάς τής Αστυνομίας και η Βουλευτική Επιτροπή.

.—«Ο φρούραρχος τής Ακροκορίνθου Αχιλλεύς Θεοδωρίδης, εγκατέλειψεν την θέσιν του και έλαβεν μαζί του άπασαν την φρουράν. Θάνατος Κιαμίλμπεη». 

.—Το δραματικό και ένδοξο τέλος τής πρώτης εν Ελλάδι τυπογραφίας και τής πρώτης απόπειρας εγκαθιδρύσεως εφημεριδογραφίας μετά την εισβολή τού Δράμαλη στην Κόρινθο. Καταλαμβάνοντας την Κόρινθο ο Δράμαλης, βρήκε το πρώτο Ελληνικό τυπογραφείο και το κατέστρεψε.  Έτσι ο ελεύθερος Ελληνισμός έμεινε χωρίς δημοσιογραφικό όργανο. Ελλείψει τυπογραφικών μέσων εκείνη την περίοδο, εξεδόθησαν σε αρκετά μέρη τής επαναστατημένης Ελλάδος χειρόγραφες εφημερίδες. Στο Μεσολόγγι η «Αιτωλική», στο Βραχώρι, έδρα τής διοικήσεως τής Δυτικής Χέρσου Ελλάδος εξεδόθη ο «Αχελώος».  Άλλη αναφέρεται στο Γαλαξείδι από την οποία δεν διασώθηκαν φύλλα.

1824.—«Μάχη εν τη πεδιάδι τού Μαραθώνος τής Αττικής εν η εκυριεύθησαν δύο τουρκικαί σημαίαι. Νίκη Ελλήνων ων αρχηγοί ήσαν οι Ι.Γκούρας και Ευμορφόπουλος, των δεν τούρκων ο Ομέρ πασάς τής Καρύστου». Στην πεδιάδα Αττικής οι Έλληνες υπό τούς Γκούρα και Ευμορφόπουλο, κατόπιν μάχης τρέπουν σε φυγή τούς τούρκους τού Ομέρ πασά που λεηλατούσαν την περιοχή σπέρνοντας τον τρόμο. Ο Στρατηγός Ευμορφόπουλος έσπευσε προς βοήθειαν από τον Ισθμό όπου βρισκόταν, και σε συνεργασία με τον Γκούρα κατετρόπωσαν τους τούρκους.

1827.—Συνθήκη τού Λονδίνου, μεταξύ Αγγλίας, Γαλλίας και Ρωσίας, με την οποία αποφασίζεται η ενεργός ανάμιξη των Μ. Δυνάμεων γιά την ρύθμιση τού Ελληνικού ζητήματος. Αποτέλεσμα αυτής τής Συνθήκης υπήρξε η αποστολή ναυτικής δυνάμεως των τριών αυτών χωρών στα ελληνικά ύδατα και η επακολουθήσασα ναυμαχία τού Ναυαρίνου. Οι τρεις Προστάτιδες Δυνάμεις υπέγραψαν στο Λονδίνο την Συνθήκη τής 6ης Ιουλίου, τής οποίας οι κυριώτεροι όροι περιέχονταν και στο κείμενο τού πρωτοκόλλου τής Πετρουπόλεως. Το διαφορετικό και το πιό σημαντικό όμως μέρος τής Συνθήκης ήταν το μυστικό συμπληρωματικό άρθρο, το οποίο καθόριζε τα μέσα εξαναγκασμού κυρίως τής τουρκίας, γιά την συμμόρφωσή της με τους όρους της. Αν σ’ ένα μήνα οι εμπόλεμες χώρες – Ελλάδα, τουρκία – δεν συμμορφώνονταν με τούς όρους τής Συνθήκης γιά ανακωχή, οι Προστάτιδες Δυνάμεις θα φρόντιζαν να τούς επιβάλουν.

.—Στην Συνθήκη την οποία υπέγραψαν Αγγλία, Γαλλία και Ρωσία, παράλληλα προβλέπεται διακανονισμός κατά τον οποίο οι Έλληνες θα αναγνωρίσουν την υπεροχή τού σουλτάνου, και κατά συνέπεια θα πληρώνουν ετήσιο φόρο (…) Επίσης, εκτός τού προαναφερόμενου, γίνεται και πάλι λόγος γιά αποζημίωση από πλευράς μας ως προς τις τουρκικές ιδιοκτησίες οι οποίες βρίσκονται σε ελληνικό έδαφος (μάς ευεργέτησαν πάλι…)

1829.—«Μάχη εν Μενιδίω τής Αττικής και νίκη Ελλήνων, ων ηγείτο ο Βάσος Μαυροβουνιώτης» Βάσος Μαυροβουνιώτης αποκρούει με επιτυχία στον Άγιο Ιωάννη τής Χασιάς επίθεση των τούρκων, οι οποίοι έχασαν πάνω από 250 άνδρες και εγκατέλειψαν στο πεδίο τής μάχης πολλούς τραυματίες.

.—«Έφθασαν εις Κωνσταντινούπολιν εκ Πόρου οι Πρέσβεις Αγγλίας και Γαλλίας».

1840.—Ο Γέροντας Άγγελος είναι και πάλι Δήμαρχος Αθηνών (6/7/1840-5/9/1840).

1841.—Σχηματίζεται κυβέρνηση από τον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο.

1850.—Λήγει ο αποκλεισμός των Ελληνικών παραλίων από τον βρετανικό στόλο λόγω τής υποθέσεως Πατσίφικο.

1860.—Ο Έλληνας υποπρόξενος Σερρών, Γ. Κανακάρης, γνωστοποιεί στις αλλοδαπές Δυνάμεις τα δεινά τής πόλεώς του από τούς τούρκους και την κτηνώδη συμπεριφορά τους.

1896.—Μία ημέρα πριν εισέλθουν στην Μακεδονική γη (στις 6 Ιουλίου) σ’ ένα μοναστήρι κοντά στην Αγυιά, έγινε σύναξη 89 πολεμιστών. Γενικός Διοικητής ο Μπρούφας, υπαρχηγοί οι Τάκης, Λάζος, Γεωργαντάς, Βασίλειος Οικονόμου και Ιω. Τσάμης. Στις 10 π.μ. με την παρουσία ιερέα, οι αντάρτες έδωσαν τον ακόλουθο όρκο: «Ορκίζομαι επί τού ιερού Ευαγγελίου ότι θα πολεμήσω υπέρ Πίστεως και Πατρίδος μέχρι τελευταίας ρανίδος τού αίματός μου, ότι ουδέποτε θα κάμω κατάχρησιν τής δυνάμεώς μου, όπως παραβλάψω ομοφύλους μου και ότι θα υποτάσσωμαι ευπειθώς εις τας διαταγάς των ανωτέρων μου». Επακολούθησε θεία λειτουργία και ύψωση τής ελληνικής σημαίας. Μετά έλαβαν τα χειρόγραφα «Δελτία αναγνωρίσεως» τής Εθνικής Εταιρείας, που έφεραν πάνω σφραγίδα με χρυσακτινωτό σταυρό και κυκλικά τις λέξεις «ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ». Οι αντάρτες έφεραν όπλα τύπου «γκρά» και 300-500 φυσίγγια. Τα μεσάνυχτα ένα πλοίο τους παρέλαβε από το Τσάγεζι και τους μετέφερε στην θέση Σκάλα τού Ελευθεροχωρίου.

1901.—Νέος Μητροπολίτης Λακωνικής ο Παρθένιος (Δημητρακόπουλος).

1902.—«Βουλγαρική συμμορία με την συνδρομή εξαρχικών χωρικών, πυρπόλησαν με πετρέλαιο την μονή τού Αγίου Προδρόμου Παλαιοκάστρου». (Δ. Ηράκλειας Ν. Σερρών).

1905.—Οι αιμοδιψείς βούργαροι στην Μακεδονία, σφάζουν τον Έλληνα Λάζαρο Λουμπονάρη από το Μορίχοβο. Οι βούργαροι συνεχίζουν την τρομοκρατία στην Μακεδονία με ανηλεείς σφαγές αμάχων.

.—Στο χωριό Κάτω Γραμματικό Εδέσσης, νοσηλεύεται ο Μακεδονομάχος καπετάν Νικολαΐδης μετά από τραυματισμό του σε μάχη. Τον περιέθαλψε ο επίσης Μακεδονομάχος ιατρός Βασίλειος Γ. Κιόρτσης (ή Δημητριάδης).

1906.—Συμμορία βουργάρων δολοφονεί τον άτυχο ιερέα τού χωριού  Καλλιθέας (Νέα Ζίχνη Σερρών), ενώ μία άλλη φονεύει προύχοντα τής Τζουμαγιάς.

.—Βούργαροι τής πόλεως Βαλτζίκ (Διονυσόπολις), μετά από φήμη ότι πρόκειται να επισκεφθεί την πόλη τους ο νέος Επίσκοπος των Ελλήνων Νεόφυτος, επιτίθενται και διώχνουν τούς Έλληνες αλλά και τούς ιερείς από την εκκλησία τού Αγίου Νικολάου.

1907.—Τηλεγράφημα ενημερώνει ότι: «βουλγαρική συμμορία μετά χωρικών και σχισματικών επυρπόλησε την κατά τας Σέρρας ελληνικήν μονήν Κούλας. Ο κύριος ναός εσώθη, τα λοιπά οικήματα και παραρτήματα εγένοντο παρανάλωμα τού πυρός. Θύματα δεν υπάρχουσι».

1912.—Επίσημη τελετή ενάρξεως των πέμπτων Ολυμπιακών Αγώνων τής Στοκχόλμης, οι οποίοι όμως είχαν ξεκινήσει από τις 5 Μαΐου και θα τελειώσουν στις 22 Ιουλίου. Στους αγώνες έλαβαν μέρος 2.490 αθλητές και 57 αθλήτριες από 5 ηπείρους, 28 κράτη σε 15 αθλήματα. Γιά πρώτη φορά χρησιμοποιείται ηλεκτρική χρονομέτρηση στούς αγώνες δρόμου. Σε αυτούς τούς αγώνες, ο Έλλην Τσικλητήρας Κωνσταντίνος κατέκτησε ένα χρυσό και ένα χάλκινο μετάλλιο (βλ. και 25/6). Λίγους μήνες μετά θα εκπνεύσει στο μέτωπο τού Α΄Βαλκανικού πολέμου.

1913.—Η πόλη των Σερρών θρηνεί γιά την τεράστια καταστροφή που υπέστη και βγαίνει στους δρόμους να διαδηλώσει. 5 στα 6 σπίτια έχουν καεί από τους βούργαρους (βλ. και 28/6ου).

.—Συνεχίζονται στο βουργαρικό μέτωπο οι μάχες. Η III Μεραρχία συνεχίζοντας την προέλασή της, μετά από σκληρή μάχη καταλαμβάνει τα υψώματα Μπεγιάζ Τεπέ, ενώ η Χ Μεραρχία καταλαμβάνει το Πέτσοβο. Οι βούργαροι υποχωρούν συνεχώς.

.—Η Στρατιά Δαμιανού μάχεται σκληρά επί των υψωμάτων τού Μπερόβου.

.—Ο Ελληνικός Στρατός (VII Μεραρχία) απελευθερώνει το Κάτω Νευροκόπι.

1916.—Μάχες τού ρώσικου στρατού με τούρκους στα περίχωρα τής Αργυρούπολης τού Πόντου. Οι τουρκικές οικογένειες εγκαταλείπουν γιά την ενδοχώρα, αλλά ο τουρκικός στρατός καθώς οπισθοχωρεί προβαίνει σε λεηλασίες οικιών και καταστημάτων. Οι χριστιανοί και οι εναπομείναντες μουσουλμάνοι γέροντες αποφασίζουν να καταφύγουν στα γύρω σπήλαια. Την επόμενη ημέρα οι Ρώσοι θα εισέλθουν στην πόλη. [Χρονολόγιο και εργογραφία Γ. Θ. Κανδηλάπτου – Κάνεως, 2002, Μαρία Κ. Βεργέτη, εκδόσεις Αδελφών Κυριακίδη.]

1919.—Σφαγές σημειώνονται στην περιοχή τού Αϊδινίου, υποκινούμενες από το Νεοτουρκικό Κομιτάτο.

.—Ο Ελληνικός Στρατός καταδιώκει τούρκους ατάκτους.

1920.—Σε ολόκληρο το Μέτωπο στην Μικρά Ασία είχαμε δράση περιπόλων.

.—Ύστερα από σφοδρό βομβαρδισμό τής προκυμαίας και των οχυρωμένων γύρω τής Ραιδεστού λόφων, φορτηγίδες γεμάτες από τους άνδρες τού 3ου συντάγματος τής Μεραρχίας Σμύρνης εξορμούν γιά την απόβασή τους στην ξηρά. Όμως, επειδή τα νερά ήταν ρηχά και οι φορτηγίδες γεμάτες δεν μπορούσαν να πλεύσουν εύκολα προς την ξηρά, οι αμυνόμενοι τούρκοι με ισλαμικό φανατισμό άρχισαν διασταυρούμενα πυρά, ενώ τα γαλανά νερά βάφονταν κόκκινα και οι φορτηγίδες γέμιζαν από πληγωμένους και νεκρούς. Τότε, ο διοικητής τού Συντάγματος δίδοντας διαταγή “Ακολουθάτε με” ρίχνεται στην θάλασσα με το σπαθί στο χέρι και τον ακολουθεί όλο το Σύνταγμα, το οποίο βουτηγμένο μέσα στα νερά έως τα γόνατα, ορμά ακάθεκτα προς την παραλία, οπότε οι τούρκοι ξαφνιασμένοι οπισθοχωρούν. Το πλήρωμα τής αγγλικής ναυαρχίδας συγκεντρωμένο στο κατάστρωμα και παρακολουθώντας τα απίθανα αυτά γεγονότα ξέσπασε αυθόρμητα σε ζητωκραυγές. «Ποιός είναι αυτός ο αξιωματικός που βγήκε πρώτα;» Ρώτησε ο Βασιλιάς, που από την γέφυρα τού ΑΒΕΡΩΦ παρακολουθούσε όλα τα διαδραματιζόμενα. Ο συνταγματάρχης Κονδύλης, Μεγαλειότατε, τού απαντούν. Και όταν λίγες ώρες αργότερα ζήτησε να συγχαρεί τον ηρωικό συνταγματάρχη, ο Κονδύλης, που παρουσιάστηκε μουσκεμένος ακόμα ως το στήθος, είπε στο Βασιλιά: «Μη με συγχαίρετε Μεγαλειότατε. Τίποτε το σπουδαίο δεν κάμαμε σήμερα. Τούτοι οι Τούρκοι δεν στάθηκαν να πολεμήσουν. Τους λυπήθηκε η ψυχή μου. Πέρα από την πρώτη κορυφογραμμή απαντήσαμε ένα βουναλάκι, που το υπεράσπιζε ολόκληρος λόχος. Δεν χρειάστηκε να πάω έως εκεί. Οι ανιχνευτές μου τους διώξαν και μού φέρανε αιχμάλωτο τον λοχαγό. Σαράντα φανταράκια κυνήγησαν τρακόσους. Είδα κ’ έπαθα να ξαναμαζέψω τους στρατιώτες μου.» […..]

1921.—Το Οικουμενικό Πατριαρχείο, σε μία προσπάθεια να καλύψει και να προστατεύσει τον Μητροπολίτη Ρόδου Απόστολο, αποστέλλει επίσημη επιστολή στην Ελληνική κυβέρνηση ώστε να μεσολαβήσει προς αυτόν και να τού ζητήσει να μετριάσει την εθνική του έξαρση. Ο μέχρι τότε φλογερός πατριώτης Απόστολος, είχε εκτεθεί τα μάλα με τις φιλελληνικές του ενέργειες και μπήκε στο στόχαστρο των Ιταλών. Απ’ ό,τι φάνηκε το Οικουμενικό Πατριαρχείο ήταν καλά πληροφορημένο, διότι, λίγον καιρό αργότερα (τον Σεπτέμβριο), ο Ρόδου Απόστολος απελάθηκε από το νησί.

.—Συγκρότηση Ανεξαρτήτου Μεραρχίας στην Θράκη με σκοπό την συμμετοχή της στην απελευθέρωση τής Κωνσταντινουπόλεως. Στις 29/06/1921 εξεδόθη, από το τότε Υπουργείο Στρατιωτικών, η υπ’ αρθ. Ε.Π.Ε. 235/29-06-1921 γιά την συγκρότησή της. Στις 6 Ιουλίου 1921, ήταν έτοιμη, υπαγόμενη στην Στρατιά Θράκης – Μακεδονίας. με πρώτο Διοικητή τον υποστράτηγο Γεώργιο Λεοναρδόπουλο.

.—Ο Ελληνικός Στρατός (Γ΄ Σ.Σ.), μετά από σκληρή και αποφασιστική μάχη, απελευθερώνει το Δορύλαιο (Εσκί Σεχίρ) τής Μικράς Ασίας και ο Διοικητής τού 3ου Σώματος Στρατού, Υποστράτηγος Γεώργιος Πολυμενάκος, εγκαθιστά το Στρατηγείο του στο Δημαρχείο τής πόλεως. Η Διοίκηση τής Στρατιάς εγκαταστάθηκε στην Κιουτάχεια, ενώ η τουρκική εθνοσυνέλευση σε μυστική συνεδρίαση, αποφάσισε την μεταφορά των αρχείων της στην Καισάρεια, επειδή η προέλαση τού Ελληνικού Στρατού προς το εσωτερικό συνεχιζόταν.

1922.—Οι κατοχικοί Ιταλοί, εξορίζουν στην Μεγίστη τον Μητροπολίτη Καρπάθου Γερμανό.

.—Η Ελληνική Στρατιά στην Μ. Ασία οχυρώνει τις θέσεις της.

1923.—Η Κοινωνία των Εθνών εγκρίνει το προσφυγικό δάνειο γιά την Ελλάδα.

.—Συγκρούσεις στα Δαρδανέλια με τούρκους. Προφανώς, στα πλαίσια υπογείων διαβουλεύσεων, ήταν οι θυσίες τις οποίες αποζητούσαν οι «μεγάλοι» τής γης ώστε να πιέσουν την αποστρατικοποίηση σε Δαρδανέλια και Βόσπορο (βλ. συνθήκη τής Λωζάννης).

1925.—Οι Άγγλοι δηλώνουν πως το ζήτημα τής Ένωσης τής Κύπρου με την Μητέρα Ελλάδα έχει κλείσει οριστικά.

.—Ισχυρός σεισμός μεγέθους 6,6 τής κλίμακας Ρίχτερ, προκαλεί ελαφρές ζημιές στην περιοχή των Καλαβρύτων.

1933.—Ο πιλότος Νικήτας Μαλλιαρός, ενώ είχε εκτελέσει την καθημερινή του πτήση-άσκηση με εκπαιδευτικό αεροπλάνο Moran και ετοιμαζόταν να προσγειωθεί στο αεροδρόμιο Τατοΐου, σε σύγκρουσή του με ένα άλλο αεροσκάφος που συμμετείχε στην άσκηση, αποσπάσθηκε η πτέρυγα τού Moran, με αποτέλεσμα την συντριβή τού αεροσκάφους. Ο χειριστής Μαλλιαρός λόγω τού μικρού ύψους δεν πρόλαβε να εγκαταλείψει το αεροπλάνο και βρήκε τραγικό θάνατο. http://www.pasoipa.org.gr/

1935.—Αντιδράσεις στην Βουλή γιά την παλινόρθωση τής Βασιλείας. Οι εναπομείναντες οπαδοί τού Ελευθέριου Βενιζέλου, μετά τα συνεχόμενα στρατιωτικά πραξικοπήματα, μη αποδεχόμενοι την ενδεχόμενη επιστροφή τού Γεωργίου Β΄ προβαίνουν σε κάθε είδους αντιδράσεις.

.—Στο ίδιο μήκος κύματος και οι εφημερίδες, με τον Γ.Α. Βλάχο να δημοσιεύει στην «Καθημερινή» ύβρεις και λιβέλους. Στο μεταξύ, βλέποντας γιά πολλοστή φορά την αποτυχία τής μονοπώλησης, ο φυγάς Ελευθέριος Βενιζέλος προσπαθεί να εξαγοράσει την αναγνώριση τής Παλινόρθωσης με αμνηστία των κινηματιών τού Μαρτίου.

1943.—Έλληνες αντάρτες μαζί με Άγγλους αξιωματικούς, ανατινάσσουν ιταλική αμαξοστοιχία από 45 βαγόνια πλήρη πολεμοφοδίων, πλησίον τής γέφυρας τού Δερελή.

1944.—Θύμα δολοφονίας ο Έλλην Ιωάννης Νάνος, από το Καστρί τής Θεσπρωτίας. Σκοτώθηκε από άγνωστους μουσουλμάνους Τσάμηδες στον κάμπο.

.—Η καταστροφή στην νήσο Μεγίστη ολοκληρώθηκε με μία μεγάλη φωτιά που κατέκαψε ό,τι είχε μείνει όρθιο. Υπάρχει η υποψία πως Άγγλοι στρατιώτες έβαλαν την φωτιά γιά να καλύψουν τις κλοπές που είχαν γίνει στα σπίτια των απόντων κατοίκων, καθώς περιουσιακά στοιχεία των νησιωτών βρέθηκαν να πωλούνται στα παζάρια τής Ανατολής.

.—Οι Γερμανοί κατακτητές  έπιασαν τον π. Αντώνιο Χριστόπουλο και τον έκαψαν ζωντανό,  αφού τον έκλεισαν μέσα σε ένα αχυρώνα μαζί με άλλους χωρικούς.

.—Οι Εθνικές ομάδες ανταρτών τού Ναπολέοντα Ζέρβα, μετά από σκληρές μάχες, καταλαμβάνουν τα χωριά τής Πρέβεζας Στεφάνι, Σαμψούντα, Σινώπη, Αρχάγγελο, Καστροσυκιά, καθώς και τις οδικές συγκοινωνίες προς τα Ιωάννινα. Στην θέση Εμίν Αγά, αποδεκατίστηκε μιά μεγάλη γερμανική φάλαγγα. Γενικά στις επιχειρήσεις αυτές, οι Εθνικές ομάδες είχαν 120 νεκρούς και τραυματίες. Οι ΕΟΕΑ εκτελούσαν διαταγή τού στρατηγείου στην Μέση Ανατολή, ως κάλυψη-παραπλάνηση τής συμμαχικής αποβάσεως στην Νορμανδία.

.—Ισχυρές και βαριά οπλισμένες βουργαρικές δυνάμεις, συνοδεία σμήνους αεροπλάνων, ενεργούν επιθέσεις στην ευρύτερη περιοχή τής ανατολικής Μακεδονίας και συγκεκριμένα κοντά στον Αντά Λόφο Χαϊδούς. Μετά από αρκετές ημέρες σποραδικών συμπλοκών, στις 13 Ιουλίου θα ακολουθήσει μεγάλη μάχη στην συγκεκριμένη περιοχή, όπου θα συγκρουστούν με Εθνικούς αντάρτες των ΕΑΟ – ΕΣΕΑ.

.—Οι Γερμανοί εισβάλουν γιά δεύτερη φορά στο χωριό Πάδες τής Ηπείρου και σκορπούν την καταστροφή. Το μαρτυρικό αυτό χωριό, την 18η Οκτωβρίου τού 1943 πυρπολήθηκε και πάλι από τούς φονιάδες Γερμανούς, οι οποίοι κατέκαψαν 250 κτήρια. Δεν άφησαν ούτε τα 2 σχολεία, την εκκλησία, την κοινότητα, αποθήκες, αλλά και δύο ανθρώπους τούς οποίους πέταξαν στην φωτιά, εκ των οποίων ο ένας ήταν σχεδόν τυφλός. Με την έναρξη τού πολέμου, το μαρτυρικό χωριό Πάδες είχε πέσει θύμα Ιταλών, αλβανών και τσάμηδων, οι οποίοι σε συνεργασία με γενίτσαρους (ρουμανίζοντες) Βλάχους θέλησαν να στρατολογήσουν τα τέκνα του.

.—Γερμανοί εισβάλουν γιά 5η φορά στο χωριό Άρματα τής Ηπείρου, πυρπολούν οικίες, τις δύο εκκλησίες και αποθήκες τού χωριού. Το μαρτυρικό χωριό γνώρισε την καταστροφή πολλές φορές από τούς πλέον βάρβαρους λαούς τής Ευρώπης. Οι Γερμανοί ενήργησαν ολοκαύτωμα και δύο ημέρες νωρίτερα, καίγοντας και ρημάζοντας τα πάντα, σκορπώντας τον πόνο, άλλη μιά φορά στις 18/10/1943, αλλά και στις αρχές τού πολέμου. Τις πρώτες κιόλας ημέρες τού πολέμου, (1 με 3 Νοεμβρίου 1940), όταν Ιταλοί και αλβανοί εισέβαλαν σε αυτό διενεργώντας ποικίλες καταστροφές και λεηλασίες. Μετά την συνθηκολόγηση των Ελληνικών στρατευμάτων, οι βάρβαροι Ιταλοί επέστρεψαν πάλι στο βλαχοχώρι όπου, αφού επιδόθηκαν σε πλήρη λεηλασία, σε συνεργασία με ρουμανίζοντες (γενίτσαρους) Βλάχους θέλησαν να υποχρεώσουν τούς κατοίκους να στέλνουν τα παιδιά τους σε ρουμάνικο σχολείο. Οι κάτοικοι, με τις ενέργειες τού ιερέα τού χωριού, αντέδρασαν και έσωσαν τα παιδιά τους [δυστυχώς δεν συνέβη το ίδιο στα άλλα 3 βλαχοχώρια τής περιοχής, όπου τούς εξανάγκασαν στην ανθελληνική ενέργεια.]

.—Βορειοηπειρώτες αντάρτες ενεργούν δολιοφθορά («σαμποτάζ») με ελλαδίτες κατά Γερμανών. Στις σκληρές μάχες που ακολούθησαν γιά την απελευθέρωση τής οδού τής Πρέβεζας, είχαμε τρείς νεκρούς αδελφούς και είκοσι τραυματίες.

1951.—Η ανασχηματισθείσα κυβέρνηση παίρνει ψήφο εμπιστοσύνης στην Βουλή, χάρις κυρίως στην υποστήριξη τού Λαϊκού Κόμματος και τού Πλαστήρα.

.—Νέος Δήμαρχος Αθηνών και γιά πέντε μόλις ημέρες, ο Κωνσταντίνος Νικολόπουλος. Την 12η Ιουλίου ανέλαβε και πάλι ο Κ. Κοτζιάς από τον οποίο είχε λάβει την θέση ο Νικολόπουλος.

1957.—Η κακοκαιρία των τελευταίων ημερών σαρώνει την Κεντρική Μακεδονία. Εκτός από ένδεκα θύματα, οι ζημιές είναι ανυπολόγιστες.

1959.—Όλοι οι Έλληνες πρέπει να εφοδιαστούν με νέα Δελτία Ταυτότητος.

1962.—Νέος ισχυρός σεισμός πλήττει την Πελοπόννησο, χωρίς όμως να προκαλέσει ιδιαίτερες ζημιές.

1964.—Η ΕΔΑ θριαμβεύει στις Δημοτικές εκλογές που γίνονται στην Ελλάδα, είτε κερδίζοντας Δήμους στούς οποίους κατέβηκε μόνη της, είτε σε συνεργασία με την Ένωση Κέντρου.

1970.—Σκοτώθηκε στην Κυπαρισσία κατά την εκτέλεση διατεταγμένης αποστολής ναυτιλίας, ο αεροπόρος μας Αντώνιος Κανδύλας, όταν το αεροσκάφος του προσέκρουσε στο έδαφος και κάηκε.

1974.—Κατόπιν αποφάσεως τού καθεστώτος, τής 3ης Ιουνίου, ανώτεροι αξιωματικοί τής Εθνοφρουράς Κύπρου επιστρέφουν στην μεγαλόνησο με σκοπό την ανατροπή τού Μακαρίου. Την ίδια ημέρα (ενν. 3/6ου), ο Μακάριος με επίσημη επιστολή ζητούσε από τον Πρόεδρο τής Ελληνικής Δημοκρατίας, στρατηγό Φ. Γκιζίκη, την άμεση ανάκληση των Ελλήνων αξιωματικών τής Εθνοφρουράς Κύπρου (…)

1981.—Στην Κεφαλλονιά 7.000 κάτοικοι υποχρεώνουν (με βία) τον μητροπολίτη Προκόπιο να εγκαταλείψει και πάλι το νησί. Στις 5/12/1979, περίπου 3.000 Κεφαλλονίτες πολιόρκησαν το μέγαρο τής μητρόπολης στο Αργοστόλι, καταφέρνοντας την απομάκρυνσή του. Οι πιστοί τον κατηγόρησαν ότι, μαζί με άλλους, προέβη σε τεμαχισμό τού σκηνώματος τού Αγίου Γερασίμου, προκειμένου να το “αξιοποιήσει”.

1985.—Πεθαίνει ο μεγαλοβιομήχανος και πρόεδρος τού Συνδέσμου Ελλήνων Βιομηχάνων, Αλέξανδρος Τσάτσος. Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1905 και ήταν γιος τού Γεωργίου Τσάτσου.

1990.—Άλμα διαστάσεων έκανε ο πληθωρισμός που πλέον σε ετήσια βάση «τρέχει» με 22% περίπου.

.—Συνάντηση κορυφής διαρκείας 90 λεπτών και «αρχή διαλόγου» Ελλάδας – τουρκίας πραγματοποιήθηκε στο Λονδίνο με τις συνομιλίες τού πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Μητσοτάκη και τού τούρκου ομολόγου του, Γκιλντιρίμ Ακμπουλούτ.  Στο πλαίσιο των συνομιλιών, η ελληνική πλευρά προειδοποίησε την τουρκία να αναθεωρήσει την στάση της στην Δυτική Θράκη και να σταματήσει να υποδαυλίζει οξύνσεις. Εικοσιέξι χρόνια μετά (2016), εκ τού αποτελέσματος συμπεραίνουμε ότι η τουρκία «έλαβε σοβαρά υπ’ όψιν» την προειδοποίηση… Από την ελληνική πλευρά εκείνη την ημέρα τής συναντήσεως κορυφής αμβλύνθηκε η μέχρι τότε «απόλυτη» θέση γιά την άμεση επίλυση τού Κυπριακού. Εικοσιέξι χρόνια μετά (2016), η υποχωρητική θέση τηρήθηκε.

1996.—Την αναστολή όλων των προγραμματισμένων στρατιωτικών ασκήσεων στο Αιγαίο, γιά την περίοδο αιχμής των καλοκαιρινών διακοπών, συμφωνούν Ελλάδα και τουρκία.

.—Κατά την σύνοδο υπουργών Εξωτερικών στην Σόφια (6-7/7/1996), αναβίωσε κατόπιν βουργαρικής και ελληνικής πρωτοβουλίας η Διαβαλκανική συνεργασία με το όνομα «Διαδικασία Συνεργασίας Χωρών Νοτιοανατολικής Ευρώπης» (SEECP), που οδήγησε στην συνάντηση κορυφής τής Κρήτης στις 3-4/11/1997· εκεί έλαβαν μέρος γιά πρώτη φορά όλοι οι αρχηγοί κρατών ή κυβερνήσεων των χωρών τής Ν.Α.Ευρώπης, απετέλεσε δε το μόνο «γηγενές σχήμα συνεργασίας προερχόμενο αποκλειστικώς από τις χώρες τής Ν.Α. Ευρώπης». Μετείχαν οι αλβανία, σκόπια, Σερβία, Μαυροβούνιο, βουργαρία, Ρουμανία, τουρκία, Βοσνία-Ερζεγοβίνη και Ελλάδα, ενώ η Κροατία συμμετείχε με καθεστώς παρατηρητή.

1997.—Σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης τίθεται με απόφαση τής Νομαρχίας η Θεσσαλονίκη, καθώς παραμένει ανεξέλεγκτο το μέτωπο τής μεγάλης πυρκαγιάς που κατακαίει περιοχές τού Πανοράματος και τού Ασβεστοχωρίου.

1999.—Ο Νίκος Μαχλάς μεταγράφεται από την Βίτεσε στον Άγιαξ, έναντι τού ποσού των 5,5 δις δρχ. και γίνεται ο πλέον ακριβοπληρωμένος Έλληνας αθλητής όλων των εποχών.

2017.—Ο Πρόεδρος τής Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκος Αναστασιάδης ενημέρωσε το Εθνικό Συμβούλιο για την κατάρρευση των συνομιλιών με την τουρκία, με ευθύνη τής δεύτερης. Ο λόγος που δεν υπήρξε αποτέλεσμα ήταν η εμμονή τής τουρκίας στην παραμονή των τουρκικών κατοχικών στρατευμάτων στην Κύπρο, ενώ γιά το επεμβατικό της δικαίωμα… απαιτούσε να γίνει επανεξέταση σε 15 χρόνια (!..)

Copyright (©) «Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο»
Βασική πηγή: www.eistoria.com

Αφήστε μια απάντηση