ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 05 ΙΟΥΛΙΟΥ

,

.

5 Ιουλίου

,

960.—Αναχωρεί από την Κωνσταντινούπολη το εκστρατευτικό  σώμα  υπό τον Νικηφόρο Φωκά, με προορισμό την Κρήτη· σκοπός η απελευθέρωση τής νήσου από τούς αγαρηνούς. Ο στρατός αποτελούνταν από τμήματα των Θεμάτων Μακεδονίας και Θράκης. Επίλεκτο τμήμα ήταν το μισθοφορικό των Βαράγγων με επικεφαλής τον στρατηγό Θρακησίων Παστιλά. Κατά τον Μιχαήλ Ατταλειάτη, λόγω τού φόβου των πειρατών, η διαδρομή από την Ίο μέχρι την Κρήτη ήταν άγνωστη, διότι δεν τολμούσαν να πλεύσουν νοτιώτερα. Οι Καρπάθιοι ναυτικοί έδωσαν την λύση, οδηγώντας τον στόλο έως την Κρήτη.   

1000 (ή 1001).—Απεβίωσε ο θεμελιωτής τού μοναχισμού στο Άγιο Όρος, Άγιος Αθανάσιος ο Αθωνίτης. Είχε καταγωγή την Τραπεζούντα τού Πόντου και η Εκκλησία μας τον τιμά ως Άγιο.

1316.—Διεξάγεται η μάχη τής Μανωλάδας, όπου οι δυνάμεις τής Βουργουνδίας νικούν εκείνες τής Μαγιόρκας γιά τον έλεγχο τού Πριγκιπάτου τής Αχαΐας. 

1470.—Τρίτη κατά σειρά μεγάλη επίθεση στην Χαλκίδα τής Εύβοιας από τούς οθωμανούς. Έλληνες και Ενετοί καταφέρνουν να βυθίσουν 30 εχθρικές γαλέρες και να φονεύσουν περίπου 20.000 εχθρούς.

1573.—Με την Ενετο-τουρκική Συνθήκη τού 1573, οι  Ενετοί αναγνώρισαν  την απώλεια τής Κύπρου, αλλά διέσωσαν τις άλλες ελληνικές κτήσεις τους, την Κρήτη, την Κέρκυρα και την Τήνο. Πολλοί Κύπριοι, που είχαν πολεμήσει στο πλευρό των Βενετών, φεύγοντας μαζί με άλλους Έλληνες στρατιώτες ζήτησαν άσυλο στις βενετικές κτήσεις. Και η Βενετία ενδιαφέρθηκε, ύστερ’ από την συνθήκη τής 5ης Ιουλίου να τους παραχωρήσει γαίες γύρω από την Πόλα (Pola). Οι πρώτες όμως κυπριακές οικογένειες, μόλις στα 1578 άρχισαν να καταφθάνουν εκεί όπου κιόλας είχαν εγκατασταθεί μερικές Κρητικές,  ύστερ’ από την λεηλασία τής περιοχής Ρεθύμνου από τον Ουλούτς Αλή.

1590.—Ανήλθε επίσημα στον πατριαρχικό θρόνο τής Αλεξάνδρειας και αρχίζει το αρχιερατικό του έργο, ο Άγιος των γραμμάτων Μελέτιος Πηγάς. Είχε καταγωγή το Ηράκλειο τής Κρήτης.

1628.—Ο τρομερός Άγγλος αρχιπειρατής sir Kenelm Digby αρχίζει τριήμερη καταδίωξη ενός γαλλικού σκάφους που ανήκε σε Μαλτέζο, ο οποίος νωρίτερα είχε αιχμαλωτίσει δύο ελληνικά πλοία.

1679.—Ο λαός μας τιμά την μνήμη τού νεομάρτυρος Κυπριανού τού εκ Κλειτζού Αγράφων. Τον αποκεφάλισαν στο Φανάρι.

1688.—(ἤ 5/6). Ο πολυμήχανος Κεφαλλονίτης Κωνσταντίνος Γεράκης, ο «Τσάο πρά βιτσαϊγιέν» τού Σιάμ, εκτελείται από τους αντιπάλους του σε ηλικία 41 ετών. Στο μικρό διάστημα που έζησε, κατόρθωσε από ναυτόπαις σ’ ένα αγγλικό πλοίο στα 13 του χρόνια, να βρεθεί ανώτατος αξιωματούχος στην χώρα των ελεφάντων, κερδίζοντας τον θαυμασμό και την εμπιστοσύνη τού πανίσχυρου βασιλιά. «Ἡ ζωὴ τοῦ Κωνσταντίνου Γεράκη μοιάζει σὰν παραμύθι καὶ εἶναι χαρακτηριστικὴ ἑνός Κεφαλλονίτη «τυχοδιώκτη» (ποὺ τελικῶς ἀπὸ τὴν πορεία καὶ κατάληξη τῆς ζωῆς του, ἀποδεικνύεται ὅτι δὲν ἦταν καθόλου τυχοδιώκτης).»

1697.—Συγκρούσεις στο Αιγαίο. Ο στόλος των Δυτικών με αρχηγό τον Μολίνο, συνάπτει ναυμαχία με τον οθωμανικό στόλο ο οποίος και υποχωρεί.

1716.—Ο πανίσχυρος οσμανικός στόλος τού Τζανούμ Κότζα, εμφανίσθηκε στις ακτές τής Κέρκυρας, σπέρνοντας τον πανικό και τον τρόμο στούς κατοίκους τής πόλεως, αλλά κυρίως στούς χωρικούς τής υπαίθρου. Όσοι διέθεταν τα μέσα, διεκπεραιώνονταν στις ακτές τής Απουλίας γιά να σωθούν.

1770.—Αρχίζει η “Ναυμαχία τού Τσεσμέ μεταξύ των ναυτικών δυνάμεων τής Ρωσικής και τής οθωμανικής αυτοκρατορίας. Η ναυμαχία έλαβε χώρα στην θαλάσσια περιοχή μεταξύ τής νήσου Χίου και των ακτών τής Μικράς Ασίας και ήταν μέρος των “Ορλωφικών”. Έληξε δύο ημέρες μετά, με συντριπτική ήττα των οθωμανών.

.—Αν και είχαν μεγάλες απώλειες οι Κεφαλλονίτες, οι οποίοι έπεσαν σε παγίδα πειρατών τής Μπαρμπαριάς καθώς επέστρεφαν από την εικοσαήμερη πολιορκία των Πατρών, κατά την ναυμαχία τού Τσεσμέ διέπρεψαν. Οι οθωμανοί έχασαν ολόκληρο τον στόλο τους.

1807.—Αρχίζει μία μεγάλη ναυμαχία μεταξύ τούρκων και μιάς αγγλικής φρεγάτας, συνεπικουρούμενης από Έλληνες, κοντά στην νήσο Σκόπελο.

1821.—«Μάχη εν Αγία Παρασκευή τής Σάμου και φυγή τούρκων. Εν αυτή οι Έλληνες εστρατηγήθησαν υπό των Σταματίου Γεωργιάδου και Χατζή Γεώργη κατά καπετάν Καραλήμπεη, Πατρονάμπεη και Ριαλάμπεη». Ο τουρκικός στόλος, με δύναμη τριάντα έξι τουρκικών πλοίων, κανονιοβολεί την Σάμο και επιχειρεί την δεύτερη προσπάθεια αποβιβάσεως μετά την αποτυχία τής 3ης Ιουλίου. Και αυτή την φορά, η οργανωμένη άμυνα των αποφασισμένων Σαμίων που βοηθούντο και από 24 Σφακιανούς, έπεσε με ορμή επί των οθωμανών που προσπαθούσαν να αποβιβαστούν. Όλες οι λέμβοι τους βούλιαξαν και οι εύστοχες βολές των κανονιών των επαναστατών τους προκάλεσαν απίστευτη φθορά και πολλούς νεκρούς. Μεταξύ των νεκρών ήταν και ο αρχηγός τής αποβατικής δυνάμεως Καπλάν αγάς. Επί κεφαλής των επαναστατών ήταν ο Καπετάν Σταμάτης Γεωργιάδης (χιλίαρχος), ο Λυκούργος Λογοθέτης και ο Σφακιανός Χατζηγιώργης Μουριανός. Από τότε, το ακρωτήριο αυτό ονομάζεται Καβοφονιάς.

.—Εις τα Καμπιά, ισχυρή δύναμη Κρητών επιτίθεται εναντίον 5.000 τούρκων κοντά στα Χανιά και τους τρέπει σε φυγή  με σοβαρότατες απώλειες. «Μάχη εις Καμπιά προς το Θέρσιον τής Κρήτης, νίκη Κρητών, αρχηγηθέντων υπό των Δασκαλάκη, Σαριδαντώνη, Νικολουδάκη, Β. Χάλη, Φασούλη, Παναγιώτου Ι. Χάλη κατά Λατήφ πασά»« Λατίφ πασς μ 8.000 νδρες, ξεκιν π τ Χανι  κρατντας κα λυσίδες γι ν φέρει πίσω δεμένους τος Σφακιανος πως λεγε.  Τσελεπς, μ  λίγους μαχητς κα συνεχς  νθαρρύνοντάς τους, διαφιλονικοσε τν πορεία τς στρατις μ μεγάλες πώλειες π τος νδρες του.  καθυστέρηση ατ δωσε χρόνο κα λθαν σ βοήθειά του ο γενναοι Λακιτες κα  Σήφακας μ τος ποκορωνιτες, λλάζοντας τν κβαση τς μάχης πρ τν λλήνων.  στρατι  γύρισε πρακτη στ Χανι χοντας χάσει 500 νδρες της, ν ο λληνες χασαν 28 νδρες κα εχαν 50 τραυματίες.»

.—Εις την θέσιν Τρυπητήν, οι Κρήτες κατανικούν σε μάχη τούς τούρκους. «Μάχη παρά την θέσιν Τρυπητήν κειμένην επί τού Σελήνου τής Κρήτης και νίκη Κρητών, στρατηγηθέντων υπό των Γ. Δασκαλάκη, Α. Παναγιώτου, Στ. Ανωγειανού κατά Καούρη αγά».

.—Ταυτοχρόνως ο Παναγιωτάκης και ο οπλαρχηγός Παπαπωλάκης με Σφακιανούς και Κυδωνιάτες αποκρούουν τούς Σελινιώτες τούρκους υπό τον Καούρη και τούς αναγκάζουν να επιστρέψουν στα χωριά τους.

.—«Επανάστασις Ασπροποτάμου, διενεργηθείσα υπό Νικ. Στουρνάρα». Οι Νικόλαος Στουρνάρης, Αθανάσιος Μάνταλος και αδελφοί Λαγκαδά, κηρύσσουν την Επανάσταση στην επαρχία Ασπροποτάμου στην Πίνδο.

1822.—Μετά την καταστροφική μάχη τού Πέτα (4-7-1822), ο Καρατάσιος πήγε στην Εύβοια, ενώ ο Αγγελής Γάτσος, επικεφαλής 100 παλιών του συμπολεμιστών (κατά το πλείστο σλαβοφώνων) Μακεδόνων, ακολούθησε τον Γενναίο Κολοκοτρώνη στην Πελοπόννησο, όπου πήρε μέρος στην μάχη των Δερβενακίων· αγωνίσθηκε με μεγάλη ανδρεία, αποσπώντας  τον θαυμασμό των Πελοποννησίων μαχητών και συνέβαλε σοβαρά στην νίκη κατά τού Δράμαλη. Ο υπασπιστής τού Κολοκοτρώνη, Φωτάκος Χρυσανθόπουλος, στο έργο τού «Βίοι», χαρακτηρίζει ως εξής τούς Μακεδόνες πολεμιστές: “Ο περίφημος Καπετάν Γάτσος, εις το όπλα εκ γενετής και σύντροφος αχώριστος τού Ολύμπου και οι στρατιώται του Μακεδόνες, επολέμησαν εις τα Βασιλικά και τα Δερβενάκια γενναίως, και οι Πελοποννήσιοι ευχαριστήθηκαν πολύ, διότι είδον άνδρας, έχοντας ζήλον και εθνισμόν μέγαν”.

.—Ο Δράμαλης κυριεύει την Κόρινθον και κατακαίει τα πάντα στην κάθοδόν του. «Ο Μαχμούτ πασάς τής Δράμας (Δράμαλης) διαβάς το Δερβένι, πρωτεύουσαν τού Δήμου Ευρυστίνης τής Κορινθίας εκυρίευσεν την Ακροκόρινθον».

1824.—«Μάχη εν τη πεδιάδι τού Μαραθώνος τής Αττικής αμφίρροπος, καθ’ ην αρχηγοί των μεν Ελλήνων ήσαν οι Γκούρας και Ευμορφόπουλος, των δε τούρκων ο Ομέρ πασάς τής Καρύστου (προβιβάσθη πασάς τον Ιούλιον 1823)». Στον Μαραθώνα, 600 Έλληνες, υπό τους Γκούρα, Μαμούρη, Ρούκη και Πρεβεζιάνο, δέχονται επίθεση από 2.000 γενίτσαρους και 1.000 τούρκους, υπό τον Ομέρ πασά τής Καρύστου. Οι Έλληνες τρέπουν σε φυγή τους τούρκους, οι οποίοι αφήνουν στο πεδίο τής μάχης 260 νεκρούς, ανάμεσά τους και τον αρχηγό των γενιτσάρων Ιμπραήμ.

1834.—Στην Κεφαλληνία, στις 05:00 η ώρα το πρωί, ισχυρός σεισμός προκαλεί μεγάλες καταστροφές – κυρίως στο Ληξούρι.

1867.—Οι πασάδες Ομέρ Μεχμέτ και Ρεσίτ, εισβάλλουν στα Σφακιά καταλαμβάνοντας το ανατολικό τμήμα. Σύντομα όμως αντιμετωπίζουν δυσκολίες από την τοπική αντίσταση και το ορεινό τού εδάφους, οπότε αναγκάζονται σε υποχώρηση.

1871.—Νέος, μη βλαπτικός σεισμός κάνει την εμφάνισή του στην νήσο Κρήτη.

1887.—Περίπου τρεις δεκαετίες μετά τον τελευταίο καταστροφικό σεισμό, η Κρήτη δέχεται ισχυρότατο χτύπημα. Ήταν 8:00 η ώρα, πρωινό Κυριακής, όταν ο Εγκέλαδος έφτανε μέχρι τα 7,5 Ρίχτερ. Έγινε αισθητός από τα Ιόνια μέχρι την Αλεξάνδρεια και την Σμύρνη, αφού η διάρκειά του ξεπέρασε τα 30 δευτ. Σημειώθηκαν εκτεταμένες ζημιές, καθώς επίσης ο θάνατος ενός μωαμεθανού ο οποίος κατέληξε εκ φόβου.

.—(ν. ημ.). Ισχυρή σεισμική δόνηση συγκλονίζει και την νήσο Ζάκυνθο, δίχως όμως αναφορές γιά μεγάλης εκτάσεως ζημιές.

1890.—Σὰν σήμερα,  νεομάρτυρας Θωμᾶς Α. Πασχίδης (λόγιος καὶ δημοσιογράφος), μεταφερόμενος ἀπὸ φυλακὴ σὲ φυλακὴ στὴν Λιβύη, μαζὶ μὲ ἄλλους Ἕλληνες φυλακισμένους, τραυματίστηκε πέφτοντας ἀπὸ τὴν (ξαγριωμένη π τος ραβες) καμῆλα ποὺ τὸν μετέφερε. Ἀκολούθησε, ὧρες ἤ λίγες μέρες μετά, ἡ ἄγρια δολοφονία του ἐπειδὴ ἀρνήθηκε νὰ ἐξισλαμιστῇ. Οἱ τοῦρκοι ἐπιχείρησαν νὰ ἀποδώσουν τὸν θάνατό του σὲ φυσικὰ αἴτια. Χάρις ὅμως στὴν μαρτυρία τοῦ συγκρατούμενού του, Ν. Φιλιππίδη, Δρ. Φιλοσοφίας, ἔγινε γνωστὸ ὅτι: «[…] ο αμοδιψοντες ραβες κπληροντες πιστν ντολν τς ν Μούρζουτι δολοφονικς ποφάσεως το Μουτασερίφη, δολοφόνησαν ατν γρίως». Ἀπὸ τὴν καλαμωτὴ ποὺ τοὺς χώριζε, ὁ Φιλιππίδης ἄκουγε τοὺς Ἄραβες νὰ βασανίζουν τὸν τραυματισμένο νεομάρτυρα γιὰ νὰ ἐξωμόσῃ. Τὰ τελευταῖα λόγια του ἦταν: « Μωάμεθ εναι ψευδοπροφήτης. Μόνον ησος Χριστς εναι ληθής». Ὁ Θωμᾶς Πασχίδης στὰ 54 χρόνια του συνελλήφθη στὴν Κωνσταντινούπολη ὅπου ἐργαζόταν ἀπὸ τὸ 1882 ὡς συντάκτης τῆς ἐφημερίδας ‘’πιθεώρησις’’. Ἤδη οἱ τουρκικὲς ἀρχὲς ἦταν πολὺ ἐνοχλημένες ἀπὸ τὴν δράση του. Φυλακίστηκε, χωρὶς νὰ δικαστῇ, στὴν Διεύθυνση τῆς Ἀστυνομίας Σταυροδρομίου, στὸ Σεράϊ Γαλατά, καὶ μετὰ ἀπὸ πέντε μῆνες μεταφέρθηκε στὰ μπουντρούμια τῶν φυλακῶν τῆς Πόλης. Ἀπὸ τὶς φρικτὲς συνθῆκες φυλακίσεως καὶ τὰ βασανιστήρια, κλονίστηκε σοβαρὰ ἡ ὑγεία του. Κατόπιν, τὸν Φεβρουάριο τοῦ 1882, μεταφέρθηκε (μαζ μ λλους 23 λληνες κρατούμενους), ἀρχικῶς στὶς φυλακὲς Βεγγάζης καὶ στὴν συνέχεια στὴν Τρίπολη Λιβύης, ὅπου ἀνακρίθηκε ἀπὸ τὸν μωαμεθανό διοικητὴ τοῦ σαντζακίου (μουτασερίφης). Ἀκολούθησε ὁ μαρτυρικὸς του θάνατος.

1897.—(ν.ημ.). Γεννιέται ο ήρωας (και) τού αγώνα τής ΕΟΚΑ, Γεώργιος Γρίβας – Διγενής στην Χρυσαλινιώτισσα Λευκωσίας Κύπρου. Μεγάλωσε στο χωριό Τρίκωμο τής επαρχίας Αμμοχώστου. Το 1916 εισήχθη στην Στρατιωτική Σχολή  από την οποία αποφοίτησε το 1919 με τον βαθμό τού ανθυπολοχαγού Πεζικού. Συμμετείχε στην Μικρασιατική εκστρατεία όπου πολέμησε γενναία. Γιά την δράση του παρασημοφορήθηκε και προήχθη  σε υπολοχαγό. Αργότερα, επιλέχθηκε να φοιτήσει στην Γαλλική Ακαδημία Πολέμου. Το 1925 προήχθη σε λοχαγό και το 1935 σε ταγματάρχη. Με την έναρξη τού Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, μετατέθηκε στην διεύθυνση επιχειρήσεων τού Γενικού Επιτελείου Στρατού. Κατά την ιταλική εισβολή εναντίον τής Ελλάδος, ο Γρίβας μετατέθηκε στο Ηπειρωτικό μέτωπο ύστερα από διαρκή του αιτήματα, όπου και υπηρέτησε ως επιτελάρχης τής ΙΙ Μεραρχίας. Κατά την διάρκεια τής Γερμανικής κατοχής, ίδρυσε στην Αθήνα την Οργάνωση Χ. Το 1946 παραιτήθηκε από την ενεργό υπηρεσία με τον βαθμό τού αντισυνταγματάρχη. Μετά την απελευθέρωση τής Ελλάδος μετέβη μυστικά στην Κύπρο με το ψευδώνυμο Διγενής και ίδρυσε την ΕΟΚΑ, τής οποίας ήταν και ο στρατιωτικός αρχηγός (πολιτικός αρχηγός ήταν ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος) με στόχο την εκδίωξη των Βρετανών από το νησί και την Ένωση τής Κύπρου με την Ελλάδα. Η Βουλή των Ελλήνων, με τον νόμο 3944 που δημοσιεύτηκε στο Φύλλο τής Εφημερίδας τής Κυβερνήσεως (Α΄ 51) στις 20 Μαρτίου 1959, προήγαγε τον Γεώργιο Γρίβα από αντισυνταγματάρχη σε αντιστράτηγο, τού απένειμε ειδική σύνταξη, καθώς επίσης και τον τιμητικό τίτλο τού “Αξίου Τέκνου τής Πατρίδος”. Απεβίωσε από καρδιακή προσβολή στο κρησφύγετό του στην Λεμεσό, στις 27 Ιανουαρίου 1974.

1905.—Στα πλαίσια τής τρομοκρατίας των Ελλήνων στην Μακεδονία, οι βούργαροι σφάζουν τον έμπορο Δημήτριο Πασχάλη από το Πέτροβο. Η κατακρεούργησή του έγινε κοντά στο χωριό Ελενίτσα.

.—Την ίδια ημέρα, άλλοι βούργαροι πίπτουν σαν λυσσασμένα σκυλιά κατασφάζοντας τον προύχοντα τής Ράμνας, Αθανάσιο Πίπερκο, λίγο έξω από το χωριό του.

.—Ομάδα κομιτατζήδων συλλαμβάνει και σφάζει 5 αθώους Έλληνες τού σλαβόφωνου μα ελληνόψυχου χωριού Στάρτσιοβου (σημερινή ΝΔ βουργαρία).

1907.—Την εσπέρα τής σημερινής, οι Μακεδονομάχοι Ρουπακιάς και Λαχτάρας (Γ. Τόμπρας από το Αϊβαλί τής Μικράς Ασίας και Ανθυπολοχαγός Νικ. Πλατανιάς αντίστοιχα), εγκαταλείπουν το λημέρι τους κοντά στο χωριό Γενοβάνι γιά να εισέλθουν στο χωριό Τσεχούλη όπου και διανυκτέρευσαν. Μόλις χθες έδωσαν πεντάωρη μάχη στο χωριό Γκρέντσι τής Καστοριάς κατά την οποία διέλυσαν την συμμορία τού Κορσάκωφ και φόνευσαν τον ίδιο, ενώ, αργότερα την νύκτα πολέμησαν και με πολυπληθή στρατό τούρκων.

1908.—Κορυφώνεται το κίνημα των Νεότουρκων στην Θεσσαλονίκη, με ηγέτες τους Νιαζί μπέη και Εμβέρ πασά. Έχοντας την υποστήριξη τού Κομιτάτου «Ένωση-Πρόοδος», οι επαναστάτες αναγκάζουν τον σουλτάνο Αβδούλ Χαμίντ να θέσει σε εφαρμογή το Σύνταγμα τού 1876. Οι ελπίδες όμως των μη μουσουλμανικών πληθυσμών τής οθωμανικής αυτοκρατορίας γιά σεβασμό των δικαιωμάτων τους, γρήγορα θα διαψευστούν. Το έτος 1908, ήταν σημαντικό και σημαδιακό γιά τις εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων και στην τουρκία. Τον Ιούνιο τού έτους αυτού, ξέσπασε η επανάσταση των νεότουρκων και το Φθινόπωρο έγινε η ανακήρυξη τής ανεξαρτησίας τής βουργαρίας. Τα γεγονότα αυτά αποδείχθηκαν καθοριστικά γιά την περαιτέρω πορεία τού Θρακικού Ελληνισμού στην μαρτυρική Θρακική Χερσόνησο. Ήδη επειδή υπήρχε αναβρασμός από το 1905 στον χώρο, ο Θρακικός Ελληνισμός προσπαθούσε να οργανωθεί, αφ’ ενός γιά την αυτοάμυνά του κι’ αφετέρου να συμβάλλει στα τεκταινόμενα γιά την απελευθέρωσή του. Η Θράκη είχε γίνει το «μήλον τής έριδος» γιά τρεις λαούς. Τούς Έλληνες, τους βούργαρους και τους τούρκους. Οι Έλληνες τής Θράκης υπέφεραν τα πάνδεινα από την βουργαρική εξαρχία που προσπαθούσε να εκβουλγαρίσει τον ντόπιο πληθυσμό ασκώντας βία και σκορπώντας τον φόβο. Από την άλλη, οι οθωμανοί υλοποιώντας το δόγμα, «η τουρκία ανήκει στούς τούρκους», εφάρμοζαν ανάλογες συμπεριφορές. Αρκετές δε φορές, βούργαροι και τούρκοι συμμαχούσαν εναντίον των Ελλήνων. Ο αγώνας λοιπόν των Θρακών ήταν πολυμέτωπος και άνισος.

1909.—Απεβίωσε ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως (1891-1894) Νεόφυτος Η΄, κατά κόσμον Ιωακείμ Παπακωνσταντίνου.

1913.—Στο βουργαρικό Μέτωπο, οι Ελληνικές δυνάμεις κατόπιν σκληρών αγώνων καταλαμβάνουν το ύψωμα Παπά-Τσαΐρ. Η στρατιά Δαμιανού κατέλαβε το Ρουσίνοβο.

.—Η 7η (VII) Μεραρχία μετά από σκληρή μάχη στην Κοπρίβλιανη, απελευθερώνει το Νευροκόπι από τους βούργαρους.

1915.—Οι διαπιστώσεις ειδικών τονίζουν την άθλια κατάσταση των Αθηνών από άποψη υγιεινής.

1917.—Οι Βρετανοί αποδίδουν στην χώρα μας την νήσο Θάσο, την οποία κατείχαν από την έναρξη τού Μακεδονικού Μετώπου.

1919.—Σ’ ολόκληρο το Μέτωπο στην Μικρά Ασία γίνονται μάχες περιπόλων.

1920.—Ο Ελληνικός Στρατός στην Μ. Ασία καθαρίζει την περιοχή του.

.—Αρχίζει η Διάσκεψη μεταξύ Συμμάχων αφ’ ενός και τουρκίας-Γερμανίας αφ’ ετέρου, στην πόλη Σπα τού Βελγίου. Παρά τις αντιρρήσεις τού Ιταλού Σφόρτσα, ότι «οι Έλληνες κερδίζοντες πέραν τού δέοντος κινδυνεύουν να απολέσουν τα πάντα», επικρατούν οι απόψεις τού Βενιζέλου.

1921.—Πρώτη μάχη στην περιοχή Ουτς Σαράϊ. Διαλύεται, ύστερα από σύγχυση το απόσπασμα τής ΧΧΙΙ Μεραρχίας και υφίσταται σοβαρές απώλειες η Ταξιαρχία Ιππικού. Ηρωικώς επιτιθέμενη κατά τού εχθρού, η 1η Επιλαρχία αποδεκατίζεται και ο Διοικητής της, Επίλαρχος Μαρκόπουλος με τους 3 αξιωματικούς του (τον Ίλαρχο Φορτούνα, τον Ανθυπίλαρχο Παπαϊωάννου και τον Έφεδρο Ανθυπίλαρχο Κλώντζα), πέφτουν στην μάχη, ενώ το 14ο Σύνταγμα υποχωρεί ατάκτως.

1922.—Στην Μικρά Ασία γίνονται μάχες περιπόλων μεταξύ των εμπολέμων.

1923.—Στην εφημερίδα Μακεδονία σε μία ανταπόκριση γιά την ζωή στο Μέτωπο (εν αναμονή των διαπραγματεύσεων στην Λωζάννη) διαβάζουμε ότι : «…το μεγαλύτερο (…) σουξέ τής εποχής είναι ο Καραγκιόζης (…) και ο φανταρόκοσμος μέσα στα γλυκανάλατα αστεία και στις καρπαζιές που απαραίτητα δίνει στον Χατζηαβάτη βρίσκει τα γέλια, την ευθυμία και την λησμονιά κάθε φροντίδας και πίκρας».

1924.—Στο Στάδιο Colombes τού Παρισιού γίνεται η επίσημη τελετή έναρξης των όγδοων Ολυμπιακών Αγώνων, στους οποίους παίρνουν μέρος 2.826 αθλητές και 130 αθλήτριες από 44 κράτη. Πρωτοεμφανίζεται και υιοθετείται από την Δ.Ο.Ε. το σύνθημα Citius-Altius-Fortius τού Γάλλου μοναχού Ανρί Ντιντόν, ενώ καθιερώνεται η εμφάνιση 3 σημαιών (τής Ελληνικής, τού διοργανωτή και τού επόμενου διοργανωτή).

1926.—Ισχυρότατος μετασεισμός πλήττει την Ρόδο και γίνεται αισθητός μέχρι την βόρεια Κρήτη. Είναι ο απόηχος τού καταστροφικού των 8,0 Ρίχτερ ο οποίος σάρωσε ολόκληρη εκείνη την πλευρά τής Μεσογείου, στις 26 Ιουνίου τής ίδιας χρονιάς.

1941.—Σε εμπόλεμη κατάσταση με την βουργαρία βρίσκεται πλέον (με μεγάλη χρονική καθυστέρηση) η Ελλάδα, καθώς ο βουργαρικός στρατός ακολουθεί τούς Γερμανούς εισβολείς και εγκαθίσταται σε ελληνικές περιοχές.

1943.—Ο Ε.Δ.Ε.Σ., με δύναμη 5.000 ανταρτών από τις Εθνικές Ομάδες Ελλήνων Ανταρτών (ΕΟΕΑ), ξεκινά με αποφασιστικότητα και πλήρη επιτυχία την εκτέλεση τής ανατεθείσας από το στρατηγείο Μέσης Ανατολής, επιχείρησης «Άνιμαλς». Σκοπός ήταν η παραπλάνηση τού γερμανικού επιτελείου, το οποίο περίμενε απόβαση των Συμμαχικών δυνάμεων στα παράλια τής Ηπείρου, ενώ αυτή πραγματοποιήθηκε στην Σικελία.

.—Οι δυνάμεις τού ΕΔΕΣ στο πλαίσιο τής επιχειρήσεως παραπλάνησης των Γερμανών και συμμάχων τους, ανατινάσσουν τις γέφυρες Στρεβίνας, Καλογήρου και Παντάνασσας, Αννίνου, και την ευρισκόμενη στο 35ο χιλιόμετρο αμαξιτή οδό Ιωαννίνων – Μετσόβου.

.—Ακολουθώντας το χθεσινό παράδειγμα, αντάρτες από την Κεντρική και Βόρειο Ελλάδα υπογράφουν συμφωνία γιά κοινή δράση. Με αυτήν την πράξη, ιδρύονται οι Εθνικές Αντάρτικες Ομάδες Ελλάδας (ΕΑΟΕ).

.—Νέες στάσεις και αποσχιστικά κρούσματα στην Μέση Ανατολή, από διάφορα (ακροαριστερά) αντιδραστικά στοιχεία. Μόλις προχθές, 3 Ιουλίου, προέβησαν σε βιαιοπραγίες και κινήθηκαν προς απελευθέρωση εγκληματιών κρατουμένων.

1944.—Ο ΕΔΕΣ μάχεται με ναζί Γερμανούς, σε Πρέβεζα και Αγρίνιο.

.—Γερμανοί στο χωριό Άρματα τής Ηπείρου, πυρπολούν οικίες, τις δύο εκκλησίες και αποθήκες τού χωριού. Το μαρτυρικό χωριό γνώρισε την καταστροφή πολλές φορές από τούς πλέον βάρβαρους λαούς τής Ευρώπης. Οι Γερμανοί ενήργησαν ολοκαύτωμα δύο ημέρες μετά, καίγοντας, ρημάζοντας τα πάντα και σκορπώντας τον πόνο, άλλο ένα στις 18/10/1943, αλλά και στις αρχές τού πολέμου. Τις πρώτες κιόλας ημέρες τού πολέμου, 1 με 3/11ου, όταν Ιταλοί και αλβανοί εισέβαλαν σε αυτό διενεργώντας ποικίλες καταστροφές και λεηλασίες. Μετά την συνθηκολόγηση των Ελληνικών στρατευμάτων, οι βάρβαροι Ιταλοί επέστρεψαν πάλι στο βλαχοχώρι όπου, αφού επιδόθηκαν σε πλήρη λεηλασία, σε συνεργασία με ρουμανίζοντες (γενίτσαρους) Βλάχους θέλησαν να υποχρεώσουν τούς κατοίκους να στέλνουν τα παιδιά τους σε ρουμάνικο σχολείο. Οι κάτοικοι, με τις ενέργειες τού ιερέα τού χωριού, αντέδρασαν και έσωσαν τα παιδιά τους [δυστυχώς δεν συνέβη το ίδιο στα άλλα 3 βλαχοχώρια τής περιοχής, όπου τούς εξανάγκασαν στην ανθελληνική ενέργεια.]

1946.—Δύναμη κομμουνιστών επιτίθεται κατά τού Λόχου Ποντοκερασιάς, ο οποίος, κατόπιν προδοσίας εκ των έσω, διαλύεται. Ο διοικητής τού Λόχου, με μικρό αριθμό οπλιτών καταφέρνει να διαφύγει στον σταθμό χωροφυλακής Παροχθίου.

1951.—Αεροσκάφος τής Π.Α. κατά την εκτέλεση εκπαιδευτικής πτήσεως στην περιοχή Μεσογείων Αττικής, με τον χειριστή Ανθυποσμηναγό Αντωνόπουλο Ιωάννη και με τον Δόκιμο Έφεδρο Χειριστή Κόκκορη, κατέπεσε στα Σπάτα με αποτέλεσμα τον θάνατο των Ικάρων. http://www.pasoipa.org.gr/

1955.—Η Ελληνική κυβέρνηση αποδέχεται την αγγλική πρόταση περί τριμερούς διασκέψεως γιά το Κυπριακό.  

1958.—(Κύπρος). Ἡ ἔγκυος στὸ ἕβδομο παιδὶ της Λουκία Παπαγεωργίου Λαουτάρη καὶ ὁ Παναγιώτη Ζαχαρίας, ὁργανωμένο μέλος τῆς ΕΟΚΑ, σκοτώνονται ἀπὸ βρετανικὰ πυρᾶ κατὰ τὴν διάρκεια συγκρούσεως μεταξὺ πολιτῶν καὶ κατοχικῶν στρατευμάτων στὸ χωριὸ Αὐγόρου. Ὅλα ξεκίνησαν ὅταν Βρετανοὶ κατοχικοὶ στρατιῶτες συνέλαβαν στὸ χωριὸ Αὐγόρου τὸν δεκαπεντάχρονο Κυριάκο Μακρῆ, καὶ στὴν συνέχεια προσπάθησαν διὰ τῆς βίας νὰ τὸν ἐξαναγκάσουν στὴν ἀποκαθήλωση συνθημάτων γιὰ ξεσηκωμὸ τοῦ ἄμαχου πληθυσμοῦ (βλ. & 4/7). Ὁ δεκαπεντάχρονος Κυριάκος ἀρνήθηκε καὶ σὲ συμπαράστασή του προσέτρεξαν οἱ γυναῖκες τοῦ χωριοῦ, ἀποσπῶντας τον ἀπὸ τὰ χέρια τῶν στρατιωτῶν καὶ φυγαδεύοντάς τον. Ἀκολούθησε λιθοβολισμὸς τῶν Βρετανῶν κατοχικῶν στρατιωτῶν ἀπὸ τὶς γυναῖκες, μὲ τὴν συμπλοκὴ νὰ ἐξελίσσεται σὲ μάχη. Κατὰ τὴν διάρκειά της, οἱ κατοχικοὶ σκότωσαν  τὴν ἐγκυμονοῦσα Λουκία Παπαγεωργίου Λαουτάρη μητέρα ἤδη 6 παιδιῶν καὶ τὸν Παναγιώτη Ζαχαρία, ἐνῶ πληγώθηκαν δεκαοκτὼ ἄνθρωποι.

1965.—Η κορυφαία Ελληνίδα σοπράνο Μαρία Κάλλας, δίνει την τελευταία της παράσταση, τραγουδώντας «Τόσκα» στο Κόβεντ Γκάρντεν τού Λονδίνου.

.—Αρχίζουν τα πρώτα συλλαλητήρια από την πολιτική κρίση των «Ιουλιανών». Πραγματοποιείται στο κέντρο τής Αθήνας (Προπύλαια) μεγάλη συγκέντρωση, ενώ τις επόμενες ημέρες θα εξαπλωθούν σε όλες τις πόλεις τής χώρας. Συνολικά, οι αναταραχές είχαν διάρκεια 70 ημερών.

1970.—Πρώτο κόμμα στις βουλευτικές εκλογές στην Κύπρο εκλέγεται το “Ενιαίο Κόμμα” τού Γλαύκου Κληρίδη.

1974.—Ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος, σε δημοσιογραφική διάσκεψη, κατηγορεί την Εθνική Φρουρά ότι στηρίζει και ενθαρρύνει την ΕΟΚΑ Β΄, με σκοπό τρομοκρατικές ενέργειες. Στόχος τής ΕΟΚΑ Β΄ ήταν η Ένωση με την Μητέρα Ελλάδα.

1977.—Κοντά στην Άμφισσα Φωκίδος, κατά την εκτέλεση διατεταγμένης αποστολής, χάνει την ζωή του ο αεροπόρος μας Πάντος Χρήστος, λόγω πτώσεως και συντριβής τού αεροσκάφους του.

1980.—Η ελληνική κυβέρνηση ανακοινώνει την απόφασή της να πάρουν μέρος οι Έλληνες αθλητές στην Ολυμπιάδα τής Μόσχας, μη συμμετέχοντας στην άρνηση συμμετοχής (“μποϊκοτάζ”) που έχουν εξαγγείλει οι Η.Π.Α., οι οποίες είχαν αντιδράσει με αυτό τον τρόπο στην σοβιετική εισβολή στο Αφγανιστάν…

1982.—Ορκίζεται η ανασχηματισμένη κυβέρνηση τού Αντρέα Παπαντρέου με την συμμετοχή 14 εξωκοινοβουλευτικών προσώπων, κάτι που συνέβη γιά πρώτη φορά στην Ελλάδα.

1986.—Ο Νίκος Γκάλης σημειώνει ρεκόρ πόντων (35) με την Εθνική ομάδα καλαθοσφαιρίσεως στον αγώνα Ελλάδα-Παναμάς (110-81) γιά το Μουντομπάσκετ στην Σαραγόσα.

1988.—Εκρήξεις δύο βομβών, μία στην Διεύθυνση Βιομηχανίας τής Νομαρχίας Δυτικής Αττικής και άλλη στα γραφεία τού ΠΕΡΠΑ, είναι τα τελευταία κτυπήματα τής τρομοκρατικής οργάνωσης ΕΛΑ.

1990.—Συνάντηση των πρωθυπουργών Ελλάδος και τουρκίας πριν από την έναρξη των εργασιών τής Συνόδου Κορυφής τού ΝΑΤΟ στο Λονδίνο. Συμφώνησαν μετά το τέλος τής Συνόδου, να επαναλάβουν την συνάντηση η οποία να είναι μεγαλύτερης διάρκειας. Μιλώντας κατά την διάρκεια τής Συνόδου, ο Κων. Μητσοτάκης τόνισε ότι η ελληνική κυβέρνηση στηρίζει την ιδέα αμοιβαίας δηλώσεως μη επιθέσεως μεταξύ των χωρών μελών τής Ατλαντικής Συμμαχίας και τού Συμφώνου τής Βαρσοβίας κι’ ότι η Ελλάδα είναι έτοιμη να διαδραματίσει ενεργό ρόλο στην οικοδόμηση ενός κλίματος ασφάλειας και εμπιστοσύνης μέσα σε μία Ευρώπη ενιαία και ελεύθερη…

.—Μετά την χθεσινή αιφνιδιαστική κίνηση τής Κυπριακής κυβερνήσεως να υποβάλει αίτημα γιά πλήρη ένταξη στην Ε.Ο.Κ., ο Ραούφ Ντεκτάς μιλά γιά θανάσιμο πλήγμα κατά τού Διαλόγου, απειλώντας (!..) ότι θα αντιδράσει με κάθε δυνατό μέσο… Σαν πρώτη κίνηση έκλεισε γιά ένα 24ωρο το οδόφραγμα διελεύσεως τής Πράσινης Γραμμής στο «Λήδρα Παλάς». Η Άγκυρα από την πλευρά της, χαρακτήρισε την αίτηση άκυρη διότι η ενέργεια αυτή έγινε χωρίς την συναίνεση των τούρκων τού βορείου κατεχόμενου τμήματος τής Κύπρου… Από τους εταίρους επιφυλάξεις διατύπωσε μόνο η Αγγλία.

.—Μεταξύ των τροποποιήσεων τού Κανονισμού τής Βουλής καθιερώνεται και η ώρα τού πρωθυπουργού.

1992.—Ο Νίκος Γκάλης τίθεται εκτός τής ομάδας καλαθοσφαιρίσεως τού «Άρη» διά στόματος τού προέδρου, Θεόφιλου Μητρούδη σε μία συνάντηση των δύο, η οποία οδήγησε στην αποχώρηση τού πρώτου Έλληνα καλαθοσφαιριστή από την ομάδα τής Θεσσαλονίκης· ο Μητρούδης τού ανακοίνωσε ότι είναι εκτός αγωνιστικών πλάνων και τού πρότεινε εναλλακτικά να αναλάβει τις ακαδημίες τού συλλόγου. Δέκα ημέρες αργότερα, ο Γκάλης μετακόμισε στην Αθήνα.

.—Πεθαίνει σε ηλικία 85 χρόνων ο δημοσιογράφος και θεατρικός συγγραφέας Δημήτρης Χρονόπουλος. Γεννήθηκε το 1907.

1993.—Ο τουρκοκύπριος ηγέτης Ραούφ Ντενκτάς, παραιτείται από την θέση τού διαπραγματευτή στις συνομιλίες γιά το Κυπριακό.

1994.—Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο δικαιώνει τις θέσεις τής Κυπριακής Δημοκρατίας, ότι η εισαγωγή προϊόντων από το ψευδοκράτος τού Ντενκτάς είναι παράνομη και αντιβαίνει την κοινοτική νομοθεσία.

1998.—Ο Ελληνοαμερικανός Πιτ Σάμπρας κερδίζει στο άθλημα τής αντισφαιρίσεως (τένις) τον Ιγκόρ Ιβανίσεβιτς, κατακτώντας το πέμπτο βραβείο Γουίμπλετον, ισοφαρίζοντας τους πέντε συνεχόμενους τίτλους τού Μπιόρν Μποργκ (1976-1980).

1999.—Αεροσκάφος τής Ε.Π.Α. με κυβερνήτη τον Σμηναγό Σταματογιάννη Σταύρο και εκπαιδευόμενο τον Ανθυποσμηναγό Δρίβα Παναγιώτη-Ιωάννη, κατέπεσε στην περιοχή τού αεροδρομίου Μακεδονίας, με αποτέλεσμα τον θάνατο των Ικάρων μας.

2000.—Η Ηπειρώτικη εφημερίδα Πρωινός Λόγος,  γνωστοποιεί ότι, κατόπιν προτάσεως τού Σαλί Μπερίσα, δίνεται το όνομα «Τσαμουριά» σε οδό τής πρωτεύουσας τής αλβανίας, Τίρανα. Όπως ο ίδιος ο αλβανός ανέφερε, έγινε ως «φόρος τιμής τής γενοκτονίας των Τσάμηδων από τους Έλληνες».

2004.—Λαμπρή υποδοχή επιφυλάσσουν το κράτος και χιλιάδες φίλαθλοι στους Έλληνες διεθνείς ποδοσφαιριστές, οι οποίοι επιστρέφουν από την Πορτογαλία μετά την κατάκτηση τού Euro 2004. Μία μεγάλη ποδοσφαιρική γιορτή στήνεται στο Παναθηναϊκό Στάδιο, όπου οι διεθνείς μας αποθεώνονται από τούς χιλιάδες Έλληνες που έχουν κατακλύσει τόσο το Στάδιο, όσο και ολόκληρη την διαδρομή που τούς φέρνει από το αεροδρόμιο.(Ο άρτος και τα θεάματα συνεχίζονται).

.—Φεύγει από την ζωή ο Νίκος Κεσσανλής, εικαστικός με διεθνείς διακρίσεις αλλά και πανεπιστημιακός που έφτασε στην θέση τού Πρυτάνεως.

2015.—Διενεργείται το Δημοψήφισμα που αποφάσισε να διεξάγει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, θέλοντας να αφήσει τον λαό να αποφασίσει γιά την δανειακή σύμβαση που κατέθεσαν οι Ευρωπαίοι εταίροι στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Ο λαός, σύμφωνα με τα επίσημα αποτελέσματα, επέλεξε με ποσοστό 61,31%  το “ΟΧΙ”, έναντι 38,69% που επέλεξε το “ΝΑΙ”. Ψήφισαν 6.161.140 υπήκοοι. Βρέθηκαν 5.803.987 έγκυρα ψηφοδέλτια (ποσοστό 94,20%), 310.812 άκυρα (ποσοστό 5,04%) και 46.341 λευκά ψηφοδέλτια (ποσοστό 0,75%). Η συμμετοχή έφτασε το 62,50% και η αποχή στο 37,50%.  Έκπληξη και απογοήτευση κατέλαβε τον «κυρίαρχο λαό», όταν η λαϊκή βούληση τού ΟΧΙ – που η ίδια η κυβέρνηση ζήτησε – αγνοήθηκε και μετατράπηκε σε ΝΑΙ. Προεκλογικά ο ΣΥΡΙΖΑ υποσχόταν : α) κατάργηση των μνημονίων και διαγραφή τού μεγαλύτερου μέρους τού χρέους, β) δημόσιο έλεγχο και ιδιοκτησία των τραπεζών, γ) ριζική αναδιανομή τού εισοδήματος και τού πλούτου, δ) παραγωγικό μετασχηματισμό με ενίσχυση τής κοινωνικής και αλληλέγγυας οικονομίας. (Κάτι σαν το «λεφτά υπάρχουν»). Μετεκλογικά, το 99% τού προγράμματος δεν επιχειρήθηκε καν να εφαρμοσθεί.

2016.—Την τοποθέτηση αναμνηστικής πινακίδας μπροστά στο σπίτι που έζησε και πέθανε ο αείμνηστος Στρατηγός Γεώργιος Τόμπρας (Λεωφόρος Μεσογείων 375), αποφάσισε ομόφωνα το Δημοτικό Συμβούλιο Αγίας Παρασκευής Αττικής σαν σήμερα. Η απόφαση εντάσσεται στο πλαίσιο τής εκφρασμένης θελήσεως τής Δημοτικής αρχής αλλά και τού Δημοτικού Συμβουλίου να τιμήσουν εκείνους τους συμπολίτες μας που διαχρονικά έχουν προσφέρει σημαντικές υπηρεσίες στην πόλη μας και στον τόπο μας γενικότερα. Η αναμνηστική πινακίδα γράφει: «ΔΗΜΟΣ ΑΓ. ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΑΥΤΟ ΕΖΗΣΕ ΚΑΙ ΠΕΘΑΝΕ Ο ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΤΟΜΠΡΑΣ ΕΝΑΣ ΗΡΩΑΣ ΤΟΥ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ ΚΑΙ ΤΩΝ ΒΑΛΚΑΝΙΚΩΝ ΠΟΛΕΜΩΝ ΑΣ ΕΙΝΑΙ Η ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΑΙΩΝΙΑ ΚΑΙ Η ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΝΕΩΤΕΡΟΥΣ».

2018.—Ο Γερμανός υπουργός Εξωτερικών Χορστ Ζέεχοφερ θεωρώντας πρώτο σημείο εισόδου στην Ευρώπη (των παράνομων αλλοδαπών) την Ελλάδα και την Ιταλία, ξεκαθαρίζει πως οι αιτούντες άσυλο δεν θα σταλούν πίσω στην Αυστρία αλλά στις δύο αυτές χώρες. «Κανείς εδώ δεν θέλει η Αυστρία να είναι υπεύθυνοι γιά τους αιτούντες άσυλο, την ευθύνη έχουν Ιταλία και Ελλάδα. Το ίδιο ισχύει και γιά τους μετανάστες στην Ουγγαρία, που προέρχονται από την Ελλάδα» (βλ. 28/6 & 29/6/2018).

2019.—Ολονύχτια μάχη με τις φλόγες έδωσαν οι Πυροσβέστες στον δήμο Κύμης Αλιβερίου στην Εύβοια καθώς προστέθηκαν δύο νέα μέτωπα στο Πυργί και στον Άγιο Γεώργιο. Γιά προληπτικούς λόγους, δόθηκε εντολή εκκενώσεως των οικισμών Γαβαλά, Δάφνης, Νεοχωρίου και Λοφίσκου. Επίσης, πέντε άτομα μεταφέρθηκαν προληπτικά στο νοσοκομείο με αναπνευστικά προβλήματα. Η φωτιά ξεκίνησε στις 4 Ιουλίου, σύμφωνα με την Πυροσβεστική Υπηρεσία, σε μία έκταση με πουρνάρια στην περιοχή Μανίκια, όπου οι άνεμοι ήταν ιδιαίτερα ισχυροί, πάνω από 6 μποφόρ και με συχνές εναλλαγές κατευθύνσεων. Τις πρώτες πρωινές ώρες ξέσπασαν άλλα τρία μέτωπα, ενώ την νύχτα ο επικεφαλής των πυροσβεστικών δυνάμεων ζήτησε να εκκενωθούν και τα χωριά Νεοχώρι και Λοφίσκος.Λίγο μετά τις 4:00 άρχισαν να χτυπούν οι καμπάνες στα χωριά γιά να συγκεντρωθούν οι κάτοικοι στις πλατείες, ενώ παράλληλα εντάθηκαν τα μέτρα με υδροφόρες και με πυροσβεστικά οχήματα, μέχρι να ξημερώσει και να αρχίσουν να φτάνουν στην περιοχή τα πρώτα αεροπλάνα. Η φωτιά έφτασε κυριολεκτικά έξω από το χωριό Γαβαλάς και λίγο μετά τις 7:00 άρχισε η εκκένωσή του.

Copyright (©) «Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο»
Βασική πηγή: www.e-istoria.com

Αφήστε μια απάντηση