ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 01 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ

,

.

1 Αυγούστου

 

527.—Απεβίωσε ο Ιουστίνος Α΄ Αυτοκράτορας τής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Ο Φλάβιος Ιουστίνιος Αύγουστος ή Ιουστίνος Α΄, ήταν ιδρυτής τής Ιουστινιάνειας Δυναστείας και βασίλευσε από το 518, σε ηλικία 70 ετών, έως το 527 όπου πέθανε μάλλον από καρκίνο, αφού πρώτα όρισε ως διάδοχο τον ανεψιό του Ιουστινιανό Α΄.

.—Ο Ιουστινιανός Α΄ ο μέγας, στέφεται Αυτοκράτορας τής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Υπήρξε μία από τις σημαντικότερες προσωπικότητες στον θρόνο της, στον οποίο παρέμεινε ως το 565. Μία σειρά νομοθετικών μέτρων και μεταρρυθμίσεων, πολλές στρατηγικές επιτυχίες καθώς και η θρησκευτική του πολιτική, τού χάρισαν τον τίτλο τού ’’Μέγα’’ και χαρακτήρισαν την εποχή του ως ’’χρυσή’’. Απεβίωσε στις 14 Νοεμβρίου τού 565.

626.—Συνεχίζεται γιά δεύτερη ημέρα η επίθεση κατά τής Βασιλεύουσας με πολιορκητικά μηχανήματα από τους Αβάρους. Την άμυνα στην Πόλη των πόλεων, ήγουν ο Πατριάρχης Σέργιος και ο Μάγιστρος Βώνος. Ο Μάγιστρος επιθεωρούσε τον στρατό και τις οχυρώσεις, ενώ ο Πατριάρχης εμψύχωνε τους υπερασπιστές, περιφερόμενος τα τείχη κρατώντας την εικόνα τής Θεοτόκου.

902.—Οι Άραβες καταλαμβάνουν το Ταυρομένιο (σημερινή Ταορμίνα) τής Σικελίας, κι’ έτσι ολοκληρώνεται η κατάληψη τού νησιού.

1203.—Ο Ισαάκιος Β΄ Άγγελος αναλαμβάνει επισήμως την Αυτοκρατορία, ενώ ο γιός του Αλέξιος Άγγελος Δ΄, κατ’ απαίτηση των Σταυροφόρων, δηλώνεται συναυτοκράτορας. Οι Λατίνοι τής 4ης Σταυροφορίας, μετά την βοήθεια που τους ζήτησε ο Αλέξιος Δ΄ Άγγελος γιά να αποκατασταθεί ο ίδιος και ο πατέρας του στον θρόνο, είχαν εισβάλει στις 17 Ιουλίου στην Κωνσταντινούπολη. 

1458.—Ο απεσταλμένος τής Ενετίας στρατηγός Μπερτόλντο, επιστρέφει στην βάση του στο Ναύπλιο. Σπάρτη, Μάνη και Αρκαδία στέκονται στο πλευρό του ενάντια στους οθωμανούς.

1559.—Οι Βενετικές αρχές τής Κύπρου, καταδικάζουν τους άνδρες τού πειρατικού πλοίου το οποίο συνέλαβαν στις 23 Ιουλίου (βλ. ημ.) με εγκλεισμό στις φυλακές τού φρουρίου τής Αμμοχώστου. Στο μεταξύ, ενώ είχαν απελευθερώσει τους τούρκους και άλλους σκλάβους από το εν λόγω πλοίο, είκοσι Σαρακηνούς και πέντε γυναίκες (μαζί με ό,τι πολύτιμο βρήκαν στο σκάφος) τους κράτησαν γιά … προσωπική χρήση.

1571.—Μετά από ετήσια σχεδόν πολιορκία κι’ έχοντας τελειωμένα τα αποθέματα τροφίμων και πολεμοφοδίων, οι πολιορκημένοι υπερασπιστές τής Αμμοχώστου υψώνουν λευκή σημαία επάνω στα τείχη. Ακολούθησαν διαπραγματεύσεις με τούς οθωμανούς και υπογράφηκε συμφωνία με τους εξής όρους: 1) Οι Ιταλοί στρατιωτικοί, στρατηγοί, αξιωματικοί και στρατιώτες, να επιβιβαστούν με τις σημαίες τους στα καράβια και να φύγουν· μπορούσαν επίσης να επιβιβαστούν και οι τραυματίες, οι άρρωστοι, καθώς και όσοι Έλληνες  stradioti με τις οικογένειές τους ήθελαν να φύγουν· 2) όσοι Έλληνες θελήσουν να μείνουν να είναι ελεύθεροι να το πράξουν. Όμως ο Μουσταφά πασάς παραβίασε την Συνθήκη και «ἔσφαξαν πολλοὺς ἀξιωματικούς καὶ στρατιῶτας, ὑπέβαλον δὲ τὸν Βραγαδίνον εἰς φρικώδη ἀκρωτηριασμόν. Τοῦ ἔκοψαν τὴν ρίνα καὶ τὰ ὧτα καὶ τὸν ὑπεχρέωσαν νὰ μεταφέρῃ κοφίνια μὲ χῶμα διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν τοῦ φρουρίου. Τὸν ἐξέδαρον, τέλος, ζωντανόν, καὶ, ἀφοῦ τοῦ ἔκοψαν τὰ πόδια καὶ τὰ χέρια, ἐγέμισαν τὸ δέρμα του μὲ ἄχυρα καὶ τὸ ἀπέστειλαν είς Κωσταντινούπολιν. Τὸ ἴδιο ἔγινε καὶ διὰ πολλοὺς ἄλλους ἐκ τῶν σφαγιασθέντων».

1607.—Μετά από σχεδόν σαράντα ημέρες, ο στόλος τής Τοσκάνης εγκαταλείπει την Κύπρο και την προσπάθεια κατάληψης τής πόλης τής Αμμοχώστου. Αν και ήταν άρτια εξοπλισμένοι, με δύναμη 1.800 ανδρών έναντι μίας φρουράς μόλις 100 τούρκων, τουλάχιστον αρχικά και δη την 23η Ιουνίου όταν έγινε η απόβαση, ουσιαστικά επέδειξαν έλλειψη πραγματικού ενδιαφέροντος εναποθέτοντας τις ελπίδες τους σε ξεσηκωμό των Ελλήνων.

1688.—Η χριστιανική συμμαχία υπό των Βενετών, καταπλέει στις ακτές τής Βοιωτίας. Ο Μοροζίνι, μετά την αποτυχία τής δημιουργίας επαναστατικού κινήματος στην Κρήτη, το οποίο άρχισε στις 12 Μαΐου και κατέληξε στις 7 Ιουλίου, έθεσε ως νέο στόχο την κατάληψη τής οχυρής Χαλκίδας.

1707.—Συνεχίζει ηφαιστειακή δραστηριότητα στην νήσο Θήρα. Ακούστηκε μεγάλος υπόκωφος βρόντος, ενώ φάνηκαν δύο φλόγες οι οποίες εκτινάχθηκαν ψηλά. Γιά μεγάλο διάστημα η θάλασσα ξεβράζει συνεχώς νεκρά ψάρια.

1714.—Απεβίωσε στην Πάτρα ο λόγιος ιεράρχης και σημαντικότερος εκκλησιαστικός ρήτορας τής τουρκοκρατίας, Ηλίας Μηνιάτης. Είχε διατελέσει επίσκοπος Κερνίτζης και Καλαβρύτων.

1790.—Αξιωματούχος από τα Χανιά τής Κρήτης, καταγγέλλει την πειρατεία ενός Ρώσου κατά τούρκικων πλοίων και ενός γαλλικού τα οποία είχαν συλλάβει και οδήγησαν στα Κύθηρα. Επρόκειτο γιά κάποιον συμπολεμιστή τού Λ. Κατσώνη, ο οποίος μετά την ήττα τού στόλου τους δρούσε αυτόνομα.

1796.—Οι κάτοικοι τής πόλεως των Σερρών, πραγματοποιούν έρανο γιά εξοικονόμηση πόρων με σκοπό την ανέγερση Νοσοκομείου.

1817.—Ισχυρός σεισμός πλήττει το Αίγιο. Είναι η προαναγγελία γιά τον μεγάλο σεισμό τής 11ης τού μήνα, ο οποίος ισοπέδωσε τα 2/3 τής πόλεως.

1821.—Εκδίδεται στην Καλαμάτα από τον Θεόκλητο Φαρμακίδη η πρώτη έντυπη εφημερίδα στην Ελλάδα, με τον τίτλο «Σάλπιγξ Ελληνική». Σ’ αυτήν δημοσιεύθηκε η προκήρυξη τού Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη προς τις Ευρωπαϊκές Αυλές.«Εἰς τὸ πρῶτον φύλλον τῆς 1ης Αὐγούστου, ἡ Σάλπιγξ  Ἑλληνικὴ δημοσιεύει τὴν ἐκ Μολδοβλαχίας ἀπευθυνθεῖσαν ὑπὸ τοῦ Ἀλεξάνδρου Ὑψηλάντου προκήρυξιν τῆς ἐπαναστάσεως, ἡ ὁποία ἀρχίζει: “Μάχου ὑπὲρ πίστεως καὶ Πατρίδος. Ἡ ὤρα ἦλθεν, ὦ ἄνδρες Ἕλληνες”».

.—Συνιστάται στην Οδησσό (Ρωσία) Γραικική Φιλανθρωπική Εταιρεία, στην οποία συμμετείχαν οι Κυριακός Κούμπαρης, Αλ. Μαύρος, Μ. Νάζος, Βαγιανός Παλαιολόγος, Γρ. Μαρασλής, Ι. Αμβρόσιος και άλλοι. Στην εκδοθείσα προκήρυξη τονίσθηκε ότι σκοπός τής Εταιρείας είναι «να συνδράμωμεν παντί σθένει διά χρημάτων, πραγμάτων, διά πρεσβειών και γραμμάτων και με την ιδίαν μας ύπαρξιν να βοηθήσωμεν τους υπέρ τής ημετέρας ελευθερίας προμαχομένους κατά ξηράν και θάλασσαν εναντίον των βαρβάρων».

.—«Μάχη εις την Επισκοπήν τής Κρήτης και εις θέσιν Τσιβαρά. Νίκη τούρκων, καθ’ ην εφονεύθη ο οπλαρχηγός ιερεύς Ιωάννης Σκορδύλης. Εν αυτή παρευρέθησαν ως αρχηγοί των μεν Ελλήνων οι Βουρδουμπής, Σήφακας, Μανουσέλης, Δεληγιαννάκης, Μανουσογιαννάκης, Τσουδερός, Πρωτοπαπαδάκης, εκ δε των τούρκων οι Σερίφ πασάς τού Ηρακλείου, Οσμάν πασάς τής Ρεθύμνης και ο Καούνης αγάς». Έγινε μάχη μεταξύ Ελλήνων και τούρκων στην θέση Τσιβαρά Κρήτης. Στην μάχη αυτήν ενίκησαν οι τούρκοι και εφονεύθηκε ο Έλληνας οπλαρχηγός Ιωάννης Σκορδίλης. «Οι πρώτοι Σκορδίληδες πιστεύεται πως εγκαταστάθηκαν στην Κρήτη τον 12ο αιώνα από την Κωνσταντινούπολη και ήταν εννέα αδελφοί. Ήταν μία από τις δώδεκα οικογένειες που είναι γνωστές σαν ‘αρχοντόπουλοι’. Είναι όμως πιθανό να είχαν βρεθεί στην μεγαλόνησο ακόμα νωρίτερα, αμέσως μετά την ανακατάληψή της από τους Άραβες το 960. Τους είχε δοθεί μία τεράστια έκταση γης στην ‘καβαλαρίαν και επαρχίαν’ τής Ανώπολης στα Σφακιά. Είχαν πρωτοστατήσει σε κινήματα και επαναστάσεις εναντίον τής Βενετίας τον 13ο και 14ο αιώνα αλλά και αργότερα. Δεν κατόρθωσαν ποτέ να περιληφθούν στην κλειστή τάξη των ευγενών, τουλάχιστον όχι στην Κρήτη, είχαν όμως αποσπάσει προνόμια αντί υποχρέωσης υπηρεσίας στον στόλο. Οι στρατιωτικές υποχρεώσεις των Σκορδίληδων φαίνεται πως οδήγησαν κάποια από τα λιγότερο εύπορα μέλη τής οικογένειας να αναζητήσουν επαγγελματική διέξοδο στην προσφορά μισθοφορικών υπηρεσιών μακριά από την Κρήτη. Κάποιος Ιωάννης Σκορδίλης, Στρατιώτης, είχε διακριθεί στην πολιορκία τής Πάδουας το 1509 και πέθανε στην Αμμόχωστο το 1541. Ένας κλάδος τής οικογένειας Σκορδίλη, ή και Σκορδύλη, εγκαταστάθηκε στα πρώτα χρόνια τής Βενετοκρατίας στην Ζάκυνθο, όπου είναι γνωστοί σαν Σκορδούληδες ή Σκουρδούληδες. Η παραφθορά τού ονόματος σε Σκουρδούλης έγινε πολύ νωρίς. Ήδη το 1527, σε ένα έγγραφο που έχει διασωθεί, ο οθωμανός σαντζάκμπεης τού Μοριά, κάποιος Ιμπραήμ Τσελεμπή, ζητάει αποζημίωση από την Βενετία λόγω τού ότι ο Γεώργιος Σκουρδούλης, μαζί με τους Γεώργιο Ντα Σαλέρνο και Θεόδωρο Πνευματικόπουλο,είχαν λεηλατήσει ένα αράπικο (βορειοαφρικανικό) σκάφος που είχε εξοκείλει στην Ζάκυνθο».

1822.—(1-6). «Μάχαι εις τας Ρίζας τής Κυδωνίας Κρήτης, αμφίρροποι. Ως αρχηγοί παρέστησαν εις ταύτας τας μάχας εκ μεν των Ελλήνων οι Α. Παναγιώτου, Χάλης, Μανουσογιαννάκης, Δεληγιαννάκης, Μανουσέλης, Βουρδουμπής Πωλογεωργάκης, Τσουδερός και Σήφακας εκ δε των τούρκων ο Χασάν πασάς».

.—Ο τούρκος Χασάν πασάς, κινήσας εκ Πλατανιάς (Κρήτη) ανέρχεται εις τα χωριά Λάκκους και Θέρισον άτινα καταστρέφει.

.—Ο Ανδρούτσος συνοδευόμενος από τον Γκούρα και 150 στρατιώτες μπήκε στην Αθήνα την 1η Αυγούστου 1822 εν μέσω κανονιοβολισμών αναλαμβάνοντας  την αρχηγία.

1824.—«Ναυμαχία εν Σάμω αμφίρροπος. Εν ταύτη αρχηγοί ήσαν των μεν Ελλήνων ο Γ.Σαχτούρης των δε τούρκων ο Τοπάλ πασάς».

.—(Αυγούστου αρχάς). «Σύστασις εν Ναυπλίω φιλανθρωπικής Εταιρείας προς περίθαλψιν των πτωχών, ασθενών, χηρών και ορφανών».

1826.—(1-2). Ο Κιουταχής κανονιοβολεί την Αθήνα. «Κανονιοβολισμός Αθηνών υπό Μεχμέτ Ρεσίτ πασά Κιουταχή».

1828.—Εις τα Πρόβαρμα και Μαλάξαν Κρήτης έγινε μάχη μεταξύ Ελλήνων και τούρκων. Οι Κρήτες ενίκησαν.  «Μάχη κατά το Πρόβαρμα και την Μαλάξαν τής Κρήτης. Νίκη Κρητών ων ηγούντο οι Β. Χάλης, Μανουσογιαννάκης, Πρωτοπαπαδάκης, Ρέϊνεκ, Βαρδουλομανούσος, Κωνσταντουδάκης, Μανουσέλης, Α. Παναγιώτου κατά Μουσταφάπασα».

1829.—Με το υπ’ αρ. 9 Ψήφισμά της, η Εθνική Συνέλευση αποφασίζει να καλύψει τα έξοδα τού Κυβερνήτη Καποδίστρια, αλλά και να τον αποζημιώσει (με την πρώτη ευκαιρία) γιά όσα είχε δαπανήσει από την περιουσία του. Δύο ημέρες μετά, η απάντηση δι’ εγγράφου τού μεγάλου Έλληνα ήταν: «Δια τούτον τον λόγον θέλομεν αποφύγει να δεχθώμεν την προσδιοριζομένην ποσότητα διά τα έξοδα τού Αρχηγού τής Επικρατείας απεχόμενοι να εγγίσωμεν μέχρι και οβολού τα δημόσια χρήματα προς ιδίαν ημών χρήσιν».

1831.—Ο Ανδρέας Μιαούλης, ανατινάσσει την φρεγάτα “Ελλάς” και την κορβέτα “Ύδρα”. Αφού κατάφερε το βράδυ τής 14ης προς 15η Ιουλίου να καταλάβει ολόκληρο τον εθνικό στόλο, ενώ ήταν αποκλεισμένος στον Πόρο, ως αντίδραση, ανατίναξε τα δύο πλοία τού ελληνικού στόλου. Τον είχε αποκλείσει ο ρωσικός στόλος στο νησί, ο οποίος έσπευσε να βοηθήσει στις εκκλήσεις τού Καποδίστρια. Ὁ Ρῶσος ναύαρχος Ρίκορντ ἀνέλαβε νὰ ἐφαρμόσῃ, μόνος αὐτός, τὶς ὁδηγίες τοῦ Καποδίστρια. Ἀπέκλεισε τοὺς ἀντάρτες, ἦρθε σὲ προστριβὲς μαζὶ τους, τίναξε στὸν ἀέρα τὴν «Νῆσο τῶν Σπετσῶν», αἰχμαλώτισε ἕνα ἀκόμη πλοῖο καὶ τελικὰ ἐξώθησε τὸν Μιαούλη στὸ Μεγαλουργὸν ἔγκλημα. Τὸ πρωΐ τῆς 1ης Αὐγούστου 1831 ὁ Μιαούλης, ὅπως εἶχε προειδοποιήσει τὸν Ρίκορντ, ἀνατίναξε τὴν φρεγάτα “ Ἑλλάς” καὶ τὴν κορβέτα “ Ὕδρα”.

1840.—Απεβίωσε ο αρχαιολόγος Κάρολος Ότφριντ Μιούλερ (Karl Otfried Müller) από πυρετό που προήλθε από ηλίαση, κατά την διάρκεια ερευνών που έκανε στους Δελφούς. Ήταν λάτρης τής αρχαίας Σπάρτης και o τάφος του βρίσκεται στον Κολωνό, δίπλα σε αυτόν τού Καρόλου Λένορμαν (Charles Lenormant).

1860.—Αρχίζει μια νέα αλληλουχία σεισμικών δονήσεων στην Κρήτη, μικρού μεγέθους, η οποία διήρκεσε αρκετές ημέρες. Το ίδιο είχε συμβεί στο νησί κατά το πρώτο δεκαήμερο τού Μαΐου.

1880.—Νέες ληστοσυμμορίες βαρβάρων κάνουν την εμφάνισή τους σε περιοχές τής Κεντρικής Μακεδονίας.

1889.—(π. ημ.). Ισχυρή σεισμική δόνηση συγκλονίζει την νήσο Ζάκυνθο, δίχως όμως αναφορές γιά μεγάλης εκτάσεως ζημιές.

1890.—Ολοκληρώνεται η σιδηροδρομική διαδρομή Καλαμάτας – Βαλύρα, μήκους περίπου 15 χιλιομέτρων.

1893.—(ν.ημ.). Γεννιέται ο βασιλέας τής Ελλάδος Αλέξανδρος ο Α’. Ήταν δευτερότοκος γιός τού βασιλέα Κωνσταντίνου Α΄ και τής βασίλισσας Σοφίας. Πήρε μέρος στους βαλκανικούς πολέμους ως αξιωματικός τού πυροβολικού και ανέβηκε στον θρόνο στις 30 Μαΐου 1917, ύστερα από την απομάκρυνση τού πατέρα του και τού διαδόχου, πρίγκιπος Γεωργίου Β΄ από τις Δυνάμεις τής Αντάντ που είχαν καταλάβει τον Πειραιά και την Διώρυγα τής Κορίνθου. Ήταν ιδιαίτερα αγαπητός στους Έλληνες και μάλιστα έτυχε θερμότατης υποδοχής κατά την διάρκεια απελευθερώσεως τής Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Η σύντομη βασιλεία του ήταν υποδειγματική, ενώ πέθανε νεώτατος στις 12/25 Οκτωβρίου 1920 σε ηλικία 27 ετών, από μόλυνση που τού προκάλεσε το δάγκωμα ενός πιθήκου.

1903.—Απεβίωσε σε ηλικία 80 ετών ο επίσκοπος Τριφυλίας, Νεόφυτος.

1905.—Περιοχή Μοριχόβου, χωριό Πίτσια. Το σώμα τού εκδικητή Μακεδονομάχου Ρέμπελου (Χρήστος Τσολακόπουλος από την Επίδαυρο Αργολίδος), ενεργεί επιχείρηση κατά κομιτατζήδων οι οποίοι κρύβονται σε αυτό. Αφού πρώτα περικύκλωσε το χωριό έστειλε 5 καταδρομείς του, οι οποίοι εντός ολίγου βρήκαν και έβγαλαν αιχμάλωτους τους εγκληματίες. Κατόπιν απομακρύνθηκε και σε αρκετή απόσταση εκτέλεσε όλους τους φονιάδες.

.—Μπροστά στον κίνδυνο εκβουλγαρισμού μεγάλων τμημάτων τού πληθυσμού τής περιοχής, πραγματοποιήθηκε στο εξοχικό καφενείο τού Χρήστου στην πόλη των Σερρών σύσκεψη κατωτέρων στελεχών τής «Αόρατης Επιτροπής», όπου συζητήθηκε η μέχρι τότε διαμορφωμένη κατάσταση και οι ενέργειες στις οποίες έπρεπε να προχωρήσουν (στοιχεία Σάκης Αραμπατζής).

1906.—Οι Μεγάλες Δυνάμεις διά διακοινώσεώς των «αναγνωρίζουν το ενδιαφέρον όπερ η Α.Μ. ο Βασιλεύς των Ελλήνων δικαιούται να επιδεικνύη διά την νήσον Κρήτην και τού παρέχουν το δικαίωμα να υποδεικνύει το κατάλληλον πρόσωπον διά το αξίωμα τού Υπάτου Αρμοστού, οσάκις η θέσις αυτή ήθελε ευρεθή κενή».

1909.Μετά τις απειλές των οθωμανών γιά εισβολή στην Θεσσαλία, Βολιώτες ίδρυσαν τον Ιερό Λόχο. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι όλοι οι νέοι τού Βόλου έσπευσαν να εγγραφούν στις τάξεις του.

.—Η Ελληνική εξέγερση στην Ήπειρο, εξαναγκάζει την Πύλη να ζητήσει την ανάκληση τού Μητροπολίτη Ιωαννίνων.

.—Η τουρκική κυβέρνηση αποστέλλει διακοίνωση στην χώρα μας, εξ αιτίας τού έργου των Ελλήνων αξιωματικών στην Μακεδονία.

.—Η τουρκική Κυβέρνηση με έντονο έγγραφό της προς την Ελληνική, ζητά τον άμεσο διακανονισμό τού Κρητικού Ζητήματος. Μία άλλη αφορμή επίσης  γιά την διακοίνωση τής τουρκίας προς την Ελλάδα έδωσε η ύψωση τής Ελληνικής σημαίας στο φρούριο των Χανίων Κρήτης. Εκτός των άλλων ζητεί από την χώρα μας να αποδοκιμάσει την Ένωση τού νησιού…

1911.—Εκτός από τις βουργάρικες συμμορίες και τους κομιτατζήδες, η Μακεδονία μαστίζεται από τις νέες αγριότητες των τούρκων τής περιοχής.

1913.—Μετά από πολλούς αγώνες των ιδίων αλλά και τρομερών πιέσεων που δέχθηκαν, οι κάτοικοι τής ελεύθερης πλέον Μεγίστης, βλέπουν να έρχεται στο νησί ο πρώτος Έλλην επίσημος διοικητής, Βασίλειος Τζαβέλλας.

.—Ελληνικοί τόποι όπως το Πετρίτσι, το Μελένικο το Στάρτσοβο και άλλα, κατόπιν τής Συνθήκης τού Βουκουρεστίου (28/7/1913), αρχίζουν να εγκαταλείπουν τις πανάρχαιες ελληνικές εστίες τους. Οι κάτοικοι τού Στρατσόβου, μετά την ανθελληνική συνθήκη και αφού δεν μπόρεσαν να αναστρέψουν την κατάσταση, έκαψαν ολόκληρο το χωριό τους εκτός από την εκκλησία, το σχολείο και ένα σπίτι, ακριβώς γιά να μην αφήσουν τίποτα στους βούργαρους. Η μετακίνηση αυτή τού πληθυσμού, ολοκληρώθηκε στις 6 τού μήνα ενώ οι κάτοικοι εγκαταστάθηκαν κυρίως στο Νέο Πετρίτσι.

.—Θεσσαλονίκη, επιστροφή βασιλέα Κωνσταντίνου Α’ από τον βουργαρικό πόλεμο, διά τού “Αβέρωφ” από Καβάλας. Εις την παρά τον Λευκόν Πύργον συνομιλίαν τού Βασιλέως Κωνσταντίνου Α’, προτού επιβιβαστεί επί τού “Αβέρωφ” διά το Νέον Φάληρον την 3η Αυγούστου 1913, συνομίλησε μετά του Γενικού Διοικητού Μακεδονίας Στεφάνου Ν. Δραγούμη. Παρεβρέθησαν επίσης οι Πρ. Αλέξανδρος, Ν. Λαβίδας Δήμαρχος Θεσσαλονίκης, Λ. Μεσσαλάς, Περ. Αργυρόπουλος, Διάδοχος Γεώργιος, Στρατ. Μοσχόπουλος, Στρατ. Φραγκούδας, Β. Κωνσταντίνος.

1914.—Ο πολεμικός κόσμος τής χώρας βρίσκεται σε συσκέψεις προετοιμαζόμενος γιά τον επερχόμενο πόλεμο.  

.—Ὅταν οἱ Ἕλληνες «λιποτακτοῦσαν» φλεγόμενοι ἀπὸ ἀγάπη γιὰ τὴν Πατρίδα. Σὰν σήμερα, ὁ Μανιάτης λοχαγὸς τοῦ Αὐτονομιακοῦ Στρατοῦ Β. Ἠπείρου Μιχαήλ Φουρίδης (ἤ Φουράκος), προήχθη σὲ ταγματάρχη κατ’ ἐκλογήν γιὰ τὶς ὑπηρεσίες του στὸν Ἐθνικὸ Ἀγῶνα τῶν ἀδελφῶν μας. Τὴν προσωπικότητα καὶ τὴν δράση του ἐξήραν μὲ ἐκθέσεις τους, τόσο ὁ Ὑπουργός Στρατιωτικῶν τῆς Αὐτονόμου Ἠπείρου, ὅσο καὶ ὁ Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως, Βασίλειος.  Ὁ ἥρωας Φουρίδης, ἀδιαφορῶντας γιὰ τὶς ἐντολὲς τοῦ Πρωθυπουργοῦ Ἐλευθέριου Βενιζέλου καὶ τὶς ἐπιταγὲς τῶν Μεγάλων Δυνάμεων, ἀκολούθησε τὸν παλμὸ τῆς Ἑλληνικῆς του καρδιᾶς, καὶ ὅρμησε ἀκάθεκτος στὴν μάχη γιὰ τὰ Ἐθνικὰ μας Δίκαια.  Ὅταν ἔφτασε ἡ στιγμὴ νὰ περάσῃ στρατοδικεῖο λόγῳ τῶν παραβάσεων ποὺ διέπραξε ὡς ἀξιωματικὸς τοῦ Ἑλληνικοῦ Στρατοῦ, ἡ ἀπάντηση ποὺ ἔδωσε στὸν Στρατοδίκη ἔδειξε τί γενητικοὺς ἀδένες εἶχε ὁ Ἄνδρας.

1919.—Στο Μέτωπο στην Μ. Ασία γίνονται μάχες προφυλακών.

1920.—Οι Ελληνικές δυνάμεις μάχονται εναντίον των τουρκικών στο Σιμάβ-Νταγ και εκδιώκουν αυτές από τις θέσεις τους.

1921.—Η Ελληνική Στρατιά τής Μ. Ασίας, με τα Α΄ Β΄και Γ΄ Σώματα Στρατού, επιτίθεται εναντίον των τούρκων, οι οποίοι υποστηρίζουν την γραμμήν Σαγγαρίου και καταλαμβάνει την Γραμμή τού Τεπέ Καϊμάλ. Συνολικά 120.000 άνδρες (μάχιμοι οι 77.000) με 296 πυροβόλα, 684 πολυβόλα θα αντιμετώπιζαν 100.000 περίπου άριστα οχυρωμένους τούρκους, οι οποίοι με κλονισμένο το ηθικό ήξεραν ότι θα έδιναν τον ύστατο αγώνα, υποστηριζόμενοι από 167 πυροβόλα και 515 πολυβόλα. Οι πρώτες σοβαρές επαφές έγιναν στις 10 Αυγούστου. [Στοιχεία Κωνσταντίνος Χαλάστρας.]

1922.—Η Ελληνική Στρατιά στην Μ.Ασία δρα με πυροβολικό και περιπόλους.

1923.—Από βέβαιη καταστροφή σώθηκε η Κρήτη, όταν το πρωινό τής 1ηςΑυγούστου δέχθηκε σεισμό μεγέθους 6,8 Ρίχτερ, αλλά με εστιακό βάθος 90 χλμ. Το επίκεντρο ήταν στα ανοικτά βορείως τού νησιού.

1924.—Οι βουργάρικες συμμορίες,  συνεχίζουν να λεηλατούν περιοχές τής Μακεδονίας.

1929.—(ίσως 3 Αυγούστου)Ο καθηγητής τού Πανεπιστημίου Αθηνών και φιλόλογος Θεοφάνης Κακριδής, επιλέγει την αυτοχειρία με πνιγμό στην θάλασσα.

1930.—Οι διώξεις που υφίστανται οι Έλληνες τής αλβανίας στην Βόρειο Ήπειρο, αναγκάζουν την χώρα μας να προσφύγει στην Κοινωνία των Εθνών ενώ την ίδια ώρα μεγάλες είναι οι συγκεντρώσεις και τα συλλαλητήρια διαμαρτυρίας σε όλη την χώρα.

1931.—Με αφορμή μία αντιπολεμική εκδήλωση, κομμουνιστές τής πόλεως των Σερρών, δολοφονούν ύπουλα αξιωματικούς τής χωροφυλακής. Οι αρχές προέβησαν σε πολλές συλλήψεις.

.—Την ίδια ημέρα και λίγο ενωρίτερα, ο Γεώργιος Γυφτόπουλος, Αστυφύλαξ, «[…] την  1ην Αυγούστου 1931 υπηρετών εις Τμήμα Δραπετσώνος Πειραιώς, έπεσεν εν τη εκτελέσει των καθηκόντων του πληγείς εξ ενέδρας υπό ομάδος κομμουνιστών. Υπήρξεν το πρώτον θύμα των δολοφονικώς δρώντων Κομμουνιστών με σκοπόν την τρομοκράτησιν των αστυνομικών. Οι δράσται συνελήφθησαν και κατεδικάσθησαν

1933.—Παραχωρείται στις Ελληνίδες το δικαίωμα να εκλέγονται ως δημοτικοί και κοινοτικοί σύμβουλοι.

1936.—Αρχίζουν οι Ολυμπιακοί Αγώνες τού Βερολίνου.

.—Ο Αλέξανδρος Παπάγος τοποθετείται αρχηγός τού Γενικού Επιτελείου Στρατού. Παρέμεινε στην θέση αυτή και κατά την διάρκεια τής Δικτατορίας τής 4ης Αυγούστου, συμβάλλοντας στην αναδιοργάνωση και τον επανεξοπλισμό τού Ελληνικού Στρατού υπό το πρίσμα τού διαφαινομένου πολέμου.

1940.—Ιταλικό υποβρύχιο τορπιλίζει το ελληνικό πλοίο ‘’Ρούλα’’ στην Νότιο Κρήτη.

1941.—Ἀποφασίζεται ἀπὸ τὴν Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος ἡ ἐξαγορὰ ὅλων τῶν κατοχικῶν νομισμάτων ποὺ κυκλοφόρησαν στὴν ἑλληνικὴ ἀγορὰ ἀπὸ τὴν πρώτη ἡμέρα τῆς κατοχῆς. 

.—Οι βάρβαροι Γερμανοί κατακαίουν το χωριό Σκινές των Χανίων. Οι Γερμανοί έκαψαν το χωριό, εκτέλεσαν κατοίκους και οδήγησαν τα γυναικόπαιδα σε εξορία στην περιοχή Αποκορώνου.  Στην είσοδο τού κατεστραμμένου χωριού τοποθέτησαν πινακίδα με την αναφορά: «Γερμανική ιδιοκτησία». 

.—Δίδεται έκτακτο επίδομα στους δημόσιους υπαλλήλους και τους στρατιωτικούς τής Ελλάδας γιά να αντιμετωπίσουν την ακρίβεια.

1942.—Την 1ην Αυγούστου τού 1942, ήρξατο κινουμένη και τονούσα το ηθικόν των κατοίκων, η πρώτη ένοπλος ομάς Ελληνικός Στρατός Απελευθερωτικής Προσπαθείας διοικουμένη υπό τού Κωστόπουλου Δημήτριου προσωπικώς. Η δύναμις τής ομάδος δεν υπερέβαινε τους τριάκοντα εναλλασσόμενους ενόπλους, παρά τον μέγα αριθμόν των μεμυημένων ενόπλων, διότι υφίσταντο μεγάλαι δυσκολίες εις το να υπερνικηθή ο κατέχον τους χωρικούς φόβος συνεπειών διά τας εκτειθεμένας εις την απειλήν των κατακτητών των οικογενείας των.

.—Νέα αποστολή τού Ιερού Λόχου στην ηπειρωτική Ελλάδα, με το αγγλικό υποβρύχιο «Πρωτεύς». Την νύκτα τής σημερινής, η ομάδα Ι. Τσιγάντε με εννέα άτομα σύνολο αποβιβάστηκαν στην ακτή Κότρωνα τής Μάνης.

1943.—Κανονιοβολήθηκε το χωριό Καλουτάς τού Κεντρικού Ζαγορίου Ηπείρου από το γερμανικό πυροβολικό που έδρευε στην περιοχή Ελεούσα έξω από τα Ιωάννινα και σκοτώθηκαν δύο άτομα. Επίσης, το χωριό πυρπολήθηκε στις 23 Οκτωβρίου 1943 από γερμανικό στρατιωτικό τμήμα τής Ορεινής Μεραρχίας Εντελβάις.

.—Τσάμηδες και Γερμανοί δολοφονούν τον ιερέα τού χωριού Καναλλάκι Μαργαριτίου, Νικόλαο Ιωάννου. Ο άτυχος ιερέας βρήκε τον θάνατο κατόπιν φρικτών βασανιστηρίων, ενώ βρισκόταν σε πορεία στον δρόμο προς Παραμυθιά, στην θέση «Μήλος Κλεισούρας». Σύμφωνα με άλλες πηγές, το περιστατικό ίσως συνέβη στις 10 τού μήνα.

1944.—Πικραμένοι από την άδικη μεταχείριση, 100 και πλέον Βορειοηπειρώτες εγκαταλείπουν τις τάξεις τού ΕΔΕΣ. Το Γενικό Αρχηγείο και το Στρατηγείο στην Μέση Ανατολή, αρνιόνταν και προέβαλαν εμπόδια στην πλήρη αγωνιστική εκμετάλλευση των αδελφών μας.

1945.—Τὸ δάσος τῆς ἐξοχικῆς βασιλικῆς κατοικίας στὸ Τατόι, πέφτει θύμα τοῦ «ὶδεολογικοῦ» φανατισμοῦ καὶ κατόπιν ἐμπρησμοῦ ἀπό ἑστίες ποὺ τοποθετήθηκαν γύρω του τὴν 1η Αὐγούστου, καίγεται ἐπί τρεῖς ἡμέρες ἔως τὶς 03 Αὐγούστου. Στὶς ἑβδομάδες τοῦ χάους ποὺ προηγήθηκαν, τὸ Τατόϊ λεηλατήθηκε δύο φορές. Τὴν πρώτη, ἀνήμερα τὰ Χριστούγεννα τοῦ 1944 καὶ τὴν δεύτερη – μαζὶ μὲ πολλὰ ἀγροκτήματα τῆς Ἀττικῆς – ἀνήμερα τὰ Φῶτα, ἀπό δυνάμεις τοῦ ΕΛ ΑΣ. Οἱ κάτοικοι τοῦ Τατοΐου εἶχαν χωριστεῖ σὲ δύο στρατόπεδα. Μὲ τὸ ΕΑΜ πῆγαν οἱ νέοι ὑπάλληλοι ἤ ἐργᾶτες, ἐνῶ ἐναντίον του τοποθετήθηκαν οἱ παλιοί. Πρὶν τὸν ἐμπρησμό, ἕνας ἀπό τοὺς ὑπαλλήλους, ἄν καὶ ΕΛΑΣίτης, προειδοποίησε 11 ἄτομα νὰ φύγουν καὶ νὰ κρυφτοῦν. Τρεῖς δὲν ἔφυγαν, πεπεισμένοι πὼς ἐφ’ὅσον δὲν εἶχαν βλάψει κανένα, δὲν κινδύνευαν. Τα πτώματά τους βρέθηκαν κατακρεουργημένα στην θέση «Κρεμάλα». Τὴν ἐπομένη βρέθηκε κρεμασμένο ἀπό μία ἐλιά, πρὸς τὸ ρέμα τῆς Βασιλοπούλας, ἕνα κορίτσι ποὺ ἦταν ἀρραβωνιασμένο μὲ ἕνα ἀπό τὰ θύματα καὶ μάλιστα ἦταν ἔγκυος.

1946.—Ο Αρχιμανδρίτης και εφημέριος τής Ι. Μητροπόλεως Βεροίας και Ναούσης, Βησσαρίων Χαϊδευτός, δολοφονείται από κομμουνιστές αντάρτες τού ΕΛΑΣ με χειροβομβίδα η οποία ρίφθηκε σε καφενείο όπου παρευρίσκετο.

1947.—Δεύτερη προσφυγή τής Ελλάδος προς το Συμβούλιο Ασφαλείας τού Ο.Η.Ε. για την βοήθεια τής Γιουγκοσλαβίας, τής αλβανίας και τής βουργαρίας προς το Κ.Κ.Ε. και τα ένοπλα σώματά του.

.—(27/7-1/8). Λήγει η σύνοδος τού Μπλέντ, κατά την οποία συμφώνησαν οι Τίτο και Δημητρώφ γιά την αναγνώριση τού κράτους τής «Μακεδονίας», που θα απαρτιζόταν από την Γιουγκοσλαβική Μακεδονία (τού «Βαρδάρ»), από την βουργαρική Μακεδονία (τού «Πιρίν») και από την Ελληνική Μακεδονία (τού «Αιγαίου»).  Ο Τίτο έχοντας την υποστήριξη τής Κομμουνιστικής Διεθνούς και τού ίδιου τού Στάλιν, προωθούσε την ιδέα τής δημιουργίας μιάς μεγάλης κομμουνιστικής ομοσπονδίας στα Βαλκάνια, η οποία μάλιστα θα περιλάμβανε και την βουργαρία. Σύμφωνα με τα σχέδια τού Τίτο, η βουργαρία θα συμμετείχε ως μία αυτόνομη σοσιαλιστική δημοκρατία μαζί με τις υπόλοιπες δημοκρατίες. Οι τελικές συζητήσεις γιά την δημιουργία τής Νοτιοσλαβικής Ομοσπονδίας, διεξήχθησαν στο γιουγκοσλαβικό θέρετρο Μπλεντ μεταξύ τού Τίτο και τού Γκιόργκι Δημητρώφ, ιστορικού ηγέτη τού Κ.Κ.Β.

1948.—Ο Εθνικός στρατός, έπειτα από σκληρό αγώνα, διάρκειας πάνω από μήνα, κατέλαβε με έφοδο την βραχώδη κορυφή «Κλέφτης» στον Σμόλικα, που την κατείχαν κομμουνιστές· κατά την βιαστική τους υποχώρηση, εγκατέλειψαν πολλούς νεκρούς και τραυματίες και μεγάλο αριθμό όπλων και πολεμοφοδίων.

1951.—Ιδρύεται η “Ενιαία Δημοκρατική Αριστερά” (Ε.Δ.Α.) με πρωτοβουλία των Ι. Πασσαλίδη, Δ. Μαριόλη, Στ. Χατζήμπεη και Μ. Κύρκου, στην οποία προσχώρησε και το ακέφαλο κόμμα “Ένωση Δημοκρατικών Αριστερών” τού Ι. Σοφιανόπουλου. Μετά τις εκλογές τής 9ης Σεπτεμβρίου 1951, η ΕΔΑ αποτέλεσε πλέον πραγματικότητα στο πολιτικό σκηνικό τής χώρας, εκφράζοντας το πολιτικό φάσμα που είχε συμμετάσχει και είχε υποστηρίξει το μετακατοχικό ΕΑΜ μέχρι τα τέλη τού 1947, ενώ παράλληλα αποτέλεσε την νόμιμη πολιτική έκφραση τής κομμουνιστικής Αριστεράς. Τον Ιανουάριο τού 1958, η 8η Ολομέλεια τού Κ.Κ.Ε., αποφάσισε την διάλυση των κομματικών οργανώσεων. Επρόκειτο, όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά, γιά υιοθέτηση των υποδείξεων τής Μόσχας, καθώς «το ΚΚΣΕ συνιστούσε την διάλυση των κομματικών οργανώσεων, μη σύσταση νέων, και διάχυση των κομματικών μελών στην ΕΔΑ». «Όλοι οι κομμουνιστές και οι συμπαθούντες πρέπει να μπούνε στην ΕΔΑ γιά να δουλέψουν μέσα στις γραμμές της, γιά να την μετατρέψουν σε μαζικό κόμμα (…)». Με την παραπάνω απόφαση ακυρωνόταν κάθε στοιχείο αυτοτελούς ύπαρξης και δράσης τού Κ.Κ.Ε., απόφαση που χαρακτηρίστηκε ως, «θεμελιακό λάθος δεξιού οπορτουνιστικού χαρακτήρα».

1953.—Εγκαινιάζεται το θερμοηλεκτρικό εργοστάσιο στο Αλιβέρι.

1958.—ΕΟΚΑ. Ἡ μάχη τῶν Τρούλλων κι’ ὁ θάνατος τοῦ ἀγωνιστὴ Σουρουκλῆ Ἀνδρέα. Τὴν νύκτα τῆς 1ης Αὐγούστου, ἡ τοπικὴ ὁμάδα τῆς ΕΟΚΑ Τρούλλων μαζὶ μὲ ἄλλους ἀντάρτες τοὺς ὁποίους ἔκρυβε στὸ σπίτι του ὁ Ἀνδρέας, ἔστησαν ἐνέδρα ἐναντίον τῶν Ἄγγλων στὴν τοποθεσία “Σαμερῆ”, σ’ ἕνα γεφύρι τοῦ δρόμου Λάρνακας – Τρούλλων, κοντὰ σὲ ἕνα βαθὺ χαντάκι. Ἡ νύκτα ἦταν φεγγαρόλουστη καὶ ἡ ὑποχώρηση δύσκολη. Ὁ Ἀνδρέας Σουρουκλῆς κτυπήθηκε κατὰ τὴν ὀπισθοχώρηση, ὅταν ἀκολούθησε τὴν γραμμὴ τῆς ὄχθης κι ἔμεινε ἀκάλυπτος.

.—Χάρις στὴν θαρραλέα ἐπέμβαση τοῦ ἀγωνιστὴ τῆς ΕΟΚΑ Σιάλου Καϊλή Μιχαήλ, ἡ ὁμάδα του κι’ ὁ ἴδιος κατόρθωσαν νὰ διαφύγουν ἀπὸ Βρετανικὴ στρατιωτικὴ φάλαγγα. Τὴν 1η Αὐγούστου ἔξω ἀπὸ τὴν Λύση πρὸς τὴν Κοντέα, ἐμφανίσθηκε στρατιωτικὴ φάλαγγα αὐτοκινήτων, ὅταν ὁ Σιάλος ὅρμησε στὴν μέση τοῦ δρόμου κι ἄρχισε νὰ βάλλῃ ἐναντίον τους μὲ τὸ αὐτόματο ὅπλο του. Οἱ ὁδηγοὶ τῶν στρατιωτικῶν ὀχημάτων αἰφνιδιασμένοι πάγωσαν μαζὶ μὲ τοὺς ἐπιβαίνοντες στρατιῶτες. Σύμφωνα μὲ μαρτυρία συναγωνιστὴ του, «μέχρι ποὺ νὰ συνέλθουν καὶ ν’ ἀρχίσουν νὰ μᾶς πυροβολοῦν, ἐμεῖς τοὺς ρίξαμε καὶ ἀποτραβηχτήκαμε».

1963.—Ἡ ἐφημερίδα «Ἐλευθερία» τοῦ Πάνου Κόκκα, στὸ φύλλο τῆς Πέμπτης τῆς 1ης Αὐγούστου 1963, ἀναφέρθηκε στὴν ἀνταπόκριση τοῦ Γαλλικοῦ Πρακτορείου, σύμφωνα μὲ τὴν ὁποία ὁ Μανώλης Γλέζος, εὑρισκόμενος στὴν Μόσχα «ἐξεφράσθη ὑπέρ τῆς λύσεως τοῦ προβλήματος τῶν μακεδονικῶν μειονοτήτων διὰ διαπραγματεύσεων, διετύπωσε δὲ τὴν ἐλπίδα ὅτι τριμερεῖς βαλκανικαὶ διαπραγματεύσεις θὰ ἐπέτρεπαν εἰς δεδομένην στιγμὴν τὴν ἵδρυσιν μιᾶς αὐτονόμου Μακεδονίας». Ενώ το Κ.Κ.Ε θα έπρεπε, μετά την ήττα του να έχει συνετισθεί και να μην ξύνει την παλιά πληγή, δυστυχώς με την απόσυρση τής ηγεσίας του στις κάποτε λεγόμενες «Λαϊκές Δημοκρατίες» που δεν ήσαν άλλο παρά αστυνομικές τρομοκρατίες, συνέχισε να σχοινοβατεί ή να ακροβατεί πάνω σε θέματα εθνικής ευαισθησίας, όπως η Β. Ήπειρος (που την έλεγε Νότιο αλβανία) η Μακεδονία και η Θράκη.

1967.—Το καθεστώς τής δικτατορίας, προβαίνει σε άρση τής ισοβιότητας των δημοσίων υπαλλήλων και των δικαστικών.

1972.—Κατέπλευσε στην Ελλάδα η τορπιλάκατος «ΤΠΚ ΑΝΝΙΝΟΣ». Την είχε παραλάβει από το Χερβούργο ο Υποπλοίαρχος Ι. Θεοφιλόπουλος. Αρχικά ονομάσθηκε “Ναυσιθόη” αλλά στις 23/6/1976 μετονομάσθηκε σε “Ανθυποπλοίαρχος Άννινος” προς τιμήν τού αειμνήστου Ανθυποπλοιάρχου Άννινου ο οποίος χάθηκε κατά την βύθιση τού Υποβρυχίου “Τρίτων” στις 16/9/1942. Παροπλίστηκε στις 12/9/2004.

1973.—Πεθαίνει, ο Νίκος Ζαχαριάδης, Γενικός Γραμματέας τού ΚΚΕ (1935-1956).

1974.—Επαναφέρεται σε ισχύ το Σύνταγμα τού 1952, εκτός των διατάξεων που αφορούν στην μορφή τού πολιτεύματος, η οποία θα κριθεί με σχετικό δημοψήφισμα.

.—Το Συμβούλιο Ασφαλείας τού Ο.Η.Ε. εγκρίνει την εγκατάσταση δυνάμεων και δημιουργεί την λεγόμενη “Πράσινη Γραμμή “, διαιρώντας έτσι την Κύπρο στα δύο.

1975.—Σκοτώθηκε ο πιλότος Στυλιανός Κλαπάκης, όταν το αεροσκάφος του κατευθυνόμενο από Κομοτηνή προς Τανάγρα, κατέπεσε 15 ναυτικά μίλια βορειοανατολικά τής Κύμης Ευβοίας και βυθίστηκε. Ο άτυχος πιλότος γεννήθηκε το 1950 στο Εμπρόσνερο Χανίων. http://www.pasoipa.org.gr/

1976.—Το τουρκικό ερευνητικό σκάφος ‘’Σισμίκ’’ πραγματοποίησε έρευνες στα νερά τής Ελληνικής υφαλοκρηπίδας. Έντονες αντιδράσεις εκδηλώθηκαν (γιά λόγους λαϊκής καταναλώσεως) από τον πολιτικό κόσμο προς τον πρωθυπουργό Κ. Καραμανλή, γιά ενδοτισμό και χαλαρή πολιτική.

1991.—Μετά την επίσημη παύση των διωγμών τής Ορθοδόξου Εκκλησίας στην αλβανία, ξεκινά κληρικολαϊκή συνέλευση την οποία συγκάλεσε ο απεσταλμένος στα Τίρανα Πατριαρχικός Έξαρχος. Στην Συνέλευση η οποία άρχισε την 1η και κατέληξε την 2α Αυγούστου, θα εμφανιστούν μόλις 15 κληρικοί (όσοι δηλαδή απέμειναν από τους 347) και 30 λαϊκοί. Παρ’ ότι το αλβανικό κράτος έπαυσε τους διωγμούς, στον Πατριαρχικό Έξαρχο ο οποίος έφθασε με σκοπό την αναδόμηση τής Εκκλησίας στην αλβανία δόθηκε άδεια παραμονής μόλις ενός μηνός (…)

1995.—Ψηφίζεται επί τής αρχής στην Βουλή το νομοσχέδιο γιά την εξυγίανση και την πώληση τής Τράπεζας Κρήτης.

1997.—Ένας νεκρός και έξι τραυματίες είναι ο απολογισμός ισχυρής έκρηξης που σημειώνεται στο εργοστάσιο τής ΠΥΡΚΑΛ στο Λαύριο.

2002.—Μαρμάρινη κεφαλή, ηλικίας 2.500 ετών, κλάπηκε από την αίθουσα Αρχαιοτήτων τού Βρετανικού Μουσείου. Πρόκειται γιά την δεύτερη κλοπή ελληνικών αρχαιοτήτων σε λιγότερο από δύο χρόνια από το συγκεκριμένο Μουσείο. Η διεύθυνση τού Μουσείου, ομολόγησε ότι την ώρα τής κλοπής δεν υπήρχε φύλακας.

.—Μετά την απολογία τους μεταφέρθηκαν στα κελιά υψίστης ασφαλείας, στην ειδική πτέρυγα των φυλακών Κορυδαλλού, οι Πάτροκλος Τσελέντης και Νίκος Παπαναστασίου, που είχαν συλληφθεί με την κατηγορία τής συμμετοχής στην τρομοκρατική οργάνωση 17Ν.

2011.—Ἡ Ρένα Δούρου ὑπεύθυνη τὸ 2011 τῆς Εὐρωπαϊκῆς Πολιτικῆς τοῦ ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, σὲ δήλωσή της καλωσόριζε έκ μέρους τοῦ κόμματός της τὸ ξεκίνημα τῆς σφαγῆς τοῦ Συριακοῦ λαοῦ ἀπὸ τὸν ΙΣΙΣ-ΝΤΑΕΣ, εἰς τὸ ὄνομα μιᾶς νέας «ἀραβικῆς ἄνοιξης» κατὰ τοῦ βάρβαρου καθεστῶτος – σύμφωνα με τὰ γραφόμενά της – τοῦ προέδρου Ἄσαντ. Κι’ ἐνῶ οἱ μυστικὲς ὑπηρεσίες δυτικῶν κυρίως δυνάμεων, ἐπώαζαν τὸ αὐγὸ τοῦ φιδιοῦ μὲ σκοπὸ τὴν ἀνατροπὴ τοῦ Ἄσαντ καὶ τὸν πλήρη γεωστρατηγικὸ ἔλεγχο τῆς περιοχῆς, ἡ Δούρου καὶ ὁ ΣΥΡΙΖΑ τὸ ἔπαιζαν ἀπὸ τὰ γραφεῖα τῆς Πλατείας Κουμουνδούρου «Τσὲ Γκουεβάρα». Ὅταν ξέσπασε τὸ μαζικὸ κῦμα φυγῆς, στὸ ὁποῖο χώθηκαν καὶ ἀρκετὲς ἑκατοντᾶδες χιλιάδες μὴ Σύριοι, ὁ ΣΥΡΙΖΑ ἀποφάσισε νὰ μετατρέψῃ τὴν Ἑλλάδα σὲ ἀποθήκη ψυχῶν καὶ βραδυφλεγὴ βόμβα, ὑπὸ τὶς ἐκτὸς τόπου καὶ χρόνου ἀποφάσεις τῆς κυρίας Τασίας.

2014.—Ισχυρές καταιγίδες σημειώνονται σε Θεσσαλονίκη, Σέρρες, Βόλο, ενώ πολλές είναι οι καταστροφές από χαλάζι στο Δίον. Δυστυχώς, λόγω τής κακοκαιρίας έχασε την ζωή του ποιμένας, από κεραυνικό πλήγμα, στην Καλλιπεύκη τής Λάρισας.

2017.—Ἡ ὑποβάθμιση τῆς ἀριστείας καὶ ἡ θεσμοθέτηση ἀπὸ τὸ κράτος τῆς ἤσσονος προσπάθειας. Στὸ ΦΕΚ Α΄109 καταχωρήθηκε τὸ Προεδρικὸ Διάταγμα 79, ὅπου στὸ ἄρθρο 3 (Διακοπές, Ἀργίες καὶ Ἑορταστικές ἐκδηλώσεις) καὶ στὴν παράγραφο 5, ὁρίζεται ὅτι:  «Ἡ ἐπιλογὴ σημαιοφόρων, παραστατῶν καὶ ὑπευθύνων κατάθεσης στεφάνου πραγματοποιεῖται μὲ κλήρωση [!..] ἀνάμεσα στὸ σύνολο τῶν μαθητῶν τῆς [ΣΤ΄] τάξης». Πρὶν ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἀπόφαση, ἐπιλέγονταν οἱ μαθητὲς ποὺ κατὰ τὸ προηγούμενο σχολικό ἔτος εἶχαν συγκεντρώσει τὸν μεγαλύτερο γενικὸ μέσο ὅρο βαθμολογίας. Στὰ χέρια τῆς θεᾶς Τύχης θ’ ἀφήση ἡ κυβέρνηση καὶ τὴν πάταξη τῆς φοροδιαφυγῆς, εἰσάγοντας στὰ τέλη Νοεμβρίου τῆς ἴδιας χρονιᾶς τὸ σύστημα τῆς λοταρίας, μὲ νικητὲς ὅσους χρησιμοποιοῦν τὸ πλαστικὸ χρῆμα στὶς συναλλαγές τους.

2019.—Την Πέμπτη, 1η Αυγούστου, και ώρα 12.00, στο Στρατιωτικό Κοιμητήριο τής Κλεισούρας πραγματοποιήθηκε, με όλες τις τιμές, θρησκευτική τελετή ενταφιασμού των οστών ογδόντα-πέντε (85) Ελλήνων Πεσόντων στρατιωτικών τού Ελληνο-Ιταλικού πολέμου. Στην τελετή, χοροστατούντος τού Μητροπολίτη Αργυροκάστρου κ. Δημητρίου, παρέστησαν εκπρόσωποι τού Ελληνικού Υπουργείου Άμυνας, τής Πρεσβείας τής Ελλάδος στα Τίρανα, καθώς και τής Ένωσης Συγγενών και Φίλων Πεσόντων.

.—Από 1η Αυγούστου ανεστάλη η έντυπη έκδοση τού ημερήσιου φύλλου τής εφημερίδας «Έθνος» που είχε εξαγοραστεί μετά από πλειστηριασμό από τον Πόντιο μεγαλοεπιχειρηματία Ιβάν Σαββίδη στις 29 Ιουλίου τού 2017. Έναν χρόνο μετά (2020), ανεστάλη και η έντυπη κυκλοφορία τού «Έθνους τής Κυριακής». Η εφημερίδα «Έθνος» ιδρύθηκε το 1913 και την περίοδο των Μνημονίων (2015) αντιμετωπίζοντας οικονομικά προβλήματα ανέστηλε την έκδοσή της λόγω απεργιών των απλήρωτων εργαζομένων της. Το «Έθνος τής Κυριακής» επανακυκλοφόρησε από τον Ιβάν Σαββίδη στις 12 Νοεμβρίου 2017 και το καθημερινό «Έθνος» τέσσερεις μέρες αργότερα. Λόγω πτώσεως των πωλήσεων, ελήφθη η απόφαση αναστολής τής έντυπης εκδόσεως. Η εταιρεία Dimera, στην οποία ανήκει το «Έθνος» εξακολουθεί να κατέχει τον ιστότοπο ethnos.gr και τον τηλεοπτικό σταθμό Open.

Copyright (©) «Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο»
Βασική πηγή: www.eistoria.com

Αφήστε μια απάντηση