ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ-02 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ

2 Σεπτεμβρίου

490 π.Χ.—Βάσει τῆς  χρονολογήσεως τοῦ Ἀττικοῦ καὶ Σπαρτιατικοῦ ἡμερολογίου, στὶς 2 Σεπτεμβρίου τοῦ 490 π.Χ. τὸ ἀπόγευμα, οἱ Πέρσες ἄρχισαν τὴν ἀπόβασή τους στὸν Μαραθῶνα καθ’ ὑπόδειξιν τοῦ Ἕλληνος Ἱππία.Τὸ πρωί τῆς ἴδιας μέρας εἶχε συνέλθει στὴν Ἀθήνα ἡ Ἐκκλησία τοῦ Δήμου καὶ ἀποφάσισε νὰ σταλῇ ἔκκληση βοήθειας στοὺς Σπαρτιᾶτες. Οἱ στρατηγικὲς ἐπιλογὲς τῶν Ἀθηναίων ἦταν τρεῖς: α) Κατὰ μέτωπον ἐπίθεση στὸν Μαραθῶνα, β) ἀποφυγὴ τοῦ Μαραθῶνα καὶ ἐπιλογὴ ὡς τόπου συγκρούσεως τὴν Παλλήνη καὶ γ) ἀντιμετώπιση τῶν Περσῶν ἀπὸ τὰ Ἀθηναϊκὰ τείχη. Καθοριστικὸ λόγο στὴν τελικὴ ἀπόφαση εἶχαν ὁ ἕνας ἀπό τοὺς δέκα Στρατηγούς, Μιλτιάδης, καὶ ὁ Πολέμαρχος Καλλίμαχος. Ἡ πρώτη εἰσβολὴ ποὺ ἐπιχείρησε ἡ γιγάντια περσικὴ αὐτοκρατορία κατὰ τῶν  Ἑλληνικῶν Πόλεων-Κρατῶν, ἔγινε τὸ 492 π.Χ. λήγοντας ἄδοξα μετὰ τὴν καταστροφὴ τοῦ στόλου στὴν χερσόνησο τοῦ Ἄθω λόγῳ αἰφνίδιας καταιγίδας.  Ὡς ἀφορμὴ γιὰ τὴν εἰσβολή, οἱ Πέρσες (ποὺ ἐπιζητοῦσαν τὴν ἐπέκταση τῶν συνόρων τους πρὸς τὴν Δύση καὶ ἡ Ἑλλάδα ἦταν ἐμπόδιο), βρῆκαν τὴν βοήθεια ποὺ εἶχαν παράσχει ἡ Ἀθήνα καὶ ἡ Ἐρέτρια στοὺς ἐπαναστατημένους Ἴωνες το 499 π.Χ. Ἀπὸ τότε ὁ Δαρεῖος εἶχε δώσει ἐντολή σὲ ἕναν δοῦλο του νὰ τοῦ ὑπενθυμίζῃ καθημερινὰ τὴν πράξη τῶν Ἀθηναίων. «Δέσποτα, μέμνησο τῶν Ἀθηναίων».

44 π.Χ..—Ἡ Κλεοπάτρα, τελευταία τῆς Δυναστείας τῶν Πτολεμαίων ποὺ βασίλευσε στὴν Αἴγυπτο, ἀνακηρύσσει τὸν γυιὸ της  Πτολεμαῖο Καισαρίωνα, συμβασιλέα τῆς Αἰγύπτου. Πατέρας του ἦταν ὁ Ἰούλιος Καίσαρ. Μετὰ τὴν ἧττα στὸ Ἄκτιο καὶ τὸν θάνατο τῆς Κλεοπάτρας, ὁ Πτολεμαῖος Καισαρίων δολοφονήθηκε κατόπιν ἐντολῆς τοῦ Ὀκταβιανοῦ. Οἱ δεκατέσσερεις βασιλεῖς τῆς δυναστείας, ὀνομάζοντο ὅλοι Πτολεμαῖοι καὶ διεκρίνοντο ἀπό τοὺς σύγχρονους ἱστορικοὺς βάσει ἀριθμοῦ, ἀπό τὸν πρῶτο ἔως τὸν δέκατο τέταρτο. Μία ἀξιοσημείωτη πτυχὴ τῆς Πτολεμαϊκῆς μοναρχίας (γεγονὸς σχεδὸν μοναδικὸ στὸν Ἀρχαῖο Κόσμο), ἦταν ἡ ἀνάδειξη τῶν γυναικῶν οἱ ὁποῖες ἀνῆλθαν στὴν ἐξουσία λόγῳ τοῦ ὅτι ἡ ἡλικία τῶν γυιῶν ἤ τῶν ἀδέλφῶν τους ἦταν μικρή. (Ἑπτὰ βασίλισσες φέρουσες τὸ ὄνομα Κλεοπάτρα καὶ τέσσερεις φέρουσες τὸ ὄνομα Βερενίκη).

31 π.Χ..—Ναυμαχία τοῦ Ἀκτίου (στὴν εἴσοδο τοῦ Ἀμβρακικοῦ κόλπου), στὴν ὁποία ὁ Ὀκταβιανὸς κατατρόπωσε τὸν στόλο τοῦ Μάρκου Ἀντωνίου καὶ τῆς Κλεοπάτρας.

421.—Απεβίωσε ο διάδοχος  συναυτοκράτορας τού Ονώριου στην Δύση, Κωνστάντιος Γ’.

595.—Απεβίωσε ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως και Άγιος τής Εκκλησίας μας, Ιωάννης ο Νηστευτής.

863.—(2-3) Τὰ Ῥωμαϊκὰ στρατεύματα ὑπὸ τὸν Δεμέστιχο τῶν Σχολῶν, Πετρωνᾶ, ἐκτελοῦν κυκλωτικὴ κίνηση ἀποκλείοντας τὴν δίοδο διαφυγῆς γιὰ τοὺς Ἄραβες καὶ τοὺς Παυλικιανοὺς συμμάχους τους. Μετὰ τὴν ἐπιδρομὴ τους στὶς ἀκτὲς τοῦ Εὐξείνου Πόντου καὶ τὴν λεηλασία τῆς Ἀμισοῦ, ὁ Αὐτοκράτορος Μιχαήλ Γ΄ συγκρότησε τρεῖς στρατιὲς γιὰ νὰ τοὺς ἀντιμετωπίσῃ, τὴν μία ἐκ τῶν ὁποίων ἡγεῖτο ὁ Δεμέστιχος τῶν Σχολῶν, Πετρωνᾶς. Ἡ τελικὴ μάχη θὰ δοθῆ τὴν ἐπομένη. Οἱ ὁπαδοί μίας αἱρέσεως ποὺ ἀποκαλοῦντο Παυλικιανοί, ἐξαπλώθηκαν στὴν νοτιοανατολικὴ Μικρᾶ Ἀσία στὴν περιοχὴ τῆς Βόρειας Συρίας καὶ τῆς Ἀρμενίας. Τὸ γεγονὸς ὅτι ἀπέρριπταν τὴν λατρεία τῶν ἁγίων καὶ τῶν εἰκόνων, στάθηκε κατὰ κάποιον τρόπο εὑεργετικὸ γι’ αὐτοὺς τὸ διάστημα ποὺ βασίλευαν στὴν Ῥωμανία εἰκονομάχοι Αὐτοκράτορες· ἔδειχναν ἀνεκτικότητα στὴν αἵρεσή τους, ἀλλὰ ἐπίσης τοὺς μετοίκιζαν κατὰ καιροὺς στὴν Θρᾲκη γιὰ νὰ ἐνισχύσουν τὰ βόρεια σύνορα τῆς Αὐτοκρατορίας. Μὲ τὴν λήξη τῆς περιόδου τῶν εικονομάχων Αυτοκρατόρων, οἱ πολιτικὲς συνθῆκες ἄλλαξαν. Οἱ διωγμοὶ ποὺ ξέσπασαν, τοὺς ἀνάγκασαν νὰ ζητήσουν καταφύγιο στὰ ἐδάφη ποὺ κατεῖχε ὁ μουσουλμάνος ἐμίρης τῆς Μελιτηνῆς, ὅπου καὶ ἐγκαταστάθηκαν προσφέροντας τὶς στρατιωτικὲς τους ὑπηρεσίες. Ἡγέτης τους ἐκείνη τὴν περίοδο ἦταν ὁ Καρβέας καὶ ἕδρα τους τὸ φρούριο τῆς Τεφρικῆς κοντὰ στὴν Σεβάστεια. Τότε, ἀπὸ κοινοῦ μὲ τοὺς Ἄραβες, ἐπιτίθεντο στὰ  ἐδάφη τῆς Αὐτοκρατορίας.

917.—Στὶς ἀρχές Σεπτεμβρίου (χωρίς νὰ ὑπάρχῃ ἀκριβὴς ἀναφορὰ ἡμερομηνίας), ἔγινε ἡ μάχη στοὺς Κατασῦρτες (περιοχὴ Ἀνατολικῆς σήμερα Θρᾲκης κοντὰ στὴν Κωνσταντινούπολη), ὅπου κατὰ μὲν τὸν Σκυλίτζη νίκησαν οἱ Ῥωμαῖοι, ἐνῶ κατὰ τὸν Συνεχιστὴ (θεωρία ποὺ ἀποδέχεται καὶ ὁ Ῥάνσιμαν) νίκησαν οἱ βούργαροι.  Ἡ σύρραξη εἶχε ξεκινήσει ὅταν ἡ μεγάλη στρατιὰ ποὺ κινητοποιήθηκε ἀπό τὴν Αὐτοκράτειρα Ζωή, μητέρα καὶ ἐπίτροπο τοῦ ἀνήλικου Αὐτοκράτορα Κωνσταντίνου Ζ΄, «[…] πρὸς τὸ καταπολεμῆσαι καὶ ἀφανίσαι τὸν Συμεών», δέχτηκε στὶς 20 Αὐγούστου αἰφνιδιαστική ἐπίθεση ἀπό τοὺς βούργαρους, κοντὰ στὴν Ἀγχίαλο. [Σημείωση: Μὲ τὴν ἐπιχειρηματολογία της ἡ καθηγήτρια  Μάρθα Γρηγορίου-Ἰωαννίδου στὸ ἄρθρο – μελέτη μὲ τίτλο «Ἡ Βυζαντινοβουλγαρικὴ σύγκρουση στοὺς Κατασῦρτες», ἀποδεικνύει ὅτι νικητὲς ἦταν οἱ Ῥωμαῖοι].

1535.—Συνθήκη συμμαχίας μεταξύ Γαλλίας και τουρκίας. Στο μυστικό τμήμα τής Συνθήκης περιλαμβάνεται μία υπόσχεση τής Γαλλίας γιά υποστήριξη τής τουρκίας στον αγώνα κατά τής Αυστρίας και τής Βενετίας, με αντάλλαγμα μεγάλα προνόμια, τα οποία τής επέτρεψαν να μονοπωλήσει όλο το εμπόριο τής τουρκίας με τις Ευρωπαϊκές χώρες.

1673.—Τα πλοία των Μαλτέζων Ιπποτών φτάνουν στην Μάνη γιά να  ενισχύσουν τους πολιορκητές τού κάστρου τής Ζαρνάτας. Δυστυχώς τα πράγματα με την πολιορκία και τον ξεσηκωμό των Μανιατών δεν είχαν θετική εξέλιξη (βλ. 17/9ου).

1674.—Ο νεομάρτυρας Νικόλαος από το Νεοχώρι Θεσσαλίας, αποκεφαλίζεται παραμένοντας Χριστιανός. Είχε προηγηθεί φυλάκισή του και βασανισμοί επί ένα μήνα, προκειμένου να γίνει μωαμεθανός. Το μαρτύριο τού δεκαοκτάχρονου Νικόλα, κατέγραψε ο Γάλλος περιηγητής Αντουάν Γκαλάν.

1687.—Ο Μοροζίνι κατέπλευσε στον όρμο Λεόνε (σημερινό λιμάνι τού Πειραιά).

1707.—Μεγάλος σεισμός στην νήσο Θήρα, συνοδευόμενος από έκρηξη τού ενεργού – εδώ και μήνες – ηφαιστείου. Από το νέο νησί το οποίο αναδύθηκε ήδη από τις 23 Μαΐου, εκτινάσσονταν τεράστιοι πυρακτωμένοι βράχοι, ενώ, μέσα σε λίγες ημέρες λόγω τής λάβας, ενώθηκε με παρακείμενο, σχηματίζοντας ένα μεγαλύτερο «νησί» από το οποίο προεξείχαν 60 κρατήρες.

1822.—«Οἱ Σουλιῶται παραδόσαντες τὴν Κιάφαν εἰς τὸν Χουρσὶτ Μεχμὲτ πασᾶν δυνάμει τῆς ὑπὸ 28 Ἰουλίου ἐ. ἔ. Συνθήκης ἀνεχώρησαν.» Οι ηρωικοί Σουλιώτες εκπατρίζονται γιά δεύτερη φορά από τα αγαπημένα τους χώματα. Μετά από συμφωνία με τον Κεσέρ Αχμέτ πασά, εγκατέλειψαν από το λιμάνι τής Σπλάντζας τον τόπο τους, γιά να εγκατασταθούν πρόσφυγες στα Επτάνησα. Από εκεί, παρά την απαγόρευση των αγγλικών αρχών, διέφυγαν αργότερα στα διάφορα μέτωπα τής Νοτίου Ελλάδος γιά να πολεμήσουν υπό την αρχηγία δικών τους ή άλλων οπλαρχηγών.

1827.—Οι διερμηνείς των Μεγάλων Δυνάμεων συζήτησαν με τον τούρκο υπουργό Εξωτερικών την πρότασή τους γιά την ανεξαρτησία τής Ελλάδος, η οποία δεν έγινε δεκτή. «Συνδιαλέχθησαν οἱ διερμενεῖς τῶν ἐν Κωνσταντινουπόλει Πρεσβειῶν Ἀγγλίας, Γαλλίας καὶ Ρωσσίας μετὰ τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν τῆς Πύλης Ῥεΐζ ἐφέντη περὶ τῆς αὐτονομίας τῆς Ἑλλάδος. Πλὴν τὸ ἀποτέλεσμα τῆς συνδιαλέξως ἧτο ἡ ἀποτυχία.»

1828.—(π.ημ.) Ο Μαιζόν μετά την επίθεση εναντίον τής Κορώνης, έστειλε στις 2/14 Σεπτεμβρίου γαλλική δύναμη τεσσάρων χιλιάδων ανδρών εναντίον Μεθώνης και Ναβαρίνου, και άλλο γαλλικό σώμα εναντίον των Πατρών. Σε αυτά τα φρούρια ο Ιμπραήμ είχε αφήσει παλιές τουρκικές φρουρές.

1829.—(π.ημερ.) Συνθήκη τῆς Ἀδριανουπόλεως μεταξὺ ‘Ρώσων καὶ τούρκων, στὴν ὁποία ἡ τουρκία ἀναγνωρίζει γιὰ πρώτη φορὰ τὴν ἀνεξαρτησία τοῦ Ἑλληνικοῦ κράτους. «Ὁ Σουλτάνος ὑπέγραψε τὴν εἰρήνην τοῦ Ῥωσσοτουρκικοῦ πολέμου, περιέχουσαν καὶ ἄρθρον, δι’ οὗ παρεδέχετο ὅλους τοὺς ἐν συνθήκῃ τῆς 24 Ἰουνίου τοῦ 1827, ὡς καὶ τοὺς ἐν τῷ πρωτοκόλλῳ τῆς 10 Μαρτίου ἐ.ἔ. ὅρους περὶ ἀνεξαρτησίας τῆς Ἑλλάδος». Οἱ ἐκπρόσωποι τῆς ὀθωμανικῆς Πύλης ὑπέγραψαν στὴν Ἀδριανουπόλη, στὸ στρατηγεῖο τοῦ Ῥώσου ἀρχιστρατήγου τὸ κείμενο τῆς ὁμώνυμης Συνθήκης. Στὶς 15 Ἰουλίου τοῦ ἰδίου ἔτους ὁ σουλτάνος εἶχε ἀπορρίψει ὑπεροπτικά «τὴν φιλικὴν μεσιτείαν τῶν ξένων Αὐλῶν», ἀλλά ὅταν οἱ Ῥῶσοι πέρασαν τὶς διαβάσεις τοῦ Αἴμου πλησιάζοντας τὴν Ἀδριανούπολη, ἀναγκάστηκε νὰ τὴν ἀποδεχθῇ, καὶ πάλι ὅμως θέτοντας ὅρους (13/9 με το ν.ημ.)

1843.—Αναβρασμός στο στράτευμα. Το κλίμα δυσαρέσκειας που επικρατεί στους στρατιωτικούς κύκλους, επιτείνεται λόγω τής οικονομικής κρίσεως η οποία εκδηλώθηκε στις αρχές τού έτους. Την οικονομική κρίση πυροδότησε η άρνηση των τριών Μεγάλων Δυνάμεων να παρέχουν νέο δάνειο με την εγγύησή τους, καθώς το Ελληνικό βασίλειο αδυνατούσε να καταβάλλει τα συμφωνημένα τοκοχρεολύσια. Παρ’ όλο που το καλοκαίρι τού 1843 επήλθε ένας συμβιβασμός με τους αλλοδαπούς πιστωτές, το Ελληνικό κράτος εξακολουθούσε να ασφυκτιά οικονομικά. Το γεγονός ότι ο Όθωνας γνώριζε τα σχέδια τού κινήματος,  λειτούργησε αποφασιστικά στο να εξωθήσει τούς μυημένους στην τελική ενέργεια τής 3ης Σεπτεμβρίου.

1849.—Το αγγλικό κατοχικό καθεστώς στα Επτάνησα, απαγχονίζει στην Κεφαλλονιά 40 ενωτικούς Έλληνες.

1866.—Ξεσπάει η Κρητική Επανάσταση η οποία διήρκεσε έως το 1869, με ανεπιτυχή όμως κατάληξη.

.—Στην Κρήτη καταφθάνει νέος σφαγέας που ακούει στο όνομα Μουσταφά Πασάς Γκιριτλής (βλ. 4/5/1833 & 31/8/1866). 

1877.—Απεβίωσε στην Αθήνα και σε ηλικία 82 (ή 84) ετών, ο αγωνιστής τής Ελληνικής Επαναστάσεως και ατρόμητος πυρπολητής Κωνσταντίνος Κανάρης. Γεννήθηκε στα 1793 και κατ΄άλλους 1795, στην ηρωϊκή νήσο Ψαρά με το όνομά του αρχικά να είναι Κανάριος. Ως καπετάνιος ανέλαβε σε ηλικία μόλις είκοσι ετών, ενώ ήταν από τους πρώτους που κατατάχθηκαν στον περίφημο στόλο των Ψαριανών. Με την πολιτική ασχολήθηκε από τα 1827 ως πληρεξούσιος τού νησιού του, στην Εθνοσυνέλευση τής Τροιζήνας. Διετέλεσε Πρωθυπουργός τής χώρας κατά τα έτη 1864-65 και 1877.

1903.—Έλληνες Χριστιανοί κάτοικοι τής Μακεδονίας, απελπισμένοι, φτάνουν σε σημείο να εγγραφούν στον οθωμανικό στρατό  γιά να υπερασπιστούν τις ζωές και τις εστίες τους από τούς βουργάρους [….]

1904.—Στοὺς Ὀλυμπιακούς τοῦ Σέντ Λούις τῶν Η.Π.Α., ὁ ἀθλητὴς μας Περικλῆς Κακούσης κατέκτησε τὸ Χρυσό Μετάλλιο στὴν κατηγορία βαρέα βάρη τῆς ἄρσεως βαρῶν. Σήκωσε 111 κιλὰ καὶ 700 γραμμάρια, ἀφήνοντας τὴν δεύτερη θέση στὸν Ὄσκαρ Ὄστχοφ (Η.Π.Α.), μὲ ἐπίδοση 84 κιλὰ καὶ 370 γραμμάρια. Σημειωτέον ὅτι ὁ Περικλῆς ταξίδεψε τὴν τελευταία στιγμὴ στὸ Σέντ Λούις μαζὶ μὲ τὸν δισκοβόλο Γεωργαντᾶ, καὶ ἦταν οἱ δύο μοναδικὲς συμμετοχὲς τῆς πατρίδος μας.

.—Στοὺς ἴδιους ἀγῶνες, ὁ ἀθλητής μας Νικόλαος Γεωργαντᾶς, κατέκτησε τὸ Χάλκινο Μετάλλιο στὸ ἄθλημα τῆς δισκοβολίας με νέο πανελλήνιο ρεκόρ 37,68 μέτρων.  Ἀνεπίσημα ὁ Νικόλαος, πρὶν τὴν συμμετοχὴ του στοὺς Ὀλυμπιακούς, εἶχε ρίξει βολὴ στὰ 38,03 μέτρα.

1905.—Ο Κρήτας καπετάν Πούλακας διαφωνεί με τον συντοπίτη αρχηγό του, Πέτρο Βέργα, και αποσπάται από το κύριο σώμα, τραβώντας κατά τα μέρη τού Βογατσικού. Ο ηρωικότατος Βέργας, με 23 άνδρες του και άλλα 5 παλληκάρια από τα γύρω χωριά, τα οποία ενώθηκαν με το σώμα του, περιφερόταν στην περιοχή δίνοντας θάρρος στους Έλληνες κατοίκους, εκκαθαρίζοντας ταυτόχρονα βούργαρους και βουργαρόφρονες. Λίγες ημέρες μετά θα αποχωρήσει από το σώμα και ο Αργυράκος από την Βλάστη.

1906.—Χάνει την μάχη με τον θάνατο ο μεγάλος μακεδονομάχος Αθανάσιος Χατζηπανταζής. Είχε τραυματιστεί κατά λάθος από σύντροφό του σε μία επιχείρηση εξοντώσεως πράκτορα των βούργαρων, στις 19 Αυγούστου στις Σέρρες.

1907.—Τουρκικός στρατός περικυκλώνει το Μητροπολιτικό μέγαρο Δράμας και εξαναγκάζει τον Μητροπολίτη να εγκαταλείψει την πόλη. Αντικαταστάτης του ορίζεται ο Καισαρείας Γερβάσιος.

1908.—Ιδρύεται στην Κωνσταντινούπολη ο πρώτος πολιτικός σύλλογος Ελλήνων.

1914.—Οι τούρκοι κηρύσσουν γενική επιστράτευση.

1917.—Ανεπάρκεια τροφίμων παρατηρείται στην αγορά τής πρωτεύουσας.

1918.—Α’Παγκόσμιος Πόλεμος. Οι Συμμαχικές Δυνάμεις, μεταξύ των οποίων και Ελληνικές, μάχονται εναντίον των Γερμανοβούργαρων στην Δοβρόπολη.

1919.—Στην Μ. Ασία γίνονται μάχες περιπόλων μεταξύ Ελλήνων και τούρκων.

1920.—Στο μέτωπο στην Μ. Ασία γίνονται μάχες προφυλακών.

1921.—Οι 7η και 10η Μεραρχίες τού Γ΄ Σώματος Στρατού πέρασαν τον ποταμό Πουρσάκ και στάθμευσαν βορείως του. Οι κινήσεις αυτές έγιναν στο πλαίσιο συμπτύξεως τής Ελληνικής Στρατιάς μετά την παύση των επιθετικών ενεργειών προς Άγκυρα, και την επάνοδό μας στις θέσεις εξορμήσεως.

.—Το Β΄Σώμα Στρατού συμπλήρωσε την αμυντική του διάταξη στον τομέα μεταξύ Πουρσάκ και Τσαρντάκοζου Ντερέ, προβαίνοντας στην βελτίωση των θέσεων των μονάδων του και τής αμυντικής τους οργανώσεως. Η 12η Μεραρχία τού Α΄ Σ.Σ. υπήχθη προσωρινώς υπό την Διοίκηση τού Β΄Σ.Σ., διατηρώντας τις θέσεις της στο Μποζ Νταγ και καλύπτοντας το δεξιό τής Στρατιάς. Οι κινήσεις αυτές έγιναν στο πλαίσιο συμπτύξεως τής Ελληνικής Στρατιάς μετά την παύση των επιθετικών ενεργειών προς Άγκυρα, και την επάνοδό μας στις θέσεις εξορμήσεως.

.—Το Α΄Σώμα Στρατού επιτέθηκε με την 1η Μεραρχία του στο Σιβρί Χισάρ, το οποίο είχε καταλάβει η τουρκική Μεραρχία Μουρεττέπ από τις 31 Αυγούστου. Το 1/38 Σύνταγμα Ευζώνων απώθησε την κύρια δύναμη τής τουρκικής Μεραρχίας, ενώ το 5ο Σύνταγμα Πεζικού κατέλαβε χωρίς δυσκολία το Σιβρί Χισάρ. Η καταδίωξη όμως δεν μπόρεσε να ολοκληρωθεί, με αποτέλεσμα η τουρκική Μεραρχία Μουρεττέπ να διαβεί τον ποταμό και να εγκατασταθεί νοτίως τής γέφυρας Φετίογλου, όπου με τα πυρά της εμπόδισε το μικτό ελληνικό τμήμα να την πλησιάσει και να ολοκληρώσει την καταστροφή της.

1922.—Σε συνέχεια και συνάφεια με τις δηλώσεις τού Κεμάλ από την Σμύρνη (βλ. 31/8ου), η Αγγλική κυβέρνηση «απειλεί» την τουρκία με ένοπλη σύρραξη στην περίπτωση παραβιάσεως τής ουδέτερης ζώνης στο Τσανάκ Καλέ. Λίγες ημέρες αργότερα θα τής παραχωρήσει την Ανατολική Θράκη (…)

.—Οι Βρετανοί οι οποίοι δεν δείχνουν να έχουν εμπιστοσύνη στον Κεμάλ, ζητούν επιπλέον στρατιωτική ενίσχυση από τις αποικίες τους.

.—Το απόγευμα εμφανίστηκε στο μέτωπο τού Αποσπάσματος Οδ. Μαρούλη ισχυρή τουρκική δύναμη πεζικού και ιππικού. Οι πυροβολαρχίες τού Αποσπάσματος άνοιξαν πυρ εναντίον των τούρκων, συνεπικουρούμενες από βολές πυροβόλων τού θωρηκτού «Κιλκίς». Οι βολές τού θωρηκτού εξακολούθησαν μέχρι την έλευση τής νύχτας, οπότε υπό την κάλυψη τού σκότους αποχώρησαν οι ορειβατικές πυροβολαρχίες τού Αποσπάσματος Μαρούλη. Βολές φραγμού συνέχισαν εκτός τού θωρηκτού «Κιλκίς», το αντιτορπιλικό «Νίκη» και το εξοπλισμένο «Άκτιο», τα οποία ήταν αγκυροβολημένα στον όρμο τής Πούντας. Οι βολές συνεχίστηκαν έως την 01:00 τής 3ης Σεπτεμβρίου.

.—Το  Γ΄ Σ.Σ. τις πρωϊνές ώρες συνεχίζει την σύμπτυξή του προς Πάνορμο, υπό τις βολές τουρκικού ουλαμού πυροβολικού, ενώ την κατεχόμενη από την ΙΙΙ Μεραρχία γραμμή, έχουν προσεγγίσει τουρκικές φάλαγγες πεζικού και ιππικού.

.—Στο Πάνορμο αρχίζουν να επιβιβάζονται έως και το πρωΐ τής επόμενης μέρας, οι υγειονομικοί σχηματισμοί και τα νοσηλευτικά τμήματα, οι διλοχίες μηχανικού, οι ημιλαρχίες, η επιλαρχία, το Απόσπασμα Ζήρα, το Απόσπασμα  Σ.Δ. Πανόρμου, η Χα Μοίρα Ορειβατικού Πυροβολικού και ο Λόχος Στρατηγείου τού Γ΄ Σώματος Στρατού. Οι υπόλοιπες δυνάμεις θα επιβιβάζοντο στην συνέχεια και από τους δύο λιμένες Πανόρμου και Αρτάκης. Λόγω μεγάλου συνωστισμού κτηνών και οχημάτων, ορίστηκε μέγιστος αριθμός γιά κάθε Σώμα και σχηματισμό.

1924.—Ο δήμαρχος Αθηναίων Πάτσης, προβαίνει σε διάβημα, εξ αιτίας τής ματαιώσεως εγκαταστάσεως διακοσίων χιλιάδων προσφύγων που αναμένονταν στην περιοχή των Αθηνών.

1927.—Έγινε δολοφονική απόπειρα εναντίον τού Μητροπολίτη Ρόδου Απόστολου Α΄ (Τρύφωνος), κατά την διάρκεια περιοδείας του στην νότια Ρόδο. Ενώ ο Μητροπολίτης μετέβαινε, κατά την ετήσια ποιμαντορική περιοδεία του, από τον Μονόλιθο στην Απολακκιά, άγνωστος αποπειράθηκε να τον δολοφονήσει. Σε μία στροφή τού δρόμου ακούστηκαν πυροβολισμοί προς το αυτοκίνητο. Ο Μητροπολίτης τραυματίστηκε στον δεξιό πνεύμονα και έπεσε αναίσθητος, ενώ ο διάκονος, ο οδηγός και ο υπηρέτης του, τράπηκαν σε φυγή. Ο δολοφόνος, φορώντας λευκά, σύμφωνα με τις περιγραφές, θεωρώντας τον Μητροπολίτη νεκρό, αποχώρησε.

1932.—Ο Ιωάννης Νάσκος, γίνεται ο πρώτος από το Σώμα τής Αστυνομίας Πόλεων, ο οποίος προάγεται σε Αρχηγό. Προέρχονταν από τα σπλάχνα τού θεσμού, ο οποίος ξεκίνησε το 1921 με πρώτη σχολή στο νησί τής Κέρκυρας. Τα καθήκοντα Αρχηγού και Αστυνομικού Διευθυντή Α’ τάξεως εκτέλεσε από τις 29/8/1930 μέχρι 15/4/1931.

1933.—Επί προεδρίας τής Δημοκρατίας τού Αλέξανδρου Ζαΐμη, σαν σήμερα ψηφίστηκε ο Νόμος 5746, από την Βουλή και την Γερουσία γιά την ίδρυση και οργάνωση Νοσοκομείου με την επωνυμία «Λαϊκόν Νοσοκομείον Αθηνών». Ο πρωταρχικός σκοπός τής ιδρύσεως τού Νοσοκομείου ήταν η νοσηλεία των πασχόντων απόρων από κοινά νοσήματα, και συγχρόνως η εκπαίδευση των ιατρών, των φοιτητών τής Ιατρικής Σχολής και των νοσοκόμων.

1934.—Το υπόμνημα που φιλοξένησε η εφημερίδα «Δωδεκάνησος» η οποία εκδιδόταν στην Αίγυπτο (βλ. 19/8ου), προκάλεσε τέτοιο σάλο, όπου μετά από αλλεπάλληλες συσκέψεις οι μητροπολίτες τής Δωδεκανήσου αναγκάστηκαν να παραιτηθούν και να αποσυρθούν στην Μονή Πανορμίτη στην Σύμη.

1937.—Απεβίωσε ο Πιέρ ντε Κουμπερτέν, Γάλλος βαρώνος, ο οποίος συμμετείχε στις προσπάθειες αναβιώσεως των Ολυμπιακών Αγώνων το 1896.

1941.—Οι Γερμανοί κατακτητές εισβάλουν στο χωριό Αργαστήρι (Ν. Χανίων) και εγκαθίστανται γιά δύο μέρες. Τότε, συγκέντρωσαν στην εκκλησία τού Αγίου Γεωργίου τα γυναικόπαιδα και τούς γέροντες που είχαν απομείνει και αφού δεν τούς βρήκαν τίποτα, εγκατέλειψαν το χωριό, χωρίς ευτυχώς πολλές ζημιές.

1944.—Ο Ιερός Λόχος πραγματοποιεί περίπολο αναγνωρίσεως στην νήσο Κω.

.—Μετά το συνέδριο τού Λιβάνου (17 έως 20 Μαΐου 1944), καταρτίζεται κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας υπό τον Γ. Παπανδρέου με συμμετοχή τού Ε.Α.Μ. και τού Κ.Κ.Ε.

.—Αρχίζει από τα νησιά τού Αιγαίου προς την Ρόδο και από εκεί προς την ηπειρωτική Ελλάδα, η αποχώρηση των Γερμανικών στρατευμάτων κατοχής.

.—Οι Γερμανοί ξεκινούν την εκκένωση των Νομών Λασιθίου, Ηρακλείου και Ρεθύμνης στην Κρήτη.

.—Την ίδια μέρα, οι στυγνοί κατακτητές  εκκενώνουν το Σουφλί και την Καρδίτσα, ενώ εκτελούν 34 Έλληνες στην Καλλιθέα και 250 στον Χορτιάτη. Αναλυτικότερα:

.—Στον Χορτιάτη Θεσσαλονίκης ο κύκλος τού θανάτου μόλις έχει ανοίξει, με τον Σούμπερτ και την ομάδα του να ετοιμάζουν την τελική φάση τού προμελετημένου εγκλήματος. Ο απολογισμός τραγικός: 149 νεκροί, από τούς οποίους οι 51 ανήλικοι και από αυτούς οι 36 κάτω των 10 ετών – ακόμη και αβάπτιστα βρέφη-. Άλλοι εν ψυχρώ εκτελεσμένοι, άλλοι καμένοι ζωντανοί.

.—Ο ιερέας Δημήτριος Τομαράς μαζί με τις δύο του κόρες, τουφεκίζεται από τους Γερμανούς κατακτητές στον Χορτιάτη Θεσσαλονίκης.  Μετά την εκτέλεση,  τα σώματά τους κάηκαν στον φούρνο τού χωριού.

.—Τμήματα των ΕΟΕΑ τού Ναπολέοντα Ζέρβα προσβάλλουν γερμανικές φάλαγγες και τις καθηλώνουν στις θέσεις Χάνι Εμίν-Αγά, Φτελιά, Ρουβίλιστο – Κανέτα. Ιδιαιτέρως στην Κανέτα, γερμανική φάλαγγα από 37 αυτοκίνητα έμφορτα προσωπικού και υλικού, με άλλα πέντε γεμάτα υγειονομικό υλικό, έπεσε σε ενέδρα τού 1ου Τάγματος τού Συντάγματος Ξηροβουνίου. Ύστερα από ολοήμερη μάχη εξοντώθηκε το μεγαλύτερο μέρος των Γερμανών. Οι υπόλοιποι οχυρώθηκαν σε διάφορες μικροσπηλιές συνεχίζοντας τις μάχες. Το απόγευμα έφτασε γιά ενίσχυση και το 3ο Τάγμα τού Συντάγματος.

1945.—Μεγάλος σεισμός μεγέθους 6,4 Ρίχτερ στα ανοικτά τής Ρόδου. Το επίκεντρό του ήταν στην θαλάσσια περιοχή τής νήσου, περιορίζοντας έτσι τις βλάβες σε μικροζημιές κτιρίων.

1958.—Σε έναν αχυρώνα τού Λιοπετρίου τής επαρχίας Αμμοχώστου, στο “Κυπριακό Χάνι τής Γραβιάς”, όπως έμεινε γνωστό στην Ιστορία, οι αγωνιστές τής ΕΟΚΑ Ανδρέας Κάρυος (23), Ηλίας Παπακυριακού (21), Φώτης Πίττας (24) και Χρίστος Σαμάρας (33), έπεσαν ηρωικά στην φονικότερη μάχη από την έναρξη δράσεως τής ΕΟΚΑ γιά την απελευθέρωση τής Κύπρου, ενώ σκοτώθηκαν και τραυματίστηκαν αρκετοί Βρετανοί στρατιώτες.

1965.—Γίνεται το 2ο σε δύο ημέρες Συμβούλιο τού Στέμματος, γιά την αντιμετώπιση τής πολιτικής κρίσεως. Στο Συμβούλιο που συγκλήθηκε και την προηγούμενη μέρα, μετείχαν οι διατελέσαντες πρωθυπουργοί με εξαίρεση τον αρχηγό των «Προοδευτικών».

1970.—Έκρηξη βόμβας σημειώνεται έξω από την πρεσβεία των ΗΠΑ στην Αθήνα. Νεκροί και οι δύο δράστες.

1979.—Η ελληνογαλλική συμφωνία γιά την εγκατάσταση τού πρώτου συστήματος έγχρωμης τηλεοράσεως στην χώρα μας, είναι ένα από τα κεντρικά θέματα των αθηναϊκών εφημερίδων.

1982.—Ο αρχαιολόγος Μανώλης Ανδρόνικος ανακαλύπτει το θέατρο όπου έγινε η δολοφονία τού βασιλέα Φίλιππου Β΄ το 336 π.Χ. στις Αιγές.

1984.—Σαν σήμερα πέθανε ο ηθοποιός Μάνος Κατράκης, αφήνοντας το σημάδι του στα θεατρικά δρώμενα, είτε ερμηνεύοντας αρχαία τραγωδία, είτε απαγγέλοντας το «Άξιόν Εστι», είτε διαβάζοντας τα «Απομνημονεύματα τού Στρατηγού Μακρυγιάννη» με την χαρακτηριστική φωνή του.

1990.—Στα πλαίσια των υποχρεώσεών της ως μέλος τής Ατλαντικής Συμμαχίας, η Ελλάδα στέλνει την φρεγάτα «ΛΗΜΝΟΣ» γιά να συμμετάσχει στην πολυεθνική δύναμη τού Περσικού κόλπου γιά τον αποκλεισμό τού Ιράκ.

1993.—Σε εξέλιξη βρίσκονται 41 πυρκαγιές στην Ελλάδα.

1994.—Σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης κηρύχτηκε ο Νομός Φλώρινας· τέθηκε σε μερική εφαρμογή το σχέδιο “Ξενοκράτης”, μετά από τον καταστροφικό σεισμό μεγέθους 5,9 Ρίχτερ.

1995.—Ύποπτη χαρακτήρισε η κυβέρνηση την προσπάθεια Ενώσεων Γερμανών και Δανών πιλότων να εμφανίσουν επικίνδυνα τα ελληνικά αεροδρόμια, δηλώνοντας ότι η κίνηση εντάσσεται στο πλαίσιο δυσφημίσεως τού ελληνικού τουρισμού.

1999.—Στην Ρόδο και σε ηλικία 85 ετών, απεβίωσε ο Κουταλιανός (κατά κόσμον Δημήτρης Μακρής), ονομαστός στο πανελλήνιο γιά την μεγάλη του δύναμη. Ήταν απόγονος τού Παναγή Κουταλιανού (1847-1916), φημισμένου παλαιστή και αρσιβαρίστα την δεκαετία 1882-92, με καταγωγή από το Κούταλη τής Προποντίδας. Από τους τελευταίους σειράς λαϊκών ηρώων μιάς περασμένης εποχής.

2002.—Στις φυλακές Κορυδαλλού μεταφέρθηκε ο Σάββας Ξηρός, μέλος τής 17Ν, μετά από 65 ημέρες νοσηλείας στον Ευαγγελισμό. Εξ αιτίας των προβλημάτων οράσεως και ακοής που αντιμετώπιζε, έμενε στο ίδιο κελί με τον αδελφό του Χριστόδουλο.

2009.—Η τρομοκρατική οργάνωση Επαναστατικός Αγώνας, επιχείρησε βομβιστική επίθεση στο κτήριο τού Χρηματιστηρίου.

2010.—Απεβίωσε ο Επίσκοπος Λέρου, Καλύμνου και Αστυπάλαιας Εμμανουήλ Αλευροφάς.

2015.—Ο Νομός Λέσβου τίθεται σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, λόγω τής παράνομης και ανεξέλεγκτης εισροής αλλοδαπών διαφόρων εθνικοτήτων. Με μία σκληρή ανακοίνωση, ο Πρόεδρος τού Λιμενικού Ταμείου Μυτιλήνης Σωτήρης Ζαμτράκης, έδωσε με τον πιό γλαφυρό τρόπο την εικόνα τού λιμανιού τής Μυτιλήνης το οποίο όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, «[…] τελεί υπό πλήρη κατάληψη, καταστράφηκε ολοσχερώς (και) δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί πλέον γιά το επιβατικό κοινό». Ο ίδιος ακολούθως, ζήτησε να κηρυχθεί ο Νομός Λέσβου σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης.

2016.—Το φορτηγό πλοίο «Haddad 1» το οποίο ξεκίνησε από την τουρκία με προορισμό την Λιβύη, και είχε αγκυροβολήσει τα ξημερώματα τής Τετάρτης στο λιμάνι τού Ηρακλείου, έκρυβε μισό εκατομμύριο σφαίρες και 5.000 καραμπίνες.  Οι τούρκοι έμποροι όπλων, «ψώνισαν» από γνωστό εργοστάσιο τής γειτονικής χώρας και δήλωναν στα χαρτιά ότι το πλοίο με σημαία Βολιβίας μεταφέρει εμπόρευμα με πλαστικά…

2019.—Η μεταφορά περισσότερων των 1.400 παράνομων αλλοδαπών διαφόρων φυλών από το κέντρο υποδοχής τής Μόριας  Λέσβου προς την Μακεδονία, πραγματοποιήθηκε σαν σήμερα στο πλαίσιο εφαρμογής των αποφάσεων τής συνεδριάσεως τού ΚΥ.Σ.Ε.Α., που έγινε στις 30 Αυγούστου. Το πρώτο πλοίο, το «Καλντέρα Βίστα», με περισσότερους από 600 επιβαίνοντες κατέπλευσε στο λιμάνι τής Θεσσαλονίκης. Οι παράνομοι αλλοδαποί, επιβιβάστηκαν σε λεωφορεία γιά να μεταφερθούν στην Νέα Καβάλα Κιλκίς.

Copyright (©) «Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο»
Βασική πηγή: www.eistoria.com

Αφήστε μια απάντηση