7 Σεπτεμβρίου
413 π.Χ.—(βλ. & 1/9) Κατά το 19ο έτος τού Πελοποννησιακού Πολέμου (κατά μία εκδοχή σαν σήμερα), οι Συρακούσιοι, σύμμαχοι των Σπαρτιατών, καταναυμαχούν τον Αθηναϊκό Στόλο κοντά στο λιμάνι των Συρακουσών. Ο Αθηναϊκός στόλος υπέστη συντριπτική ήττα, κυρίως λόγω τής μη στεγανότητας των τριήρεών του (βρίσκονταν στο νερό πολλούς συνεχόμενους μήνες λόγω τής αδυναμίας των Αθηναίων να τις προστατέψουν στην στεριά), αλλά και των παγίδων που είχαν στήσει οι Σικελιώτες ναυτικοί. Η υποχώρησή του έγινε άτακτα και ολοκληρώθηκε με την μάχη/σφαγή τού Ασσίναρου ποταμού. Ο Αθηναϊκός στρατός έπαψε να υφίσταται, πολλοί σκοτώθηκαν και οι υπόλοιποι αιχμαλωτίστηκαν γιά να δουλέψουν στα λατομεία των Συρακουσών. Ο Νικίας και ο Δημοσθένης πιάστηκαν αιχμάλωτοι και εκτελέστηκαν απ’ τούς Συρακουσίους, παρά την αντίθετη επιθυμία τού Σπαρτιάτη Γύλιππου. Το μεγαλύτερο πρόβλημα τής εκστρατείας ήταν η πολυφωνία εν καιρώ πολέμου. Οι Αθηναίοι όρισαν ως στρατηγούς τρείς άνδρες πολύ διαφορετικούς μεταξύ τους. Τον εμπνευστή τής επιχειρήσεως, τον παράτολμο και δολοπλόκο Αλκιβιάδη, τον αναβλητικό γερασμένο Νικία, που ήταν αντίθετος στην ιδέα τής εκστρατείας, και τον Λάμαχο, τον μόνο ικανό στρατιωτικό που όμως δεν διέθετε το πολιτικό κύρος να επιβάλλει τις απόψεις του στο στράτευμα.Το αποτέλεσμα ήταν η συντριπτική ήττα των Αθηναίων.
1550.—Το δράμα των Ελλήνων νησιωτών και των κατοίκων των παράλιων περιοχών. Η χήρα τού Ιωάννη Μώρου, Μακαρία το όνομά της, καταβάλλει το ποσό των 40 χρυσών τζεκινιών σε κάποιον Απόστολο Παπαγιαννόπουλο ο οποίος είχε εξαγοράσει τον γυιό της από τους τούρκους, μετά την πώλησή του ως σκλάβου από πειρατές.
1570.—Αρχίζει η τελική επίθεση των τούρκων εναντίον τής Λευκωσίας. Ο πολυάριθμος στρατός των μωαμεθανών, δύο ημέρες μετά, θα καταφέρει να εισβάλει στην πρωτεύουσα τής Κύπρου. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι ο Επίσκοπος Πάφου όλες αυτές τις ημέρες, ντυμένος ως στρατιώτης, περιδιάβαινε τα κάστρα εμψυχώνοντας τους στρατιώτες.
1628.—Ο τρομερός Άγγλος αρχιπειρατής sir Kenelm Digby αρπάζει μία γαλλική πολάκα (είδος πλοίου), αγορασμένη από Έλληνες, την οποία μάλιστα χρησιμοποιούσε ο ίδιος ο Άγγλος πρόξενος στην Σμύρνη.
1715.—(7-9/9) Μετά από πολιορκία, οι Ενετοί των Bernardo Lippomano και Ferigo Badoer, παραδίδουν στους τούρκους την Μονεμβασιά, τελευταίο ενετικό οχυρό στην Πελοπόννησο. Οι Έλληνες κάτοικοι επιβιβάστηκαν βίαια στα τουρκικά πλοία γιά να σταλούν οι περισσότεροι στην Κωνσταντινούπολη και να πουληθούν ως σκλάβοι. Η βενετική κατοχή στον Μορέα τερματίστηκε το 1715, όταν η περιοχή περιήλθε στην κατοχή των προηγούμενων κυριάρχων της γιά δεύτερη φορά, αποτελώντας με αυτόν τον τρόπο μία παρένθεση 30 ετών ανάμεσα σε δύο οθωμανικές περιόδους. Η τυπική επικύρωση τής επιστροφής των οθωμανών ακολούθησε λίγα χρόνια αργότερα, το 1718, με την Συνθήκη τού Πασάροβιτς. Χωρίς να παραγνωρίζουμε τα κίνητρα τής πολιτικής δραστηριότητας των Βενετών, επιχειρώντας μία γενική αποτίμηση τής παρουσίας τους στα πελοποννησιακά εδάφη, θα λέγαμε ότι είχε κυρίως ευεργετικές συνέπειες, σε αντίθεση με την μουσουλμανική κατοχή.
1793.—Κουρσάρικο τυνησιακό υπό τον Ιμπραήμ ρέις, από την Κάρυστο τής Εύβοιας, οδηγεί στην Ζάκυνθο 2 εμπορικά πλοία τα οποία μόλις κατέλαβε. Το ένα είχε ξυλεία και ήταν από την Νάπολη και το άλλο Γενουάτικο, το οποίο κουβαλούσε φορτίο σταριού.
1821.—Ο τουρκικός στόλος υπό τον Καρά Αλήμπεη, καταπλέει στην Πάτρα και τρέπει σε φυγή τούς Έλληνες. «Ἄφιξις τουρκικοῦ στόλου εἰς Πάτρας καὶ φυγὴ Ἑλλήνων. Ἐνταῦθα τῶν τούρκων ἐστρατήγησεν ὁ καπετὰν Νουὲχ Ζααδὲ Καρᾶ Ἀλήμπεης.»
1822.—Ο τουρκικός στόλος καταπλέει έξω τής Ύδρας. «Ἄφιξις τουρκικοῦ στόλου ἔξω τῆς Ὑδρας ὑπὸ τὸν Καπετὰν Καρᾶν Μεχμὲτ πασᾶν.»
.—Ο ναύαρχος Ανδρέας Μιαούλης κάλεσε σε συμβούλιο στην ναυαρχίδα του τούς πλοιάρχους των Σπετσιώτικων και των Υδραίικων πλοίων που θα αντιμετώπιζαν τον τουρκικό στόλο. Ο Ελληνικός στόλος αποτελείτο από 60 πλοία (πάρωνες και μπρίκια) και 10 πυρπολικά. Η αναλογία των πλοίων των 2 αντιπάλων ήταν καταφανώς εις βάρος των Ελλήνων, με τους τούρκους να έχουν 100 πλοία και ανάμεσά τους 7 φρεγάτες και 6 κορβέτες με συντριπτική δύναμη πυρός. Παρά τις αντίξοες συνθήκες, το αποτέλεσμα τής ναυμαχίας που κράτησε από τις 08 έως τις 15 Σεπτεμβρίου, ήταν νικηφόρο υπέρ των Ελλήνων, με αποτέλεσμα την στερέωση τής κυριαρχίας τους στο Αιγαίο. Ταυτοχρόνως ανυψώθηκε το ηθικό των Ελλήνων ναυτικών, δίνοντάς τους την πεποίθηση ότι μπορούν να αντιπαρατεθούν με τα μικρά τους πλοία κατά των μεγάλων οθωμανικών πλοίων.
1824.—Ναυμαχία ανάμεσα στην Χίο, την Μυτιλήνη και το Καράμπουρνου. Η μοίρα τού τουρκικού στόλου αναγκάζεται να υποχωρήσει με μικρές απώλειες.
.—«Ὁ Ἑλληνικὸς στόλος εἰς τὸ ἀκρωτήριον τῆς Σάμου διευθυνόμενος ὑπὸ τῶν Μιαούλη, Κολανδρούτσου καὶ Σαχτούρη.»
.—«Ὁ Αἰγυπτιακὸς καὶ τουρκικὸς στόλος ἔπλευσαν πρὸς τοὺς Ἀρκιοὺς διευθυνόμενοι ὑπὸ τοῦ Καπετὰν Ἰσμαήλμπεη Γιβραλτάρ.»
1827.—Ο ναύαρχος Κόρδικτων κοινοποίησε εγγράφως στον τούρκο ναύαρχο που έμενε στην Πύλο, την Συνθήκη τού Λονδίνου και απαγόρευσε κάθε εχθροπραξία. «Ὁ Ναύαρχος Ἄγγλος Κόρδιγκτων ἐκοινοποίησεν είς τὸν καπετὰν Μουχαρέμπεη (διαμένοντα ἐν Πύλῳ) δι’ ἐγγράφου τὰ τῆς Συνθήκης τοῦ Λονδίνου. Προσέτι δὲ ὅτι ἀπηγορεύετο εἰς τὸ μέλλον πᾶσα κίνησις πλοίων καὶ στρατευμάτων.»
.—Ναυτική επιχείρηση τού Κόχραν με σκοπό την ανακατάληψη τού Βασιλαδιού στο Μεσολόγγι αποτυγχάνει.
.—(26/8 π. ημερ.) Ξεψύχησε ο Παύλος-Μαρία Βοναπάρτης, ανεψιός τού Μεγάλου Ναπολέοντα, ενώ βρισκόταν ως εθελοντής πάνω στην φρεγάτα «Ελλάς». Την προηγούμενη μέρα τραυματίστηκε θανάσιμα από το όπλο του. «Στις 6 Σεπτεμβρίου τού 1827, κατά τις εννέα το πρωί και ενώ το πλοίο παρέμενε αραγμένο, ο Παύλος Βοναπάρτης βρισκόταν στο δωμάτιό του με τον υπηρέτη του, κάποιον Ιταλό Ιωάννη Λαμπέρτι. Ο υπηρέτης είχε καθαρίσει τα δύο πιστόλια του και αυτός τα γέμισε και τα κρέμασε σ’ένα καρφί στον τοίχο, αμελώντας να τοποθετήσει την ασφάλεια. Όταν αργότερα πήγε να τα ξεκρεμάσει, το ένα από αυτά εκπυρσοκρότησε και τον πλήγωσε βαριά στην βουβωνική χώρα». Ο Παύλος Βοναπάρτης ήταν μόλις 20 ετών, όταν φλεγόμενος από φιλελληνικά αισθήματα ήλθε στην Ελλάδα γιά να πολεμήσει υπέρ τής ελευθερίας της, έχοντας όμως αυτό το τραγικό τέλος. Οι Έλληνες έκλαψαν με βαθιά συγκίνηση για τον αδόκητο θάνατό του. Ο νεκρός μεταφέρθηκε στις Σπέτσες, όπου αφού ταριχεύτηκε, τοποθετήθηκε στην εκκλησία τής Μονής τής νήσου. Αργότερα, το ταριχευμένο σώμα του θάφτηκε σε μαυσωλείο στο νησί τής Σφακτηρίας, κοντά στο μνημείο τού Σανταρόζα.
1833.—Με την κατηγορία τής συνωμοσίας κατά τού καθεστώτος, η Βαυαροκρατία διατάσσει τα μεσάνυχτα τής 6ης προς 7η τού μηνός να συλληφθούν οι φερόμενοι ως πρωτεργάτες τού ενδεχόμενου κινήματος. Ο μεν Θεόδωρος Κολοκοτρώνης κλείστηκε στις φυλακές τού Ιτζ-Καλέ, τους δε Γεώργιο Βάγια, Κίτσο Τζαβέλλα, Νικ. Κριεζώτη, Ιω. Μαμούρη, Δ. Τσάμη-Καρατάσο, Σπύρο Μήλιο, Κ. Δουμπιώτη, Ι. Ρούκη και Δημ. Πλαπούτα, οδήγησαν στο Μπούρτζι. Κατόπιν τής συλλήψεως, οι Ούννοι κατέβαλαν κάθε δυνατή και αδύνατη προσπάθεια να ενοχοποιήσουν τους κατηγορούμενους. Ρεαλιστική είναι η διήγηση τού Κολοκοτρώνη στα Απομνημονεύματά του γιά αυτήν την περιπέτεια, η οποία στήθηκε εξ ολοκλήρου από τον απροκάλυπτα ραδιούργο αγγλόφρονα κατάσκοπο Άρμανσμπεργ. Μικρότερο ρόλο από αυτόν των Άγγλων στην έκβαση τής όλης υποθέσεως είχαν (και) οι Ρώσοι, με τους δύο οπλαρχηγούς να παραμένουν στην απομόνωση γιά επτά ολόκληρους μήνες. Τον Απρίλιο τού 1834 έγινε η δίκη, στην οποία “παρέλασαν” ψευδομάρτυρες, αλλά και άνθρωποι με ψυχή και ήθος, όπως οι Πολυζωΐδης και Τερτσέτης. Όμως, κάτω από την πίεση τού τότε (προσωρινού) υπουργού Δικαιοσύνης, Κωνσταντίνου Σχινά, ο Κολοκοτρώνης και ο Πλαπούτας καταδικάστηκαν σε θάνατο. Λίγο πριν την επιβολή τής ποινής, πληροφορήθηκαν ότι τούς δόθηκε χάρη απ’ τον βασιλέα. Όταν ο Όθωνας ενηλικιώθηκε και ανέβηκε στον θρόνο, τούς ελευθέρωσε.
1880.—Οι Μεγάλες Δυνάμεις αποστέλλουν αυστηρή Διακοίνωση προς την τουρκία. Σύμφωνα με αυτήν, τής ζητούν να αναλάβει τις υποχρεώσεις της απέναντι στην Συνθήκη τού Βερολίνου (βλ. 13/7/1878), η οποία μεταξύ άλλων προέβλεπε μέτρα ανακουφίσεως για τον Χριστιανικό πληθυσμό εντός τής επικράτειάς της.
1882.—Ημερομηνία θανάτου τού μεγάλου Κρήτα αγωνιστή Μιχαήλ Κόρακα. Γεννήθηκε στην Πόμπια τής Μεσσαράς στα 1797 ως Μιχάλης Καρούζος, και η επωνυμία “Κόρακας” τού αποδόθηκε ως ένδειξη τής επιθετικότητας που έδειχνε, τόσο ο πατέρας του και αργότερα ο ίδιος ενάντια στούς τούρκους.
1901.—Δημοσίευμα τῆς ἐφημερίδας «Ἐμπρός», γνωστοποίησε ὅτι μὲ διαταγὴ τοῦ Στάη, ὁ γενικὸς ἔφορος τῶν ἀρχαιοτήτων Καββαδίας, προσκάλεσε μὲ ἐπιστολή του τὸν τεχνίτη τοῦ Μουσείου τοῦ Λούβρου νὰ ἔλθῃ στὴν Ἀθήνα καὶ ν’ ἀναλάβῃ τὴν συγκόλληση τοῦ «Ἑρμῆ τῶν Ἀντικυθήρων». Ἄλλη ἐπιστολή ἔστειλε ὁ Καββαδίας καὶ στὸν τεχνίτη τῆς Βιέννης Στοῦρμ, προκειμένου νὰ ἔρθῃ ἔστω καὶ γιὰ μία ἑβδομάδα καὶ νὰ ἐκφέρῃ τὴν γνώμη του περὶ τοῦ τρόπου τῆς συγκολλήσεως.
1902.—Ολοκληρώνεται η σιδηροδρομική σύνδεση Ζευγολατιού Μεσσηνίας – Πύργου, μήκους περίπου 80 + χιλιομέτρων.
1905.—Περιοχή Μοριχόβου. Πολύωρη συμπλοκή τού σώματος Ρέμπελου με αιμοδιψείς βούργαρους, κοντά στο χωριό Ζώβικ, οι οποίοι μετέβαιναν στην παρακείμενη Ιερή Μονή τού Τσέμπρενο γιά να την καταστρέψουν. Οι βούργαροι προσπάθησαν να φύγουν όταν είδαν τους Μακεδονομάχους, αλλά αυτό συνέβη αφού πρώτα άφησαν 10 νεκρούς και 4 τραυματίες. Πρόκειται μάλλον γιά την τελευταία ένοπλη συμπλοκή τού τεράστιου Μακεδονομάχου Ρέμπελου (Αξιωματικός Χρήστος Τσολακόπουλος από την Επίδαυρο Αργολίδος), ο οποίος εξ αιτίας τραύματος δεν μπορούσε πλέον να βαδίσει και περί τα μέσα τού Οκτωβρίου έπαψε τον Αγώνα. Ετούτος ο άνδρας έσωσε το Μορίχοβο· ο Θεός να τον αναπαύει!
1909.—Γεννιέται στην Κωνσταντινούπολη ο Ελληνικής καταγωγής σκηνοθέτης τού θεάτρου και τού κινηματογράφου Ηλίας Καζαντζόγλου, γνωστός παγκοσμίως με το όνομα Ελίας Καζάν. Δημιουργός σπουδαίων ταινιών μεταξύ αυτών και τής ταινίας: «Αμέρικα Αμέρικα» στην οποία περιγράφει την οδύσσεια ενός μετανάστη από την Πόλη στην Νέα Υόρκη, βασισμένη στην αληθινή ιστορία τού θείου του. Στην δύση τής ζωής του ήθελε να γυρίσει μία ταινία για τούς Ελληνες τής Μικράς Ασίας κατά την περίοδο 1919-1922, βασισμένη στο μυθιστόρημά του, «Πέρα από το Αιγαίο». Τα περισσότερα γυρίσματα θα γινόντουσαν στο λιμάνι τής Μυτιλήνης που θα μετατρεπόταν στο περίφημο Κε «Quai» τής Σμύρνης, αλλά τελικά δεν πραγματοποιήθηκε. Σε διάλογο που είχε με τον Μάνο Χατζηδάκι είχε πεί: «[…] Όσα έχουν περάσει οι δικοί μου και οι πρόγονοί μου δε θα χωρέσουν σε όσα βιβλία κι’ αν γράψω. Όταν ξεριζωθήκαμε, όλο το βιός μας ήταν πάνω σε ένα γαϊδουράκι και ο πατέρας μου δούλεψε χαμάλης στο λιμάνι γιά να μαζέψει τα ναύλα μας.» Ο Καζάν κατατάσσεται στους μεγαλύτερους σκηνοθέτες τού παγκόσμιου κινηματογράφου, παράλληλα όμως είναι ίσως και ο πιό επίμαχος, λόγω τής στάσεώς του στην Επιτροπή Αντι-αμερικανικών Ενεργειών, στάση γιά την οποία δεν μετάνιωσε ποτέ.
1912.—Ο Θεμιστοκλής Σοφούλης έρχεται σε συνεννόηση με Κρητικούς (Χανιώτες) εθελοντές γιά την κατάληψη τής Σάμου. Θα ακολουθήσει η αποβίβασή τους στον Μαραθόκαμπο τής Σάμου και η επανάσταση των τοπικών, με τελικό αποτέλεσμα την οριστική εκδίωξη των μωαμεθανών από το νησί. Ο Σοφούλης κάλεσε τον λαό τής Σάμου σε εξέγερση κατά των τούρκων ζητώντας την κατοχύρωση τού πρωτοκόλλου τού Λονδίνου. Η είδηση μεταδόθηκε σαν αστραπή και την ίδια μέρα στο Καρλόβασι συγκεντρώθηκαν πολλές εκατοντάδες ενόπλων πατριωτών και έτσι ο λαός των Καρλοβασίων, σε πάνδημο συλλαλητήριο, μετά από την ομιλία τού Θεμιστοκλή Σοφούλη και τού Εμμανουήλ Βλιάμου, διά βοής, ενέκρινε το ψήφισμα.
1913.—Οι Κρήτες φοιτητές επιστρέφουν στην γενέτειρά τους τα Χανιά, με την συναίσθηση ότι έχουν επιτελέσει το εθνικό τους χρέος. Έχει ήδη δημοσιευτεί στην Εφημερίδα τής Κυβερνήσεως το Βασιλικό Διάταγμα τής απολύσεώς τους (Φ.Ε.Κ. 171/3-9-1913) και έχουν παραδώσει τον στρατιωτικό τους οπλισμό. «Οι υπόδουλοι ημείς τής χθες συνεισφέρομεν ό,τι δυνάμεθα εις τον πανάγιον εθνικόν αγώνα. Υπάρχει μεγαλυτέρα ψυχική αγαλλίασις από τού να απελευθερώνεις ένα λαόν, να καθιστάς πολίτας ελευθέρους τα έως χθες δυστυχή όντα τής δουλείας, να μεταβάλλεις τα δάκρυα τής απελπισίας τα πύρινα εις χαράν, τους στεναγμούς τής οδύνης εις στεναγμούς ανακουφίσεως ; Ειπέτε μου υπάρχει;»
1916.—(6-7/9) Τούρκοι κάτοικοι τής περιοχής Δοξάτου, ενθαρρυνόμενοι από τα βουργάρικα στρατεύματα που εισέβαλλαν, επιτέθηκαν σε Έλληνες κατοίκους και σε μία ελληνική οπισθοχωρούσα φάλαγγα. Σκοτώθηκαν δύο τούρκοι.
.—Ο Mithrinek, ο οποίος εκτελούσε χρέη πρεσβευτή μετά την ανάκληση τού von Metternich, ενημέρωσε σαν σήμερα το Βερολίνο γιά τις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις τού βαλή τής Κασταμονής [τού Πόντου] σε βάρος των Ελλήνων: «Στην Σινώπη η εκκαθάριση διήρκεσε 4 ώρες. Ο συνολικός Ελληνικός πληθυσμός, που φτάνει τα 4.500 άτομα, μεταφέρθηκε εν μέρει στο Μπογιαμπάτ και την Κασταμονή και εν μέρει μοιράσθηκε σε τουρκικά χωριά τού βιλαετίου. Τα ίδια μέτρα πάρθηκαν και στην Ινέπολη και σε μερικά άλλα χωριά.»
1918.—Οι Ελληνικές δυνάμεις μάχονται εναντίον των Γερμανο-βουργάρων στο Μακεδονικό μέτωπο. Οι Γερμανοβούλγαροι κατά την διάρκεια τού 1916, πέρασαν τα σύνορα από τα στενά τού Ρούπελ και από εκεί στην συνέχεια κατέλαβαν ολόκληρη την Ανατολική Μακεδονία. Γιά τους Μακεδόνες άρχισε μία νέα περίοδος κατοχής, που στο διάστημά της, υπέφεραν τα πάνδεινα από τους κατακτητές. Σέρρες, Δράμα και Καβάλα, πόλεις και χωριά υπέφεραν από τις θηριωδίες τού εχθρού. Άνδρες και έφηβοι από 17 χρονών και άνω οδηγήθηκαν όμηροι στην βουργαρία. Ήταν μία πορεία προς τον θάνατο. Ένας δρόμος χωρίς γυρισμό, γιά τους περισσότερους.
1920.—Ο Ελληνικός Στρατός στο μέτωπο στην Μ. Ασία δέχεται επιθέσεις τουρκικών περιπόλων.
.—(ν.ημ.) Ο Βενιζέλος καταθέτει στην Βουλή το κείμενο τής Συνθήκης των Σεβρών και ανακηρύσσεται «άξιο τής Πατρίδος τέκνο».
1921.—Η Στρατιά Μικράς Ασίας με διαταγή που εξέδωσε το απόγευμα, καθόρισε χρονολογικώς τις περαιτέρω κινήσεις των μονάδων, μέχρι την άφιξή τους στην καταληπτέα αμυντική θέση. Είχε προηγηθεί η διακοπή τής πορείας προς Άγκυρα. Σαράντα πέντε χιλιόμετρα ανατολικά τού Εσκή Σεχήρ, το Γ΄ Σώμα Στρατού αριστερά, ιππαστί επί τού ποταμού Πουσράκ θα καταλάμβανε τα υψώματα Νταγκτζιλάρ μέχρι τού Σεγιντί Σού. Δεξιά, το Β΄ Σώμα Στρατού από τον ποταμό Σεγιντί μέχρι τα υψώματα Τζεβισλί. Οι εφεδρείες αποτελούμενες από το Α΄ Σώμα Στρατού, την Ανεξάρτητη Μεραρχία και την Ταξιαρχία Ιππικού, θα συγκεντρώνονταν γύρω από το Εσκή Σεχήρ. Μέσα στην πόλη εγκαταστάθηκε από το απόγευμα το Στρατηγείο τής Στρατιάς.
.—Η Ανεξάρτητη Μεραρχία εγκαταστάθηκε στα υψώματα Μαλιά Μπασί Τεπέ. Από τις μονάδες τού Α΄ Σώματος Στρατού, η Χ Μεραρχία εγκαταστάθηκε στα υψώματα Ορτά Τεπέ, ενώ η ΙΧ Μεραρχία έφτασε στο Μαχμουντιέ. Η ΙΙ Μεραρχία παρέμεινε στο Χαμιντιέ, οι δε Ι Μεραρχία και η Ταξιαρχία Ιππικού εγκαταστάθηκαν στα υψώματα Τσερκές Τσαλί.
.—Το τηλεγράφημα που έστειλε ο υπουργός Στρατιωτικών από τις 4 Σεπτεμβρίου, έφτασε στα χέρια τής Στρατιάς την νύκτα τής 7ης, τρείς μέρες μετά την έναρξη τής συμπτύξεως, όταν οι Μεραρχίες είχαν ήδη αρχίσει να αποσύρονται από την γραμμή Καρτάλ Τεπέ-Κινίκ. Όταν ο υπουργός πληροφορήθηκε την πρόθεση τής Στρατιάς να εγκατασταθεί ανατολικώς τού Εσκή Σεχήρ, διέταξε την αναστολή τής κινήσεως, εφ’ όσον δεν υπήρχε άσκηση πιέσεως από τον αντίπαλο. Μετά από την διαταγή, ο Διοικητής της Στρατιάς επανέφερε το θέμα αντικαταστάσεώς του. Ο πρόεδρος τής Κυβερνήσεως, Δ. Γούναρης, παρ’ όλο που εξεπλάγη από την κίνηση τής Στρατιάς, την απέδωσε σε πίεση που ασκήθηκε από τον αντίπαλο γι’ αυτό και δεν έκρινε σκόπιμη την επέμβαση. Συνέστησε δε στον υπουργό Στρατιωτικών να εξηγήσει στην Στρατιά ότι ίσχυε πάντοτε αυτό που ανέφερε στο τηλεγράφημά του τής 28ης Αυγούστου. Να ενεργεί δηλαδή η Στρατιά σύμφωνα με το στρατιωτικό συμφέρον. Μετά από αυτά ο υπουργός συμμορφώθηκε με τις υποδείξεις τού Προέδρου τής Κυβερνήσεως Δ. Γούναρη.
1922.—Αποχώρηση των τελευταίων Γαλλικών και Ιταλικών στρατευμάτων από το Τσανάκ Καλέ. Η απόφαση πάρθηκε από τις 4 τού μήνα, ενώ οι τούρκοι εισέβαλλαν στο ουδέτερο έδαφος τού Τσανάκ Καλέ ήδη από προχθές (5/9ου).
.—Τα τμήματα τού Γ΄ Σώματος Στρατού ανερχόμενα σε 60.000 άνδρες, μετά από ανάπαυση δύο ημερών στην Ρεδαιστό άρχισαν να προωθούνται στις οριστικές τους θέσεις στην Ανατολική Θράκη. Η ΙΙΙ Μεραρχία εγκαταστάθηκε στην Τζατάλτζα με έδρα διοικήσεως την Τυρολόη αρχίζοντας την οχύρωση των Αναστασιανών Τειχών. Η Χ Μεραρχία κατέλαβε τον τομέα των Σαράντα Εκκλησιών. Απόσπασμα τού 12ου Συντάγματος Πεζικού με πεδινή πυροβολαρχία, εγκαταστάθηκε στον ισθμό τής χερσονήσου Καλλιπόλεως, ο οποίος ελεγχόταν από τους Γάλλους. Η Ανεξάρτητη Μεραρχία η οποία μόλις είχε αφιχθεί, συγκεντρώθηκε στον σταθμό Αρκαδιουπόλεως. Το Στρατηγείο τού Γ’ Σ.Σ. εγκαταστάθηκε στην περιοχή Αρκαδιουπόλεως (Λουλέ Μπουργκάς).
.—Ολοκληρώθηκε η αναχώρηση 60.000 απολυμένων εφέδρων από την Χίο γιά τις εστίες τους. Ο οπλισμός και τα πυρομαχικά τους παραδόθηκε σε αποθήκες.
.—Διατάχθηκε η άμεση απόλυση των κλάσεων 1918 και παλαιότερων, διατηρουμένων υπό τα όπλα των κλάσεων 1919,1920,1921,1922. Γι’ αυτές αποφασίστηκε να χορηγηθεί δεκαήμερη κανονική άδεια εκ περιτροπής, μόλις οι μονάδες τους θα έφθαναν στον τόπο προορισμού τους.
.—Μέχρι τις 7 Σεπτεμβρίου προσχώρησαν στο σχεδιαζόμενο πραξικόπημα Πλαστήρα-Γονατά, οι περισσότεροι των αξιωματικών στις μονάδες Χίου και Μυτιλήνης.
1923.—Σκοτώθηκε ο Χανιώτης πιλότος Θρασύβουλος Δημοτάκης κατά την εκτέλεση πτήσεως μεγάλης διάρκειας πάνω από τον Φαληρικό όρμο, όταν το υδροπλάνο του κατέπεσε λόγω μηχανικής βλάβης στην θάλασσα. Μαζί με τον πιλότο έχασε την ζωή του και το υπόλοιπο πλήρωμα, αποτελούμενο από τους : Κήρυκο Αγαθοκλή, Ελευθέριο Τρούκη και Κωνσταντίνο Παπαγεωργίου. http://www.pasoipa.org.gr/
1926.—Η κυβέρνηση Κονδύλη με νομοθετικό διάταγμα (Εφημερίς τής Κυβερνήσεως/20.9.1926) αφαιρεί την διαχείριση τού κτηρίου των Παλαιών Ανακτόρων από την «Αεροπορική Άμυνα», γιά να χρησιμοποιηθεί ως Μέγαρο Βουλής και Γερουσίας μαζί με τις σχετικές υπηρεσίες, και προκηρύσσει διαγωνισμό γιά την εκπόνηση σχετικής μελέτης.
.—Ο δικτάτορας Θ. Πάγκαλος, περνά από Στρατοδικείο το οποίο τον δικάζει μόνον γιά οικονομικά σκάνδαλα και όχι γιά το πολιτειακό. Τελικά, παρέμεινε προφυλακισμένος γιά σχεδόν δύο χρόνια, όταν τον αποφυλάκισε ο ίδιος ο Ελευθέριος Βενιζέλος ως «παρανόμως κρατούμενο».
1932.—Ἀπεβίωσε στὴν κατοικία του, τὸ Γουάιτ Γκέιτς στὸ Σάρεϋ σὲ ἡλικία 88 ἐτῶν, ὁ Ἰωάννης Γεννάδιος. Ἡ ἀγάπη, τὸ πάθος, ἀλλὰ κι ὁ σεβασμὸς του γιὰ τὸ βιβλίο, καθὼς τὸ θεωροῦσε ὡς τὸ κατ’ ἐξοχὴν μέσον γιὰ τὴν διατήρηση τῆς ἱστορικῆς μνήμης καὶ τὴν προαγωγὴ τῆς μελέτης τῆς ἱστορίας τοῦ ἑλληνισμοῦ, τὸν ὁδήγησαν στὴν δημιουργία μιᾶς ἑλληνοκεντρικῆς συλλογῆς κόσμημα, ἡ ὁποία ἔθεσε τὶς βάσεις τῆς περίφημης Γενναδίου Βιβλιοθήκης. Γιὰ τοὺς «μὴ ἀποταξάμενους τὴν σπουδὴ τῆς πατρίου ἱστορίας». Εἰς μνήμην τοῦ ἄξιου τέκνου τῆς Πατρίδος.
1937.—Γίνονται τα εγκαίνια τής Διεθνούς Εκθέσεως Θεσσαλονίκης στις νέες της εγκαταστάσεις όπου μεταφέρθηκε, και οι οποίες είναι οι σημερινές.
1939.—Σκοτώθηκαν σε αεροπορικό ατύχημα που συνέβη στον Μαραθώνα Αττικής, ο Αντώνιος Βολάνης και ο Νικόλαος Σηφάκης. Ο Βολάνης γεννήθηκε το 1904 στους Λάκκους Χανίων.
1941.—Ανταρτικές ομάδες επιχειρούν επιθέσεις σε αστυνομικούς σταθμούς χωριών τού Ν. Σερρών.
1942.—Νέα απεργία όλων των εργαζομένων στην κατεχόμενη Αθήνα. Η μεγάλη γενική απεργία θα έχει διάρκεια 4 ημερών.
1943.—Άνδρες τής Εθνικής αντιστασιακής οργανώσεως ΠΑΟ, ενεργούν επίθεση σε γερμανική διμοιρία στον Πολύμυλο Βερμίου. Την εξουδετέρωσαν πλήρως, με τους Γερμανούς να μετρούν σε απώλειες 11 νεκρούς, 4 τραυματίες και άλλους τέσσερεις οι οποίοι αιχμαλωτίστηκαν. Δυστυχώς, κατά την σκληρή μάχη, είχαμε επίσης τέσσερεις νεκρούς και εννέα τραυματίες.
.—Άφιξη στο Κάϊρο τού Γεώργιου Κωστόπουλου, αρχηγού τής αντιστασιακής οργανώσεως Ε.Σ.Α.Π. (Ελληνικού Στρατού Απελευθερωτικής Προσπάθειας). Ο Γεώργιος Κωστόπουλος μετά την ολοκληρωτική διάλυση όλων των αρχηγείων τής αντιστασιακής οργανώσεως Ε.Σ.Α.Π. από τον ΕΛΑΣ, αναχώρησε γιά την Μέση Ανατολή όπου έφθασε στο Κάϊρο σαν σήμερα. Ο ίδιος γλύτωσε την δολοφονία μετά από την παρέμβαση τού Άγγλου Ταξίαρχου Έντυ Μάγιερς, Αρχηγού τής Συμμαχικής αποστολής στην Ελλάδα και τού Συμμαχικού Στρατηγείου Μέσης Ανατολής. Τριάντα τρία όμως από τα μαχητικότερα στελέχη τού Ε.Σ.Α.Π. δεν γλύτωσαν την δολοφονία. Στον Ε.Σ.Α.Π. ανήκε και ο Σαράφης, ο οποίος ένα μήνα μετά την απαγωγή του από τον ΕΛΑΣ εντάχθηκε στις τάξεις του, και ανέλαβε καθήκοντα αρχηγού… Ο Γεώργιος Κωστόπουλος στις 2 Σεπτεμβρίου τού επόμενου έτους, εστάλη στην περιοχή τού Στρατηγού Ζέρβα.
1944.—Απεβίωσε ο τραυματίας Ιερολοχίτης που συνελήφθη όταν η περίπολός του εισήλθε σε εχθρικό ναρκοπέδιο στην Κάρπαθο (βλ. 25/8).
.—Η εξόριστη Ελληνική κυβέρνηση εγκαθίσταται στην Ιταλική πόλη Κάβα ντι Τιρένι.
.—Ο Ιερός Λόχος πραγματοποιεί περιπόλους αναγνωρίσεως στις νήσους Κω και Νίσυρο.
.—Στίς 7 με 8 Σεπτεμβρίου γίνεται μὲ ἐπιτυχία νυχτερινὴ ἐπίθεση τῶν Ἱερολοχιτῶν στίς Γερμανικές ἐγκαταστάσεις ἐλέγχου ἐναέριας κυκλοφορίας στό Θυμιανὸ τῆς Κεφάλου Κῶ.
.—Η βουργαρία, μόλις κατάλαβε ότι πλησιάζει η κατάρρευση τού Άξονα, κήρυξε τον πόλεμο κατά τής Γερμανίας, αφού, βέβαια, νωρίτερα και σε όλα τα χρόνια τής Κατοχής, ήταν σύμμαχοι και συμπολεμιστές.
.—Η ΕΟΕΑ τού Ναπολέοντα Ζέρβα, συγκρούεται με Γερμανική φάλαγγα 40 αυτοκινήτων στην οδό Ιωαννίνων – Μετσόβου. Από τα 40 γερμανικά αυτοκίνητα, τα 31 καταστράφηκαν στις μάχες που κράτησαν μέχρι την επόμενη ημέρα.
1945.—Ο διαφυγών στην Γερμανία δωσίλογος πρωθυπουργός, Κωνσταντίνος Λογοθετόπουλος, μετά την παράδοσή του στον Στρατό των Η.Π.Α. αποδίδεται στις Ελληνικές Αρχές. Τόσο αυτός όσο και άλλοι δωσίλογοι υπουργοί τής Κατοχής, είχαν καταδικαστεί ερήμην από το Ειδικό Δικαστήριο Δωσιλόγων σε ισόβια κάθειρξη.
1947.—Τα κόμματα των Φιλελευθέρων και των Λαϊκών σχηματίζουν κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον Θ. Σοφούλη και αντιπρόεδρο και υπουργό των Εξωτερικών τον Κ. Τσαλδάρη.
1955.—Η διάσκεψη τού Λονδίνου με θέμα το Κυπριακό, τελειώνει χωρίς κανένα αποτέλεσμα. Η Ελληνική πλευρά δεν δέχεται καμμιά ρύθμιση που να αποκλείει εκ των προτέρων το ενδεχόμενο τής Ενώσεως.
.—Ενώ η (στημένη) Τριμερής Συνδιάσκεψη (παρωδία) στο Λονδίνο γιά την αυτοδιάθεση τής Κύπρου έχει λήξει, ο Έλληνας Υπ. Εξ., Στέφανος Στεφανόπουλος, απληροφόρητος γιά τις τραγικές εξελίξεις σε Θεσσαλονίκη, Κωνσταντινούπολη και Σμύρνη, εξέπληξε τους πάντες, όταν με ύφος απολογητικό ζήτησε συγγνώμη από τον τούρκο Υπ. Εξ., εκφράζοντας την λύπη και αγανάκτησή του γιά την βομβιστική απόπειρα κατά τού τουρκικού Προξενείου Θεσσαλονίκης… Λέγεται ότι στον χαρτοφύλακά του είχε σχετικό τηλεγράφημα τού Ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών, το οποίο όμως δεν είχε διαβάσει. Παραμένουν αναπάντητα πολλά ερωτηματικά γιά τις ευθύνες, τόσο τού Υπουργείου, όσο και τής Ελληνικής πρεσβείας στο Λονδίνο.
.—Στὴν Τριμερὴ Διάσκεψη (παρωδία) τοῦ Λονδίνου ποὺ ἐπισημοποίησε τὴν τουρκικὴ ἀνάμειξη στὸ Κυπριακό, ὁ τοῦρκος ὑπουργός τῶν Ἐξωτερικῶν Μεχμὲτ Φουὰτ Κιοπρουλοῦ, μετὰ τὴν λήξη τῶν ἐργασιῶν της, κι’ ἐφ’ ὄσον κανένας δὲν τοῦ ζήτησε νὰ ἀπολογηθῇ γιὰ τὰ ἔκτροπα σὲ Κωνσταντινούπολη καὶ Σμύρνη, συγκάλεσε τὸ ἀπόγευμα συνέντευξη Τύπου καὶ ἀνακοίνωσε μὲ μία διάχυτη ὑπεροψία ποὺ τοῦ χάριζε ἡ Βρετανικὴ ὑποστήριξη : «[…] Ἡ Κυβέρνησή μου, ἔπαψε νὰ ἐνδιαφέρεται γιὰ τὴν παροῦσα διάσκεψη. Παύουμε τὴν συμμετοχὴ μας. Ὁ λόγος εἶναι ὅτι θεωροῦμε ἀπαράδεκτο τὸ Ἑλληνικὸ αἴτημα γιὰ αὐτοδιάθεση τῆς Κύπρου. Ἄν ἡ Ἑλλάδα ἐπιμένει, ἄς διαλέξει μεταξὺ τῆς Κύπρου καὶ τῆς φιλίας μας!». Ὁ Κιοπρουλοῦ ὑπῆρξε πνευματικὸς ὁδηγός τοῦ τουρκισμοῦ, καὶ ὁ πρῶτος καὶ ὁ κατ’ ἐξοχὴν τοῦρκος ἱστορικὸς ὁ ὁποῖος συνέγραψε τουρκικὴ ἐθνική ἱστορία καὶ ἐπιχείρησε νὰ συνδέσῃ τὸ κεμαλικὸ τουρκικὸ κράτος μὲ τὸ ὀθωμανικὸ του παρελθόν.
.—(6-7/9) Συνεχίζονται γιά δεύτερη μέρα οι πρωτοφανούς βιαιότητας ανθελληνικές εκδηλώσεις που ξέσπασαν στην Κωνσταντινούπολη και την Σμύρνη. Το 9ο γραφείου τού Λαϊκού Ρεπουμπλικανικού Κόμματος που ήταν αρμόδιο γιά τις μειονότητες, ετοίμασε το 1944 μία αναφορά γιά τις μειονότητες τής τουρκίας, όπου ανέφερε ότι οι μη μουσουλμάνοι δεν υιοθετούσαν την τουρκική ταυτότητα και διατηρούσαν σε μεγάλο βαθμό την θρησκεία, τις παραδόσεις, τα έθιμα και τις αξίες τους. Σύμφωνα με αυτή την αναφορά, μέχρι την 500η επέτειο τής Αλώσεως τής Κωνσταντινουπόλεως, δηλαδή μέχρι το 1953, θα έπρεπε να είχε ολοκληρωθεί η εκκαθάριση τής Πόλης από τους Έλληνες. Μία μέρα πριν από τα γεγονότα, διάφοροι άνεργοι περιθωριακοί είχαν μεταφερθεί με φορτηγά στην Πόλη με πρωτοβουλία τού Δημοκρατικού Κόμματος. Αυτοί ξεκίνησαν μία καταστροφική επιχείρηση κατά των Ελλήνων συγχρόνως, στις ίδιες ώρες, στην Κωνσταντινούπολη, στην Σμύρνη και στην Άγκυρα υπό την διοργάνωση των μελών τού Συλλόγου «Η Κύπρος είναι τουρκική». Το τουρκικό κράτος είχε σχεδιάσει την προβοκάτσια, αλλά δεν είχε προβλέψει μέχρι πού θα έφταναν αυτά τα γεγονότα.
1957.—Μετά από υπερχείλιση τού ποταμού Αγγίτη στην Μακεδονία, χωριά ολόκληρα έπαθαν τρομερές ζημιές και η παραγωγή τους καταστράφηκε ολοσχερώς.
1960.—Ο διάδοχος Κωνσταντίνος ανακηρύσσεται Ολυμπιονίκης στους Ιστιοπλοϊκούς αγώνες τής 17ης Ολυμπιάδας, οι οποίοι διεξήχθησαν στον κόλπο τής Νάπολης. Ο διάδοχος με τούς συναθλητές του Γεώργιο Ζαΐμη και Οδυσσέα Εσκιτζόγλου, αναδείχτηκαν νικητές στην ιστιοπλοΐα σκαφών τύπου «Ντράγκον», επιβαίνοντας στο σκάφος «Νηρεύς» ένα από τα 27 που συνολικά πήραν μέρος στον αγώνα. Η θαλάσσια περιοχή σύμφωνα με τους Έλληνες ιστιοπλόους είχε πολλά κοινά χαρακτηριστικά με τον κόλπο τού Φαλήρου και αυτό βοήθησε τα μέγιστα. Δύο κούρσες πριν το τέλος, η Ελλάδα είχε εξασφαλίσει ένα από τα τρία μετάλλια και όλη η προσπάθεια στράφηκε στο Χρυσό.
1965.—Από εφημερίδα μαθαίνουμε ότι: «Άμεσον κίνδυνο διατρέχει η παραγωγή των διαφόρων γεωργικών προϊόντων συνεπεία τής καταστροφικής δράσεως των αρουραίων, οι οποίοι κατά χιλιάδας ενέσκηψαν εις Πεντάπολιν (Ν. Σερρών). Ήδη εκτάσεις τριφυλλεώνων έχουν καταφαγωθεί κυριολεκτικώς, ως και μποστάνια. Η λήψις μέτρων διά την καταπολέμησή των αν και κάπως αργά, είναι απολύτως αναγκαία, δια να σωθεί το υπόλοιπον τής παραγωγής».
1969.—Ο δικτάτορας Γιώργος Παπαδόπουλος στα εγκαίνια τής Διεθνούς Εκθέσεως Θεσσαλονίκης, προβαίνει σε δηλώσεις λέγοντας ότι, «το άλμα προς την αληθή Δημοκρατία δεν επιτυγχάνεται με Κοινοβούλιο».
1973.—Εξαιρετικά τεταμένες οι σχέσεις τού Μακάριου με τον Γρίβα. Ο πρώτος, είχε συστήσει ειδικό ένοπλο σώμα αστυνομικών μέσα στο ίδιο έτος, με αποκλειστικό σκοπό την εξάλειψη τής ΕΟΚΑ πάση θυσία (…!!)
1983.—Οι άθλιες συνθήκες διαβιώσεως στην Βόρειο Ήπειρο. Απόφαση τής Υποεπιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, βεβαιώνει την πλήρη καταπάτηση ακόμη και των στοιχειωδών δικαιωμάτων τής Ομογένειας στην Β.Η., ιδίως κατά την μεταπολεμική περίοδο.
1985.—Ο Κωστής Στεφανόπουλος αποχωρεί από την Νέα Δημοκρατία με 10 βουλευτές και ιδρύει την Δημοκρατική Ανανέωση (ΔΗ.ΑΝΑ), τρεις μήνες μετά την εκλογική ήττα τής Ν.Δ. Ο Στεφανόπουλος είχε διεκδικήσει ανεπιτυχώς την αρχηγία τής Ν.Δ. το 1981 από τον Ευάγγελο Αβέρωφ, και το 1984 από τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη (βλ. & 6/9).
1986.—Στην πρεμιέρα τού 8ου επαγγελματικού πρωταθλήματος ποδοσφαίρου, λόγω απεργίας που έχει κηρύξει ο ΠΣΑΤ, διεξάγονται μόνο 6 αγώνες εκ των οποίων μόνο ένας (ΠΑΟΚ- Δόξα Δράμας 4-1) με επαγγελματίες παίκτες. Ο αγώνας Λάρισα- Εθνικός (9-0) θα κριθεί ως μη γενόμενος, αφού οι ”βυσσινί” συμμετείχαν με επαγγελματίες, ενώ οι Πειραιώτες με ερασιτέχνες.
1989.—Νέος πρέσβης των Η.Π.Α. στην Ελλάδα ορίζεται ο Μάικλ Σωτήρχος.
1991.—Ο πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Μητσοτάκης εγκαινιάζει την 56η Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης.
1992.—Στην Σύνοδο Κορυφής τής Ε.Ο.Κ. στο Μάαστριχτ τής Ολλανδίας, υπογράφεται η ομώνυμη Συνθήκη, η οποία προβλέπει κοινό νόμισμα και κοινή αμυντική πολιτική μέχρι το τέλος τού 1999. Λίγες μέρες μετά, ο Γενικός Γραμματέας τού Ο.Η.Ε. Χαβιέ Περέζ ντε Κουέγιαρ, στην ετήσια έκθεσή του γιά το Κυπριακό επισημαίνει: «Η διατήρηση τού status quo δεν αποτελεί λύση».
.—Η μεγάλη πυρκαγιά η οποία εμαίνετο σε Αυλώνα, Μαλακάσα, Μαρκόπουλο, Καπανδρίτι και Κάλαμο, μετά από πολλές ημέρες, τίθεται επιτέλους υπό έλεγχο.
1993.—Η Ε.Ο.Κ. επισημαίνει παραβιάσεις κοινοτικής νομοθεσίας γιά το περιβάλλον στην Ελλάδα.
1994.—Βόρειος Ήπειρος. Ποινές καθείρξεως από έξι έως οκτώ χρόνια επέβαλλε το δικαστήριο των Τιράνων στα πέντε στελέχη τής “Ομόνοιας”, τα οποία κρίθηκαν ένοχα γιά προδοσία σε συνεργασία με μυστικές υπηρεσίες ξένης χώρας και γιά παράνομη οπλοκατοχή. Με την απόφαση τού αλβανικού Δικαστηρίου, θεωρήθηκαν ως ανεπιθύμητα πρόσωπα και οκτώ άτομα ελληνικής υπηκοότητας, μεταξύ των οποίων και ο Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως Πωγωνιανής και Κονίτσης Σεβαστιανός.
1999.—Σεισμός μεγέθους 5,9 βαθμών τής κλίμακας Ρίχτερ πλήττει την Αθήνα, αφήνοντας πίσω του 143 νεκρούς, περισσότερους από 700 τραυματίες και ζημιές σε 70.000 κτήρια. Δεκάδες άνθρωποι ανασύρθηκαν ζωντανοί, πολλές συγκινητικές ιστορίες ανθρωπιάς και ηρωισμού ήρθαν στο φως τής δημοσιότητας – όπως εκείνη τού πατέρα που προστάτευε με το σώμα του τα παιδιά του και τα έσωσε, αλλά ξεψύχησε όταν τους βρήκε η ΕΜΑΚ – και πολλές οικογένειες βυθίστηκαν στο πένθος.
2003.—Απεβίωσε σε ηλικία 73 ετών ο θρυλικός «κακός» τού ελληνικού κινηματογράφου, Αρτέμης Μάτσας. Κατά την διάρκεια τού Β΄Π.Π. έχασε τον πατέρα του ο οποίος εστάλη σε γερμανικό στρατόπεδο συγκεντρώσεως. Το όνομά του δυστυχώς έμεινε – λόγω τής πειστικότητας που ενσάρκωνε τους ρόλους του -, ως συνώνυμο τού “χαφιέ”, τού “προδότη” και τού “ρουφιάνου”. Κι όμως ήταν ένας υπέροχος και γλυκός άνθρωπος. Σε ελάχιστους ήταν γνωστή η ανθρωπιά, η καλοσύνη, η ευαισθησία, η φροντίδα και η βοήθεια που παρείχε σε παλαίμαχους ξεχασμένους καλλιτέχνες, οι οποίοι ζούσαν σε άθλιες οικονομικές συνθήκες, διότι ποτέ δε ζήτησε να γίνει γνωστό.
2014.—«Συνταρακτική αποκάλυψη» χαρακτήρισε στον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ τις Καρυάτιδες που βρέθηκαν το Σάββατο στον τύμβο Καστά ο καθηγητής κλασικής αρχαιολογίας τού Α.Π.Θ. Παναγιώτης Φάκλαρης, στενός συνεργάτης τού Μανώλη Ανδρόνικου. Όπως επεσήμανε, πρόκειται για την πρώτη φορά που εντοπίζονται καρυάτιδες σε μακεδονικό τάφο. «Περίμενα γλυπτά, αλλά όχι καρυάτιδες (…) Πρόκειται γιά ένα διακοσμητικό αρχιτεκτονικό στοιχείο» πρόσθεσε ο καθηγητής. Οι δύο εξαιρετικής τέχνης καρυάτιδες από θασίτικο μάρμαρο αποκαλύφθηκαν μόλις το απόγευμα τού Σαββάτου 6 Σεπτεμβρίου. Έχουν πλούσιους βοστρύχους που καλύπτουν τους ώμους τους, φέρουν ενώτια, και φορούν χειριδωτό χιτώνα. Το πρόσωπο τής δυτικής καρυάτιδας σώζεται σχεδόν ακέραιο, ενώ από την ανατολική λείπει.
2015.—Ο Αλέξης Τσίπρας αναρωτήθηκε εάν υπάρχουν θαλάσσια σύνορα γιά να τα κλείσει… απαντώντας σε ερώτηση τού γερμανικού περιοδικού “Σπίγκελ- Spiegel” στο πλαίσιο συνεντεύξεως Τύπου που έδωσε στο συνεδριακό κέντρο “Ι. Βελλίδης” στην Θεσσαλονίκη. Ο δημοσιογράφος τού περιοδικού, τού έθεσε ερώτημα σχετικά με την μεταναστευτική πολιτική τής κυβερνήσεώς του στο Αιγαίο, και απαντώντας ο Α. Τσίπρας σημείωσε ότι η κυβέρνησή του παρέλαβε από την «Νέα Δημοκρατία» στο φλέγον ζήτημα τού μεταναστευτικού το «απόλυτο μηδέν». «….βρήκαμε» συνέχισε «ένα θέμα που θα έλεγε κανείς έχει παγκόσμιες διαστάσεις, αφορά την Ελλάδα αλλά είναι ευρωπαϊκό είναι παγκόσμιο και αντί να κάτσουν να απολογηθούν γιά το τί έκαναν, ενώ έβλεπαν ότι θα έρχονταν τα κύματα των προσφύγων, μάς έκαναν κριτική ότι δήθεν ανοίξαμε τα σύνορα. Ποιά σύνορα; Έχει σύνορα η θάλασσα και δεν το ξέραμε;» Πάντως, εκτός τού τραγικά ανεκδιήγητου «Ποιά σύνορα», και τής επικίνδυνης διαχειρίσεως που έκαναν ως κυβέρνηση οι ΣΥΡΙΖΑνέλ, δεν μπορούμε να πούμε ότι κακώς διαμαρτύρεται γιά την πολιτική των προηγούμενων, διότι και οι προηγούμενες κυβερνήσεις χειρίστηκαν (με ήπιο χαρακτηρισμό) ε π ι π ό λ α ι α, αυτό που ονομάζουν «μεταναστευτικό». Μόνο που επί ΣΥΡΙΖΑ, απογειώθηκε…
.—Θύμα άγριου ξυλοδαρμού έπεσε ο 77χρονος ιερέας τής εκκλησίας τού Αγίου Χαράλαμπου των Αγίων Σαράντα τής Βορείου Ηπείρου Χρήστος Παππάς, πατέρας τού προέδρου τού κόμματος «Ομόνοια» – που εκπροσωπεί την ελληνική μειονότητα στην αλβανία – Λεωνίδα Παππά. Το γεγονός ότι οι θρασύδειλοι δράστες δεν αφαίρεσαν απολύτως τίποτα από το εσωτερικό τού σπιτιού ή επάνω από το θύμα, επιβεβαιώνει τους ισχυρισμούς όσων ταυτίζουν το περιστατικό με τα τελευταία γεγονότα στην Χιμάρα και την κατεδάφιση τής εκκλησίας τού Αγίου Αθανασίου με εντολή τής κυβερνήσεως Ράμα. Το κύμα εκφοβισμού κατά τής μειονότητας, εξαπολύθηκε λόγω των αντιδράσεων στην προσπάθεια των Τιράνων να πλιατσικολογήσουν την ακίνητη περιουσία των ομογενών στην παραλιακή ζώνη τής Χιμάρας.
2016.—Τέσσερεις νεκροί είναι ο απολογισμός τής κακοκαιρίας που έπληξε τον Νομό Μεσσηνίας. Τα θύματα ήταν μία μεσήλικας, 2 ηλικιωμένοι άνθρωποι με κινητικά προβλήματα κι΄ένας βοσκός ο οποίος παρασύρθηκε από χείμαρρο. Τα θύματα με τα κινητικά προβλήματα πέθαναν αβοήθητα και μόνα μέσα στα πλημμυρισμένα σπίτια τους. Σύμφωνα με τον δήμαρχο τής Καλαμάτας, συνολικά οκτώ χωριά τής Μεσσηνίας αποκλείστηκαν από την έντονη βροχόπτωση. Η ολονύχτια πολύ δυνατή βροχή μετέτρεψε τους δρόμους τής Μεσσηνιακής πρωτεύουσας σε ποτάμια, ενώ η Πυροσβεστική δεν προλάβαινε να δέχεται κλήσεις γιά παροχή βοήθειας.
.—Στην Θεσσαλονίκη τα πλημμυρικά φαινόμενα που έπληξαν κυρίως την Νέα Μηχανιώνα, την Περαία, την Αγία Τριάδα, το Αγγελοχώρι και την Επανομή, ανατολικά τής Θεσσαλονίκης, δημιούργησαν πολλά προβλήματα, όπως πλημμυρισμένα σπίτια, καταστήματα και αποθηκευτικούς χώρους, διακοπές στο δίκτυο ηλεκτροδοτήσεως, και αποκλεισμούς δρόμων.
2017.—Η γνωστή με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Μπέμπα Μπλανς Ελληνίδα τραγουδίστρια, απεβίωσε μετά από χρόνια μάχη με βαριάς μορφής αναιμία. Τον πατέρα της που ήταν Ιταλός και με τον οποίο η μητέρα της είχε γνωριστεί την περίοδο τής κατοχής, σκοτώθηκε χωρίς εκείνη (βρέφος τότε), να τον γνωρίσει ποτέ. Το πραγματικό της όνομα ήταν Αντέλλα και όχι Αγγέλα ή Αγγελική όπως συνήθως δημοσιεύεται, ενώ το επίθετο τής μητέρας της ήταν Κωνσταντοπούλου. Πέρασε στο πάνθεον τού ελληνικού τραγουδιού τόσο γιά τα τραγούδια που ερμήνευσε, όσο και γιά την πληθωρική της παρουσία.
2019.—Ο νέος πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης από το βήμα τής 84ης Δ.Ε.Θ., δεσμεύτηκε γιά έργο με σαφή χρονοδιαγράμματα και μεθοδική δουλειά. Αφού αναφέρθηκε στην οικονομική πολιτική με μειώσεις στους συντελεστές φορολογίας, στους συντελεστές ασφαλιστικών εισφορών, στον μηδενικό Φόρο Πρόσθετης Αξίας για τρία χρόνια σε νεόδμητες οικοδομές και στην έκπτωσης φόρου 40% γιά τις δαπάνες ενεργειακής, λειτουργικής ή αισθητικής αναβαθμίσεως ακινήτων με παραστατικά, έκλεισε λέγοντας. «[…] Η πολιτική μας συμπυκνώνεται σε τέσσερεις λέξεις: ‘’Δεν ξεχνάμε, αλλά προχωράμε’’. Οι πολίτες ξέρουν ποιοί πλήγωσαν την χώρα, καθήκον μας είναι να επουλώσουμε τις πληγές. Δεν θα κρύψουμε τις δυσκολίες, που είναι πολλές, όπως και οι προκλήσεις, όπως η Δ.Ε.Η. ή η διαχείριση τού ‘’μεταναστευτικού’’ και θεσμικές, όπως τα ζητήματα τής δικαιοσύνης. Αλλά θα αποφύγω τις αναφορές περί καμένης γης».
.—Ενώ ο νέος πρωθυπουργός εκφωνεί τον λόγο του στην 84η Δ.Ε.Θ., στο Άγαλμα τού Μεγάλου Αλεξάνδρου 600 περίπου πολίτες διαδήλωσαν κατά τής προδοτικής Συμφωνίας των Πρεσπών. Οι Αστυνομία προχώρησε σε ‘’προληπτικές’’ προσαγωγές τριάντα τριών ανθρώπων, μεταξύ των οποίων και ορισμένων οι οποίοι έφτασαν με πούλμαν από την Κατερίνη στην Θεσσαλονίκη. Η σύλληψή τους έγινε προτού καν κινηθούν προς την παραλιακή λεωφόρο τής πόλεως. Όπως σχολίασε ο Βαλασίδης Δημήτρης σε φωτογραφία που ανέβασε ο δημοσιογράφος Φάνης Παπαδόπουλος, «[…] Η μόνη παραφωνία σε μια τόσο επιτυχημένη και ειρηνική εκδήλωση ήταν η σύλληψη από την ΕΛΑΣ 33 αγωνιστών από άλλες πόλεις και την Θεσσαλονίκη που ήθελαν να προσέλθουν στο άγαλμα τού Μεγάλου Αλεξάνδρου. Δυστυχώς η νέα κυβέρνηση συνεχίζει τις ολοκληρωτικές μεθόδους τού ΣΥΡΙΖΑ. Ο αγώνας συνεχίζεται με κάθε νόμιμο μέσο, με στόχο την κατάργηση τής κατάπτυστης συμφωνίας. Η εκχώρηση ονόματος, γλώσσας και εθνότητας σε ξένο κράτος ισοδυναμεί με προδοσία. Υπεύθυνοι δεν είναι μόνον όσοι ψηφίσαν την κατάπτυστη συμφωνία, αλλά και αυτοί που την εφαρμόζουν.»
.—Σε δεύτερη επιχείρηση που πραγματοποίησε η Ελλ. Αστυνομία μέσα στην ΑΣΟΕΕ με στόχο εμπόρους ναρκωτικών και το παρεμπόριο, διαπιστώθηκε ότι αλλοδαποί είχαν καταφέρει να ανοίξουν την πλαϊνή είσοδο που οδηγεί στο προαύλιο τής ΑΣΟΕΕ και βρίσκονταν μέσα στο πανεπιστημιακό ίδρυμα εκμεταλλευόμενοι το ‘’Άσυλο’’, προφανώς ‘’δασκαλεμένοι’’. Οι αστυνομικοί μπήκαν στον προαύλιο χώρο και συνέλαβαν δύο άτομα από το Μπανγκλαντές, τα οποία οδήγησαν στο τοπικό Αστυνομικό τμήμα. Επιπροσθέτως, από την οδό Αντωνιάδου προσήχθησαν στο Τμήμα Ασφάλειας Κυψέλης δέκα οκτώ άτομα, γιά να εξεταστεί η εμπλοκή τους σε υποθέσεις διακινήσεως ναρκωτικών. [Σύντομα θα κυκλοφορούν και πάλι ελεύθεροι…].