ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 11 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ

,

.

11 Σεπτεμβρίου

,

1537.—Ολοκληρώνεται η αναχώρηση τού στόλου των σφαγέων τούρκων από την Κέρκυρα μετά την παύση τής πολιορκίας (βλ.8/9). Μετά από 12 μέρες απερίγραπτης καταστροφής και αφήνοντας πίσω τους την συμφορά και τον όλεθρο, χτυπημένοι από έλλειψη τροφών αλλά και από θανατηφόρα επιδημία που τους έπληξε στα στρατόπεδά τους, εγκατέλειψαν την νήσο και την προσπάθεια καταλήψεώς της. Σε  22.000 ανεβάζει τον αριθμό των αιχμαλώτων που πήραν μαζί τους οι τούρκοι ο Κερκυραίος ιστοριογράφος, αυτόπτης μάρτυρας, Νούκιος Νίκανδρος. Στην επιστροφή τους στην Κωνσταντινούπολη, χτύπησαν κατά σειρά την Κεφαλλονιά, την Μεθώνη, τα Κύθηρα την Αίγινα, την Τζιά, την Πάρο και την Νάξο, καταληστεύοντας και αιχμαλωτίζοντας χιλιάδες αθώες ψυχές γιά τα σκλαβοπάζαρά τους.

1611.—Τὸ τουρκικὸ ἱππικό μετά την χθεσινή εἰσβολή τῶν Ἑλλήνων στὰ Ἰωάννινα ἀρχηγουμένων ἀπὸ τὸν Μητροπολίτη Διονύσιο, ἀντεπιτέθηκε διαλύοντας τοὺς ἐπαναστάτες. Οἱ ἐπαναστατημένοι Ἕλληνες – ἀγρότες οἱ περισσότεροι καὶ ἀπειροπόλεμοι – καθοδηγούμενοι ἀπό τὸν Μητροπολίτη Λαρίσης-Τρίκκης, Διονύσιο τὸν Φιλόσοφο, εἰσέβαλαν ἀτάκτως στὰ Ἰωάννινα καὶ πυρπόλησαν τὸ Διοικητήριο καὶ τὸ σεράι τοῦ Ὁσμᾶν πασᾶ ἐξοντώνοντας ὁρισμένους ἄνδρες τῆς φρουρᾶς. Οἱ τοῦρκοι ἀρχικά αἰφνιδιάστηκαν καὶ μάλιστα ὁ Ὁσμᾶν πασᾶς μὲ τὴν οἰκογένειά του μόλις διέφυγαν τῆς ὀργῆς τῶν ἐπαναστατῶν, χάρις στὴν βοήθεια ποὺ τοῦ πρόσφεραν Ἕλληνες προύχοντες οἱ ὁποῖοι θεώρησαν ὅτι ἡ ἐξέγερση ἀπειλοῦσε καὶ τὰ δικὰ τους προνόμια. Ἐπίσης στὸ πλευρὸ τῶν ὀθωμανῶν στάθηκαν καὶ ἱερεῖς καθοδηγούμενοι ἀπό τὸν Μάξιμο τὸν Πελοποννήσιο, σφοδρὸ πολέμιο τοῦ Διονυσίου. Γρήγορα τὸ τουρκικὸ ἱππικὸ ἀνασυντάχθηκε καὶ τὸ ξημέρωμα τῆς ἐπομένης ἀντεπιτέθηκε, διαλύοντας τοὺς ἐπαναστάτες. Ὁ Διονύσιος κατέφυγε σὲ μία σπηλιὰ ἀπέναντι ἀπό τὸ νησάκι τῆς λίμνης. Προδομένος ὅμως ὁ γέροντας, πιάστηκε ἀπό τοὺς τούρκους καὶ ἀρνούμενος νὰ ἐξισλαμισθῇ ὑπέστη μαρτυρικὸ θάνατο, ἀφοῦ προηγουμένως γδάρθηκε ζωντανός. Μετὰ ἀπό αὐτόν ἀποκεφαλίστηκαν ὀγδόντα συλληφθέντες ἐπαναστάστες, ἐνῶ οἱ στενοὶ του συνεργάτες, Λάμπρος καὶ Ντεληγιῶργος δέθηκαν σὲ πασάλους καὶ κάηκαν ζωντανοί. Νέο κύμα διωγμῶν ξέσπασε καὶ ἀκολούθησε σειρὰ βίαιων ἐξισλαμισμῶν καὶ παιδομαζώματος στὴν Ἤπειρο. (Ὡς ἡμερομηνία τοῦ μαρτυρικοῦ θανάτου ἀναφέρεται καὶ ἡ 14η Σεπτεμβρίου).

1628.—Ο τρομερός Άγγλος αρχιπειρατής sir Kenelm Digby αρπάζει δύο ελληνικά πλοία μεταξύ Σαπιέντζας και Μεθώνης. Λίγο αργότερα θα τα απελευθερώσει.

1646.—Σε σύγκρουση μεταξύ ελαχίστων τούρκων και Ενετών στους Πετσακάδες (Κρήτη), φονεύεται ο αρχηγός των Ενετών Τσαπάγκια.

1685.—Δύο ημέρες μετά την παράδοση τού οχυρού φρουρίου Ζαρνάτα στους Μανιάτες, ο τούρκος φρούραρχος Χασάν αγά έρχεται σε συνεννόηση και ζητά άσυλο στην Βενετία. Φοβήθηκε την σκληρότατη εκδίκηση τού σουλτάνου.

1767.—Μετά τον χαλασμό τον οποίο υπέστη η Κεφαλλονιά από τον σεισμό τής 11ης Ιουλίου, ισχυρότατος μετασεισμός έρχεται να πλήξει ξανά το νησί. Ήταν τέτοια η έντασή του που οι κάτοικοι έχασαν την ισορροπία τους και έπεσαν καταγής. Καταγράφηκαν άλλοι 50 μικρότεροι μετασεισμοί μέχρι το τέλος τής ημέρας. Τον αφανισμό τής 11/7/1767, ακολούθησαν μετασεισμοί γιά ένα ολόκληρο έτος.

1828.—Ο Ελληνικός Στόλος στον Αμβρακικό κόλπο κανονιοβολεί το φρούριο τού Παντοκράτορα. «Ἄφιξις Ἑλληνικοῦ στόλου πλησίον τοῦ Ἀμβρακικοῦ κόλπου Καρβασαρᾶ καὶ κανονιοβολισμὸς τοῦ φρουρίου Παντοκράτορος. Κατ’ αὐτὴν ἀρχηγὸς τῶν Ἑλλήνων παρέστη ὁ Πασάνος».

1829.—Ο Άγγλος πολιτικός Ουέλινγκτον, φοβούμενος μήπως και το νεοσυσταθέν Ελληνικό κράτος υποπέσει στην επιρροή των Ρώσων (όπου σε αυτήν την περίπτωση κινδύνευε η κυριαρχία τους στα Ιόνια), γράφει προς τον υπουργό Εξωτερικών τής Αγγλίας Άμπεντιν ότι: « .… πρέπει να ανασυστήσουν μία ελληνική αυτοκρατορία». Έπραξαν ακριβώς το αντίθετο.

1841.—Κατόπιν τής σφοδρά εκδηλωθείσας λαϊκής δυσφορίας εναντίον των Βαυαρών οργάνων τής εξουσίας, η οποία μάλιστα είχε ως αποτέλεσμα την αποπομπή τους από την χώρα, ο Βαυαρός Αρχηγός τής Χωροφυλακής και θερμός Φιλέλλην Ρόσνερ, υποβάλει την παραίτησή του στον υπουργό Στρατιωτικών. Λίγες ημέρες αργότερα, την θέση θα αναλάβει ο πρώτος Έλληνας Αρχηγός Χωροφυλακής, ο Κων. Βλαχόπουλος.

1846.—Θεμελιώνεται το Αρσάκειο Μέγαρο, το οποίο αναγέρθηκε με δαπάνες τού Απόστολου Αρσάκη, σε σχέδια τού Λύσανδρου Καυταντζόγλου. Σε ένα κράτος που μόλις είχε συσταθεί, και σε μία κοινωνία που αγωνιζόταν γιά τα στοιχειώδη μετά από έναν αιματηρό απελευθερωτικό αγώνα, ιδρύθηκε το 1836 η «Φιλεκπαιδευτική Εταιρεία» γιά να καλύψει το μεγάλο κενό στην εκπαιδευτική πραγματικότητα· την έλλειψη Σχολείων θηλέων. Εμπνευστές τής ιδέας τής «Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας» υπήρξαν τρεις φωτισμένοι δάσκαλοι: ο Ιωάννης Κοκκώνης, παιδαγωγός με μεγάλη εκπαιδευτική, διοικητική και οργανωτική εμπειρία, ο Διδάσκαλος τού Γένους Γεώργιος Γεννάδιος, εκπαιδευτικός και λόγιος, δάσκαλος και συγγραφέας, και ο ιερωμένος Μ. Αποστολίδης, με παράλληλη θεολογική, συγγραφική και εκπαιδευτική δραστηριότητα. Γύρω από τον βασικό ιδρυτικό πυρήνα αναπτύχθηκε ένας μεγάλος κύκλος ευεργετών και δωρητών (όπως οι Ελένη και Μιχαήλ Τοσίτσας), που με την προσφορά τους στήριξαν σε πολλά επίπεδα την Φιλεκπαιδευτική Εταιρεία στα πρώτα της βήματα, χαράσσοντας την πορεία των Σχολείων της με την θεμελίωση τής οικονομικής αυτονομίας τους – και αυτό μέσα στις δυσχερείς συνθήκες γιά την οικονομία τής μετεπαναστατικής Ελλάδος. Ο Απόστολος Αρσάκης υπήρξε ο σημαντικότερος όλων, γιατρός, λόγιος και πολιτικός από την Χοταχόβα Πρεμετής Ηπείρου, ο οποίος έζησε και διέπρεψε στο Βουκουρέστι τής Ρουμανίας. Ο δωρητής ζήτησε δύο πράγματα. Να φοιτούν ως υπότροφοι στο σχολείο τρία κορίτσια από την ιδιαίτερη πατρίδα του και η εκκλησία τού σχολείου να αφιερωθεί στην Αγία Αναστασία την Ρωμαία, στην μνήμη τής συζύγου του Αναστασίας.

1866.—Οι Κρήτες επαναστάται επιπίπτουν κατά τής οπισθοφυλακής τού Μουσταφά Ναϊλή πασά παρά την Μαλάξαν και προξενούν εις τους τούρκους βαρείας απωλείας. Οι επαναστάται μη έχοντας ικανόν αριθμόν διά κατά μέτωπον επίθεσην – όντας μόλις 3.000 εκ των οποίων 615 Σφακιανοί, – ηκολουθούσαν κατά πόδα τους οθωμανούς, επιτιθέμενοι εις ενέδρας. Ο Μουσταφά πασά,  όπου προσβαλλόταν, κατέκαιε τα πλησιέστερα χωρία όπως τής περιοχής Κανδάνου, Λάκκων καί Θερίσου.

1889.—Με Σουλτανικό Ιραδέ (Διάταγμα), ο Χαμδή Βέης ανέθεσε την κατασκευή και την εκμετάλλευση τού τροχιοδρόμου τής Θεσσαλονίκης στην Βελγική “Εταιρεία Τροχιοδρόμου και Ηλεκτροφωτισμού Θεσσαλονίκης” (Compagnie de Tramways et d’ Eclairage Electrique de Salonique), η οποία διόρισε τον Γάλλο μηχανικό M. Kaul, γιά διευθυντή της. Η σύμβαση υπεγράφη μεταξύ τής οθωμανικής αυτοκρατορικής κυβερνήσεως, την οποία εκπροσώπησε ο Ζιχνή Πασάς και τού Χαμδή Βέη Εφέντη. Βάσει τής συμβάσεως αυτής παραχωρήθηκε το δικαίωμα εκμεταλλεύσεως των τροχιοδρόμων μέχρι τις 15 Σεπτεμβρίου 1957.

1905.—Οι βούργαροι συνεχίζουν την τρομοκρατία στην Μακεδονία με σφαγές αμάχων. Στο χωριό Λιάκοβο, μία συμμορία δολοφόνησε αγρίως τον ποιμένα Δαμιανό Ιωσήφ.

.—Την ίδια ημέρα και στο ίδιο χωριό, έσφαξαν ως αμνό την Καλλίνα Μπόϊκου. Οι βούργαροι συνεχίζουν την τρομοκρατία στην Μακεδονία με ανηλεείς σφαγές αμάχων.

1907.—Λίγες μόλις ώρες από την αποχώρηση τού Μακεδονομάχου Καραμανώλη από το Μπέρνικ (βλ. 9/9ου), επιστρέφει εκ νέου γιά να κυνηγήσει συμμορία αιμοδιψών βουργάρων οι οποίοι απήγαγαν παιδιά τού χωριού γιά να πιέσουν τους κατοίκους να επιστρέψουν στην μιαρή Εξαρχία. Χρειάστηκε ελάχιστος χρόνος γιά τον Κατσίγαρη να τους πετύχει. Σε κάποιο παρακείμενο βουνό ξεπάστρεψε 19 από αυτούς, μαζί και τον εγκληματία βοεβόδα Λουκά Ζιέρωφ. Δυστυχώς, κατά την σκληρότατη μάχη χάσαμε ένα άξιο τέκνο τής Πατρίδος, έχοντας επίσης και 3 τραυματίες. Μετά από το τελευταίο αυτό ανδραγάθημα τού Καραμανώλη, όχι μόνον το Μπέρνικ αλλά 28 ολόκληρα χωριά τής περιοχής ανέπνευσαν την ελευθερία κατόπιν πολλών δεκαετιών βουργάρικης τρομοκρατίας.

1908.—Φονεύεται από τούς τούρκους στην Ντάρζα (Δυτ. Μακεδονία) ο οπλαρχηγός από τα Κούντουρα (Μάνδρα Αττικής), Ευάγγελος Κοροπούλης, ο οποίος συνέχισε την δράση του και μετά την συμφωνία γιά την λήξη τού Μακεδονικού Αγώνα. «….θἀγωνισθῶ μέχρι νἐλευθερωθἡ Μακεδονία καὶ θὰ πεθάνω ἐδῶ….»

1911.—Το θωρακισμένο «Αβέρωφ» που απέπλευσε από την Αγγλία στις 20 Αυγούστου, κατέπλευσε στο Φάληρο μέσα σε μία φρενήρη υποδοχή που τού επιφύλαξαν όλα τα πλωτά μέσα τής περιοχής που ήταν κατάμεστα κόσμου.

1912.—Οι Σάμιοι, μετά την άφιξη τού Θ.Σοφούλη στην Σάμο και την κήρυξη τής επαναστάσεως στις 7 Σεπτεμβρίου, συνάπτουν μάχες εναντίον των τούρκων στην περιοχή Παλαιοκάστρου και στην θέση Μπαϊρακτάρη. Οι συγκρούσεις θα κρατήσουν έως τις 13 Σεπτεμβρίου, όπου με την επέμβαση τού Προξένου τής Αγγλίας, Λουί Μαρκ, ορίστηκε πενθήμερος ανακωχή έως τις 18 Σεπτεμβρίου.

1914.—Οι βούργαροι γιά να παραμείνουν ουδέτεροι απέναντι στον Ευρωπαϊκό πόλεμο, ζητούν ως αντισταθμίσματα περιοχές τής Μακεδονίας…

1915.—Μετά την επέκταση των πολεμικών επιχειρήσεων στην Βαλκανική, η χώρα μας κηρύσσει γενική επιστράτευση.

1916.—Το συλλαλητήριο στο Ηράκλειο τής Κρήτης εναντίον τής βουργαρικής εισβολής στην Μακεδονία, καταλήγει σε αιματηρές ταραχές. 

.—(ν.ημ.). Ο Στρατηγός Φον Χίντεμπουργκ απάντησε στον Συνταγματάρχη Χατζόπουλο ότι δέχεται την μεταφορά τού Σώματος τής Δ΄ Στρατιάς και των όπλων της στην Γερμανία. Οι άνδρες των Ελληνικών Δυνάμεων δεν θα θεωρούντο αιχμάλωτοι αλλά περισσότερο φιλοξενούμενοι των Γερμανών. Κατά την διάρκεια τής νύκτας τής 11ης προς 12 Σεπτεμβρίου, 400 αξιωματικοί και 6.000 καταγεγραμμένοι άνδρες με τον βασικό οπλισμό τους αναχώρησαν προς το Γκαίρλιτς. Όλο το υπόλοιπο πολεμικό υλικό εγκαταλείφθηκε στην Καβάλα και έπεσε στα χέρια τού βουργάρικου στρατού. Μέρος τού οχυρωματικού υλικού χρησιμοποιήθηκε γιά την άμυνα τής ακτογραμμής (βλ.& 29/8).

1918.—Α΄παγκόσμιος πόλεμος. Κατόπιν σκληρών αγώνων, ο Στρατός εισέρχεται στο Περλεπέ και την Δοϊράνη, ενώ οι βούργαροι υποχωρούν εφαρμόζοντας την τακτική τής ‘’καμένης γης’’.

.—Το 3ο Σύνταγμα Ιππικού, με πρωτοβουλία τού Διοικητή του, αφού πέρασε τον Αξιό από κάποιον πόρο, κινήθηκε προς το Βαλάντοβο με σκοπό να καταδιώξει και να αποκόψει τον εχθρό που υποχωρούσε από το μέτωπο Γευγελής- Δοϊράνης. Παρά την σθεναρή αντίσταση που συνάντησε, μία Ίλη τού Συντάγματος κατόρθωσε στις 14:00 να κυριεύσει το Βαλάντοβο, να συλλάβει αιχμαλώτους και να κυριεύσει εγκαταλελειμμένο πολεμικό υλικό. Επίσης περιέθαλψε γύρω στους 100 τραυματίες, τους οποίους βρήκε σε άθλια κατάσταση στο νοσοκομείο.

1919.—Στην Μ. Ασία ο Ελληνικός Στρατός δρα με δράση περιπόλων.

1920.—Η ανασυγκροτηθείσα εν Σμύρνη από τις 10 Αυγούστου Ταξιαρχία Ιππικού, μεταστάθμευσε στην περιοχή Κασαμπά-Αχμετλί.

.—Διαλύεται η ελληνική Βουλή, αίρεται ο στρατιωτικός νόμος και προκηρύσσονται εκλογές γιά τις 25 Οκτωβρίου.

1921.—Οι Ελληνικές δυνάμεις τής Στρατιάς Μικράς Ασίας, συνεχίζουν την σύμπτυξή τους προς την Γραμμήν Δοριλαίου-Αφιόν, άνευ ουδεμίας ενοχλήσεως υπό των τουρκικών δυνάμεων. Συγκεκριμένα, περατώθηκε η συγκέντρωση των εφεδρειών τής Στρατιάς, ενώ την ίδια ημέρα το Α΄ Σώμα Στρατού εγκατέστησε το Στρατηγείο του στο Εσκή Σεχήρ με τις Ι και ΧΙΙ Μεραρχίες του να σταθμεύουν μεταξύ τού χωριού Σουλτανιέ και τού χειμάρρου Σουντάν Ντερέ.

1922.—Οι Σύμμαχοι συμφωνούν να μην επιτρέψουν στους τούρκους τον έλεγχο των Δαρδανελίων. Η πρώτη συνεννόηση θα γίνει στα Μουδανιά στις 20 Σεπτεμβρίου και η τελική στην Λωζάννη τής Ελβετίας.

.—(π.ημ.). Στην Χίο, η τριανδρία Φωκά – Πλαστήρα – Γονατά αναλαμβάνει «ἐπαναστατικῷ δικαίῳ» την εξουσίαν τής Ελλάδος. Επεκράτησε σχεδόν αμέσως και σχεδόν αναιμάκτως. Στις 13/9/1922, έφτασαν στο Λαύριο και στις 16/9/1922 σχηματίσθηκε κυβέρνηση από τον Σωτ. Κροκιδά. Το «Επαναστατικό Κίνημα» ζητούσε αίμα γιά να γίνει αρεστό στον εξοργισμένο λαό. Υπό την πίεση τής λαϊκής αγανακτήσεως γιά την Μικρασιατική Καταστροφή, στήθηκε Έκτακτο Στρατοδικείο το οποίο κατέληξε στην εκτέλεση στο Γουδί των, Δημητρίου Γούναρη, Πέτρου Πρωτοπαπαδάκη, Νικολάου Στράτου, Γεωργίου Μπαλτατζή, Νικολάου Θεοτόκη και Γεωργίου Χατζανέστη.

1923.—Διασυμμαχική επιτροπή μεταβαίνει στα Ιωάννινα γιά την ανακάλυψη των δολοφόνων που σκότωσαν πέντε Ιταλούς, γεγονός που προκάλεσε την κατάληψη τής Κέρκυρας από την Ιταλία.

1924.—Ανακαλύπτεται νέα κατάχρηση ύψους 90.000.000 δραχμών, σε βάρος τού προϋπολογισμού τού Υπουργείου Στρατιωτικών.

1928.—Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα τής Κυβερνήσεως Νομοθετικό Διάταγμα, με το οποίο ο νόμος γιά τους κατηγορούμενους γιά ληστεία αυστηροποιήθηκε.

1938.—Ξαναρχίζουν έπειτα από 2.000 χρόνια παραστάσεις στο αρχαίο θέατρο τής Επιδαύρου με την «Ηλέκτρα» τού Σοφοκλή, σε σκηνοθεσία Ροντήρη, και με την Κατίνα Παξινού στον ομώνυμο ρόλο. Χωρίς σκηνικά και φωτισμούς (ελλείψει ηλεκτροδοτήσεως), με το φυσικό φως τού απογεύματος, οι ηθοποιοί ξαναζωντάνεψαν την αρχαία ορχήστρα τής Επιδαύρου μετά από 2.000 χρόνια σιωπής. Την Κλυταιμνήστρα ερμήνευσε η κορυφαία Ελληνίδα ηθοποιός τής εποχής, Ελένη Παπαδάκη, η οποία λίγα χρόνια μετά, κατά την διάρκεια τού «εμφυλίου», δολοφονήθηκε άγρια από την ΟΠΛΑ τού Κ.Κ.Ε.

1941.—Οι Ιταλοί διατάσσουν την αλλαγή κλειδαριάς στο Μουσείο των Μεγάρων και οι ίδιοι κρατούν τα νέα κλειδιά. Στο Μουσείο απέμειναν μόνον 86 εκθέματα, τα οποία έκλεψαν αργότερα οι Γερμανοί […]

.—Απεβίωσε από τυφοειδή πυρετό στο Α΄ Αυστραλιανό Νοσοκομείο τής Γάζας στην Παλαιστίνη, ο άτυχος πιλότος μας Κωνσταντίνος Καλυβιώτης. http://www.pasoipa.org.gr/ 

1942.—Οι Ελληνικές στρατιωτικές δυνάμεις που βρίσκονται στην Μέση Ανατολή, βομβαρδίζονται από την Γερμανική αεροπορία, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν 4 άτομα και να τραυματιστούν 10.

.—Το ναρκαλιευτικό «Λύκος» εντάσσεται (επιταγμένο) στην δύναμη τού Στόλου μας. Τα επίτακτα πλοία, διαφόρων τύπων, είχαν μετασκευαστεί γιά να χρησιμοποιηθούν γιά την αλιεία μαγνητικών ναρκών. 

1943.—Ο ματωμένος Σεπτέμβριος στην Λιβαδειά. Ξημερώματα 9 προς 10 Σεπτεμβρίου (κατά άλλη πηγή 11/9), οι Γερμανοί απαγχονίζουν 10 Έλληνες από την Λιβαδειά, ως αντίποινα γιά τον φόνο ενός Γερμανού από ΕΛΑΣίτες στις 7 Σεπτεμβρίου στην Ζαγορά. Άμεσα οι Γερμανοί συνέλαβαν αδιάκριτα όποιον έβρισκαν μπροστά τους. Την επομένη είχαν γεμίσει μία αποθήκη με περίπου 250 μελλοθάνατους. Μάταια έγιναν προσπάθειες απελευθερώσεώς τους. Στις 9 Σεπτεμβρίου επέλεξαν 10 άτομα γιά εκτέλεση. Οι Παναγιώτης Ελευθ. Γαζής 24 ετών, Λουκάς Πέτρου Γαμβρίλης 34 ετών, Χαράλαμπος Γεωρ. Γεωργουλής 19 ετών, Λουκάς Ανδρέου Δασόπουλος ή Γκανάς  23 ετών, Ανέστης Ιωάν. Ιντζίδης  24 ετών, Νικόλαος Δημ. Κομπότης 17 ετών, Χρίστος Γεωργίου Κουντουργιώτης 28 ετών, Γεώργιος Αναστασίου Μπότσαρης  21 ετών, Παναγιώτης Ηλία Τσάβας 32 ετών και Κωνστ. Γεωργίου Σύρος ή Τσίρκας 24 ετών, απαγχονίστηκαν στην κεντρική πλατεία.

.—Οι Γερμανοί με συνεχείς βολές πυροβολικού καταστρέφουν το χωριό Αετός τού Νομού Μεσσηνίας και στην συνέχεια μεταβαίνουν επί τόπου και το καίνε. Οι κάτοικοι το είχαν ήδη εγκαταλείψει μετά τις πρώτες βολές τού πυροβολικού. Οι λίγοι γέροντες που έμειναν στο χωριό εκτελέστηκαν από τούς Γερμανούς ή κάηκαν. Εκτελεσθέντες-πυρποληθέντες: 7 άτομα από τον Αετό και 3 από γειτονικά χωριά. Από τις 360 κατοικίες καταστράφηκαν περίπου οι 280. Η αποθηκευμένη σοδειά κάηκε ή λεηλατήθηκε.

.—Οι Γερμανοί εκτελούν 500 Έλληνες στην Κρήτη.

.—(στο Λασίθι Κρήτης). Λαμβάνεται απόφαση από τις αντάρτικες ομάδες να υπερασπιστούν την Σύμη από την πιθανή επιδρομή των Γερμανών.

.—Ο γέροντας Ιερεύς Χαράλαμπος Παπαδόπουλος, εκτελέσθηκε σαν σήμερα από τους Γερμανούς. Ο Ιερεύς Χαράλαμπος Παπαδόπουλος λειτούργησε ως εφημέριος Ιωνικού τής Ιεράς Μητροπόλεως Ξάνθης. Εκδιωχθείς κατέφυγε στο Κιλκίς και στην συνέχεια στο Βελεστίνο τής Ιεράς Μητροπόλεως Δημητριάδος.

.—Οι Γερμανοί κυριεύουν τα Δωδεκάνησα, στο πλαίσιο τού αφοπλισμού των Ιταλών πρώην συμμάχων τους.

.—Τα αντιτορπιλικά “Βασίλισσα Όλγα” και “Αδρίας” με τον Βρετανικό Στόλο συνοδεύουν τον παραδοθέντα Ιταλικό Στόλο από την Μάλτα στην Αλεξάνδρεια (βλ.&10/9).

1944.—Αντάρτες τού ΕΛΑΣ, θα καταλάβουν την ‘’Σχολή Ασωμάτων’’ στην Κρήτη, αφού βεβαίως προηγήθηκε η εθελούσια παράδοση των 10 φρουρών της (τρείς Γερμανοί επτά Ιταλοί). Μετά από επίθεση των κατοχικών δυνάμεων, την επόμενη μέρα, οι ΕΛΑΣίτες άφησαν ελεύθερους τους αιχμαλώτους και απομακρύνθηκαν.

.—Μετά από την επιχείρηση των δυνάμεων τού Ιερού Λόχου, οι Γερμανοί εγκαταλείπουν την νήσο Λέσβο.

.—Οι Γερμανοί ξεκινούν τις προετοιμασίες αποχωρήσεώς τους από την Ελλάδα. Στο πλαίσιο αυτό, άρχισαν το κάψιμο σημαντικών εγγράφων, εκτελέσεις ελλαδιτών συνεργατών τους και εξαφάνιση οποιουδήποτε στοιχείου το οποίο θα αποδείκνυε εγκληματικές ενέργειες. Οι τελευταίοι Γερμανοί αποχώρησαν από την Αθήνα στις 12 Οκτωβρίου.

1945.—Επιστολή στην αγγλική γλώσσα τού Ιταλού Διευθυντή Αρχαιοτήτων στην Κω, Λουίτζι Μορικόνε, προς την Βρετανική Στρατιωτική Διοίκηση – Τμήμα Δημοσίων Έργων τής Ρόδου, αναφέρει λεπτομερώς τις ζημιές και τις λεηλασίες που προκάλεσαν στις εκεί αρχαιότητες οι Γερμανοί.

.—Σκοτώθηκε στην Βάρκιζα Αττικής λόγω συγκρούσεως τού αεροσκάφους του με άλλο κατά την διάρκεια εκπαιδευτικής ασκήσεως, ο πιλότος μας Ευάγγελος Τσακανίκας.

1948.—Οι επιχειρήσεις τού Εθνικού Στρατού από την Καστοριά και την πόλη τής Φλώρινας προς τον ορεινό όγκο Μάλι – Μάδι, Ραμπατίνα και Μπούτσι κατά κομμουνιστών, συνεχίζουν γιά 13η ημέρα. Προδότες κομμουνιστές στις τάξεις τού Στρατού και αξιωματικοί οι οποίοι εγκατέλειψαν τις θέσεις τους επειδή φοβήθηκαν, περνούν στρατοδικείο και αρκετοί εκτελούνται. Θα ακολουθήσει η μάχη τής Καστοριάς και η λαμπρή νίκη στις 20 τού μήνα.

1949.—Προειδοποίηση προς το αλβανικό κράτος από τον Έλληνα υπουργό Στρατιωτικών Παναγιώτη Κανελλόπουλο, πως, οποιαδήποτε παροχή βοήθειας προς τους ελλαδίτες σλαβόφρονες είναι αιτία γιά ελληνική στρατιωτική επέμβαση στο έδαφός τους.

1954.—Απεβίωσε η σημαντική κυρία τού ελληνικού θεάτρου Μαρίκα Κοτοπούλη. Προικισμένη με πολύμορφο χάρισμα, διέπρεψε στα περισσότερα είδη τού θεάτρου και υπήρξε απαράμιλλη ερμηνεύτρια των αρχαίων τραγικών. Η συμβολή της στην πρόοδο τού νεοελληνικού θεάτρου ήταν καθοριστική. Εκτός όμως από την θεατρική της πορεία, γνωστή έμεινε και γιά τον παράφορο έρωτα που έζησε με τον Ίωνα Δραγούμη, μέχρι την ημέρα τής δολοφονίας του. Ο ίδιος τής είχε γράψει κάποτε μία επιστολή, στις φράσεις τής οποίας περικλειόταν το μεγαλείο αυτής τής γυναίκας πάνω στην σκηνή: «Σε είδα όπως είσαι Ηλέκτρα και συγκινήθηκα τρομερά γιατί πάντα με τάραζε η εμφάνισή σου, εκείνη η δυνατή, που δείχνει όλη την λύπη και όλη την γύμνια και όλη την δυστυχία τής ζωής».

1956.—Ο ηρωομάρτυρας τής ΕΟΚΑ Θεοφάνους Νίκος, πίπτει από τα πυρά των Άγγλων κατοχικών κατά την προσπάθειά του να διαφύγει την σύλληψη. Την προηγουμένη είχε καταφέρει να διαφύγει τον έλεγχό τους και να κρύψει το περίστροφο που έφερε πάνω του σε ένα δένδρο. Όταν όμως στις 11 Σεπτεμβρίου επέστρεψε γιά να το πάρει, έπεσε πάλι σε κλοιό ελέγχου κατά τον οποίο βρέθηκε το όπλο. Στην προσπάθειά του να διαφύγει, έπεσε από τα πυρά των Άγγλων.

1964.—Καθιερώνεται στην εκπαίδευση η δημοτική γλώσσα, επί πρωθυπουργίας Γεωργίου Παπανδρέου.

1976.—Η βόμβα στα γραφεία των επιχειρήσεων «Σκαλιστήρι», στην οδό Καλλιρρόης, αποφαίνεται ως έργο τής τρομοκρατικής οργανώσεως ΕΛΑ.

1977.—Την νύκτα προς 12 Σεπτεμβρίου, εκδηλώνεται σεισμός μεγέθους 6,3 Ρίχτερ στα νοτιοδυτικά τής θαλάσσιας περιοχής ανοικτά τής Κρήτης. Ευτυχώς, λόγω τής αποστάσεως και μάλλον τού μεγάλου εστιακού βάθους, δεν καταγράφηκαν θύματα και καταστροφές.

1978.—Ένας νέγρος ναυτικός καταλαμβάνεται από ‘’αμόκ’’, στο αεροδρόμιο τού Ελληνικού, σκοτώνει έναν άνθρωπο και τραυματίζει άλλους έξι.

1979.—Απεβίωσε ο Έλλην κυπριακής καταγωγής συνθέτης, Σόλων Μιχαηλίδης, μία πολύπλευρη προσωπικότητα με διεθνή ακτινοβολία που κυριάρχησε στην μουσική ζωή τής Κύπρου και τής Ελλάδος. Τον Οκτώβριο τού 1934 ίδρυσε μαζί με την σύζυγό του το Ωδείο Λεμεσού. Ταυτόχρονα ίδρυσε την πρώτη Ελληνική ορχήστρα στην Κύπρο και τον πρώτο επίσης Ελληνικό Σύλλογο Συναυλιών. Λίγους μήνες αργότερα ο Μιχαηλίδης συγκρότησε επίσης μία πολυμελή μικτή χορωδία και εγκαινίασε σειρά διαλέξεων με θέμα την μουσική. Ανέπτυξε έτσι μία ασυνήθιστη καλλιτεχνική δραστηριότητα που σάρωσε κυριολεκτικά την Λεμεσό και την Κύπρο ολόκληρη, αφού τα συγκροτήματα τού Συλλόγου Συναυλιών Ωδείου Λεμεσού περιόδευαν όλες τις πόλεις κι’ έδιναν συναυλίες.

1985.—Δυστύχημα αεροπορικό κατά την διάρκεια εκτελέσεως ασκήσεως, κοστίζει την ζωή στους πιλότους μας Δροσόπουλο Μάριο και Κωνσταντίνο Κάραλη (κυβερνήτη). Το δυστύχημα συνέβη στο όρος Βουτσικάκι τού Νομού Καρδίτσας.

1986.—Απεβίωσε ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος, πολιτικός με πλούσια πνευματική δράση. Γεννήθηκε το 1902 στην Πάτρα.

1989.—Τιμάται με την μετακομιδή των οστών της σε επιβλητικό μνημείο στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών, η ηρωίδα τής Εθνικής Αντιστάσεως Λέλα Καραγιάννη.

1990.—Ο χείμαρρος που σχημάτισε ισχυρή καταιγίδα στην περιοχή, παρέσυρε και θανάτωσε τέσσερεις ανθρώπους στα Καλάβρυτα.

1994.—Τέσσερεις νεκροί και 22 τραυματίες είναι ο θλιβερός απολογισμός τού σιδηροδρομικού δυστυχήματος που έγινε στον σταθμό τής Κάτω Τιθορέας, στην Φθιώτιδα.

1995.—Αρχίζει στην Δράμα το Κινηματογραφικό Φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους, που πλέον έγινε διεθνές.

.—Παραιτείται από υπουργός Βιομηχανίας και μέλος τού Ε.Γ. τού ΠΑΣΟΚ ο Κώστας Σημίτης, εκφράζοντας την δυσαρέσκειά του γιατί δεν καλύφθηκε από τον πρωθυπουργό Ανδρέα Παπανδρέου στο θέμα των Ναυπηγείων.

1996.—Αντιπρόεδρος τής Σοσιαλιστικής Διεθνούς εκλέγεται ο πρόεδρος τού ΠΑΣΟΚ Κώστας Σημίτης, κατά την σύνοδο τής οργανώσεως στην Νέα Υόρκη.

2004.—Τον θάνατο τού Πατριάρχη Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής Πέτρου, και άλλων 15 ανθρώπων, προκαλεί η πτώση στρατιωτικού ελικοπτέρου τύπου “Σινούκ” στο Πόρτο Κουφό, ανοικτά τής Σιθωνίας, ενώ πετούσε με προορισμό το Άγιον Όρος. Το δυστύχημα προκάλεσε πολιτική αντιπαράθεση μεταξύ Κυβερνήσεως και αντιπολιτεύσεως, κυρίως όσον αφορά στην ύπαρξη ή μη πολιτικών ευθυνών.

2018.—Η 26χρονη Ελισσάβετ Χαρδαλούπα είναι το 99ο θύμα τής πύρινης λαίλαπας που κατέκαψε την Ανατολική Αττική (βλ.23/7). Το κορίτσι έδινε μάχη επί πενήντα ημέρες στην Μ.Ε.Θ., όμως τελικά δεν τα κατάφερε και άφησε την τελευταία της πνοή το βράδυ τής 11ης Σεπτεμβρίου. Στην φονική πυρκαγιά, εκτός από την Ελισσάβετ βρισκόταν και η μητέρα της, η οποία επίσης βρήκε φρικτό θάνατο. Ο Γιάννης Χαρδαλούπας, αδελφός τής Ελισσάβετ, ο οποίος ζει και εργάζεται στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, βρισκόταν στην Ελλάδα εκείνη την περίοδο γιά διακοπές. Την ώρα που οι φλόγες πλησίασαν στο σπίτι του στον Νέο Βουτζά, ήταν εκεί με την μητέρα και την αδερφή του. Όταν οι φλόγες τους έζωσαν και η αδελφή του και η μητέρα του είχαν σοβαρά εγκαύματα, έφθασαν τελικά στο ιατρικό κέντρο τής Νέας Μάκρης, όπου οι αστυνομικοί εκεί τους συνέστησαν να πάνε ξανά… στο Μάτι. Όταν κατάφεραν να φθάσουν στο Νοσοκομείο, χάθηκαν πολύτιμες ώρες αφού δεν υπήρχε κατάλληλη μονάδα εγκαυμάτων. Και όταν επιχείρησε να στείλει την αδελφή του σε ειδικευμένο νοσοκομείο στις Η.Π.Α., συνάντησε το τέρας τής ελλαδικής γραφειοκρατίας, το οποίο επειδή είχαν χαθεί τα έγγραφα τής αδελφής του στην φονική πυργκαγιά, τους ζητούσαν πληρεξούσιο από εκείνη (!..) γιά να βγάλει διαβατήριο, μόνο που η Ελισσάβετ ήταν ήδη στην Μονάδα Εντατικής Θεραπείας.

Copyright (©) «Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο»
Βασική πηγή: www.eistoria.com

Αφήστε μια απάντηση