ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 10 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ

,

,

10 Σεπτεμβρίου

,

490 π.Χ..—Μετὰ τὴν λήξη τοῦ ἀπαγορευτικοῦ χρονικοῦ διαστήματος, καὶ μία ἡμέρα μετὰ τὴν πανσέληνο, ἀναχώρησε ἡ Σπαρτιατικὴ βοήθεια, ἀνταποκρινόμενη στὸ κάλεσμα τῶν Ἀθηναίων.

323.—μ.Χ. Τα στρατεύματα τού Μεγάλου Κωνσταντίνου και τού Λικίνιου, συγκρούονται γιά δεύτερη φορά. Η νίκη τού Μεγάλου Κωνσταντίνου μετά από σφοδρή μάχη, ανάγκασε τον Λικίνιο να οχυρωθεί στην πρωτεύουσά του, την Νικομήδεια. Η ήττα του ήταν πλέον ολοκληρωτική ενώ λίγο αργότερα η γυναίκα του τον έπεισε να παραδοθεί.

1364.—Πεθαίνει ο ηγεμόνας τής Επτανήσου, Ροβέρτος. Την εξουσία μετά τον θάνατό του ανέλαβε η σύζυγός του Μαρία, θυγατέρα τού βασιλιά τής Γαλλίας Λουδοβίκου τού Α’.

1444.—Στρατὸς περίπου 16.000 ἀνδρῶν ὑπό τὴν ἡγεσία τῶν Λαδίσλαου, Οὐνιάδη καὶ Κεσαρίνι, παρὰ τὴν δεκαετή συμφωνία ἀνακωχῆς ποὺ εἶχε συμφωνηθεῖ στὴν Ἀδριανούπολη μεταξὺ τῶν ἑνωμένων χριστιανικῶν δυνάμεων καὶ τοῦ Μουρὰτ Β΄, κατευθύνθηκε νότια καὶ ἀκολουθώντας τὸν Δούναβη, πέρασε ἀπό τὸ Βιδίνιο καὶ τὴν Νικόπολη, ὅπου καὶ ἐνισχύθηκε ἀπό στρατιωτικὲς δυνάμεις τοῦ βοεβόδα τῆς Βλαχίας, Βλὰντ Ντρακοῦλ. Ἀκολούθησε σειρὰ ἐπιτυχῶν μαχῶν κατὰ τῶν ὀθωμανῶν ἔως καὶ τὸν Νοέμβριο τοῦ ἰδίου ἔτους. Ἡ προώθηση τῶν ὀθωμανῶν στὴν Οὑγγαρία τὸ 1394, σηματοδότησε τὸν νέο κίνδυνο ποὺ ἀπειλοῦσε τὴν Δύση. Ὁ δρόμος πρὸς τὴν Δύση ἄνοιξε μετὰ τὴν φονικὴ μάχη ποὺ ἔγινε μπροστὰ στὸ κάστρο τοῦ Πυθίου στὴν Θρᾲκη τὸ 1371, ὅπου οἱ χριστιανικὲς δυνάμεις ἡττήθηκαν ἀπό τοὺς ὀθωμανούς. Ἔτσι ἐπικράτησαν ὁριστικὰ στὰ Βαλκάνια. Γι’ αὐτό καὶ γεννήθηκε ἡ ἰδέα τῆς «Σταυροφορίας», ὅπου στόχος της πλέον δὲν ἦταν ἡ «ἀπελευθέρωση τῶν Ἁγίων Τόπων», ἀλλά ἡ καταστολὴ τῆς ὀθωμανικῆς ἀπειλῆς.

1611.—Την νύχτα 10/11 Σεπτεμβρίου, εκδηλώθηκε εξέγερση εναντίον τής οθωμανικής κατοχής από περίπου χίλιους επαναστάτες τής Θεσσαλίας και τής Ηπείρου· επικεφαλής των εξεγερμένων αγροτών ήταν ο Μητροπολίτης Λάρισας -Τρίκκης, Διονύσιος ο Φιλόσοφος (ο αποκληθείς από τούς εχθρούς του “Σκυλόσοφος”). Κατά την είσοδό τους στα Ιωάννινα άνοιξαν το σπίτι τού τότε πασά Ασουμάν. Ο πασάς και η γυναίκα του μόλις που πρόλαβαν να σωθούν, πηδώντας από το παράθυρο. Σημαντικά κινήματα τοπικού χαρακτήρα είχαν ήδη εκδηλωθεί κατά την δεκαετία 1570-1580,  όπως στην Χιμάρα, στην Άρτα την Ακαρνανία και την Πελοπόννησο.  Οι υπόδουλοι Έλληνες προσέβλεπαν σε βοήθεια από την Δύση, πολλές φορές ακόμη και με το τίμημα τής υποταγής τής Ορθοδοξίας στην Καθολική Ρώμη. Όλα όμως καταπνίγηκαν από την οθωμανική αυτοκρατορία παρ’ όλες τις περιοδικές παρεμβάσεις τής Δύσεως. Αναμφίβολα πάντως, η πιό ισχυρή επαναστατική κίνηση ήταν αυτή που εκδηλώθηκε το 1600 στην Θεσσαλία και επαναλήφθηκε το 1611 στην Ήπειρο. Ιθύνων νους και των δύο κινημάτων υπήρξε ο μητροπολίτης Λαρίσης και Τρίκκης, Διονύσιος. Στην ηλικία των 20 του χρόνων ήδη ζούσε ως μοναχός στην Θεσπρωτία· όμως το ανήσυχο πνεύμα του δεν περιοριζόταν μόνο σε θρησκευτικές αναζητήσεις. Εκδήλωσε παράλληλα και ισχυρό εθνικό προσανατολισμό ο οποίος θα καθόριζε τούς μελλοντικούς τους στόχους. Στην επανάσταση τού 1611, ο Διονύσιος στηρίχθηκε πολύ στούς αγρότες τής Θεσπρωτίας οι οποίοι όμως δεν διέθεταν πολεμική πείρα και ήταν ατελώς εξοπλισμένοι.

1666.—Εννέα πειρατικά τής Μπαρμπαριάς αρπάζουν γαλλικό πλοίο με εμπορεύματα από την Μάνη, με προορισμό την Ζάκυνθο. Τα 10 (συνολικά) πειρατικά, με βάση την Σαπιέντζα, διέλυσε αργότερα ο διοικητής των νησιών τής Επτανήσου μαζί με Κερκυραίους και Παξινούς. Κατέστρεψε πειρατικές βάσεις σε Λευκάδα και Πρέβεζα, διασκορπίζοντας όμως μαζί τους και τους κατοίκους των περιοχών αυτών.

1688.—Τα χαράματα ξεκινά η μεγάλη επίθεση των ενωμένων χριστιανικών δυνάμεων εναντίον τής Χαλκίδας. Παρά την σφοδρότητα τής επιθέσεως και τις προπαρασκευές ημερών, η κατάληψη τού κάστρου δεν επιτεύχθηκε. Ο στρατός τού Μοροζίνι μέτρησε 250 νεκρούς, ενώ οι τούρκοι περίπου 1.500.

1708.—Γεννιέται στην Κωνσταντινούπολη ο λόγιος και πολύγλωσσος πρέσβης, Αντίοχος Καντιμήρης.

1782.—Σε επιστολή που είχε γράψει η Τσαρίνα Αικατερίνη στον Αυτοκράτορα τής Αυστρίας Ιωσήφ, στις 10 Σεπτεμβρίου 1782, αναφέρεται μεταξύ άλλων και στα όνειρά της γιά αναβίωση τής “Γραικικής Μοναρχίας”. Έγραφε λοιπόν η Τσαρίνα τα εξής: «…Η οθωμανική αυτοκρατορία, τοσούτον κραταιά άλλοτε, και επιβάλλουσα τρόμον εις τούς ασθενείς, σπαράσσεται σήμερον υπό δεινών, δυναμένων να καταστρέψωσι και τας στερεωτέρας μοναρχίας. Οι πλείστοι των διοικούντων τας επαρχίας πασάδων, μόνον κατά το φαινόμενον υποτάσσονται εις την Πύλην. Εις την αυτήν θέσιν διατελούσι και οι υπό την Πύλην Χριστιανοί. Το εμπόριον αυτών καταστρέφεται υπό παντοειδών μονοπωλείων και καταχρήσεων. […] Εάν αι επιτυχίαι ημών εν τω τουρκικώ πολέμω επιτρέψωσιν ημίν ν’ απαλλάξωμεν την Ευρώπην εκ τού εχθρού τού χριστιανικού ονόματος και να εκδιώξωμεν αυτόν εκ τής Κωνσταντινουπόλεως, η Υ.Μ δεν θα μοί αρνηθεί την συνδρομήν Αυτής, προς ανίδρυσιν τής αρχαίας Γραικικής Μοναρχίας επί των ερειπίων τής βαρβάρου οθωμανικής κυβερνήσεως...»

1789.—Μετά από μόλις 15 ημέρες παραμονής του στα Κύθηρα, μιάς και η πρώην βάση του στην Τζιά κτυπήθηκε από τον κύριο όγκο τού τουρκικού στόλου (βλ. 8/9ου), ο θρυλικός Κατσώνης αποσύρεται γιά να διαχειμάσει στην Ζάκυνθο.

1798.—Μόλις 5 ημέρες από το προηγούμενο περιστατικό (βλ. 5/9ου), οι προεστοί τής Ύδρας καταγγέλλουν ότι και άλλα 4 δικά τους πλοία είναι στα χέρια Μπαρμπαρέζων πειρατών. Τα κρατούσαν σε Τρίπολη και Αλγέρι, με 150 ανθρώπους τους οποίους είχαν σκλαβώσει.

1808.—Λίγο μετά την ανάληψη των καθηκόντων του, ο πραξικοπηματίας Μπαϊρακτάρ πασάς αξίωσε την άμεση απομάκρυνση τού Πατριάρχη Γρηγορίου τού Ε΄. Ο ηρωικός Πατριάρχης μας αναγκάσθηκε σε δεύτερη παραίτηση, και απομακρύνθηκε στην Μονή Μεταμορφώσεως στην Πρίγκηπο (αρχικός τόπος εξορίας), απ’ όπου μετά από έναν χρόνο κατέληξε και πάλι στο Άγιον Όρος. Στον δε πατριαρχικό θρόνο τον διαδέχθηκε ο προηγουμένως παραιτηθείς Καλλίνικος Ε΄ Κωνσταντινουπόλεως.

1824.—«Ναυμαχία πρὸς τὴν Ἰκαρίαν καὶ φυγὴ τουρκικοῦ στόλου. Ἐνταῦθα ἀρχηγοὶ ἦσαν οἱ Μιαούλης, Κολανδροῦτσος, Σαχτούρης κατὰ Ἰσμαήλμπεη Γιβραλτάρ». Έξω τής Ικαρίας, ο Ελληνικός στόλος με τον Μιαούλη ναυμάχησε με τον τουρκικό και τον έτρεψε σε φυγή. Στην θαλάσσια περιοχή τής Ικαρίας οι Έλληνες συγκρούστηκαν δύο φορές με τον τούρκικο στόλο. Η πρώτη ήταν στις 30 Ιουλίου 1824, λίγες εβδομάδες μετά την καταστροφή τής Κάσου και των Ψαρών· τότε Ελληνική μοίρα με αρχηγό τον Γ. Σαχτούρη συγκρούστηκε με τα πλοία τού καπουδάν Τοπάλ πασά, που μετέφεραν στράτευμα στην Σάμο. Βύθισε αρκετά και συνέλαβε δύο. Η δεύτερη έγινε στις 10 Σεπτεμβρίου, όταν τουρκοαιγυπτιακός στόλος αποτελούμενος από 70 περίπου πλοία εμφανίσθηκε στην Ικαρία και στην Αμοργό· προς στιγμήν απειλήθηκε η Ελληνική μοίρα  η οποία όμως με ορμητική αντεπίθεση ανάγκασε τον αντίπαλο να υποχωρήσει προς τα Δαρδανέλια.

1825.—Ο Ιμπραήμ πασάς φθάνει στην Τρίπολη.

.—Ημερομηνία γεννήσεως τού πολιτικού και λογίου Ιακώβου Πολυλά. Η μακρόχρονη σχέση τού Σολωμού με την οικογένειά του ήταν καθοριστική γιά την εξέλιξή του. Σημαντική προσφορά του στάθηκε η πρώτη έκδοση των «Ευρισκομένων τού Σολωμού» και τα προλεγόμενά της, ένα έργο δύσκολο στην συγκέντρωση των σκόρπιων χειρογράφων τού εθνικού μας ποιητή, τού «δασκάλου του», όπως χαρακτηριστικά τον αποκαλούσε,  καθώς και η συστηματική του προσπάθεια γιά δημιουργία μιάς δημοτικής γλώσσας, ικανής να εκφράσει ανώτερες έννοιες και υψηλά ιδανικά.(Ορισμένες πηγές αναφέρουν ως ημερ. γεννήσεως την 13η Οκτ.)

1827.—Απεβίωσε σε ηλικία 49 ετών ο Ελληνοϊταλός ποιητής και πεζογράφος από την Ζάκυνθο, Ούγος Φώσκολος, Ελληνικής καταγωγής από την πλευρά τής μητέρας του και με βαπτιστικό όνομα Νικόλαος· υπήρξε μία προσωπικότητα εξαιρετικά προικισμένη από καλλιτεχνικής αλλά και γενικότερα πνευματικής απόψεως, άγνωστος γιά τούς περισσότερους από εμάς. Στην Ζάκυνθο, το περίφημο Δημοτικό Θέατρο – έργο Τσίλερ – που ισοπέδωσαν οι σεισμοί, έφερε το όνομα τού ποιητή, ενώ το σπίτι που μεγάλωσε ο Φώσκολος, έγινε το 1885 «Φωσκολιανή Βιβλιοθήκη», η οποία το 1935 συγχωνεύθηκε με την Δημόσια Βιβλιοθήκη. Το κτήριο καταστράφηκε το 1940 από βομβαρδισμό των …Ιταλών! Στο ποίημά του με τίτλο «Στην Ζάκυνθο» αποτυπώνεται η λατρεία του γιά την μητρώα γη.

.—Οι ναύαρχοι Κόρδικτων, Δεριγνύ και Έυδεν έστειλαν έγγραφο στον Ιμβραήμ συνιστώντας του να απέχει πάσης εχθροπραξίας. «Οἱ Ναύαρχοι Κόρδιγκτων τῆς Ἀγγλίας καὶ Δεριγνῦ τῆς Γαλλίας ἔστειλαν ἔγγραφον πρὸς τὸν Ἰμβραὴμ πασᾶν, δι’ οὖ κοινοποιοῦντες αὐτῷ τὰ τῆς συνθήκης τοῦ Λονδίνου ἐγνωστοποίουν ὅτι ἀπηγορεύετο πᾶσα κίνησις στρατευμάτων».

1834.—Απεβίωσε ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Χρύσανθος. Το επίθετο τού Πατριάρχη ήταν Μανωλέας και γεννήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου τού 1768 στο χωριό Γραμματίκοβο Βοδενών (Κάτω Γραμματικό Πέλλας).

1854.—Σὲ  ἀναφορὲς τοῦ Ῥῆγα Παλαμήδη στὸν βασιλέα Ὄθωνα γιὰ τὴν χολέρα σὲ Τῆνο καὶ Μύκονο διαβάζουμε: «Ὅταν οἱ θάνατοι πολλαπλασιάστηκαν καὶ τρόμος κατέλαβε τοὺς κατοίκους, ἡ φυγὴ ἐμφανίστηκε ὡς τὸ ἀποτελεσματικότερο μέσο σωτηρίας. Πολλοὶ μπῆκαν στὰ πλοῖα καὶ κατέφυγαν στὰ γύρω νησιά. Δὲν φαίνεται ὅτι τοὺς καλοδέχτηκαν παντοῦ. Σὲ ἄλλα πλοῖα ἐκδηλώθηκαν κρούσματα ἐν πλῷ καὶ μερικοὶ θανόντες ρίχτηκαν στὴν θάλασσα. Οἱ περισσότεροι τελικὰ βρῆκαν καταφύγιο στὰ γειτονικὰ νησιὰ Τῆνο καὶ Μύκονο, ὅπου καὶ μετέδωσαν τὴν νόσο.» (Ὀθωνικὸ Ἀρχεῖο, Ὑπουργεῖο Ἐσωτερικῶν, φ. 191).

1866.—Μετά από ατυχή μάχη στην Μαλάξα τής Κρήτης, πίπτει ο ηρωικός οπλαρχηγός Ιωάννης Βολάνης , μέλος οικογενείας που έχει προσφέρει πολλά στους Εθνικούς Αγώνες. Την επόμενη μέρα οι τούρκοι κατέλαβαν την Μαλάξα.

1900.—Επίθεση με μαχαίρι από απότακτο αξιωματικό τού πεζικού δέχεται ο Πρίγκιπας Γεώργιος. Η επίθεση δεν είχε αποτέλεσμα.

1901.—Σκάνδαλα τα οποία εμπλέκουν διαπρεπείς ιατρούς, αποκαλύπτονται στο Νοσοκομείο Ευαγγελισμός.

1905.—Με το πρόσχημα να παρευρεθεί στους γάμους τού γιού του, ένας βούργαρος παρασύρει τον προεστό τού Μπαχόβου Νικόλαο Κολτζή σε ενέδρα ομοειδών του, οι οποίοι τον σφάζουν ανηλεώς.

1907.—Ο Μακεδονομάχος Καραμανώλης (Εμμ. Κατσίγαρης), μία μόλις ημέρα μετά το μικρό θαύμα στο χωριό Μπέρνικ επιστρέφει με τους άνδρες του στο λημέρι του κοντά στο Ράπτσι. Μαζί του είχε και τον ιερέα τής Ψαίνιστας, κι’ όταν καθ’ οδόν αντιλήφθηκαν τουρκικό σώμα κοντά στο Μάκοβο, με έκπληξη τον είδε να τρέχει ανασηκώνοντας τα ράσα και παράλληλα να τραβά πιστόλι κάτω από αυτά (!..)

1911.—Εξ αιτίας τής ανακοινώσεως των Μεγάλων Δυνάμεων γιά παράταση τού Κρητικού Ζητήματος, οι Κρητικοί τού Μυλοποτάμου διοργανώνουν μεγάλο συλλαλητήριο στο Αρκάδι. Το Ρέθυμνο έχει ήδη ανακηρύξει την Ένωση με την Ελλάδα.  

1913.—Οι κάτοικοι τής Κορυτσάς με υπόμνημά τους προς την Διεθνή Επιτροπή καθορισμού των Ηπειρωτικών συνόρων, κηρύττουν την Ελληνικότητα τής Πατρίδος τους.

1915.—(π.ημ.). Υπογράφεται το διάταγμα το οποίο κηρύσσει την επιστράτευση. Η απόφαση λαμβάνεται μετά από συμφωνία τού Βασιλέως Κωνσταντίνου Α’ με τον Πρωθυπουργό Ελευθέριο Βενιζέλο.

1916.—Ὁ ἀντισυνταγματάρχης Τρουπάκης, ἀνώτερος διοικητὴς χωροφυλακῆς Μακεδονίας, ἀναφέρει πρὸς τὸ Ὑπουργεῖο Ἐξωτερικῶν: «[…] Συνέχεια τῆς βουλγαρικῆς εἰσβολῆς στὴν Ἀνατολική Μακεδονία· οἱ τηλεγραφικὲς καὶ ταχυδρομικὲς ἐπικοινωνίες διακόπηκαν… οἱ βούλγαροι διαπράπουν κάθε εἶδους αἴσχη καὶ δὲν χάνουν εὐκαιρία νὰ δείξουν τὶς ἐχθρικὲς τους διαθέσεις καὶ τὰ ἐγκληματικά τους ἔνστικτα».

1918.—Οι Σύμμαχοι διέσπασαν το μέτωπο που είχαν δημιουργήσει οι βούργαροι και οι Γερμανοί στους τομείς Μοναστηρίου-Αξιού-Δοϊράνης και ανάγκασαν τον εχθρό να υποχωρήσει βόρεια και βορειοανατολικά.

1919.—Με την Συνθήκη τού Αγίου Γερμανού μεταξύ Αυστρίας και 23 κρατών, μετά την ήττα των Αυστριακών, το άκρως ανθελληνικό κράτος διαλύεται και αλλάζουν εκ νέου τα σύνορα τής Ευρώπης.

.—Το Ανώτατο Συμβούλιο έκανε δεκτή την Συμφωνία Βενιζέλου- Τιτόνι, η οποία αφορούσε (και) την διαχωριστική γραμμή τής Ιταλικής και Ελληνικής Κατοχής στην Μικρά Ασία, ο χαρακτήρας της όμως ήταν προσωρινός. Στην Συμφωνία προστέθηκε η υποχρέωση γιά κάθε Κυβέρνηση των δύο Κρατών παροχής επί τού κατεχομένου εδάφους πλήρους και ακεραίας προστασίας στους ομοεθνείς τού ετέρου Κράτους. Δόθηκαν δε οδηγίες και στις δύο Στρατιωτικές Διοικήσεις όπως οι αξιωματικοί των δύο στρατών διατηρήσουν φιλικές μεταξύ τους σχέσεις.

.—Κατά τον μήνα Σεπτέμβριο απολύονται οι έφεδροι οπλίτες τής κλάσεως 1910, οι οποίοι όμως θα ξανακληθούν την Άνοιξη τού επόμενου έτους.

.—Σε ολόκληρο το μέτωπο στην Μ. Ασία επικρατεί ηρεμία.

1920.—Λόγω των επικείμενων βουλευτικών εκλογών που εξήγγειλε ο Ελ. Βενιζέλος, αποφασίστηκε η μεταφορά τής Μεραρχίας Κυδωνιών στην Παλαιά Ελλάδα και η από την Αθήνα μεταφορά στην Μικρά Ασία τής Μεραρχίας Κρήτης. Γιά την ασφάλεια τής ζώνης τής Μεραρχίας Κυδωνίων διατέθηκε προσωρινά ένα τάγμα τού Συντάγματος Ασφαλείας Σμύρνης. Η μεταφορά τής Μεραρχίας ολοκληρώθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου.

.—Μετά την «κατακύρωση» με την Συνθήκη των Σεβρών τής περιοχής Σμύρνης στην Ελλάδα, η Ύπατη Αρμοστεία μετατρέπεται σε Γενική Διοίκηση.

.—Στο Μέτωπο στην Μικρά Ασία γίνεται δράση πυροβολικού και περιπόλων.

1921.—Ολοκληρώνεται η Ελληνική αποχώρηση από την επίθεση στο Σαγγάριο, η οποία άρχισε στις 30 τού προηγούμενου μήνα (βλ. ημ.) Η σημαντικότερη επιτυχία τής συγκρατήσεως τού μετώπου από τον Κεμάλ στον Σαγγάριο, είναι ότι έσπασε πλήρως τον διπλωματικό αποκλεισμό με επωφελείς συμφωνίες. Οι επαφές του με τους Γάλλους οδήγησαν στις 20/10/1921 στην υπογραφή τής Συνθήκης τής Άγκυρας, με την οποία αναγνωρίστηκε πλέον η Κυβέρνηση τού σφαγέα Κεμάλ και η Γαλλία αποχώρησε από την Κιλικία, έναντι οικονομικών ανταλλαγμάτων και παραδόσεως – παραχωρήσεως οπλισμού (…). Η Ιταλία, η οποία από την έναρξη τής Εκστρατείας εφοδίαζε αδιάκοπα τις κεμαλικές δυνάμεις, έχει συμφωνήσει ήδη από τον Μάρτιο τού 1921 να αποχωρήσει από την Αττάλεια, παραχωρώντας μάλιστα και τον οπλισμό τού στρατού της έναντι οικονομικών προνομίων. Η αποχώρηση πραγματοποιήθηκε στις αρχές Ιουλίου. Έτσι χάθηκε εκείνος ο πόλεμος, από τους «Συμμάχους» οι οποίοι πριν ακόμη ξεκινήσει μάς υπόσχονταν διάφορα χωρίς καμμία εγγύηση.

.—Οι Ελληνικές δυνάμεις μετά την διακοπή των επιθετικών επιχειρήσεων, συνεχίζουν την στρατηγική σύμπτυξή τους επί τής γραμμής Δορυλαίου-Αφιόν Καραχισάρ. Οι τούρκοι ασκούν ελάχιστη πίεση. Αναλυτικότερα:

.—Το Β΄Σώμα Στρατού προώθησε την V Μεραρχία του νοτιοανατολικά τού Σεϊντή Γαζή, εγκαθιστώντας την στον δεξιό τομέα τής αμυντικής του τοποθεσίας. Η ΧΙΙΙ Μεραρχία στάθμευσε ως εφεδρεία στον χώρο Γενίκιοϊ – Ουρμπάν. Η διάταξη των Β΄και Γ΄ Σωμάτων Στρατού στην αμυντική τοποθεσία συμπληρώθηκε μέχρι το απόγευμα τής 10ης Σεπτεμβρίου.

.—Η ΙΙ Μεραρχία κινήθηκε από Τσιτσεγκίς και έφτασε στο Σεϊντή Γαζή στις 10 Σεπτ. προκειμένου να κινηθεί προς Αφιόν Καραχισάρ γιά ενίσχυση τού Νοτίου Συγκροτήματος Μεραρχιών.

.—Η Ανεξάρτητη Μεραρχία έφτασε στο Εσκή Σεχήρ. Εκεί στάθμευσε και η Ταξιαρχία Ιππικού.

.—Η τουρκική στρατιά μετά την αποτυχία της να προσβάλει τα νώτα τής Ελληνικής Στρατιάς, προώθησε το ΙΙ Σώμα της προς Αφιόν Καραχισάρ, με το οποίο θα επιχειρούσε να απομονώσει και συντρίψει τις Ελληνικές Στρατιωτικές δυνάμεις τής περιοχής καταλαμβάνοντας την πόλη και αποκόπτοντας τις συγκοινωνίες με την Σμύρνη.

.—Η νύχτα τής 10ης προς 11η Σεπτεμβρίου, υπήρξε μία από τις τραγικότερες στιγμές τής Γενοκτονίας των Ποντίων. Συνέβη η σφαγή των νηπίων τής Σάντας…

1922.—Οι αλβανοί, στα πλαίσια χειραγωγήσεως τού θρησκευτικού συναισθήματος των Ελλήνων, συγκροτούν παράτυπο και αντικανονικό συνέδριο ορθοδόξων στο Βεράτιο τής Β. Ηπείρου. Βεβαίως «απείχαν» οι Ελληνικές κοινότητες, ενώ οι 33 αλβανοί αντιπρόσωποι (τω πλείστον φανατικοί αλβανόφρονες) κήρυξαν ως αρχηγό τής «αλβανικιάς εκκλησίας» έναν παπά, ονόματι Βασίλειο Μάρκου (ή Ατ Βασίλη). Μεταξύ άλλων γελοιοτήτων, στο εν λόγω συνέδριο συζήτησαν και γιά «Αυτοκέφαλη αλβανική Εκκλησία» (βλ. 12/9ου)…

.—(π.ημ.). Μία ημέρα πριν την εκδήλωση τού στρατιωτικού πραξικοπήματος στην Ελλάδα, οι «Σύμμαχοι» προέβησαν σε διακοίνωση προς την κυβέρνηση τής Άγκυρας την οποία ανακοίνωσαν και στην Αθήνα, προτείνοντας την μεσολάβησή τους γιά επίτευξη ειρήνης.

.—(ν.ἡμ.). Κεμὰλ μαζὶ μὲ τὸν Ἰσμέτ, μπῆκαν στὴν Σμύρνη τὸ ἀπόγευμα τῆς 10ης Σεπτεμβρίου. Ἐνῶ διέσχιζε μὲ αὐτοκίνητο τὴν πόλη, δύο πράγματα τὸν μεθοῦσαν κυριολεκτικά. Ἡ τεράστια τουρκική σημαία ποὺ κυμάτιζε στὴν Ἀκρόπολη καὶ ἡ μυρωδιὰ τοῦ αἵματος ποὺ ὀσφραινόταν καὶ ἔρρεε ἄφθονο στοὺς δρόμους ποὺ διέσχιζε. Στὴν τουρκάλα Λατιφὲ ποὺ γνώρισε τὴν ἴδια μέρα, καὶ ποὺ γιὰ χάρη της ἄφησε τὸ παλάτι τοῦ Κορδελιοῦ γιὰ νὰ ἐγκατασταθῇ στὸ σπίτι της, ὑποσχέθηκε ἐκτός ἀπό τὸ νὰ τὴν νυμφευθῇ, νὰ τῆς χαρίσῃ καὶ τὸ «ὡραιότερο θέαμα» μόλις φυσοῦσε ὁ κατάλληλος ἄνεμος πρὸς τὴν πλευρὰ τῆς ἀρμενικῆς καὶ ἑλληνικῆς συνοικίας. Σὲ ἀναφορὰ του ὁ φιλότουρκος Γάλλος πρόξενος ἔγραψε γιὰ πράξεις κλοπῶν καὶ λεηλασιῶν.

1923.—Ο ίδιος ο Μπενίτο Μουσολίνι, με δηλώσεις του στην Γαλλική εφημερίδα Ματέν, ζητά δικαίωση με εξαιρετικές απαιτήσεις γιά την χώρα του αμέσως μετά το περιστατικό στα ελληνοαλβανικά σύνορα, (βλ. δολοφονία των μελών ιταλικής επιτροπής). Στο μεταξύ, ενώ οι Ιταλοί έχουν ήδη βομβαρδίσει την Κέρκυρα, η Πρεσβευτική Διάσκεψη των Παρισίων επιδικάζει στην Ελλάδα την βαρύτατη αποζημίωσή τους.

1925.—Υπογράφεται και δημοσιεύεται το νέο Σύνταγμα, το οποίο τίθεται αμέσως σε ισχύ.

1927.—Σύλληψη νεαρών υπαλλήλων τής Τραπέζης Αττικής, με την κατηγορία καταχρήσεως εκατομμυρίων.

1929.—Μετά την ληστεία και ομηρία τού Γερουσιαστή Χατζηγάκη, καθώς και άλλων, από την συμμορία τού ληστή Τζατζά στα Τρίκαλα, πλήθος χωροφυλάκων σπεύδει γιά ενισχύσεις στα Τρίκαλα με σκοπό την σύλληψη τού αρχιληστή.

1932.—Η Ελληνική σημαία υψώνεται στα δύο αντιτορπιλικά που κατασκευάζονται στην Ιταλία γιά την Ελλάδα.

1933.—Συγκέντρωση των αρχηγών τής «Νέας Φιλικής Εταιρείας», στην Δερβιτσιάνη τής Βορείου Ηπείρου. Παρά το γεγονός ότι περίμεναν την απόφαση τής Κ.τ.Ε. (Κοινωνίας των Εθνών) γιά το κλείσιμο των ελληνικών σχολείων στην περιοχή, αλλά και τα αποτελέσματα των χιλιάδων υπογραφών οι οποίες εστάλησαν από μαθητές (οι οποίοι μάλιστα κατήλθαν σε απεργία αρνούμενοι να φοιτήσουν σε αλβανικά σχολεία), αποφάσισαν να συνεχίσουν τον αγώνα των κινητοποιήσεων. Σε όλα αυτά, οι αλβανοί απαντούσαν με βασανιστήρια και δολοφονίες.

.—Οι αρχές συλλαμβάνουν ως δράστες τής απόπειρας δολοφονίας τού Ελευθερίου Βενιζέλου, τους Π. Φριντζήλα και Λ. Φασούλα. Την σύλληψη διαφεύγει ο Καραθανάσης.

1937.—Σε Διάσκεψη στην Νυόν τής Ελβετίας μεταξύ Αγγλίας, Γαλλίας, Σοβιετίας (πρώην Ρωσίας) και των Μεσογειακών Δυνάμεων, μαζί με άλλα αποφασίζεται και η λήψη συλλογικών μέτρων εναντίον των πειρατικών πράξεων των υποβρυχίων στην Μεσόγειο. Με παρέμβαση τής Ιταλίας, η Σοβιετία αποκλείστηκε από τις Δυνάμεις περιφρουρήσεως τής Μεσογείου, αλλά, μόλις ελάχιστα χρόνια αργότερα, ιταλικό υποβρύχιο ήταν αυτό που έκανε πειρατικές ενέργειες, με αποκορύφωμα τον τορπιλισμό τής «Έλλης».

1939.—Η εφημερίδα «Πρωία» δημοσίευσε το διάγγελμα τού Ιωάννη Μεταξά προς την νεολαία τής Ε.Ο.Ν., με το οποίο ενέτεινε την προσπάθειά του στο να πείσει τον πληθυσμό ότι πρέπει να καλλιεργεί κάθε σπιθαμή γης. Σκοπός η αυτάρκεια. «…[…]Κανένας φαλαγγίτης καὶ καμμία φαλαγγίτισσα δὲν πρέπει ἀπὸ τώρα καὶ πέρα νὰ ξεχάσῃ οὔτε γιὰ λίγο τὸν σκοπό αὐτό. Ἡ καλλιέργεια τῆς ἑλληνικῆς γῆς στὸν ἀνώτατο βαθμό, ἀποτελεῖ γιὰ τὸν καθένα καὶ τὴν καθεμιά ἀπὸ σᾶς ἐθνικό καθῆκον, ὅμοιο μὲ τὸ καθῆκον τοῦ στρατιώτου» (βλ.και 9/9).

1943.—Το επίτακτο Ναρκαλιευτικό Αχελώος εντάσσεται στην υπηρεσία του Πολεμικού Ναυτικού (Π.Ν.) Είχε μετασκευαστεί γιά την αλίευση μαγνητικών ναρκών, καθώς επίσης και γιά βοηθητικές εργασίες. Επιστράφηκε στους Άγγλους  το έτος 1947 οι οποίοι και το παρόπλισαν.

.—Τα Αντιτορπιλικά μας ‘’Βασίλισσα Όλγα’’ και ‘’Αδρίας’’, εισέρχονται στο λιμάνι τής Αλεξάνδρειας με αιχμάλωτα Ιταλικά πλοία.

.—Οι «πεπολιτισμένοι» Γερμανοί, κρεμούν …προληπτικά δέκα νέους ανθρώπους στην πόλη τής Λιβαδειάς. Υποψιάστηκαν ότι επέκειτο ένοπλη εξέγερση στην πόλη (…)

.—Συμπλοκή ενός τμήματος τού 5/42 τού μετέπειτα εθνομάρτυρα Ψαρού με Γερμανούς. Οι αντάρτες μας, κατάφεραν να εξολοθρεύσουν δύο Αξιωματικούς των ναζί, έξι οπλίτες και να αιχμαλωτίσουν άλλον έναν. Δυστυχώς είχαμε μία απώλεια.

.—Την ίδια ημέρα, ένα άλλο τμήμα τού 5/42 Συντάγματος, αιχμαλώτισε άλλους δύο ναζί στον Ελαιώνα τής Αράχωβας.

1944.—Τμήματα τού Αρχηγείου Φαρσάλων τού Ελληνικού Στρατού Απελευθερωτικής Προσπάθειας (Ε.Σ.Α.Π.) στην διασταύρωση ΣΕΚ – Θεσσαλικού (Δεμερλί), αχρήστευσαν πολλά οχήματα, εφόνευσαν πολλούς των υποχωρούντων Γερμανών και κατέστρεψαν άφθονο πολεμικό υλικό.

.—Οι βάρβαροι Γερμανοί, σε μία από τις επιδρομές τους στην περιοχή Σταυρουπόλεως τής Θεσσαλονίκης, εκτελούν εμπρός στην θύρα τής οικίας του τον 72χρονο ιερέα Χρήστο Παπαδόπουλο. Η αδελφή του Πελαγία, όταν είδε τον άτυχο ιερέα πλέοντα μέσ’ το αίμα, υπέστη ισχυρό ψυχικό κλονισμό από τον οποίο δεν συνήλθε ποτέ.

1948.—Σκοτώθηκε εκτελώντας πολεμική αποστολή ο αεροπόρος μας Κωνσταντίνος Τασόπουλος. Το αεροσκάφος του χτυπήθηκε από αντιαεροπορικά πυρά και κατέπεσε στο ύψωμα “Πυραμίδα”, στην περιοχή Κρυσταλλοπηγής Φλώρινας. http://www.pasoipa.org.gr/ 

.—Νέες πολύνεκρες μάχες στα βουνά τής Δυτικής Μακεδονίας, μεταξύ τού Εθνικού Στρατού και κομμουνιστοσυμμοριτών. Κατόπιν προδοσίας κρυφών κομμουνιστών στις τάξεις τού Στρατού, οι κομμουνιστές κατάφεραν να συλλάβουν δύο Διμοιρίες. Οι επιχειρήσεις τού Στρατού ξεκίνησαν ήδη από την 30η Αυγούστου.

.—Βρήκε τον θάνατο ο Διοικητής τής Ίλης Επίλαρχος Σχινάς Κ., ενώ οδηγούσε τα άρματά του στην Ελληνική συνοριακή γραμμή. Το τεθωρακισμένο όχημά του δέχθηκε βολή από Α/Τ εκτοξευτή και καταστράφηκε τελείως.

1953.—Ισχυρότατοι σεισμοί στην Κύπρο καταστρέφουν την πόλη τής Πάφου. Γύρω στις 6.00 το πρωί η γαλήνη τής επαρχίας Πάφου διαταράχθηκε από τους ισχυροτέρους σεισμούς που γνώρισε ποτέ η Κύπρος. Μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα καταστράφηκαν 1.600 σπίτια ενώ άλλα 10.000 σπίτια και δημόσια κτήρια έπαθαν διάφορες ζημιές. Πέντε χωριά (Στρουμπί, Κιδάσι, Λαπηθιού, Αξύλου, Φασούλα) μετατράπηκαν σε ερείπια και άλλα 105 είχαν μικρότερες ζημιές.

1955.—10η Γενικὴ Συνέλευση τοῦ Ο.Η.Ε. ἀποφάσισε νὰ μὴν ἐξετάσει περαιτέρω τὸ θέμα τῆς ἑλληνικῆς προσφυγῆς  σχετικὰ μὲ τὸ Κυπριακό. Ἡ πολιτικὴ τῆς διεθνοποιήσεως τοῦ Κυπριακοῦ Ζητήματος, ἐγκαινιάσθηκε τὸ 1953 ἀπό τὴν κυβέρνηση Ἀλ. Παπάγου. Τότε ἡ ἑλληνική κυβέρνηση εἶχε δηλώσει στὴν Μ. Βρετανία ὅτι «[…] θὰ χειρισθῇ πλέον τὸ ζήτημα αὐτό (τὸ Κυπριακό), ὅπως κρίνει καλύτερον καὶ λυσιτελέστερον·» καὶ ὅτι «[…] ἀποκτᾶ πλήρη καὶ ἁπόλυτον ἐλευθερίαν ἐνεργείας». Ἀκολούθησε ἡ προσφυγὴ γιὰ τὸ Κυπριακὸ τὸν Σεπτέμβριο τοῦ 1954 στὴν 9η Γενικὴ Συνέλευση τοῦ Ο.Η.Ε. ὅπου ἔλαβε τὴν ἴδια ἀπάντηση μὲ τὴν ἀρχικὰ ἀναφερόμενη.

1959.—Απεβίωσε στο Παρίσι η Έλενα Βενιζέλου.

1976.—Από λάθος τής τρομοκρατικής οργανώσεως ΕΛΑ, δεν ενεργοποιήθηκε ο εμπρηστικός μηχανισμός στα γραφεία τού ΣΕΒ.

1977.—Απεβίωσε στο 251 Γενικό Νοσοκομείο Αεροπορίας, λόγω τραυματισμού του που προκλήθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου κατά την τροχοδρόμηση γιά απογείωση τού αεροσκάφους του, ο πιλότος μας Χρήστος Παπαθανασίου.

1979.—Απεβίωσε στο Λονδίνο από καρδιακή προσβολή, ο αρχιεπίσκοπος Θυατείρων και Μεγάλης Βρετανίας, Αθηναγόρας Κοκκινάκης.

1981.—Στο Λεκανοπέδιο Αττικής, εγκαινιάζεται η νέα περιφερειακή οδός Αλίμου-Καρέα- Κατεχάκη.

1982.—Στους Πανευρωπαϊκούς Αγώνες η Άννα Βερούλη κερδίζει χρυσό μετάλλιο στο ακόντιο, με βολή στα 70,02 μ.. Στην ίδια συνάντηση και στο ίδιο αγώνισμα, η Σοφία Σακοράφα θα λάβει το χάλκινο.

1990.—Ο τέως υπουργός Μεταφορών και Επικοινωνιών, Γιώργος Πέτσος, καταθέτει στον ανακριτή γιά το σκάνδαλο Κοσκωτά.

2014.—Η  ελλαδική Βουλή με ισχνή πλειοψηφία υιοθέτησε τον ν. 4285/2014, που τροποποίησε τις διατάξεις τού ήδη ισχύοντος ν. 927/1979, με αυστηρότερα ποινικά και συμβολικά νομοθετήματα, έχοντας σκοπό… την καταπολέμηση «τής ανόδου τού ρατσισμού (!..) στην Ελλάδα», αλλά, και ως κατά κάποιο τρόπο «επιβεβλημένο» από διεθνείς δεσμεύσεις τής χώρας. Αντί ο κρατικός μηχανισμός να κινητοποιηθεί ώστε να εκπληρώσει τον συνταγματικά επιβεβλημένο ρόλο του ως φορέας κοινωνικής ειρήνευσης και εγγύησης των δικαιωμάτων των πολιτών, επιβάλλει νόμους – τιμωρίες, υπακούοντας στα κελεύσματα τού «πολίτικαλι κορέκτ» αμερικανισμού.

.—Κι ενώ το ελλαδικό κράτος χαρακτηρίζει εμμέσως πλην σαφώς τους Έλληνες, «ρατσιστές», ένα άλλο κομμάτι τού Ελληνισμού, παντελώς αγνοημένο από τους ελλαδίτες πολιτικούς, δηλώνει την παρουσία του στην εκδήλωση που διοργάνωσε το “Ίδρυμα Προασπίσεως Ηθικών και Πνευματικών Αξιών” στο Πολεμικό Μουσείο. Ο Πρόεδρος τού Ελληνορθόδοξου Κόμματος τού Λιβάνου, Ροντρίγκ (Δημήτρης) Έλ Χούρι, μίλησε γιά τους Ρωμιούς τού Λιβάνου και τής Μέσης Ανατολής, οι οποίοι κινδυνεύουν περισσότερο από ποτέ με αφανισμό από τους Τζιχαντιστές. Αναφερόμενος στους Χριστιανούς τής περιοχής ως απ’ ευθείας απογόνους τής Αυτοκρατορίας τής Ρωμανίας, μίλησε με δραματικό τόνο γιά τις σφαγές που έχουν υποστεί οι αρχαιότερες Ορθόδοξες κοινότητες τής Μέσης Ανατολής από τους ισλαμιστές εγκληματίες, μη παραλείποντας να αναφέρει και αυτούς που τους χρηματοδοτούν και υποστηρίζουν όλα αυτά τα χρόνια. Υπενθύμισε δε σε αδαείς και αφελείς, ότι υπάρχουν κομμάτια τού Ελληνισμού γιά τα οποία το επίσημο ελληνικό Κράτος αδιαφορεί παντελώς γιά την ύπαρξή τους.

2016.—Το φαινόμενο τής «ξηρής καταιγίδας» έπληξε την Κεντρική και Ανατολική Μακεδονία καθώς και την νήσο Θάσο, με περισσότερο από 3.000 κεραυνούς να πέφτουν μέσα σε 12 ώρες. Την Θάσο έπληξαν περίπου 100 κεραυνοί, με αποτέλεσμα να προκληθούν καταστροφικές πυρκαγιές στο νησί.

2017.—Ξημερώματα Κυριακής το μικρό δεξαμενόπλοιο «Αγία Ζώνη ΙΙ», βυθίστηκε στον κόλπο τού Σαρωνικού, ρυπαίνοντας τις ακτές τής Αττικής, από την Σαλαμίνα μέχρι και την Βούλα. Το μαζούτ  «πότισε» το νότιο παράκτιο μέτωπο τής Αττικής. Η Σαλαμίνα, η Γλυφάδα, αλλά και ένα μεγάλο μέρος τού Πειραιά είναι οι περιοχές που επλήγησαν περισσότερο. Δύο μήνες σχεδόν μετά, στις 29 Νοεμβρίου, πραγματοποιήθηκε η ανέλκυση τού βυθισμένου δεξαμενόπλοιου που προκάλεσε οικολογική καταστροφή, γιά να διερευνηθούν οι συνθήκες βυθίσεώς του. Στα τέλη Απριλίου τού 2018, παρουσιάσθηκε στην αρμόδια επιτροπή τής Βουλής από τον υφυπουργό Ναυτιλίας η μελέτη τού Ελληνικού Κέντρου Θαλασσίων Ερευνών (ΕΛΚΕΘΕ) γιά τις επιπτώσεις τής ρυπάνσεως στον κόλπο τού Σαρωνικού. Στην πλοιοκτήτρια εταιρεία επιβλήθηκε πρόστιμο ύψους 1,2 εκατ. ευρώ. Τον Μάιο τού 2018, το 2ο λιμενικό τμήμα Κερατσινίου συνέλαβε τον νόμιμο εκπρόσωπο τής διαχειρίστριας εταιρείας των δεξαμενοπλοίων «Αγία Ζώνη Ι» και «Αγία Ζώνη ΙΙΙ», μετά την διαπίστωση (17/5), ρυπάνσεως, εκτάσεως περίπου 120 τετραγωνικών μέτρων, στην θαλάσσια περιοχή Μώλου τής ΔΕΗ στο Κερατσίνι.

2018.—Συνελήφθησαν δύο βουργάρες την στιγμή που κατέστρεφαν εικόνες-αγιογραφίες, οι οποίες εκτίθεντο στο Εθνικό Ιστορικό Μουσείο. Αποδείχθηκε ότι το ίδιο έπραξαν και σε άλλα Μουσεία μας, αλείφοντας τις εικόνες με λάδι και μύρο (!..) Σύμφωνα με την υπουργό πολιτισμού Λ. Κονιόρδου, αυτή η πράξη δεν ήταν βανδαλισμός (!..) και όπως δήλωσε η ίδια: «[…] ίσως είναι υπερβολική αυτή η έκταση. Θεωρούμε ότι ήταν κάποιες κυρίες οι οποίες άπλωναν κάποιο λάδι». Οι βουργάρες δήλωσαν στους Αστυνομικούς τής Υποδιεύθυνσης Ασφάλειας Αθηνών ότι ανήκουν σε μία αίρεση, δημοφιλή στην βουργαρία.

Copyright (©) «Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο»
Βασική πηγή: www.eistoria.com

Αφήστε μια απάντηση