,

,

,

……….Στὶς 19 αὐγούστου τοῦ 1533, ἀκριβῶς ἕνα χρόνο ἀφ’ ὅτου ὁ Γερμανὸς αὐτοκράτορας τῆς Ἀγίας Ρωμαϊκῆς αὐτοκρατορίας καὶ βασιλιὰς τῆς Ἰσπανίας, Κάρολος Ε΄, Συνέχεια ανάγνωσης ΚΑΡΟΛΟΣ Ε΄ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ ΚΑΙ ΑΙ ΠΡΟΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΙΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑΙ →

,

.

,,ΤΑ ΟΡΛΩΦΙΚΑ (1770-1774)

Οι απόψεις των Ρώσων ιστορικών για την τελευταία ελληνική εξέγερση πριν το 1821

,

,
Κώστας Αυγητίδης, Ιστορικός

,

……….Τα Ορλωφικά υπήρξαν η τελευταία σημαντική επανάσταση των Ελλήνων πριν από την εθνεγερσία τού 1821. Με την υποκίνηση μίας μοίρας τού ρωσικού στόλου υπό τον Αλέξιο Ορλώφ, οι κάτοικοι ορισμένων περιοχών τής Πελοποννήσου, οι Σφακιανοί τής Κρήτης και ορισμένοι νησιώτες τού Αιγαίου, εξεγέρθηκαν, χωρίς επαρκή προετοιμασία, εναντίον των τούρκων. Συνέχεια ανάγνωσης ΤΑ ΟΡΛΩΦΙΚΑ (1770-1774) ΚΑΙ ΟΙ ΑΠΟΨΕΙΣ ΤΩΝ ΡΩΣΩΝ ΙΣΤΟΡΙΚΩΝ →

,

,

MOMTSKI KAMEN-Ο ΒΡΑΧΟΣ ΤΟΥ ΚΟΡΙΤΣΙΟΥ

Ο ΑΛΛΟΣ ΖΑΛΟΓΓΟΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΣΤΑ ΠΟΜΑΚΟΧΩΡΙΑ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ

,

,

Ἡ παράδοση τῆς ὁμαδικῆς αὐτοκτονίας τῶν κοριτσιῶν εἶναι κοινὴ σὲ πολλὰ Πομακοχώρια. Σὲ ὅλες τὶς περιπτώσεις ἀναφέρεται ὅτι μικρὲς Πομακοπούλες, προτίμησαν νὰ γκρεμιστοῦν ἀπό ἕνα βράχο γιὰ νὰ ἀποφύγουν τὴν σύλληψη ἀπό τοὺς τούρκους. Συνέχεια ανάγνωσης MOMTSKI KAMEN-Ο ΑΛΛΟΣ ΖΑΛΟΓΓΟΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΣΤΑ ΠΟΜΑΚΟΧΩΡΙΑ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ →

,

,

Ὁ Ὅμηρος καὶ ἡ Σφαγὴ τῆς Χίου

,

” Δὲν κλαῖμε ἐδῶ ἄν ἐχάσαμε γεννήματα τοῦ ὁνείρου·
ἐδῶ θρηνοῦμε τὸ χαμὸ τῆς κόρης τοῦ Ὁμήρου” .

,

,

Ἄρθρο βασισμένο στὸ βραβευμένο ἀπό τὴν Ἀκαδημία Ἀθηνῶν ἐπιστημονικό ἔργο τῆς δρ. Φιλολογίας, Ἀθηνᾶς Ζαχαροῦ-Λουτράρη, «Ὅμηρος, Χίος Ἀοιδός»

,

Ἡ σύνδεση τοῦ Ὁμήρου μὲ τὴ Χίο, ἔλαβε μία ἀκόμη ἀφορμή γιὰ νὰ ἐκφραστεῖ στοὺς διεθνεῖς πνευματικοὺς κύκλους τοῦ 19ου αἰῶνα, τὴν Μεγάλη Σφαγὴ καὶ γενικὴ καταστροφὴ τοῦ νησιοῦ τὸ 1822. Ἡ Χίος παρουσιάζεται ὡς ἡ ὄμορφη, ἀλλά κακοποιημένη καὶ σφαγμένη κόρη τοῦ θείου ποιητὴ, μέσα σὲ στίχους καὶ πεζὰ κείμενα ἑλλήνων καὶ ξένων λογοτεχνῶν. Συνέχεια ανάγνωσης Η ΣΥΝΔΕΣΗ ΤΟΥ ΟΜΗΡΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΧΙΟ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥΣ ΚΥΚΛΟΥΣ ΤΟΥ 19ου ΑΙΩΝΟΣ →

,

.;

Ὁ Ἑλληνισµός ἄνευ πρωτογενοὺς ἐξουσίας – Δύο Ἱστορικά παράλληλα: Ρωµαιοκρατία καὶ Τουρκοκρατία

,

.Διονύσιος Α. Ζακυθηνὸς

Πηγὴ: “Μεταβυζαντινὰ καὶ Νέα Ἑλληνικά”, Ἀθῆναι 1978

.

Kατὰ τὴν µακρᾶν διαδροµὴν τῆς Ἑλληνικῆς Ἱστορίας, ὑπάρχουν τρεῖς µείζονες περίοδοι, κατὰ τᾶς ὁποῖας τὸ Ἑλληνικόν Ἔθνος δὲν ἦτο συγκεκροτηµένον εἰς ἕν ἤ πλείονα ἀνεξάρτητα ἤ αὐτόνοµα κράτη: ἡ Ῥωµαιοκρατία, ἡ Φραγκοκρατία καὶ ἡ Τουρκοκρατία.

(…) Μεγαλυτέραν ἑνότητα καὶ σαφήνειαν, παρουσιάζουν αἱ δύο ἄλλαι παράλληλοι περίοδοι, ἡ Ῥωµαιοκρατία καὶ ἡ Τουρκοκρατία. Ἡ Ῥωµαιοκρατία ὑπῆρξε τὸ ἀποτέλεσµα τῆς σταδιακῆς ἡγεµονικῆς ἐπεκτάσεως τῆς Ῥώµης πρὸς ἀνατολᾶς: ἀρχικῶς πρὸς τὴν χερσόνησον τοὺ Αἴµου, ἀκολούθως δὲ πρὸς ὅλας τᾶς χώρας καὶ τᾶς νήσους τᾶς βρεχοµένας ὑπό τῆς ἀνατολικῆς Μεσογείου καὶ τῶν µετ’ αὐτῆς συνδεοµένων θαλασσῶν, τοῦ Εὐξείνου Πόντου καὶ τῆς Ἐρυθρᾶς Θαλάσσης. Συνέχεια ανάγνωσης ΔΥΟ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ: ΡΩΜΑΙΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑ →