……….Η νησιωτική φύση της Κρήτης και ιδίως η τέλεια απομόνωσή της μέσα στο πέλαγος αποτελούσαν μεγάλο πλεονέκτημα γιά την άμυνά της. Την φυσική αυτή οχύρωση την ενίσχυαν 8 κάστρα, από τα οποία τα κυριότερα ήταν ο Χάνδακας,το Ρέθυμνο και τα Χανιά. Τα υπόλοιπα 5 ήταν μικρά επάνω σε επίκαιρα νησάκια: τρία, η Γραμβούσα, οι Αγ. Θεόδωροι και ή Σούδα, γύρω από τα Χανιά, ανίκανα να εμποδίσουν την απόβαση στην περιοχή, και τα υπόλοιπα δύο η Σπιναλόγγα και το Παλαιόκαστρο, που δεσπόζει στο λιμάνι των Φρασκιών. Συνέχεια ανάγνωσης Η ΚΡΗΤΗ ΣΤΙΣ ΑΡΧΕΣ ΤΟΥ 17ου αι.→
Ι. Αβρέας. Ήταν αξιωματικός στον στρατό τού Μεγάλου Αλεξάνδρου. Πολεμώντας γενναία στο πλευρό τού Μ. Αλεξάνδρου σκοτώθηκε μέσα στα τείχη των Μαλλών Ινδών, κατά τον Αρριανό (Αλεξάνδρου Ανάβαση, Στ•, 10). ΙΙ. Άλλα πρόσωπα Ελλήνων: 1) Άβρων. Ήταν γιός τού Βουσέλου και καταγόταν από το δήμο Οίον τής Αττικής. Είχε τέσσερις αδελφούς, τον Αγνία, τον Ευβουλίδη, τον Στρατίο και τον Κλεόκριτο, κατά τον Δημοσθένη (Λόγος προς Μακάρτατον 19). ΙΙΙ. Ετυμολ. Από την ρίζα τού επιθέτου οβρ-ός (= ευγενής) + -εας. Το επίθημα και με ψίλωση τής λέξης σύμφωνα με την αιολική διάλεκτο, κλάδος τής οποίας είναι και η μακεδονική διάλεκτος. > Αβρέας Κυρ. ον. με την ίδια σημασία τού επιθέτου.Συνέχεια ανάγνωσης ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ→
……….Γιά την μέτρηση τού βάρους μικρών αντικειμένων οι Βυζαντινοί χρησιμοποιούσαν το «ζύγιν» (ζυγαριά). Το όργανο αποτελούνταν από μία στενόμακρη μεταλλική ή σπανιότερα ξύλινη ράβδο. Στα δύο άκρα τής ράβδου βρίσκονταν, κρεμασμένοι από τρεις αλυσίδες, ανά ένας, συνήθως, μεταλλικός δίσκος (πλάστιγξ). Στο κέντρο τής ράβδου, εκεί όπου το όργανο ισοζύγιζε, υπήρχε ένας χαλκάς ή ένα άγγιστρο, απ’ όπου ο έμπορος μπορούσε να το κρατά ή να το κρεμά προκειμένου να το χρησιμοποιήσει. Στον αριστερό δίσκο έμπαιναν τα σταθμά και στον δεξιό το εμπόρευμα που επρόκειτο να ζυγιστεί.Συνέχεια ανάγνωσης ΒΥΖΑΝΤΙΝΑ ΜΕΤΡΑ ΚΑΙ ΣΤΑΘΜΑ→
