.

.,,,.

Οὐνία

.

,Τοῦ Πρωτοπρ. π. Γεωργίου Μεταλληνοῦ

Καθηγητοῦ Πανεπιστημίου Αθηνών

.

……….Λέγοντας «Οὐνία», ἐννοοῦμε ἕνα θρησκευτικοπολιτικὸ σχῆμα, ποὺ ἐπινοήθηκε ἀπὸ τὸν Παπισμὸ γιὰ τὸν ἐκδυτικισμὸ τῆς μὴ λατινικῆς Ἀνατολῆς, τὴν πνευματικοπολικὴ δηλαδὴ ὑποταγὴ της στὴν ἐξουσία τοῦ Πάπα. Ἡ ἐπεκτατικὴ αὐτὴ κίνηση τοῦ Παπικοῦ Θρόνου, ὀνομαζόμενη ΟΥΝΙΑ ἤ ΟΥΝΙΤΙΣΜΟΣ στὴν γλῶσσα μας, ὀφείλει τὸ ὅνομά της στὴν λατινικὴ λέξη Ούνιο (UNIO-ἕνωση), ἀλλὰ μόλις τὸ 1596 ἔλαβε στὴν Πολωνία ἐπίσημα τὸ ὄνομα Οὐνία(UNIA-σλαβικὰ UNIJA). Συνέχεια ανάγνωσης ΟΥΝΙΑ ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ →

.

.

.Μία ἀποτυχημένη ἀπόπειρα ἑνώσεως τῶν Ἐκκλησιῶν

 .

Τὸ 1274 πραγματοποιήθηκε στὴ Λυῶν τῆς Γαλλίας ἡ 14^η Οἰκουμενικὴ ( γιὰ τὴν Ρωμαιοκαθολικὴ Ἐκκλησία ) Σύνοδος, ὅπου καὶ ἐπιτεύχθηκε ἡ πρώτη ἕνωσις τῶν χριστιανικῶν Ἐκκλησιῶν μετὰ τὸ σχίσμα τοῦ 1054…

…Ἡ ἐπίσημη ὑποταγὴ τῆς Ἀνατολικῆς Ἐκκλησίας καὶ ἡ ἕνωσίς της μὲ τὴ Δυτικὴ, πραγματοποιήθηκε κατὰ τὴν τέταρτη συνεδρίαση, στὶς 6 Ἰουλίου, μὲ τοὺς Ἕλληνες ἀντιπροσώπους νὰ κάθονται δεξιὰ τοῦ πάπα.

Παρὰ τὶς διαβεβαιώσεις καὶ τῶν δύο πλευρῶν ὅτι ἡ ἀποδοχὴ τῶν παπικῶν ὅρων εἶχε γίνει χωρὶς νὰ ἀσκηθοῦν πιέσεις στὴν Ἑλληνικὴ πλευρᾶ, ἦταν διάχυτη ἡ ἐντύπωσις ὅτι κάτι τέτοιο δὲν ἵσχυε, ἀφοῦ ἡ ἀπειλὴ τοῦ Καρόλου τοῦ Ἀνζοῦ ἦταν σοβαροτάτη, ὅπως καὶ ἡ ἀνάγκη τοῦ Μιχαὴλ γιὰ μεσολάβηση τοῦ πάπα ὑπέρ του. Συνέχεια ανάγνωσης Η ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΛΥΩΝ →

.

.

Στρατηγικὰ καὶ τακτικὰ συμπεράσματα ἀπὸ τὶς ἐπιχειρήσεις τοῦ Ἑλληνικοῦ στρατοῦ στὴν Μικρᾶ Ἀσία

 ,

……….Ὁ Ἑλληνικὸς Στρατὸς ἀποβιβάσθηκε στὴν Σμύρνη τὸν Μάϊο τοῦ 1919 κατόπιν Συμμαχικῆς συναινέσεως, μὲ ἀποστολὴ νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν τάξη στὴν περιοχὴ αὐτὴ καὶ νὰ προστατεύσῃ τὸ πολυπληθὲς Ἑλληνικὸ στοιχεῖο. Τὸ χρονικὸ διάστημα ἀπὸ τὸν Μάϊο τοῦ 1919 μέχρι τὸν Μάϊο τοῦ 1920, χαρακτηρίζεται ἀπὸ ἐπιχειρήσεις τοπικοῦ χαρακτῆρος γιὰ τὴν έκκαθάριση τῆς κατεχομένης περιοχῆς. Συνέχεια ανάγνωσης ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΑ ΚΑΙ ΤΑΚΤΙΚΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ ΣΤΗΝ ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ →

.

.

.Τὸ πρόγραμμα τοῦ Νεοτουρκικοῦ κομιτάτου καὶ ὁ «πολιτισμὸς» τῶν νεότουρκων.

«Γιάγμα, γιάκιν, κεσίν» (ὰρπᾶξτε, κᾶψτε, σφᾶξτε).

ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΚΙΖΛΑΡΗ  

Ἐπιτ.Λυκειάρχου, Φιλολόγου

Πολλοὶ εἶναι οἱ διωγμοὶ τῶν Ἑλλήνων τῆς Θρᾲκης, ὅπως ἄλλωστε καὶ ὅλων τῶν Ἑλλήνων, σ’ ὅλες τὶς περιόδους τῆς μακρόχρονης τουρκικῆς σκλαβιᾶς (1453-1923). Συνέχεια ανάγνωσης ΟΙ ΔΙΩΓΜΟΙ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ (1914-1918) ΚΑΙ Ο ΞΕΡΡΙΖΩΜΟΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΤΗΣ (1922-1923) →

.

.

Σαπφῶ ἡ δεκάτη Μοῦσα

 .

Συκοφαντημένο, διαστρεβλωμένο καὶ μιαρὸ παρουσιάζεται τὸ θηλυκὸ πρόσωπο τῆς Ἑλληνικῆς ἀρχαιότητος. Ἡ οὐσία του ὅμως, ἡ πραγματικότητα καὶ ἡ ἀλήθεια,  βρίσκονται ἐκ διαμέτρου ἀντίθετα. Συνέχεια ανάγνωσης ΣΑΠΦΩ Η ΔΕΚΑΤΗ ΜΟΥΣΑ →