,

Γυναικείο άγαλμα από παριανό μάρμαρο. Αμοργός, Πρωτοκυκλαδική ΙΙ Εποχή (φάση Κέρου-Σύρου, 2.800-2.300 π.X.). Πρόκειται για μοναδικό έργο, αφού είναι το μεγαλύτερο σε μέγεθος από τα μέχρι σήμερα γνωστά δείγματα της Κυκλαδικής πλαστικής και σώζεται ακέραιο (ύψος 1,52 μ.).

……….Στις 6 Ιουνίου τού 2014, πραγματοποιήθηκε  η τελετή επαναπατρισμού δύο μοναδικών έργων μεγάλης καλλιτεχνικής και υλικής αξίας τού προ-ομηρικού κυκλαδικού πολιτισμού. Πρόκειται για ένα εξαιρετικά σπάνιο ειδώλιο από μάρμαρο ύψους περίπου 89 εκατοστών, καθώς και για ένα μοναδικό, όσον αφορά την ποιότητα και την τεχνοτροπία, τηγανόσχημο σκεύος από σχιστόλιθο, διαμέτρου 18 εκατοστών, διακοσμημένου με ανάγλυφη αλληλοσυνδεόμενη σπείρα. Συνέχεια ανάγνωσης ΟΙ ΚΥΚΛΑΔΕΣ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ →

Κεραμικό Μινωικής περιόδου 1650 π.Χ.-1450 π.Χ.

(…) Τὰ πρῶτα πλήγματα ἐπῆλθον κατὰ τοὺς σκληροὺς ἀεροπορικοὺς βομβαρδισμοὺς τῆς 23^ης καὶ 24^ης Μαῒου 1941 πρὸς κατάληψιν τῆς πόλως (τοῦ Ἠρακλείου) ὑπὸ τῶν Γερμανῶν. Ὁ οὐχὶ μικρὸς ἀριθμὸς τῶν βομβῶν αἱ ὁποῖαι ἔπεσαν ἐπὶ τοῦ κτηρίου εἰς τὸν περίβολόν του ἤ εἰς τὴν ἄμεσον γειτονίαν του, ἀπέδειξεν, ὅτι τὸ Μουσεῖον δὲν εἶχεν ἐξαιρεθῆ ἀπὸ τὸ πρόγραμμα τοῦ ὁλοκληρωτικοῦ βομβαρδισμοῦ : μία τῶν βομβῶν Συνέχεια ανάγνωσης Η ΤΥΧΗ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΩΝ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟΝ (Β΄Π.Π.) →

,

Βασίλειο τῆς Θρᾲκης-Λυσίμαχος 305-281 π.Χ. – πορτραῖτο τοῦ Μ.Ἀλεξάνδρου. (Kingdom of Thrace, Lysimachos, 305 – 281 B.C., Portrait of Alexander the Great)

,

Στὶς 19 Ἀπριλίου 1944 ἤλθε στὸ φῶς ἀκόμη μία ἀρχαιολογικὴ ἀπόδειξη τῆς Ἑλληνικότητας τῆς Θρᾲκης.Κατὰ τὴν διάρκεια τοῦ Β’Π.Π. ἀνακαλύφθηκε τυχαία πάνω σὲ λόφο κοντὰ στὴν ἀρχαία θρᾳκικὴ πρωτεύουσα τῆς Σευθόπολης (κοντὰ στὸ σημερινὸ Καζανλὰκ, 190 χιλιόμετρα ἀνατολικὰ τῆς Σόφιας), ταφικὸ μνημεῖο (θολωτὸς τάφος) δημιούργημα τοῦ Ἑλλαδικοῦ χώρου ποὺ χρονικὰ τοποθετεῖται στὰ τέλη τοῦ 4^ου αἰ. π.Χ. Εἶναι τμῆμα μιᾶς θρᾳκικῆς νεκρόπολης. Συντίθεται ἀπὸ ὑπαίθριο πρόδρομο, στενὸ διάδρομο (δρόμο) καὶ κυκλικὸ ταφικὸ θάλαμο. Διακοσμεῖται μὲ τοιχογραφίες ποὺ ἀπεικονίζουν ἕνα ζεῦγος Θρᾳκῶν σὲ ἐπικήδειο τελετουργικὸ (νεκρόδειπνος).

Οἱ ἀνασκαφὲς ὁλοκληρώθηκαν τὸ 1946 καὶ ἡ ΟΥΝΕΣΚΟ ἐκτιμῶντας τὴν ἄριστη κατάσταση τῶν τοιχογραφιῶν ποὺ βρέθηκαν, τὸ ἐνέταξε στὴν Παγκόσμια Λίστα Μνημείων μὲ Ἱστορικὴ Σημασία. Στὶς μέρες μας οἱ ἐπισκέπτες τοῦ ἀρχαιολογικοῦ χώρου, μποροῦν νὰ δοῦν ἕνα πιστὸ ἀντίγραφο, διότι τὸ πρωτότυπο ἔχει σφραγισθεῖ γιὰ νὰ ἀποφευχθοῦν φθορὲς στὶς εὐαίσθητες τοιχογραφίες. Οἱ δυνατότητες ποὺ προσφέρει τὸ ταφικὸ μνημεῖο στοὺς ἀρχαιολόγους εἶναι σημαντικὲς μιᾶς καὶ ὁ τύπος του ἀποτελεῖ ἄλλη μία ἀπόδειξη – στὶς πολλὲς προϋπάρχουσες ἀπὸ ἱστορικὰ συγγράμματα ἐνδείξεις – γιὰ τὴν πολιτιστικὴ παρουσία τῶν Ἑλλήνων στὸν εὐρύτερο Θρᾳκικὸ χῶρο. Πολύτιμες ἐπίσης πληροφορίες πάρθηκαν ἀπὸ τὶς σὲ ἀρίστη κατάσταση τοιχογραφίες γιὰ τὴν ζωὴ τῶν Θρᾳκῶν. Στὴν θολωτὴ στέγη τοῦ νεκρικοῦ δωματίου, βρέθηκε τὸ κύριο μέρος τῶν τοιχογραφιῶν. Ἔχουν θέμα τὴν νεκρικὴ γιορτὴ ποὺ ἀκολουθεῖ τὸν θάνατο τοῦ εὐγενοῦς. Αὐτὴ ἡ ἀνακάλυψη ἔδειξε μὲ σαφήνεια τὴν ὕπαρξη τοῦ ἐθίμου τῆς νεκρικῆς γιορτῆς καὶ στὴν περιοχὴ τῆς Θρᾲκης, ἑνὸς ἐθίμου ποὺ πρωτοεμφανίστηκε στὸν κυρίως Ἑλλαδικὸ χῶρο καὶ μέσῳ τῶν ἀποικιῶν ἔφθασε σὲ κάθε ἄκρη τῆς λεκάνης τῆς Μεσογείου, ἀπὸ τὴν Ποσειδωνία τῆς Νοτίου Ἰταλίας ἔως τὴν Ἀπολλωνία τοῦ Εὐξείνου Πόντου καὶ μὲ μικρὲς παραλλαγὲς, ἀπαντάται μέχρι σήμερα σὲ διάφορες περιοχὲς τῆς Ἑλλάδος. Σὲ πολλὲς περιοχὲς τῆς Θρᾲκης ἔως καὶ τὴν σύγχρονη ἱστορία μας, οἱ συγγενεῖς καὶ φίλοι τοῦ κεκοιμημένου τρῶνε στὸ μνῆμα ὅπως συνήθιζαν οἱ Ἕλληνες τῶν ἀρχαίων καὶ μεσαιωνικῶν χρόνων.

ΑΡΧΑΙΑ ΘΡΑΚΗ ΚΑΙ Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Διαμαντῆ Τριαντάφυλλου. Ἀρχαιολόγου, Προϊσταμένου Ἀρχαιολογικοῦ Μουσείου Κομοτηνῆς. Συνέχεια ανάγνωσης Η ΑΡΧΑΙΑ ΘΡΑΚΗ ΚΑΙ Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ →

,

.,

δ΄μέρος.

Στὸ 2ο μέρος τοῦ ἀφιερώματος τῆς ἐπιστημονικῆς ἔρευνας τοῦ κυρίου Σπυρίδη, σχετικὰ μὲ τὸ ἐγχάρακτο κείμενο, ἀποδόθηκαν οἱ δύο πρῶτες σειρὲς του, (ΡΟΛΙΣ-ΤΕΝΕΑΣΝ-ΛΙΤΑ-ΕΝΕΠΕ).

Ἡ λέξη (ΤΕΑΝΙΣΚΟΑΜ) τῆς τρίτης σειρᾶς καὶ ἡ λέξη (ΤΙΑ) τῆς πέμπτης σειρᾶς, αποδόθηκαν στὸ 3^ο μέρος τοῦ ἀφιερώματος. 

Στὸ παρὸν μέρος τοῦ ἀφιερώματος, ὁ κύριος Σπυρίδης ἀποδίδει τὶς ὑπόλοιπες σειρὲς τοῦ ἐγχάρακτου κειμένου. ( Ἡ τελευταία λέξις – ΗΛΤΑ – δὲν φαίνεται στὴν εἰκόνα, διότι εἶναι χαραγμένη στὸ πλάγιο μέρος τοῦ δακτυλιδίου). Συνέχεια ανάγνωσης Η ΑΠΟΔΟΣΗ ΤΩΝ ΛΕΞΕΩΝ – ΟΔΑΕΖ – ΕΖΥΕΗΙ – ΜΑΤ(Ε)ΡΑ – ΖΗΛΤΑ – ΤΟΥ ΕΓΧΑΡΑΚΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ ΚΑΙ Η ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΕΠΙΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΣΤΗΝ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ (ΔΑΚΤΥΛΙΔΙ ΤΟΥ ΕΖΕΡΟΒΟ) →