,
.
.
……….Τὸ 1254 ή 1255, ἀπεβίωσε ὁ Ἰωάννης Δούκας Γ΄ Βατάτζης, αὐτοκράτορας τῆς Νίκαιας καὶ νόμιμος διάδοχος τοῦ θρόνου τῆς ὑπό φραγκικῆς κατοχῆς Κωνσταντινουπόλεως. Συνέχεια ανάγνωσης ΙΩΑΝΝΗΣ Γ΄ ΔΟΥΚΑΣ ΒΑΤΑΤΖΗΣ – Ο ΕΚ ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟΥ ΑΓΙΟΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑΣ
,
,
![Χρυσὸ γαμήλιο κόσμημα, τυπωμένο ἐπί Τιβερίου Β’ σὲ ἀνάμνησι τῶν γάμων τῆς κόρης του Χαριτοὺς καὶ τοῦ Μαγίστρου τῆς Utriusque Militae, Γερμανοῦ. Ἡ εἰκονογραφία του ἔχει ὡς πηγὴ τὸ κατὰ Λουκᾶ Εὐαγγέλιο καὶ χωρίζεται σὲ δύο μέρη. Στὸ πρῶτο ὁ Ἀρχάγγελος ἀναγγέλει στὴν Παρθένο Μαρία ὅτι θὰ γεννήση τὸν Χριστὸ μὲ τὸ ἐγχἀρακτο: «XAIPE KEXAPITOMENH O K[YRIO]C META COV».](http://eistorias.files.wordpress.com/2014/08/cf84ceb9ceb2ceb5cf81ceb9cebfcf83-ceb9ceb9.jpg)
……….Στὶς 14 Αὐγούστου τοῦ 582, πέθανε ὁ γεννημένος στὴν Θρᾲκη,Τιβέριος Β΄ (TIBERIUS II CONSTANTINUS), Αὐτοκράτορας τοῦ Βυζαντίου ἀπό τὸ 578· κατάφερε νὰ ὑπερασπιστῇ τὴν αὐτοκρατορία ἔναντι τῶν Περσῶν στὴν Ἀνατολή, ἀλλά δέχθηκε ἐπιθέσεις καὶ ἀπό τοὺς Ἀβάρους και Σλαύους στὸν Βορᾶ καὶ τὴν Δύση. Συνέχεια ανάγνωσης ΤΙΒΕΡΙΟΣ Β΄(TIBERIUS II CONSTANTINUS) 26/9/578-14/8/582
,
,
……….Τὰ σχέδια τοῦ Σαμουὴλ ἀπέβλεπαν στὴν ἀνασύσταση τοῦ βουλγαρικοῦ κράτους. «Πολεμικὸς ἄνθρωπος ὡν καὶ οὐδέποτε εἰδῶς ἡρεμεῖν», ἀπασχόλησε γιὰ σαράντα τέσσερα χρόνια σ’ ἕναν πόλεμο φθορᾶς τὸν βυζαντινὸ στρατό. Συνέχεια ανάγνωσης ΟΙ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΕΣ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ Β΄ ΤΟΥ ΒΟΥΛΓΑΡΟΚΤΟΝΟΥ ΚΑΙ Η ΠΑΓΙΩΣΗ ΤΗΣ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ ΣΤΗ ΘΡΑΚΗ
.
,
.
ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΘΝΟΥΣ,ΠΑΠΑΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ, εκδ. ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΔΑΚΗΣ ΤΟΜΟΣ 3, ΜΕΡΟΣ Α’΄σελ.271- 272
…,
……….Ὁ Φιλιππικός ἀνῆκεν εἰς τὴν πολιτικὴν ἐκείνην μερίδα ἥτις δὲν ένόμιζε συμφέρουσαν τὴν ὑπό τῆς οἰκουμενικῆς συνόδου γενομένην καταδίκης τῶν μονοφυσιτῶν καὶ τῶν μονοθελητῶν, ἀξιοῦσα ὅτι διὰ τῆς καταδίκης ταύτης ἀπηλπίσθησαν οἱ χριστιανοὶ τῶν χωρῶν ὅσαι εἶχον κατακτηθῆ ὑπό τῶν Ἀράβων καὶ κατέστη οὕτως ἀδύνατος ἡ τῶν χωρῶν τούτων ἀνάκτησις. Συνέχεια ανάγνωσης Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΤΟΥ ΟΨΙΚΙΟΥ, Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΒΑΡΔΑΝΗ ΦΙΛΙΠΠΙΚΟΥ ΚΑΙ Η ΑΝΑΡΡΗΣΗ ΣΤΟΝ ΘΡΟΝΟ ΤΟΥ (ΑΡΤΕΜΙΟΥ) ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ Β’ (3-4 ΙΟΥΝΙΟΥ 713)
,
,
Γεωργἰου Θ. Ζῶρα,Τακτικοῦ καθηγητοῦ τῆς Μεσαιωνικῆς καὶ Νεωτέρας Ἑλληνικῆς Φιλολογίας, Διευθυντοῦ τοῦ Σπουδαστηρίου Βυζαντινῆς καὶ Νεοελληνικῆς Φιλολογίας.
……….(…) Ἐκτενέστερος ἀλλά καὶ πολιτικώτερος εἰς τὴν διατύπωσιν, καὶ συγκινητικώτερος εἰς τὸ ὕφος τοῦ αὐτοκρατορικοῦ λόγου, εἶναι ὁ πιστὸς σύμβουλος καὶ συμπολεμιστὴς τοῦ Κωνσταντίνου ΙΑ’, ἱστορικός τῆς ἁλώσεως, Γεώργιος Σφραντζῆς, τοῦ ὁποίου ἡ οἰκογένεια ὑπηρέτει ἤδη ἀπό μακροῦ εἰς τὴν αὐλήν τῶν Παλαιολόγων. Συνέχεια ανάγνωσης ΑΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΙ ΠΡΟ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ ΔΗΜΗΓΟΡΙΑΙ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΤΟΥ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΥ ΚΑΙ ΜΩΑΜΕΘ ΤΟΥ ΠΟΡΘΗΤΟΥ
,
,
.
……….Μετὰ τὸν θάνατο τοῦ Αὐτοκράτορα Θεοδόσιου Φλάβιου Αὔγουστου, ἀνακηρύσσεται Αὐτοκράτορας τοῦ Ἀνατολικοῦ τμήματος ὁ γυιὸς του Ἀρκάδιος· θὰ παραμείνη στὸν θρόνο μέχρι τὴν 1η Μαΐου τοῦ 408. Συνέχεια ανάγνωσης ΑΡΚΑΔΙΟΣ (377 – 408 μ.Χ)