……….13 Φεβρουαρίου 1914 «Αἱ μεγάλαι Δυνάμεις ἀνακοινοῦν εἰς τὴν ἑλληνικήν κυβέρνησιν, τᾶς ἀποφάσεις τῆς ἐπιτροπῆς πρὸς χάραξιν τῶν ἀλβανικῶν συνόρων (πρωτόκολλον Φλωρεντίας 1914). Συμφώνως πρὸς ταῦτας, ἡ Κορυτσᾶ, ἡ Χιμᾶρα, οἱ Ἅγιοι Σαρᾶντα, τὸ Βουθρωτόν, τὸ Ἀργυρόκαστρον, τὸ Δέλβινον καὶ ἡ νῆσος Σάσων, παρεχωροῦντο εἰς τὴν ἀλβανίαν.» Συνέχεια ανάγνωσης ΟΜΟΡΦΗ ΚΑΙ ΔΥΣΤΥΧΗ ΗΠΕΙΡΟΣ
.
Ἀπόσπασμα-Μεταφορὰ ἀπό τὸ χειρόγραφο κείμενο-μαρτυρία
τοῦ Χρήστου Ἀναστ.Λώλη
«Βίος ἀτομικός καὶ ἱστορία τοῦ χωριοῦ Λιγκιάδων», Εἰσαγωγή –Ἐπιμέλεια, Βασίλης Νιτσιᾶκος,
.
……….Στὸ σπίτι τοῦ Ροῦσκα ἦταν δύο οἰκογένειες ἐκτελεσμένες, ἡ Ἑλένη Ἀθ. Μπάμπουσκα καὶ τὸ παιδί της σκοτωμένο καὶ τὸ ἄλλο τραυματισμένο στὴν σπονδυλικὴ στήλη – ἦταν ζωντανὸ καὶ βύζαινε στὴ μάνα του, σκοτωμένη 36 ὥρες ποὺ ἦρθαν καὶ τὸ πῆραν. Ἦρθε ὁ Νικόλαος Γ. Μανδήλας καὶ τὸ πῆγαν στὸ Νοσοκομεῖο στὸ Γρεβενήτη, ποὺ εἶχαν οἱ ἀντάρτες- καὶ ἡ Μαρία Γ.Λάππα μὲ τὰ τρία παιδιὰ της. Συνέχεια ανάγνωσης Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ ΛΙΓΚΙΑΔΕΣ ΣΤΑ ΓΙΑΝΝΕΝΑ – 03/10/1943
.
.
.
……….Οἱ χρυσὲς σελίδες τῆς Ἱστορίας τῆς Ἠπείρου, μὲ κέντρο τὴν Ἀμβρακία, γράφτηκαν ἐπὶ βασιλείας τοῦ Βασιλιᾶ Πύρρου (296 π.Χ. – 272 π.Χ.). Τότε ποὺ ὁλόκληρη ἡ Ἑλλάδα ἐδοκιμάζετο σκληρὰ ἀπὸ τὶς φιλοδοξίες τῶν ἐπιγόνων τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου καὶ τοὺς ἀδελφοκτόνους πολέμους στοὺς ὁποίους τὴν παρέσυραν. Συνέχεια ανάγνωσης ΠΥΡΡΟΣ Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΤΗΣ ΗΠΕΙΡΟΥ
.
.
.
……….Την επαύριον λαβόντες τους ομήρους και τα αναγκαία φορτηγά ζώα, διηυθύνθησαν προς τήυ Πάργαν, αποσπασθέντες από τας αγκάλας της γλυκείας Πατρίδος και συνοδευόμευοι υπό κοπετών και θερμών δακρύων, ο Δήμος Δράκος, Φώτος Τζαβέλλας, Τζίμας Ζέρβας, Γκόγκας, Δαγκλής και λοιποί φύλαρχοι. Ούτοι έχοντες μεθ’ εαυτών τα δύο σχεδόν τρίτα των συμπολιτών επορεύθησαν εις την Πάργαν. Εξ άλλου ο Κίτζος Βότζαρης, Κουτζονίκας, Φωτομάρας με τους ιδικούς των διεβιβάσθησαν, οι μεν εις Βουλγαρέλι, οι δε εις Ζάλογγον. Συνέχεια ανάγνωσης ΣΟΥΛΙΩΤΑΙ ΚΑΙ ΣΟΥΛΙΩΤΙΣΣΑΙ (Ο ΘΡΥΛΙΚΟΣ ΧΟΡΟΣ ΤΟΥ ΖΑΛΟΓΓΟΥ)
.
.
……….Ο Άγγλος πολιτικός Ντίλκε, έγραφε: «Η Ελλάς ελευθερωθείσα χάρις εις την σαφή πρόνοιαν τού Κάνιγκ, αλλ’ αφεθείσα λόγω τού ακαίρου θανάτου του χωρίς την Θεσσαλίαν, την Ήπειρο και την Κρήτην, εψαλιδίσθη και κατεδικάσθη εις λιμοκτονίαν από τας Μεγάλας Δυνάμεις». Συνέχεια ανάγνωσης Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΣΤΟΝ ΗΠΕΙΡΩΤΑΛΒΑΝΙΚΟ ΧΩΡΟ ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΩΤΕΡΑ ΣΤΗΝ Β. ΗΠΕΙΡΟ ΑΠΟ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΟΤΑΤΩΝ ΧΡΟΝΩΝ
..……….Στὶς 14 Αὐγούστου τοῦ 1940, ὁ ἰταλικὸς Τύπος συνεχίζει τὴν ἐπιθετικὴ προπαγάνδα κατὰ τῆς Ἑλλάδος, κατηγορῶντας τὴν Ἑλληνικὴ κυβέρνηση γιὰ τὸν φόνο τοῦ ἀλβανοῦ λήσταρχου Νταοὺτ Χότζα καὶ ἐπιτίθεται κατὰ τοῦ βασιλέως Γεωργίου καὶ τοῦ Ἰωάννου Μεταξᾶ. Συνέχεια ανάγνωσης Η ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΤΩΝ ΤΣΑΜΗΔΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ – ΥΠΟΘΕΣΗ ΝΤΑΟΥΤ ΧΟΤΖΑ