.

,

(Τά Σώματα Παπαδᾶ — Βολάνη — Γύπαρη — Κανελλοπούλου — Παππᾶ — Φαληρέα — Τσόντου — Τάκη — Σούλιου — Νταηλάκη — Καραβίτη — Νικολούδη — Γκούτα κ.ἄ.)

……….(…) Μετὰ τὴν μάχην τῆς Ὀσνίτσανης (Καστανοφύτου), τὴν διοίκησιν τῶν ἐναπομεινάντων ἀνδρῶν ἐκ τοῦ σώματος Βλαχάκη, ἀνέλαβεν ὁ Λουκᾶς Κόκκινος ὁ ὁποῖος καὶ ἀπεσύρθη πρὸς τὴν Ἑλληνόφωνον ζώνην.  Ὅμως καὶ εἰς τὰς ἄλλας Δυτικομακεδονικάς περιοχάς ἡ κατάστασις δὲν ἐνεφανίζετο πολὺ εὐχάριστος διὰ τὰ Ἑλληνικά σώματα. Εἰς τὴν περιοχὴν Φλωρίνης—Βιτσίου ἔδρα μόνον μικρὸν σῶμα τοῦ Εὐθυμίου Καούδη καὶ αἱ ἐντόπιοι φρουραί. Συνέχεια ανάγνωσης Η ΣΥΝΕΧΙΣΗ ΚΑΙ ΤΑ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΓΩΝΟΣ ΕΙΣ ΔΥΤΙΚΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΝ →

,

,

Ἡ ζωὴ καὶ ἡ δράση τῶν Μακεδονομάχων ἀδελφῶν Δογιᾶμα

Οἱ καπεταναῖοι ἀδελφοὶ Δογιᾶμα ἦσαν οἱ Τραϊανός, Λᾶζος, Μῆτρος καὶ Γκόνος. Εἶχαν δὲ καὶ μία ἀδελφὴ, τὴν Μαρία, ἡ ὁποία παντρεύτηκε στὸ χωριὸ Μπαροβίτσα (Καστανερὴ) στὴν οἰκογένεια Κεχαγιᾶ. Οἱ καπεταναῖοι γεννήθηκαν καὶ ἀνδρώθηκαν στὴν Μπαροβίτσα, ἕνα μικρὸ χωριὸ γαντζωμένο κυριολεκτικὰ στὸν ὀρεινὸ ὄγκο τοῦ Πάϊκου καὶ μαζὶ μὲ ἄλλους παθιασμένους νέους οἱ ὁποῖοι ἤθελαν νὰ δοῦν τὴν Μακεδονία ἐλεύθερη καὶ ἑνωμένη μὲ τὴν ὑπόλοιπη Ἑλλάδα, συγκρότησαν ἕνα ντόπιο ἀντάρτικο σῶμα μὲ ἀρχηγὸ τὸν Λᾶζο, τὸ ὁποῖο ἐμάχετο τόσο ἐναντίον τῶν βούλγαρων κομιτατζήδων ὅσο καὶ κατὰ τῶν τούρκων. Εἶναι μοναδικὴ ἡ περίπτωση μία οἰκογένεια νὰ ἔχει τρεῖς ἀδερφοὺς ὁπλαρχηγοὺς κατὰ τὴν διάρκεια τοῦ Μακεδονικοῦ Ἀγῶνα.  Συνέχεια ανάγνωσης ΜΑΚΕΔΟΝΟΜΑΧΟΙ – ΑΔΕΛΦΟΙ ΔΟΓΙΑΜΑ →

,

/

Πραντοῦνας Χρῆστος (Καπετὰν Καψάλης)

/

……….Δισέγγονος (ἀπὸ τὴν πλευρὰ τῆς μητέρας του) τοῦ ἥρωα Χρήστου Καψάλη, ὁ ὁποῖος θυσίασε τὴν ζωὴ του ἀνατινάζοντας τὴν πυριτιδαποθήκη τοῦ προμαχώνα τοῦ Μπότσαρη τὴν ἡμέρα τῆς ἐξόδου τοῦ Μεσολογγίου στὶς 10/4/1826, ὁ μακεδονομάχος μας γεννήθηκε στὰ Λεχαινᾶ τὸ 1873.………. Συνέχεια ανάγνωσης ΜΑΚΕΔΟΝΟΜΑΧΟΙ-ΠΡΑΝΤΟΥΝΑΣ ΧΡΗΣΤΟΣ (ΚΑΠΕΤΑΝ ΚΑΨΑΛΗΣ) 1873 – 21 ἤ 28/4/1906 →

,

,

Γεώργιος (καπετάν Γκόνος) Γιώτας  ἤ Γιαννιτσιώτης (+ απόγευμα της 13^ης Φεβρουαρίου 1911)

……….Ο καπετάν Γκόνος ἤ Γεώργιος Γιώτας, ήταν σλαβόφωνος Μακεδονομάχος που έδρασε στην περιοχή των Γιαννιτσών. Ξεκίνησε την δράση του τον Οκτώβριο του 1904, σαν οδηγός της λίμνης και βοήθησε στην επιστροφή έξι χωριών στο Πατριαρχείο. Από το τέλος του 1904 και ως τις αρχές του 1905 σχηματίζονταν ελληνικά ανταρτικά σώματα και αποστέλλονταν στη Μακεδονία, με κύριο στόχο την εμψύχωση των γηγενών και την σύγκρουση με τα βουλγαρικά σώματα και τον τουρκικό στρατό. Συνέχεια ανάγνωσης ΜΑΚΕΔΟΝΟΜΑΧΟΙ-ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΙΩΤΑΣ (ΚΑΠΕΤΑΝ ΓΚΟΝΟΣ) +13/2/1911 →

,

,

……….(…) Εἰς τὴν περιφέρειαν τῆς Γευγελῆς, οἱ Ἕλληνες ἐδοκίμασαν μὲ ὅλους τοὺς τρόπους τοὺς κατατρεγμοὺς τοῦ βουλγαρικοῦ κομιτάτου καὶ κατὰ τὰ ἔτη 1901—1904, οἱ δολοφονηθέντες Ἕλληνες ὑπερέβησαν τοὺς 140. Συνέχεια ανάγνωσης ΜΑΚΕΔΟΝΟΜΑΧΟΣ ΔΕΛΛΙΟΥ ΧΡΗΣΤΟΣ ἤ ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΗΣ – Η ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΣΤΗΝ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ →