,

Ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ Ῥενὲ Πυῶ: «Δυστυχισμένη Βόρειος Ἤπειρος (Ὁδοιπορικὸ 1913 – Ἀπελευθέρωση – Αὐτονομία)

(…) Δὲν θὰ μποροῦσα νὰ διηγηθῷ ἐδῶ τὴν ἱστορία τῆς Χειμάρρας ἀπὸ τὸν 15^οαἰῶνα, ὅταν οἱ Χειμαρριῶτες ἀποτέλε­σαν, μὲ τὴν γαλανόλευκη σημαία, τὰ χρώματα τῶν Ἑλλήνων, ἕνα ἐπίλεκτο σῶμα στὰ στρατεύματα τοῦ Γεωργίου Καστριώτη, ὁ ὁποῖος μαχόταν ἐνάντια στοὺς σουλτάνους. Ἡ Χει­μάρρα ἦταν τότε μία ἐπαρχία διπλῆς σπουδαιότητας. Ὁ Ἀλῆ πασᾶς κατόρθωσε μὲ τὴν μέθοδο τοῦ ἀφανισμοῦ καὶ τῆς τρο­μοκρατίας νὰ ἐξισλαμίσῃ μερικὰ χωριὰ ἀπὸ τὴν ἄλλη πλευρὰ τοῦ βουνοῦ. Παρ’ ὅλα αὐτά, ἡ ἐπαρχία ἐξακολουθοῦσε νὰ ἀποτελῇ ἔως τῷ 1833, ξεχωριστὴ ἑλληνική ἐπισκο­πη. Μέχρι σήμερα, οἱ Χειμαρριῶτες μὲ τὴν παλικαριὰ τους (καὶ εἶναι πάρα πολὺ καλοὶ σκοπευτές, ὅπως οἱ Ἐλβε­τοί), ἔχουν ἀπολαύσει τὸ προνόμιο νὰ ὁπλοφοροῦν, νὰ μὴν πληρώνουν ἔγγειο φόρο καὶ καπνικὸ φόρο καὶ ἀπαλλάχθηκαν ἀπὸ τοὺς τελωνειακοὺς δασμούς. Συνέχεια ανάγνωσης Η ΧΕΙΜΑΡΡΑ ΠΗΓΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ →

,

.

Η ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΣΕΛΔΖΟΥΚΩΝ ΣΤΗΝ ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ (β΄)

……….Πρὸ τοῦ J. Laurent δὲν ἦτο διηυκρινισμένον πῶς ἔγινεν ἡ κατάκτησις τῆς Μ. Ἀσίας ὑπὸ τῶν Σελδζούκων. Οὗτος ἀπέδειξεν ὅτι δὲν ἀληθεύει ἡ τέως κρατοῦσα γνώμη ὅτι οἱ Σελδζοῦκοι, ἀφοῦ ἐπὶ πολλὰ ἔτη ἐλεηλάτησαν κατ’ ἀρέσκειαν πᾶσαν τὴν Μ. Ἀσίαν, ἔνθα δὲν ὑπῆρχε πλέον βυζαντινὸς στρατὸς ἱκανὸς ν’ ἀντιστῇ εἰς αὐτοὺς καὶ ὁ ἐμφύλιος πόλεμος ἐξηφάνιζε τὴν τελευταίαν δύναμιν τῆς βυζαντινῆς αὐτοκρατορίας, ἐπέτυχον τῷ 1074 ἐπὶ Μιχαὴλ Ζ΄ τοῦ Δούκα παραχώρησιν μεγάλου τμήματος τῆς Μ. Ἀσίας διὰ συνθήκης.

……….Βέβαιον εἶναι μόνον ὅτι, ἐπὶ Μιχαὴλ Ζ΄(1071-1078), ἤρχισεν ἡ ὁριστικὴ ἐγκατάστασις τῶν Σελδζούκων ἐν Μ. Ἀσίᾳ. Συνέχεια ανάγνωσης Η ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΣΕΛΤΖΟΥΚΩΝ (ΣΕΛΔΖΟΥΚΩΝ) ΣΤΗΝ ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ (β΄) →

,

,

 «…Δὲν θέλω νὰ γίνῳ μήτε δικηγόρος, μήτε δημοσιογράφος, μήτε μποέμ. Ἡ μόνη κλίση ποὺ ἔχω, εἶναι νὰ θέλῳ νὰ φτιάξῳ ποιήματα, ὑπομονετικά, πεισματάρικα, δουλεύοντας μῆνες καὶ χρόνους σὰν κινέζος, ἤ μανιακὸς χειροτέχνης. Ἡ ἐξωτερικὴ ὑποτέλεια θὰ μὲ πληγώνῃ σ’ ὅλη μου τὴν ζωή. Θὰ μὲ κρατᾷ ἐντοιχισμένο. Κι ὅμως, ἡ παραμικρὴ σταγόνα ζωῆς, φέρνει μιὰ τέτοια διαστολὴ στὴν ψυχή μου…» Συνέχεια ανάγνωσης ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΕΦΕΡΗΣ (π. ἡμ. 29/2/1900 – 20/9/1971) →

,

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ  IΩAΝΝIΝΩΝ

 Ιερ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ  ΖΗΚΟΣ

Αληθινός «λύχνος επί την λυχνίαν» ανεδείχθη ο π. Κωνσταντίνος Ζήκος. Γεννήθηκε στον Πεντόλακκο Iωαννίνων το 1880. Οι ευσεβείς γονείς του, από μικρήν ηλικίαν τον ανέθρεψαν «εν παιδεία και νουθεσία Κυρίου». Τελείωσε το Σχολαρχείο Δερβιζιάνων κατά το 1898, και το 1902 έκαμε δάσκαλος στο χωριό του. Συνέχεια ανάγνωσης ΙΕΡΟΕΘΝΟΜΑΡΤΥΡΕΣ – Ιερ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΖΗΚΟΣ →