,

.
Ἡ ἥττα τῶν Λατίνων ἀπὸ τοὺς βούργαρους στὴν Ἀδριανούπολη
Ἡ ἅλωση τῆς Βασιλεύουσας τὸ 1204, προκάλεσε τὸν τεμαχισμὸ τῶν ἐδαφῶν τῆς Αὐτοκρατορίας. Οἱ δύο ἐπιφανεῖς ἡγέτες τῆς Δ΄ Σταυροφορίας, κράτησαν γιὰ τὸν ἐαυτό τους τὰ καλύτερα ἐδάφη· ὁ Βαλδουίνος ἔλαβε τὰ 5/8 τῆς πόλης, τὴν περιοχὴ τῆς νότιας Θρᾲκης, ἐδάφη στὴν νοτιοδυτικὴ Μικρᾶ Ἀσία καθὼς καὶ τὰ νησιὰ Χῖο, Λέσβο καὶ Σᾶμο.
Ἀπὸ τὴν ἄλλη, οἱ βούλγαροι ὑπὸ τὸν Ἰωάννη Ἀσάν, ἤθελαν νὰ συνεχίσουν καὶ ἀναβιώσουν τὸ ἔργο τῶν προηγούμενων τσάρων τους, Σαμουὴλ καὶ Συμεῶν. Ὁ βούλγαρος ἡγεμόνας, εἶχε προειδοποιήσει τοὺς Λατίνους νὰ μὴν ἐγείρουν ἀξιώσεις γιὰ τὰ «ἐδάφη του». Οἱ Λατίνοι ἀπασχολημένοι μὲ τὴν ἐκστρατεία στὴν Μ. Ἀσία, δὲν ἔδωσαν τὴν ἀπαραίτητη προσοχὴ στὶς ἐξελίξεις στὴν Θρᾲκη, ὑποτιμῶντας τὶς δυνατότητες τοῦ Ἀσάν. Συνέχεια ανάγνωσης Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΑΔΡΙΑΝΟΥΠΟΛΗΣ – 14 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1205 →