,
Τοῦ Γεωργίου Δ. Κεμαλάκη.
……….Βρισκόμαστε στὰ 1920. Ὁ ἥλιος ρίχνει τὶς ζωογόνες ἀκτῖνες του καὶ δίνει ζωὴ στὰ πάντα. Οἱ Θρᾳκιῶτες δὲν αἰσθάνονται τὴν χαρὰ τῆς Ἀνοιξης, γιατὶ ἡ ἰδιόρρυθμη διασυμμαχικὴ κατοχὴ ποὺ τοὺς ἐξασφαλίζει τὴν μὲ ὅρους λευτεριὰ τους, ἡ λύπη καὶ ἡ ἀγωνία, νεκρώνουν ὅλες τὶς ἄλλες αἰσθήσεις. Συνέχεια ανάγνωσης ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ ΤΗΣ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ (14/5/1920)
,
,
……….[ ] Τὴν κυβέρνηση ἐκπροσώπησαν οἱ Ι. Σοφιανόπουλος, Π. Ράλλης καὶ Ι. Μακρόπουλος, ἐνῷ τὸ Ε.Α.Μ. οἱ Γ. Σιάντος, Δ. Παρτσαλίδης καὶ Η.Τσιριμῶκος. Σύμφωνα μὲ αὐτήν, οἱ κομμουνιστὲς συμφώνησαν νὰ παραδώσουν τὸν ὁπλισμό τοῦ Ε.Λ.Α.Σ., νὰ ἀφήσουν ἐλεύθερους ὅλους τοὺς ὁμήρους καὶ νὰ παραδώσουν τοὺς καὶ νὰ παραδώσουν τοὺς χαρακτηρισμένους ἀπὸ αὐτοὺς ὡς δοσιλόγους, γιὰ νὰ δικαστοῦν ἀπό τὰ ἀρμόδια δικαστήρια. Συνέχεια ανάγνωσης Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΗΣ ΒΑΡΚΙΖΑΣ (12 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1945)
Τὰ γεγονότα σὲ περίληψη
……….Στὶς 2 Φεβρουαρίου 1999, μετὰ τὴν δεύτερη ἄφιξή του στὴν Ἑλλάδα, ἀναχωρεῖ μὲ κυπριακὸ διαβατήριο ἀπό τὸ ἀεροδρόμιο Ἀράξου μὲ προορισμὸ τὴν Κένυα, ὁ Κοῦρδος ἡγέτης, Ἀμπτουλάχ Ὀτσαλάν. Τὸν Ὀτσαλάν συνόδευε ὁ Ταγματάρχης τῆς Ε.Υ.Π. Σάββας Καλεντερίδης. Ὁ Ἕλληνας πρέσβης στὸ Ναϊρόμπι Κωστούλας, εἶχε λάβει ἐντολὴ τὴν 1 Φεβρουαρίου ἀπό τὸ γραφεῖο τοῦ Θεόδωρου Πάγκαλου, νὰ παραλάβῃ τοὺς ἐπιβάτες τῆς πτήσεως χωρὶς νὰ γνωρίζῃ τὴν ταυτότητά τους. Ὅταν διαπίστωσε περὶ ποίου προσώπου ἐπρόκειτο, βρέθηκε πρὸ ἐκπλήξεως. Συνέχεια ανάγνωσης Η ΥΠΟΘΕΣΗ ΟΤΣΑΛΑΝ
,
,
……….Μετά την απελευθέρωση, η ασφάλεια Καρπενησίου ανατέθηκε στον Εθνικό Στρατό, στην Χωροφυλακή και στις Μονάδες Ασφαλείας Υπαίθρου, με την επικουρία ενός λόχου εθνικοφρόνων και μίας διλοχίας η οποία εγκαταστάθηκε στην Ράχη Τυμφρηστού. Συνέχεια ανάγνωσης Η ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΟΥ ΚΑΡΠΕΝΗΣΙΟΥ- Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΝΑΛΑΜΠΗ ΤΟΥ ΔΣΕ (1949)
,
,
……….Στὶς 18 Ἰανουαρίου 1877, ἐπεισόδια ἀπειλούνται στὴν Ἀθήνα ὅταν σλαβόφωνοι σπεύδουν νὰ «ὑποδεχθοῦν» τὸν πρέσβη τῆς Ῥωσίας στὴν Κωνσταντινούπολη, στρατηγὸ καὶ πολιτικὸ Νικολάι Παύλοβιτς Ἰγνατίεφ (Граф Николай Павлович Игнатиев). Τὴν ἐπομένη τῆς ἐπισκέψεως, ὁ «Μακεδονικός Σύλλογος Ἀθηνῶν», ἀπάντησε μὲ διαδήλωση. Συνέχεια ανάγνωσης ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΗ ΕΞΑΡΧΙΑ
,
,
Ἐπιλεγμένο ἀπόσπασμα ἀπό «Τὸ χρονικὸν τῆς ζωῆς μου (1889-1979)», Γεωργίου Ι. Πεσμαζόγλου. Κεφάλαιον Γ’ (Ἀπό τὸ τέλος τοῦ Α’ Παγκοσμίου Πολέμου μέχρι καὶ τῆς Μικρασιατικῆς Καταστροφῆς).
Η απόδραση των Γούναρη, Μεταξά και Πεσμαζόγλου στην Σαρδηνία (Δεκέμβριος 1918)
Μὲ τὴν ὑπογραφήν τῆς ἀνακωχῆς ἐζητήσαμεν, δι’ ἐγγράφου διαβήματός μας πρὸς τὴν γαλλικήν κυβέρνησιν, νὰ ἀφεθῶμεν ἐλεύθεροι. Εἰς ἀπάντησιν, τὴν 23ην Νοεμβρίου 1918, ὁ νομάρχης Κορσικῆς μᾶς ἐκοινοποίησε τὸ κάτωθι ἔγγραφον τοῦ Γάλλου ὑπουργοῦ ἐσωτερικῶν: Συνέχεια ανάγνωσης Η ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΤΩΝ ΓΟΥΝΑΡΗ, ΜΕΤΑΞΑ ΚΑΙ ΠΕΣΜΑΖΟΓΛΟΥ ΣΤΗΝ ΣΑΡΔΗΝΙΑ (ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 1918)