,
.
.
……….Στὶς 2 Ἰουλίου 1949, σὲ μία ἄκρως μυστικὴ συνάντηση στὴν Κορυτσᾶ μὲ τὶς εὐλογίες τοῦ Στάλιν, ὁ Ζαχαριάδης συναντᾶ τὸν Ἐνβὲρ Χότζα, μὲ σκοπὸ περαιτέρω ἐνίσχυση σὲ ὁπλισμό, καὶ ἀνοικτὰ σύνορα γιὰ τοὺς ταξικοὺς συντρόφους, ἔτσι ὥστε νὰ ἀνασυνταχθοῦν ἀπέναντι στοὺς Ἕλληνες. Συνέχεια ανάγνωσης ΝΙΚΟΣ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΣ- ΔΣΕ ΚΑΙ Ο ΑΛΒΑΝΟΣ ΣΥΜΜΑΧΟΣ ΕΝΒΕΡ ΧΟΤΖΑ
.
Κι όμως, δεν πρόκειται γιά το Πατρινό καρναβάλι, αλλά γιά παρέλαση "ματσεντόνων" από τα Σκόπια...
.
.
Τού Γιώργου Μπαμπινιώτη
.
.
……….Καταλαβαίνετε τίποτε; Ούτε λέξη; Μα δεν ξέρετε «Μακεδονικά»; Αίσχος Έλληνες, ιδίως εσείς Έλληνες τής Μακεδονίας, να μη γνωρίζετε την «μακεδονική» γλώσσα των «αδελφών» σας των Σκοπίων, να μην γνωρίζετε την γλώσσα σας! Ντροπή! Τέτοιοι που είστε, καλά πάθατε και μείνατε αλύτρωτοι από τούς Έλληνες! Ενώ οι «Μακεδόνες» των Σκοπίων τα κατάφεραν να είναι από καιρό λυτρωμένοι… Συνέχεια ανάγνωσης ΨΕΥΔΩΝΥΜΗ ΓΛΩΣΣΑ ΨΕΥΔΕΠΙΓΡΑΦΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ
,
,.
Τού Σωτήρη Χριστοδούλου
..
ΕΙΣΑΓΩΓΗ
……….Το καλοκαίρι τού 168 π.Χ., ο ανταγωνισμός μεταξύ Ρώμης και Μακεδονίας είχε φθάσει στο αποκορύφωμά του. Η σύγκρουση μεταξύ των Λατίνων και των Ελληνιστικών κρατών, ήταν αναπόφευκτη από την πρώτη στιγμή που ο Ρωμαϊκός αετός τέντωσε φιλόδοξα τα φτερά του. Συνέχεια ανάγνωσης Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΠΥΔΝΑΣ
.
.
-ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ 1044 ΟΝΟΜΑΤΩΝ-
Α
Ι. Αβρέας. Ήταν αξιωματικός στον στρατό τού Μεγάλου Αλεξάνδρου. Πολεμώντας γενναία στο πλευρό τού Μ. Αλεξάνδρου σκοτώθηκε μέσα στα τείχη των Μαλλών Ινδών, κατά τον Αρριανό (Αλεξάνδρου Ανάβαση, Στ•, 10).
ΙΙ. Άλλα πρόσωπα Ελλήνων: 1) Άβρων. Ήταν γιός τού Βουσέλου και καταγόταν από το δήμο Οίον τής Αττικής. Είχε τέσσερις αδελφούς, τον Αγνία, τον Ευβουλίδη, τον Στρατίο και τον Κλεόκριτο, κατά τον Δημοσθένη (Λόγος προς Μακάρτατον 19).
ΙΙΙ. Ετυμολ. Από την ρίζα τού επιθέτου οβρ-ός (= ευγενής) + -εας. Το επίθημα και με ψίλωση τής λέξης σύμφωνα με την αιολική διάλεκτο, κλάδος τής οποίας είναι και η μακεδονική διάλεκτος.
> Αβρέας Κυρ. ον. με την ίδια σημασία τού επιθέτου. Συνέχεια ανάγνωσης ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ
,
.
……….Ἕνα ἀπὸ τὰ κύρια προπύργια τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπαναστάσεως τοῦ 1821, ἀποτέλεσαν καὶ τὰ Γρεβενᾶ, τὰ ὁποῖα, παρ’ ὅτι ἄργησαν νὰ ἀπελευθερωθοῦν ἀπὸ τοὺς τούρκους, χρησίμευσαν γιὰ τοὺς μαχητὲς τῆς κυρίως Ἑλλάδος, ὡς τὸ φυσικὸ τους φρούριο ἀπὸ τοὺς ἐχθρούς, καθὼς οἱ Γρεβενιῶτες ἐπαναστάτες ποὺ εἶχαν πάρει τὰ βουνά, φύλαγαν καλὰ τὶς κύριες διαβάσεις τῆς Πίνδου, ἀποτρέποντας ἔτσι πολλὲς φορὲς τὶς μαζικὲς μετακινήσεις τῶν τούρκων πρὸς τὴν νοτιώτερη Ἑλλάδα. Συνέχεια ανάγνωσης Ο ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΤΩΝ ΓΡΕΒΕΝΙΩΤΩΝ ΤΟ 1821 – Ἀπὸ τὸν Παναγιώτη Ζῆδρο ἔως τοὺς Ζιακαίους
.
.
.
(Η Τύχη των Ανταρτικών Σωμάτων Μπόλα — Κοκκίνου—Καούδη)
……….Κατόπιν τής δημιουργηθείσης επικινδύνου καταστάσεως διά τον Ελληνισμόν τής Μακεδονίας, οι δισταγμοί τής Ελληνικής Κυβερνήσεως ήρχισαν περί τα τέλη Ιουλίου 1904 να υποχωρούν. Έχουσα η Κυβέρνησις υπ’ όψιν της τα οδηγήσαντα εις την εξόντωσιν τού Καπετάν Βαγγέλη και την εξουδετέρωσιν τού Κώττα γεγονότα, κατέληξεν εις το συμπέρασμα, ότι η εξ Ελλάδος αποστολή ανταρτικών σωμάτων καθίστατο επιβεβλημένη. Συνέχεια ανάγνωσης Η ΕΝΑΡΞΙΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΑΓΩΝΟΣ ΕΙΣ ΔΥΤΙΚΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΝ